ଅଧ୍ୟାୟ 16 — ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା
GSAM 247.1“ତୃତୀୟ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆସିଲେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ଯଦି କେହି ସେହି ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ପୂଜା କରେ ଏବଂ ନିଜ କପାଳରେ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ତାହାର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ତେବେ ସେ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧରୂପ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିବ; ସେହି ରସ ତାହାଙ୍କ କୋପର ପାତ୍ରରେ ଅମିଶ୍ରିତ ଭାବେ ଢଳାଯାଇଅଛି; ଆଉ ସେ ପବିତ୍ର ଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଓ ମେଷଶାବକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଗନ୍ଧକ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବ; ସେମାନଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଧୂମ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଉପରକୁ ଉଠୁଥିବ; ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ ଓ ତାହାର ପ୍ରତିମାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯେକେହି ତାହାର ନାମର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେମାନଙ୍କର ଦିବାରାତ୍ର ବିଶ୍ରାମ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ସାଧୁମାନଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହିମାନେ।”1
GSAM 247ବାଇବଲର ସବୁଠାରୁ ଗମ୍ଭୀର ଚେତାବନୀ
GSAM 247.2ବାଇବଲରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଚେତାବନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ସବୁଠାରୁ ଗମ୍ଭୀର। ଅତୀତରେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ଆମ ଜଗତର ଇତିହାସର ବିବରଣୀରେ କୌଣସି ସାକ୍ଷ୍ୟ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହି କ୍ରମର ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ବର୍ତ୍ତମାନ ପିଢ଼ି ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିବା ତଥ୍ୟ ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରେ ଯେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଅତୀତ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକର ନୁହେଁ।
GSAM 247.31847 ମସିହାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେ. ଭି. ହାଇମ୍ସ କହିଥିଲେ:—
GSAM 247.4“ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର] ଏକ ବିସ୍ମୟକର ଡାକର ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି; ପ୍ରବଳ ପ୍ରଲୋଭନର ସେହି ସମୟରେ ମାନବଜାତିକୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଡାକ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିଆଯିବାକୁ ବାକି ଅଛି। ପଦ 9-11। ଏହା ଛଡ଼ା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଏପରି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଘୋଷଣା ଆଉ କେଉଁଠାରେ ମିଳେ ନାହିଁ। ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଚେତାବନୀର ଆବଶ୍ୟକତା କି ଏକ ପ୍ରବଳ ପ୍ରଲୋଭନକୁ ସୂଚାଏ ନାହିଁ?”2
GSAM 248ମନ୍ଦିର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଲା—ନିୟମସିନ୍ଦୁକ ଦେଖାଗଲା
GSAM 248.1ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ ଜେ. ଏନ୍. ଆଣ୍ଡ୍ରୁଜ୍ କହିଥିଲେ, “ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମନ୍ଦିରର ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେବା ଫଳରେ ନିୟମସିନ୍ଦୁକ ଦେଖାଯାଏ; ସପ୍ତମ ଦୂତଙ୍କ ତୂରୀଧ୍ୱନି ସମୟରେ ଏହି ଘଟଣା ଘଟେ। ଆଉ 2300 ଦିନର ଶେଷରେ ଆମର ମହାନ ମହାଯାଜକଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ସେହି କକ୍ଷକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେବାରୁ ଆମେ ବୁଝୁ ଯେ, ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଘୋଷଣାରେ ଯେପରି ଦର୍ଶାଯାଇଛି, ସେହି ସମୟକାଳର ସମାପ୍ତି ହିଁ ମନ୍ଦିର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେବାର ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିୟମସିନ୍ଦୁକ ସମ୍ମୁଖରେ ସେବା କରିବା ପାଇଁ ଆମର ମହାଯାଜକ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେହି ସିନ୍ଦୁକ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ପ୍ରତି ମଣ୍ଡଳୀର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷିତ ହୁଏ। ସେହି ସମୟଠାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ଆଲୋକ ବିକିରଣ କରିଆସୁଅଛି।
GSAM 248ବିଶ୍ରାମବାରର ପରିବର୍ତ୍ତନ
GSAM 248.2“ଏହା ଏକ ନିର୍ବିବାଦ ତଥ୍ୟ ଯେ, କିଛି ଯୁଗ ପୂର୍ବେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଶ୍ରାମଦିନର ସ୍ଥାନରେ ପୌତ୍ତଳିକମାନଙ୍କ ରବିବାର ପର୍ବକୁ ରଖାଗଲା। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ସ୍ପଷ୍ଟ ବିରୋଧରେ କରାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ଶାସ୍ତ୍ର ସର୍ବତ୍ର ସପ୍ତମ ଦିନକୁ ହିଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ସାପ୍ତାହିକ ବିଶ୍ରାମବାର ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରେ। ସେହି ମହାଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଏହା ସାଧନ କରିଥିଲା, ଯାହା ବିଷୟରେ ଦାନିୟେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ‘କାଳ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିବ।’ ଏହି ଶକ୍ତି ମୂଳତଃ ସେହି ପଶୁ ସହ ସମାନ, ଯାହାକୁ ସମଗ୍ର ଜଗତ ପୂଜା କରିବାର ଥିଲା। ଆଉ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋଯୋଗର ବିଷୟ ଯେ, ଏତେ କାଳ ଧରି ପଦଦଳିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଆଜ୍ଞାର ଯଥାର୍ଥତା ଏବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟ ନଅଟି ଆଜ୍ଞା ସହିତ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଧନ୍ୟବାଦ ହେଉ, ସେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ସେହି ମହାସର୍ପ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ଶେଷ ସଂଗ୍ରାମ ପାଇଁ ଏବଂ ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଦେଇ ପବିତ୍ର ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଅଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 12:17; 22:14। ଧର୍ମତ୍ୟାଗର ବିଶ୍ରାମବାରର ବିରୋଧରେ ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ଯଥାର୍ଥତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଚାର କରିବା ଏକ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଯେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ହିଁ ସାଧୁମାନଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ସମୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଚେତାବନୀର ସମୟ।”3
GSAM 249.11844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥିବା ମହାନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ଘୋଷଣାରେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟଟି କିପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, ସେ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକରେ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରାଯାଇଅଛି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟରେ ଲେଖାଅଛି, “ତୃତୀୟ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆସିଲେ,” ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଆସିଲେ। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ତୃତୀୟ ବାର୍ତ୍ତାର ଉଦ୍ଭବ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେବା ବୋଧହୁଏ ଆଗ୍ରହଜନକ ହେବ।
GSAM 249ପ୍ରଥମ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନକାରୀମାନେ
GSAM 249.21844 ମସିହାରେ “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ” ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ମନକୁ ସପ୍ତମ ଦିନର ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ ପ୍ରତି ପରିଚାଳିତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମତ ଏହିପରି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା: ସପ୍ତମ ଦିନର ବାପ୍ତିଷ୍ଟ ରେଚେଲ୍ ପ୍ରେଷ୍ଟନ୍ ନ୍ୟୁ ହ୍ୟାମ୍ପଶର୍ର ୱାଶିଂଟନ୍କୁ ଯାଇ ବାସ କଲେ। ସେଠାରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ଥିଲା। ସେ ଆଗମନର ମତ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରାୟ ଚାଳିଶ ଜଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ ତାଙ୍କର ଧର୍ମପ୍ରଚାର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ବିଶ୍ରାମବାର ଗ୍ରହଣ କଲା।4 ଏହା ଫଳରେ ସେହି ବିଷୟରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। 1844 ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର 5 ତାରିଖର “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ” ପତ୍ରିକାରେ ଆମେ ପଢ଼ୁ, “ସପ୍ତମ ଦିନ ପାଳନ କରିବା ଏକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ଯେଉଁ ଧାରଣା ରହିଛି, ତାହା ବିଷୟରେ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମନ ଗଭୀର ଭାବେ ଆଲୋଡ଼ିତ ହେଉଅଛି।” ଏହି ଉକ୍ତି ଏକ ସମ୍ପାଦକୀୟରେ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ରବିବାର ପାଳନର ଦାବି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଦୁର୍ବଳ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଥିଲା। ସେପ୍ଟେମ୍ବର 12 ତାରିଖର ସଂଖ୍ୟାରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ବିଷୟର ଆଲୋଚନା ଜାରି ରହିଲା। ସେଠାରେ ଆମେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଉକ୍ତି ଦେଖୁ, ଯାହା ଅନେକଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀର ଓ ସତର୍କ ଅଧ୍ୟୟନରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ କଲା:—
GSAM 249ସପ୍ତମ ଦିନ ହିଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏକମାତ୍ର ଦିନ
GSAM 249.3“ଗତ ସପ୍ତାହରେ ଆମେ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲୁ: ସମୟର ଏପରି କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ନାହିଁ, ଯାହାକୁ ପବିତ୍ର ସମୟ ଭାବେ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବା ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ବାଧ୍ୟ। ଯଦି ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଭୁଲ୍ ହୁଏ, ତେବେ ଆମେ ମନେ କରୁ ଯେ ସପ୍ତମ ଦିନ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ଦିନ, ଯାହା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି।”
GSAM 250ଟି. ଏମ୍. ପ୍ରେବଲ୍ଙ୍କ ପ୍ରବନ୍ଧ
GSAM 250.1ଟି. ଏମ୍. ପ୍ରେବଲ୍ଙ୍କ ଲିଖିତ ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ସମଗ୍ର ସମୁଦାୟର ଦୃଷ୍ଟି ବିଶ୍ରାମବାର ପ୍ରଶ୍ନ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଲା। ସେହି ପ୍ରବନ୍ଧର ତାରିଖ ଥିଲା 1845 ମସିହା ଫେବୃଆରୀ 13, ଏବଂ ତାହା 1845 ମସିହା ଫେବୃଆରୀ 28 ତାରିଖରେ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍, ମେନ୍ର ଇସ୍ରାଏଲର ଆଶା ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ବାଇବଲର ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରିବାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ମହାଧର୍ମତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ତାହା ରବିବାରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିବା ତଥ୍ୟ ଦର୍ଶାଇବା ପରେ ସେ କହନ୍ତି: “ଏହିପରି ଆମେ ଦାନିୟେଲ 7:25 ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଦେଖୁ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଶୃଙ୍ଗ ‘କାଳ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା’ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଅଛି। ତେଣୁ ମୋତେ ଲାଗେ ଯେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ବିଶ୍ରାମବାର ଭାବେ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପୋପ୍ଙ୍କ ରବିବାର ପାଳନକାରୀ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର ଲଙ୍ଘନକାରୀ।”5
GSAM 250ବିଶ୍ରାମବାର ପ୍ରଶ୍ନ ବିଷୟରେ ଜେ. ବି. କୁକ୍
GSAM 250.2ଏହାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଜେ. ବି. କୁକ୍ଙ୍କର ଏକ ଲେଖା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ସେଥିରେ ସେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ଯେ ରବିବାରକୁ ବିଶ୍ରାମବାର ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ। ସେ ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ: “ଏହିପରି ଅତି ସହଜରେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଲରୁ ସମସ୍ତ ପବନ କାଢ଼ିନିଆଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ବୋଧହୁଏ ଅଜାଣତରେ ପୋପ୍ଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାରର ପତାକା ତଳେ ନୌଯାତ୍ରା କରନ୍ତି।”
GSAM 250.3ଯଦିଓ ଏହି ଦୁଇ ଜଣ ଅଳ୍ପ କାଳ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରିଥିଲେ, ତଥାପି ସେମାନେ ଏପରି ଏକ ଗତିର ସୂତ୍ରପାତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ସହଜରେ ଅଟକାଇବା ସମ୍ଭବ ନ ଥିଲା। ଏହି ବିଷୟର ସତ୍ୟ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଥିବା ଶହ ଶହ ଲୋକଙ୍କ ମୁଖରେ “ପୋପ୍ଙ୍କ ରବିବାର ପାଳନକାରୀ,” “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଲଙ୍ଘନକାରୀ,” ଏବଂ “ପୋପ୍ଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାରର ପତାକା ତଳେ ନୌଯାତ୍ରା କରିବା” ପରି ଉକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ଏହିପରି ଭାବରେ ମାସାଚୁସେଟ୍ସ୍ର ଫେୟାରହେଭେନ୍ର ପ୍ରାଚୀନ ଜୋସେଫ୍ ବେଟ୍ସଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେ 1845 ମସିହାରେ ବିଶ୍ରାମବାର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
GSAM 250ଜୋସେଫ୍ ବେଟ୍ସ ବିଶ୍ରାମବାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି
GSAM 250.4ତାଙ୍କର ଅନୁଭବ ଏହିପରି ଥିଲା: ନ୍ୟୁ ହ୍ୟାମ୍ପଶର୍ର ୱାଶିଂଟନ୍ରେ ଗୋଟିଏ ଦଳ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରୁଥିବା କଥା ଶୁଣି ସେ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଯାଇ ତାହାର ଅର୍ଥ କଣ ବୁଝିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ। ସେ ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଷୟଟି ଅଧ୍ୟୟନ କରି ସେମାନେ ଠିକ୍ ବୋଲି ବୁଝିଲେ। ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସେ ବିଶ୍ରାମବାର ପ୍ରଶ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋକ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ମାସାଚୁସେଟ୍ସ୍ର ନ୍ୟୁ ବେଡଫର୍ଡ୍କୁ ଫେରିବା ବେଳେ ନ୍ୟୁ ବେଡଫର୍ଡ୍ ଓ ଫେୟାରହେଭେନ୍ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସେତୁ ଉପରେ ସେ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ଭାଇଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ, ଖବର କଣ?” ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଖବର ହେଉଛି ଏହା ଯେ, ସପ୍ତମ ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ବିଶ୍ରାମବାର।” ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି କହିଲେ, “ଆଚ୍ଛା, ମୁଁ ଘରକୁ ଯାଇ ମୋର ବାଇବଲ ପଢ଼ି ଏହି ବିଷୟରେ ଦେଖିବି।” ସେ ସେହିପରି କଲେ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଥର ସେମାନଙ୍କର ଭେଟ ହେବା ବେଳକୁ ଏହି ଭାଇ ବିଶ୍ରାମବାରର ସତ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ତାହା ପାଳନ କରୁଥିଲେ।
GSAM 251ବିଶ୍ରାମବାର ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ପୁସ୍ତକ
GSAM 251.2ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଇ ଏହି ସତ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଶୀଘ୍ର ବୁଝିଲେ ଯେ ବିଶ୍ରାମବାର ପ୍ରଶ୍ନ ବିଷୟରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ, କିମ୍ବା ଏପରିକି ଏକ ପୁସ୍ତିକା ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କ ଅନ୍ତରକୁ ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ଲେଖି ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ବିନା ଅର୍ଥରେ ଏହା କିପରି କରାଯିବ, ତାହା ହିଁ ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା; କାରଣ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ୟର୍କ ଶିଲିଂ (ସାଢ଼େ ବାର ସେଣ୍ଟ) ଥିଲା। ଏହି ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଅନୁଭବ ସେ ମୋତେ 1855 ମସିହାରେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ପାଠକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହଜନକ ହୋଇପାରେ।
GSAM 251ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ ମଇଦା
GSAM 251.3ସେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ବେଳେ ସେ ପୁସ୍ତକଟି ଲେଖିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ ଏବଂ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିବାର ପଥ ଖୋଲିବ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ। ତେଣୁ ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ବାଇବଲ ଓ ବାଇବଲର ଶବ୍ଦାନୁକ୍ରମଣିକା ନେଇ ନିଜ ଲେଖାମେଜରେ ବସିଲେ। ପ୍ରାୟ ଏକ ଘଣ୍ଟା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ କୋଠରିକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଜୋସେଫ୍, ରୁଟି ତିଆରି ସାରିବା ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ଯଥେଷ୍ଟ ମଇଦା ନାହିଁ।” ସେହି ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ ଥିବା ଆଉ କେତେକ ଛୋଟ ଜିନିଷ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ। କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ପଚାରିଲେ, “ଆଉ କେତେ ମଇଦା ଦରକାର?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପ୍ରାୟ ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ।” ସେ କହିଲେ, “ଠିକ୍ ଅଛି।” ସେ କୋଠରିରୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ ବେଟ୍ସ ନିକଟରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ଦୋକାନକୁ ଯାଇ ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ ମଇଦା ଓ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ କିଣି ଘରକୁ ଆଣିଲେ, ଏବଂ ପୁଣି ନିଜ ଲେଖାମେଜରେ ବସିଲେ। ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ ଆସି ମେଜ ଉପରେ ଥିବା ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ କହିଲେ, “ଏହି ମଇଦା କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲା?” କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ କହିଲେ, “କାହିଁକି, ଏତିକି ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ କି? ତୁମେ ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ ଦରକାର ବୋଲି କହିଥିଲ।” ସେ କହିଲେ, “ହଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏହା କେଉଁଠାରୁ ପାଇଲ?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହା କିଣିଲି; ରୁଟି ତିଆରି ସାରିବା ପାଇଁ ତୁମର ଏତିକି ଦରକାର ନ ଥିଲା କି?” ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ ପୁଣି କହିଲେ, “ହଁ, କିନ୍ତୁ କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ, ତୁମେ ଯିଏ ନ୍ୟୁ ବେଡଫର୍ଡ୍ରୁ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଜାହାଜ ନେଇ ଯାଇଛ, ତୁମେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ ମଇଦା କିଣିଛ?” “ହଁ, ରୁଟି ତିଆରି ସାରିବା ପାଇଁ ତୁମର ଏତିକି ଦରକାର ନ ଥିଲା କି?” ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, “ହଁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ(!) ମଇଦା କିଣିଛ?”
GSAM 252ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଏଗାର ହଜାର ଡଲାର ବ୍ୟୟ
GSAM 252.1ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଆଉ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଆସିଲା। କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ସମୁଦ୍ରଯାତ୍ରା ଛାଡ଼ିବା ବେଳେ ଗୋଟିଏ ଜାହାଜରେ ଥିବା ନିଜ ଅଂଶକୁ $11,000ରେ ବିକ୍ରି କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସତ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ସେ ନିଜର ସର୍ବସ୍ୱ ବ୍ୟୟ କରିସାରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା ଜାଣି ନ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏବେ ତାଙ୍କୁ ସେକଥା ଜଣାଇବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ସେ ଅନୁଭବ କଲେ। ତେଣୁ ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ, “ପ୍ରିୟା, ପୃଥିବୀରେ ମୋ ପାଖରେ ଥିବା ଶେଷ ଅର୍ଥ ମୁଁ ସେହି ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲି।” ଦୁଃଖରେ କଇଁ କଇଁ ହୋଇ କାନ୍ଦି ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ ପଚାରିଲେ, “ଆମେ ଏବେ କଣ କରିବା?” କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ଉଠିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଜାହାଜକୁ ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା ଜଣେ କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ଙ୍କ ସମସ୍ତ ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟ ସହ କହିଲେ, “ମୁଁ ଗୋଟିଏ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିବି; ମୁଁ ତାହା ବିତରଣ କରିବି ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ରାମବାରର ସତ୍ୟକୁ ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଚାର କରିବି।” ଅଶ୍ରୁରେ ଦୃଷ୍ଟି ଝାପସା ହୋଇଯାଉଥିବା ବେଳେ ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, “ଆଚ୍ଛା, କିନ୍ତୁ ଆମେ କିପରି ବଞ୍ଚିବା?” କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ହସି ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପ୍ରଭୁ ପଥ ଖୋଲିଦେବେ।” ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, “ହଁ, ପ୍ରଭୁ ପଥ ଖୋଲିଦେବେ! ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଏହି କଥା ହିଁ କୁହ।” ଏହା କହି ସେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କୋଠରିରୁ ଚାଲିଗଲେ।
GSAM 252ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଯୋଗାଣ
GSAM 252.2କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ଆଉ ଅଧ ଘଣ୍ଟା କାମ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କ ମନରେ ଏପରି ଏକ ପ୍ରେରଣା ହେଲା ଯେ ସେ ଡାକଘରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, କାରଣ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଚିଠି ଅଛି। ସେ ଗଲେ, ଏବଂ ସତରେ ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ ଚିଠି ଥିଲା। ସେସମୟରେ ଚିଠିର ଡାକମାସୁଲ ଥିଲା ପାଞ୍ଚ ସେଣ୍ଟ, ଏବଂ ଆଗରୁ ମାସୁଲ ଦେବା ଇଚ୍ଛାଧୀନ ଥିଲା। ଏହି ଚିଠିର ଲେଖକ କୌଣସି କାରଣରୁ ଡାକମାସୁଲ ଦେଇ ନ ଥିଲେ। ଏଠାରେ କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସଙ୍କୁ ପୁଣି ନତ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଲା; କାରଣ ସେ ଡାକପାଳ ଶ୍ରୀ ଡ୍ରୁଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ଭଲ ପରିଚୟ ଥିଲା, କହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅର୍ଥ ନ ଥିବାରୁ ସେ ଡାକମାସୁଲ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, “ଏହା କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛି ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଦେବେ କି?” ଡାକପାଳ କହିଲେ, “ଏହା ନେଇଯାଆନ୍ତୁ, ଆଉ କେବେ ମାସୁଲ ଦେଇଦେବେ।” କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ କହିଲେ, “ନା, ଡାକମାସୁଲ ଦିଆଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଚିଠିଟି ଡାକଘର ବାହାରକୁ ନେବି ନାହିଁ।” ଚିଠିଟି ହାତରେ ଧରି ସେ କହିଲେ, “ମୋର ମନେ ହେଉଛି ଏହି ଚିଠିରେ ଅର୍ଥ ଅଛି।” ତାପରେ ଡାକପାଳଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବୁଲି ପଚାରିଲେ, “ଦୟାକରି ଆପଣ ଏହା ଖୋଲିବେ କି? ଯଦି ଏଥିରେ ଅର୍ଥ ଥାଏ, ଆପଣ ସେଥିରୁ ଡାକମାସୁଲ ନେଇପାରିବେ; ନ ଥିଲେ ମୁଁ ଏହା ପଢ଼ିବି ନାହିଁ।” ଡାକପାଳ ତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ରଖିଲେ, ଆଉ ଦେଖ! ସେଥିରେ ଦଶ ଡଲାରର ଏକ ନୋଟ ଥିଲା। ଚିଠି ପଢ଼ି ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ, ତାହା ଏପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିଲା, ଯିଏ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କର ଅର୍ଥ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଏତେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଅର୍ଥ ପଠାଇଦେଲେ; ଆଉ ସେହି ତତ୍ପରତାରେ ବୋଧହୁଏ ଡାକମାସୁଲ ଦେବାକୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ।
GSAM 253.1ଡାକମାସୁଲ ଦେବା ପରେ ସେ ଗୋଟିଏ ଖାଦ୍ୟସାମଗ୍ରୀ ଦୋକାନକୁ ଯାଇ $4ରେ ଗୋଟିଏ ପିପା ମଇଦା କିଣିଲେ; ତାହା ଛଡ଼ା ଆଳୁ, ଚିନି ଓ ଅନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ କିଣିଲେ। ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚାଇବାକୁ ହେବ ବୋଲି କହିବା ବେଳେ ସେ କହିଲେ, “ବୋଧହୁଏ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ କହିବେ ଯେ ଏସବୁ ସେଠାକାର ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କଥା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବ ନାହିଁ; ଘରର ସାମ୍ନା ବାରଣ୍ଡାରେ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ଓହ୍ଲାଇଦେବ।”
GSAM 253.2ତାପରେ ସେ ଛାପାଖାନାକୁ ଯାଇ ପ୍ରାୟ ଏକ ଶହ ପୃଷ୍ଠାର ଏକ ପୁସ୍ତିକାର ଏକ ହଜାର ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଏହି ବୁଝାମଣା ହେଲା ଯେ, ପାଣ୍ଡୁଲିପି ଦିଆଯିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମୁଦ୍ରକମାନେ ଯଥାଶୀଘ୍ର ତାହାର ଅକ୍ଷର ସଜାଇବେ ଏବଂ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ଛାପା ନମୁନା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇବେ। ସେ ଯେପରି ଅର୍ଥ ପାଇବେ, ସେହିପରି ଏହି କାମର ଦେୟ ଦେଇଚାଲିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେୟ ଶୁଝାଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ଛାପାଖାନାରୁ ନିଆଯିବ ନାହିଁ।
GSAM 253.3କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ କାହାଠାରୁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଅର୍ଥ ପାଇବାର ନାହିଁ। ତଥାପି ଏହି ପୁସ୍ତକ ଲେଖିବା ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ସେ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ଅର୍ଥ ପଠାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବେ। କାଗଜ, କଲମ ଆଦି କିଣିବା ଦ୍ୱାରା ଘରୋଇ ସାମଗ୍ରୀଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ଆଗରୁ ଘରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସମୟ ଦେଇ ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଇଥିବା ରାସ୍ତାର ମୁଣ୍ଡରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ଥିବା ଦେଖି ସେ ପଛ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଘରକୁ ପଶିଲେ ଏବଂ ପୁଣି ନିଜ ମେଜରେ ବସିଲେ। ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ ଆସି ଉତ୍ତେଜିତ ଭାବରେ କହିଲେ, “ଜୋସେଫ୍, ସାମ୍ନା ବାରଣ୍ଡାକୁ ଟିକିଏ ଦେଖ! ସେହି ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲା? ଜଣେ ମାଲବୁହା ଗାଡ଼ିବାଲା ଏଠାକୁ ଆସି ସେଗୁଡ଼ିକ ଓହ୍ଲାଇବାକୁ ଜିଦ୍ କଲା। ମୁଁ ତାକୁ କହିଲି ଯେ ଏସବୁ ଏଠାକାର ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ଓହ୍ଲାଇଦେଲା।” କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, “ଆଚ୍ଛା, ମୋତେ ଲାଗୁଛି ସବୁ ଠିକ୍ ଅଛି।” ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, “କିନ୍ତୁ ଏସବୁ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲା?” କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ ଏସବୁ ପଠାଇଛନ୍ତି।” ଶ୍ରୀମତୀ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, “ହଁ, ପ୍ରଭୁ ପଠାଇଛନ୍ତି; ତୁମେ ସବୁବେଳେ ଏହି କଥା ହିଁ କୁହ।” ତାପରେ ସେ ଚିଠିଟି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହା ପଢ଼, ତେବେ ଏସବୁ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲା ଜାଣିପାରିବ।” ସେ ତାହା ପଢ଼ି ପୁଣି କାନ୍ଦିବା ପାଇଁ ଏକାନ୍ତକୁ ଚାଲିଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଏଥରର କାନ୍ଦଣା ପ୍ରଥମ ଥରଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା; ଆଉ ଫେରିଆସି ସେ ନିଜର ବିଶ୍ୱାସର ଅଭାବ ପାଇଁ ନମ୍ର ଭାବରେ ତାଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗିଲେ।
GSAM 254ପୁସ୍ତକ ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଆସୁଅଛି
GSAM 254.1ଲେଖା ଓ ଛାପା କାର୍ଯ୍ୟ ଆଗେଇବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ଡାକ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ସମୟେ ସମୟେ ଅର୍ଥ ପାଉଥିଲେ; ବେଳେବେଳେ ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପାଉଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ କେବେ ଭେଟି ନ ଥିଲେ। ସେ ଅର୍ଥ ପାଇବା ମାତ୍ରେ ମୁଦ୍ରକମାନଙ୍କୁ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ତାହା ପୁସ୍ତକର ହିସାବରେ ଜମା ହେଉଥିଲା। ଶେଷରେ ସେହି ଦିନ ଆସିଲା, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଛପା ହୋଇସାରିଲା। ଭାଇ ବେଟ୍ସ ଆଶା କରି ନ ଥିବା ଏକ ଉତ୍ସରୁ ହିସାବର ବାକି ଦେୟ ଶୁଝାଗଲା; ଫଳରେ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକର ବିତରଣରେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ମଧ୍ୟ ବିଳମ୍ବ ହେଲା ନାହିଁ।
GSAM 254ଶେଷ ଦେୟ ଶୁଝାଗଲା
GSAM 254.2ମିଶିଗାନ୍ର ମେମ୍ଫିସ୍ର ଏଚ୍. ଏସ୍. ଗର୍ନି 1884 ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଯେଉଁ ଦିନ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କ ପୁସ୍ତକର କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ସେହି ଦିନ ସକାଳେ ସେ ଏକ ଋଣପତ୍ର ବାବଦରେ $100 ପାଇଥିଲେ, ଯାହାର ଆଇନଗତ ଆଦାୟ ସମୟସୀମା ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ସେ ଏହା ପାଇଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଅର୍ଥ ଶୁଝିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏହି ଅର୍ଥ ପାଇବା ପରେ ତାହାର ଏକ ଅଂଶ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର ପୁସ୍ତିକାର ଶେଷ ଦେୟ ଶୁଝିବାରେ ବ୍ୟୟ କରିବାକୁ ସେ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ବୋଲି ମନେ କଲେ। ଶ୍ରୀ ଗର୍ନି କହିଲେ, “କିନ୍ତୁ ଭାଇ ବେଟ୍ସ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ଜାଣି ନ ଥିଲେ ଯେ ପୁସ୍ତକର ବାକି ଦେୟ କିଏ ଶୁଝିଥିଲେ।” ବିଶ୍ରାମବାରର ସତ୍ୟ ଛାପିବାରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କର ଏହି ଅନୁଭବ, ବିଶ୍ରାମବାର ପ୍ରଶ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶନର ପ୍ରଥମ ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ, ଆମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଏହା କହୁଥିଲା, “ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆଗେଇଚାଲ, ଏବଂ ତୁମେ ଆଗେଇବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନ ପଥ ଖୋଲିଦେବ ବୋଲି ଆଶା ରଖ।”
GSAM 255ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କ ସନ୍ଦେହ
GSAM 255.1ଜୀବନର ରେଖାଚିତ୍ର ପୁସ୍ତକରୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବରଣୀ ଦର୍ଶାଇବ ଯେ ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ ଓ ବିଶ୍ରାମବାର ସଂସ୍କାର କିପରି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲା:—
GSAM 255.21846 ମସିହାରେ ମାସାଚୁସେଟ୍ସ୍ର ନ୍ୟୁ ବେଡଫର୍ଡ୍କୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ପ୍ରାଚୀନ ଜୋସେଫ୍ ବେଟ୍ସଙ୍କ ସହ ପରିଚିତ ହେଲେ। ସେ ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ଆଗମନର ବିଶ୍ୱାସ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜଣେ ସକ୍ରିୟ କର୍ମୀ ଥିଲେ। ସେ ଜଣେ ପ୍ରକୃତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଭଦ୍ରଲୋକ, ଶିଷ୍ଟ ଓ ଦୟାଳୁ ଥିଲେ। କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ଯେପରି ତାଙ୍କ ନିଜ ସନ୍ତାନ, ସେହିପରି ସ୍ନେହରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ଥର ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ବେଳେ ସେ ଗଭୀର ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ କହିବା ଶେଷ କରିବା ପରେ ବେଟ୍ସ ଉଠି କହିଲେ, “ମୁଁ ଜଣେ ସନ୍ଦେହୀ ଥୋମା। ମୁଁ ଦର୍ଶନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆଜି ରାତିରେ ଭଉଣୀ ଯେଉଁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ଆମ ପ୍ରତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ଥିଲା ବୋଲି ଯଦି ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ଜୀବିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ସୁଖୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହୁଅନ୍ତି। ମୋର ହୃଦୟ ଗଭୀର ଭାବରେ ଆଲୋଡ଼ିତ ହୋଇଛି। ବକ୍ତ୍ରୀ ଆନ୍ତରିକ ବୋଲି ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆମକୁ ଯେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ କିପରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ତାହା ମୁଁ ବୁଝାଇପାରୁ ନାହିଁ।”
GSAM 255କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ବିଶ୍ରାମବାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି
GSAM 255.3ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରୁଥିଲେ ଓ ତାହାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଉପରେ ଜୋର ଦେଉଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ଏହାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରୁ ନ ଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ନଅଟି ଆଜ୍ଞା ଅପେକ୍ଷା ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞା ଉପରେ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା କରିବାରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଭୁଲ୍ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ଭାବୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଲା, ଓ ତାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସିନ୍ଦୁକ ଦେଖାଗଲା, ଯାହାର ଉପରେ ପାପାଚ୍ଛାଦନ ଆସନ ଥିଲା। ସିନ୍ଦୁକର ଦୁଇ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଜଣେ ଲେଖାଏଁ ଦୁଇ ଜଣ ଦୂତ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ପକ୍ଷ ପାପାଚ୍ଛାଦନ ଆସନ ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ ଥିଲା, ଓ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ ତାହା ଆଡ଼କୁ ଫେରିଥିଲା। ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଦୂତ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ, ଏହା ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଙ୍କୁ ସୂଚାଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଡ଼କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି। ଯୀଶୁ ସିନ୍ଦୁକର ଆଚ୍ଛାଦନ ଉଠାଇଲେ, ଓ ସେ ଦଶ ଆଜ୍ଞା ଲିଖିତ ପ୍ରସ୍ତର ଫଳକଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ। ଦଶଟି ଆଜ୍ଞାର ଠିକ୍ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାକୁ ଏକ କୋମଳ ଆଲୋକମଣ୍ଡଳ ଘେରି ରହିଥିବା ଦେଖି ସେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ। ଦୂତ କହିଲେ, ‘ଦଶଟି ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଆଜ୍ଞା ସେହି ଜୀବନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରିଚୟ ଦିଏ, ଯିଏ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, ପୃଥିବୀ ଓ ସେସବୁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହେବା ସମୟରେ ବିଶ୍ରାମବାରର ଭିତ୍ତି ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା।’ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଗଲା ଯେ, ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲେ କେବେ କୌଣସି ଅବିଶ୍ୱାସୀ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତେ। ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ ଜଗତକୁ ପ୍ରତିମାପୂଜାରୁ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତା।
GSAM 256.1ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାକୁ ପଦଦଳିତ କରାଯାଇଛି; ତେଣୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ହୋଇଥିବା ଭଗ୍ନସ୍ଥାନକୁ ମରାମତି କରିବାକୁ ଓ ପଦଦଳିତ ବିଶ୍ରାମବାର ସପକ୍ଷରେ ନିବେଦନ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁ ପାପପୁରୁଷ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କଲା ଓ ସମୟ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲା, ସେ ବିଶ୍ରାମବାରକୁ ସପ୍ତାହର ସପ୍ତମ ଦିନରୁ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲା। ଏହା କରି ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଏକ ଭଗ୍ନସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
GSAM 256.2ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହାଦିନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରେରିତ ହୁଏ, ଯେପରି ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ପୁନର୍ବାର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଶିକ୍ଷା ଓ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଭଗ୍ନସ୍ଥାନ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାଙ୍କୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲା ଯେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14ର ତୃତୀୟ ଦୂତ, ଯିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି, ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୂଚାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ଓ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଚକ୍ଷୁର ତାରା ପରି ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଜଗତ ପ୍ରତି ସତର୍କବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସତର୍କବାଣୀର ଉତ୍ତରରେ ଅନେକେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାର ଗ୍ରହଣ କରିବେ।6
GSAM 256.3କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କର ଏହି ଅନୁଭୂତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟପଦ୍ଧତି ସହିତ ସଙ୍ଗତ ଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଉଭୟ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ବିଶ୍ରାମବାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଦାବିଗୁଡ଼ିକ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ଯଦିଓ ପ୍ରାୟ ଅଠର ମାସ ଧରି କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ବିଶେଷ ପ୍ରକାଶନ ପାଇ ଆଶୀର୍ବାଦପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ତଥାପି ଏହି ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ କିଛି ଦେଖାଯାଇ ନ ଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ, ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଉଠୁଥିବା ବେଳେ, ଭାବବାଣୀ କହିବାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ଦେବାର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମୟ ଆସିଥିଲା। ଏହିପରି ତାଙ୍କ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ଓ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ,’ ଏକତ୍ର ହେଲା।
GSAM 257ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଆରମ୍ଭ
GSAM 257.1ସେହି ସମୟଠାରୁ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଚାରିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସିନ୍ଦୁକ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବିଶ୍ରାମବାରର ସତ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କ୍ରମେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିବା ଆଲୋକ, ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା ତାହାର ସତ୍ୟତା ସ୍ଥିର କଲା—ଅର୍ଥାତ୍, ଅତୀତର ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଯଥାର୍ଥ ଥିଲା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ହୋଇଥିଲା। ‘ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରକୁ ଯିବା ପଥ ଉପରକୁ ଉଠିବାର ତିନିଟି ପାହାଚ’ର ଅର୍ଥ ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବୁଝିପାରୁଥିଲେ।
GSAM 257ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିବା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି
GSAM 257.21846 ମସିହା ନଭେମ୍ବର ମାସରେ ଟପ୍ସମ୍, ମେନ୍ରେ ଏକ ସମ୍ମିଳନୀ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେହି ସଭାରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏକ ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲେ (ପ୍ରାଚୀନ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ସହିତ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ବିବାହ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି)। ଏହା ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର ଈଶ୍ୱରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତ କଲା। ସେ ପଚାଶ ବର୍ଷ ଧରି ସମୁଦ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଓ ଜାହାଜର କୋଠରିରେ ସେବା କରୁଥିବା ବାଳକଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜାହାଜର ଅଧିନାୟକ ଓ ମାଲିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପଦରେ କାମ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟାର ଜ୍ଞାନ ଏପରି ଥିଲା ଯେ, ସେ ମୋତେ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ, ଆକାଶର ଜ୍ୟୋତିଷ୍କଗୁଡ଼ିକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ସମୁଦ୍ରରେ ନିଜର ଅକ୍ଷାଂଶ ଓ ଦ୍ରାଘିମା ଅନୁସାରେ ସେ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରାୟ ସଠିକ୍ କହିପାରୁଥିଲେ। ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟା ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହେବେ।
GSAM 257.3ତାଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ବେଳେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ ଯେ, ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର ଈଶ୍ୱରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସେ କିପରି ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ ଯେ, ଦିନେ ସେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ସହିତ ତାରାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା କହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ସେ ଜାଣିପାରିଲେ ଯେ, ସେ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟା ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ବାସ୍ତବରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ବିଷୟର କୌଣସି ପୁସ୍ତକ ସେ କେବେ ଦେଖିଥିବାର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ମନେ ନାହିଁ। ସେ ଏହି ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ନ ଥିଲେ। ନୂତନ ପୃଥିବୀ ଓ ସେ ବିଷୟରେ ଦର୍ଶନରେ ତାଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ସେ ବିଷୟରେ କହି କଥାର ମୋଡ଼ ବଦଳାଇଦେଲେ।
GSAM 258‘ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ’
GSAM 258.1ପୂର୍ବବର୍ଷ, ଅର୍ଥାତ୍ 1845 ମସିହା ଏପ୍ରିଲ୍ 19 ତାରିଖରେ, ‘ସଚିତ୍ର ଲଣ୍ଡନ ସମାଚାର’ ପତ୍ରିକା ଲର୍ଡ ରସ୍ଙ୍କଠାରୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହଜନକ କିଛି ବିବରଣୀ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା। ସେ ନିଜର ବିଶାଳ ଦୂରବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିଥିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଆବିଷ୍କାର, ବିଶେଷକରି ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ମାନେ ଯାହାକୁ ‘ଆକାଶର ଫାଙ୍କ’ କହନ୍ତି, ତାହାର ଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ସେଥିରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା। ଉପରୋକ୍ତ ସମ୍ମିଳନୀ ସମୟରେ ଦିନେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଶ୍ରୀ କର୍ଟିସ୍ଙ୍କ ଘରେ, ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦର୍ଶନରେ ଥାଇ ତାରାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଏହି ପ୍ରକାଶନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କୌଣସି ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ପହଞ୍ଚି ନ ଥିଲେ। କୌଣସି ଏକ ଗ୍ରହର ପୃଷ୍ଠ ଉପରେ ଦେଖୁଥିବା ଗୋଲାପି ରଙ୍ଗର ପଟିଗୁଡ଼ିକର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇ ସେ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଚାରିଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖୁଛି।’ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, ‘ଆହା, ସେ ବୃହସ୍ପତିକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି!’ ତା’ପରେ ମହାକାଶରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ପରି ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗୀ କରି, ସେ ପଟି ଓ ବଳୟଗୁଡ଼ିକର ସଦା ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ସାତଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖୁଛି।’7 ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ‘ସେ ଶନିର ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛନ୍ତି।’ ତା’ପରେ ସେ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ଛଅଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖୁଛି,’ ଓ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ‘ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ’ ଓ ତାହାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ତାହାକୁ ଅଧିକ ଆଲୋକମୟ ଏକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯିବାର ଦ୍ୱାର ବୋଲି କହିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ କହିଲେ ଯେ, ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ବିଷୟରେ ସେ କୌଣସି ଲେଖକଙ୍କଠାରୁ ପଢ଼ିଥିବା ସମସ୍ତ ବିବରଣୀଠାରୁ ତାଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ବହୁଗୁଣେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲା।
GSAM 258.2ସେ ଏହିପରି କହୁଥିବା ବେଳେ ଓ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦର୍ଶନରେ ଥିବା ସମୟରେ, ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, ‘ଆହା, ଆଜି ରାତିରେ ଲର୍ଡ ଜନ୍ ରସ୍ ଏଠାରେ ଥାଆନ୍ତେ କି!’ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପଚାରିଲେ, ‘ଲର୍ଡ ଜନ୍ ରସ୍ କିଏ?’ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, ‘ଆହା, ସେ ସେହି ମହାନ ଇଂରେଜ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍। ଏହି ମହିଳାଙ୍କ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟା ବିଷୟକ କଥା ଓ “ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ”ର ସେହି ବର୍ଣ୍ଣନା ଶୁଣିବାକୁ ସେ ଏଠାରେ ଥାଆନ୍ତେ ବୋଲି ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଯାହା କିଛି ପଢ଼ିଛି, ସେସବୁଠାରୁ ଏହା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।’ ସେହି ସନ୍ଧ୍ୟାଠାରୁ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ ଯେ, ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ନିଜ ଜ୍ଞାନ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣର ବାହାରେ ଥିଲା। ଏହା ଓ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନୁଯୋଗ ଓ ଉପଦେଶର ସ୍ୱରୂପ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କଲା ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିଲା।
GSAM 259.1ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ଦର୍ଶନରେ ଆକାଶର ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟର ଏପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ, ତାହା ବିଷୟରେ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟାର ଲେଖକମାନେ କ୍ୱଚିତ୍ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି। ଏହାର ପ୍ରଥମ ଆବିଷ୍କାରକ ହାଇଗେନ୍ସ ନିମ୍ନଲିଖିତ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇଛନ୍ତି:—
GSAM 259କାଳପୁରୁଷର ଖଡ଼୍ଗରେ ଏକ ମହିମାମୟ ଆଲୋକ
GSAM 259.2‘ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ମାନେ କାଳପୁରୁଷର ଖଡ଼୍ଗରେ ତିନିଟି ତାରାକୁ ପରସ୍ପରର ନିକଟରେ ଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। 1656 ମସିହାରେ ମୁଁ ଦୂରବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ରରେ ମଝି ତାରାଟିକୁ ଦେଖିବା ବେଳେ, ସେହି ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ଆଉ ବାରଟି ତାରା ଦେଖାଗଲା। ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଟି ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରାୟ ଛୁଇଁଥିଲେ, ଓ ତା’ଛଡ଼ା ଆଉ ଚାରିଟି ତାରା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲା। ସେଗୁଡ଼ିକ ମେଘ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଦେଖାଯାଉଥିବା ପରି ମିଞ୍ଜିମିଞ୍ଜି କରୁଥିଲେ, ତେଣୁ ସେଗୁଡ଼ିକର ଚାରିପାଖର ସ୍ଥାନ ଅବଶିଷ୍ଟ ଆକାଶ ଅପେକ୍ଷା ବହୁତ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମନେ ହେଉଥିଲା। ପାଗ ନିର୍ମଳ ଥିବାରୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଆକାଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଏପରି ଥିଲା, ଯେପରି ଏକ ପରଦା ଖୋଲିଯାଇଛି ଓ ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଅଧିକ ଆଲୋକିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅବାଧରେ ଦେଖିହେଉଛି।’
GSAM 259.3ଆକାଶର ଏହି ଉନ୍ମୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ୱିଲିୟମ୍ ହର୍ଶେଲ୍ କହନ୍ତି:—
GSAM 259.4‘ଏହି ଦୂରତାରେ ଯଦି ଏହାର ବ୍ୟାସ 10 ° କୋଣ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଯାହା ପ୍ରାୟ କରୁଛି, ତେବେ ଏହାର ବିଶାଳତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅକଳ୍ପନୀୟ ହୋଇଥିବ। ହିସାବ କରାଯାଇଛି ଯେ, ଏହାର ପରିମାଣ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପରିମାଣର ଦୁଇ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଗୁଣ ହୋଇଥିବ।’
GSAM 259ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ
GSAM 259.5ଦାର୍ଶନିକ ଟମାସ୍ ଡିକ୍ ଏହି ଆଲୋକମୟ ନୀହାରିକା ବିଷୟରେ ଏପରି କହନ୍ତି:—
GSAM 259.6‘ନିକଟତମ ତାରାର ଦୂରତାର ଅଧା ଦୂରତାରେ ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହାର ନିକଟରେ ରହିଥାଆନ୍ତୁ, ତେବେ ସେହି ଦୂରତା ଅତି ବିଶାଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଠାରୁ ଏହାର ତେଜ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜର ପ୍ରାୟ ସମାନ ଦେଖାଯାଆନ୍ତା। ଏହାର ଆହୁରି ନିକଟରେ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଆକାଶର ଏକ ବୃହତ୍ ଅଂଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାଆନ୍ତା ଓ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଦୀପ୍ତିରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ଏପରି ଏକ ବସ୍ତୁର ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ବିଚାର କଲେ, ଏହାର ଚରମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହୁଏତ ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ଆଗାମୀ ଯୁଗଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ବାକି ରହିଛି। ସୃଷ୍ଟିର ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ମହାକାଶରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଅନେକ ବସ୍ତୁ ପରି ଏହା ମଧ୍ୟ ମନରେ ବିଶ୍ୱବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଚମତ୍କାର ଓ ରହସ୍ୟମୟ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆଉ କିଛି ଅଧିକ ଉନ୍ମୋଚିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିବାର ତୀବ୍ର ଆକାଂକ୍ଷା ଜାଗ୍ରତ କରେ।’8
GSAM 260.1ଏହି ବିଷୟରେ ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧର ଶେଷରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ କହିଥିଲେ:—
GSAM 260.2‘ଏହିପରି ଉପସ୍ଥାପିତ ସମସ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖୁଛୁ (ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆହୁରି ଅନେକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇପାରିଥାଆନ୍ତୁ) ଯେ, ଏଠାରେ ଆକାଶରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତୀତ ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି; ଆକାଶରେ ଏକ ଫାଙ୍କ, ଯାହାର ପରିଧି 1100 କୋଟି 314 [11,000,000,314] ମାଇଲ୍ରୁ ଅଧିକ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହାଇଗେନ୍ସ କହନ୍ତି, “ଅନ୍ୟ ସ୍ଥିର ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏପରି କିଛି କେବେ ଦେଖି ନାହିଁ—ଅଧିକ ଆଲୋକିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅବାଧ ଦୃଷ୍ଟି।”’
GSAM 260ଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକର ଦର୍ଶନ ବିଷୟରେ ଆଉ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 260.3ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦର୍ଶନ ଦିଆଯିବା ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ କଥାରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଛୁ। ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 260.4‘ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ହେଲେ। ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲୁ ଯେ, ପାର୍ଥିବ ବିଷୟ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର କୌଣସି ଚେତନା ନ ଥିଲା। ଏହା ଥିଲା ଗ୍ରହଜଗତ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ। ସେ ବୃହସ୍ପତିର ଚନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ତାହାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଶନିର ଚନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗଣନା କଲେ। ତା’ପରେ ସେ ଶନିର ବଳୟଗୁଡ଼ିକର ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏଠାକାର ଅଧିବାସୀମାନେ ଦୀର୍ଘକାୟ ଓ ମହିମାମୟ, ପୃଥିବୀର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ଏଠାରେ ପାପ କେବେ ପ୍ରବେଶ କରିନାହିଁ।” ଭାଇ ବେଟ୍ସଙ୍କ ହାସ୍ୟମୁଖରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼ୁଥିଲା ଯେ, ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ସ ବିଷୟରେ ବେଟ୍ସଙ୍କର ପୂର୍ବ ସନ୍ଦେହଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ରୁତ ଦୂର ହେଉଥିଲା। ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲୁ ଯେ, କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ବେଟ୍ସ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟାର ବଡ଼ ପ୍ରେମୀ ଥିଲେ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇବା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରାୟ ଅନେକ ଜ୍ୟୋତିଷ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଦେଖାଉଥିଲେ। ଦର୍ଶନ ପରେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତରରେ କହିଲେ ଯେ, ସେ ଏହି ବିଷୟରେ କେବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିନାହାନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଜ୍ଞାନ ପାଇନାହାନ୍ତି। ଏହା ଶୁଣି ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରକାଶ କଲେ ଯେ, ସେ ଯେପରି ପୁନର୍ବାର କେବେ ସନ୍ଦେହ ନ କରନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଏହି ଦର୍ଶନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।’9
GSAM 261ଏକ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ହଠାତ୍ ବଶ ହେଲା
GSAM 261.1ଟପ୍ସମ୍ର ଏହି ସଭାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆଉ ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ମୋତେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ମୁଁ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି:—
GSAM 261.2ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ବଶ ହୋଇଥିବା ଏକ ଯୁବା ଘୋଡ଼ା ଓ ଦୁଇ ଧାଡ଼ି ଆସନ ଥିବା ଏକ ବଜାରଯିବା ଗାଡ଼ି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ଗାଡ଼ିର ଆଗରେ ରକ୍ଷାପଟା ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆଗ ପଟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓସାରରେ ଏକ ପାଦାନି ଓ ଟାଣଦଣ୍ଡରୁ ବାହାରିଥିବା ଏକ ଲୁହା ପାଦାନି ଥିଲା। ଘୋଡ଼ାଟିକୁ ଚଳାଇବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାବଧାନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, କାରଣ ଲଗାମର ଦଉଡ଼ି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ତାହାର ପେଟର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଛୁଇଁଲେ ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଭାବରେ ଲାତ ମାରୁଥିଲା। ତାହାକୁ ଦୌଡ଼ିବାରୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଲଗାମ ଟାଣି ଧରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ସେମାନେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏହି ଘୋଡ଼ାଟି ତାଙ୍କର ଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବଶ ହୋଇ ନ ଥିବା ଯୁବା ଘୋଡ଼ା ସମ୍ଭାଳିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଥିବାରୁ, ଏହି ଘୋଡ଼ାଟି ସହିତ କୌଣସି ଗୁରୁତର ଅସୁବିଧା ହେବ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଘୋଡ଼ାଟି ପୂର୍ବରୁ ନିଜର ଉନ୍ମତ୍ତ ଆଚରଣ ସମୟରେ ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲା—ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ରାସ୍ତାକଡ଼ର ପଥରରେ ଚାପି ମାରିଥିଲା—ଏହା ଯଦି ସେମାନେ ଜାଣିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ହୁଏତ ତାଙ୍କର ଏତେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତା।
GSAM 261.3ସେହି ଅବସରରେ ଗାଡ଼ିରେ ଚାରି ଜଣ ଥିଲେ। ଆଗ ଆସନରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଓ ପଛ ଆସନରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଡେମନ୍ ବସିଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଘୋଡ଼ାଟିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯତ୍ନବାନ ଥିବା ବେଳେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ କଥା କହୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅବତରଣ କଲା, ଓ ସେ ଗାଡ଼ିରେ ବସିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦର୍ଶନରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ସେ ‘ମହିମା!’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିବା ମାତ୍ରେ ଘୋଡ଼ାଟି ହଠାତ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଅଟକିଗଲା ଓ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇଦେଲା। ସେହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ। ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ରଖି, ଘୋଡ଼ାର ପଛ ଜଙ୍ଘ ଉପରେ ହାତ ରଖି, ସେ ଗାଡ଼ିର ଆଗ ପଟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଟାଣଦଣ୍ଡ ଉପରକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, ‘ଘୋଡ଼ାଟି ସେହି ମହିଳାଙ୍କୁ ଲାତ ମାରି ମାରିଦେବ।’ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ଏବେ ପ୍ରଭୁ ଘୋଡ଼ାଟିକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ରଖିଛନ୍ତି; ମୁଁ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।’ ଘୋଡ଼ାଟି ଏକ ବୁଢ଼ା ଘୋଡ଼ା ପରି ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲା। ରାସ୍ତାକଡ଼ର ମାଟିଢିପ ପ୍ରାୟ ଛଅ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା, ଓ ବାଡ଼ ପାଖରେ ଏକ ଘାସୁଆ ସ୍ଥାନ ଥିଲା। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ରଖି, ଥରେ ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ନ ଚାହିଁ, ସେହି ଢିପ ଚଢ଼ି ଘାସୁଆ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ତା’ପରେ କିଛି ମିନିଟ୍ ଧରି ସେଠାରେ ଏପଟ ସେପଟ ଚାଲି ନୂତନ ପୃଥିବୀର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ ଓ ତାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ପରେ ମୁଣ୍ଡ ସେହି ଭଙ୍ଗୀରେ ରଖି ସେ ଢିପରୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ଗାଡ଼ି ପାଖକୁ ଚାଲିଆସିଲେ, ଘୋଡ଼ାର ପଛଭାଗରେ ହାତ ରଖି ପାଦାନି ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଲେ, ସେଠାରୁ ଟାଣଦଣ୍ଡ ଉପରକୁ ଯାଇ ପୁଣି ଗାଡ଼ିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଆସନରେ ବସିବା ମାତ୍ରେ ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଶେଷ ହେଲା, ଓ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଚାଳକଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ସଙ୍କେତ ନ ପାଇ ଘୋଡ଼ାଟି ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା ଓ ନିଜ ପଥରେ ଆଗେଇଗଲା।
GSAM 262.2ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଗାଡ଼ିରୁ ବାହାରେ ଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଘୋଡ଼ାଟିକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଭାବିଲେ, ଯେପରି ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ବଶ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ଜାଣିପାରିବେ। ପ୍ରଥମେ ସେ ଚାବୁକରେ କେବଳ ତାହାକୁ ଛୁଇଁଲେ। ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଘୋଡ଼ାଟି ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଲାତ ମାରିଥାଆନ୍ତା, କିନ୍ତୁ ଏବେ କିଛି ହଲଚଲ ହେଲା ନାହିଁ। ତା’ପରେ ସେ ତାହାକୁ ବେଶ୍ ଜୋରରେ ପ୍ରହାର କଲେ, ପୁଣି ଆହୁରି ଜୋରରେ, ଓ ତା’ପରେ ଆହୁରି ଜୋରରେ। ଘୋଡ଼ାଟି ସେହି ପ୍ରହାରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ଆଦୌ ଧ୍ୟାନ ଦେଲା ନାହିଁ। ଦାନିୟେଲ ସିଂହମାନଙ୍କ ଗୁମ୍ଫାରେ ରାତି କାଟିବା ବେଳେ ଦୂତମାନେ ଯେଉଁ ସିଂହମାନଙ୍କ ମୁଖ ବନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପରି ଏହା ନିରୀହ ମନେ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ କହିଲେ, ‘ସେ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଗମ୍ଭୀର ଭାବ ବିରାଜିଥିଲା, ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା ଯେ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଥିଲା, ସେହି ଶକ୍ତି ସେହି ସମୟ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ାଟିର ଉଗ୍ର ସ୍ୱଭାବକୁ ବଶ କରିଥିଲା।’
GSAM 262.3ଯଦି ଏହି ଦର୍ଶନ କେବଳ ତାଙ୍କର କୌଣସି ଶାରୀରିକ ଦୁର୍ବଳତାର ଫଳ ଥିଲା, ତେବେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ, ଘୋଡ଼ାଟି ମଧ୍ୟ କ’ଣ ସେହିପରି ପୀଡ଼ିତ ଥିଲା?
GSAM 262ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଡେମନ୍ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 262.4ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ମୋତେ ଦେଇଥିବା ବିବରଣୀର ସମର୍ଥନରେ ମୁଁ ଏଠାରେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ବକ୍ତବ୍ୟ ଦେଉଛି:—
GSAM 262.5‘ପ୍ରାୟ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ମୁଁ ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ ଆରମ୍ଭ କରିବାର ଠିକ୍ ପରେ, ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଡେମନ୍ ମୋତେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ସେହି ଦର୍ଶନର ପରିସ୍ଥିତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ସେ ନିଜେ, ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ, ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସେହି ଅବାଧ୍ୟ ଯୁବା ଘୋଡ଼ା ଟାଣୁଥିବା ହାଲୁକା ଗାଡ଼ିରେ ଯାଉଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ଲଫ୍ବରୋ ଲେଖିଥିବା ଏହି ଘଟଣାର ଉପରୋକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା ମୁଁ ଆଜି ପଢ଼ିଛି, ଓ ପ୍ରାଚୀନ ଡେମନ୍ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ସହିତ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଳ ଖାଉଛି।’ ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, ‘ଆର୍. ଏସ୍. ୱେବର୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍, ଫେବୃଆରୀ 9, 1891।’
GSAM 263ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 263.1ପ୍ରାଚୀନ ବେଟ୍ସ ନିଜ ଅନୁଭୂତି ଏପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି:—
GSAM 263.2‘ଯଦିଓ ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି ମୁଁ ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ, ତଥାପି ମୁଁ ଭୟଭୀତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇଥିଲି। ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଦୁର୍ବଳ ଅବସ୍ଥାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଘଟଣାଠାରୁ ଏହା ଅଧିକ କିଛି ବୋଲି ବହୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ମୁଁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ଥିଲି।
GSAM 263.3‘ତେଣୁ, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ସତ୍ୟ ଜାଣିବା ପାଇଁ, ସଭା ବାହାରେ ତାଙ୍କ ମନ ଉତ୍ତେଜନାରୁ ମୁକ୍ତ ଥିବା ପରି ମନେ ହେବା ସମୟରେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ତାଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆସିଥିବା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ, ବିଶେଷତଃ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ପୁନଃପ୍ରଶ୍ନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମୁଁ ଖୋଜୁଥିଲି। ତାହା ପରେ ସେ ନ୍ୟୁ ବେଡଫୋର୍ଡ ଓ ଫେୟାରହେଭେନ୍କୁ ଅନେକ ଥର ଆସିଥିବା ବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବହୁ ଥର ଦର୍ଶନରେ ଦେଖିଛି; ଟପ୍ସମ୍, ମେନ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଛି। ସେହି ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକର କେତେକ ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ପ୍ରତାରଣା କିମ୍ବା ସମ୍ମୋହନର ପ୍ରଭାବ ଧରିବା ପାଇଁ ମୁଁ କିପରି ଆଗ୍ରହ ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କଥା ଶୁଣୁଥିଲି ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲି। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଏସବୁର ସାକ୍ଷୀ ହେବାର ଯେଉଁ ସୁଯୋଗ ପାଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଏ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ନିଜ ପକ୍ଷରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କହିପାରେ। ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର, ଓ 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରଠାରୁ ... ତାଙ୍କର “ବିକ୍ଷିପ୍ତ”, “ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ” ଓ “ଲୁଣ୍ଠିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ” ସାନ୍ତ୍ୱନା ଓ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଏହା ଦିଆଯାଇଛି। ସେହି ସମୟଠାରୁ “ଦେଖ, ଏଠାରେ!” ଓ “ଦେଖ, ସେଠାରେ!” ବୋଲି ଚାଲିଥିବା ବିଶୃଙ୍ଖଳ ଅବସ୍ଥା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସଚ୍ଚୋଟ ଓ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଛି। ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ପରସ୍ପରବିରୋଧୀ ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରୁ ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର ହୋଇଛି। ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରେ ଯେ, ପୂର୍ବରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝିପାରୁ ନ ଥିବା ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆଲୋକ ଓ ଶିକ୍ଷା ପାଇଛି। ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ, ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଜଣେ ଆତ୍ମତ୍ୟାଗୀ, ସଚ୍ଚୋଟ ଓ ଇଚ୍ଛୁକ ସନ୍ତାନ।’10
GSAM 263.4‘ଏହି ଲେଖିକା ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକର “ଭାବଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବ ଶିକ୍ଷା ବା ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଲାଭ କରନ୍ତି” ନାହିଁ। 1844 ମସିହା ଡିସେମ୍ବରରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ପାଇବା ସମୟରେ, ସେ ଓ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍, ମେନ୍ର ସମଗ୍ର ଦଳ (ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ସେଠାରେ ରହୁଥିଲେ) “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ”କୁ ଅତୀତର ବିଷୟ ବୋଲି ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖାଇଲେ ଯେ, ସେ ଓ ପୋର୍ଟଲ୍ୟାଣ୍ଡ୍ର ଦଳ କେଉଁ ଭୁଲ୍ରେ ପଡ଼ିଥିଲେ। ତା’ପରେ ସେ ନିଜ ଦର୍ଶନ ଦଳକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ଓ ସେମାନେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଯେ, ସପ୍ତମ ମାସରେ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଭୂତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା।’11
GSAM 2641847ରେ ତିନି ବାର୍ତ୍ତାକୁ କିପରି ବୁଝାଯାଉଥିଲା
GSAM 264.1ପ୍ରାଚୀନ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ 1847 ମସିହା ଏପ୍ରିଲ୍ରେ ଲେଖିଥିବା ନିମ୍ନଲିଖିତ କଥାରୁ ସେତେବେଳେ ତିନି ବାର୍ତ୍ତାକୁ କିପରି ବୁଝାଯାଉଥିଲା, ତାହା ଜଣାପଡ଼ିବ:—
GSAM 264.2‘ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକେ ଏକମତ ଯେ, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14) ଷଷ୍ଠ ଓ ସପ୍ତମ ପଦରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ଦୂତ, ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ଜଗତ ପ୍ରତି ଆଗମନର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସୂଚାନ୍ତି.... ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ଆଗମନରେ ବିଶ୍ୱାସୀ ସମୁଦାୟକୁ ଦେଖାଇବା ଯେ, ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି। ସେମାନଙ୍କର ଏକ ବଡ଼ ଅଂଶ ଏହି ସତ୍ୟ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଣି ନ ଥିଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ”ର ଶକ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କଲା ନାହିଁ। ଏହା ଠିକ୍ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କଲା, ଯେପରି ଦଶମ ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକରୁ ବାହାରିପାରନ୍ତି। ତେଣୁ ଏଥିରୁ ବୁଝାଯାଏ ଯେ, 1844ର ସପ୍ତମ ମାସଠାରୁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ସାଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା ଓ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅଛି—ସେମାନେ “ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖନ୍ତୁ”, ପଛକୁ ନ ଫେରନ୍ତୁ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଘୋଷଣା ସମୟରେ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦଳ ଯେଉଁ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଣି “ଗ୍ରହଣ” ନ କରନ୍ତୁ।
GSAM 264.3‘1844ର ସପ୍ତମ ମାସଠାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ବାର୍ତ୍ତା କ’ଣ ଏହିପରି ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ହୋଇନାହିଁ?—ନିଶ୍ଚୟ ହୋଇଛି.... ଦ୍ୱାଦଶ ପଦରେ ଲେଖାଅଛି, “ଏଠାରେ ସାଧୁମାନଙ୍କର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ଏଠାରେ ସେହିମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାସମୂହ ଓ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ପାଳନ କରନ୍ତି।” ଯୋହନ, ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ କେଉଁଠାରେ ଦେଖିଲ?—ଏହି “ଏଠାରେ”, ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ସମୟରେ। ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅପେକ୍ଷା କରିବାର ସମୟ 1844ର ସପ୍ତମ ମାସଠାରୁ ଚାଲିଆସିଛି, ଓ ବିଶ୍ରାମବାର ଆଦି ପାଳନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସେହି ସମୟଠାରୁ ଦେଖାଦେଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ସମୟରେ ବାସ କରୁଛୁ।’12
Notes
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:9-12। ↩
- ରୋମୀୟ ମତବାଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତଥ୍ୟ, ପୃଷ୍ଠା 112। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:6-12ର ତିନି ଦୂତ। ପୃଷ୍ଠା 131, 132। ↩
- ରେଚେଲ୍ ପ୍ରେଷ୍ଟନ୍ 1868 ମସିହା ଫେବୃଆରୀ 1 ତାରିଖରେ ଭର୍ମଣ୍ଟ୍ର ଭର୍ନନ୍ଠାରେ 59 ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ↩
- ଆଣ୍ଡ୍ରୁଜ୍ଙ୍କ ବିଶ୍ରାମବାରର ଇତିହାସ, ପୃଷ୍ଠା 506, 1887 ମସିହାର ସଂସ୍କରଣ। ↩
- ଏଲେନ୍ ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଜୀବନର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ବିବରଣୀ, ପୃଷ୍ଠା 95, 96। ↩
- ‘ଉଦ୍ଭବ ଓ ପ୍ରଗତି’ରେ ଲେଖାଅଛି ଯେ, ସେ ଶନିର ଆଠଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖିଥିଲେ। ମୁଦ୍ରଣ ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ଥିବା ପାଠ ମୋ ହାତରୁ ଯିବା ପରେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ସମୟଠାରୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଶନି ଉଭୟଙ୍କର ଆହୁରି ଚନ୍ଦ୍ର ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଛି। ↩
- ଡିକ୍ଙ୍କ ‘ନକ୍ଷତ୍ରମୟ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ’, ପୃଷ୍ଠା 96। ↩
- ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ ପତ୍ର, ଜାନୁଆରୀ 27, 1891। ↩
- ‘କ୍ଷୁଦ୍ର ପଲ ପ୍ରତି ଏକ ବାକ୍ୟ’, ପୃଷ୍ଠା 21। ↩
- ପୂର୍ବୋକ୍ତ ଗ୍ରନ୍ଥ, 22। ↩
- ପୂର୍ବୋକ୍ତ ଗ୍ରନ୍ଥ, 10, 11, ବ୍ରନ୍ସୱିକ୍, ମେନ୍, ମେ 1847। ↩