Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
Table of Contents
14 / 31
14 / 31

ଅଧ୍ୟାୟ 11 — ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା

John Norton Loughborough

GSAM 171.1“ଏବଂ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆସି କହିଲେ, ବାବିଲନ୍ ପଡ଼ିଗଲା, ପଡ଼ିଗଲା, ସେହି ମହାନଗରୀ; କାରଣ ସେ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପିଆଇଛି।”1

GSAM 171.2“ତେବେ ଘରର ମାଲିକ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ନିଜ ଦାସକୁ କହିଲେ, ଶୀଘ୍ର ସହରର ରାସ୍ତା ଓ ଗଳିଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଅ, ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ଖଞ୍ଜ, ଲଙ୍ଗଡ଼ା ଓ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।”2

GSAM 171.3ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଧର୍ମସେବକମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ “ତାଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଆସିଛି,” ଏହି ବାର୍ତ୍ତାରେ ଜଗତକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ—ଯଦି ସେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ନାମଧାରୀ ଲୋକମାନେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇପାରିଥାନ୍ତେ। ଏହା ବିବାହ ଭୋଜ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଆହ୍ୱାନ ଥିଲା। ଏହା “ଯେଉଁମାନେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ” ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା।3 ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ ବିଭିନ୍ନ ହେତୁ ଦେଇ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯିବା ପରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ସହ ସମ୍ମତ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଗଲା।4 ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁ ଏକ ଲୋକସମୂହକୁ ପୃଥକ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ସତ୍ୟର ବଢ଼ୁଥିବା ଆଲୋକ ସହ ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗକୁ ଯିବେ।

GSAM 171ବିବାହ ଭୋଜ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆହ୍ୱାନ

GSAM 171.4ବିଚାରର ସମୟର ଡାକ ପରେ ଆସିଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ବାର୍ତ୍ତା କହେ, “ବାବିଲନ୍ ପଡ଼ିଗଲା, ପଡ଼ିଗଲା, ସେହି ମହାନଗରୀ; କାରଣ ସେ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପିଆଇଛି।” ଏବଂ ଭୋଜ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆହ୍ୱାନ ଏପରି: “ଶୀଘ୍ର ସହରର ରାସ୍ତା ଓ ଗଳିଗୁଡ଼ିକୁ ବାହାରିଯାଅ, ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ଖଞ୍ଜ, ଲଙ୍ଗଡ଼ା ଓ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।” ଏହି ଦୁଇ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମଧାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ “ସହର” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ସେମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ବିରୋଧୀ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ମତବାଦ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ “ବାବିଲନ୍” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଶେଷ ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟରୁ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ “ବାବିଲନ୍”ରୁ ବାହାରିଆସିବାକୁ ଡକାଯାଏ: “ମହାନ ବାବିଲନ୍ ପଡ଼ିଗଲା, ପଡ଼ିଗଲା, ସେ ଭୂତମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଓ ଘୃଣ୍ୟ ପକ୍ଷୀର ପିଞ୍ଜରା ହୋଇଯାଇଛି.... ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାରୁ ବାହାରିଆସ, ଯେପରି ତୁମେ ତାହାର ପାପରେ ଭାଗୀ ନହଅ ଏବଂ ତାହାର ମହାମାରୀମାନେ ତୁମକୁ ନ ଲାଗୁ।”5

GSAM 172“ତୁମେ କିପରି ଶୁଣିଛ ତାହା ସ୍ମରଣ କର”

GSAM 172.1ସାର୍ଦ୍ଦିସ୍ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶରେ ଆମେ ପଢ଼ୁଛୁ, “ଅତଏବ, ତୁମେ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିଛ ଓ ଶୁଣିଛ, ତାହା ସ୍ମରଣ କର, ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିରଖ ଏବଂ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କର। ଯଦି ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ ନ ରହ, ତେବେ ମୁଁ ଚୋର ପରି ତୁମ ଉପରେ ଆସିବି, ଏବଂ କେଉଁ ଘଣ୍ଟାରେ ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଆସିବି ତାହା ତୁମେ ଜାଣିବ ନାହିଁ।”6 “ଯେଜେବେଲ୍” ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ମଣ୍ଡଳୀର ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗ ପରେ ସାର୍ଦ୍ଦିସ୍ ମଣ୍ଡଳୀ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା ପରି ଦିଶେ। ସାର୍ଦ୍ଦିସ୍ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ସେ ଜୀବନ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନର ଶିକ୍ଷା ଶୁଣି ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାବେଳେ, ସେ ନିଜକୁ ଏମିତି ସ୍ଥାନରେ ରଖିଲା ଯେ ସେହି ଘଟଣା ତାକୁ “ରାତିର ଚୋର” ପରି ଅଚାନକ ଧରିପାରୁଥିଲା। ପ୍ରେରିତ ପାଉଲ 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 5:1-5ରେ କହିଛନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ନିକଟ ଥିବାବେଳେ “ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା” ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରୁଥିବାମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଏହିପରି ହେବ। ସତ୍ୟର ଆଲୋକକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ “ଦିନର ସନ୍ତାନ” ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଚୋର ପରି ଆସିବେ ନାହିଁ।

GSAM 172.2ସାତଟି ମଣ୍ଡଳୀ ବିଷୟରେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ ଯେ ସାର୍ଦ୍ଦିସ୍ ମଣ୍ଡଳୀର ପତନ ପରେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଫିଲାଦେଲଫିଆ, ଅର୍ଥାତ୍ ଭ୍ରାତୃପ୍ରେମର ମଣ୍ଡଳୀ, ଆସେ। ଏମିତି ଥିଲେ ସେହି 50,000 ବିଶ୍ୱାସୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବାହାରିଆସି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶୀଘ୍ର ଆଗମନର ମହାନ ମୂଳ ସତ୍ୟରେ ଭ୍ରାତୃପ୍ରେମର ଏକ ବନ୍ଧନରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ।

GSAM 173ଦ୍ୱିତୀୟ ବାର୍ତ୍ତା କିପରି ଘୋଷିତ ହେଲା

GSAM 173.11844 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 12ର *ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ*ରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେ. ଭି. ହାଇମ୍ସ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଓ ତାହା ଘୋଷଣା ହେବାର କାରଣସମୂହ ବିଷୟରେ ଏକ ବିବରଣୀ ଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପତ୍ର 1844 ଅଗଷ୍ଟ 29, ମ୍ୟାକକନେଲସ୍ଭିଲ୍, ଓହାଇଓରୁ ତାରିଖିତ, ଏବଂ ଏପରି ଲେଖାଯାଇଛି:—

GSAM 173.2“1840ରେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଭାଇ ମିଲରଙ୍କ ସହ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲୁ, ସେ ନଅ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଦେଇଆସୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ସେ ପ୍ରାୟ ଏକାକୀ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ ନିରନ୍ତର ଓ ଫଳଦାୟକ ଥିଲା; ଏହା ଧର୍ମବିଶ୍ୱାସ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ଆଶା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରତି ଜାଗ୍ରତ କଲା; ଏବଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ହରାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାର ଜ୍ଞାନ, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରିବାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ଜାଗ୍ରତ କଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ ଆଗମନରେ ବରଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିରେ ଭେଟିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଥିଲା। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମର ମହାନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା। ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମର କୌଣସି ଦଳ ବା ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିନଥିଲେ।

GSAM 173.3“ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିକଟସ୍ଥ ଆଗମନର ସତ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲୁ ଏବଂ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବରେ ଏହି ଶିକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲୁ, ଆମେ ସେହି ଏକେ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ଓ ପଦ୍ଧତିକୁ ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁସରଣ କଲୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଆମକୁ କାମ କରିବାକୁ ଡକାଯାଇଥିଲା। ଆମେ ଧର୍ମସେବକ ଓ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କହିଲୁ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବା କିମ୍ବା ବିଭକ୍ତ ଓ ବିଚଳିତ କରିବା ଆମ କାମର କୌଣସି ଅଂଶ ନୁହେଁ। ଆମର ଏକମାତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା—‘ଡାକ’ ଦେବା, ବିଚାର ‘ଦ୍ୱାରରେ’ ଥିବାର ସତର୍କବାଣୀ ଦେବା, ଏବଂ ଏହି ଘଟଣା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ସହମାନବମାନଙ୍କୁ ବୁଝେଇବା.... ଯେଉଁ ଧର୍ମସେବକ ଓ ସଦସ୍ୟମାନେ ଆମ ପରିଶ୍ରମର ଲାଭ ନେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷାକୁ ଆନ୍ତରିକତାରେ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ସହ ଯିବା, ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର ଓ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ନହେଲେ ସଙ୍କଟ ନିକଟ ଥିବାବେଳେ ଦୃଢ଼ ଓ ସଂକଳ୍ପବାନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ୟା ହେବ। ତେଣୁ ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ବିରୋଧରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ଏବଂ କେହି ଏକ ନୀତି, କେହି ଅନ୍ୟ ନୀତି ଦ୍ୱାରା ବିଷୟଟିକୁ ଦମନ କରିବାକୁ ଠାନିଲେ। ଏହା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆମ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଅବସ୍ଥାରେ ପକାଇଲା। ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାଂଶ ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ଏବଂ ଛାଡ଼ିବା କଥା ଭାବିପାରୁନଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପହାସ କରାଗଲା, ଦଳିତ କରାଗଲା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ପୂର୍ବ ଅଧିକାର ଓ ଆନନ୍ଦରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଗଲା, ଏବଂ ‘ଯଥାସମୟର ଖାଦ୍ୟ’ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ରୋକାଗଲା, ବିଶ୍ରାମବାର ପରେ ବିଶ୍ରାମବାର ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ‘ଶାନ୍ତି ଓ ନିରାପତ୍ତା’ର ମୋହକ ଗୀତ ଶୁଣାଗଲା, ତେବେ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ଦଳୀୟ ପକ୍ଷପାତରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିର ମହିମାରେ ଉଠିଲେ, ଜୁଆଳିକୁ ଝାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ ଡାକ ଦେଲେ, ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାରୁ ବାହାରିଆସ।’

GSAM 174ପରୀକ୍ଷାଜନକ ପରିସ୍ଥିତିରେ

GSAM 174.1“ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ଆମକୁ ଏକ କଠିନ ସ୍ଥାନରେ ପକାଇଲା, (1) କାରଣ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସମୟର ଠିକ୍ ଶେଷରେ ଥିଲୁ, ଯେଉଁ ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ ବୋଲି ଆମେ ଆଶା କରୁଥିଲୁ; ଏବଂ (2) ଆମେ ସଦା ଭିନ୍ନ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଚାର କରିଥିଲୁ। ଏବେ ପରିସ୍ଥିତି ବଦଳିଯାଇଥିବାରୁ, ଯେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ଆମକୁ ଓ ଆମର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଭାଜନ ଓ ଭଙ୍ଗାର ଡାକରେ ଆମେ ଯଦି ଯୋଗ ଦେଉଥାନ୍ତୁ, ତେବେ ଆମକୁ ଅସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ବୋଲି ଧରାଯାଇଥାନ୍ତା। ତେଣୁ ଆମେ ଦ୍ୱିଧାରେ ରହିଲୁ ଏବଂ ଆମର ପ୍ରଥମ ସ୍ଥିତି ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିଚାଲିଲୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ଧର୍ମସେବକମାନେ ବିଷୟଟିକୁ ଏତେ ଦୂରକୁ ନେଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟରେ ସତ୍ୟ ଓ ଦଳିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ପ୍ରତିରକ୍ଷାର ସ୍ଥିତି ନେବାକୁ ଆମେ ବାଧ୍ୟ ହେଲୁ।

GSAM 174ଆମ ପଥ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଉଦାହରଣ

GSAM 174.2“‘ସେ ସମାଜଗୃହକୁ ଯାଇ ତିନି ମାସ ଧରି ସାହସରେ କଥା କହିଲେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଷୟରେ ତର୍କ କରି ଓ ବୁଝାଇଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କେତେକ ଲୋକ କଠିନ ହୋଇ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ନାହିଁ, ବରଂ ଜନସମୁଦାୟ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ପଥ ବିଷୟରେ ମନ୍ଦ କଥା କହିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କଲେ, ଏବଂ ତୁରନ୍ନଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରତିଦିନ ତର୍କ କରୁଥିଲେ।’7 ‘କେତେକ ଲୋକ କଠିନ ହୋଇ’ ‘ଜନସମୁଦାୟ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ପଥ [ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ] ବିଷୟରେ ମନ୍ଦ କଥା କହିବା’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ଭାଇମାନେ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପୃଥକ ହେବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇନଥିଲେ। ‘ଦୁଷ୍ଟ ଦାସମାନଙ୍କ’ ଏହି ‘ମନ୍ଦ କଥା’ ସେମାନେ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଯେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ‘ଧନ୍ୟ ଆଶା’ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଳନ ଓ ‘ମନ୍ଦ କଥା’ର ପଥ ଅନୁସରଣ କରିପାରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରହସ୍ୟମୟ ବାବିଲନ୍‌ର କନ୍ୟାମାନେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ସେମାନେ ଏହିପରି ଘୋଷଣା କଲେ ଏବଂ ସୁସମାଚାରର ସ୍ୱାଧୀନତାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବାବିଲନ୍ କ’ଣ ତାହା ନେଇ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକମତ ନ ହୋଇପାରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ନିକଟସ୍ଥ ରାଜ୍ୟର ଶିକ୍ଷାକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଓ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ବିଚ୍ଛେଦ ବିଷୟରେ ଆମେ ଏକମତ। ଆମେ ଏହାକୁ ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ବିଷୟ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛୁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନକୁ ହାଲୁକା ଭାବରେ କହୁଥିବା କିମ୍ବା ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଦଳମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଡ଼ିତ ରହିବା ମୃତ୍ୟୁ। ସମସ୍ତ ମାନବୀୟ ପରମ୍ପରାରୁ ବାହାରିଆସି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ହେଉଛି ଜୀବନ। ତେଣୁ ଏବେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଛୁ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ବନ୍ଧନର ଜୁଆଳିରେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ‘ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରିଆସ ଏବଂ ପୃଥକ ହୁଅ, ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଅଶୁଚି ବସ୍ତୁକୁ ଛୁଅ ନାହିଁ; ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପିତା ହେବି, ତୁମେ ମୋର ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟା ହେବ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି।’”8

GSAM 175ଅବୋଧ୍ୟ ବିରୋଧ

GSAM 175.1ସେହି ସମୟରେ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ଓ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟରେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ଏପରି କହିଛନ୍ତି:—

GSAM 175.2“ଏହି ଧନ୍ୟ ଆଶା ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଓ ତାଙ୍କ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଓ ଅବୋଧ୍ୟ। ମୁଁ ଜାଣେ, କେତେକ ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ କହନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସହ ସହଭାଗୀତା ପାଇଁ ବାହାର କରନ୍ତି। ତେବେ ଯଦି ଏହା ଆସୁଥିବା ତାରଣହାର ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ତେବେ ମୁଁ କାହିଁକି ସେମାନଙ୍କ ମଞ୍ଚରୁ ବାହାର କରାଯାଏ, ଯିଏ କେବଳ ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ହିଁ ସହଭାଗୀ ହୋଇଛି? ଏହା ଏକ ମିଥ୍ୟା ହେତୁ। କିନ୍ତୁ ମେଥୋଡିଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରେସବିଟେରିୟାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ହେତୁ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ ମିଶ୍ର ସହଭାଗୀତାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି। ତେବେ ସେମାନେ କାହିଁକି ବାହାର କରନ୍ତି? ମୁଁ ଶୁଣିଛି, କେହି କେହିଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ସୁର ଗାଇବା ପାଇଁ ବାହାର କରାଯାଇଛି; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାଗଳାମି ପାଇଁ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ପ୍ରମାଣିତ ପାଗଳାମି ଏତିକି ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ହେ ଈଶ୍ୱର, ‘ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର, କାରଣ ସେମାନେ କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।’”

GSAM 176ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମନୋଭାବ ବିଷୟରେ ଷ୍ଟୋର୍ସ

GSAM 176.1ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମନୋଭାବ ବିଷୟରେ ଜର୍ଜ ଷ୍ଟୋର୍ସ ଏପରି କହିଥିଲେ:—

GSAM 176.2“ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀ କହୁନାହିଁ, ‘ମୁଁ ରାଣୀ ପରି ବସିଛି’? ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁଟି ଏହି ଧାରଣାରେ ନିଜକୁ ଖୁସି କରୁନାହିଁ ଯେ ଦିନେକ ସେମାନେ ଜଗତକୁ ଜୟ କରିବେ ଏବଂ ଜଗତ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସର ଅଧୀନ ହେବ? ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀ ଏମିତି ଜଣେ ପ୍ରାଣକୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତିରେ ରହିବାକୁ ଦେବ, ଯିଏ ନିର୍ଭୟ ଓ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବରେ ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ଆଗମନରେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ଘୋଷଣା କରେ? ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବାଧିତ ରହିବାର ସର୍ତ୍ତ ଏହା ନୁହେଁ କି, ତୁମେ ଏହି ବର୍ଷ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରକାଶ କରିବାରୁ ‘ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବିରତ’ ହେବ, ବିଷୟଟି ବିଷୟରେ ତୁମର ନିଶ୍ଚୟତା ଯେପରି ହେଉ ଏବଂ ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କର ଓ ତାଙ୍କୁ ମହିମା ଦିଅ, କାରଣ ତାଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଆସିଛି’ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରିବା କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଲାଗୁଥାଉ?”

GSAM 176ମାନ୍ସଫିଲ୍ଡଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ

GSAM 176.3ନ୍ୟୁୟର୍କର ଓନାଇଡାରୁ 1844 ମାର୍ଚ୍ଚ 21ରେ ଲେଖି, ଏଲ୍. ଡି. ମାନ୍ସଫିଲ୍ଡ ଏପରି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି:—

GSAM 176.4“ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମନରେ ଈଶ୍ୱର କାମ କରୁଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ସେ କେବଳ ‘ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଥିବା’ ଏବଂ ‘ତାଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଆସିଛି,’ ବୋଲି କହୁଥିବା ଦୂତଙ୍କ କଥା ମାନିବାକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଜ୍ଞା ‘ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାରୁ ବାହାରିଆସ!’ ପାଳନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଦୃଢ଼ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଛି ଯେ ଆଜିର ଧାର୍ମିକ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକ ସେହି ବାବିଲନ୍‌ର ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ନୁହେଁ, ଯାହା ହିଂସାରେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିବ ଏବଂ ଆଉ କେବେ ମିଳିବ ନାହିଁ.... ତଥାପି ମୋତେ ଲାଗେ, କେତେକ ସଂଗଠନରେ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ସହ ସାଦୃଶ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ। କିଛି ଉଦାହରଣ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବ।

GSAM 176ଭିଡ଼ର ହିଂସ୍ର ମନୋଭାବ ପ୍ରକାଶିତ

GSAM 176.5“ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଘୋଷଣା କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଫଳତାରେ କାମ କରିଥିବା ଜଣେ ଭାଇ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ସ୍ଥାନରୁ ଷୋଳ ମାଇଲ୍ ଦୂରେ ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଜଣେ _____ ଧର୍ମସେବକ ଭିଡ଼ର ନେତୃତ୍ୱରେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି ଦାସଙ୍କ ଉପରେ ଆଲକତରା ଓ ପର ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ। ଏହି ଧର୍ମସେବକ କିଛି ସମୟ ପରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ସଭା ଆରମ୍ଭ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସବୁକିଛି ଉତ୍ତରର ହିମବାହ ପରି ଥଣ୍ଡା ଓ ଜମା ଥିଲା—କୌଣସି ପ୍ରାଣ ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା ନାହିଁ। ଶେଷରେ ଧର୍ମସେବକ କହିଲେ ଯେ ସେ ‘ଚିନ୍ତିତମାନଙ୍କ ଆସନରେ ବସିବାକୁ ପଡ଼ିବ’ ବୋଲି ଭାବୁଛନ୍ତି।

GSAM 177.1“ଏହି ଗାଁର ଜଣେ ଶ୍ରେଣୀନେତା ଆମେ ଏଠାରେ ସଭା କରୁଥିବା ସମୟରେ ନିଜ ଶ୍ରେଣୀକୁ କହିଲେ, କୌଣସି ଲୋକ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସି ଯଦି କହେ ଯେ ଏହି ବର୍ଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିବେ ବୋଲି ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ତେବେ ସେ ତାକୁ ଘର ଦ୍ୱାରରୁ ବାହାର କରିଦେବେ।”

GSAM 177ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ

GSAM 177.2ଏହି ସମୟରେ ଆମେ 1844 ମଇ 31 ତାରିଖରେ ମାସାଚୁସେଟ୍ସର ବୋଷ୍ଟନ୍‌ରେ ସମବେତ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଆଗମନ ସମ୍ମିଳନୀକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଭାଷଣରୁ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛୁ; ଏହାରେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍, ଏଲନ୍ ଗାଲୁଶା, ଏନ୍. ଏନ୍. ହ୍ୱିଟିଙ୍ଗ୍, ଆପୋଲୋସ୍ ହେଲ୍ ଏବଂ ଜେ. ଭି. ହାଇମ୍ସଙ୍କ ସ୍ୱାକ୍ଷର ରହିଛି। ସେମାନେ କହନ୍ତି:—

GSAM 177.3“ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏକ କଥା କହିପାରୁ। ଏଠାରେ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ ବିଷୟର ପରି, ବିପଦ ଚରମ ପନ୍ଥାଗୁଡ଼ିକରେ ଥିବା ପରି ଆମକୁ ଦିଶେ। ବିପଦର ପ୍ରଥମ ରୂପ ହେଉଛି—ଯେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଆମର ସମ୍ପର୍କ ଥାଇପାରେ, ତାହାର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱକୁ ଏପରି କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ପ୍ରଶ୍ନରେ ଆମକୁ ନିରବ କରିବାକୁ ଦେବା। ଏହି ବିଷୟରେ ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରବିରୋଧୀ ଦାବିକୁ ମାନି ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜକୁ ଦୋଷୀ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଆମର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଯଦି ଦୃଢ଼ ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ରହିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆଜି ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଅଧିକ ଉପଯୋଗୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାନ୍ତେ, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିପାରୁଥାନ୍ତା।

GSAM 177.4“ବିପଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ହେଉଛି—ଆମ ପ୍ରତି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟାୟ ହେତୁ ପ୍ରତିଶୋଧର ମନୋଭାବକୁ ମାନିନେବା ଏବଂ ଏପରି ସମସ୍ତ ସଂଗଠନ ବିରୋଧରେ ଅବିଚାରିତ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରିବା। ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଯେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥାଇପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ, ଯଦି ଆମକୁ ପଚରାଯାଇଥାନ୍ତା, ଆମେ ସାଧାରଣଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇପାରିବା ଏମିତି କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇପାରୁନଥାନ୍ତୁ। ପରିସ୍ଥିତି ଯେପରି ଦାବି କରେ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

GSAM 178.1“ତଥାପି, ଉଚିତ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୁଯୋଗରେ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ ଆମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବାରେ ଆମେ ଦୃଢ଼ ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ପଥ ଅନୁସରଣ କରିବାରୁ ଯଦି ଆମେ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରୁ ଏବଂ ସେମାନେ ଆମକୁ ବହିଷ୍କାର କରିବାର ଧମକ ଦିଅନ୍ତି—ଯଦି ଆମେ ନିରବ ନ ରହୁ (ଯଦିଓ ଆମେ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଆମ ସମ୍ପର୍କକୁ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଉଚିତ ମନେ କରୁ, ତେବେ ତାହା ଅଧିକ ଭଲ ପଥ ହୋଇପାରେ)—ତେବେ ଆମେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବା; ଏବଂ ବହିଷ୍କୃତ ହେଲେ, ଅନ୍ୟାୟର ଦୁଃଖଭୋଗରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ରହିବା, ଏବଂ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ‘ଦ୍ୱାର ବାହାରକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ନିନ୍ଦା ବହନ କରିବାକୁ’ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବା।”

GSAM 178.2ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଏହି ଉଦ୍ଧୃତିଗୁଡ଼ିକରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ ଯେ, “ଭୋଜ” ପାଇଁ ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ଡାକ ଦେବାର ପ୍ରଥମ ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଏକ ଆତ୍ମିକ ମେଷଶାଳାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ “ଅଙ୍ଗହୀନ”, “ଖଞ୍ଜ” ଓ “ଅନ୍ଧ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏହା ସେମାନଙ୍କ “ସହଦାସମାନଙ୍କ” “ପ୍ରହାର” ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପାଇଥିବା ଦୁର୍ବ୍ୟବହାରକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ସୂଚାଏ, ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରୁ ସେମାନେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।

GSAM 178ନୂତନ ସତ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ବଛାଯାଇଥିବା ପୃଥକ ଲୋକ

GSAM 178.3ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା—“ଭୋଜ” ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଡାକ—ଏବଂ “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ” ଅଧୀନରେ ଏକ ପୃଥକ ଲୋକକୁ ଉଦ୍ଭବ କରାଇବାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝାଯାଏ। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ସତ୍ୟ ଖୋଜାଯାଇ ପ୍ରଚାର କରାଯିବାକୁ ଥିଲା—ଏମିତି ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା “ମତବାଦରେ ବନ୍ଧା” ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇପାରୁନଥିଲା; ଯେପରି ଯିହୂଦୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖି ରହି ଜଗତକୁ ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କରିବା ଆଦିମଣ୍ଡଳୀ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରୁନଥିଲା। ଈଶ୍ୱର ସେଠାରେ ବିଚ୍ଛେଦ ପାଇଁ ଡାକିଥିଲେ,9 ଏବଂ ଯେମାନେ ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ନିଜ ମତବାଦର ବଳୟରେ ଧରି ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବିଚ୍ଛେଦ ପାଇଁ ସେ ଡାକିଥିଲେ।

GSAM 179ଷ୍ଟୋର୍ସଙ୍କ “ଛଅଟି ଉପଦେଶ”

GSAM 179.1ଏହି ପୃଥକ ହେବା ପରେ ଶୀଘ୍ର, ଭବିଷ୍ୟତ ଦଣ୍ଡ ବିଷୟରେ ଆଗମନ ଦଳମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଲୋକ ଆସିଥିବାକୁ ଆମେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଛୁ; ଏହା ଜର୍ଜ ଷ୍ଟୋର୍ସଙ୍କ “ଛଅଟି ଉପଦେଶ” ପୁସ୍ତିକାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରେ ଏହି ମତ ରଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ମଣିଷ ସ୍ୱଭାବତଃ ମରଣଶୀଳ; ମୃତମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ଅଚେତନ ରହନ୍ତି; ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଶେଷ ଦଣ୍ଡ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ହେବ; ଏବଂ ଅମରତ୍ୱ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକ ଦାନ, ଯାହା କେବଳ ଆମ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପାଇବାକୁ ହୁଏ।

GSAM 179.2ହଜାର ହଜାର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ମଣିଷର ସ୍ୱଭାବ ବିଷୟରେ ଏହି ମତ ଗ୍ରହଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ନୁହେଁ। ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତତା ହୋଇନଥିଲା, କାରଣ ଏହାକୁ କେବଳ ବିଶ୍ୱାସର ବିଷୟ ଏବଂ ନୈତିକ ଅବସ୍ଥାର କୌଣସି ପରୀକ୍ଷା ନୁହେଁ ବୋଲି ମନାଯାଇଥିଲା; ତେଣୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିକଟ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ଜଗତକୁ ସତର୍କ କରିବାର ଏକତ୍ର ପ୍ରୟାସ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିଲା। ତଥାପି, ଏହା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ କ୍ରୋଧ ଉଦ୍ଦୀପିତ କଲା।

GSAM 179“ଛଅଟି ଉପଦେଶ” ଖଣ୍ଡନ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ

GSAM 179.3ମୁଁ ଯେଉଁ ସହରରେ ରହୁଥିଲି, ସେଠାର ମେଥୋଡିଷ୍ଟ ଧର୍ମଯାଜକ—ଯିଏ 1843 ମସିହାରେ ଆଗମନ ମତବାଦ ପ୍ରଚାରରେ ପୂର୍ବରୁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ—“ଛଅଟି ଉପଦେଶ” ପାଇଲେ, ତାହା ପଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ମଣ୍ଡଳୀ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଯେ ସେ ଏହି ମତବାଦକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅନେକ ମଣ୍ଡଳୀ ସଦସ୍ୟ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୁସ୍ତକଟି ନ ପଢ଼ିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ, କାରଣ “ସେମାନେ ଏହା ପଢ଼ିଲେ ମତବାଦକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ।” 1844 ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସରେ, ଏହି ଧର୍ମଯାଜକ ବାର୍ଷିକ ସମ୍ମିଳନୀରୁ ଫେରିବା ପରେ, ସେ ନିଜ ମଞ୍ଚରେ ଉଠି ଆଗମନ ମତବାଦକୁ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ ଏବଂ ଉପାସନାଗୃହରେ ଭାଷଣ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରଚାରକମାନଙ୍କୁ କେବେ ଡାକିଥିବାରୁ ମଣ୍ଡଳୀର କ୍ଷମା ନମ୍ରତାର ସହିତ ଚାହିଲେ।

GSAM 179ଧର୍ମବିରୋଧିତା ପାଇଁ ବିଚାର

GSAM 179.4ଧର୍ମଯାଜକଙ୍କ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ ଶୀଘ୍ର ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମବିରୋଧିତାର ଅଭିଯୋଗରେ ବିଚାର କରିବାର ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବାଇବଲରୁ ନିଜ ମାମଲା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିବାରୁ ମଣ୍ଡଳୀ କୌଣସି ବିଜୟ ପାଇଲା ନାହିଁ। କେତେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବହିଷ୍କାର କରାଗଲା, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ନିୟମାବଳୀ ସହିତ ସମନ୍ୱୟରେ ନଥିଲା; ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଶାସ୍ତ୍ରବିରୋଧୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରାଯାଇନପାରିଥିବା ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ବହିଷ୍କାର ହେତୁ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ବାହାରିଗଲେ। ଏପରିଭାବେ, ଯେଉଁ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଶତ ଶତ ଲୋକ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଆଗମନ ମତବାଦ ସଦାପାଇଁ ବାହାର କରାଗଲା।

GSAM 180.1ମୋ ଜନ୍ମସହରରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ଦେଶର ଶତ ଶତ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡଳୀରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଘଟିଲା। ଯେମାନଙ୍କୁ ଏପରିଭାବେ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବତନ ଭାଇମାନେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଭାବବାଦୀ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଏହି କଥାରେ ବହୁତ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇଲେ: “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ତୁମ୍ଭେମାନେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା, ମୋ ନାମ ସକାଶେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇମାନେ କହିଲେ, ‘ପ୍ରଭୁ ମହିମାନ୍ୱିତ ହେଉନ୍ତୁ’; କିନ୍ତୁ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ।”10

GSAM 180ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରକାଶିତ

GSAM 180.2ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ଦିନ ନିକଟ ଆସୁଥିବାବେଳେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ନିଜ ପରିଶ୍ରମରେ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହୀ ହେଲେ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅଧିକ ତୀବ୍ରଭାବେ କ୍ରୋଧିତ ଓ ଉପହାସ କଲେ; 1844 ଅକ୍ଟୋବର 31 ତାରିଖର “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ”ର ସମ୍ପାଦକ ଦେଇଥିବା ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବରଣୀରୁ ଏହା ଦେଖାଯିବ:—

GSAM 180.3“ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଲା, ସେଥିରୁ ଈଶ୍ୱର ଏଥିରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଆହୁରି ଦୃଢ଼ ହେଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜକୁ ନମାଇ ଦୀନ କରିବାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବାବେଳେ—ଯେପରି କୃପା ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରୁଥିବା ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ—ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଭାବନା ପ୍ରକାଶ କଲେ। ଆମ ନିଜ ପତ୍ରିକାରେ ଛଡ଼ା ଆମ ସଭାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କୌଣସି ସୂଚନା ଦେଇନଥିବାବେଳେ କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ନକରିଥିବାବେଳେ, ବେଲିୟାଲଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସେଥିରେ ଭିଡ଼ କରି ଅନେକ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏହି ମାସର 12 ତାରିଖ [1844 ଅକ୍ଟୋବର 12] ଶନିବାର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ବିଶ୍ରାମବାର [ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ] ପାଇଁ ପରିଚ୍ଛନ୍ନକର୍ମୀ [ଜଗୁଆଳି]ଙ୍କୁ ଘରଟି ସଫା କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନାଗୃହରେ କୌଣସି ସଭା କରିନଥିଲୁ। କିନ୍ତୁ ଭିଡ଼ ଘରଭିତରକୁ ଭାଙ୍ଗି ପସିଲା ଏବଂ ସେହି ସୁଯୋଗଟି ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ ମନା କଲା। ତଥାପି, କେହି ଅନୁରୋଧ ନକରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମେୟର ଶୀଘ୍ର ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଲେ।”

GSAM 181.1“ପରବର୍ତ୍ତୀ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଆମ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ, ପ୍ରାର୍ଥନାଗୃହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଘରଟିର ସାମ୍ନାର ରାସ୍ତାରେ ଏକ ଘନ ଭିଡ଼ ଜମିଲା; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନରେ କେହି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବାରୁ କ୍ରୋଧିତ ଥିଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନା ହେତୁ କୌଣସି ସଭା ହେଲା ନାହିଁ; ତଥାପି ସନ୍ଧ୍ୟାର ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ରାସ୍ତାଟି ଭିଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। କିନ୍ତୁ ମେୟରଙ୍କ ଶୀଘ୍ର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଓ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁଶଳ ପୁଲିସ କେତେକଙ୍କୁ ପାହାରାଘରକୁ ପଠାଇ ରାସ୍ତାଟି ସଫା କରିଦେଲେ। ସଦୋମର ବିନାଶ ପୂର୍ବରାତ୍ରିରେ ଲୋଟଙ୍କ ଦ୍ୱାର ଚାରିପାଖରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ଭିଡ଼ ସହିତ ଏହି ଭିଡ଼ର ଆଚରଣକୁ ଆମେ କେବଳ ତୁଳନା କରିପାରୁ। ... ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଏତେ ହଠାତ୍, ଏକାସାଥିରେ ଓ ବ୍ୟାପକ ଥିଲା ଯେ, ଯିହୂଦୀ ସପ୍ତମ ମାସର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଏହାର ପ୍ରକାଶ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଏହି ମାସରେ ହିଁ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ ବୋଲି ଆମ ମତକୁ ଦୃଢ଼ କଲା।”

GSAM 181ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱାରୋହଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଉପହାସକାରୀମାନେ

GSAM 181.21844 ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ, 2300 ଦିନ ଶେଷ ହୋଇଥିବା ଦିନ, ମେନ୍‌ର ପ୍ୟାରିସ୍‌ରେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାଗୃହରେ ସମବେତ ହୋଇ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ଯେ ସେହି ଦିନ ପ୍ରଭୁ ଆସିବେ; ଉପହାସକାରୀମାନେ ଘରଟି ଚାରିପାଖରେ ଜମା ହୋଇ ବ୍ୟଙ୍ଗାତ୍ମକ ଗୀତ ଗାଇଲେ। ସେହି ଉଦ୍ଦଣ୍ଡ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ଲମ୍ବା ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଘରର ଛାତ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ, ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ଭିତରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉପହାସ କଲେ।

GSAM 181.3ଏହି ଘଟଣାରୁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱାରୋହଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ ବୋଲି ପ୍ରଚାରିତ ମିଥ୍ୟା କଥାର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିବା ସମ୍ଭାବନା ଅଛି; କାରଣ 1844 ମସିହାରେ କୌଣସି ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱାରୋହଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବା ଏକ ପ୍ରମାଣିକ ଘଟଣା ପାଇଁ ଆଗମନ ପତ୍ରିକାମାନେ 500 ଡଲାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରସ୍କାର ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଜିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଘଟଣା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇନାହିଁ।

GSAM 182ହାଜେନ୍ ଫସ୍‌ଙ୍କ 1844 ମସିହାର ଦର୍ଶନ

GSAM 182.1ଏହି ସମୟରେ ମେନ୍‌ର ପୋଲାଣ୍ଡରେ ହାଜେନ୍ ଫସ୍ ନାମକ ଜଣେ ଯୁବକ ବାସ କରୁଥିଲେ; ସେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ ପ୍ରଭୁ ଆସିବେ। ସେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିବା, ମଧୁର ଭାଷୀ ଏବଂ ଭଲ ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକ ଥିଲେ। “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ” ଶେଷ ହେବାର କିଛି ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭୁ ନିକଟକୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ସେହି ଦର୍ଶନରେ ଆଗମନ ଲୋକମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରୀକୁ ଯାତ୍ରା ଓ ସେମାନଙ୍କ ବିପଦ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କୁ କିଛି ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସେ ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ଥିଲେ; ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା କଥାକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତଭାବେ କହିଲେ ପରେ ଯେ ପରୀକ୍ଷା ଓ ନିର୍ଯାତନା ଆସିବ, ସେଥିର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶ୍ରୀ ଫଏଙ୍କ ପରି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ପବିତ୍ର ନଗରୀକୁ ଯିବା ପଥରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଯେ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେବେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ “ଆଉ କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ” ହେବ ବୋଲି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବାରୁ (ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏହିପରି ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ), ପଥରେ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ବିଷୟକ ଦର୍ଶନର ଅଂଶ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତୀତ ଥିଲା; ଏବଂ ସ୍ୱଭାବତଃ ଗର୍ବିତ ମନ ଥିବାରୁ ସେ କ୍ରୁଶଠାରୁ ପଛକୁ ହଟି ଏହାକୁ କହିବାକୁ ମନା କଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ ସେ ଯଦି ଦେଖାଯାଇଥିବା କଥା କହିବାକୁ ଏପରିକି ମନା କରନ୍ତି, ତେବେ ଭାରଟି ତାଙ୍କଠାରୁ ନେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଦୁର୍ବଳ ଜଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ—ଯିଏ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଥିବା କଥାକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତଭାବେ କହିବ। ସେ ପୁନର୍ବାର ମନା କଲେ। ତାହାପରେ ତୃତୀୟ ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ ସେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ ଭାରଟି ଦୁର୍ବଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଦୁର୍ବଳ ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଗଲା, ଯିଏ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବ।

GSAM 182ଫସ୍ ନିଜ ଦର୍ଶନ କହିପାରିଲେ ନାହିଁ

GSAM 182.2ଏହା ଯୁବକଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କଲା, ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା କଥା କହିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ; ତଦନୁସାରେ ସେ ଏକ ସଭାର ଘୋଷଣା କଲେ। ଲୋକମାନେ ଦେଖିବା ଓ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେ ସାବଧାନତାର ସହିତ ନିଜ ଅନୁଭବ କହିଲେ—ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଖାଇଥିଲେ ତାହା କହିବାକୁ ସେ କିପରି ମନା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମନା କରିବାର ଫଳ କ’ଣ ହେବ। “ଏବେ,” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଦର୍ଶନଟି କହିବି।” କିନ୍ତୁ ହାୟ! ବହୁତ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଯାଇଥିଲା: ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୂର୍ତ୍ତି ପରି ନିର୍ବାକ ହୋଇ ଠିଆ ରହିଲେ, ଏବଂ ଶେଷରେ ଗଭୀର ବେଦନାରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଦର୍ଶନର ଏକ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇପାରୁନାହିଁ।” ସେ ବ୍ୟଥାରେ ହାତ ମୋଡ଼ି କହିଲେ, “ଈଶ୍ୱର ନିଜ ବାକ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ମୋଠାରୁ ଦର୍ଶନଟି ନେଇଛନ୍ତି,” ଏବଂ ମନର ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଜଣେ ହଜିଯାଇଥିବା ମଣିଷ।” ସେହି ସମୟରୁ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ ଆଶା ହରାଇ ନିରାଶାରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ସେ ପୁନର୍ବାର କେବେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ଧର୍ମରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆଗ୍ରହ ରଖିଲେ ନାହିଁ। ଅନେକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଆଚରଣ, କମ୍ କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମାର ମୃଦୁ ପ୍ରଭାବରୁ ବଞ୍ଚିତ ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଥିଲା—ଏମିତି ଜଣେ, ଯିଏ “ନିଜ ପଥରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ” ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ମନୋଦଶାରେ ସେ 1893 ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

GSAM 183ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଫସ୍‌ଙ୍କ ଦର୍ଶନ ବର୍ଣ୍ଣିତ

GSAM 183.1ସେ ନିଜ ଦର୍ଶନ ମନେ ପକାଇପାରିନଥିବା ସମୟରୁ ପ୍ରାୟ ତିନି ମାସ ପରେ, ପାଖ କୋଠରୀରୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଦର୍ଶନ କହୁଥିବା ସେ ଶୁଣିଲେ। ସଭାଟି ସେ ଥିବା ଏକ ବାସଗୃହରେ ହେଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ସଭାକୁ ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ମନା କଲେ। ସେ କହିଲେ, ସେହି ଦର୍ଶନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା ଦର୍ଶନ ସହିତ ଏତେ ସମାନ ଥିଲା, ଯେ ଦୁଇଜଣ ଲୋକ ଏକେ କଥା କହିଲେ ଯେପରି ଲାଗେ। ଏପରିଭାବେ ସେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ କିନ୍ତୁ କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାବେଳେ ମନେ ପକାଇପାରିନଥିଲେ, ତାହା ଜଣାପଡ଼ିଲା। ପରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ଭାର ରଖିଛନ୍ତି, ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ଏହି ସାଧନ।”

GSAM 183ଦୁଃଖଦ ଆଶାଭଙ୍ଗ

GSAM 183.2ଯିହୂଦୀ ସମୟାନୁସାରେ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନ (1844 ଅକ୍ଟୋବର 22) ଶେଷରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା। ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ନିଜ ଆଶାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ସେହି ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେହି ତାରିଖ ପରେ ପୃଥିବୀର କୌଣସି ବିଷୟ ପାଇଁ ସେମାନେ କୌଣସି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିନଥିଲେ। “ଯଦି ଏହା ନ ଆସେ” ବୋଲି ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପୋଷଣ କରିନଥିଲେ; ବରଂ ସେହି ଦିନ ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ଜୀବନର ଅବଧି ଶେଷ ହେବ ବୋଲି ଆଶା କରିଥିବା ପରି ନିଜ ସାଂସାରିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ଆସୁଥିବା କ୍ରୋଧରୁ ପଳାଇବାକୁ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରି ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଯେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇପାରେ। ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପରାମର୍ଶ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେମାନେ ନିଜ ହୃଦୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଇନଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇଥିଲେ। ସଂକ୍ଷେପରେ, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ବିଚାରକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସାକ୍ଷାତ୍ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତ ଗମ୍ଭୀରତାରେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ବିଷୟକୁ ବିଦାୟ ଦେଇଥିଲେ। ଏପରିଭାବେ, ପ୍ରାୟ ନିଶ୍ୱାସହୀନ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ସେମାନେ ନିଜ ପୂଜାସ୍ଥଳୀରେ ସମବେତ ହେଲେ; ପ୍ରତିକ୍ଷଣେ “ପ୍ରଧାନ ଦୂତଙ୍କ ସ୍ୱର ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ତୂରୀର ଧ୍ୱନି” ଶୁଣିବେ ଏବଂ ଆସୁଥିବା ରାଜାଙ୍କ ମହିମାରେ ଆକାଶ ଦୀପ୍ତ ହେବା ଦେଖିବେ ବୋଲି ଆଶା କରୁଥିଲେ।

GSAM 184.1ଘଣ୍ଟାଗୁଡ଼ିକ ଧୀରେ ଧୀରେ କଟିଗଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗନ୍ତ ତଳେ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ ଯିହୂଦୀ ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନ ଶେଷ ହେଲା। ରାତିର ଛାୟା ପୁନର୍ବାର ଜଗତ ଉପରେ ତାହାର ଅନ୍ଧକାର ଆବରଣ ପ୍ରସାରିତ କଲା; କିନ୍ତୁ ସେହି ଅନ୍ଧକାର ସହିତ ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏକ ଦୁଃଖର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆସିଲା—ଏପରି ଦୁଃଖ, ଯାହାର ସମାନତା କେବଳ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କ୍ରୁଶାରୋପଣ ଓ ସମାଧି ପରବର୍ତ୍ତୀ ରାତିରେ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଗମ୍ଭୀରଭାବେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟର ଶୋକରେ ମିଳେ; ଅଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ରାଜା ଭାବେ ବିଜୟଘୋଷରେ ଯିରୁଶାଲେମକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।

Notes

  1. ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8। ↩
  2. ଲୂକ 14:21। ↩
  3. ଲୂକ 14:17। ↩
  4. ଲୂକ 14:21; ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8। ↩
  5. ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:2-4। ↩
  6. ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:3। ସାତଟି ମଣ୍ଡଳୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପାଇଁ *ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତାଧାରା* ଦେଖନ୍ତୁ। ↩
  7. ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ 19:8, 9। ↩
  8. 2 କରିନ୍ଥୀୟ 6:17, 18। ↩
  9. ପ୍ରେରିତ 13:46। ↩
  10. ଯିଶାଇୟ 66:5। ↩

Note

Back