ଅଧ୍ୟାୟ 13 — ଈଶ୍ୱରୀୟ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନର ନିଦର୍ଶନ
GSAM 198.1“ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ମିସରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହାସବୁ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ପରୀକ୍ଷା, ଚିହ୍ନ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ, ଯୁଦ୍ଧ, ପରାକ୍ରମୀ ହସ୍ତ, ପ୍ରସାରିତ ବାହୁ ଓ ମହାଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜାତି ମଧ୍ୟରୁ ନିଜ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଜାତିକୁ ନେଇ ଆସିବାକୁ ଈଶ୍ୱର କେବେ ଉଦ୍ୟମ କରିଅଛନ୍ତି କି? ପ୍ରଭୁ ହିଁ ଈଶ୍ୱର, ତାହାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହିଁ, ଏହା ତୁମ୍ଭେ ଯେପରି ଜାଣିପାର, ସେଥିପାଇଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଏସବୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା।”1
GSAM 198.2ଏହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରଭୁ ଏକ ପୌତ୍ତଳିକ ଜାତି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଲୋକସମୂହକୁ ବାହାର କରି ଆଣିଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାଇପାରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନିଜ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାଇପାରିବେ ଓ ପଥର ଫଳକରେ ଖୋଦିତ କରି ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇପାରିବେ। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ କୌତୂହଳ ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା; ବରଂ ଯିଏ “ମିସରରେ ମହତ କାର୍ଯ୍ୟ, ହାମ୍ ଦେଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ ଓ ଲୋହିତ ସାଗର ନିକଟରେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ,”2 ଏବଂ ସୀନୟର ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଶିଖରର ଅଗ୍ନି ଓ ଧୂମ ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିଥିଲେ, ସେ ଯେ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜୀବନ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ଈଶ୍ୱର, ଏହା ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଜାଣିପାରନ୍ତୁ ବୋଲି ସେସବୁ କରାଯାଇଥିଲା।
GSAM 198ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବୁଦାରୁ ମୋଶାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ
GSAM 198.3କେବଳ ଏତିକି କହି ମୋଶା ନିଜେ ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନଙ୍କୁ ମିସର ଛାଡ଼ିବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇ ପାରି ନ ଥାନ୍ତେ: “ମୁଁ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ମେଷପଲ ଚରାଉଥିବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦାସତ୍ୱ ପାଇଁ ମୋର ସହାନୁଭୂତି ଜାଗିଲା, ଆଉ ମୁଁ ଏବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସରରୁ ବାହାର କରି ନେବାକୁ ଆସିଛି, ଯେପରି ମୁଁ ମିଦିୟନ ଦେଶକୁ ପଳାଇବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ସେହି ମିସରୀୟକୁ ବଧ କରିବା ସମୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲି।”
GSAM 199.1“ଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମିସରରୁ ବାହାର କରି ଆଣିବା” ପାଇଁ ସେ ହିଁ ନିର୍ବାଚିତ ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ମୋଶାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରାଇବା ନିମନ୍ତେ, ଜଳୁଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଭସ୍ମ ହେଉ ନ ଥିବା ସେହି ବୁଦା ଓ ଅଗ୍ନିଶିଖା ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରୁଥିବା ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ ସ୍ୱରର ଆବଶ୍ୟକତା ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଉପାୟରେ ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟଭାର, ନିଜ ଉଚ୍ଚ ଓ ପବିତ୍ର ଆହ୍ୱାନ ପାଇଥିଲେ। ଏହାର ବିବରଣ ଶୁଣିଲେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ମନୋଯୋଗ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆକର୍ଷିତ ହେବ ଓ ପରେ ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ତାହା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ମନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବ; ଏହିପରି ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ମୋଶାଙ୍କୁ ନିଜ ନେତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
GSAM 199.2ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରଠାରୁ ତାହାଙ୍କ ଶୋକାର୍ତ୍ତ ଓ ଆଶାଭଗ୍ନ ଅନୁଗାମୀମାନେ ଯଦି କେବେ ତାହାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ସମୟଟି ଥିଲା 1844ର “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ” ପରେ, ଯେତେବେଳେ କେତେକ ଦୁଃଖିତ ଓ ନିର୍ଯାତିତ ବିଶ୍ୱାସୀ ଅଟଳ ବିଶ୍ୱାସ ଧରି ରହିଥିଲେ। ଆଉ ଈଶ୍ୱର ଯଦି କେବେ ଦୟାବଶତଃ ଶୋକାର୍ତ୍ତ ପ୍ରାଣମାନଙ୍କ ସହିତ ସିଧାସଳଖ କଥା କହିଥାନ୍ତି, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ଏପରି ସମୟରେ ଓ ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହା କରିବେ ବୋଲି ମନେ ହୁଏ।
GSAM 199ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିର ପ୍ରତିଜ୍ଞା
GSAM 199.3ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଉପାୟ ବା ସାଧନର କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ ଏବଂ ଯିଏ “ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଆରୋହଣ କଲାବେଳେ,”3 ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦାନସମୂହ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ “ଜଗତର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ” ରହିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ।
GSAM 199.4ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବାନ୍ତଃକରଣରେ ତାହାଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଦାନସମୂହ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିଛନ୍ତି। ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରର ଆଦେଶ ଦେବା ସମୟରେ ସେ କ'ଣ କହି ନ ଥିଲେ, “ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏହିସବୁ ଚିହ୍ନ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ହେବ: ମୋହର ନାମରେ ସେମାନେ ଭୂତ ଛଡ଼ାଇବେ; ସେମାନେ ନୂତନ ନୂତନ ଭାଷାରେ କଥା କହିବେ; ସେମାନେ ସର୍ପ ଧରିବେ; ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରାଣନାଶକ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାନ କଲେ ସୁଦ୍ଧା ତାହା ସେମାନଙ୍କର କିଛି କ୍ଷତି କରିବ ନାହିଁ; ସେମାନେ ରୋଗୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ହସ୍ତ ଥୋଇବେ, ଆଉ ସେମାନେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ”?4
GSAM 199ଧର୍ମସଂସ୍କାର ସମୟରେ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦାନସମୂହ
GSAM 199.5ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଧର୍ମସଂସ୍କାର ସମୟରେ ଓ ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତିର କେତେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପ୍ରକାଶ ଓ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଦୋବିନ୍ୟେ ଜନ୍ ହସ୍ଙ୍କ ଭାବବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ଚାର୍ଲସ୍ ବକ୍ ତାଙ୍କ ‘ଧାର୍ମିକ ଉପାଖ୍ୟାନ’ ପୁସ୍ତକରେ 1546ରେ ଜର୍ଜ ୱିଶାର୍ଟଙ୍କ ଭାବବାଣୀ କହିବା ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି। ଜନ୍ ୱେସ୍ଲି ତାଙ୍କ ରଚନାବଳୀରେ ଜୋନାଥନ୍ ପାଇରାଙ୍କ ଭାବବାଣୀ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକର ପୂରଣ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ଜେ. ବି. ଫିନ୍ଲି ତାଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀରେ 1842ର ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ସେ ନିଜେ ପାଇଥିବା ଏକ ଅସାଧାରଣ ଦର୍ଶନ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ‘ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ସମର୍ଥକ’ (ମେଥଡିଷ୍ଟ) ପତ୍ରିକାରେ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀର ଡାକ୍ତର ବଣ୍ଡ୍ ତାଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ପାଇଥିବା ଏକ ଅସାଧାରଣ ଦର୍ଶନ ଓ ତାହାର ଫଳ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ବିବରଣ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ନମ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏସବୁ ନିଦର୍ଶନ ଥିଲା ଯେ, ସେ ବଦଳି ନାହାନ୍ତି ଏବଂ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କଥା କହିବେ।
GSAM 200ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ଭାବବାଣୀର ଆତ୍ମା ପାଇବ
GSAM 200.1ତାହାଙ୍କ ଆଗମନର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦାନସମୂହ, ବିଶେଷତଃ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିବେ ବୋଲି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉକ୍ତିମାନ ଅଛି। ଆମେ ପ୍ରଥମେ ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ ଆକର୍ଷଣ କରୁଛୁ, ତାହା କରିନ୍ଥୀୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଲିଖିତ ପତ୍ରରେ ମିଳେ। ସେଥିରେ ଏପରି ଲେଖାଅଛି: “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋହର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଅଛି; କାରଣ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ, ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟରେ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇଅଛ; ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ୀକୃତ ହୋଇଅଛି; ଫଳରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନର ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କୌଣସି ଦାନରେ ଊଣା ହେଉ ନାହଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେବ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବେ।”5
GSAM 200.2ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଆମେ “ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକ”—ସୁସମାଚାରର ଶେଷ ମଣ୍ଡଳୀ—ବିଷୟରେ ପଢ଼ୁ: “ସେହି ମହାସର୍ପ ସ୍ତ୍ରୀ [ମଣ୍ଡଳୀ] ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତାହାର ବଂଶର ଯେଉଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଗଲା।”6 ଆମେ ପଚାରୁ, ଶେଷ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଖରେ ଯେଉଁ “ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ” ରହିବ ଓ ଯାହା ଦୃଢ଼ୀକୃତ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦାନ ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବ, ତାହା କ'ଣ? ପାତ୍ମ ଦ୍ୱୀପରେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଦୂତ ଦେଇଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଆମେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ପାଉ: “ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ ପାଦତଳେ ପଡ଼ିଲି। କିନ୍ତୁ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ସାବଧାନ, ଏପରି କର ନାହିଁ: ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଓ ତୁମ୍ଭର ଯେଉଁ ଭାଇମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସହଦାସ: ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର; କାରଣ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହିଁ ଭାବବାଣୀର ଆତ୍ମା।”7
GSAM 201.1ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ସଂଜ୍ଞାରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀରେ ପ୍ରକାଶିତ “ଭାବବାଣୀର ଆତ୍ମା” ହିଁ ସମସ୍ତ ଦାନ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ; ଆଉ ସେହି ଦାନ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବାରୁ “ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ” ମଣ୍ଡଳୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ।
GSAM 201ଦାନସମୂହ ବିଷୟରେ ପାଉଲଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 201.2ଥେସଲନୀକୀୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପାଉଲଙ୍କ ପତ୍ର ଦର୍ଶାଏ ଯେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ—ବିଚାରର ଦଣ୍ଡ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବାର ଶେଷ ଦିନ—ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ “ରାତ୍ରିରେ ଚୋର ପରି” ଆସିବ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସନ୍ତାନମାନେ “ଆଲୋକର ସନ୍ତାନ ଓ ଦିବସର ସନ୍ତାନ” ହୋଇଥିବାରୁ, ସେହି ଦିନ ସେମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଅକସ୍ମାତ୍ ଧରିବ ନାହିଁ। ସେହି ଜାଗ୍ରତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଉପଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ କହନ୍ତି, “ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନିର୍ବାଣ କର ନାହିଁ। ଭାବବାଣୀ କହିବାକୁ ତୁଚ୍ଛ କର ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପରୀକ୍ଷା କର; ଯାହା ଉତ୍ତମ, ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ।”8
GSAM 201.3ଏଠାରେ ‘ଭାବବାଣୀ କହିବା’ ବୋଲି ଅନୁବାଦିତ ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦ ‘ପ୍ରୋଫେତେଇଆସ୍’ ବିଷୟରେ ଗ୍ରୀନ୍ଫିଲ୍ଡ୍ ତାଙ୍କ ‘ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦକୋଷ’ରେ କହନ୍ତି, “ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନର ପ୍ରୟୋଗ, ଏହି ଅର୍ଥରେ, 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 5:20।” ପାର୍କହର୍ଷ୍ଟ, ରବିନ୍ସନ୍, ଏବଂ ଲିଡେଲ୍ ଓ ସ୍କଟ୍ଙ୍କ ଶବ୍ଦକୋଷଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଏକମତ। ତେଣୁ ଏହା ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିବା ମଣ୍ଡଳୀରେ ପ୍ରକୃତ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ ରହିବ। ଉପଦେଶ ହେଉଛି, ସେହି ଦାନକୁ ତୁଚ୍ଛ ନ କରି ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବା; ତାହାର ଉତ୍ତମ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲେ, ତାହା “ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖିବା”।9
GSAM 201ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ପୂରଣ
GSAM 201.4ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରାଯାଉଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ କିପରି ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତାହା ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଛୁ। 2300 ଦିନର ସମାପ୍ତି ପରଠାରୁ ଏହି ଦାନ ଅଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବିକଶିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ନିଜର ସାଧନ ବାଛିଲେ; ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସେ ଏପରି ଜଣକୁ ବାଛିଲେ, ଯିଏ ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ଓ ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ଥିଲା—“ଦୁର୍ବଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦୁର୍ବଳ”।10 ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେବାର ଦୁଇ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍, ମେନ୍ର କୁମାରୀ ଏଲେନ୍ ଜି. ହାର୍ମନ୍, ଯାହାଙ୍କ ବୟସ ସେତେବେଳେ ମାତ୍ର ପ୍ରାୟ ସତର ବର୍ଷ ଥିଲା, ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରକାଶନ ପାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
GSAM 202.1ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ସମୟରେ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେବାର ସୁଯୋଗ ମୋତେ ମିଳିଥିଲା। ଆଉ ଯାହାଙ୍କ ଘରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲେ, ସେହି ଶ୍ରୀମତୀ ହେନ୍ସଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ମୋର ପରିଚୟ ଥିଲା। ତେଣୁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମୋତେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ମୁଁ ସେହିପରି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
GSAM 202.2ସେତେବେଳେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଅବସ୍ଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ଥିଲା। ଅନେକ ସପ୍ତାହ ଧରି ସେ ଫିସ୍ଫିସ୍ ସ୍ୱରଠାରୁ ଉଚ୍ଚରେ ପ୍ରାୟ କଥା କହିପାରୁ ନ ଥିଲେ। ଜଣେ ଚିକିତ୍ସକ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କର ରୋଗ ହେଉଛି ଶୋଥ ସହିତ ଯକ୍ଷ୍ମା। ସେ କହିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଫୁସ୍ଫୁସ୍ କ୍ଷୟପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, ବାମ ଫୁସ୍ଫୁସ୍ରେ ମଧ୍ୟ ରୋଗ ବହୁତ ବ୍ୟାପିଛି ଓ ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଛି। ତାଙ୍କ ମତରେ ସେ ଅତି ବେଶି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମାତ୍ର ବଞ୍ଚିପାରିବେ ଓ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ। ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା। ରାତିରେ ବିଛଣାରେ ତକିଆର ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ବସିବା ଭଙ୍ଗୀରେ ଉଠି ରହିଲେ ହିଁ ସେ ବିଶ୍ରାମ ପାଇପାରୁଥିଲେ। ବାରମ୍ବାର କାଶ ଉଠିବା ଓ ଫୁସ୍ଫୁସ୍ରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ହେବା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ଶାରୀରିକ ଶକ୍ତି ବହୁତ କମିଯାଇଥିଲା।
GSAM 202କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ
GSAM 202.3ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ପାଇବା ସମୟରେ ସେ ଶ୍ରୀମତୀ ହେନ୍ସଙ୍କ ଘରେ ରହୁଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ସକାଳ ହୋଇଥିଲା ଓ ସେମାନେ ପାରିବାରିକ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱାସରେ ଭଉଣୀ ଥିଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିସାରିଥିଲେ ଓ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ଫିସ୍ଫିସ୍ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅବତରଣ କଲା ଓ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା। ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ସେ ନିଜ ଚାରିପାଖରେ ଯାହାସବୁ ଘଟୁଥିଲା, ସେସବୁର ଚେତନା ହରାଇଲେ—ସେ ଦର୍ଶନରେ ଥିଲେ।
GSAM 202.4ପରବର୍ତ୍ତୀ ସଭାରେ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ସେ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ର ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ତାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିଲା ବୋଲି ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା। ସେତେବେଳେ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ରେ ପ୍ରାୟ ଷାଠିଏ ଜଣ ତାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ। ଦର୍ଶନ ସମୟରେ ଓ ତାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା ସମୟରେ ଏପରି ଏକ ଶକ୍ତି ରହୁଥିଲା, ଯାହା କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଆସିପାରେ। ଅନନ୍ତକାଳୀନ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର ଗୁରୁତ୍ୱ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଗମ୍ଭୀର ବୋଧ ତାଙ୍କ ମନରେ ସର୍ବଦା ରହୁଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ଜଣାଇବାର ସାଧନ ଭାବେ ତାଙ୍କ ପରି ଏତେ ଅଳ୍ପବୟସ୍କ ଓ ଦୁର୍ବଳ ଜଣକୁ ବାଛିଥିବାରୁ ସେ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ପରି ମନେ ହେଉଥିଲା। ସେ କହିଥିଲେ, ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଲାଗୁଥିଲା ଯେ, ଯେଉଁଠାରେ ସବୁକିଛି ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେହି ସ୍ୱର୍ଗର ମହିମାମୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ସେ ତେଜୋମୟ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇଥିଲେ; ଆଉ ସେଠାରୁ ଏହି ମରଣଶୀଳ ଜୀବନର ଅତୃପ୍ତିକର ବାସ୍ତବତା ପ୍ରତି ଜାଗି ଉଠିବା ଏକ ଦୁଃଖଦ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଥିଲା।
GSAM 203ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନର ସାରାଂଶ
GSAM 203.1ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ର ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବା ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନର ନିମ୍ନଲିଖିତ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସାରାଂଶରୁ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନର ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ କିଛି ଧାରଣା ମିଳିବ:—
GSAM 203.2“ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ମୋ' ଉପରେ ଏପରି ଭାବରେ ଆସିଲା, ଯେପରି ମୁଁ ପୂର୍ବେ କେବେ ଅନୁଭବ କରି ନ ଥିଲି। ମୁଁ ଆଲୋକରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ହେଲି ଓ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଉଚ୍ଚରୁ ଉଚ୍ଚତରକୁ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲି। ଜଗତରେ ଥିବା ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଫେରି ଚାହିଁଲି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଇଲି ନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ଏକ ସ୍ୱର ମୋତେ କହିଲା, ‘ପୁଣି ଚାହଁ, ଆଉ ଟିକିଏ ଉପରକୁ ଚାହଁ।’ ଏହା ଶୁଣି ମୁଁ ଚକ୍ଷୁ ଉଠାଇଲି ଓ ପୃଥିବୀଠାରୁ ବହୁ ଉଚ୍ଚରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଏକ ସଳଖ ଓ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ପଥ ଦେଖିଲି। ଏହି ପଥରେ ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସେହି ନଗର ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ପଥର ଅପର ପ୍ରାନ୍ତରେ ଥିଲା। ପଥର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାନ୍ତରେ, ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଜଣେ ଦୂତ ମୋତେ କହିଲେ ଯେ, ତାହା ଥିଲା ‘ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ’। ଏହା ସମଗ୍ର ପଥକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲା ଓ ସେମାନେ ଯେପରି ଝୁଣ୍ଟି ନ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଦକୁ ଆଲୋକ ଦେଉଥିଲା। ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଠିକ୍ ଆଗରେ ରହି ସେମାନଙ୍କୁ ନଗର ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଉଥିବା ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ସ୍ଥିର ରଖିଲେ, ସେମାନେ ନିରାପଦ ରହୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ କେତେକ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ; ସେମାନେ କହିଲେ, ନଗର ବହୁତ ଦୂରରେ ଅଛି, ଆଉ ସେମାନେ ଆଗରୁ ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରିସାରିଥିବେ ବୋଲି ଆଶା କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ନିଜ ମହିମାମୟ ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁ ଉଠାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଉଥିଲେ। ତାହାଙ୍କ ବାହୁରୁ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ବାହାରି ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଢେଉ ପରି ଖେଳିଯାଉଥିଲା, ଆଉ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହୁଥିଲେ, ହାଲ୍ଲିଲୂୟା! ଅନ୍ୟ କେତେକ ଅବିବେକୀ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଥିବା ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି କହିଲେ ଯେ, ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଏତେ ଦୂର ନେଇ ଆସି ନ ଥିଲେ। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପଛରେ ଥିବା ଆଲୋକ ଲିଭିଗଲା ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରରେ ରହିଲା। ସେମାନେ ଝୁଣ୍ଟିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ହଟାଇଲେ, ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଆଉ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ ଓ ପଥରୁ ଖସି ତଳେ ଥିବା ଅନ୍ଧକାରମୟ ଓ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଆମେ ବହୁ ଜଳର ଧ୍ୱନି ପରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲୁ; ତାହା ଆମକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନର ଦିନ ଓ ଘଣ୍ଟା ଜଣାଇଲା। ଜୀବିତ ସାଧୁମାନେ ସେହି ସ୍ୱର ଚିହ୍ନିଲେ ଓ ବୁଝିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାହାକୁ ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ଓ ଭୂମିକମ୍ପ ବୋଲି ମନେ କଲେ। ଈଶ୍ୱର ସେହି ସମୟ ଘୋଷଣା କଲାବେଳେ ଆମ ଉପରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଢାଳିଦେଲେ, ଆଉ ସୀନୟ ପର୍ବତରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବା ସମୟରେ ମୋଶାଙ୍କ ମୁଖ ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା, ସେହିପରି ଆମ ମୁଖ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚମକିବାକୁ ଲାଗିଲା।”11
GSAM 204ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ବେଳେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଅବସ୍ଥାର ବର୍ଣ୍ଣନା
GSAM 204.1ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରକାଶର ରୋମାଞ୍ଚକର ବିବରଣ ଆଗକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କେତେକ ତଥ୍ୟ କହିବି। ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରୀମତୀ ଏଲେନ୍ ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ (ପୂର୍ବର କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍) ଅକ୍ଟୋବର, 1852ରେ ଦେଖିଥିଲି। ସେହି ଦିନ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଘଣ୍ଟାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଦର୍ଶନରେ ଥିବାର ଦେଖିଲି। ସେହି ସମୟଠାରୁ ପ୍ରାୟ ପଚାଶ ଥର ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ମୋତେ ମିଳିଛି। ସେ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ବେଳେ ଚିକିତ୍ସକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି; ଆଉ ମୁଁ ଯାହା ଦେଖିଛି ଓ ଜାଣିଛି, ତାହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବାକୁ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ମନେ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ କେବେ ଦେଖି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମନଗଢ଼ା ଅନୁମାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଏହି ଘଟଣାର ତଥ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବର୍ଣ୍ଣନାକୁ ଅବହେଳାରେ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଯିବ ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ଆଶା କରେ।
GSAM 204.2ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ସେ “ମହିମା!” ବୋଲି ତିନି ଥର ଏପରି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଡାକନ୍ତି, ଯାହା ଶୁଣି ମନ ଆନନ୍ଦରେ ବିହ୍ୱଳ ହୁଏ ଓ ତାହା ବାରମ୍ବାର ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ, ବିଶେଷତଃ ତୃତୀୟ ଡାକଟି ପ୍ରଥମଟିଠାରୁ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ରୋମାଞ୍ଚକର ହୁଏ; ସେହି ସ୍ୱର ଏପରି ଲାଗେ, ଯେପରି କେହି ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ଦୂରରେ ଅଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ୱର ଆଉ ଶୁଣା ନ ଯିବାର ଉପକ୍ରମ ହେଉଛି। ପ୍ରାୟ ଚାରି ବା ପାଞ୍ଚ ସେକେଣ୍ଡ ପାଇଁ ସେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ବା ଶକ୍ତିହୀନ ବ୍ୟକ୍ତି ପରି ଢଳିପଡ଼ନ୍ତି; ତା'ପରେ ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଅତିମାନବୀୟ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ବେଳେବେଳେ ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଉଠି ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି ଓ କୋଠରି ଭିତରେ ଚାଲନ୍ତି। ସେ ବାରମ୍ବାର ହାତ ଓ ବାହୁ ସଞ୍ଚାଳନ କରନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା ସହିତ ଡାହାଣ ବା ବାମ ଆଡ଼କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗଚାଳନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଲଳିତ ଭାବରେ ହୁଏ। ହାତ ବା ବାହୁ ଯେକୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥାଉ, କେହି ତାହା ଘୁଞ୍ଚାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସର୍ବଦା ଖୋଲା ରହେ, କିନ୍ତୁ ସେ ପଲକ ପକାନ୍ତି ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରକୁ ଉଠି ରହେ ଓ ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଚାହିଁ ରହନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଶୂନ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରସନ୍ନ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ; ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥାଠାରୁ ପ୍ରଭେଦ କେବଳ ଏତିକି ଯେ, ସେ କୌଣସି ଦୂରସ୍ଥ ବସ୍ତୁକୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ଚାହିଁଥିବା ପରି ମନେ ହୁଏ। ସେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତଥାପି ତାଙ୍କ ନାଡ଼ି ନିୟମିତ ଭାବରେ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ପ୍ରସନ୍ନ ରହେ ଓ ତାଙ୍କ ମୁଖର ବର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥା ପରି ରକ୍ତିମ ରହେ।
GSAM 205ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ସହିତ ତୁଳନା
GSAM 205.1ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା, ଶକ୍ତିହୀନ ହେବା ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ପୁଣି ଶକ୍ତି ପାଇବା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦାନିୟେଲ ଦର୍ଶନରେ ନିଜର ଅନୁଭୂତି ବିଷୟରେ ଦେଇଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଳ ଖାଏ। ସେ କହନ୍ତି: “ତେଣୁ ମୁଁ ଏକାକୀ ରହି ଏହି ମହାଦର୍ଶନ ଦେଖିଲି, ଆଉ ମୋଠାରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିଲା ନାହିଁ; କାରଣ ମୋର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବିକୃତ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ମୁଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଧରି ରଖିପାରିଲି ନାହିଁ।” “କାରଣ ମୋର ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦାସ କିପରି ମୋର ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିପାରିବ? ମୋ କଥା କହିଲେ, ସେହିକ୍ଷଣି ମୋଠାରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିଲା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ମୋଠାରେ ଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ରହିଲା ନାହିଁ। ତେବେ ମନୁଷ୍ୟର ଆକୃତି ପରି ଜଣେ ପୁନର୍ବାର ଆସି ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଓ ମୋତେ ବଳବାନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, ହେ ଅତି ପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟ, ଭୟ କର ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭର ଶାନ୍ତି ହେଉ; ବଳବାନ ହୁଅ, ହଁ, ବଳବାନ ହୁଅ। ସେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିବା ପରେ ମୁଁ ବଳ ପାଇଲି ଓ କହିଲି, ମୋର ପ୍ରଭୁ କଥା କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣ ମୋତେ ବଳବାନ କରିଅଛନ୍ତି।”12
GSAM 205ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 205ଏମ୍. ଜି. କେଲଗ୍, M.D.
GSAM 205.2ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ସମୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀମାନଙ୍କର କେତୋଟି ବିବରଣୀ ଏଠାରେ ଦେବା ଉଚିତ ହେବ। ପ୍ରଥମ ବିବରଣୀଟି ଏମ୍. ଜି. କେଲଗ୍, M.D., ଦେଇଛନ୍ତି। ସେ ମିଶିଗାନ୍ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନର ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି, ଯାହା 1853 ମସିହା ମେ 29 ତାରିଖରେ ଲିଭିଙ୍ଗଷ୍ଟନ୍ ଜିଲ୍ଲାର ଟାଇରୋନ୍ରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ସଭାରେ ହୋଇଥିଲା। ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 206.1“ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରାୟ କୋଡ଼ିଏ ମିନିଟ୍ କିମ୍ବା ଅଧ ଘଣ୍ଟା ଦର୍ଶନରେ ଥିଲେ। ସେ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଉପସ୍ଥିତି ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗିଲା; ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ନିଶ୍ଚୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭାବରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରୁଥିବାର ଅନୁଭବ କଲୁ। ବିଶ୍ରାମବାର ସକାଳ ପ୍ରାୟ ନଅଟାବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ସହଭାଗିତା ସଭାରେ ରତ ଥିଲୁ। ଭାଇ ହ୍ୱାଇଟ୍, ମୋର ପିତା ଓ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିସାରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲି। କୌଣସି ଉତ୍ତେଜନା କିମ୍ବା ବାହ୍ୟ ଆବେଗ ପ୍ରକାଶ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ତଥାପି, ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ସଭାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ମିଶିଗାନ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆନ୍ତରିକ ନିବେଦନ କଲୁ। ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯେଉଁ ବିଜୟର ଧ୍ୱନି—‘ମହିମା! ମ-ହି-ମା-! ମ-ହି-ମା-!’—କରୁଥିବାର ଆପଣମାନେ ଏତେଥର ଶୁଣିଛନ୍ତି, ସେ ସେହି ଧ୍ୱନି କରିବାମାତ୍ରେ ଭାଇ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଉଠି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ଦର୍ଶନରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ କିପରି ହୁଏ ଓ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ ବୋଲି କହିବା ପରେ, ଯେକେହି ଚାହାନ୍ତି ସେ ଆଗକୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ବୋଲି ସେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଡାକ୍ତର ଡ୍ରମଣ୍ଡ୍ ଜଣେ ଚିକିତ୍ସକ ଏବଂ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ପ୍ରଚାରକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ମୋହନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ସେ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇପାରିବେ। ସେ ଆଗକୁ ଆସି ଭଲ ଭାବରେ ପରୀକ୍ଷା କଲେ, ତାହାପରେ ଅତି ଫିକା ପଡ଼ିଗଲେ ଓ କହିଲେ, ‘ସେ ଶ୍ୱାସ ନେଉନାହାନ୍ତି!’
GSAM 206.2“ମୁଁ ପୂରା ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ସେହି ସମୟରେ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ଶ୍ୱାସ ନେଇ ନ ଥିଲେ; ମୋର ଉପସ୍ଥିତିରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥିବା ଆହୁରି ଅନେକ ଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିଟିରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶ୍ୱାସ ନେଇ ନ ଥିଲେ। ଦର୍ଶନରୁ ବାହାରିବା ତାହାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା। ଦର୍ଶନ ଶେଷ ହୋଇଛି ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଜାଣିଲୁ, ଯେତେବେଳେ ସେ ପୁଣି ଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମ ଶ୍ୱାସ ଗଭୀର, ଦୀର୍ଘ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନେଲେ; ସେଥିରୁ ଜଣାପଡ଼ୁଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ଫୁସଫୁସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାୟୁଶୂନ୍ୟ ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଶ୍ୱାସ ନେବାର କେତେକ ମିନିଟ୍ ପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ୱାସ ନେଲେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଶ୍ୱାସ ପରି ଠିକ୍ ସେହିଭଳି ଫୁସଫୁସକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା। ତାହାପରେ ଦୁଇ ମିନିଟ୍ ବିରତି ହେଲା ଓ ସେ ତୃତୀୟ ଥର ଶ୍ୱାସ ନେଲେ; ଏହା ପରେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ସ୍ୱାଭାବିକ ହେଲା।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଏମ୍. ଜି. କେଲଗ୍, M.D., ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍, ଡିସେମ୍ବର 28, 1890।”
GSAM 207ଏଫ୍. ସି. କାସଲ୍
GSAM 207.11853 ମସିହାର ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଭର୍ମଣ୍ଟ୍ର ଷ୍ଟୋଠାରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ଡାକ୍ତରୀ ପରୀକ୍ଷା ଦେଖିଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବରଣୀ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଉଅଛୁ। ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 207.2“ଜଣେ ଚିକିତ୍ସକ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରକାଶର କାରଣ ଜାଣିବା ପାଇଁ ନିଜର ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିଦ୍ୟା ଅନୁସାରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ। ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖୋଲା ଆଖି ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ଜଳନ୍ତା ମହମବତି ଧରାଗଲା; ଆଖିର ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ପେଶୀ ହଲିଲା ନାହିଁ। ତାହାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ନାଡ଼ି ଏବଂ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ପରୀକ୍ଷା କଲେ, ଆଉ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ନ ଥିଲା। ଫଳରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ ଯେ ପ୍ରାକୃତିକ ବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଏହାର କାରଣ ବୁଝାଇ ହେବ ନାହିଁ।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଏଫ୍. ସି. କାସଲ୍।”
GSAM 207ଡି. ଏଚ୍. ଲାମସନ୍
GSAM 207.3ନିମ୍ନଲିଖିତ ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ 1854 ମସିହା ଜୁନ୍ 26 ତାରିଖରେ ନ୍ୟୁୟର୍କର ରଚେଷ୍ଟର୍ସ୍ଥିତ ମନ୍ରୋ ସଡ଼କରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଗୃହରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ସଭାରେ, ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ସମୟରେ କରାଯାଇଥିବା ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଟେ:—
GSAM 207.4“ସେତେବେଳେ ମୋର ବୟସ ସତର ବର୍ଷ ଥିଲା। ସେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ‘ମ-ହି-ମା!’ର ସେହି ରୋମାଞ୍ଚକର ଧ୍ୱନିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିପାରୁଛି ବୋଲି ମୋତେ ଲାଗେ। ତାହାପରେ ସେ ପଛକୁ ହୋଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚଟାଣ ଆଡ଼କୁ ନଇଁଗଲେ; ସେ ପଡ଼ିଗଲେ ନାହିଁ, ବରଂ କୋମଳ ଭାବରେ ତଳକୁ ହେଲେ, ଆଉ ଜଣେ ସହାୟକ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁରେ ଧରି ରଖିଲେ। ଦୁଇ ଜଣ ଚିକିତ୍ସକ ଭିତରକୁ ଆସିଲେ, ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଜଣେ ଯୁବକ। ସେମାନେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଭାଇ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବହୁତ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହିପରି କଲେ। ଗୋଟିଏ ଦର୍ପଣ ଅଣାଗଲା, ଆଉ ସେ କଥା କହୁଥିବାବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତାଙ୍କ ପାଟି ଉପରେ ତାହା ଧରିଲେ; କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଏହା ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଓ କହିଲେ, ‘ସେ ଶ୍ୱାସ ନେଉନାହାନ୍ତି।’ ତାହାପରେ ସେ କଥା କହୁଥିବାବେଳେ ଗଭୀର ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟାର କିଛି ପ୍ରମାଣ ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦେହର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଭଲ ଭାବରେ ପରୀକ୍ଷା କଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହା ପାଇଲେ ନାହିଁ। ପରୀକ୍ଷାର ଏହି ଅଂଶ ଶେଷ କରିବାବେଳେ, ସେ ତଥାପି ଦର୍ଶନରେ ଥାଇ ନିଜ ପାଦରେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ। ସେ ଗୋଟିଏ ବାଇବଲକୁ ଉଚ୍ଚରେ ଧରି, ଗୋଟିଏ ଅଂଶରୁ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ଖୋଲି ଠିକ୍ ଭାବରେ ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଥିଲେ, ଯଦିଓ ତାଙ୍କ ଆଖି ପୁସ୍ତକ ଆଡ଼କୁ ନ ଚାହିଁ ଉପରକୁ ଚାହୁଁଥିଲା।
GSAM 208.1“ସେ ଶେଷ ସାତ ମହାମାରୀର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ତାହାପରେ ସେ ସାଧୁମାନଙ୍କର ବିଜୟ ଦେଖିଲେ; ତାଙ୍କର ସେହି ବିଜୟଧ୍ୱନି ଏବେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିପାରୁଛି ବୋଲି ମୋତେ ଲାଗେ। ଏହି ସବୁ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ୱିଧାରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛି।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ପ୍ରାଚୀନ ଡି. ଏଚ୍. ଲାମସନ୍, ହିଲ୍ସଡେଲ୍, ମିଶିଗାନ୍, ଫେବୃଆରୀ 8, 1893।”
GSAM 208ଶ୍ରୀମତୀ ଡ୍ରୁସିଲା ଲାମସନ୍
GSAM 208.2ସେହି ଡାକ୍ତରୀ ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଡ୍ରୁସିଲା ଲାମସନ୍ଙ୍କର ଆଉ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଆଯାଉଅଛି। ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଲାମସନ୍ଙ୍କ ଜଣେ ଜ୍ଞାତିଭାଇଙ୍କ ବିଧବା ପତ୍ନୀ ଓ ନ୍ୟୁୟର୍କର କ୍ଲିଫ୍ଟନ୍ ସ୍ପ୍ରିଙ୍ଗ୍ସ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟନିବାସର ମହିଳା ତତ୍ତ୍ୱାବଧାରିକା ଅଟନ୍ତି। 1854 ମସିହା ଜୁନ୍ 26 ତାରିଖର ସଭା ବିଷୟରେ ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 208.3“ଯେଉଁ ସଭାରେ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା, ତାହା ମୋର ମନେ ଅଛି। ଭାଇ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବାରମ୍ବାର କହିଥିଲେ ଯେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ; ସେହି କଥା ଯାଞ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଉପସ୍ଥିତ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ନାମ ମୋର ମନେ ପଡ଼ୁନାହିଁ.... ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଡାକ୍ତର ଫ୍ଲେମିଙ୍ଗ୍ ହୋଇଥିବେ, କାରଣ ପରାମର୍ଶ ପାଇଁ ବେଳେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଡକାଯାଉଥିଲା। ତେବେ ସେ ଏବେ ମୃତ। ମୁଁ ଏତିକି କହିପାରେ ଯେ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଦର୍ପଣରେ ଶ୍ୱାସର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଇ ନ ଥିଲା।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଡ୍ରୁସିଲା ଲାମସନ୍, କ୍ଲିଫ୍ଟନ୍ ସ୍ପ୍ରିଙ୍ଗ୍ସ, ନ୍ୟୁୟର୍କ, ମାର୍ଚ୍ଚ 9, 1893।”
GSAM 208.4ଉପରୋକ୍ତ ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଆଉ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ:—
GSAM 208ଡେଭିଡ୍ ସିଲି
GSAM 208.5“ଏତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରମାଣ କରୁଅଛି ଯେ 1854 ମସିହା ଜୁନ୍ 26 ତାରିଖରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଇ. ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିବା ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ମନ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଡେଭିଡ୍ ଲାମସନ୍ ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ଡ୍ରୁସିଲା ଲାମସନ୍ଙ୍କ ଉପରୋକ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମୁଁ ପଢ଼ିଅଛି। ମୁଁ ସେହି ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି ଓ ପରୀକ୍ଷା ଦେଖିଥିଲି। ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ଲାମସନ୍ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହା ସହିତ ଏକମତ; ଆହୁରି କହିବି ଯେ ଡାକ୍ତର ଫ୍ଲେମିଙ୍ଗ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ କମ୍ ବୟସ୍କ ଚିକିତ୍ସକ ଏହି ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବା ପରି, ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନିଜ ପାଦରେ ଉଠି ଠିଆ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ପଦଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ଧୃତ କରିବା ପରେ ଡାକ୍ତର ଫ୍ଲେମିଙ୍ଗ୍ ଗୋଟିଏ ଜଳନ୍ତା ମହମବତି ମାଗିଲେ। ତାଙ୍କ ଓଠ ପୋଡ଼ି ନ ଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ନିକଟରେ ସେ ଏହି ମହମବତି ଧରିଲେ, ଆଉ ସେ ଯଦି ଶ୍ୱାସ ନେଉଥାନ୍ତେ, ତେବେ ତାଙ୍କ ଶ୍ୱାସର ଠିକ୍ ସିଧାରେ ତାହା ରହିଥିଲା। ଶିଖା ସାମାନ୍ୟତମ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଲା ନାହିଁ। ତାହାପରେ ଡାକ୍ତର ଜୋର ଦେଇ କହିଲେ, ‘ଏହା ଚିରଦିନ ପାଇଁ ବିଷୟଟି ନିଶ୍ଚିତ କରିଦେଲା; ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଶ୍ୱାସ ନାହିଁ।’” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଡେଭିଡ୍ ସିଲି, ଫେୟେଟ୍, ଆଇଓୱା, ଅଗଷ୍ଟ 20, 1897।”
GSAM 209ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ଏ. ଏଫ୍. ଫାଉଲର୍
GSAM 209.1ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବରଣୀଗୁଡ଼ିକ 1857 ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ମାସରେ ମିଶିଗାନ୍ର ହିଲ୍ସଡେଲ୍ସ୍ଥିତ ୱାଲ୍ଡ୍ରନ୍ ସଭାଗୃହରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ପରୀକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଟେ। ହିଲ୍ସଡେଲ୍ର ଚିକିତ୍ସକ ଡାକ୍ତର ଲର୍ଡ୍, ଯାହାଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରିବାର ପଚାଶ ବର୍ଷର ଅଭିଜ୍ଞତା ଥିଲା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଏହି ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ସେହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଅଛି:—
GSAM 209.2“1857 ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ମାସରେ ହିଲ୍ସଡେଲ୍ର ୱାଲ୍ଡ୍ରନ୍ ସଭାଗୃହରେ ଭଉଣୀ ଇ. ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କର ଦର୍ଶନ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲୁ। ଡାକ୍ତର ଲର୍ଡ୍ ପରୀକ୍ଷା କରି କହିଲେ, ‘ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହେଉଅଛି, କିନ୍ତୁ ଶ୍ୱାସ ନାହିଁ। ଜୀବନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଫୁସଫୁସ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନାହିଁ; ଏହି ଅବସ୍ଥାର କାରଣ ମୁଁ ବୁଝାଇ ପାରୁନାହିଁ।’” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଏ. ଏଫ୍. ଫାଉଲର୍, ଶ୍ରୀମତୀ ଏ. ଏଫ୍. ଫାଉଲର୍, ହିଲ୍ସଡେଲ୍, ମିଶିଗାନ୍, ଜାନୁଆରୀ 1, 1891।”
GSAM 209ସି. ଏସ୍. ଗ୍ଲୋଭର୍
GSAM 209.3ସେହି ଦର୍ଶନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆଉ ଏକ ବିବରଣୀ ଏଠାରେ ଦିଆଯାଉଅଛି:—
GSAM 209.4“ହିଲ୍ସଡେଲ୍ର ୱାଲ୍ଡ୍ରନ୍ ସଭାଗୃହରେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କର ଉପରୋକ୍ତ ଦର୍ଶନ ହୋଇଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି। ଉପରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିବରଣୀ ସହିତ ମୁଁ ଆହୁରି କହିବି ଯେ ଦର୍ଶନରେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ‘ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ବାହାରେ’ ବୋଲି ଡାକ୍ତର କହୁଥିବାର ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି। ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଲେ, ‘ଏଥିରେ କିଛି ଅଲୌକିକ ବିଷୟ ଅଛି।’” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ସି. ଏସ୍. ଗ୍ଲୋଭର୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍, ଜାନୁଆରୀ 19, 1891।”
GSAM 209ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଓ ଶ୍ରୀମତୀ କାର୍ପେଣ୍ଟର୍
GSAM 209.5ସେହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଏଠାରେ ତୃତୀୟ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଉଅଛି:—
GSAM 209.6“ଏତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରମାଣ କରୁଅଛୁ ଯେ 1857 ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ମାସରେ ମିଶିଗାନ୍ର ହିଲ୍ସଡେଲ୍ସ୍ଥିତ ୱାଲ୍ଡ୍ରନ୍ ସଭାଗୃହରେ ଶ୍ରୀମତୀ ଇ. ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କର ଦର୍ଶନ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲୁ। ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଡାକ୍ତର ଲର୍ଡ୍ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ, ଏବଂ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ଫାଉଲର୍ ଉପରେ ଦେଇଥିବା ପରି, ଏହି ଘଟଣା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେଉଁ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହା ଶୁଣିଥିଲୁ।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଡବ୍ଲ୍ୟୁ. ଆର୍. କାର୍ପେଣ୍ଟର୍, ଏଲାଇଜା କାର୍ପେଣ୍ଟର୍, ନୋବଲ୍ସଭିଲ୍, ଇଣ୍ଡିଆନା, ଅଗଷ୍ଟ 30, 1891।”
GSAM 210ଡି. ଟି. ବୁର୍ଦୋ
GSAM 210.1ଏହା ପରେ ନ୍ୟୁୟର୍କର ସେଣ୍ଟ୍ ଲରେନ୍ସ ଜିଲ୍ଲାର ବକ୍ସ ବ୍ରିଜ୍ରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ଆପଣମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରାଯାଉଅଛି:—
GSAM 210.2“1857 ମସିହା ଜୁନ୍ 28 ତାରିଖରେ ମୁଁ ଭଉଣୀ ଏଲେନ୍ ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଲି। ମୁଁ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନ ଥିଲି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିପାରୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଘଟଣା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଘଟଣା ମୋତେ ନିଶ୍ଚିତ କଲା ଯେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିଲା। ସେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ କି ନାହିଁ, ସେ ବିଷୟରେ ନିଜ ମନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ହାତ ରଖିଲି। ସେ ଯଦି ଏକ ମୃତଦେହ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ଫୁସଫୁସ ଯେତିକି ଉଠାପକା କରିଥାନ୍ତା, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ହେଉ ନ ଥିଲା ବୋଲି ଜାଣିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଯଥେଷ୍ଟ ସମୟ ହାତ ରଖିଲି। ତାହାପରେ ହାତ ଉଠାଇ ତାଙ୍କ ପାଟି ଉପରେ ରଖିଲି ଓ ମୋର ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ତର୍ଜନୀ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ନାକର ଦୁଇ ପୁଡ଼ାକୁ ଚିପି ଧରିଲି। ଫଳରେ ସେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାୟୁ ଛାଡ଼ିବା ବା ନେବା ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା। ମୁଁ ପ୍ରାୟ ଦଶ ମିନିଟ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ଧରି ରଖିଲି; ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଶ୍ୱାସରୋଧ ହେବା ପାଇଁ ଏତିକି ସମୟ ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲା। ଏହି କଠିନ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ସେ ଲେଶମାତ୍ର ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଘଟଣା ଦେଖିବା ପରଠାରୁ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର ଈଶ୍ୱରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହ କରିବାକୁ ମୁଁ ଥରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇନାହିଁ।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଡି. ଟି. ବୁର୍ଦୋ, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍, ଫେବୃଆରୀ 4, 1891।”
GSAM 210ପ୍ରେତାତ୍ମାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମ ଥିବା ଜଣେ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶନର ପରୀକ୍ଷା
GSAM 210.31861 ମସିହା ଜାନୁଆରୀ 12 ତାରିଖରେ ମିଶିଗାନ୍ର ସେଣ୍ଟ୍ ଜୋସେଫ୍ ଜିଲ୍ଲାର ପାର୍କଭିଲ୍ରେ ମୁଁ ଦେଖିଥିବା ଆଉ ଏକ ଡାକ୍ତରୀ ପରୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି।
GSAM 210.4ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଉପାସନାଗୃହରେ ସମବେତ ଏକ ବଡ଼ ସମାଜକୁ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦେଇଥିବା ଉପଦେଶ ଶେଷ ହେବାବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅସାଧାରଣ ଭାବରେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କଲା, ଏବଂ ନିଜ ଚୌକିରେ ବସିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ଡାକ୍ତର ବ୍ରାଉନ୍ ନାମକ ଜଣେ ସୁସ୍ଥ ଓ ଶାରୀରିକ ଭାବରେ ବଳିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ସେ ପ୍ରେତାତ୍ମାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମ ଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରେତାତ୍ମାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମ ହେବା ସହିତ ସମାନ, ଏବଂ ନିଜ ଉପସ୍ଥିତିରେ ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ହେଲେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ମିନିଟ୍ରେ ସେଥିରୁ ବାହାର କରିପାରିବେ। ଯେକେହି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେ ଆଗକୁ ଆସି ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଓ ଦର୍ଶନରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ନିଜେ ନିଶ୍ଚିତ ହୁଅନ୍ତୁ ବୋଲି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଗଲା। ଡାକ୍ତର ଆଗକୁ ଆସିଲେ; କିନ୍ତୁ ପରୀକ୍ଷା ଅଧା ଶେଷ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୃତବତ୍ ଫିକା ପଡ଼ିଗଲେ ଓ ଆସ୍ପେନ୍ ପତ୍ର ପରି କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିଲେ, “ଡାକ୍ତର କ'ଣ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଜଣାଇବେ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସେ ଶ୍ୱାସ ନେଉନାହାନ୍ତି,” ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଦ୍ୱାର ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ। ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଥିବା ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଦର୍ପୋକ୍ତି ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ, “ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ ଓ ଯାହା କରିବେ ବୋଲି କହିଥିଲେ ତାହା କରନ୍ତୁ; ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରୁ ବାହାର କରନ୍ତୁ।” ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଦ୍ୱାରର ହାତଧରାକୁ ଧରିଲେ; କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ “ଡାକ୍ତର, ଏହା କ'ଣ?” ବୋଲି ପଚାରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “କେବଳ ଈଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି; ମୋତେ ଏହି ଘରୁ ବାହାରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ;” ଆଉ ସେ ବାହାରିଗଲେ।
GSAM 211.1ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଗଲା ଯେ ଦର୍ଶନରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା ଶକ୍ତିର ଉପସ୍ଥିତିରେ, ମାଧ୍ୟମ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଥିବା ଆତ୍ମା, ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସମୟର ସେହି ଭୂତଗ୍ରସ୍ତମାନଙ୍କ ପରି ଅଶାନ୍ତ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ପଚାରିଥିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାକୁ ଏଠାକୁ ଆସିଅଛ?”13
GSAM 211.2ଏହି ଘଟଣାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଅନୁଭୂତିର ଲିଖିତ ବିବରଣୀ ସହିତ ସାଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ କଲ୍ଦୀୟମାନେ—ଯେଉଁ ବିଜାତୀୟ ଲୋକମାନେ ସେହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଜାଣି ନ ଥିଲେ—ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ “ପଳାଇଯାଇ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇଲେ।”14
GSAM 211ନିଜ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କୁ ଆଦେଶ
GSAM 211.3ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନର ପ୍ରାୟ ଏକ ସପ୍ତାହ ପରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ସଭାରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦର୍ଶନ ହେଲା। ସେଥିରେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦିଆଗଲା। ସେ କିପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିପାରିବେ, ତାହା ଭାବି ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିଧାରେ ପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏତେ ଖରାପ ଥିଲା ଯେ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ଶାରୀରିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସବୁ ଲକ୍ଷଣରୁ ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କର ବଞ୍ଚିବାର ସମୟ ଅତି ଅଳ୍ପ। ତାଙ୍କର ବୟସ ମାତ୍ର ସତର ବର୍ଷ ଥିଲା। ସେ ଛୋଟ ଓ ଦୁର୍ବଳ, ସମାଜରେ ମିଳାମିଶା କରିବାରେ ଅନଭ୍ୟସ୍ତ, ଏବଂ ସ୍ୱଭାବତଃ ଏତେ ଭୀରୁ ଓ ସଙ୍କୋଚଶୀଳ ଥିଲେ ଯେ ଅପରିଚିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭେଟିବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଷ୍ଟକର ଥିଲା। ଏହି ଭାର ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଆଯାଇ ତାହା ବହନ କରିବାରେ ଅଧିକ ସମର୍ଥ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଉପରେ ଦିଆଯାଉ ବୋଲି ସେ ଅନେକ ଦିନ ଧରି ଓ ଗଭୀର ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। କିନ୍ତୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଆଲୋକ କେବେ ବଦଳିଲା ନାହିଁ, ଆଉ ଦୂତଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ନିରନ୍ତର ଶୁଣାଗଲା, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଅଛି, ତାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜଣାଅ।”
GSAM 212.1ଏହି ଦ୍ୱିଧାଗ୍ରସ୍ତ ମନୋଭାବରେ ଥିବାବେଳେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଆଉ ଏକ ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଏହି ସଭାରେ ସମସ୍ତେ ଏକମନ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଆଉ ସେ ପୁନର୍ବାର ନିଜକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମହିମା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହେଲେ। ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିବା ଘନ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇଗଲା। ପରେ ସେ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ, ଅଗ୍ନିପିଣ୍ଡ ପରି ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସିଲା; ତାହା ତାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିବାମାତ୍ରେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଲୋପ ପାଇଲା, ଏବଂ ସେ ଯୀଶୁ ଓ ଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ପରି ଅନୁଭବ କଲେ। ପୁଣି ସେହି ବାକ୍ୟ କୁହାଗଲା, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କରିଅଛି, ତାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜଣାଅ।” ସେ କହିଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଖାଇଥିଲେ, ସେ ଯଦି ଯାଇ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଆତ୍ମଗର୍ବରୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଉ ବୋଲି ସେ ଆନ୍ତରିକ ନିବେଦନ କଲେ। ତେବେ ଜଣେ ଦୂତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ଯଦି ସେ ଆତ୍ମଗର୍ବର ବିପଦରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ତେବେ ସେ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବେ। ଦୂତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭାବରେ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଦାନ କଲେ ଓ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସହି ରହିଲେ, ଜୀବନ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ଖାଇବ ଏବଂ ଜୀବନଜଳର ନଦୀରୁ ପାନ କରିବ।”
GSAM 212ମେନ୍ର ପୋଲାଣ୍ଡ୍କୁ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ଗସ୍ତ
GSAM 212.2ମେନ୍ର ପୋଲାଣ୍ଡ୍କୁ ଯାଇ ନିଜ ଦର୍ଶନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ହେବ ବୋଲି କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଏହି ତୃତୀୟ ଦର୍ଶନର ପରଦିନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଭିଣୋଇ ଗାଡ଼ି ଚଳାଇ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରର ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ପୋଲାଣ୍ଡ୍କୁ ନେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଏକ ସଭା କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ନିଜ ଦର୍ଶନ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ହେଜେନ୍ ଫସ୍ (15) ନିରାଶାରେ ଥିବାରୁ ଉପାସନାରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ତାଙ୍କୁ ରାଜି କରାଯାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ବାହାରେ ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ କାନ ଦେଇ ସେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନର ବର୍ଣ୍ଣନା ଶୁଣିଲେ ଓ କହିଲେ, “ଦୁଇ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକେ ବିଷୟକୁ ଯେତେ ସମାନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରନ୍ତି, ସେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବା ଦର୍ଶନ ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ବିଷୟ ସହିତ ସେତିକି ସମାନ।” ପରଦିନ ସକାଳେ ସେ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଭାବରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ “ଭାର ବହନ କରିବାରେ ଓ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ, ତେବେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ।” ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, “ଏ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ପାତ୍ର, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ଏହି ଭାର ଦେଇଅଛନ୍ତି।” ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ଜାଣିବା କଥା, କାରଣ ଯେଉଁ ଦର୍ଶନରେ ଏହି ଭାର ତାଙ୍କଠାରୁ “ନିଆଯାଇଛି” ବୋଲି ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ସେହି ଦର୍ଶନରେ ସେ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।
GSAM 213.1ସେହି ସମୟଠାରୁ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ନ୍ୟୁ ଇଂଲଣ୍ଡ୍ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା। କେତେକ ସମୟରେ ଦର୍ଶନରେ ତାଙ୍କୁ କେଉଁଠାକୁ ଯିବାକୁ ହେବ ଏବଂ କେଉଁ କେଉଁ କଷ୍ଟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ, ତାହା କୁହାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ବିଶେଷତଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆତ୍ମିକ ଆଗମନର ମତବାଦ ଆଡ଼କୁ ଭାସିଯାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁଯୋଗ ଥିଲା ଏବଂ ଅତୀତର ଅନୁଭୂତିକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖିବାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲା।
GSAM 213.2ନିଜ ଅନୁଭୂତି ବିଷୟରେ ସେ କହନ୍ତି: “କେତେକ ଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କାମ କରିବା ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଏବଂ ଏହି ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମତ ଗ୍ରହଣ କରୁ ନ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳୀର ସହଭାଗିତାରୁ ବହିଷ୍କାର କଲେ.... ଈଶ୍ୱର ଦର୍ଶନରେ ମୋତେ ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶ କଲେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ଭ୍ରାନ୍ତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୋତେ ପଠାଇଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ ଓ ମୁଁ ଜଗତର ରୀତି ଅନୁସରଣ କରୁଅଛି ବୋଲି ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କଲେ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ନାମମାତ୍ର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ମୋନ୍ମାଦର ଅଭିଯୋଗ କଲେ। ଯେଉଁ ଧର୍ମୋନ୍ମାଦ ଦୂର କରିବାକୁ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ପରିଶ୍ରମ କରୁଥିଲି, ତାହାର ନେତ୍ରୀ ବୋଲି ମୋତେ ମିଥ୍ୟାରେ, ଏବଂ କେତେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଚିତ୍ରିତ କରାଗଲା।”16 ଏହି ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଜାଣିବା।
Notes
- ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 4:34, 35। ↩
- ଗୀତସଂହିତା 106:21, 22। ↩
- ଏଫିସୀୟ 4:8-15। ↩
- ମାର୍କ 16:17, 18। ↩
- 1 କରିନ୍ଥୀୟ 1:4-8। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:17। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:10। ↩
- 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 5:5, 19-21। ↩
- ଆତ୍ମିକ ଦାନଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବାଇବଲର ସାକ୍ଷ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ‘ସୁସମାଚାରର ମଣ୍ଡଳୀରେ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ’ ନାମକ 120 ପୃଷ୍ଠାର ପୁସ୍ତିକା ଦେଖନ୍ତୁ; ଏହା ଆମର ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥାରୁ ମିଳିପାରିବ। ↩
- ହେଜେନ୍ ଫସ୍ଙ୍କୁ ଯେପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଅଧ୍ୟାୟ 11 ଦେଖନ୍ତୁ। ↩
- ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲେଖାବଳୀ, ପୃଷ୍ଠା 14, 15। ↩
- ଦାନିୟେଲ 10:8, 17-19। ↩
- ମାଥିଉ 8:29। ↩
- ଦାନିୟେଲ 10:7। ↩
- ଅଧ୍ୟାୟ 11 ଦେଖନ୍ତୁ ↩
- ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲେଖାବଳୀ, ପୃ. 22। ↩