ଅଧ୍ୟାୟ 21 — କାର୍ଯ୍ୟରେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ହସ୍ତ
GSAM 322.1“ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯିବା ଉଚିତ, ମୁଁ ସେହି ପଥ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭକୁ ଉପଦେଶ ଓ ଶିକ୍ଷା ଦେବି।”1
GSAM 322.2ଯିଏ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିଜର ଭରସା କରେ, ତାହା ପ୍ରତି ତାହାଙ୍କ ଯତ୍ନ ସର୍ବଦା ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ତଥାପି ଏପରି କେତେକ ସମୟ ଆସେ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଯତ୍ନ ଆହୁରି ବିଶେଷ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ; ଯେପରିକି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଅମଙ୍ଗଳ ଓ ବିପଦରୁ ବିଶେଷ ଉଦ୍ଧାର, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ସତ୍ୟର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ସିଧାସଳଖ ସୁଯୋଗ ମିଳିବା। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏସବୁ ବିଷୟ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି।
GSAM 322ମିଶିଗାନ୍ରେ ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ
GSAM 322.31853 ମସିହା ମେ ମାସରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ମିଶିଗାନ୍ ଗସ୍ତ କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ନ୍ୟୁୟର୍କର ବଫାଲୋର ପଶ୍ଚିମକୁ ଯାଇଥିଲେ। ମେ ମାସର ଶେଷ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସେମାନେ ଟାଇରୋନ୍ରେ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ସେହି ରାଜ୍ୟର ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନକାରୀମାନଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ଦଳ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରୁଥିବା ପ୍ରଭାବଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଜୁନ୍ 2 ତାରିଖରେ ଜ୍ୟାକ୍ସନ୍ରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା କେତେକ ବିଷୟ ଫୁଲ୍ସ୍କାପ୍ କାଗଜର ଆଠ ପୃଷ୍ଠାରେ ଲେଖିଲେ। ସେ ସେହି ଦର୍ଶନର ପେନ୍ସିଲ୍ରେ ଲେଖା ଏକ ପ୍ରତିଲିପି ମୋତେ ଦେଲେ, ଏହି ସର୍ତ୍ତରେ ଯେ ମୁଁ କଲମ ଓ କାଳିରେ ତାହାର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିଲିପି ତାଙ୍କୁ ଦେବି।
GSAM 322ପବିତ୍ରତାର ଦାବି କରୁଥିବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ
GSAM 322.4ଦେଖାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀର ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା, ଯିଏ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୋର କରି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ସେ କହିଲେ ଯେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜକୁ ମହାପବିତ୍ର ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିଲା। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କେବେ ତାକୁ ଭେଟି ନ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ଦର୍ଶନରେ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଜଣାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଛଡ଼ା ସେ ତାହା ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ସେ କେବଳ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀର କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ କହିଲେ ନାହିଁ, ବରଂ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଲେ ଯେ ତାକୁ ଅନୁଯୋଗ କରାଗଲେ ସେ ଧାର୍ମିକତାର ଭାବ ଦେଖାଇ କହିବ, “ପ୍ରଭୁ—ମୋର—ହୃଦୟ—ଜାଣନ୍ତି।” ସେ କହିଲେ ଯେ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ଜଣେ ଯୁବକ ସହିତ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବୁଲୁଥିଲା, ଆଉ ତାହାର ସ୍ୱାମୀ, ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ, ଘରେ ରହି ସେମାନଙ୍କ ଏହି ମନ୍ଦ ଆଚରଣ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରୁଥିଲେ। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିଲେ, “ସେହି ସ୍ତ୍ରୀର ପବିତ୍ରତାର ଦାବି ସତ୍ତ୍ୱେ, ସେ ଓ ସେହି ଯୁବକ ସପ୍ତମ ଆଜ୍ଞା ଲଙ୍ଘନ କରିବାରେ ଦୋଷୀ।” ଏହି ଘଟଣାର ଲିଖିତ ବିବରଣୀ ମୋ ପକେଟ୍ରେ ରଖି, ଘଟଣା କେଉଁ ଆଡ଼କୁ ଯିବ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମୁଁ କିଛି ଉଦ୍ବେଗ ସହିତ ଅପେକ୍ଷା କଲି।
GSAM 323ମିଶିଗାନ୍ର ଭର୍ଜେନ୍ସରେ ସଭା
GSAM 323.1ଆମେ ଜ୍ୟାକ୍ସନ୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ବେଡ୍ଫୋର୍ଡ୍ ଓ ହେଷ୍ଟିଙ୍ଗ୍ସରେ ସଭା କଲୁ, ତାହା ପରେ କେଣ୍ଟ୍ ଜିଲ୍ଲାର ଭର୍ଜେନ୍ସକୁ ଆସିଲୁ। ପରେ ଜଣାଗଲା ଯେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ସେଠାରେ ରହୁଥିଲା। ଜୁନ୍ 11 ତାରିଖରେ, ବିଶ୍ରାମବାର ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ରାତି କଟାଇବାର ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଲୁ। ଆମେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଘରେ ରହିଲୁ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଧର୍ମସେବକ ଥିଲେ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ନୂଆ ବସତି ହୋଇଥିବାରୁ, ଆହୁରି ତିନି ମାଇଲ୍ ଆଗରେ ନୂଆ କରି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ବଡ଼ ଖଳାଘରେ ଆମ ସଭାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଥିଲା। ଆଉ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ସଭାସ୍ଥଳରୁ ଆହୁରି ଦୁଇ ମାଇଲ୍ ଦୂରରେ ରହୁଥିଲା ବୋଲି ଜଣାଗଲା।
GSAM 323ଧର୍ମାନ୍ଧ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 323.2ଜୁନ୍ 12 ତାରିଖ ପୂର୍ବାହ୍ନ 10:30 ସମୟରେ ଆମେ ସଭା ପାଇଁ ସେହି ଖଳାଘରେ ଏକତ୍ର ହେଲୁ। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମଞ୍ଚର ବାମ ପ୍ରାନ୍ତରେ ବସିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଲି, ପ୍ରାଚୀନ କର୍ନେଲ୍ ମୋ ପାଖରେ ବସିଲେ, ଆଉ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମଞ୍ଚର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହୁଥିଲେ। ସେ ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ମିନିଟ୍ କହିବା ପରେ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଜଣେ ଯୁବକ ଏକାଠି ଭିତରକୁ ଆସି ମଞ୍ଚ ପାଖର ଆଗ ଆସନରେ ବସିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଜଣେ ଡେଙ୍ଗା, ପତଳା, ଶ୍ୟାମଳ ବର୍ଣ୍ଣର ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲା; ସେ ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ବସିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉପଦେଶ ପରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଉଠିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମସେବକମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ କାର୍ଯ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ନଷ୍ଟ ନ ହୁଏ, ସେଥିପାଇଁ ସେମାନେ କିପରି ସାବଧାନ ରହିବା ଉଚିତ, ସେହି ବିଷୟରେ କହି ନିଜ ବକ୍ତବ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କଲେ: “ହେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାତ୍ର ବହନକାରୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଚି ହୁଅ।” ସେ କହିଲେ ଯେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷ ସହିତ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବୁଲିବା ପାଇଁ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନୁହେଁ। ଶେଷରେ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ,
GSAM 323.2“ଅଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବେ ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ବସିଥିବା ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଦାବି କରୁଛି ଯେ ଈଶ୍ୱର ତାକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଏହି ଯୁବକ ସହିତ ବୁଲୁଛି, ଯିଏ ଏବେ ଉପଦେଶ ମେଜ ସାମନାରେ ବସିଲା; ଆଉ ଏହି ବୃଦ୍ଧ, ତାହାର ସ୍ୱାମୀ—ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ!—ଘରେ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ଯେଉଁ ଅର୍ଥ ରୋଜଗାର କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହା ନିଜର ଅଧର୍ମ ଚଳାଇବାରେ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ସେ ନିଜକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର—ପବିତ୍ରୀକୃତ—ବୋଲି ଦାବି କରୁଛି; କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ରତାର ଏହି ସମସ୍ତ ଛଳନା ସତ୍ତ୍ୱେ ଈଶ୍ୱର ମୋତେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଓ ଏହି ଯୁବକ ସପ୍ତମ ଆଜ୍ଞା ଲଙ୍ଘନ କରିବାରେ ଦୋଷୀ।”
GSAM 324.1ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଖଳାଘରକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଦେଖି ନ ଥିଲେ। ସେ ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ସେମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ତାହା ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଲା, ସେମାନଙ୍କ ଭରସା ବଢ଼ାଇଲା ଏବଂ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ କଲା।
GSAM 324ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି ବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା
GSAM 324.2ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଥିବା ବେଳେ, ଅନୁଯୋଗ ପାଇଥିବା ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ, ଶ୍ରୀମତୀ ଆଲ୍କଟ୍, କୁହାଯାଇଥିବା କଥାକୁ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରୁଛି ଏବଂ ସେ କ'ଣ କରିବ ଓ କହିବ, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ବେଗ ସହିତ ତାହା ଆଡ଼କୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ କରାଯାଇଥିବା ଅଭିଯୋଗରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହୋଇଥିଲେ, ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଆଶା କରାଯାଇଥାନ୍ତା ଯେ ସେ ଉଠି ସମସ୍ତ କଥା ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ। ଯଦି ସେ ଦୋଷୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ କଥାଟି ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣି ସୁଦ୍ଧା ସବୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ପଛାଇ ନ ଥାନ୍ତା। ଏହା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଅନୁଯୋଗ ପାଇଲେ ସେ ଯାହା କରିବ ବୋଲି ସାକ୍ଷ୍ୟରେ କୁହାଯାଇଥିଲା, ସେ ଠିକ୍ ତାହା ହିଁ କଲା। ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ତାହା ଉପରେ ନିବଦ୍ଧ ଥିବା ବେଳେ ସେ ଧୀରେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲା, ଧାର୍ମିକତାର ଭାବ ଦେଖାଇ ଧୀରେ କହିଲା, “ପ୍ରଭୁ—ମୋର—ହୃଦୟ—ଜାଣନ୍ତି,” ଏବଂ ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥା ନ କହି ବସିପଡ଼ିଲା। ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସେ ଯାହା କହିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା, ସେ ଠିକ୍ ସେହି କଥା କହିଥିଲା, ଆଉ ସେହି ଢଙ୍ଗରେ ହିଁ କହିଥିଲା।
GSAM 325ଦୋଷ ସ୍ୱୀକାର
GSAM 325.1ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଜାଣିଥିଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ନିଜେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ସେହି ଅଭିଯୋଗରେ ସେମାନେ ଦୋଷୀ; କାରଣ ପରେ ସେହି ସ୍ଥାନର ବାସିନ୍ଦା ଶ୍ରୀ ଗାର୍ଡନର୍ ଏ ବିଷୟରେ ତାକୁ ଖୁବ୍ ପଚରାଉଚରା କରିବାରୁ ଯୁବକଟି ତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଶ୍ରୀ ଗାର୍ଡନର୍, ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମ ବିଷୟରେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ସତ୍ୟ।” ଆଉ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ 1862 ମସିହାରେ ଗ୍ରୀନ୍ଭିଲ୍ରେ ଶ୍ରୀମତୀ ୱିଲ୍ସନ୍ଙ୍କୁ କହିଥିଲା ଯେ ସେ “ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ କଥା କହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସାହସ କରିବ ନାହିଁ, କାଳେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦେଖାଯିବ।” ତାହା ପରେ ସେ ସ୍ୱୀକାର କଲା ଯେ ତାହା ଓ ସେହି ଯୁବକ ବିଷୟରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ସତ୍ୟ ଥିଲା।
GSAM 325ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଦଳ
GSAM 325.21853 ମସିହାର ଶରତ୍କାଳରେ ମିଶିଗାନ୍ର କେତେକ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକତ୍ର ହୋଇ ‘ସତ୍ୟର ବାର୍ତ୍ତାବାହକ’ ନାମରେ ଏକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଗଢ଼ିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଭାଙ୍ଗିବା ଓ ନିନ୍ଦା କରିବା ଏହି ପତ୍ରିକା ଓ ଏହାର ପରିଚାଳକମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୋଲି ମନେ ହେଉଥିଲା। ଏହାର ପୃଷ୍ଠାଗୁଡ଼ିକରେ ଅନେକ ମିଥ୍ୟା କଥା ଛପାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ବିରକ୍ତ କରୁଥିଲା। ଏପରି ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ ସହିତ ଏହା ଆମର ପ୍ରଥମ ଅନୁଭବ ଥିବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ ବକ୍ତବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଆମେ ଭାବିଲୁ। ଆମକୁ ଅର୍ପିତ ସତ୍ୟର ପ୍ରସାରରେ ଯେଉଁ ସମୟ ବ୍ୟୟ ହେବା ଉଚିତ ଥିଲା, ତାହା ଏହି କାମରେ ବିତୁଥିଲା। ଏହା ଶୟତାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନରେ ଖୁବ୍ ସହାୟକ ହେଉଥିଲା; ନିଃସନ୍ଦେହରେ ସେ ହିଁ ଏହି ବିରୋଧର ପ୍ରରୋଚକ ଥିଲା। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥା 1855 ମସିହା ଜୁନ୍ 20 ତାରିଖ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା। ସେଦିନ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ପ୍ରାଚୀନ କଟ୍ରେଲ୍ ଏବଂ ମୁଁ ନ୍ୟୁୟର୍କର ଓସ୍ୱିଗୋରେ ଏକ ସଭା ଶେଷ କରିଥିଲୁ। ଲିଲିସ୍ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବାଣ୍ଟି ଆମ ସଭାରେ ବିରକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଏହି ବିଷୟରେ ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ'ଣ, ସେ ପ୍ରଶ୍ନ ପୁଣି ଉଠିଲା। ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କ ମିଥ୍ୟା କଥାର ଉତ୍ତର ଦେବା ପାଇଁ ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଥିଲା, ତାହାର ଫଳ କେବଳ ଏହା ହୋଇଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଆହୁରି ଅଧିକ ମିଥ୍ୟା କଥା ତିଆରି କରିଥିଲେ।
GSAM 325ପରାମର୍ଶ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
GSAM 325.3ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଓସ୍ୱିଗୋ ସହରରେ ଜନ୍ ପ୍ଲେସ୍ଙ୍କ ଘରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ପ୍ରାର୍ଥନା ସଭାରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା। ତହିଁରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ‘ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଦଳ’ ପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ, ଆମେ ଯଦି ସତ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିରହୁ, ତେବେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପତ୍ରିକା ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବ। ଆଉ ତାହା ଘଟିବା ବେଳେ ଆମେ ଦେଖିବୁ ଯେ ଆମ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦୁଇଗୁଣ ହୋଇଛି। ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଆସିଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରି, ଆମେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତାହା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲୁ।
GSAM 326ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଦଳ ଓ ପତ୍ରିକାର ପତନ
GSAM 326.1ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲା, ଆଉ ‘ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଦଳ’ ନିଜ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦରେ ପଡ଼ିଲା। ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଦଳଟି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଗଲା; ସେମାନଙ୍କ ଅନେକ ନେତା ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସମର୍ଥନ ଅଭାବରୁ ସେମାନଙ୍କ ପତ୍ରିକା ଶୀଘ୍ର ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ସମ୍ପାଦକ ଭାବେ କାମ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପ୍ରତି ମନ ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମେ ନିଜକୁ ଶାସନ କରିବାକୁ ଶିଖି ନ ଥିବାରୁ, ସେ ନିଜ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହେଲେ। ନିଜ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଜଣେ ବାଳକକୁ ଶାସନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ସେ ଏକ ରିଭଲ୍ଭର୍ ବାହାର କଲେ; ତାହାର ଘୋଡ଼ା ପଡ଼ିଲା, କିନ୍ତୁ ଗୁଳି ଫୁଟିଲା ନାହିଁ। ଜନତାଙ୍କ ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ସେ ରାତିରେ କାନାଡାକୁ ପଳାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ।
GSAM 326ଆଗମନ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ
GSAM 326.2ଏହି ସମୟରେ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବର ଯେକୌଣସି ସମୟ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସମ୍ପ୍ରୀତି ଓ ଏକତା ଥିଲା; ଆଉ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଆଗକୁ ନେବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରାଯିବାରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ପଥ ଖୋଲିଗଲା।
GSAM 326.3‘ସମୀକ୍ଷା ଓ ଘୋଷକ’ର ଖଣ୍ଡ 11, ସଂଖ୍ୟା 10, ଜାନୁଆରୀ 14, 1858ରେ ସମ୍ପାଦକ ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଦଳର କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ବିଷୟରେ କହିଲେ: “ଅସନ୍ତୋଷ ଦେଖାଦେଇଥିବା ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ‘ସମୀକ୍ଷା ଓ ଘୋଷକ’କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀର ସମ୍ପତ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ ମାତ୍ର $700 ଥିଲା। ସେହି ଦିନଠାରୁ ତାହା ବଢ଼ି $5,000 ହୋଇଛି। ସେତେବେଳେ ପ୍ରାୟ ଏକ ହଜାର ମୂଲ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଗ୍ରାହକ ଥିଲେ, ଏବେ ଦୁଇ ହଜାର ଅଛନ୍ତି; ତାହା ଛଡ଼ା ବିନା ମୂଲ୍ୟରେ ପାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବେଶ୍ ଏକ ତାଲିକା ଅଛି।”
GSAM 326.4ଆମେ ଏବେ ସେହି ସମୟରେ (1858) ପହଞ୍ଚିଥିଲୁ, ଯେତେବେଳେ ‘ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଦଳ’ ଭାଙ୍ଗି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ‘ବାର୍ତ୍ତାବାହକ’ ପତ୍ରିକାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଲୋପ ପାଇଲା; ତେଣୁ ଉପରୋକ୍ତ ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ। ‘ସମୀକ୍ଷା ଓ ଘୋଷକ’ର ମୂଲ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଗ୍ରାହକମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଯେପରି ଠିକ୍ ଦୁଇଗୁଣ ହୋଇଥିଲା, ସେହିପରି ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦୁଇଗୁଣରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ହୋଇଥିଲା। ଏହିପରି ଭାବରେ 1855 ମସିହା ଜୁନ୍ ମାସରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କରାଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
GSAM 327ତମ୍ବୁ ସଭା ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ପ୍ରସ୍ତାବ
GSAM 327.1ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଚାରର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଆଉ ଭଲ ସ୍ଥାନ ନ ମିଳିଲେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଘରେ ସଭା କରିବା ଆମର ରୀତି ଥିଲା। ଥରେ ଏପରି ଏକ ଘରେ ଏତେ ଲୋକ ଏକତ୍ର ହେଲେ ଯେ ସେହି ଆକାରର ଦୁଇଟି ବିଦ୍ୟାଳୟ ଘରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଧରି ନ ଥାନ୍ତେ। ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଶୁଣିପାରିବେ, ସେଥିପାଇଁ ବକ୍ତା ଏକ ଖୋଲା ଝରକାରେ ଠିଆ ହୋଇ ଘର ଭିତରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ବାହାରେ ନିଜ ନିଜ ଗାଡ଼ିରେ ଓ ଘାସ ଉପରେ ବସିଥିବା ଆହୁରି ଅଧିକ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହି ବିଶାଳ ସମାବେଶ ଦେଖି ତମ୍ବୁ ସଭା କରିବା ବିଷୟରେ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
GSAM 327ମିଶିଗାନ୍ର ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍ରେ ପ୍ରଥମ ତମ୍ବୁ ସଭା
GSAM 327.2ତେଣୁ 1854 ମସିହା ମେ 22 ତାରିଖରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପରାମର୍ଶ କରି ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ସଭା ପାଇଁ ତମ୍ବୁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଯୋଜନା ହେବ। ସେହି ସମୟରେ ସର୍କସ୍, ପଶୁପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଡ଼ ତମ୍ବୁ କ୍ୱଚିତ୍ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା। ମିଶିଗାନ୍ ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଏହି ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ସାହସ କଲେ। ପ୍ରଥମ ତମ୍ବୁ ସଭା 1854 ମସିହା ଜୁନ୍ 10 ତାରିଖରେ ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଏହି ପ୍ରଣାଳୀରେ ସଭା କରିବା ବହୁଳ ଭାବରେ ପ୍ରସାର ଲାଭ କରିଛି।
GSAM 327ଶିବିର ସଭା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ
GSAM 327.31868 ମସିହାରେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗେଇ ନେବା ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଗଲା। ଶିବିର ସଭା କରିବାର ଉପଯୋଗିତା ବିଷୟରେ ଯଥୋଚିତ ବିଚାର କରାଗଲା, ଏବଂ ସାଧାରଣ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଶାଳ ସମାବେଶ ପାଇଁ ରହିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାର ଏହା ଏକ ଉତ୍ତମ ଉପାୟ ହେବ ବୋଲି ସ୍ଥିର ହେଲା। ସାର୍ବଜନୀନ ଉପାସନା ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ତମ୍ବୁ ଓ ପରିବାରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ତମ୍ବୁ ଥିଲେ ଲୋକମାନେ ଆରାମରେ ରହିପାରିବେ, ଏବଂ ଏହିପରି ପରାମର୍ଶ ଓ ଉପାସନାରେ ଅନେକ ଦିନ ଫଳପ୍ରଦ ଭାବେ ବିତାଇପାରିବେ।
GSAM 328ମିଶିଗାନ୍ର ରାଇଟ୍ରେ ପ୍ରଥମ ଶିବିର ସଭା
GSAM 328.1ପ୍ରଥମ ଶିବିର ସଭା 1868 ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର 1-7 ତାରିଖରେ ମିଶିଗାନ୍ର ରାଇଟ୍ରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲା। ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଧାରଣ ସମାବେଶଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି ଯେ ପ୍ରତିବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ପଚାଶରୁ ଅଧିକ ଶିବିର ସଭା ହେଉଛି। ଏହି ଶିବିର ସଭାଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଆମେରିକାରେ ନୁହେଁ, ୟୁରୋପ୍, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ, ନ୍ୟୁଜିଲାଣ୍ଡ୍ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ମଧ୍ୟ ହେଉଛି।
GSAM 328.2ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏହି ପ୍ରକାରର ସର୍ବବୃହତ୍ ସମାବେଶ 1893 ମସିହାରେ ମିଶିଗାନ୍ର ଲାନ୍ସିଙ୍ଗ୍ରେ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ବିଶାଳ ସମାବେଶରେ 500ରୁ ଅଧିକ ପାରିବାରିକ ତମ୍ବୁରେ 3,400 ଜଣ ରହୁଥିଲେ। ଶିବିରର ବିଭିନ୍ନ ତମ୍ବୁ ତିଆରି କରିବାରେ 150,000 ଗଜରୁ ଅଧିକ କାନ୍ଭାସ୍ କପଡ଼ା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା।
GSAM 328ରେଳ ଦୁର୍ଘଟଣାରୁ ଉଦ୍ଧାର
GSAM 328.3ଆମର ପ୍ରଥମ 60 ଫୁଟ୍ ତମ୍ବୁ କିଣିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତିର ପରଦିନ (ମେ 23, 1854), ସେତେବେଳେ ମିଶିଗାନ୍ର ଜ୍ୟାକ୍ସନ୍ରେ ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ୱିସ୍କନ୍ସିନ୍ ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିବାର ଥିଲା। ସେଠାରେ ସେମାନେ କିଛି ସମୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଥିଲା। ଆମେ ଅପରାହ୍ନ ସମୟ ଷ୍ଟେସନ୍ଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଥିବା ଡି. ଆର୍. ପାମର୍ଙ୍କ ଘରେ ବିତାଇଲୁ। ସେହି ଅପରାହ୍ନରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଅନେକ ଥର କହିଲେ, “ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିବା ବିଷୟରେ ମୋ ମନରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅନୁଭୂତି ହେଉଛି; କିନ୍ତୁ ଏଲେନ୍, ସେଠାରେ ଆମର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସଭା ଅଛି, ଆଉ ଆମକୁ ଯିବାକୁ ହେବ। ମୋର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସଭା ନ ଥିଲେ, ମୁଁ ଆଜି ରାତିରେ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।”
GSAM 328.4ରାତି ହୋଇ ଆସିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ, ରେଳଗାଡ଼ି ଆସିବାର ସମୟ ପାଖେଇ ଆସିବା ବେଳେ ଆମେ କିଛି ସମୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲୁ। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରେରିତ ହେଉଥିଲା ପରି ଲାଗିଲା। ଆମେ ଉଠିବା ବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନିଜର ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରକାଶ କଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
GSAM 328.5ଆଠଟା ବେଳେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରେଳଗାଡ଼ି ପାଖକୁ ଗଲି, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନ ଯୋଗାଡ଼ କରିବା ଓ ସାମଗ୍ରୀ ସଜାଇ ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବି। ଆମେ ଉଚ୍ଚ ପିଠି ଥିବା ଆସନର ଏକ ଡବାରେ ଚଢ଼ିଲୁ, ଯାହାକୁ ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ‘ଶୟନ ଡବା’ କୁହାଯାଉଥିଲା। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଲେ, “ଜେମ୍ସ, ମୁଁ ଏହି ଡବାରେ ରହିପାରିବି ନାହିଁ, ମୋତେ ଏଠାରୁ ବାହାରିବାକୁ ହେବ।” ପରବର୍ତ୍ତୀ ଡବାର ମଝିରେ ଏକ ଆସନ ପାଇବାରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲି। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନିଜ ସାମଗ୍ରୀ କୋଳରେ ଧରି ବସିଲେ, କିନ୍ତୁ କହିଲେ, “ଏହି ରେଳଗାଡ଼ିରେ ମୋତେ ସ୍ୱସ୍ତି ଲାଗୁନାହିଁ।” ଘଣ୍ଟି ବାଜିଲା, ଆଉ ତରତରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଜଣାଇ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସାଇରେନିଅସ୍ ସ୍ମିଥ୍ଙ୍କ ଘରକୁ ରାତି କଟାଇବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲି।
GSAM 329.1ପ୍ରାୟ ଦଶଟା ବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଭିତରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ କବାଟ ଠକ୍ଠକ୍ କରୁଥିବା ଶୁଣି ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲୁ; ଆମେ ଭାବିଥିଲୁ ସେ ସେତେବେଳକୁ ଶିକାଗୋ ଆଡ଼କୁ ବହୁ ଦୂର ଯାଇ ସାରିଥିବେ। ସେ କହିଲେ ଯେ ଜ୍ୟାକ୍ସନ୍ର ତିନି ମାଇଲ୍ ପଶ୍ଚିମରେ ରେଳଗାଡ଼ି ଧାରଣାଚ୍ୟୁତ ହୋଇଥିଲା; ଇଞ୍ଜିନ୍ ସମେତ ରେଳଗାଡ଼ିର ଅଧିକାଂଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଙ୍ଗି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା। କେତେକ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବିନା ଆଘାତରେ ରକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ। ସେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଡ଼ି ଯୋଗାଡ଼ କରି ଆବ୍ରାମ୍ ଡଜ୍ଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ଗଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ତାଙ୍କୁ କୋଳରେ ବୋହି କିଛି ଦୂର ଓଦା, ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ଜମି ଉପରେ ଓ ଏକ ଛୋଟ ଜଳସ୍ରୋତ ପାର କରି ଦୁର୍ଘଟଣାସ୍ଥଳରୁ ଦୂରରେ ଏକ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନରେ ରଖି ଆସିଥିଲେ।
GSAM 329.2ପରଦିନ ସକାଳୁ ମୁଁ ଶ୍ରୀ ଡଜ୍ଙ୍କ ସହିତ ଭଗ୍ନାବଶେଷ ଦେଖିବାକୁ ଗଲି। ଯେଉଁଠାରେ ସଡ଼କଟି ରେଳଧାରଣାକୁ ତେରଛା ଭାବରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା, ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ ବଳଦ ଠିକ୍ ରେଳଧାରଣା ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଶୋଇପଡ଼ିଥିଲା। ଇଞ୍ଜିନ୍ର ସାମନାରେ ପଶୁ ହଟାଇବାର ରକ୍ଷକ ନ ଥିଲା; ତେଣୁ ପଶୁଟିକୁ ଧକ୍କା ଦେଇ ଇଞ୍ଜିନ୍ ବାମ ପଟକୁ ଧାରଣାଚ୍ୟୁତ ହେଲା। ଇଞ୍ଜିନ୍ ମାଟିରେ ପଡ଼ିବାର ପ୍ରଥମ ଧକ୍କାରେ, ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ପୁସ୍ତକଭର୍ତ୍ତି ସିନ୍ଦୁକ ଥିବା ମାଲପତ୍ର ଡବାଟି ରେଳଧାରଣାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବାହାରକୁ ଡେଇଁପଡ଼ିଲା ଓ ଅକ୍ଷତ ରହିଲା। ସେହି ସମୟରେ ରେଳଗାଡ଼ିର ପଛରେ ଥିବା ଯାତ୍ରୀ ଡବାଟି କୌଣସି ମଣିଷର ସାହାଯ୍ୟ ବିନା ଗାଡ଼ିର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ରେଳଧାରଣା ଉପରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଅଟକିଗଲା। ଇଞ୍ଜିନ୍ ଓ ତାହାର କୋଇଲାପାଣି ବାହକ ଡବା ଧାରଣା ବାହାରେ ମାଟି ଉପରେ ପ୍ରାୟ ଛଅ କିମ୍ବା ଆଠ ରଡ୍ ଦୂର ଚାଲିଗଲା; ତାହା ପରେ ଇଞ୍ଜିନ୍ ପ୍ରାୟ ତିନି ଫୁଟ୍ ବ୍ୟାସର ଏକ ଓକ୍ ଗଛର ଥୁଣ୍ଟରେ ଧକ୍କା ଖାଇଲା। ରେଳଗାଡ଼ିର ବେଗର ଶକ୍ତି ଏତେ ଥିଲା ଯେ ଇଞ୍ଜିନ୍ର ତଳପଟ ଉପରକୁ ହୋଇ ତାହା ଓଲଟିପଡ଼ିଲା, ଏବଂ କୋଇଲାପାଣି ବାହକ ଡବାର ପଛ ଅଂଶ ଘୂରିଯାଇ ରେଳଧାରଣାର ଆଡ଼ରେ ପଡ଼ିଲା। ପୂର୍ଣ୍ଣ ବେଗରେ ଆସୁଥିବା ରେଳଗାଡ଼ିର ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ ଏହି ଭଙ୍ଗା ଇଞ୍ଜିନ୍ରେ ଧକ୍କା ଖାଇଲା, ଫଳରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଧକ୍କା ଲାଗିଲା। ଇଞ୍ଜିନ୍ରେ ପ୍ରଥମେ ଧକ୍କା ଖାଇଥିବା ଡବାଟି ଥିଲା ଦ୍ରୁତ ପାର୍ସଲ୍ବାହୀ ଡବା; ତାହା ଜାଳେଣି କାଠ ପରି ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା। ତାହା ଓ ତାହା ଭିତରର ସାମଗ୍ରୀ କୋଇଲାପାଣି ବାହକ ଡବା ଉପରେ ଓ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ଭଗ୍ନାବଶେଷର ସ୍ତୂପ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା। ତାହା ପଛକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ଡବା ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଅଠର ଜଣ ଯାତ୍ରୀ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲେ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଅଳ୍ପ ବା ବେଶି ଆହତ ହେଲେ। ଶୟନ ଡବାଟି ଏହା ମଧ୍ୟଦେଇ ପଶିଯିବାରୁ ଏହି ଡବା ଦୁଇଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା। ଶୟନ ଡବାର ଆଗ ଅଂଶ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ଯେଉଁ ଆସନରେ ରହିବାକୁ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସ୍ୱସ୍ତି ଅନୁଭବ କରି ନ ଥିଲେ, ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
GSAM 330ଈଶ୍ୱରୀୟ ଉଦ୍ଧାରର ପ୍ରମାଣ
GSAM 330.1ଆମେ ଭଗ୍ନାବଶେଷକୁ ଓ ତାହା ପରେ ଦୁର୍ଘଟଣା ବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ବସିଥିବା ଡବାଟିକୁ ଦେଖିଲୁ। ସେହି ଡବା ଭଗ୍ନାବଶେଷଠାରୁ ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ରଡ୍ ଦୂରରେ ଏକାକୀ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ଦେଖି ଆମ ହୃଦୟରେ ଏହି କଥା ଉଠିଲା ଯେ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଛନ୍ତି; କିଏ ଜାଣେ, ତାହାଙ୍କ ସେବକମାନେ ଯେପରି ଅକ୍ଷତ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ସେ ସେହି ଡବାକୁ ଅଲଗା କରିବାକୁ ନିଜ ଦୂତଙ୍କୁ ପଠାଇଥିବେ କି? ବିଶେଷ କରି ଏହି ଚିନ୍ତା ଆମ ମନରେ ଗଭୀର ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ବ୍ରେକ୍ କର୍ମଚାରୀ କହିଲେ ଯେ ସେ ଡବାଟିକୁ ଅଲଗା କରି ନ ଥିଲେ, ଏବଂ ଘଟଣାଟି ଘଟିବା ବେଳେ ଡବାର ବାହାର ପାଦାନି ଉପରେ କେହି ନ ଥିଲେ। ଏହା କିପରି ହେଲା, ତାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରେଳ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ରହସ୍ୟ ଥିଲା। ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆହୁରି ରହସ୍ୟମୟ ବିଷୟ ଥିଲା ଯେ ସଂଯୋଗ କଡ଼ି ଓ ଖିଲ ଉଭୟ ଅଭଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ଶିକୁଳି ସହିତ ଖିଲଟି ଭଙ୍ଗା ଡବାର ପାଦାନି ଉପରେ ଏପରି ପଡ଼ିଥିଲା, ଯେପରି କୌଣସି ଯତ୍ନଶୀଳ ହାତ ତାହାକୁ ସେଠାରେ ରଖିଥିଲା।
GSAM 330.224 ତାରିଖ ସନ୍ଧ୍ୟା ସୁଦ୍ଧା ରେଳଧାରଣାରୁ ଭଗ୍ନାବଶେଷ ଏତେ ପରିମାଣରେ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ ରେଳଗାଡ଼ିଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବପରି ଚାଲିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପୁଣି ରେଳଗାଡ଼ିରେ ଚଢ଼ି ୱିସ୍କନ୍ସିନ୍ରେ ସେମାନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସଭାସ୍ଥଳକୁ ନିରାପଦରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
GSAM 330ବିରୋଧୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁଯୋଗ
GSAM 330.3ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଯାତ୍ରା ସବୁବେଳେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ନ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଗତିକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ ବାଧା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ବାହାରେ ଥିଲେ। ଶିବିର ଭିତରେ ଥିବା ‘ମିଶ୍ରିତ ଜନସମୂହ’ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସହଜ ସାଧନ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୟତାନ ଅସନ୍ତୋଷ, କଳହ, ବଚସା ଓ ବିଦ୍ରୋହ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହସ୍ତ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ବିଜୟ ମିଳୁଥିଲା। ଏହା ପ୍ରମାଣ କରୁଥିଲା ଯେ ଏହି ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିଲେ—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ହସ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ପଥ ଦେଖାଉଥିଲା।
GSAM 331.1ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଉଦ୍ଭବ ଓ ପ୍ରଗତିରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଘଟିଛି। ଉପସ୍ଥାପିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମନୁଷ୍ୟର ସ୍ୱାଭାବିକ ହୃଦୟକୁ ଭଲ ଲାଗୁଥିଲା ବୋଲି ଏହାର ଅଗ୍ରଗତି ହୋଇ ନାହିଁ। ବରଂ ବାର୍ତ୍ତାର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସତ୍ୟ—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର—ସ୍ୱାର୍ଥପର, ସାଂସାରିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ସହିତ ବିରୋଧ କରେ ଏବଂ ଏହା ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସପ୍ତାହରେ ଦୁଇ ଦିନ ଜଗତର ବ୍ୟବସାୟରୁ ପୃଥକ୍ ରଖେ। ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟର ବାହ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେ ରହିଆସିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ସଂକଳ୍ପ ଓ ଅବିରତ ଉଦ୍ୟମ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଗୀତକାରଙ୍କ ଭାଷାରେ କୁହାଯାଇପାରେ, “ପ୍ରଭୁ ଯଦି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ନ ଥାଆନ୍ତେ, ଏବେ ଇସ୍ରାଏଲ କହୁ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିବା ବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଯଦି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ନ ଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବା ବେଳେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ ଗ୍ରାସ କରିଥାଆନ୍ତେ।”2
GSAM 331.2ସମୟେ ସମୟେ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ୱାର୍ଥପର ଓ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଉଠିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ ହେଲେ କି କି ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଆଲେୟା ପରି ସେମାନଙ୍କ ଆଲୋକ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ଲିଭିଯାଇଛି। ଏହି ସମୟରେ ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଓ ସ୍ଥିର ଗତିରେ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଗ୍ରଗାମୀ ପଦକ୍ଷେପ ସହିତ ସ୍ଥିରତା ଓ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
GSAM 331ପ୍ରାଚୀନ ଷ୍ଟିଫେନ୍ସନ୍ ଓ ହଲ୍
GSAM 331.31855 ମସିହାର ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ପ୍ରାଚୀନ ଷ୍ଟିଫେନ୍ସନ୍ ଓ ହଲ୍ ୱିସ୍କନ୍ସିନ୍ ରାଜ୍ୟରେ ବିଦ୍ରୋହ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବିଷୟକୁ ସେମାନଙ୍କର ‘ଆଗାମୀ ଯୁଗ’ ମତବାଦ ଦ୍ୱାରା ପରଖିବାକୁ ସେମାନେ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏହା ଅଗ୍ରଣୀ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଜଣା ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପରେ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ରହିବ ବୋଲି ଯେଉଁ ମତବାଦ, ତାହା ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ।
GSAM 331ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
GSAM 331.41855 ମସିହା ନଭେମ୍ବର 20 ତାରିଖରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟପନ୍ଥା ବିଷୟରେ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା। ତାହାର ଶେଷ ପରିଣାମ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏହି କଥାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଗଲା: ‘ହେ ଦୁର୍ବଳ ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମ୍ଭେ କ'ଣ ଭାବୁଅଛ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇ ପାରିବ? ହେ ଦୁର୍ବଳ ମନୁଷ୍ୟ, ତାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳିର ଏକ ସ୍ପର୍ଶ ତୁମ୍ଭକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇ ଦେଇପାରେ। ସେ ତୁମ୍ଭକୁ କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ସହ୍ୟ କରିବେ।’
GSAM 332.1ଆମର ବିରୋଧୀମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହି ଦର୍ଶନରେ ଏହି ଲୋକମାନେ ଶୀଘ୍ର ମରିବେ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅନେକ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚି ରହିଲେ, ତେଣୁ ଦର୍ଶନଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟରେ ଦର୍ଶନରେ କିଛି ନାହିଁ। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇବା କେତେ ସହଜ, ଏହା ଜଣାଇବା ସହିତ ଆହୁରି କୁହାଯାଇଛି, ‘ସେ ତୁମ୍ଭକୁ କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ସହ୍ୟ କରିବେ।’ ସେମାନେ କ'ଣ କଲେ?—ସେମାନଙ୍କ ଆଶା ଅନୁସାରେ ନିଜ ସଂଗ୍ରାମରେ ସଫଳ ହେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ମନେ ହେଲା ଯେ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଣ୍ଡାଳି ପଥ ଖୋଜିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି। କେତେକ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ କରି ତାହାର ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ନିଜେ ନେତା ହୋଇ ଏକ ‘ଆଗାମୀ ଯୁଗ’ ଦଳ ଗଠନ କରିବେ ବୋଲି ସେମାନେ ଆଶା କରିଥିଲେ। ଏଥିରେ ସଫଳ ହେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ବିଶ୍ରାମବାର ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ପ୍ରଭାବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହରାଇଲେ। ଏହିପରି ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟପନ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ, ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ କଲେ। ଆମ ଲୋକମାନେ କହିଲେ, ‘ପ୍ରକୃତରେ, ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ “କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ସହ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।”’
GSAM 332ଜୀବନର ଦୁଃଖଦ ପରିଣତି
GSAM 332.2ଏହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ପରିଣାମ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖଦ ଭାଗ୍ୟ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଭାଇମାନେ ଦେଇଥିବା କେତେକ ବିବରଣୀ ଦେବା ଉଚିତ ହେବ। ଏହି ଭାଇମାନେ ‘ଆଗାମୀ ଯୁଗ’ ମତର ବିଶ୍ୱାସୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମବାର ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ ଏହି ଦୁଇ ଜଣ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ସଇଁତିରିଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ହଲ୍ କିଛି ପରିମାଣରେ ମାନସିକ ବିକୃତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଗଲେ (ମସ୍ତିଷ୍କ କୋମଳ ହୋଇଯିବା ଯୋଗୁଁ)। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠକାମି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବହୁ ପରିମାଣର ସମ୍ପତ୍ତି ହରାଇବା ଏହି ଅବସ୍ଥାର କାରଣ ଥିଲା। ସେ ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାରେ ଥିଲେ ଯେ ଘର ବାହାରକୁ ଗଲେ ସେ ଚେପ୍ଟା ହୋଇଯିବେ, ବା ଭୂମିରେ ମିଶିଯିବେ। ସେ କାହାର କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଅବଶ୍ୟ, ଏହି ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଧରି କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଧର୍ମସେବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।3
GSAM 332.3ପ୍ରାଚୀନ ଷ୍ଟିଫେନ୍ସନ୍ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ପ୍ରାୟ ଷୋହଳ ବର୍ଷ ହେଲାଣି। ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ସେ ମାନସିକ ଭାବେ ଅସୁସ୍ଥ (ଉନ୍ମାଦଗ୍ରସ୍ତ) ଥିଲେ, ଯଦିଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିପଜ୍ଜନକ ନ ଥିଲେ। ଏପରି ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ସେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥାହୀନତାର ମତ ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଇଛି ବୋଲି ସେ ମନେ କରୁଥିଲେ, ତାହାର ଆଶ୍ରୟରେ ସେ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ କୌଣସି କଳଙ୍କ ଥିବାର ଅଭିଯୋଗ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା (ଜଣେ ଅସାଧୁ ଓକିଲଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସେ ବିବାହବିଚ୍ଛେଦ ପାଇପାରିଥିଲେ)। ତା'ପରେ ସେ ପୂର୍ବ ପତ୍ନୀଙ୍କଠାରୁ ବୟସରେ ବହୁତ ସାନ ଆଉ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନୀତିର ଏପରି ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କର ନିଜ ‘ଆଗାମୀ ଯୁଗ’ ମତର ଭାଇମାନେ ତାଙ୍କ ଆଚରଣକୁ ନିନ୍ଦା କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ନାହିଁ।
GSAM 333.1ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ବିବରଣୀରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ଦୟାଭାବ ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ତଥାପି ଏଗୁଡ଼ିକ ଅବିକୃତ ତଥ୍ୟ, ଯାହା ବିଦ୍ୱେଷ ବା ପକ୍ଷପାତ ବିନା ଦିଆଯାଇଛି। ଏତିକି କହି, ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟର ଶାରୀରିକ ପ୍ରୟୋଗ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମ ପାଠକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛୁ।
GSAM 333ପ୍ରାଚୀନ ଜେ. ଏଚ୍. ୱାଗନର୍ ବାର୍ତ୍ତା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି
GSAM 333.21852 ମସିହାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେ. ଏଚ୍. ୱାଗନର୍, ଯିଏ ୱିସ୍କନ୍ସିନ୍ରେ ଏକ କାଉଣ୍ଟିର ସମ୍ବାଦପତ୍ର ପରିଚାଳନା କରୁଥିଲେ, ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷ ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଧର୍ମସେବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ କଲେ। 1857 ମସିହାରେ ସେ ଦୁଇଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁସ୍ତିକା ଲେଖିଲେ, ଯାହାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଶହ ପୃଷ୍ଠାର ଥିଲା। ପ୍ରଥମଟିର ନାମ ଥିଲା ‘ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମାବାଦର ସ୍ୱରୂପ ଓ ପ୍ରବଣତା’ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଟିର ନାମ ‘ଆଗାମୀ ଯୁଗ ମତର ଖଣ୍ଡନ’। ପ୍ରଥମଟି କେବଳ ଅନେକଙ୍କୁ ଶୟତାନର ସେହି ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବାରୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ଉପାୟ ହୋଇନାହିଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଏହି ଆଧୁନିକ ପ୍ରକଟନଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ବୁଝିବେ ବୋଲି ଜାଣିପାରୁ ନ ଥିବା ଅନେକଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ମଧ୍ୟ ଖୋଲିଦେଇଛି।
GSAM 333.3ତାଙ୍କର ‘ଆଗାମୀ ଯୁଗ ମତର ଖଣ୍ଡନ’ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ରହିବ ବୋଲି ଯେଉଁ ଭ୍ରାନ୍ତ ମତଗୁଡ଼ିକ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉନ୍ମୋଚନ। ଏହା ସେହି ମତବାଦର ଏପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖଣ୍ଡନ ଯେ ଏହାର କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଇନାହିଁ; ଏପରିକି ଉତ୍ତର ଦେବାର କୌଣସି ଚେଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆସିନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ଯାଜକ ଭାବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନ (ତାଙ୍କର ମଲ୍କୀଷେଦକୀୟ ଯାଜକତ୍ୱ) ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ନିଜ ଅନନ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ ନିଜ ସିଂହାସନରେ ସେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏହି ଦୁଇ ବିଷୟ ପୁସ୍ତକଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ। ସେହି ସିଂହାସନ ସହିତ ମଧ୍ୟସ୍ଥତାକାରୀ କୌଣସି ଯାଜକତ୍ୱ ସଂଯୁକ୍ତ ରହିବ ନାହିଁ।
GSAM 334.1ଆହୁରି ପରେ ପ୍ରାଚୀନ ୱାଗନର୍ ପ୍ରାୟ ସେହି ଆକାରର ତୃତୀୟ ଏକ ପୁସ୍ତିକା ଲେଖିଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ‘ଯୁକ୍ତି ଓ ଈଶ୍ୱରୀୟ ପ୍ରକାଶର ଆଲୋକରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ’। ପ୍ରାୟ 1884 ମସିହାରେ ଏହାକୁ ସଂଶୋଧନ ଓ ବିସ୍ତାର କରି ପ୍ରାୟ 400 ପୃଷ୍ଠାର ଏକ ଗ୍ରନ୍ଥ କରାଗଲା। ଏହାର ଶୀର୍ଷକରେ ସୂଚିତ ବିଷୟ ଉପରେ ଏହା ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଆଲୋଚନାଗ୍ରନ୍ଥ।
GSAM 334.2ଏହି ସମୟଠାରୁ ସେ ଲେଖକ ଓ ସମ୍ପାଦକ ଉଭୟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶନ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ସଂପୃକ୍ତ ରହିଲେ। ସେ ନିଜର ଧର୍ମସେବା କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଚାଲୁ ରଖିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଶେଷ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ୟୁରୋପରେ କଟିଲା।
GSAM 334.31889 ମସିହା ଏପ୍ରିଲ 17 ତାରିଖରେ, ନିଜର ଶେଷ ପୁସ୍ତକ ‘ଏଦନରୁ ଏଦନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ’ ସମାପ୍ତ କରିବାର ଠିକ୍ ପରେ, ବାଜେଲ୍, ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ରେ ତାଙ୍କର ହଠାତ୍ ଦେହାନ୍ତ ହେଲା। 16 ତାରିଖରେ ସେ ପୂରା ଦିନ ଲେଖାଲେଖି କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଦିନଲିପିରେ ଲେଖିଥିଲେ, ‘ସାରା ଦିନ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କଲି।’ ୟୁରୋପୀୟ ଭାଇମାନେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦେଇଥିବା ବିବରଣୀରୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ତଥ୍ୟ ମିଳେ:—
GSAM 334.4‘17 ତାରିଖ ସକାଳ ପ୍ରାୟ ସାଢ଼େ ପାଞ୍ଚଟା ବେଳେ, ମୁହୂର୍ତ୍ତକର ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବସୂଚନା ବିନା, ହୃଦୟର ପକ୍ଷାଘାତ ଯୋଗୁଁ ସେ ନିଜ ରୋଷେଇଘରେ ପଡ଼ି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ନିଜ ନୂତନ ପୁସ୍ତକର ଇଂରାଜୀ ସଂସ୍କରଣ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିଆସୁଥିଲେ। ଆସନ୍ତା ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଆମେରିକାକୁ ଫେରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେଠାକାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ରବିବାର ଲଣ୍ଡନ ଯାତ୍ରା କରିବେ ବୋଲି ସେ ଆଶା କରୁଥିଲେ।’
GSAM 334.51854 ମସିହାଠାରୁ ପ୍ରାଚୀନ ୱାଗନର୍ ଧର୍ମବେଦିରୁ ଓ ମୁଦ୍ରିତ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ସତ୍ୟର ସପକ୍ଷରେ ନିରନ୍ତର ଏବଂ ପ୍ରମୁଖ ଭାବରେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିଥିଲେ। ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାୟ ଅଣସ୍ତରି ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା। ଏପ୍ରିଲ 20 ତାରିଖରେ ବାଜେଲ୍ରେ ତାଙ୍କୁ ସମାଧି ଦିଆଗଲା। ଏହିପରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଆଉ ଜଣେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କର୍ମୀ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
GSAM 334ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଆରୋଗ୍ୟ
GSAM 334.61858 ମସିହାର ବସନ୍ତ ଋତୁର ଆରମ୍ଭରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଅନେକ ଦିନ ଧରି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରାୟ ଅସହାୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଥିଲେ। ଦିନେ ରାତିରେ, ପ୍ରାୟ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ସେ ମୂର୍ଚ୍ଛା ଗଲେ। ପରିବାରର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଚେତା ଫେରାଇବା ପାଇଁ ନିଜେ ଜାଣିଥିବା ସମସ୍ତ ଉପାୟ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା ବିଫଳ ହେଲା। ସେ ଅଧ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିବା ପରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରାଚୀନ ଆଣ୍ଡ୍ରୁଜ୍ ଓ ମୋତେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଡକାଇଲେ। ତାଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ପାଖରେ କରାଯାଇଥିବା ଆକୁଳ ନିବେଦନର ଉତ୍ତରରେ ପ୍ରଭୁ ଦୟାକରି ତାଙ୍କର ଚେତା ଫେରାଇଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବପରି ସୁସ୍ଥ କଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଶଯ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ହିଁ ସେ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ। ଏହି ଦର୍ଶନରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା କେତେକ ବିଷୟ ‘ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ’, ସଂଖ୍ୟା 5ରେ ପଢ଼ିବାକୁ ମିଳେ।
GSAM 335ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଶାରୀରିକ ପ୍ରକଟନ
GSAM 335.1ଏହି ଦର୍ଶନ ସହିତ ଏକ ଅସାଧାରଣ ଶାରୀରିକ ପ୍ରକଟନ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରତି ଆମେ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରୁଛୁ। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ମୁଁ ଶଯ୍ୟାର ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ ଆଣ୍ଡ୍ରୁଜ୍ ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିଲୁ। ସେ କେତେବେଳେ ନିଜ ଛାତି ଉପରେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ରଖୁଥିଲେ, ପୁଣି କେତେବେଳେ ନିଜେ ଦେଖୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଦୃଶ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ନିଜର ସ୍ୱାଭାବିକ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଓ ସୁନ୍ଦର ଭଙ୍ଗୀରେ ବାହୁ ସହିତ ହାତ ଚଳାଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଉପର ଭାଗ ଶଯ୍ୟାରୁ ଉଠିଥିଲା, ଫଳରେ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧ ଓ ତକିଆ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ଆଠ ବା ନଅ ଇଞ୍ଚ ଫାଙ୍କ ରହିଥିଲା। ଅନ୍ୟ କଥାରେ, ଅଣ୍ଟାଠାରୁ ଉପରକୁ ଶରୀରଟି ପ୍ରାୟ ତିରିଶ ଡିଗ୍ରୀ କୋଣରେ ବଙ୍କା ହୋଇଥିଲା। ଦର୍ଶନ ଯେତେ ସମୟ ଚାଲିଥିଲା, ଅର୍ଥାତ୍ ତିରିଶ ମିନିଟ୍, ସେ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ। ହାତ ଓ ବାହୁର ସାହାରା ବିନା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ କେହି ସେହି ଭଙ୍ଗୀ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଏତେ ସମୟ ସେପରି ରହିବା ତ ଆହୁରି ଅସମ୍ଭବ। ଏଠାରେ ପୁଣି ପ୍ରମାଣ ମିଳିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ବାହାରେ ଥିବା କୌଣସି ଶକ୍ତି ଦର୍ଶନ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
GSAM 335ଆଉ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
GSAM 335.21858 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 1 ତାରିଖରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍, ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ଏହି ଲେଖକ ରଚେଷ୍ଟର୍, ନ୍ୟୁୟର୍କରେ ଏକ ସାଧାରଣ ସଭା କଲେ। ଏହି ସଭା ପରେ ଲେଖକ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ନ୍ୟୁୟର୍କ ରାଜ୍ୟ ଓ ନ୍ୟୁ ଇଂଲଣ୍ଡ୍ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଭ୍ରମଣରେ ବାହାରିଲେ। ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା। ସେଥିରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ଆମର ଯୋଜିତ ଯାତ୍ରାପଥର କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଶୟତାନ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରବଳ ଆକ୍ରମଣ କରିବ; ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ମୋତେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସରେ ଦୃଢ଼ ରହିବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।
GSAM 336ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ କ୍ଲେଶ
GSAM 336.1ଏଠାରେ ପୁଣି ଭବିଷ୍ୟତରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଏକ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା। ତାହା କେତେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣା ତାହା ଦେଖାଇବ। ରଚେଷ୍ଟର୍ ସଭା ପରର ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଆମେ ରୁଜଭେଲ୍ଟ୍ରେ ଥିଲୁ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ମାଡିସନ୍ କାଉଣ୍ଟିର ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ୍ରେ ଥିଲୁ। ତା'ପର ସପ୍ତାହରେ ଆମେ ଜେଫର୍ସନ୍ କାଉଣ୍ଟିର ମ୍ୟାନ୍ସଭିଲ୍ରେ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବାଲୁଙ୍କ ପ୍ରଶସ୍ତ ରୋଷେଇଘରେ ସଭା କଲୁ। ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ୍ରୁ ମ୍ୟାନ୍ସଭିଲ୍କୁ ରେଳରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ସମୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ମୁହଁରେ, ଆଖିର ଠିକ୍ ତଳେ, ପ୍ରଦାହ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହା ଏତେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଥିଲା ଯେ ମ୍ୟାନ୍ସଭିଲ୍ରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ସେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ। ଦୁଇ ଦିନ ଧରି ପ୍ରଦାହ ବଢ଼ିଚାଲିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କର ନିଦ୍ରା ହରଣ କଲା ଏବଂ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ କୌଣସି ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ବାରଣ କଲା। ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଏପରି ଫୁଲିଗଲା ଯେ ଦୁଇ ଆଖି ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା; ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଏତେ ବିକୃତ ହୋଇଗଲା ଯେ ତାହା ଆଉ ମନୁଷ୍ୟର ମୁହଁ ପରି ଦେଖାଯାଉ ନ ଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ତୀବ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ନିଦ୍ରାଭାବ ଯୋଗୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ ସ୍ନାୟବିକ ଅସ୍ଥିରତା ମଧ୍ୟରେ, ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରାଇବାକୁ ଘୋର ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସଭାଗୁଡ଼ିକର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଚାଲିଲା।
GSAM 336.2ସଭାଗୁଡ଼ିକ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମୋତେ କହିଲେ,
GSAM 336.2‘ଭାଇ ଜନ୍, ରଚେଷ୍ଟର୍ରେ ଆମକୁ ଯେଉଁ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରାଯାଇଥିଲା, ମୋ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଉପରେ ଏହା ଶୟତାନର ସେହି ଆକ୍ରମଣ। ତୁମର ମନେ ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ ସଂଘର୍ଷ ଆସିଲେ ଆମେ ଯଦି ଏକତ୍ର ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବିଶ୍ୱାସରେ ତାଙ୍କୁ ଧରି ରଖିବା ଏବଂ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ି ନ ଦେବା, ତେବେ ଶତ୍ରୁର ଶକ୍ତି ଭଗ୍ନ ହେବ ଏବଂ ସେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ। ଚାଲ, ଆମେ ତୁରନ୍ତ ଭିତରକୁ ଯାଇ କିଛି ସମୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା।’
GSAM 336ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅନୁସାରେ ଉଦ୍ଧାର
GSAM 336.3ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେଉଁ କୋଠରିରେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଥିଲେ, ଆମେ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆକୁଳ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲୁ। ଆମେ ଯେଉଁ କୋଠରିରେ ସଭା କରୁଥିଲୁ, ସେଠାରେ ଭାଇମାନେ ନୀରବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ରହିଲେ। ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆରମ୍ଭ କରିବାର ପ୍ରାୟ ଦଶ ମିନିଟ୍ ପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅବତରଣ କରି କୋଠରିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଖାଦ୍ୟ ମାଗିଲେ। ସେତେବେଳେ ଅପରାହ୍ଣ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚଟା ହୋଇଥିଲା। ସାତଟା ବେଳକୁ ତାଙ୍କ ମୁହଁର ସମସ୍ତ ଫୁଲା ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ବାହ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ ପୂର୍ବପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସ୍ଥ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
GSAM 337.1ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ‘ସାଧୁମାନଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାର’ ବିଷୟରେ ଏକ ଧର୍ମୋପଦେଶ ଦିଆଗଲା। ତାହାର ଶେଷରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏକ ଉତ୍ସାହବର୍ଦ୍ଧକ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନିଜର ଛୋଟ ପୁଅ ଡବ୍ଲ୍ୟୁ. ସି. ସହିତ ବାହାରେ ଥିବାବେଳେ, ସେହି ବିଶାଳ ସଭା ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ। ସେହି ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା କେତେକ ବିଷୟ ‘ସାକ୍ଷ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା 5’ର ଶେଷ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ପଢ଼ିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହାର ସ୍ଥାନ ଓ ତାରିଖ ହେଉଛି ମ୍ୟାନ୍ସଭିଲ୍, ନ୍ୟୁୟର୍କ, ଅକ୍ଟୋବର 21, 1858।
GSAM 337.2ଉପରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଘଟଣାରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେଉଁ ଆରାମ ପାଇଲେ, ତାହା ରଚେଷ୍ଟର୍ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦର୍ଶନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅନୁସାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳପ୍ରଦ ହେଲା। ସେହି ଯାତ୍ରାରେ ଆଉ କେବେ ସେପରି କଷ୍ଟ ଘଟିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଆମର ଗୌରବମୟ ବିଜୟ ହେଲା।
GSAM 337ଆମେରିକାର ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
GSAM 337.31861 ମସିହା ଜାନୁଆରୀ 12 ତାରିଖ, ବିଶ୍ରାମବାରରେ, ମିଶିଗାନ୍ର ପାର୍କଭିଲ୍ରେ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଉପାସନାଗୃହ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଗଲା। ଏହା ଫୋର୍ଟ ସମ୍ଟର୍ ଉପରେ ପ୍ରଥମ ତୋପ ଫୁଟିବାର ଠିକ୍ ତିନି ମାସ ପୂର୍ବର ଦିନ ଥିଲା (ବାସ୍ତବରେ ତାହା ହିଁ ସେହି ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ଥିଲା, ଯାହାର ଫଳରେ ଆମେରିକାରେ 4,000,000 ଆଫ୍ରିକୀୟ ଦାସ ମୁକ୍ତ ହେଲେ)। ସେହି ଉପାସନାରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ପ୍ରାଚୀନ ୱାଗନର୍, ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ମିଥ୍ ଏବଂ ଏହି ଲେଖକ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଧର୍ମୋପଦେଶର ଶେଷରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏକ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଉତ୍ସାହବର୍ଦ୍ଧକ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ଏବଂ ତା'ପରେ ଏକ ଚୌକିରେ ବସିଲେ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ। ଗୃହଟି ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନ ପ୍ରକୃତରେ ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଦର୍ଶନରୁ ଫେରିବା ପରେ ସେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ଗୃହର ଚାରିଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ କହିଲେ:—
GSAM 338.1‘ଏହି ଦେଶ ଉପରେ ଯେଉଁ ବିପଦ ଆସୁଅଛି, ତାହା ବିଷୟରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଭାବିଥିବା ଜଣେ ହେଲେ ଲୋକ ଏହି ଗୃହରେ ନାହାନ୍ତି। ଦକ୍ଷିଣ କାରୋଲାଇନାର ପୃଥକ୍ ହେବା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଧ୍ୟାଦେଶକୁ ଲୋକମାନେ ପରିହାସ କରୁଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଏବେ ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ରାଜ୍ୟ ସେହି ରାଜ୍ୟ ସହିତ ଯୋଗ ଦେବେ, ଏବଂ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେବ। ଏହି ଦର୍ଶନରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷର ବିଶାଳ ସୈନ୍ୟଦଳ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ଦେଖିଛି। ମୁଁ ତୋପର ଗର୍ଜନ ଶୁଣିଲି ଏବଂ ଚାରିଆଡ଼େ ମୃତ ଓ ମୃତ୍ୟୁପଥଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ତା'ପରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାଇଁଯାଇ ହାତାହାତି ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ହେବାର ଦେଖିଲି [ପରସ୍ପରକୁ ସଙ୍ଗୀନରେ ଆଘାତ କରୁଥିଲେ]। ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷରେ ମୁଁ କ୍ଷେତ୍ରଟିକୁ ଦେଖିଲି, ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୃତ ଓ ମୃତ୍ୟୁପଥଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା। ତା'ପରେ ମୋତେ କାରାଗାରଗୁଡ଼ିକୁ ନିଆଗଲା, ଏବଂ ଅଭାବରେ ପଡ଼ି କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ମୁଁ ଦେଖିଲି। ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସ୍ୱାମୀ, ପୁତ୍ର ବା ଭାଇଙ୍କୁ ହରାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଘରକୁ ମୋତେ ନିଆଗଲା। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଓ ମର୍ମବେଦନା ଦେଖିଲି।’
GSAM 338.2ତା'ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗୃହର ଚାରିଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ସେ କହିଲେ, ‘ଏହି ଗୃହରେ ଏପରି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହରାଇବେ।’
GSAM 338ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଏନ୍ସାଇନ୍ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 338.3ଉପରୋକ୍ତ ଘଟଣାର ସମର୍ଥନରେ, ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦିନରେ ହିଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ, ଏବଂ ସଭାର ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ କିପରି ବୁଝିଥିଲେ ଓ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ ତାହାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଭାବରେ, ନିମ୍ନଲିଖିତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଆଯାଉଛି:—
GSAM 338.4‘ଏତଦ୍ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ କରୁଛି ଯେ 1861 ମସିହା ଜାନୁଆରୀରେ ମୁଁ ମିଶିଗାନ୍ର ସେଣ୍ଟ୍ ଜୋସେଫ୍ କାଉଣ୍ଟିରେ, ପାର୍କଭିଲ୍ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ଛଅ ମାଇଲ ଦୂରରେ ରହୁଥିଲି। ମୁଁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ନ ଥିଲି। ସେହି ମାସର 12 ତାରିଖରେ ମୋର କେତେକ ପଡ଼ୋଶୀ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ପାର୍କଭିଲ୍ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଘରକୁ ଫେରି ମୋତେ କହିଲେ ଯେ ସଭାରେ ଜଣେ ମହିଳା ଆବିଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆସୁଅଛି; ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଉତ୍ତରରେ ଯେପରି ଦକ୍ଷିଣରେ ମଧ୍ୟ, ବିଶାଳ ସୈନ୍ୟଦଳ ଗଠିତ ହେବ, ଏବଂ ଅନେକେ କାରାଗାରରେ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରିବେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସ୍ୱାମୀ, ପୁତ୍ର ଓ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ହରାଇବା ଫଳରେ ଅନେକ ପରିବାର ତୀବ୍ର ଅଭାବ ଭୋଗ କରିବେ; ଆଉ ସେହି ଗୃହରେ ଏପରି ପୁରୁଷମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହରାଇବେ।’ ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, ‘ମାର୍ଥା ଭି. ଏନ୍ସାଇନ୍, ୱାଇଲ୍ଡ୍ ଫ୍ଲାୱର୍, ଫ୍ରେଜ୍ନୋ କାଉଣ୍ଟି, କାଲିଫର୍ନିଆ, ଜାନୁଆରୀ 30, 1891।’
GSAM 339.1ସେହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସହିତ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆହୁରି କହିଥିଲେ ଯେ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ‘ଯୁଦ୍ଧ ଫଳରେ ସଙ୍କଟପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିସ୍ଥିତିରେ ପଡ଼ିବେ; ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପରୀକ୍ଷାର ସମୟରେ କ'ଣ କରିବାକୁ ହେବ, ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ସମସ୍ତଙ୍କର ଆନ୍ତରିକ ଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।’
GSAM 339ଗୃହଯୁଦ୍ଧର ବ୍ୟାପକତା
GSAM 339.2ଦର୍ଶନ ଦିଆଯିବା ସମୟରେ ଉତ୍ତରାଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନଙ୍କର ସାଧାରଣତଃ ଆସନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅତି ସାମାନ୍ୟ ଧାରଣା ଥିଲା, କିମ୍ବା ଆଦୌ ନ ଥିଲା। ଏପରିକି ତିନି ମାସ ପରେ (ଏପ୍ରିଲ 12, 1861), ଯେତେବେଳେ କେତେକ ରାଜ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ କାରୋଲାଇନାର ପୃଥକ୍ ହେବା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଧ୍ୟାଦେଶରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଫୋର୍ଟ ସମ୍ଟର୍ ଉପରେ ପ୍ରଥମ ତୋପ ଫୁଟିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଲିଙ୍କନ୍ ମଧ୍ୟ କେବଳ 75,000 ଲୋକଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ଆଉ ତାହା ମଧ୍ୟ ମାତ୍ର ତିନି ମାସର ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ।
GSAM 339.3ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସଂଘ ପକ୍ଷରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିବା ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ମୋଟ ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା 2,859,132। ‘ବ୍ରିଟାନିକା ବିଶ୍ୱକୋଷ’ କହେ ଯେ ‘1863 ମସିହାର ଆରମ୍ଭରେ ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟସଂଘର ସୈନ୍ୟବାହିନୀର ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ 700,000 ଥିଲା’, କିନ୍ତୁ ସର୍ବମୋଟ କେତେ ଜଣଙ୍କୁ ସେମାନେ ଭର୍ତ୍ତି କରିଥିଲେ ତାହା ଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣିବା କଷ୍ଟକର। ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁସଂଖ୍ୟା ‘ପ୍ରାୟ 300,000’ ବୋଲି ଏହା ଆକଳନ କରେ। କେତେକ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ବିଶ୍ୱକୋଷରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସଂଘ ପକ୍ଷର ମୃତ୍ୟୁସଂଖ୍ୟା 359,528 ବୋଲି ଦିଆଯାଇଛି (ଏଥିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହୋଇଥିବା ଲୋକ, କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ବା କାରାଗାରରେ ପାଇଥିବା ଆଘାତ କିମ୍ବା ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଲୋକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ)। କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସଂଘ ପକ୍ଷର ଋଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବ୍ରିଟାନିକା କହେ:—
GSAM 339.4‘1865 ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ 31 ତାରିଖରେ ଋଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚି $2,845,907,626.56 ହୋଇଥିଲା। ରାଜସ୍ୱରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟ $800,000,000 ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା, ମୁଖ୍ୟତଃ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ; ରାଜ୍ୟ, ନଗର, କାଉଣ୍ଟି ଓ ସହରଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ନିଜର କରରୁ ମିଳିଥିବା ଅର୍ଥ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଜ ନିଜର ଋଣ ବଢ଼ାଇଥିଲେ; ପେନ୍ସନ୍ ବାବଦରେ ଦିଆଯିବା ଅର୍ଥ ଶେଷରେ ସମ୍ଭବତଃ $1,500,000,000 ହେବ। ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟସଂଘର ବ୍ୟୟ କେବେହେଲେ ଜଣାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ; କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସଂଘର ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଓ ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟସଂଘର ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ ଆକଳନ କରିବା ପ୍ରାୟ ଅସମ୍ଭବ; ଆଉ ଦକ୍ଷିଣର ଦାସମାନଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ମୂଲ୍ୟ ($2,000,000,000) ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଲୋପ ପାଇଲା। ସବୁ ମିଶାଇ, ଯଦିଓ ଯୁଦ୍ଧର ବ୍ୟୟ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ, $8,000,000,000 ଏକ ସଂଯତ ଆକଳନ।’4
GSAM 340ଦର୍ଶନର ସତ୍ୟତାର ଆଉ ଏକ ପ୍ରମାଣ
GSAM 340.1ପାର୍କଭିଲ୍ ଉପାସନାଗୃହରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହରାଇବେ ବୋଲି ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୁଁ କେବଳ ଏତିକି କହିବି ଯେ 1883 ମସିହାର ଶରତ୍ ଋତୁରେ ମୁଁ ପାର୍କଭିଲ୍ ମଣ୍ଡଳୀର ପ୍ରାଚୀନଙ୍କୁ ଭେଟିଲି। 1861 ମସିହା ଜାନୁଆରୀରେ ଦର୍ଶନ ଦିଆଯିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦର୍ଶନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାବେଳେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଥିବା କଥା ତାଙ୍କର ମନେ ଅଛି କି ବୋଲି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲି। ସେ କହିଲେ, ‘ହଁ, ମୋର ମନେ ଅଛି।’ ‘ସେଦିନ ସେହି ଗୃହରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେ ଜଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ ବୋଲି ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି, ମୋତେ କହିବେ କି?’ ସେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପାଞ୍ଚ ଜଣଙ୍କ ନାମ ମନେ ପକାଇ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଜାଣେ ଏମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ; ଆଉ ମୁଁ ଯଦି ଘରେ ଥାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୋଇପାରନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ନାମ ଦେଇପାରନ୍ତି। ମୋତେ ଲାଗୁଛି,’ ସେ ଆହୁରି କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିବା ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଥିଲେ।’
GSAM 340.2ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷ ଚାରି ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଅବିରତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଚାଲିଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ଏକତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରାୟ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବା ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଏହା ଉପରୋକ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ଚମତ୍କାର ପୂରଣ ଦେଖାଏ।
GSAM 340ଦାସପ୍ରଥା ଓ ଯୁଦ୍ଧ
GSAM 340.31862 ମସିହା ଜାନୁଆରୀ 4 ତାରିଖରେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଦର୍ଶନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାବେଳେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଲେ:—
GSAM 340.4‘ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦାସପ୍ରଥାକୁ ସମୂଳେ ନାଶ କରିବ ବୋଲି ବୁଝାଇ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ସେନାରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଯାଇଛି; କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେମାନେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଯିବା ପରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରାଯାଇଛି; ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଦାସପ୍ରଥାକୁ ଉଚ୍ଛେଦ କରିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ତାହାକୁ ଯେପରି ଅଛି ସେପରି ରକ୍ଷା କରିବା।’
GSAM 341.1ଉପରୋକ୍ତ କଥା ସେହି ସମୟରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସଂଘର ସୈନ୍ୟବ୍ୟୂହ ମଧ୍ୟକୁ ପଳାଇ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଦାସଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ମାଲିକଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରାଇଦେବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଥିଲା। ସୈନ୍ୟମାନେ ଏପରି କହୁଥିବାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ‘ଏହି ବିଦ୍ରୋହ ଦମନ କରିବାରେ ଆମେ ଯଦି ସଫଳ ହେବୁ, ତେବେ କ'ଣ ଲାଭ ହେଲା?’ ସେମାନେ ନିରାଶାରେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି, ‘କିଛି ନୁହେଁ। ଯାହା ବିଦ୍ରୋହର କାରଣ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ଦୂର କରାଯାଇନାହିଁ। ଆମ ଜାତିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ଦାସପ୍ରଥାକୁ ବଞ୍ଚି ରହିବାକୁ ଓ ଆଉ ଏକ ବିଦ୍ରୋହ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି।’ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ‘ସାକ୍ଷ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା 7’ରୁ ନିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ‘ଦାସପ୍ରଥା ଓ ଯୁଦ୍ଧ’ ଶୀର୍ଷକରେ ଯୁଦ୍ଧର ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଏଗୁଡ଼ିକରେ ଦାସପ୍ରଥା କେବେହେଲେ ଉଚ୍ଛେଦ ହେବ ନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଇନାହିଁ; ବରଂ ସୈନ୍ୟମାନେ ସେତେବେଳେ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଯେପରି ଦେଖୁଥିଲେ, ସେପରି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି। ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଆଉ ଟିକିଏ ଆଗକୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅଛି:—
GSAM 341ଉତ୍ତର ପକ୍ଷର ସଫଳତା ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ
GSAM 341.2‘ତଥାପି ଏକ ଜାତୀୟ ଉପବାସ ଘୋଷଣା କରାଯାଉଅଛି! ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, “ଦୁଷ୍ଟତାର ବନ୍ଧନ ଖୋଲିବା, ଗୁରୁଭାର ଉତାରିବା, ଅତ୍ୟାଚାରିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଆଳି ଭାଙ୍ଗିବା, ଏହା କି ଆମ୍ଭର ମନୋନୀତ ଉପବାସ ନୁହେଁ?” ଈଶ୍ୱର ମନୋନୀତ କରିଥିବା ଉପବାସ ଆମ ଜାତି ପାଳନ କଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ତାହାଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନାହିଁ।’
GSAM 341.3ଯୁଦ୍ଧର ଇତିହାସ ସହିତ ପରିଚିତ ଲୋକମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଦାସମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା କରାଯିବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ଜାନୁଆରୀ 1, 1863—ଦକ୍ଷିଣୀ ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ପରାସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତର ପକ୍ଷର ଚେଷ୍ଟା ସହିତ କେତେ ପରାଜୟ, ବିପର୍ଯ୍ୟୟ, ବିଳମ୍ବ ଇତ୍ୟାଦି ଜଡ଼ିତ ଥିଲା। ତା'ପରେ ସେହି ସମୟଠାରୁ ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଜୟଗୁଡ଼ିକ କେତେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସିଲା! କାର୍ଯ୍ୟର ଅଗ୍ରଗତି ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ 1862 ମସିହା ଜାନୁଆରୀ 4 ତାରିଖର ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା! ଏହା ଘଟିଲା ଦାସର ଭାର ଉତାରି ଦିଆଯିବା, ବନ୍ଧନ ଖୋଲାଯିବା ଓ ଯୁଆଳି ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯିବା ପରେ! ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ଉପବାସ ସେମାନେ ମନୋନୀତ କରିବା ପରେ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ କରିବାର ଚେଷ୍ଟାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କଲେ, ଏହା କେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ!
GSAM 342ପୂର୍ବତନ ରାଜ୍ୟପାଳ ସେଣ୍ଟ୍ ଜନ୍ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 342.11891 ମସିହା ଜୁନ୍ 29 ତାରିଖ ଅପରାହ୍ଣରେ ଇଲିନୟର ଓଟାୱାରେ କାନ୍ସାସ୍ର ପୂର୍ବତନ ରାଜ୍ୟପାଳ ଜନ୍ ପି. ସେଣ୍ଟ୍ ଜନ୍ଙ୍କ ଏକ ଭାଷଣ ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି। ସେଥିରେ ସେ ନିମ୍ନଲିଖିତ କଥା କହିଥିଲେ:—
GSAM 342.2‘ବୁଲ୍ ରନ୍ରେ [ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟସଂଘର ସୈନ୍ୟମାନେ] ଆମକୁ ପରାସ୍ତ କରିବାବେଳେ ମୁଁ ଯେତେ ନିରାଶ ହୋଇଥିଲି, ସେତେ ଆଉ କେବେ ହୋଇ ନ ଥିଲି। କିନ୍ତୁ ସେସବୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଯୋଜନାର ଏକ ଅଂଶ ଥିଲା। ଆମେ ଯଦି [ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟସଂଘର ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ] ପରାସ୍ତ କରିଥାଆନ୍ତୁ, ତେବେ ରାଜନେତାମାନେ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଏକ ଶାନ୍ତିଚୁକ୍ତି କରିଦେଇଥାଆନ୍ତେ; କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସଂଘ ଦାସପ୍ରଥା ସହିତ ଚାଲୁ ରହିଥାଆନ୍ତା, ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ ତାହା ଆମ ପାଖରେ ଥାଆନ୍ତା। ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି [ଦକ୍ଷିଣୀ ରାଜ୍ୟସଂଘର ସୈନ୍ୟମାନେ] ସୁବିଧାଜନକ ସ୍ଥିତିରେ ରହିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଲିଙ୍କନ୍ ସେହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦାସମୁକ୍ତି ଘୋଷଣା ଜାରି କରିବା ପରେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ଫେରିଆସିଥିଲୁ, ଏବଂ ଆମର ପରାଜୟ ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା।’