ଅଧ୍ୟାୟ 15 — ବଢ଼ୁଥିବା ଆଲୋକ ଓ ଅଧିକ ମହାନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ
GSAM 235.1“ପୂର୍ବ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ମରଣ କର, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଲୋକିତ ହେବା ପରେ ଦୁଃଖଭୋଗର ଏକ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷ ସହିଥିଲ; କେତେକ ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିନ୍ଦା ଓ ଦୁଃଖଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିର ପାତ୍ର ହେଲ, ଆଉ କେତେକ ସମୟରେ ଯେମାନେ ଏପରି ବ୍ୟବହାର ପାଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ସହଭାଗୀ ହେଲ।”1
GSAM 235.21844 ମସିହାର ଆଶାଭଙ୍ଗରୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟ ଏକ ବିଶେଷ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଥିଲା। ପୂର୍ବ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଆମେ ଠିକ୍ ଥିଲୁ ବୋଲି ଯେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଏଯାବତ୍ ଦୃଢ଼ ରହିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ବାର୍ତ୍ତାଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୋଇଛି ବୋଲି ଭାବୁଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ “ଦୃଷ୍ଟିର ପାତ୍ର” ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ବଡ଼ ନିନ୍ଦାର ବିଷୟ ହେଲେ। ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧରି ରହିଥିବା ଓ ତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଭାଗ ନେଇଥିବା ବେଳେ ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ସହିପାରୁଥିଲେ।
GSAM 235ଆକ୍ରମଣର ଦୁଇଟି ବିଶେଷ କ୍ଷେତ୍ର
GSAM 235.3ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୟତାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ବିଶେଷ ପ୍ରଲୋଭନର କ୍ଷେତ୍ର ଥିଲା। ପ୍ରଥମଟି ହେଲା, ଭାବବାଣୀର ସମୟ ଶେଷ ହୋଇଛି ବୋଲି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେପରି ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ଏକ ଆତ୍ମିକ ଆଗମନ ଥିଲା ଏବଂ କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ସେ 2300 ଦିନର ଶେଷରେ ଏହି ଆଗମନ କରିଥିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଲା, ନିଜର ପୂର୍ବ ଅନୁଭବ ବିଷୟରେ ଦ୍ୱିଧାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେସବୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା। ତେଣୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାର ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କଲା; ଏହାକୁ “ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ” ବୋଲି କହିଲା, ଯାହା ଈଶ୍ୱର ପଥର ଆରମ୍ଭରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ନଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ପଥରେ ଆଲୋକ ଦେବା ପାଇଁ; ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରମାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଇଲା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପ୍ରକୃତ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ହେବ, ତେଣୁ ଏହା “ଦିନଗୁଡ଼ିକ” ଶେଷର ଘଟଣା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ।
GSAM 236ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ
GSAM 236.1ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରଭୁ ଯଦି ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ପ୍ରକାଶରେ ଦୈବୀୟତାର ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଥିବ ବୋଲି ଆମେ ଆଶା କରିବୁ ନାହିଁ କି? ଶ୍ରୀମତୀ ଏଲେନ୍ ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକରେ ଏହି ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର ନିଜସ୍ୱ ଘଟଣା, ଯେପରି ଅଧ୍ୟାୟ 13ରେ ଦେଖାଯାଇଛି, ସରଳଭାବେ ଅଲୌକିକ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସହ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବିଷୟ ଜଡ଼ିତ ଅଛି, ଯାହାକୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି କୃତିକୁ ଆଗକୁ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବ; ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ମୋଶାଙ୍କ ପରି “ମୁଁ ଏବେ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏହି ମହାନ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିବି” ବୋଲି କହିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏପରି ଦାନରେ ଅନ୍ୟଥା କିଛି ଆଶା କରିପାରୁଥାନ୍ତୁ କି? ସମାଧିର କିନାରାରେ ଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଦରିଦ୍ର, ଅସୁସ୍ଥ ଓ ଦୁର୍ବଳ ଝିଅର ଏତିକି କହିବା ଯେ ପ୍ରଭୁ ତାକୁ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହି କାମ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ହୋଇନଥାନ୍ତା। ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସହ ଜଡ଼ିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନରେ ଆଗ୍ରହ ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଏବଂ ଝିଅଟି ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଯାଇ ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇବାକୁ ଯାହା ଆଜ୍ଞା କରିଥିଲେ ତାହା କହିବା ପାଇଁ ଡାକ ଦିଆଗଲା।
GSAM 236ତୃତୀୟ ଦର୍ଶନରେ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପ୍ରମାଣଗୁଡ଼ିକ
GSAM 236.2ଏଠାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ତୃତୀୟ ଦର୍ଶନ ବିଷୟରେ କିଛି ତଥ୍ୟ କହିବି; ଏହା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ 13, ପୃଷ୍ଠା 212ରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତା, ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଶ୍ରୀମତୀ ସାରା ବେଲଡେନ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମୋତେ ଏହା କହିଥିଲେ।
GSAM 236.3ଯେଉଁ କୋଠରୀରେ ଦର୍ଶନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଠାରେ ଏକ ଆଲମାରି ଉପରେ ଏକ ବହୁତ ବଡ଼ ପରିବାର ବାଇବଲ୍ ରହିଥିଲା। ଏହା 1822 ମସିହାରେ ଜୋସେଫ୍ ଟିଲ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୋଷ୍ଟନ୍ରେ ମୁଦ୍ରିତ ଏକ ସଂସ୍କରଣ ଥିଲା। ପୁସ୍ତକଟିର ଲମ୍ବ ଅଠର ଇଞ୍ଚ, ପ୍ରସ୍ଥ ଏଗାର ଇଞ୍ଚ, ମୋଟାଇ ଚାରି ଇଞ୍ଚ ଏବଂ ଓଜନ ଅଠର ପାଉଣ୍ଡରୁ ଅଳ୍ପ ଅଧିକ ଥିଲା। ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ସମୟରେ ସେ ଉଠିଲେ, ଏହି ଭାରୀ ବାଇବଲ୍ଟିକୁ ବାମ ବାହୁ ଉପରେ ନେଲେ, ପୁସ୍ତକଟି ଖୋଲା ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାକୁ ନିଜ ଦେହ ସହ ସମକୋଣରେ ଧରି ରଖିଲେ; ତାପରେ ଅଧ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଡାହାଣ ହାତରେ ପୃଷ୍ଠା ପୃଷ୍ଠା ଘୁରାଇ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ଦେଖାଇଲେ, ଯାହା ସେ ଉପରକୁ ଓ ପୁସ୍ତକର ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ଦେଖି ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ସାରା (ପରେ ଷ୍ଟିଫେନ୍ ବେଲଡେନ୍ଙ୍କ ପତ୍ନୀ), କିମ୍ବା କେବେ କେବେ ସେଠାରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ କେହି, ତାଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଠି ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟକୁ ଦେଖାଉଥିଲା ସେଥିରେ ଦେଖୁଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟରେ ସେ ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ଉପରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ରଖିଥିଲେ ସେହି ବାକ୍ୟକୁ ହିଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ। ମାତା ହାରମନ୍ କହିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଝିଅ ଏଲେନ୍ ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥାରେ “ଶକ୍ତିର ଅଭାବରୁ ଆଲମାରି ଉପରୁ ସେହି ଭାରୀ ବାଇବଲ୍ଟିକୁ ଉଠାଇପାରୁନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଦର୍ଶନରେ ସେ ଏହାକୁ ଏପରି ସହଜରେ ଧରିଥିଲା, ଯେପରି ଏହା କେବଳ ପକେଟ୍ ଆକାରର ଏକ ନୂତନ ନିୟମ ହୋଇଥାନ୍ତା।”
GSAM 237.1ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା!—କେବଳ ସତୁରି ପାଉଣ୍ଡ ଓଜନର ଏକ ସୁକୁମାର ଝିଅ ଅଧ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଏପରି ଭାବରେ ଏକ ଭାରୀ ବାଇବଲ୍ ଧରିଥିଲା, ଯାହାକୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଦୁଇ ମିନିଟ୍ ମଧ୍ୟ ଧରିପାରୁନଥାନ୍ତା; ପୁନର୍ବାର, ସେ ପୁସ୍ତକର ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ଉପରେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଘୁରି ସେହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଇଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟରେ ସେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବାକ୍ୟ ଥିଲା; ଏବଂ ଶେଷରେ, ଦେହରେ ଫୁସଫୁସର କୌଣସି ଗତି କିମ୍ବା ଶ୍ୱାସ ନଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଠାରୁ ଏକ ସ୍ୱର ବାହାରି ସୂଚିତ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରୁଥିଲା—ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିରେ ଘଟିଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗର ପରିଣାମ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କରିବାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଥିଲା। ଯେମାନେ ଏହା ଦେଖିଥିଲେ ସେମାନେ ଏହାକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଝାଡ଼ିରୁ କଥା କହିଥିବା ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାର ପ୍ରକାଶ ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ମିସ୍ ହାରମନ୍ଙ୍କ ତୃତୀୟ ଦର୍ଶନରେ ଏପରି ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁଠାରେ ଜଣାଗଲା, ସେଠାରେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ପ୍ରମାଣ ଦେଲେ ଯେ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକରେ ସୀମିତ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିଠାରୁ ଅଧିକ ଏକ ଶକ୍ତି ଥିଲା।
GSAM 237ଟପ୍ସମ୍ ଦର୍ଶନ
GSAM 237.2ଏହି ଘଟଣାର ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ, ମେନ୍ର ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ରୁ ପ୍ରାୟ ତିରିଶ ମାଇଲ୍ ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ଥିବା ଟପ୍ସମ୍ର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଦଳ, ମିସ୍ ଏଲେନ୍ ଜି. ହାରମନ୍ଙ୍କ ସହ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ତାଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା ଏବଂ ଏହିପରି ତାଙ୍କର ଟପ୍ସମ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଯାତ୍ରା ହେଲା। ସେ ସମୟରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ସଭାଗୁଡ଼ିକ ଶ୍ରୀ କର୍ଟିସ୍ଙ୍କ ଘରେ ହେଉଥିଲା। କାଲିଫର୍ନିଆର ଓକ୍ଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ର ଶ୍ରୀମତୀ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍ ଲଣ୍ଟ୍ (ପୂର୍ବରୁ ମିସ୍ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍ ହାଉଲାଣ୍ଡ୍) ମୋତେ 19 ଜାନୁଆରୀ, 1890 ତାରିଖର ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବରଣୀ ଦେଲେ:—
GSAM 238.1“ମୁଁ ମୋର ପିତାଙ୍କ ପରିବାର ସହ 1845 ମସିହାରେ ଟପ୍ସମ୍ରେ ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ଙ୍କ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲି, ଏବଂ ସେହି ସଭାଗୁଡ଼ିକ ସମୟରେ ସେ ଏକ ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲେ। ଆମେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଥିଲୁ। ସେହି ପୁରୁଣା ପ୍ରକାରର ବାଇବଲ୍ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ [ଟିଲ୍ ପରିବାର ବାଇବଲ୍, ଓଜନ ଅଠର ପାଉଣ୍ଡ] ଭାଇ କର୍ଟିସ୍ଙ୍କର ଥିଲା। ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ଆଲମାରିରୁ ଏହି ବଡ଼ ବାଇବଲ୍ଟିକୁ ନେଲେ ଏବଂ ପୃଷ୍ଠାରୁ ପୃଷ୍ଠାକୁ ଘୁରି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଇଲେ; ତାଙ୍କ ଆଖି ଉପରକୁ ଓ ପୁସ୍ତକଠାରୁ ଦୂରକୁ ଥିଲା। ସେ ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପଦେଶ, ଉତ୍ସାହ କିମ୍ବା ଭର୍ତ୍ସନାର ଶବ୍ଦ ଥିଲା। ସେ ସମୟର ପ୍ରକାଶର ଆଉ ଏକ ବିଶେଷତା ଥିଲା ପୁସ୍ତକର ଅବସ୍ଥାନ। ଏହାକୁ ତାଙ୍କ ଖୋଲା ହାତ ଉପରେ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ଡିଗ୍ରୀ କୋଣରେ ଧରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ହାତରୁ ତୁରନ୍ତ ଖସି ନଯାଇ କେହି ଅନ୍ୟ ଏପରି କୋଣରେ କୌଣସି ପୁସ୍ତକ ଧରିପାରୁନଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ ଏହି ବାଇବଲ୍ଟିକୁ ସେହି କୋଣରେ କେତେକ ମିନିଟ୍ ଧରି ଏପରି ଦୃଢ଼ତାରେ ଧରି ରଖିଲେ, ଯେପରି ଏହା ତାଙ୍କ ହାତରେ ଲାଗିଥିଲା; ଏହି ସମୟରେ ସେ କୋଠରୀରେ ଜଣେ ପରେ ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଥିଲେ।”
GSAM 238ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 238.2ଏହି ସେହି ଦର୍ଶନ ବିଷୟରେ ଆଉ ଏକ ବିବରଣୀ ମିଜୋରିର ଟ୍ରେଣ୍ଟନ୍ର ଶ୍ରୀମତୀ ଏମ୍. ସି. ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ ଠାରୁ ଆସିଛି, ଯାହାର ତାରିଖ 27 ଜାନୁଆରୀ, 1891। ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 238.3“1845 ମସିହାରେ ମୋର ବୟସ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ଥିଲା, ଏବଂ ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ଙ୍କ ଟପ୍ସମ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି; ସେ ଭାଇ କର୍ଟିସ୍ଙ୍କ ଘରେ ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲେ। ସେ ବଡ଼ ପରିବାର ବାଇବଲ୍ଟିକୁ ଉଠାଇ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଧରିଥିଲେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଅନ୍ୟ କେହି ହାତ ଉପରେ ପୁସ୍ତକ ଧରିପାରୁନଥିଲେ, କାରଣ ଏହା ତୁରନ୍ତ ଖସିଯାଉଥିଲା।
GSAM 238.4“ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଦର୍ଶନରେ ଥିଲେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରକାଶ ମୁଁ କେବେ ଦେଖିନଥିଲି, ଯଦିଓ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବାରରୁ ଅଧିକ ଥର ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଛି। ସେଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଗଭୀର ଗମ୍ଭୀରତା ଓ ଆତ୍ମପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା। ଆହା! ସ୍ୱର୍ଗର ମହାମହିମ ତାଙ୍କ ଦୁର୍ବଳ ଯନ୍ତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ବେଳେ ଆମେ କିପରି କମ୍ପିଥିଲୁ; ଆମର ପରୀକ୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଏତେ ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟକ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ସେ ଆମକୁ ପଢ଼ି ଶୁଣାଇଥିଲେ—ଯଥା ଇବ୍ରୀୟ 2:2, 3; ଯାକୁବ 5:7, 8; ଇବ୍ରୀୟ 10:35, 39; 1 ପିତର 1:7; ଲୂକ 12:32-37, ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ—ସେ ବଡ଼ ପରିବାର ବାଇବଲ୍ଟିକୁ ଏତେ ଉଚ୍ଚରେ ଧରିଥିଲେ ଯେ ସେ କେଉଁଠାରେ ଦେଖାଉଛନ୍ତି ତାହା ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ମୋତେ ଏକ କୁର୍ସି ଉପରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ମୋର ଭାବ ନୁହେଁ ଯେ ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ ମୋଠାରୁ ଦୁଇ ଇଞ୍ଚରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଥିଲେ।”
GSAM 239.1ଏପରି ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରାଇଲା ଯେ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିଠାରୁ ଅଧିକ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଏହି ନମ୍ର ଯନ୍ତ୍ରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ନ୍ୟୁ ଇଂଲ୍ୟାଣ୍ଡର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ସେ ଆସି ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ଡାକ ଆସିଲା।
GSAM 239ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ ଏକ ପାପ
GSAM 239.2ଏହାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ମିସ୍ ହାରମନ୍ଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍କୁ ଯିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା; ସେଠାରେ କିଛି ଲୋକ ଥିଲେ ଯେମାନେ ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପାପ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ। ମେନ୍ର ୱୁଡ୍ଷ୍ଟକ୍ର ପ୍ରାଚୀନ ଷ୍ଟିଫେନ୍ସ ଏହି ଭୁଲର ନେତା ଥିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ସେ ଜଣେ ମେଥୋଡିଷ୍ଟ ପ୍ରଚାରକ ଥିଲେ ଏବଂ ନମ୍ର, ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ୍ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହେଉଥିଲେ। ସତ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଓ ଦେଖିବାକୁ ପବିତ୍ର ଜୀବନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନେକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଜିତିଥିଲେ, ଯାହାରୁ କେହି କେହି ତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ। ପ୍ରଭୁ ମିସ୍ ହାରମନ୍ଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଭର୍ତ୍ସନା ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ ଯେ ଶ୍ରମରୁ ଦୂରେ ରହିବା, ନିଜ ଭୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥୋପିବା ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବିରୋଧରେ ଯାଉଛନ୍ତି। ନିଜ ଭୁଲ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରମାଣକୁ ସେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ ଏବଂ ନିଜ ଦୋଷ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ମନା କଲେ। ସେ ନିଜ ଅନୁଭୂତିକୁ ଅନୁସରଣ କରି କ୍ଲାନ୍ତିକର ଯାତ୍ରା କଲେ, ଦୀର୍ଘ ଦୂରତା ଚାଲିଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ କେବଳ ଅପମାନ ପାଇଲେ, ଏବଂ ଭାବିଲେ ଯେ ଏସବୁରେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିଚାରଶକ୍ତିକୁ ପାଖକୁ ରଖାଯାଇଥିଲା।
GSAM 239.3ମିସ୍ ହାରମନ୍ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଘଟଣାର ଫଳାଫଳ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀମତୀ ଏମ୍. ସି. ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ ଠାରୁ ପାଇଥିବା ଏକ ପତ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରିବି; ସେ ସମୟରେ ସେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ରହୁଥିଲେ। ଉପରୋକ୍ତ ସହ ସମ୍ମତ କିଛି ବିବରଣୀ ଦେଇ ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 240.1“ସେମାନଙ୍କ ନେତା ଜେସି ଷ୍ଟିଫେନ୍ସ୍ଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଆସିଲା। ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ ତାଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ନିଜ ଭୁଲ ସ୍ୱୀକାର କରି ନମ୍ର ନହେଲେ, ତାଙ୍କ ଜୀବନଯାତ୍ରା ଶୀଘ୍ର ଶେଷ ହୋଇଯିବ। ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ବୋଲି ବୁଝିଲେ ଯେ ସେ କୌଣସି ଭାବରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବେ।”
GSAM 240.2ତାଙ୍କ ମାମଲାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣା ଏହା ହେଲା:—
GSAM 240.3“ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଯିବା ପରେ ସେ ବିଷଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ହରାଇଲେ; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ରାନ୍ଧିଥିବା କିଛି ଖାଇବାକୁ ସେ ମନା କରୁଥିଲେ। ମୁଁ ମାସାଚୁସେଟ୍ସରୁ ଫେରିଆସିଛି ବୋଲି ସେ ଶୁଣିନଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନ ନେଇଗଲି। ଝରକାର ଏକ ଛୋଟ ଖୋଲା ଜାଗା ଦେଇ ତାଙ୍କ କଙ୍କାଳସଦୃଶ ହାତ ବଢ଼ାଇ ସେ ପଚାରିଲେ, ‘ଭଉଣୀ ମାରିଅନ୍, ଈଶ୍ୱର କି ତୁମକୁ ଏହା ସହ ପଠାଇଛନ୍ତି?’ ମୋର ଦ୍ୱିଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ସେ ଏହାର ସ୍ୱାଦ ନେବାକୁ ମନା କଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ଘରର ଏକ ଛୋଟ କୋଠରୀରେ (ସେ ଜଣେ ଅବିଶ୍ୱାସୀ ଥିଲେ) ବନ୍ଦ ଥିବା ତାଙ୍କ ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥା ମୋତେ ସେହି ସତର୍କବାଣୀକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଲା, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଦୟାପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ଏତେ ଜିଦ୍ରେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ସାକ୍ଷାତର ଦୁଇ ଦିନ ପରେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ପାଖକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା; ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ଶଯ୍ୟାର ବସ୍ତ୍ରରେ ଦଉଡ଼ି ତିଆରି କରି ଶୀଘ୍ର ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରି ଜୀବନ ଶେଷ କଲେ।”2
GSAM 240ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂରଣ
GSAM 240.41845 ମସିହାର ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଓଟିସ୍ ନିକଲ୍ସଙ୍କ ଆମନ୍ତ୍ରଣରେ ମିସ୍ ହାରମନ୍ ମାସାଚୁସେଟ୍ସକୁ ଯାଇଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ସାରା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସଙ୍କ ପରିବାର ସହ ରହିଲେ। ସେ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନିଜ ଗାଡ଼ିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ନେଉଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମିସ୍ ହାରମନ୍ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ ସଭା କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି ସେ ବୋଷ୍ଟନ୍, ରକ୍ସବେରି ଓ କାର୍ଭର୍ ଯାଇପାରିଥିଲେ। ମାସାଚୁସେଟ୍ସର ବୋଷ୍ଟନ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହଜନକ ଘଟଣା ଘଟିଲା।
GSAM 240.5ବୋଷ୍ଟନ୍ ଓ ତାହାର ଆସପାସରେ ଏକ ଧର୍ମାନ୍ଧ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦଳ ଥିଲା, ଯେମାନେ ଶ୍ରମ କରିବା ପାପ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଧରିଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ବାର୍ତ୍ତା ଥିଲା, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଯାହା ଅଛି ବିକ୍ରି କରି ଦାନ କର।” ସେମାନେ କହୁଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଜୁବିଲିରେ ଅଛନ୍ତି, ଜମିକୁ ବିଶ୍ରାମ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଶ୍ରମ ବିନା ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସାର୍ଜେଣ୍ଟ, ରବିନ୍ସ୍ ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଲୋକ ନେତା ଥିଲେ। ନିଜ ଭୁଲଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବାରୁ ସେମାନେ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକୁ ଶୟତାନଙ୍କର ବୋଲି ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ। ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ବିଶ୍ୱାସ କରୁନଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନେ କଠୋର ଥିଲେ।
GSAM 241.1ମିସ୍ ହାରମନ୍ ଓ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସଙ୍କ ଘରେ ରହୁଥିବା ବେଳେ ସାର୍ଜେଣ୍ଟ ଓ ରବିନ୍ସ୍ ବୋଷ୍ଟନ୍ରୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ଉପକାର ମାଗିବାକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ ଯେ ସେମାନେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଓ ରାତିଟି ସେଠାରେ ରହିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ଯେ ସେମାନେ ଆସିଥିବାରେ ସେ ଖୁସି, କାରଣ ମିସ୍ ସାରା ଓ ମିସ୍ ଏଲେନ୍ ହାରମନ୍ ଘରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ସେମାନେ ଦୁଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ସହ ପରିଚିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ମତ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ ଏବଂ ଘରଭିତରକୁ ଆସିବାକୁ କୌଣସିଭାବେ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ ନାହିଁ। ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ ପଚାରିଲେ, ଏଲେନ୍ ବୋଷ୍ଟନ୍ରେ ନିଜ ବାର୍ତ୍ତା କହିପାରିବେ କି ଏବଂ ସେମାନେ ଶୁଣି ପରେ ନିଜେ ବିଚାର କରିବେ କି। ସେମାନେ କହିଲେ, “ହଁ, ଆସନ୍ତା ବିଶ୍ରାମବାରରେ [ଅର୍ଥାତ୍ ରବିବାରରେ, କାରଣ ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମବାର ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ] ବୋଷ୍ଟନ୍କୁ ଆସ; ତାଙ୍କୁ ଶୁଣିବାର ସୁଯୋଗ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ।”
GSAM 241.2ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ 1858 ମସିହାରେ ଡର୍ଚେଷ୍ଟର୍ରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ଘରେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ ଯେ ମିସ୍ ହାରମନ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସଭାକୁ ନେବା ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମବାର ସକାଳେ ନିଜ ଗାଡ଼ିରେ ବୋଷ୍ଟନ୍କୁ ଯିବାର ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସେ କରିଥିଲେ। ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପରିବାର ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟରେ ସେ ଦର୍ଶନରେ ନିଆଯାଇଥିଲେ। ଦର୍ଶନରୁ ବାହାରି ଆସି ସେ କହିଲେ, “ଭାଇ ନିକଲ୍ସ, ମୁଁ ଆସନ୍ତାକାଲି ବୋଷ୍ଟନ୍କୁ ଯାଉନାହିଁ; ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଯେ ମୋତେ ରାଣ୍ଡଲ୍ଫ୍କୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସେଠାରେ ମୋ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଏକ କାମ ଅଛି।” ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ ନିଜ କଥାକୁ ବହୁତ ମୂଲ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ। ପରଦିନ ତାଙ୍କୁ ବୋଷ୍ଟନ୍କୁ ନେବେ ବୋଲି ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଚିନ୍ତିତ ଭାବେ ପଚାରିଲେ, “ସାର୍ଜେଣ୍ଟ ଓ ରବିନ୍ସ୍ଙ୍କୁ ଦିଆ ମୋର କଥାରେ ମୁଁ କଣ କରିବି?” ମିସ୍ ହାରମନ୍ କହିଲେ, “ତାହା ନେଇ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଅନ୍ୟ ପଥରେ ଯିବାକୁ ଆଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି।” ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ କହିଲେ, “ଭଲ, ମୁଁ ଏହା ବୁଝୁନାହିଁ।” ମିସ୍ ହାରମନ୍ କହିଲେ, “ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଆମେ ଏହା ବୁଝିବୁ ବୋଲି ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି।” ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ କହିଲେ, “ତୁମକୁ ସେଠାକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ଆମେ ନଯାଇଲେ ତୁମ ପାଖରେ ଯିବାର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ବୋଷ୍ଟନ୍ର ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କିପରି ବୁଝେଇବି ତାହା ଜାଣିନି।”
GSAM 241.2ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ ଆହୁରି ମୋତେ କହିଥିଲେ ଯେ “ଭଉଣୀ ହାରମନ୍ ଦର୍ଶନରେ ସେମାନଙ୍କ କପଟତା ଦେଖିଥିଲେ; ବିଶ୍ରାମବାରରେ ବୋଷ୍ଟନ୍ରେ କୌଣସି ସଭା ହେବ ନାହିଁ; ସାର୍ଜେଣ୍ଟ, ରବିନ୍ସ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ବିରୋଧୀମାନେ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ବୋଷ୍ଟନ୍ରୁ ତେର ମାଇଲ୍ ଦୂରରେ ଥିବା ରାଣ୍ଡଲ୍ଫ୍ର ବଡ଼ ଦଳ ସହିତ ମିଶିବେ; ଏବଂ ଆମେ ରାଣ୍ଡଲ୍ଫ୍ରେ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର ସଭାରେ ବିରୋଧୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଦିଆଯିବ, ଯାହା ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଓ ପକ୍ଷପାତଶୂନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇଦେବ ଯେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ କିମ୍ବା ଶୟତାନଠାରୁ।” ବୋଷ୍ଟନ୍ ଯାଇ ପରେ ରାଣ୍ଡଲ୍ଫ୍କୁ ଯିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ—ଯାହା ବାଇଶ ମାଇଲ୍ ବାଟ ହୋଇଥାନ୍ତା—ସେମାନେ ସିଧାସଳଖ ରାଣ୍ଡଲ୍ଫ୍କୁ ଗଲେ ଏବଂ ସଭା ସମୟ ପାଖାପାଖି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଯେମାନେ ବୋଷ୍ଟନ୍ରେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିବାକୁ ସମ୍ମତ ହୋଇଥିଲେ। ତାପରେ ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ ଏହା ବୁଝିଲି।”
GSAM 242.1ମିସ୍ ହାରମନ୍ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ସାର୍ଜେଣ୍ଟ ଓ ରବିନ୍ସ୍ଙ୍କ ଏହି ପ୍ରୟାସ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା, ଉପସ୍ଥିତ କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଲା। ସଭାଟି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀ ନିକଲ୍ସ ଦେଇଥିବା ବିବରଣୀରୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରିବି:—
GSAM 242ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶନସମୂହ
GSAM 242.2“ଭଉଣୀ ଏଲେନ୍ ଅସାଧାରଣ ପ୍ରକାଶ ସହ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ଦର୍ଶନରେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସ୍ୱରରେ କଥା କହୁଥିଲେ; ସେହି ସ୍ୱର ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ବୁଝିପାରୁଥିଲେ; ସେ ପ୍ରାୟ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହିପରି କହିଚାଲିଲେ। ଏଲେନ୍ ଭଉଣୀ ଦର୍ଶନରେ କଥା କହୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ସାର୍ଜେଣ୍ଟ, ରବିନ୍ସ ଓ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ଏବଂ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ଏହା ଶୟତାନର କାର୍ଯ୍ୟ। ଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ସେମାନେ ନିଜର ସମସ୍ତ ପ୍ରଭାବ ଓ ଶାରୀରିକ ଶକ୍ତି ବ୍ୟୟ କଲେ। ଏଲେନ୍ଙ୍କ କଥା ଶୁଣାଯିବାକୁ ନଦେବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଥିଲେ, ପରେ ପାଳେ ପାଳେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା କହୁଥିଲେ ଓ ବାଇବେଲ ପଢ଼ୁଥିଲେ; ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଶେଷ ହେଲା ଏବଂ ହାତ ଏପରି କମ୍ପିଲା ଯେ ବାଇବେଲ ପଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ, ଏଲେନ୍ ଦର୍ଶନରେ କଥା କହୁଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ସ୍ୱର ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶୁଣାଗଲା। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୋଧ ସେମାନେ ଯେତେବେଳ ଯାଏଁ କଥା କହିବା ଓ ଗାଇବାରେ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ ସେତେବେଳ ଯାଏଁ ଚାଲିଲା, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ କିଛି ବନ୍ଧୁ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଡ଼ନା କରି କ୍ଷାନ୍ତ ହେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ରବିନ୍ସ କହିଲେ, ‘ତୁମେ ଏକ ପ୍ରତିମା ଆଗରେ ନମିଛ; ତୁମେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁରକୁ ପୂଜା କରୁଛ।’
GSAM 243.1“ଘରର ମାଲିକ ଶ୍ରୀ ଥେୟର୍, ରବିନ୍ସ ଯେପରି କହିଥିଲେ ସେପରି ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଶୟତାନରୁ ହୋଇଛି ବୋଲି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନଥିଲେ। ସେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଏହା ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ସେ ଶୁଣିଥିଲେ ଯେ ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ବାଇବେଲ ଖୋଲି ରଖିଲେ ଶୟତାନୀ ଶକ୍ତିର ଦର୍ଶନ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ। ତେଣୁ ସେ ସାର୍ଜେଣ୍ଟଙ୍କୁ ଏଭଳି ପରୀକ୍ଷା କରିବେ କି ନାହିଁ ପଚାରିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାହା କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। ତା’ପରେ ଶ୍ରୀ ଥେୟର୍ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଦୁର୍ଲଭରେ ବ୍ୟବହୃତ, ଭାରୀ ଏକ ବଡ଼ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଆକାରର ପାରିବାରିକ ବାଇବେଲ ନେଲେ, ତାହା ଖୋଲି ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ଏଲେନ୍ଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ରଖିଦେଲେ; ସେ ସେତେବେଳେ ଘରର କୋଣରେ କାନ୍ଥକୁ ଆଉଜି ପଛକୁ ଢଳିଥିଲେ। ବାଇବେଲ ରଖାଯିବାମାତ୍ରେ ସେ ପାଦରେ ଉଠିଲେ ଓ ଘରର ମଝିକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଗୋଟିଏ ହାତରେ ଖୋଲା ବାଇବେଲ ଧରି ଯେତେ ଉଚ୍ଚକୁ ପାରିଲେ ଉଠାଇଲେ, ଚକ୍ଷୁ ସ୍ଥିରଭାବେ ଉପରକୁ ରଖି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ସାକ୍ଷ୍ୟ,’ କିମ୍ବା ଏହାର ସମାନ ଅର୍ଥର କଥା। ତା’ପରେ ଗୋଟିଏ ହାତରେ ବାଇବେଲ ଉପରକୁ ଧରି, ଚକ୍ଷୁ ବାଇବେଲ ଉପରେ ନରଖି ଉପରକୁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଅନ୍ୟ ହାତରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଓଲଟାଇଲେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କିଛି ପାଠ ଉପରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ରଖିଲେ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ସେମାନଙ୍କ ଶବ୍ଦ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ତାଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଠି ଯେଉଁ ପାଠ ଉପରେ ଥିଲା, ସେଠାରେ ଅନେକ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକ ଦେଖିଲେ ସେ ସଠିକ୍ କହୁଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, କାରଣ ସେହି ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ଥିଲା। ସେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିବା କିଛି ପାଠ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା; ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଉପଦେଶ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଥିଲା।
GSAM 243ଛଅ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଚାଲିଥିବା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘତମ ଦର୍ଶନ
GSAM 243.2“ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ସମସ୍ତ ଅପରାହ୍ନ ରହିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ନିକଟ ହେବାବେଳେ ଦର୍ଶନରୁ ବାହାରିଲେ। ଭାରୀ ଖୋଲା ବାଇବେଲ ହାତରେ ଧରି ଏଲେନ୍ ଦର୍ଶନରେ ପାଦରେ ଉଠି ଘରେ ଚାଲିବା ସହ ଶାସ୍ତ୍ରର ପାଠଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ସାର୍ଜେଣ୍ଟ, ରବିନ୍ସ ଓ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ନିରବ ହୋଇଗଲେ। ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟରେ ସେମାନେ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଅଶାନ୍ତ ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରି ଏବଂ ନିଜ ଅନୁଭବ ସ୍ୱୀକାର ନକରି ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ।”3
GSAM 244ମିସ୍ ହାର୍ମନଙ୍କ ବିବାହ
GSAM 244.130 ଅଗଷ୍ଟ, 1846 ରେ, ମିସ୍ ଇ. ଜି. ହାର୍ମନ୍ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବିବାହରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସନ୍ଦେଶର ଅଗ୍ରଗତି ପାଇଁ ଏକାଠି ପରିଶ୍ରମ କଲେ। 1847 ମସିହାରେ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଖ୍ୟତଃ ମେନ୍ ଓ ମାସାଚୁସେଟ୍ସ ଅଞ୍ଚଳରେ ସୀମିତ ଥିଲା।
GSAM 244.2ଏପ୍ରିଲ୍ ମାସର ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ରାମବାରରେ, ଟପ୍ସମ୍ରେ ଷ୍ଟକବ୍ରିଜ୍ ହାଉଲାଣ୍ଡଙ୍କ ଘରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା; ସେଠାରେ ସେତେବେଳେ ସାଧାରଣତଃ ସଭାଗୁଡ଼ିକ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଦର୍ଶନଟି ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲେଖାସମୂହରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେହି ଦର୍ଶନ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତାହାର ସାମଗ୍ରୀ, ସଙ୍କଟର ସମୟ, ସହରଗୁଡ଼ିକରୁ ପଳାଉଥିବା ସନ୍ତମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ସେମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି, ଜୁବିଲି, ମେଘମୟ ରଥରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖିଥିଲେ। ଏହି ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ କିଛି ଚଳନ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ।
GSAM 244ଏକ ଦର୍ଶନରେ ବ୍ୟବହୃତ ଅନେକ ବାଇବେଲ
GSAM 244.3ଶ୍ରୀମତୀ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍ ଲଣ୍ଟ (ଏସ୍. ହାଉଲାଣ୍ଡଙ୍କ ଝିଅ) 19 ଜାନୁଆରୀ, 1890 ରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ:
GSAM 244.3“ଯେଉଁ ଘରେ ସଭାଗୁଡ଼ିକ ହେଉଥିଲା, ସେହି ଘରର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଟେବୁଲ୍ ଥିଲା; ତାହା ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅନେକ ପୁସ୍ତକ ଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣ ଆକାରର କିଛି ବାଇବେଲ ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପାଦରେ ଉଠି ଟେବୁଲ୍ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁସ୍ତକକୁ ଛୁଇଁନଥାଇ ଗୋଟିଏ ବାଇବେଲ ଉଠାଇଲେ। ବାମ ହାତରେ ତାହାକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଖୋଲା ଧରି, ଡାହାଣ ହାତର ତର୍ଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ସେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରୁଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରର ପାଠକୁ ଦେଖାଇଲେ, ତା’ପରେ ଖୋଲା ପୁସ୍ତକଟିକୁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ରଖିଦେଲେ। ଟେବୁଲ୍ ପାଖକୁ ଫେରି ସେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବାଇବେଲ ନେଲେ ଏବଂ ସେହି ପ୍ରକାରରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରି, ଯାହାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଥିଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ଖୋଲା ବାଇବେଲ ରଖିଲେ। ପ୍ରାୟ ଆଧା ଡଜନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଲା; ତା’ପରେ ସେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଏକ କୁର୍ସିରେ ବସିଗଲେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ସମୟ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ଓ ପୁସ୍ତକଠାରୁ ଦୂରେ ଥିଲା।”
GSAM 245.1ଏ ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ କହନ୍ତି:
GSAM 245.1“ମୁଁ [ଏପ୍ରିଲ୍, 1847 ରେ] ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଟେବୁଲ୍ ପାଖକୁ ଯାଇ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଥିବା ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ବାଇବେଲ ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ପାଠ ଥିଲା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ବାଇବେଲ ରଖିଲେ। ଏହା ସବୁ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦିଗକୁ ଉଠାଇ ରଖିଥିବାବେଳେ ହେଲା। ସେହି ଅବସରରେ ସେ ମୋ ସହ କଥା କହୁଥିବାବେଳେ ବାଇବେଲଟିକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିଥିଲେ; ତା’ପରେ ମୋ ଛାତି ଉପରେ ରଖିଦେଲେ। ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପାଠ ଥିଲା 2 କରିନ୍ଥୀୟ 6:17।”4
GSAM 245.2ଶ୍ରୀମତୀ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍ ଲଣ୍ଟଙ୍କ ଏକ ପତ୍ରରେ ସେ ଏହି ଘଟଣାବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ତିନିଜଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମ ଦେଇଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ପାଠ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହୁଥିବାବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ବାଇବେଲ ରଖାଯାଇଥିଲା; ସେହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲଙ୍କ ନାମ ଥିଲା।
GSAM 245ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା
GSAM 245.3ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନର ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ଅଧୀନରେ, ଜାନୁଆରୀ 1845 ଠାରୁ 1846 ର ବସନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରାୟ ଅଠାର ମାସ ଧରି ମିସ୍ ହାର୍ମନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିକଟ ଆଗମନର “ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ” ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା, ଯାହାଙ୍କ ସହ ସେ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ। 2300 ଦିନର ଶେଷ (22 ଅକ୍ଟୋବର, 1844) ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଆଶାଭଙ୍ଗର କାରଣ ଓ ସେତେବେଳେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାର ସ୍ୱଭାବ ବୁଝିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଭୁଲ ମତରେ ଭାସିଯିବା କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ଅନୁଭବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବାର ବିପଦ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା: “ପୂର୍ବତନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଥିଲା। ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିରଖ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ କର। ବାକ୍ୟ ଖୋଜ, ତାହାରେ ତୁମେ ଆଲୋକ ପାଇବ।”
GSAM 245.4ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯୋଜନା ସହ ସମନ୍ୱିତ। ସର୍ବଦା ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯେ, ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ନିଜ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ବାହାରିଆସୁ, ଏବଂ ତା’ପରେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଓ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ପାଇଁ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ “ଦ୍ୱିତୀୟତଃ” ଆସୁ।
GSAM 246.1ଏହି ସତ୍ୟର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କର୍ନେଲିୟଙ୍କ ଘଟଣାରେ ମିଳେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜଣେ ଦୂତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଦେଇ ତାଙ୍କ ନିଜ ଘରେ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ସେହି ଦୂତ ସୁସମାଚାରର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣୁଥିଲେ ଏବଂ କର୍ନେଲିୟଙ୍କୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଶିଖାଇପାରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ କର୍ନେଲିୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇ, ପରିତ୍ରାଣର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିବା ତାଙ୍କର ସେବା କରିବା ପାଇଁ ସେହି ଦୂତ ପଠାଯାଇଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ ସମର୍ପଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣୀୟ ହୋଇଛି। ସେ ତାଙ୍କୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କଲେ ନାହିଁ, କେବଳ ଯାଫୋରେ ଚର୍ମକାର ଶିମୋନଙ୍କ ଘରେ ରହୁଥିବା ପିତରଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ କହିଲେ। ପିତର ଆସିଲେ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ କର୍ନେଲିୟଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କଲେ।
GSAM 246ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନର ସ୍ଥାନ
GSAM 246.2ଏହି ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଯେପରି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ଦାନଗୁଡ଼ିକର ବିକାଶର କ୍ରମ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ। ପାଉଲ କରିନ୍ଥୀୟମାନଙ୍କୁ ଲେଖିଥିବା ପତ୍ରରେ ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରି କହନ୍ତି, ଈଶ୍ୱର ମଣ୍ଡଳୀରେ କେହିକେହିଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରେରିତ, ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ଭାବବାଦୀ କରି ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।5
GSAM 246.3ସୁସମାଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରେରିତଙ୍କ କଥା ଦେଖିଲେ, ଏହି କ୍ରମ କାହିଁକି ରଖାଯାଇଛି ତାହା ତୁରନ୍ତ ବୁଝିପାରୁ। ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ତୁଳନା କରି ପାଉଲ କହନ୍ତି: ଏହିକାରଣରୁ ଭାଷାଗୁଡ଼ିକ ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ, ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ; କିନ୍ତୁ ଭାବବାଣୀ କହିବା ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ।6 ପ୍ରଭୁଙ୍କ କ୍ରମ ହେଉଛି ଯେ ଜଗତ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ବିଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ଆଣାଯିବ; ତେଣୁ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଖୋଜିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ରୂପେ ବାହାରକୁ ପଠାନ୍ତି—ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଯୁଗଯୁଗର ପରୀକ୍ଷାରେ ଅବିଚଳିତ ବାଇବେଲରୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରିବାକୁ। ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ, ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ “ଦ୍ୱିତୀୟତଃ” ଆସି ନିଜ ଅଂଶ ସମ୍ପାଦନ କରେ, ସନ୍ତମାନଙ୍କର ସିଦ୍ଧତା ପାଇଁ, ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦେହର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ।7