Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
04 / 31
04 / 31

ଅଧ୍ୟାୟ 1 — ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପରିଚୟ

John Norton Loughborough

GSAM 21.1ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ବିଷୟରେ କହୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ଆମେ ଏକ ଏମିତି ବିଷୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛୁ, ଯାହା ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କୁ ଏଦେନ ଉଦ୍ୟାନରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିବା ଦିନଠାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଶା ହୋଇଆସିଛି। ସର୍ପକୁ କୁହାଯାଇଥିବା କଥାରେ—ସ୍ତ୍ରୀର ବଂଶ ତାହାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ—ଏହାର ନିଶ୍ଚୟତା ଥିଲା ଯେ ଶେଷରେ ଜଣେ ପୁନଃସ୍ଥାପକ ଆସିବେ, ଯିଏ ଶୟତାନର ଅନଧିକାର ଦାବିକୁ ପରାଜିତ କରି ପୃଥିବୀରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରିବେ। ମନେ କରାଯାଏ ଯେ ଆଦମ ଓ ହବା ଭାବିଥିଲେ ଏହି କାମ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ହେବ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ବଂଶଧର ହିଁ ବିଜୟୀ ହେବେ। ତଥାପି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଯୋଜନାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପତନରୁ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ମଧ୍ୟରେ ସେସବୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ପରେ ତାଙ୍କର “ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ, ଯାହା ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁରେ ଆମକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା” ସାଧନ କରିବାରେ ବିକଶିତ ହୋଇଆସିଛି।1

GSAM 21.2ଯଦି ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କୁ ସେହି ସମୟରେ ଦେଖାଯାଇଥାନ୍ତା ଯେ, ତାହାର ବିନାଶ ଓ ପୁନଃସ୍ଥାପନା ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକରେ ପୃଥିବୀକୁ କେତେ ଦୁଃଖ ଓ ବିପତ୍ତି ପୂରଣ କରିବ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ଶୋକ ଅସହ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତା। ସ୍ୱର୍ଗର ଈଶ୍ୱର ନିଜ କୋମଳ ଦୟା ଓ କରୁଣାରେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଇଦେଲେ; ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଗୌରବମୟ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ବୋଲି ପ୍ରିୟ ଆଶା ଧରି ରହିଲେ। ମୁକ୍ତି ନିକଟ ବୋଲି ଭାବିବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ସେହି ଘଟଣାକୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଅଧିକ ଆନ୍ତରିକତା ଜଗାଇଥାନ୍ତା।

GSAM 22.1ଆଦମଙ୍କ ଦିନଠାରୁ ସମସ୍ତ ପିଢ଼ିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହିପରି ହୋଇଆସିଛି। ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟତରେ କେବେ ନା କେବେ ଏକ ମହାନ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ଘଟିବ—ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଶେଷରେ ଆସି ନିଜ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ଏହି ଘଟଣା ନିକଟରେ ଅଛି; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରି ନିଜ ସମୟ ଓ ସେହି ଘଟଣା ମଧ୍ୟରେ କ’ଣ ଘଟିବ ତାହା ଜାଣୁନଥିଲେ। ନହେଲେ ପୁରସ୍କାରର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦିଗରେ ଆଗେଇବାରେ ସେମାନେ ନିରୁତ୍ସାହିତ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତେ।

GSAM 22.2ମହାନ ଆବିଷ୍କାରମାନଙ୍କ ରୂପରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ବୁଝାଇହେବ। ଯେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହା ଜାଣୁନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାସ୍ତବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରୁଥିଲେ; ତଥାପି ସେମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ଧାରଣା ପ୍ରେରିତ କରୁଥିଲା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଚଳାଇଥିବା ନିଜସ୍ୱ ସିଦ୍ଧାନ୍ତସମୂହ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମନ୍ୱୟ ରଖୁନଥିଲା।

GSAM 22କଲମ୍ବସଙ୍କ ଆବିଷ୍କାରର ଦୂରଗାମୀ ପ୍ରଭାବ

GSAM 22.3ମଣ୍ଟଗୋମେରୀ ତାଙ୍କର ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସରେ,2 1902 ସଂସ୍କରଣର 8, 9 ପୃଷ୍ଠାରେ—କଲମ୍ବସଙ୍କୁ ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିବା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନୌକା ଚଳାଇ ପୂର୍ବ ଇଣ୍ଡିଜ୍ ପହଞ୍ଚିବାର ତାଙ୍କ ଯୋଜନା କିପରି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଲା, ସେ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି:—

GSAM 22.4“କଲମ୍ବସ୍ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ସେ ପର୍ତ୍ତୁଗାଲର ରାଜାଙ୍କ ଯୋଜନାକୁ ଆହୁରି ଭଲ କରିପାରିବେ। ଡିଆଜ୍ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିବା ପଥଠାରୁ ଇଣ୍ଡିଜ୍ ପହଞ୍ଚିବାର ଏକ ଛୋଟ ଓ ଭଲ ମାର୍ଗ ଅଛି ବୋଲି ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ। ଜେନୋଆର ନାବିକ [କଲମ୍ବସ୍]ଙ୍କ ଯୋଜନା ଯେତେ ମୌଳିକ ଥିଲା, ସେତେଇ ସାହସିକ ଥିଲା। ପୂର୍ବକୁ କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପୂର୍ବକୁ ନୌକା ଚଳାଇବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେ ସିଧାସଳଖ ପଶ୍ଚିମକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ। ଏପରି ଉଦ୍ୟମ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମତରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତିନିଟି ଭଲ ଓ ଦୃଢ଼ କାରଣ ଥିଲା: ପ୍ରଥମେ, ସେହି ସମୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭୂଗୋଳ ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କ ସହିତ ସମମତ ହୋଇ କଲମ୍ବସ୍ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ଯେ ପୃଥିବୀ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଭାବୁଥିବା ପରି ସମତଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ଗୋଲକ। ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ସେ ଭାବୁଥିଲେ ଏହି ଗୋଲକ ବାସ୍ତବରେ ଯେତେ ବଡ଼, ତାହାଠାରୁ ବହୁତ ଛୋଟ, ଏବଂ ତାହାର ବଡ଼ ଅଂଶ ଜଳ ନୁହେଁ, ଭୂମି। ତୃତୀୟତଃ, ଆମେରିକା ମହାଦେଶ କିମ୍ବା ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାସାଗର ଅଛି ବୋଲି ସେ କିଛି ଜାଣୁନଥିଲେ ଓ ଅନୁମାନ ମଧ୍ୟ କରିନଥିଲେ; ତେଣୁ ଏସିଆ କିମ୍ବା ଇଣ୍ଡିଜ୍‌ର କୂଳ ସ୍ପେନ୍ ଓ ଇଉରୋପର ପଶ୍ଚିମ କୂଳର ସିଧା ସାମ୍ନାରେ ଅଛି ବୋଲି ସେ କଳ୍ପନା କରିଥିଲେ। ସିପାଙ୍ଗୋ, ଅର୍ଥାତ୍ ଜାପାନ, ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ଚାରି ହଜାର ମାଇଲ୍‌ଠାରୁ ଅଧିକ ହେବ ନାହିଁ ବୋଲି ସେ ଅନୁମାନ କରିଥିଲେ।”
GSAM 23.1“ତାଙ୍କ ଯୋଜନା ଏହିପରି ଥିଲା: ସେ ଇଉରୋପରୁ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବେ; ଜାହାଜକୁ ଜାପାନ ଦିଗରେ ପଶ୍ଚିମକୁ ଚଳାଇବେ, ଏବଂ ଯାହା ଖୋଜୁଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଲକର ବକ୍ରତାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ଏହା ଏତେ ନିଶ୍ଚିତ ଓ ସରଳ ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ଏକ ମାଛି ଏକ ଆପଲ୍‌ର ଚାରିପାଖରେ ଚାଲିଯିବା।”
GSAM 23.2“ଯଦି ଏହି ଅଭିଯାନ ସଫଳ ହୋଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ତାଙ୍କର ଏହି ବିଶାଳ ସୁବିଧା ହୋଇଥାନ୍ତା: ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜମାନେ ଯେପରି ଘୁରିବା ମାର୍ଗରେ ଓ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦ୍ୱାର ପରି ରାସ୍ତାରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା, ସେପରି ନୁହେଁ; ସେ ସିଧାସଳଖ ସାମ୍ନା ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଇଣ୍ଡିଜ୍‌ରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିଥାନ୍ତେ।”

GSAM 23.3“ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ଏହି ମଣିଷ, ଯିଏ ନିଜ ସମୟର ଯେକୌଣସି ଲୋକଙ୍କ ସମାନ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରାୟୋଗିକ ଗଣିତ, ଭୂଗୋଳ ଓ ନୌଚାଳନ ବୁଝୁଥିଲେ, ପ୍ରଥମ ବିଷୟ—ପୃଥିବୀର ଆକାର—ସମ୍ପର୍କରେ ଠିକ୍ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ବିଷୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲ୍ ଥିଲେ।”

GSAM 23ଏକ ସୌଭାଗ୍ୟଜନକ ଭୁଲ୍

GSAM 23.4“ତଥାପି ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ, ତାଙ୍କର ଭୁଲଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଦିଗରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଲା। ଦୂରତା ବିଷୟରେ ସେ କରିଥିବା ଭୁଲ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟଜନକ ଥିଲା। ଯଦି କଲମ୍ବସ୍ ଗୋଲକର ଆକାର ଓ ଏପରି ଯାତ୍ରାର ପ୍ରକୃତ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ଠିକ୍ ଭାବେ ହିସାବ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ସମ୍ଭବତଃ ଯାତ୍ରା କରିନଥାନ୍ତେ; କାରଣ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜ୍ ମାର୍ଗ ଅଧିକ ଛୋଟ ଓ ସସ୍ତା ବୋଲି ସେ ତୁରନ୍ତ ଦେଖିପାରିଥାନ୍ତେ। ପୁଣି, ଯଦି ଆମେରିକା ମହାଦେଶ ତାଙ୍କ ପଥକୁ ସିଧାସଳଖ ଅବରୋଧ କରି ରହିଛି ବୋଲି ସେ କଳ୍ପନା କିମ୍ବା କୌଣସି ଭାବରେ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିପାରିଥାନ୍ତେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଆବିଷ୍କାର ଯାତ୍ରାରେ ବାହାରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିନଥାନ୍ତା; କାରଣ ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୂତନ ଦେଶ ଖୋଜିବା ନୁହେଁ, ପୁରୁଣା ଦେଶକୁ ଯିବାର ନୂତନ ମାର୍ଗ ଖୋଜିବା ଥିଲା।”

GSAM 23ଯୁଗଯୁଗର ମହାନ ଆଶା

GSAM 23.5ଏହିପରି ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଆସୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନର ଆଶାକୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ “ଆତ୍ମାର ନଙ୍ଗର ପରି, ଦୃଢ଼ ଓ ଅଟଳ” ଭାବେ ଧରିରଖିଛନ୍ତି।3 ଅନେକ ସମୟରେ ଦୁଃଖ ଓ କ୍ଲେଶ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ବ୍ୟଥାରେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁକ୍ତି କେବେ ଆସିବ?” ତଥାପି ସେମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପାଉଲଙ୍କ ପରି କହିଛନ୍ତି ଓ ଏବେ ମଧ୍ୟ କହୁଛନ୍ତି, “ଆମର ଆଶା, ଆନନ୍ଦ କିମ୍ବା ଗର୍ବର ମୁକୁଟ କ’ଣ? ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ କି ନୁହଁ?”4

GSAM 24ଆଶାଦ୍ୱାରା ପାଉଲଙ୍କ ସମର୍ଥନ

GSAM 24.1ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ଆଶାର ସମର୍ଥନକାରୀ ଶକ୍ତିର କେବଳ କିଛି ଉଦାହରଣ ଯଥେଷ୍ଟ ହେବ। ପାଉଲଙ୍କୁ ଫେଲିକ୍ସଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାଜର କରାଯାଇ ନିଜ ପକ୍ଷରେ କହିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିଲାବେଳେ ସେ କହିଲେ, “ଯେ ପଥକୁ ସେମାନେ ବିଧର୍ମ କହନ୍ତି, ସେହି ପଥ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ମୋର ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରେ; ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କଥାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ; ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ଆଶା ରଖେ, ଯାହା ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ଯେ ଧାର୍ମିକ ଓ ଅଧାର୍ମିକ—ଉଭୟଙ୍କର ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ହେବ।”5

GSAM 24.2ଆଗ୍ରିପ୍ପାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ବେଳେ ନିଜ କୁଶଳ ଯୁକ୍ତିରେ ପାଉଲ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ ଆମ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଆଶା ପାଇଁ ବିଚାରିତ ହେଉଛି। ସେହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ ହେବ ବୋଲି ଆମର ବାରୋଟି ଗୋଷ୍ଠୀ ଦିନରାତି ଆଗ୍ରହରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରି ଆଶା ରଖୁଛନ୍ତି। ଏହି ଆଶା ପାଇଁ, ହେ ରାଜା ଆଗ୍ରିପ୍ପା, ଯିହୂଦୀମାନେ ମୋତେ ଅଭିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱର ମୃତମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇବେ—ଏହାକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ କାହିଁକି ମନେ ହେବ?”6 ଶେଷରେ ସେ କାଇସରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାଜର ହେବା ପାଇଁ ରୋମରେ ଥିବାବେଳେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲର ଆଶା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି।”7

GSAM 24.3ତୀତସଙ୍କୁ ଲେଖିଥିବା ପତ୍ରରେ ପାଉଲ ସେହି ଆଶା ବିଷୟରେ ଖୋଲାମେଲା ଭାବରେ କହିଥିଲେ: “କାରଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ, ଯାହା ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କ ପାଇଁ ପରିତ୍ରାଣ ଆଣେ, ତାହା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି; ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ଆମକୁ ଅଧର୍ମ ଓ ସାଂସାରିକ କାମନା ତ୍ୟାଗ କରି, ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଜଗତରେ ସଂଯମୀ, ଧାର୍ମିକ ଓ ଈଶ୍ୱରଭକ୍ତ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି; ଏବଂ ସେହି ଧନ୍ୟ ଆଶା ଓ ମହାନ ଈଶ୍ୱର ଓ ଆମର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଗୌରବମୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ଶିଖାଉଛି।”8

GSAM 24ଆଶାରେ ପିତରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ

GSAM 24.4ପିତର ସେହି ଆଶା ବିଷୟରେ ଏପରି କହନ୍ତି: “ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଓ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ। ସେ ନିଜର ପ୍ରଚୁର ଦୟା ଅନୁସାରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପୁନଃଜନ୍ମ ଦେଇ ଜୀବନ୍ତ ଆଶା ଦେଇଛନ୍ତି; ଏହା ଏକ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅମଳିନ ଉତ୍ତରାଧିକାର, ଯାହା କ୍ଷୟ ପାଉନାହିଁ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସଞ୍ଚିତ ଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶେଷ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଅଛ। ଏଥିରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ, ଯଦିଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ, ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ, ବିଭିନ୍ନ ପରୀକ୍ଷାରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ। ଅଗ୍ନିରେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିବା ସୁନାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସର ପରୀକ୍ଷା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶ ସମୟରେ ପ୍ରଶଂସା, ସମ୍ମାନ ଓ ଗୌରବର କାରଣ ହେଉ।”9

GSAM 25ସୃଷ୍ଟିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ

GSAM 25.1ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶ କରେ; ଏବଂ ଭାବବାଣୀର ବାକ୍ୟରୁ ଭବିଷ୍ୟତ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କ ଯୋଜନାକୁ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଶିଖୁଛୁ: “ଯିଏ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି—ଈଶ୍ୱର ନିଜେ ପୃଥିବୀକୁ ଗଢ଼ି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ସେ ତାହାକୁ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି, ବ୍ୟର୍ଥ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିନାହାନ୍ତି, ବାସ କରିବା ପାଇଁ ତାହାକୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି।”10 ସେ ତାହାକୁ ଗଢ଼ି ସାରି ମଣିଷକୁ ଦେଲେ। ଗୀତକାର କହନ୍ତି, “ଆକାଶ, ହଁ, ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କର; କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀକୁ ସେ ମଣିଷର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି।”11 କିନ୍ତୁ ସେ ଯେତେବେଳେ ମଣିଷକୁ ଦେଲେ, ମଣିଷ ସରଳ ଥିଲା; ଜ୍ଞାନୀ କହିଥିବା ପରି, “ମୁଁ ଏତିକି ପାଇଛି ଯେ, ଈଶ୍ୱର ମଣିଷକୁ ସରଳ କରିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅନେକ କୌଶଳ ଖୋଜିନେଇଛନ୍ତି।”12

GSAM 25.2ମାନବଜାତି ସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ ଆମେ ପଢ଼ୁଛୁ ଯେ, “ସେ ଯେତେବେଳେ ଆଦମଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବିଭାଜିତ କଲେ, ଇସ୍ରାଏଲର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ।”13 ଅର୍ଥାତ୍, ଶେଷରେ ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଜା ଭାବେ ପୃଥିବୀରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବାକୁ ଥିବା ସତ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ। ପାଉଲ ଏହାକୁ ଏହି କଥାରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି: “ଈଶ୍ୱର ଏକ ରକ୍ତରୁ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି ପୃଥିବୀର ସମଗ୍ର ମୁହଁ ଉପରେ ବାସ କରାଇଛନ୍ତି; ସେ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଓ ସେମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ସେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତୁ; ସମ୍ଭବତଃ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରି ପାଆନ୍ତୁ, ଯଦିଓ ସେ ଆମ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ନୁହନ୍ତି; କାରଣ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ବଞ୍ଚୁ, ଚଳୁ ଓ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖୁଛୁ।”14 ପୃଥିବୀ ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଧାର୍ମିକ ହେବେ।”15 ପୁଣି ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, “ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକ କହିବ ନାହିଁ, ‘ମୁଁ ଅସୁସ୍ଥ’; ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରାଯିବ।”16 ସେହି ସମୟରେ “ନମ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀର ଅଧିକାରୀ ହେବେ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ଶାନ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।”17

GSAM 26ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ କଳ୍ପକାହାଣୀ ନୁହେଁ

GSAM 26.1ପିତରଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, “ଆମେ ଚତୁରତାରେ ରଚିତ କଳ୍ପକାହାଣୀ ଅନୁସରଣ କରିନାହୁଁ, ଯେତେବେଳେ ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲୁ; ବରଂ ତାଙ୍କ ମହିମାର ଚକ୍ଷୁଦେଖା ସାକ୍ଷୀ ହେଲୁ। କାରଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହିମାମୟ ସ୍ଥାନରୁ ଏପରି ବାଣୀ ଆସିବାବେଳେ ସେ ପିତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଗୌରବ ପାଇଲେ—‘ଏହେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।’ ଆମେ ତାଙ୍କ ସହିତ ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ଥିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ବାଣୀ ଶୁଣିଥିଲୁ। ଆମ ପାଖରେ ଭାବବାଣୀର ଆହୁରି ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଅନ୍ଧକାର ସ୍ଥାନରେ ଜ୍ୱଳୁଥିବା ଦୀପ ପରି, ପ୍ରଭାତ ହେବା ଓ ପ୍ରଭାତତାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଉଦୟ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତାହାରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ।”18

GSAM 26.2ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ପର୍ବତରେ ଘଟିଥିବା ରୂପାନ୍ତରକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ଘଟଣା ପୂର୍ବରୁ ଆମର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ନିଜ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, “ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କେତେକ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ନେବେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖିବେ ନାହିଁ।”19—ଲୂକଙ୍କ ଲେଖାନୁସାରେ, “ଏଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କେତେକ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ନେବେ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦେଖିବେ ନାହିଁ।”20

GSAM 26.3ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରୂପାନ୍ତର ଘଟଣାରେ ନିଜେ ଅକ୍ଷରଶଃ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା। ପର୍ବତରେ ଏହି “ଦର୍ଶନ” ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ସେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ଆସିବାବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ। ସେମାନେ ଏଲିୟା (ଏଲିୟ)ଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ନେଇନଥାଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନିଆଯାଇଥିଲେ; ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନିଆଯିବାକୁ ଥିବା—ମୃତ୍ୟୁଶୀଳରୁ ଅମରରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବାକୁ ଥିବା—ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ—ପ୍ରଭୁ ଆସିବାବେଳେ “ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଚକ୍ଷୁପଟଳ ଝପିବା ମାତ୍ରେ”।21 ସେଠାରେ ମୋଶା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯିଏ ମରିଥିଲେ; ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠିବାକୁ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ। ଏହିପରି ଏହି “ଦର୍ଶନ”ରେ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ।

GSAM 27ଭାବବାଣୀ ଅଧିକ ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ

GSAM 27.1ପ୍ରେରିତମାନେ ରୂପାନ୍ତରର ପର୍ବତରେ ଏହି ମହିମାମୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁମୋଦନର ସ୍ୱର ଶୁଣିଥିଲେ; ତଥାପି ପ୍ରେରିତ ପିତର ନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତି: “ଭାବବାଣୀର ଆହୁରି ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ଅଛି।” ଏହି କଥା ଦ୍ୱାରା ସେ ସେହି ସ୍ମରଣୀୟ ଘଟଣାରେ ସେମାନେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ ଓ ଶୁଣିଥିଲେ ତାହାକୁ ଅବମୂଲ୍ୟାୟନ କରୁନଥିଲେ। ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ଥରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ଭାବବାଣୀର ମହାନ ଧାରାରେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଶୁଣୁଛୁ। ବାସ୍ତବରେ ଇତିହାସରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ଲିପିବଦ୍ଧ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବବାଣୀ ଆମ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର। ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଅର୍ଥରେ ହିଁ ଭାବବାଣୀର ବାକ୍ୟକୁ “ଅଧିକ ନିଶ୍ଚିତ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ସଂଶୋଧିତ ସଂସ୍କରଣ ଏହାକୁ “ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଛି” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିବରଣୀ ପୂରଣ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଭାବବାଣୀ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ପୂର୍ବକଥିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟଣା ପୂରଣ ହେଲେ, ଅବଶିଷ୍ଟ ପୂର୍ବକଥିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ ବୋଲି ଏହା ଏକ ନିଶ୍ଚୟତା ହୁଏ।

GSAM 27ଭାବବାଣୀର ସ୍ୱଭାବ

GSAM 27.2ଭାବବାଣୀର ସ୍ୱଭାବ ବିଷୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟେତାମାନଙ୍କ ନିମ୍ନଲିଖିତ ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ:—

GSAM 27.3ଥମାସ୍ ନ୍ୟୁଟନ୍ ଏହି ଦାବି କରନ୍ତି ଯେ, “ଭାବବାଣୀ ହେଉଛି ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ଓ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଇତିହାସ; ଇତିହାସ ହେଉଛି ପୂରଣ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବବାଣୀ। ଜଗତରେ ମିଥ୍ୟା ଦେବବାଣୀ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ମଣିଷ ଓ ଭୂତମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଏପରି ଭାବବାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବ ନାହିଁ।”

GSAM 27.4ସର୍ ଆଇଜାକ୍ ନ୍ୟୁଟନ୍ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ଯେ, “ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ କଥାକୁ କାନ ଦେବା ସତ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀର ଏକ ମୌଳିକ ଲକ୍ଷଣ।”

GSAM 27.5ଡା. ଏ. କୀଥ୍ କହନ୍ତି ଯେ, “ଭାବବାଣୀ ଯେକୌଣସି ଅଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଏବଂ ନିଜେ ଅଲୌକିକ। … ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସ୍ୱର ହିଁ ମୃତମାନଙ୍କୁ କବରରୁ ଡାକିପାରେ; ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ସ୍ୱର ହିଁ ଅନ୍ଧକାର ଭବିଷ୍ୟତରେ ଲୁଚିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା କହିପାରେ, ଯାହା ମଣିଷ ପାଇଁ ମୃତମାନଙ୍କ ନିବାସ ପରି ଅଭେଦ୍ୟ; ଏବଂ ଉଭୟେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର।”

GSAM 28.1ମାଥ୍ୟୁ ହେନ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ, “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମୟରେ, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମୟ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପଥରେ, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ପଥ, ଭାବବାଣୀ ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ ହେବ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାକ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର, ତେଣୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ।”

GSAM 28ଭାବବାଣୀର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ

GSAM 28.2ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କହିଥିବା କଥାରୁ ଭାବବାଣୀ ଦେବାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆମେ ଶିଖିପାରୁ। ଯିହୂଦାଙ୍କ ଜୀବନରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା କଥାଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଭାବବାଣୀ କହି ସେ କହିଥିଲେ, “ଏହା ଘଟିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ଯେପରି ଏହା ଘଟିଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ଯେ ମୁଁ ସେହି ଜଣେ।”22

GSAM 28.3ଭାବବାଦୀ ଯିଶାୟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭୁ ଆହୁରି କହନ୍ତି, “ମୁଁ ଈଶ୍ୱର, ମୋ ପରି ଆଉ କେହି ନାହିଁ; ଆରମ୍ଭରୁ ଶେଷକୁ ଜଣାଉଛି, ପୁରାତନ କାଳରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିନଥିବା କଥାଗୁଡ଼ିକୁ କହୁଛି; ମୁଁ କହୁଛି, ‘ମୋର ପରାମର୍ଶ ସ୍ଥିର ରହିବ ଏବଂ ମୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବି।’”23

GSAM 28.4ପୁଣି, “ମୁଁ ଆରମ୍ଭରୁ ପୂର୍ବକଥାଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରିଛି; ସେଗୁଡ଼ିକ ମୋ ମୁଖରୁ ବାହାରିଲା ଏବଂ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଇଲି; ହଠାତ୍ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକ କରିଲି ଏବଂ ସେମାନେ ଘଟିଗଲେ…। ଆରମ୍ଭରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଏହା ଜଣାଇଛି; ଏହା ଘଟିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଖାଇଛି, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେ କହିବ ନାହିଁ, ‘ମୋର ପ୍ରତିମା ଏହା କରିଛି, ମୋର ଖୋଦା ପ୍ରତିମା ଓ ଢାଳା ପ୍ରତିମା ଏହା ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛି।’ ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣିଛ; ଏସବୁ ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେ କି ଏହା ଘୋଷଣା କରିବ ନାହିଁ? ଏହି ସମୟରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ନୂତନ କଥା, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁଚିଥିବା କଥା ଦେଖାଇଛି, ଯାହା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣୁନଥିଲ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି, ଆରମ୍ଭରୁ ନୁହେଁ; ଆଜି ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭେ ସେଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଶୁଣିନଥିଲ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେ କହିବ ନାହିଁ, ‘ଦେଖ, ମୁଁ ଏହା ଜାଣୁଥିଲି।’”24

GSAM 28.5ଏହି ଭାଷାରୁ ଭାବବାଣୀର ପୂରଣ ଭାବବାଣୀର ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସର ପ୍ରମାଣ ଭାବେ କେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାହା ଦେଖାଯାଏ; ଏବଂ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ଏହା ପ୍ରମାଣ କରେ। ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକରୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ଯେ ସତ୍ୟର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଭାବବାଣୀର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ଏହି ତଥ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟ ହୋଇଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏତେ ଅନେକ ଲୋକ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ଭାବବାଣୀମୟ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଅଳ୍ପ କିମ୍ବା କୌଣସି ଧ୍ୟାନ ନ ଦେବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବେ ବିଚିତ୍ର।

GSAM 29ଭାବବାଣୀ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ନୁହେଁ

GSAM 29.1ଅଜ୍ଞ ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଅଶିକ୍ଷିତ, ତେଣୁ ଭାବବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଶିକ୍ଷିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ, ଏପରିକି ଧର୍ମସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ କେତେକେ, କହନ୍ତି: “ଭାବବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଜାଣୁ।”

GSAM 29.2ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ ଯୋହନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକଟି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବିଶେଷ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା।25 ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ଯେଉଁମାନେ “ଏହି ଭାବବାଣୀର ବାକ୍ୟସବୁ ଶୁଣନ୍ତି ଓ ଏଥିରେ ଲିଖିତ ବିଷୟସବୁ ପାଳନ କରନ୍ତି,” ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଶୀର୍ବାଦ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି।26 ଯଦି ଏକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝାଯାଇ ନ ଥାନ୍ତା ଓ ବୁଝିବା ସମ୍ଭବ ମଧ୍ୟ ନ ହୁଅନ୍ତା, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକ କିପରି ପାଳନ କରାଯାଇପାରନ୍ତା? ପ୍ରଭୁ ମୋଶାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଲେ, “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟସବୁ ପ୍ରଭୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ବିଷୟସବୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସଦାକାଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବୁ।”27

GSAM 29.3ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଭାବବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଲୋକେ ବୁଝନ୍ତୁ ବୋଲି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା; ଏହା ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଥିବା ବାକ୍ୟରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ଆମ୍ଭେମାନେ ପଢ଼ୁ: “ଅତଏବ ଦାନିୟେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉକ୍ତ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁକୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିବ (ଯେ ପଢ଼େ, ସେ ବୁଝୁ),”28 ଏହା ପ୍ରକୃତରେ କହେ, ଦାନିୟେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବୁଝ।

GSAM 29.4ଭାବବାଣୀ ବୁଝିହେବ ନାହିଁ ବୋଲି ଯେଉଁ ଦାବି କରାଯାଏ, ତାହାର ଭ୍ରାନ୍ତିକୁ ପ୍ରଭୁ ଏହି ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି: “ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକର ବାକ୍ୟ ପରି ହୋଇଅଛି। ଲୋକେ ତାହା ଜଣେ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକକୁ ଦେଇ କହନ୍ତି, ନିବେଦନ କରୁଅଛୁ, ଏହା ପଢ଼; ଆଉ ସେ କହେ, ମୁଁ ପାରିବି ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ। ପୁଣି ସେହି ପୁସ୍ତକ ଜଣେ ଅଶିକ୍ଷିତ ଲୋକକୁ ଦେଇ କହନ୍ତି, ନିବେଦନ କରୁଅଛୁ, ଏହା ପଢ଼; ଆଉ ସେ କହେ, ମୁଁ ଅଶିକ୍ଷିତ। ତେଣୁ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ଏହି ଲୋକମାନେ ମୁଖରେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ଓ ଓଷ୍ଠାଧରରେ ଆମ୍ଭକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ହୃଦୟ ଆମ୍ଭଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଆମ୍ଭ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଭୟ ମନୁଷ୍ୟର ଆଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଶିଖାଯାଇଅଛି; ଏହେତୁ ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ହଁ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବିସ୍ମୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବୁ। କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ବିନଷ୍ଟ ହେବ ଓ ସେମାନଙ୍କ ବିବେକୀମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଗୁପ୍ତ ହେବ।”29 ଏଠାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତା ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ଭାବବାଣୀର ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାଠାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ତାହାଙ୍କ ଆଦେଶ ସ୍ଥାନରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆଜ୍ଞା ରଖି ନ ଥାନ୍ତେ।

GSAM 30ଭାବବାଣୀ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ବିଷୟ ନୁହେଁ

GSAM 30.1ଭାବବାଣୀର କୌଣସି ଗଭୀର, ଗୁପ୍ତ, ରହସ୍ୟମୟ ଅର୍ଥ ଥିବାରୁ ଯେ ଏତେ ଲୋକ ତାହା ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହା ନୁହେଁ। ପ୍ରେରିତ ପିତର ଏହା ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି, “ପ୍ରଥମେ ଏହା ଜାଣ ଯେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର କୌଣସି ଭାବବାଣୀ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ବିଷୟ ନୁହେଁ। କାରଣ ପୂର୍ବକାଳରେ ଭାବବାଣୀ ମନୁଷ୍ୟର ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଆସି ନ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହୋଇ କହିଥିଲେ।”30 ଏହି ଭାଷାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝାଯାଏ ଯେ ଭାବବାଣୀ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଯାହା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ, ତାହା ହେଉଛି ସେହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା, ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କହିଥିଲେ। ତାହାଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଛି; ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଲେଖାଅଛି, “ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟରେ ପଥ ଦେଖାଇବେ।”31

GSAM 30ଭାବବାଣୀର ପୂରଣ

GSAM 30.2ଭାବବାଣୀ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାବେଳେ କେତେକ ସତ୍ୟ ସର୍ବଦା ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ: ଅଭ୍ରାନ୍ତ ଈଶ୍ୱର ଭାବବାଣୀର କର୍ତ୍ତା, ଆଉ କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ପୂରଣ ହେବାର ସମୟ ଆସିଲେ, ଠିକ୍ ସେହି ପୂର୍ବକଥିତ ଘଟଣା ଘଟିବ। ପୁଣି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଠିକ୍ କ'ଣ କରିବେ ତାହା ଆଗରୁ ଦେଖିବାର ଶକ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅଛି; ତେଣୁ ସେ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଘଟଣା ଘଟିବାର ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେହି ସମୟ ଆସିଲେ ଭାବବାଣୀର ଯଥାର୍ଥ ପୂରଣ ଦେଖାଯାଏ। ଅନ୍ୟ ଅର୍ଥରେ, ଭାବବାଣୀର ଯଥାର୍ଥ ପୂରଣ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ତାହାର ଏକ ମିଥ୍ୟା ପୂରଣ ଘଟିବା ଅସମ୍ଭବ। ଏହି ସ୍ୱତଃସିଦ୍ଧ ସତ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଆମ୍ଭେମାନେ କହିପାରୁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସତ୍ୟର ବାର୍ତ୍ତା ଜଗତକୁ ଦିଆଯିବାର ତାହାଙ୍କ ନିରୂପିତ ସମୟ ଆସିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରକାଶ ପାଏ।

GSAM 30.3ଥରେ ଲେଖକ ଭାବବାଣୀର ପୂରଣ ବିଷୟରେ ଏକ ଭାଷଣ ଦେବା ପରେ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଜଣେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଆଗକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଆପଣ ଭାବବାଣୀର ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରମାନେ ବହୁତ ଭାଗ୍ୟବାନ ବୋଲି ମୋତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଇବାକୁ ହେବ। ଇତିହାସ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାବେଳେ, ଭାବବାଣୀ ସହିତ ଠିକ୍ ମେଳ ଖାଉଥିବା ବିଷୟ ଆପଣମାନେ କେତେ ସହଜରେ ପାଇଯାଆନ୍ତି!” ଆମ୍ଭେ ଉତ୍ତର ଦେଲୁ, “ହଁ, ତାହା ମେଳ ଖାଏ, କାରଣ ମେଳ ଖାଇବା ପାଇଁ ହିଁ ତାହା ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା। ଆପଣ ଯଦି ହଳେ ହାତମୋଜା କିଣିବା ପାଇଁ ହାତମୋଜା ଦୋକାନକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ହାତକୁ ଠିକ୍ ହେଉଥିବା ହାତମୋଜା ପାଇବାକୁ କ'ଣ ଆଶା କରିବେ ନାହିଁ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ କରିବି, କାରଣ ଠିକ୍ ହେବା ପାଇଁ ହିଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ତିଆରି ହୋଇଛି।” ଲେଖକ କହିଲେ, “ସେହିପରି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଠିକ୍ କ'ଣ କରିବେ ତାହା ଜାଣିଥିବା ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ କରିଥିଲେ; ଆଉ ସେହି ଲୋକମାନେ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ହିଁ କଲେ, ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଐତିହାସିକ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ଲେଖନ୍ତି; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ସହିତ ତୁଳନା କଲେ ଠିକ୍ ମେଳ ମିଳେ।”

GSAM 31ଅନ୍ଧକାରରେ ଭାବବାଣୀ ଏକ ଆଲୋକ

GSAM 31.1ପ୍ରେରିତ ପିତର କହନ୍ତି ଯେ ଅନ୍ଧକାର ସ୍ଥାନରେ ଜଳୁଥିବା ଆଲୋକ ପରି ଭାବବାଣୀ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭେମାନେ ମନୋଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ। ଭାବବାଣୀର ପ୍ରଦୀପ ବିନା ଭବିଷ୍ୟତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାର ହୋଇଥାନ୍ତା। ଆଲୋକର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବା—ଅନ୍ଧକାର ସ୍ଥାନରେ ଯାତ୍ରା କରିବା ସମୟରେ ପଥ ଦେଖାଇବା, ଆଉ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପଥ ଦେଖାଇବା, ଯେପରି ଯାତ୍ରୀ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ପଥ ଦେଖି ତାହା ବାଛିପାରିବ। ଗୀତକାର କହନ୍ତି, “ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ମୋହର ଚରଣ ପାଇଁ ପ୍ରଦୀପ ଓ ମୋହର ପଥ ପାଇଁ ଆଲୋକ।”32 ଜ୍ଞାନୀ କହନ୍ତି, “ଧାର୍ମିକର ପଥ ଦୀପ୍ତିମୟ ଆଲୋକ ସଦୃଶ, ଯାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।”33 ଏହିପରି ଦେଖାଯାଏ ଯେ ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଗେଇ ଚାଲିବା ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ, ବିଶେଷତଃ ତାହାର ଭାବବାଣୀଗୁଡ଼ିକର ପୂରଣରେ, ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେବ; ଏହା ବାଇବଲ ଅଧ୍ୟୟନକାରୀଙ୍କୁ କ୍ରମେ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ଦେଖାଇବ ଯେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଆଲୋକ ଓ ଅନନ୍ତ ଦିବସ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଉଥିବା ପଥରେ ଅଛନ୍ତି।

GSAM 31ଏଦନଠାରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନୋଟି ପ୍ରମୁଖ ଘଟଣା

GSAM 31.2ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ଆଲୋକରେ ଏଦନଠାରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପଥ ବିଚାର କଲେ, ତିନୋଟି ଘଟଣା ବିଶେଷ ପ୍ରମୁଖ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ। ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆଗମନ, ଦେହଧାରଣ, ଇମ୍ମାନୁଏଲଙ୍କ ଆଗମନ, ଅର୍ଥାତ୍ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦେହରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା; ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମହାନ ଧର୍ମସଂସ୍କାର—ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗ ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି 1260 ବର୍ଷର ଅତ୍ୟାଚାରର ସମୟ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂରରେ ରଖାଯାଇଥିଲା—ଅର୍ଥାତ୍ ମଣ୍ଡଳୀର ନିଜ ପ୍ରାନ୍ତରବାସର ଅବସ୍ଥାରୁ ବାହାରି ଆସିବା, ଆଉ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା, ଯେପରି ସମସ୍ତେ ପଢ଼ି ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣିପାରନ୍ତି; ତୃତୀୟଟି ହେଉଛି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜଗତର ଆରମ୍ଭରୁ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଙ୍କ ମୁଖରେ କୁହାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ବିଷୟର ପୁନଃସ୍ଥାପନର ସମୟ ଆସିବ। ଏହା “ଯୁଗଯୁଗର ସଂଘର୍ଷ”, ଅର୍ଥାତ୍ ପାପ ଓ ଧାର୍ମିକତା ମଧ୍ୟରେ ସଂଘର୍ଷକୁ ଶେଷ କରି, ସେହି ମହିମାର ଯୁଗ ଆଣିବ, ଯାହା ଆଡ଼କୁ ସମସ୍ତ ଯୁଗ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଆସିଛି।

GSAM 32ଭାବବାଣୀ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଥଚିହ୍ନ ଦିଏ

GSAM 32.1ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଠିକ୍ ପଥ ଦେଖାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଲୋକ ଭାବରେ ଭାବବାଣୀର ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ ଦେଲେ, ସମୟର ସ୍ରୋତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ପଥ ଭାବବାଣୀର ବାକ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ଚିହ୍ନିତ ଥିବା ଆମ୍ଭେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଖିବୁ। ଏପରି ହୋଇଥିବାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଭାବବାଣୀର ଆଲୋକକୁ ଯତ୍ନର ସହିତ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ମହାଦିନ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ବୋଲି ଦର୍ଶାଉଥିବା ଲକ୍ଷଣ ଓ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିବା ସହିତ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିବେ; ସତ୍ୟର ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ମାଧ୍ୟମରେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅବିରତ ଆଗେଇ ଚାଲେ, ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ଆଗମନରେ ଶାନ୍ତିରେ ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଏକ ଲୋକସମୂହ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବ।

GSAM 32.2ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ “ରାତ୍ରିରେ ଚୋର” ପରି ଆସିବ,34 ତଥାପି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ ସ୍ଥିର ରହୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହା ମଧ୍ୟ କହେ, “ହେ ଭାଇମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ନାହଁ ଯେ ସେହି ଦିନ ଚୋର ପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଚାନକ ଧରିବ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆଲୋକର ସନ୍ତାନ ଓ ଦିବସର ସନ୍ତାନ।”35

GSAM 32ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ସ୍ମରଣ କର

GSAM 32.3ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ସ୍ମରଣ କରିବାବେଳେ, ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା ଭଲ ଯେ ତାହାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ତାହାଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନ ଓ ଶକ୍ତି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସର୍ବଦା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରହିଆସିଛି। ଇସ୍ରାଏଲ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ବିମୁଖ ହେବାର କାରଣ କହିବାବେଳେ ଗୀତକାର କହନ୍ତି, “ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପାସୋରିଲେ, ଯେ ମିସରରେ ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ, ହାମ ଦେଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଓ ସୂଫ ସାଗର ନିକଟରେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।”36 ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ଚଳାଇଥିଲେ, ତାହା ସ୍ମରଣ କରିବା ଯଦି ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଥିଲା, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କ'ଣ ଉତ୍ତମ ନୁହେଁ? ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୋଇ ଗୀତକାର ପୁନର୍ବାର କହନ୍ତି, “ହେ ମୋହର ପ୍ରାଣ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଧନ୍ୟବାଦ କର, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଉପକାର ପାସୋର ନାହିଁ।”37

GSAM 33.1ସମସ୍ତ ଯୁଗରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ ରହିଆସିଛି, ଯାହା ତାହାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଏକ ଲୋକସମୂହକୁ ପାପର ବନ୍ଧନରୁ ବାହାର କରି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ କିଣାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଛି; ଆଉ ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଭୁ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ତାହା ବିଚାର କରିବା ଲାଭଦାୟକ।

GSAM 33କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ଉପାୟରୁ ମହତ୍ ଫଳ—ଦୋବିନ୍ୟେଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ

GSAM 33.2ଦୋବିନ୍ୟେ ତାଙ୍କର ‘ଧର୍ମସଂସ୍କାରର ଇତିହାସ’ ପୁସ୍ତକରେ କହନ୍ତି, “ଯୁଗଯୁଗ ଧରି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱର, ତାହାଙ୍କ ସମୟ ଆସିଲେ, ଦୁର୍ବଳତମ ମାଧ୍ୟମଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ତାହା ସମ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି। କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମହତ୍ ଫଳ ସାଧନ କରିବା, ଏହା ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମ। ପ୍ରକୃତିରେ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରଚଳିତ ଏହି ନିୟମ ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।”38

GSAM 33.3ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଈଶ୍ୱର ଯେତେବେଳେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜାତି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ବିଶେଷ ଲୋକସମୂହ ବାଛିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ସେତେବେଳେ କଲ୍‌ଦୀୟମାନଙ୍କ ଊର ନଗରରେ ଅନ୍ୟଜାତୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ଅବ୍ରହାମ ନାମକ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଡାକି ଏହା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ବଂଶଧର ଜନ୍ମିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏକ ଜାତିର ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ଉନ୍ନୀତ ହେବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗର ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ: “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜାତିଠାରୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଧିକ ଥିବାରୁ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରି ନ ଥିଲେ କିଅବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରି ନ ଥିଲେ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତ ଜାତି ମଧ୍ୟରେ ସଂଖ୍ୟାରେ ସବୁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଥିଲ।”39

GSAM 33.4ପୁଣି, ସେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମିସରର ଦାସତ୍ୱରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ସେତେବେଳେ ଏପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ନେତା ରୂପେ ବାଛିଲେ, ଯିଏ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ତିନି ମାସ ନିଜ ମାତାଙ୍କ ଘରେ ଲୁଚାଯାଇଥିଲେ, ଆଉ ପରେ ନଳତୃଣରେ ତିଆରି ଓ ଆଲକାତରା ଲେପା ଏକ ସାଧାରଣ, ଅନାଡ଼ମ୍ବର ପେଡ଼ିରେ ରଖାଯାଇ ନୀଳ ନଦୀର ରକ୍ଷଣରେ ସମର୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ। ତଥାପି ଏହି ମୋଶା ହିଁ ବୁଦ୍ଧିବିବେକ ଲାଭ କରିବାର ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, “ଅଳ୍ପକାଳ ପାଇଁ ପାପର ସୁଖଭୋଗ” କରିବା ଅପେକ୍ଷା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାର ନମ୍ର ପଥ ବାଛିଥିଲେ।40

GSAM 34ଗିଦିୟୋନଙ୍କ ବିଜୟ

GSAM 34.1ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ମିଦିୟନୀୟ ଓ ଅମାଲେକୀୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ସେତେବେଳେ ଗିଦିୟୋନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଜଣେ ଦୂତ ପଠାଇଲେ। ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ “ସଂଖ୍ୟାରେ ପଙ୍ଗପାଳ ପରି” ସେମାନଙ୍କ ଦେଶକୁ ଆସୁଥିଲେ ଓ ଭୂମିର ଉତ୍ପନ୍ନ ଫସଲ ନଷ୍ଟ କରୁଥିଲେ, ଆଉ “ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ, ମେଷ, ଗୋରୁ କିଅବା ଗଧ ରଖୁ ନ ଥିଲେ।” ଯୋୟାଶଙ୍କ ଏହି ପୁତ୍ର ଏପରି ଦୁରବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ କିଛି ଗହମ ଝାଡ଼ି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଇ ରଖିବାକୁ ହେଉଥିଲା। ଦୂତ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ, ଗିଦିୟୋନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ କିପରି ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି? ଦେଖନ୍ତୁ, ମନଃଶି ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ପରିବାର ଦରିଦ୍ର, ଆଉ ମୋହର ପିତୃଗୃହରେ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ର।”41 ସେହି ନମ୍ର, ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ନିଜର ତିନି ଶହ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ସାଧାରଣ ପ୍ରଦୀପ ଓ କଳସ ନେଇ ବାହାରିଲେ (ଯାହା ସୀମିତ ମାନବ ବିଚାରରେ ମୂର୍ଖତା ପରି ମନେହେବ), ଆଉ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିଜମାନଙ୍କ ବଳ କରି ସେମାନେ ଏକ ମହାନ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ। ଉଦ୍ଧାର ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଗିଦିୟୋନ, ଆମୋଷ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଙ୍କ ପରି, ଏହି ବିଳାପ କରିପାରିଥାନ୍ତେ: “ଯାକୁବ କାହା ଦ୍ୱାରା ଉଠି ଠିଆ ହେବ? କାରଣ ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର।”42

GSAM 34ଗୁହାଳକୁଣ୍ଡରେ ଶିଶୁ

GSAM 34.2ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିରୂପିତ ସମୟରେ ମାନବଜାତିର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, ଆଉ ମେଷପାଳକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଏକ ଗୁହାଳକୁଣ୍ଡରେ ଶୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ। ତାହାଙ୍କ ପାର୍ଥିବ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସାଧାରଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନଜନକ ବୃତ୍ତି ଅବଲମ୍ବନ କରୁଥିଲେ। ନିଜର ପାର୍ଥିବ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ବିଷୟରେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା କହିଲେ, “କୋକିଶିଆଳିମାନଙ୍କର ଗାତ ଅଛି ଓ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ବସା ଅଛି; କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ମସ୍ତକ ରଖିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।”43 ସେ ନିଜ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ “ସେହି ନିମ୍ନ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରୁ ବାଛିଲେ, ଯାହା ସର୍ବନିମ୍ନ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ବିଷୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଜଗତକୁ ଦେଖାଇବା ଯେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟର ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କର।”

GSAM 35ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀ ଆହୂତ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି

GSAM 35.1ପ୍ରାଚୀନ ମଣ୍ଡଳୀର ସମୟର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ପାଉଲ କହିଲେ: “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୂର୍ଖତା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନଠାରୁ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନମୟ, ଆଉ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୁର୍ବଳତା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବଳଠାରୁ ଅଧିକ ବଳବାନ। କାରଣ, ହେ ଭାଇମାନେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ଦେଖ; ସାଂସାରିକ ବିଚାରରେ ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀ, ଅନେକ ବଳବାନ କିଅବା ଅନେକ କୁଳୀନ ଆହୂତ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ଜଗତର ମୂର୍ଖ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛନ୍ତି; ଆଉ ବଳବାନ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ଜଗତର ଦୁର୍ବଳ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛନ୍ତି। ଜଗତର ହୀନ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ତୁଚ୍ଛୀକୃତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱର ମନୋନୀତ କରିଅଛନ୍ତି; ହଁ, ଯାହା ଅଛି ତାହା ଲୋପ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଯାହା ନାହିଁ ତାହା ମନୋନୀତ କରିଅଛନ୍ତି, ଯେପରି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଗର୍ବ ନ କରେ।”44

GSAM 35ଧର୍ମସଂସ୍କାରରେ ନମ୍ର ଲୋକମାନେ

GSAM 35.2ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମହାନ ଧର୍ମସଂସ୍କାରକମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭେମାନେ ସେହି ନୀତିର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଖୁ। ଐତିହାସିକ କହନ୍ତି: “ଧର୍ମସଂସ୍କାରକ ଜ୍ୱିଙ୍ଗ୍ଲି ଆଲ୍ପସ ପର୍ବତର ଜଣେ ମେଷପାଳକଙ୍କ କୁଟୀରରୁ ବାହାରି ଆସିଥିଲେ; ଧର୍ମସଂସ୍କାରର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ ମେଲାଙ୍କଥନ୍ ଜଣେ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର କାରିଗରଙ୍କ କର୍ମଶାଳାରୁ; ଆଉ ଲୁଥର୍ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ଖଣି ଶ୍ରମିକଙ୍କ କୁଟୀରରୁ।” ନିଜ ବିଷୟରେ ଲୁଥର୍ କହିଥିଲେ: “ମୋର ପିତାମାତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ। ମୋର ପିତା ଜଣେ ଦରିଦ୍ର କାଠକଟାଳି ଥିଲେ (ପରେ ସେ ଖଣି ଶ୍ରମିକ ହେଲେ), ଆଉ ମୋର ମାତା ନିଜ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରିବାର ସମ୍ବଳ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ବହୁଥର ପିଠିରେ କାଠ ବୋହିଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଅତି କଠିନ ପରିଶ୍ରମ ସହିଥିଲେ।”

GSAM 35.3ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ବିଷୟରେ ପ୍ରେରିତ ଯାକୁବ କହନ୍ତି, “ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟ ଭାଇମାନେ, ଶୁଣ; ଈଶ୍ୱର କ'ଣ ଏହି ଜଗତର ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସରେ ଧନବାନ ହେବା ପାଇଁ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେ ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଅଛନ୍ତି, ତାହାର ଅଧିକାରୀ ହେବା ପାଇଁ ମନୋନୀତ କରି ନାହାନ୍ତି?”45

GSAM 35ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ମେଥୋଡିଷ୍ଟମାନେ

GSAM 35.4ଧର୍ମସଂସ୍କାରକମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରସର ଧାରାକୁ ଅନୁସରଣ କରି ମେଥୋଡିଷ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେତେବେଳେ ବିନାମୂଲ୍ୟରେ ଦତ୍ତ ଅନୁଗ୍ରହର ଶିକ୍ଷା ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଘୋଷିତ ହେଉଥିଲା, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହା ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଥିବାର ଦେଖୁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କୋମଳ ପ୍ରେମ ସହିତ ସେହି ଶିକ୍ଷା ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭାବରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖାଯିବାରୁ ଓ ଜୀବନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯିବାରୁ, ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ କେବଳ ପୂର୍ବ ପାପର କ୍ଷମା ନୁହେଁ, ବରଂ ପବିତ୍ର ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମର୍ଥ କରୁଥିବା ପବିତ୍ରୀକରଣର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ। ମେଥୋଡିଷ୍ଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ ସାଧାରଣ ଥିଲା, ଆଉ ଧର୍ମସେବକ ଓ ସାଧାରଣ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ସରଳ ନିର୍ଭରତା ଅନୁସାରେ ତାହା ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲା।

GSAM 36.1ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଘଟଣା ଓ ଅନୁଭୂତିଗୁଡ଼ିକର ଅନୁସନ୍ଧାନ କଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖୁ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନରେ ମନୁଷ୍ୟ ମାଧ୍ୟମ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପରି ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦରିଦ୍ର ଓ ଅପରିଚିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ମହତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁ ପ୍ରମାଣ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ତାହା ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପୂର୍ବରୁ କେହି ଏହି କାରଣରୁ ତାହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନ ନିଅନ୍ତୁ; ନଚେତ୍ ସେମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିପାରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଭୁ ପଚାରିଲେ, “କ୍ଷୁଦ୍ର ବିଷୟର ଦିନକୁ କିଏ ତୁଚ୍ଛ କରିଅଛି?”46

GSAM 36ଲୁଥର୍‌ଙ୍କୁ ଏକ୍‌ଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର

GSAM 36.2କୌଣସି ଧର୍ମମତ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅଳ୍ପ କି ଅଧିକ, ତାହା ଦେଖି ସେହି ମତ ଠିକ୍ କି ଭୁଲ୍ ବୋଲି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଲୁଥର୍ ଓ ଏକ୍‌ଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦର ଏକ ଅଂଶ ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଅଛୁ। ଲୁଥର୍ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଉପରେ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନ ନେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ନିଜ ମତ ରଖିବାର ଅଧିକାରକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ସାହସ କରିବାରୁ, ଏକ୍ ଏହି ବ୍ୟଙ୍ଗପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଦେଲେ: “ଶ୍ରଦ୍ଧେୟ ଡକ୍ଟର ଯେଉଁ ନମ୍ରତା ଓ ବିନୟରେ ଏକାକୀ ଏତେ ବିଖ୍ୟାତ ପିତୃଗଣଙ୍କ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସୁଛନ୍ତି, ଆଉ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୋପମାନଙ୍କଠାରୁ, ଧର୍ମପରିଷଦଗୁଡ଼ିକଠାରୁ, ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କଠାରୁ ଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ଅଧିକ ଜାଣନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖି ମୁଁ ବିସ୍ମିତ! ... ଏହି ଶ୍ରଦ୍ଧେୟ ପିତାଙ୍କ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱର ଏତେ ସାଧୁ ଓ ଧର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଦାନ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ସତ୍ୟ ଲୁଚାଇ ରଖିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ତାହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ ହୁଅନ୍ତା।”

GSAM 36.3ଜୁରିଖ୍‌ରେ ଜନ୍ ଫାବର୍‌ଙ୍କୁ ଜ୍ୱିଙ୍ଗ୍ଲି ଦେଇଥିବା ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରା ଏହି ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତରର ଯଥାର୍ଥ ଜବାବ ଦିଆଯାଇପାରେ। ଫାବର୍ କହିଥିଲେ ଯେ “ବାର ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଚାଲିଆସିଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଥାଗୁଡ଼ିକ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଛି, ଆଉ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଜଗତ ଚଉଦ ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ଭୁଲ୍‌ରେ ଥିଲା ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରାଯାଇଛି; ପରିସ୍ଥିତି ଏପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସିଛି ବୋଲି ସେ ବିସ୍ମିତ।” ଜ୍ୱିଙ୍ଗ୍ଲି ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ଯେ “କୌଣସି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାରେ ଚଉଦ ଶହ ବର୍ଷ ଧରି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଇଥିବାରୁ ତାହାର ଭ୍ରାନ୍ତି କମିଯାଏ ନାହିଁ; ଆଉ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନାରେ କୌଣସି ପ୍ରଥାର ପ୍ରାଚୀନତାର ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ, ଯଦି ପବିତ୍ର ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ତାହାର ଭିତ୍ତି କିଅବା ସମର୍ଥନ ମିଳି ନ ପାରେ।”47

GSAM 37ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବନାମ ମାନବ ଜ୍ଞାନ

GSAM 37.1“ସତ୍ୟ କ'ଣ?”—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ନିଷ୍ପତ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟର ମତ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବାର ବିପଦକୁ ହୋଶେୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତା ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ଦର୍ଶାଇ କହନ୍ତି, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା ଚାଷ କରିଅଛ, ଅଧର୍ମ ଅମଳ କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ମିଥ୍ୟାର ଫଳ ଖାଇଅଛ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ନିଜ ପଥରେ ଓ ନିଜର ବହୁସଂଖ୍ୟକ ବଳବାନ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରିଥିଲ।”48 ମାନବ ହୃଦୟର ପ୍ରବୃତ୍ତି ସର୍ବଦା ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରିବା ହୋଇଆସିଛି; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ “ଉଠି ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ କମ୍ପାଇବେ” ଯେଉଁ ସମୟରେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଥିବାରୁ ଯିଶାଇୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତା ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି, “ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଛାଡ଼; ତାହାର ନିଃଶ୍ୱାସ ତାହାର ନାସାରନ୍ଧ୍ରରେ ଅଛି; ତେବେ ତାହାକୁ କେଉଁ ହେତୁରୁ ଗଣ୍ୟ କରାଯିବ?”49

GSAM 37.2ଏହି ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିପଦ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏପରି ସତର୍କ କରାଯାଇଥିବାରୁ, କେହି ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନର ସାଧାରଣ ଆରମ୍ଭ ହେତୁ କିଅବା ଜଗତର ଦୃଷ୍ଟିରେ ମହାନ ବୋଲି ଗଣିତ ଲୋକମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ କରି ନ ଥିବା ହେତୁ, ତାହା ବିଚାରର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ମନେକରି ତରବରିଆ ଭାବରେ ତାହାକୁ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ନ କରନ୍ତୁ। ବରଂ ସମସ୍ତେ ତାହାର ଦାବିଗୁଡ଼ିକୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ସତ୍ୟର ମୂଲ୍ୟ ଅପରିମେୟ; ତାହା ସହିତ ତୁଳନା କଲେ ମନୁଷ୍ୟର କେବଳ ମତାମତ ମୂଲ୍ୟହୀନ ତୁଷ ସଦୃଶ।

Notes

  1. 2 ତୀମଥି 1:9 ↩
  2. ଡେଭିଡ୍ ଏଚ୍. ମଣ୍ଟଗୋମେରୀ, ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସର ପ୍ରମୁଖ ତଥ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, 1902 ସଂସ୍କରଣ, ପୃଷ୍ଠା 8, 9। ↩
  3. ଏବ୍ରୀ 6:19। ↩
  4. 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:19। ↩
  5. ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ 24:14, 15। ↩
  6. ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ 26:6-8। ↩
  7. ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ 28:20। ↩
  8. ତୀତସ 2:11-13। ↩
  9. 1 ପିତର 1:3-7। ↩
  10. ଯିଶାୟ 45:18। ↩
  11. ଗୀତସଂହିତା 115:16। ↩
  12. ଉପଦେଶକ 7:29। ↩
  13. ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 32:8। ↩
  14. ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ 17:26-28। ↩
  15. ଯିଶାୟ 60:21। ↩
  16. ଯିଶାୟ 33:24। ↩
  17. ଗୀତସଂହିତା 37:11। ↩
  18. 2 ପିତର 1:16-19। ↩
  19. ମାଥିଉ 16:28 ↩
  20. ଲୂକ 9:27। ↩
  21. 1 କରିନ୍ଥୀୟ 15:51, 52। ↩
  22. ଯୋହନ 13:19 ↩
  23. ଯିଶାୟ 46:9, 10। ↩
  24. ଯିଶାୟ 48:3-7। ↩
  25. ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 22:10 ↩
  26. ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:3 ↩
  27. ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 29:29 ↩
  28. ମାଥିଉ 24:15 ↩
  29. ଯିଶାଇୟ 29:11-14 ↩
  30. 2 ପିତର 1:20, 21 ↩
  31. ଯୋହନ 16:13 ↩
  32. ଗୀତସଂହିତା 119:105 ↩
  33. ହିତୋପଦେଶ 4:18 ↩
  34. 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 5:2; 2 ପିତର 3:10 ↩
  35. 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 5:4, 5 ↩
  36. ଗୀତସଂହିତା 106:21, 22 ↩
  37. ଗୀତସଂହିତା 103:2 ↩
  38. ଧର୍ମସଂସ୍କାରର ଇତିହାସ, ପୁସ୍ତକ 2, ଅଧ୍ୟାୟ 1, ଅନୁଚ୍ଛେଦ 1 ↩
  39. ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 7:7 ↩
  40. ଏବ୍ରୀ 11:25 ↩
  41. ବିଚାରକର୍ତ୍ତାବଳୀ 6:4, 5, 15 ↩
  42. ଆମୋଷ 7:2 ↩
  43. ମାଥିଉ 8:20 ↩
  44. 1 କରିନ୍ଥୀୟ 1:25-29 ↩
  45. ଯାକୁବ 2:5 ↩
  46. ଯିଖରିୟ 4:10 ↩
  47. ୱାଇଲିଙ୍କ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମର ଇତିହାସ, ଅଧ୍ୟାୟ 12, ଅନୁଚ୍ଛେଦ 16, 17; କାସେଲ୍ ସଂସ୍କରଣ, ପୃଷ୍ଠା 458 ↩
  48. ହୋଶେୟ 10:13 ↩
  49. ଯିଶାଇୟ 2:22 ↩

Note

Back