ଅଧ୍ୟାୟ 2 — ପରିତ୍ରାଣ ଯୋଜନାର ଉନ୍ମୋଚନ
GSAM 38.1“ଆଶା ବିଳମ୍ବିତ ହେଲେ ହୃଦୟ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଅଭିଳାଷ ପୂରଣ ହେଲେ ତାହା ଜୀବନବୃକ୍ଷ ଅଟେ।”1 “ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି: ଆଉ ଥରେ, ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ, ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଶୁଷ୍କ ଭୂମିକୁ କମ୍ପାଇବି; ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ କମ୍ପାଇବି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତିର ଅଭିଳାଷ ଆସିବ; ମୁଁ ଏହି ଗୃହକୁ ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି, ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି।”2
GSAM 38.2ଆଦମ ଏଦନ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଜୀବନବୃକ୍ଷରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହେବା ସମୟରୁ, ନାରୀର ବଂଶଧର ବିଷୟରେ ଶୟତାନକୁ କୁହାଯାଇଥିବା—“ସେ ତୁମ୍ଭର ମୁଣ୍ଡ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ”—ଏହି କଥା ଶେଷରେ ଶୟତାନର ପରାଜୟ, ତାହାର କପଟ ଯୋଜନାର ଉଚ୍ଛେଦ ଏବଂ ଜୀବନବୃକ୍ଷକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶା ଦେଇଆସିଛି। ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ସେହିଜଣ—ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧର—ଏହିପରି “ସମସ୍ତ ଜାତିର ଅଭିଳାଷ” ହେଲେ।
GSAM 38.3ଉପରେ ଉଦ୍ଧୃତ ହାଗୟଙ୍କ କଥାରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଯେ ଏହି ଅଭିଳାଷିତଜଣଙ୍କ ଆଗମନ ସେହି ସମୟ ସହ ଜଡ଼ିତ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ ଉଭୟକୁ କମ୍ପାଇବେ। ହିବ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଲେଖିବାବେଳେ ପାଉଲ ସେହି କମ୍ପନକୁ ଭବିଷ୍ୟତର ଘଟଣା ଭାବେ ରଖି କହିଲେ, “ଆଉ ଥରେ ମୁଁ କେବଳ ପୃଥିବୀକୁ ନୁହେଁ, ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପାଇବି। ‘ଆଉ ଥରେ’ ଏହି କଥାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ଯେସବୁ ଜିନିଷ କମ୍ପିତ ହେଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ—ଅର୍ଥାତ୍ ସୃଷ୍ଟ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକୁ—ଦୂର କରାଯିବ, ଯାହା କମ୍ପିତ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ରହିବ। ତେଣୁ ଆମେ ଯେ ରାଜ୍ୟକୁ ହଲାଇହେବ ନାହିଁ ତାହା ପାଉଛୁ, ଆସ, କୃପା ପାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିଭୟ ସହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସେବା କରିପାରିବା।”3 ଏହି ଭାଷାରୁ ମନେ ହୁଏ ଯେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ସେହି ଏକ କମ୍ପନ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧର ତଥା “ସମସ୍ତ ଜାତିର ଅଭିଳାଷ” ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ସ୍ଥାପନା ସହ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବେ ଜଡ଼ିତ।
GSAM 39.1ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସଫଳ ହେବାକୁ ଥିବା ପୁନଃସ୍ଥାପନାକୁ ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଯେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲ ଖୋଲା ଅଛି ସେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି ନଥିଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲା, “ଆଜ୍ଞା ପରେ ଆଜ୍ଞା, ଆଜ୍ଞା ପରେ ଆଜ୍ଞା; ଧାଡ଼ି ପରେ ଧାଡ଼ି, ଧାଡ଼ି ପରେ ଧାଡ଼ି; ଏଠାରେ ଅଳ୍ପ, ସେଠାରେ ଅଳ୍ପ।”4 ଏହିପରି ପରିତ୍ରାଣ ଯୋଜନା ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ନ୍ୟାୟବାନଙ୍କ ପଥ ପରି ଥିଲା, “ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ, ଯାହା ସିଦ୍ଧ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକାଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।”5 ତେଣୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଯୋଜନା କିପରି ଧୀରେ ଧୀରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା ତାହା ସଂକ୍ଷେପରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହଜନକ।
GSAM 39ପ୍ରଥମେ ବିଳମ୍ବ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇନଥିଲା
GSAM 39.2ପ୍ରଭୁ ପ୍ରଥମରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିନଥିଲେ ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧରରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ବିତିଯିବ, ଏବଂ ଏହିପରି ସେ ସହସା ସେମାନଙ୍କ ଆଶାକୁ ବିଳମ୍ବିତ କରି ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ କରିନଥିଲେ। ଲିପିବଦ୍ଧ ଘଟଣାରୁ ଆମେ ବୁଝୁଛୁ ଯେ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେବା ଶିଶୁଟି ସେହି ବଂଶଧର ହେବ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ ଭାବିବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଶୀଘ୍ର କୌଣସି ଉପାୟରେ ଏଦନ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବ ଓ ସେମାନେ ପୁଣି ଜୀବନବୃକ୍ଷକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ। କାଇନ ଜନ୍ମିବାବେଳେ ହବ୍ବା ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପାଇଛି।”6 କେତେକ ହିବ୍ରୁ ପଣ୍ଡିତ କହନ୍ତି ଯେ ମୂଳ ଅର୍ଥରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁବାଦ କଲେ ପାଠ୍ୟଟି ହେବ, “ମୁଁ ଜଣେ ପୁରୁଷ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ପାଇଛି।” ଅର୍ଥାତ୍, ଏଠାରେ ସେହି ବଂଶଧର ଅଛନ୍ତି ଯିଏ ଶୟତାନକୁ ପରାଜିତ କରିବାର ଏହି ପ୍ରଭୁତ୍ୱଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଆବେଲ ଜନ୍ମିବାବେଳେ ହବ୍ବା ଏପରି କିଛି କହିଥିବା ଲିପିବଦ୍ଧ ନାହିଁ। ପ୍ରଥମଜାତ ହିଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଥିବାଜଣ ବୋଲି ସେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଭାବିଥାନ୍ତେ। କାଇନର ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ଓ ତାହାର ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଦେଖିବାରେ, ଯାହା ଶେଷରେ ତାହାର ଭାଇକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ନେଇଗଲା, ତାଙ୍କ ଆଶା କେତେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବ ଏବଂ ମରିଯାଇଥିବ! ଆବେଲ ହତ୍ୟା ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟତ ବଳି ବିଷୟରେ କିଛି ଆଲୋକ ଓ ଜ୍ଞାନ ସେମାନେ ପାଇଥିବେ; କାରଣ ଈଶ୍ୱରୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଆବେଲ ନିଜ ମେଷଶାବକକୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଆଣିଲା, କିନ୍ତୁ କାଇନ, ଯିଏ ତାହାର ଭାଇ ପରି ସମାନ ଶିକ୍ଷା ପାଇଥିଲା, ଭୂମିର ଫଳରୁ ନୈବେଦ୍ୟ ଆଣିଲା, ଏବଂ ତାହାରେ କ୍ରୋଧ ଓ ଈର୍ଷ୍ୟାର ମନୋଭାବ ମଧ୍ୟ ମିଶିଥିଲା। ଆବେଲଙ୍କ ନୈବେଦ୍ୟ କାଇନଙ୍କ ନୈବେଦ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା, କାରଣ ତାହା “ବିଶ୍ୱାସରେ” ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ପାଉଲ ତାହା ବିଷୟରେ ଲେଖନ୍ତି, “ସେ ମରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଯାବତ୍ କଥା କହୁଛନ୍ତି।”7
GSAM 40ଶେଥ କି ବଂଶଧର?
GSAM 40.1ଆବେଲଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶେଥ ଜନ୍ମିଲେ ଏବଂ ଆଶା ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଲା; ହବ୍ବା କହିଲେ, “କାଇନ ଯାହାକୁ ହତ୍ୟା କଲା ସେହି ଆବେଲଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଈଶ୍ୱର ମୋତେ ଅନ୍ୟ ବଂଶଧର ଦେଇଛନ୍ତି।”8 ପରେ ଆଦମଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ବଂଶାବଳୀରେ ଶେଥଙ୍କୁ ଗଣାଗଲା (ଆଦିପୁସ୍ତକ 5:3 ଦେଖନ୍ତୁ)। ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଥମଜାତ କାଇନଙ୍କୁ ବଂଶାବଳୀରେ ଗଣାଯାଇନାହିଁ। ସମ୍ଭବତଃ ହବ୍ବା ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଶେଥ ହିଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧର। ଲିପିରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଯେ ଶେଥ ଜନ୍ମିବା ପରେ ଲୋକମାନେ ନିଜକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ଡାକିବାକୁ ଲାଗିଲେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ 4:26ର ପାର୍ଶ୍ୱଟୀକା ଦେଖନ୍ତୁ)। ହୋଇପାରେ ଶେଥ ହିଁ ଶେଷ ଶାସକ, ପ୍ରଭୁ, ହୋଇ ଶୟତାନର ଅଧିକୃତ ରାଜ୍ୟକୁ ଉଚ୍ଛେଦ କରିବେ ବୋଲି ଭାବି ସେମାନେ ଏହା କରିଥିଲେ।
GSAM 40ନୋହଙ୍କ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ଆଶା
GSAM 40.2ଆଦମଙ୍କ ସମୟରୁ ନୋହଙ୍କ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟଣାର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଜାତିର ବଂଶାବଳୀ ବ୍ୟତୀତ ଅତ୍ୟଳ୍ପ କିଛି ଦିଆଯାଇଛି। ନୋହଙ୍କ ଜନ୍ମରେ (“ନ୍ୟାୟବାନ”, ପାର୍ଶ୍ୱଟୀକା) ଆଶା ପୁଣି ଜାଗ୍ରତ ହେଲା, ଏବଂ ଲୋକମାନେ କହିଲେ, “ଯେ ଭୂମିକୁ ପ୍ରଭୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ଭୂମି କାରଣରୁ ଆମ ହାତର କାମ ଓ ପରିଶ୍ରମ ବିଷୟରେ ଏହିଜଣ ଆମକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବେ।”9 କିପରି ବା କେଉଁ ଉପାୟରେ ସେମାନେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଆଶା କରୁଥିଲେ ସେ ବିଷୟରେ ଈଶ୍ୱରୀୟ ବାକ୍ୟ ନିରବ; କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଅଭିଶାପ କୌଣସି ଉପାୟରେ କମିବ ବୋଲି ଆଶା ରହିଥିଲା। ନୋହଙ୍କ ଦିନରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟତା ବିଷୟର ଜ୍ଞାନ—ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ପାପ ଓ ହିଂସାରେ ପୃଥିବୀକୁ ଏପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ ଯେ ବନ୍ୟାରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ପୃଥିବୀରୁ ମିଟିଯିବ ଓ କେବଳ ନୋହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାର ବିନାଶରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବେ—ଏବଂ ଆସନ୍ନ ବିନାଶ ବିଷୟରେ ସେ ଏକଶେ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ଧରି ଜଗତକୁ ସତର୍କ କରିବେ ବୋଲି ତଥ୍ୟ, ସବୁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୋପନ ରଖାଯାଇଥିଲା।
GSAM 41ବାବେଲ ନିର୍ମିତ
GSAM 41.1ବନ୍ୟା ପରେ ନୋହଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀକୁ ପୁନଃ ପୂରଣ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଗଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସନ ଯୋଜନାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ନିମ୍ରୋଦ ବାବେଲର ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ (ପରେ ଯାହାକୁ ବାବିଲୋନ କୁହାଗଲା, ପାର୍ଥିବ ଶାସନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ)।10 କିଛି ସମୟ ପରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ନାମ କରିବା ଓ ଚାରିଆଡ଼େ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେବାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ବାବେଲର ଉଚ୍ଚ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏହା ନୋହଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭୁ ଯାହା ଶିଖାଇଥିଲେ ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ ଥିଲା। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେମାନେ ବିଷୟଟି ନିଜ ହାତକୁ ନେଲେ; ତାହାବେଳେ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ଭାଷାକୁ ଅବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଦେଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଲେ।
GSAM 41ଅବ୍ରହାମ ପୃଥିବୀର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବେ
GSAM 41.2ନୋହଙ୍କଠାରୁ ଦଶମ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସରଣ କଲେ, ଆମେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଡାକ ବିଷୟରେ ପାଉଛୁ; ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯେ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଦେଖୁଛ, ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଓ ତୁମ୍ଭର ବଂଶକୁ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଦେବି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବଂଶକୁ ପୃଥିବୀର ଧୂଳି ପରି କରିବି; ଯଦି କେହି ପୃଥିବୀର ଧୂଳି ଗଣିପାରେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭର ବଂଶ ମଧ୍ୟ ଗଣାଯିବ। ଉଠ, ଭୂମିର ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ଥରେ ଚାଲ; କାରଣ ମୁଁ ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଦେବି।”11 ଅବ୍ରହାମ ଭୂମିର ଅଧିକାରୀ ହେବେ ବୋଲି ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ ଯେ ସେ ମରିବେ। ପାଉଲ କହନ୍ତି, ସେ “ପରେ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଭାବେ ପାଇବାକୁ ଥିବା ଏକ ସ୍ଥାନକୁ” ବାହାରିଗଲେ।12 ପ୍ରତିଜ୍ଞା କିପରି ପୂରଣ ହେବ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା; କାରଣ ସେ “ଯାହାର ଭିତ୍ତି ଅଛି, ଯାହାର ନିର୍ମାତା ଓ ସ୍ଥାପକ ଈଶ୍ୱର, ସେହି ନଗରକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।”13 ରୋମୀୟ 4:13ରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିଲା “ସେ ପୃଥିବୀର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବେ;” ତାହାର ବର୍ତ୍ତମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ପୁନର୍ବାର ଜୀବନ ପାଇବା ପରେ ଶୀଘ୍ର କିମ୍ବା ବିଳମ୍ବରେ।
GSAM 42.1ମାନବୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଅବ୍ରହାମ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧର କିପରି ତାଙ୍କ ନିଜ ସନ୍ତାନ ହୋଇପାରିବ। ତେଣୁ ସେ ନିଜ ଗୃହପାଳକ ଇଲୀଏଜରଙ୍କୁ ବଂଶଧର କରିବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ତାହା ନୁହେଁ; ବରଂ ଜଣେ “ତୁମ୍ଭ ନିଜ ଔରସରୁ ଜାତ ହେବେ।” ଏବେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ସଫଳ ହେବ ନାହିଁ। ସେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ବଂଶ ଏମିତି ଏକ ଦେଶରେ ପରଦେଶୀ ହେବେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବେ ଏବଂ ସେମାନେ ଚାରିଶେ ବର୍ଷ ଧରି ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେବେ.... ତୁମ୍ଭେ ଶାନ୍ତିରେ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ; ତୁମ୍ଭେ ଭଲ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ସମାଧି ପାଇବ।”14
GSAM 42.2ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ପୂରଣ ଶୀଘ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ଅବିବେକୀ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଅବ୍ରହାମ ଓ ତାଙ୍କ ବୈଧ ସ୍ତ୍ରୀ ସାରାଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ପୁତ୍ର ଇସ୍ହାକ ଜନ୍ମିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଇଶ୍ମାଏଲ ଓ ତାଙ୍କ ମାତା ହାଗାର ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ଏହି ଦାସୀ ଓ ତାହାର ପୁତ୍ରକୁ ବାହାର କର।”
GSAM 42.3ବେଦୀ ଉପରେ ଇସ୍ହାକଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାରେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସର ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଏକ ଶିକ୍ଷା ପାଇଲେ। ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, “ସେ ଭାବିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ [ଇସ୍ହାକଙ୍କୁ] ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଉଠାଇପାରନ୍ତି; ଏବଂ ଉପମାରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ପାଇଲେ।”15
GSAM 42ପ୍ରକୃତ ବଂଶଧର
GSAM 42.4ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଏକ ସମୟରେ ଶିଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ଯାହାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବେ ସେହି ପ୍ରକୃତ ବଂଶଧର, ଦେହଧାରୀ ବଂଶରେ ତାଙ୍କର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେବେ; କାରଣ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, “ଅନେକଙ୍କ ପରି ବଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଜଣଙ୍କ ପରି, ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ବଂଶକୁ, ଯିଏ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ।”16 ପ୍ରେରିତ ପାଉଲ ଏହା ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ଶାସ୍ତ୍ର ଆଗରୁ ଦେଖିଥିଲା ଯେ ଈଶ୍ୱର ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ କରିବେ; ତେଣୁ ଏହା ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରି କହିଥିଲା, ତୁମ୍ଭରେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବେ।”17 ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଇସ୍ହାକ ଓ ତାଙ୍କ ବଂଶ ପ୍ରତି ପୁନର୍ବାର ଦିଆଗଲା,18 ଏବଂ ଯାକୁବଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ।
GSAM 42.5ଯାକୁବଙ୍କର ବାରଜଣ ପୁତ୍ର ଥିବାରୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଥାନ୍ତା, ପ୍ରକୃତ ବଂଶଧରର ବଂଶରେଖା କାହା ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁସରଣ କରାଯିବ? ନିଜ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯାକୁବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଦେଇଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ବିଷୟଟି ନିର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା: “ଶୀଲୋ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିହୁଦାଠାରୁ ରାଜଦଣ୍ଡ ଦୂର ହେବ ନାହିଁ, ନା ତାହାର ପାଦମଧ୍ୟରୁ ବିଧାନକର୍ତ୍ତା; ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମାଗମ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ହେବ।”19 ଏହାର ପୂରଣରେ ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଭଲ ଯେ ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର ଅଧୀନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜମାନଙ୍କର ସନ୍ହେଦ୍ରିନ ରଖିବାକୁ ଅନୁମତି ପାଇଥିଲେ। ତେଣୁ ଯିହୁଦା—ଯିହୁଦାଙ୍କ ନାମରୁ ନାମିତ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ—ଶୀଲୋ (ଖ୍ରୀଷ୍ଟ) ପ୍ରକୃତରେ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ଶାସନରେ କିଛି ସ୍ୱର ରଖିଥିଲା।
GSAM 43ସମୟ ଗୋପନ ରହିଲା
GSAM 43.1ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ପୁନଃସ୍ଥାପନା ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧର ବିଷୟରେ କିଛି ଜ୍ଞାନ ରଖୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ଆସିବେ କିମ୍ବା ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ କେତେ ସମୟ ଲାଗିବ, ତାହା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୋପନ ଥିଲା। ମିଶରରେ ଯାକୁବଙ୍କ ବଂଶ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ, ଅଶୂରୀୟ—ଫାରାଓ (ଯିଶାୟ 52:4)—ଯିଏ “ଯୋସେଫଙ୍କୁ ଜାଣୁନଥିଲା,”20 ସେମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କଲା। ସେମାନଙ୍କ ମନ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିବା 400 (ବାସ୍ତବରେ 430) ବର୍ଷକୁ ଫେରିଗଲା—ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ପରଦେଶୀ ରହିବାର ସମୟ ଥିଲା—ଏବଂ ଆଶା କଲେ ଯେ ଏଥିରୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଉତ୍ତରାଧିକାରକୁ ଆଣିଦେବ।
GSAM 43.2ମୋଶା ଜନ୍ମିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ଦେଖିଲେ ଯେ “ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁ ଥିଲେ।”21 ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ତାହାର ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଦାସତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଥିବ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ନିଶ୍ଚୟ ମୋଶାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା; କାରଣ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ନିର୍ଯାତିତ ଇସ୍ରାଏଲୀମାନଙ୍କ ସହ ଯିବା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଠିକ କଲେ, ଫାରାଓଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁତ୍ର ଓ ମିଶରର ସିଂହାସନର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବୋଲି ଡାକାଯିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ;22 ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ପକ୍ଷ ନେଇ ଜଣେ ମିଶରୀୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୁଝିନଥିବାରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ; “କାରଣ ସେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ହାତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ମୁକ୍ତ କରିବେ, ତାହା ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ବୁଝିଥାନ୍ତେ।”23
GSAM 44.1ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ ମିଶର ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମୟ ଆସିଲାବେଳେ ସେମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିବା ସମୟରେ, ଠିକ୍ ସେହି ଦିନରେ, ବାହାରିଗଲେ। ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 12:40, 41। ମୋଶାଙ୍କୁ ସେମାନେ ଶେଷ ଶାସକ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିବା ବଂଶଧର ଭାବେ ଭାବିପାରିନଥିଲେ; କାରଣ ସେ ଲେବୀ ଗୋଷ୍ଠୀର ଥିଲେ, ଏବଂ ଯାକୁବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ କରିଥିବା ନିଜ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଯିହୁଦା ଶୀଲୋ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ଶାସକ ହେବ ବୋଲି କହିନଥିଲେ କି?
GSAM 44“ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ନୁହେଁ”
GSAM 44.2ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ କାନାନ ଦିଗରେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ମୋଆବର ରାଜା ବାଲାକ (ଲୋଟଙ୍କ ବଂଶଜ) ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଅଭିଶାପ ଦେବା ପାଇଁ ବିଲିୟମଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଅଭିଶାପକୁ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପରିଣତ କଲେ; ଏହା ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନେ ଅଧିକ ଆଲୋକ ପାଇଲେ, ଯାହା କାନାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାମାତ୍ରେ ଶୟତାନର ଅଧିକୃତ ରାଜ୍ୟରୁ ଶେଷ ମୁକ୍ତି ମିଳିଯିବ ବୋଲି ଥିବା ଧାରଣାକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଥିଲା। ଶାସ୍ତ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣନା ଏହିପରି: ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦର୍ଶନ ପାଇ ବିଲିୟମ କହିଲେ, “ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ନୁହେଁ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି, କିନ୍ତୁ ଶୀଘ୍ର ନୁହେଁ; ଯାକୁବରୁ ଏକ ତାରା ଉଦୟ ହେବ, ଇସ୍ରାଏଲରୁ ଏକ ରାଜଦଣ୍ଡ ଉଠିବ, ସେ ମୋଆବର ସୀମାଗୁଡ଼ିକୁ ଆଘାତ କରିବ ଓ ଶେଥଙ୍କ ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନକୁ ବିନାଶ କରିବ।”24
GSAM 44.3ଅବ୍ରହାମଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ବହୁସଂଖ୍ୟକ ବଂଶ ବିଷୟରେ ପାଉଲ ଏହିପରି କହନ୍ତି: “ଜଣଙ୍କଠାରୁ—ଏବଂ ସେ ମୃତପ୍ରାୟ ଥିଲେ—ଆକାଶର ତାରାମାନଙ୍କ ପରି ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଓ ସମୁଦ୍ରତଟର ବାଲି ପରି ଅଗଣିତ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱାସରେ ମରିଗଲେ; ପ୍ରତିଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ପାଇନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୂରରୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ, ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ନିଜକୁ ପରଦେଶୀ ଓ ଯାତ୍ରୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ।”25
GSAM 44.4ବିଲିୟମଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଯେ ତାଙ୍କ ଆଶାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା “ଏବେ ନୁହେଁ” କିମ୍ବା “ଶୀଘ୍ର ନୁହେଁ,” ଏଥିରେ ଇସ୍ରାଏଲର ହୃଦୟ ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା ନିରାଶ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନଥିଲା; କାରଣ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଜୀବନର ଶପଥ କରିଥିଲେ ଯେ ଗୌରବମୟ ଅବସ୍ଥା ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ। ମୋଶାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେପରି ସତ୍ୟରେ ଜୀବନ୍ତ, ସେପରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।”26 863 ବର୍ଷ ପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦିନରେ ଏହି ସତ୍ୟ ପୁନର୍ବାର କୁହାଗଲା, କିନ୍ତୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣା ଭାବେ: “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମାର ଜ୍ଞାନରେ ପୃଥିବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ଆବୃତ ହୁଏ।”27
GSAM 45ପ୍ରକୃତର ଛାୟାରୂପ ଭାବେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସେବା
GSAM 45.1ପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ମିଶରରୁ ବାହାର କରିବାବେଳେ ସମଗ୍ର ଶିବିରର ସମ୍ମୁଖରେ ନୈତିକ ଆଜ୍ଞାର ନିଜ ନିୟମ ଘୋଷଣା କଲେ ଏବଂ ନିଜ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଖୋଦା ତାହାର ଏକ ପ୍ରତିଲିପି ପଥର ଉପରେ ଦେଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସଦା ଆସିବାକୁ ଥିବା ସେହି ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହେଉଥିବ, ଯିଏ ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜକୁ ବଳିଦାନ କରିବେ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୂଲ୍ୟବାନ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇପାରିବା ପାଇଁ ସେ ମରୁଭୂମିରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ। ଏହି ତମ୍ବୁ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସମସ୍ତ ନିର୍ମାଣ ମୋଶାଙ୍କୁ ପର୍ବତରେ ପ୍ରଭୁ ଦେଖାଇଥିବା ଆଦର୍ଶ ଅନୁସାରେ ଠିକ୍ ଭାବେ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା।28 ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସେବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ସେବାର ଛାୟା ଥିଲା।29 ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ବଳି ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ “ଆସନ୍ତା ମଙ୍ଗଳମୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର” ଛାୟା ରଖିବା,30 କିନ୍ତୁ ଶୟତାନର ଚେଷ୍ଟା ଥିଲା ଯେ ଲୋକମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ସେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନୈବେଦ୍ୟଟିକୁ ନିଜେ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହି ସେବା ତାହାର କେବଳ ଏକ ନମୁନା ଥିଲା। ଏହିପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ନିଜ କାମ ଉପରେ ଭରସା କରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା।
GSAM 45.2ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ—ଇସ୍ରାଏଲୀମାନଙ୍କ—ଶାସକ ହେବା, ସେମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼ିବା ଓ ଜାତିଗୁଡ଼ିକୁ ବଶ କରିବା। ତାଙ୍କର ଶାସନ ପ୍ରଣାଳୀ ଥିଲା, ଯାହା ନିମ୍ନଲିଖିତ ପାଠ୍ୟରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ: “ସେ କାନାନ ଦେଶରେ ସାତଟି ଜାତିକୁ ବିନାଶ କରି ସେମାନଙ୍କ ଦେଶକୁ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିଦେଲେ। ତାହା ପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଶମୁଏଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାୟ ଚାରିଶେ ପଚାଶ ବର୍ଷ ଧରି ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ଦେଲେ।”31
GSAM 45ଇସ୍ରାଏଲ ରାଜା ଦାବି କରେ
GSAM 45.3ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସନ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଅପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ। ତଥାପି ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଚାରିପାଖର ସମସ୍ତ ଲୋକଠାରୁ ଅଲଗା ଏକ ବିଶେଷ ଜାତି ହୁଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଯଦି ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ କଠୋର ଭାବେ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଅନ୍ୟ ଜାତିମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥାନ୍ତେ, “ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ମହାନ ଜାତି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ। କାରଣ ଏପରି ମହାନ ଜାତି କେଉଁଠି ଅଛି, ଯାହାର ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଏତେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ଯେପରି ଆମେ ଯେଉଁ ସବୁ ବିଷୟ ପାଇଁ ଡାକୁ ସେଥିରେ ଆମର ଈଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ ଆମ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ?”32
GSAM 46.1ସେମାନଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷରେ ସେମାନେ ଶମୁଏଲଙ୍କୁ ନିଜ ଉପରେ ଜଣେ ରାଜା ନିଯୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଶମୁଏଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜତ୍ୱ ନ କରିବି।”33 ପୁଣି ସେମାନେ ଶମୁଏଲଙ୍କୁ ଅଧିକ ଜୋରଦାର ଭାବେ କହିଲେ, “ଏବେ ଆମ ପାଇଁ ଜଣେ ରାଜା ନିଯୁକ୍ତ କର, ଯେ ଆମର ବିଚାର କରିବ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଅଛି।”34 ରାଜା ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କେଉଁ ଅତ୍ୟାଚାର ଆସିବ ସେ ବିଷୟରେ ଶମୁଏଲ ସାବଧାନତାର ସହ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ; କିନ୍ତୁ “ତଥାପି ଲୋକମାନେ ଶମୁଏଲଙ୍କ ସ୍ୱର ମାନିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ ଏବଂ କହିଲେ, ନା; ଆମ ଉପରେ ରାଜା ରହିବେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜାତି ପରି ହେବା, ଆମର ରାଜା ଆମର ବିଚାର କରିବେ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବେ ଓ ଆମ ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼ିବେ।”35
GSAM 46.2ଏହିପରି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚଶେ ବର୍ଷ ଧରି ରାଜାମାନେ ଶାସନ କଲେ—ପ୍ରଥମେ ଶାଉଲ, ଦାଉଦ ଓ ଶଲୋମନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ; ପରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୁଦା ନାମରେ ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ। ସେମାନଙ୍କ ଅତ୍ୟଳ୍ପ କେତେକ ରାଜା ଭଲ ଓ ନ୍ୟାୟୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ ଦୁଷ୍ଟ ଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା ଓ ଘୋର ଅଧର୍ମରେ ନେଇଗଲେ। ତେଣୁ ଲୋକମାନେ କେବଳ ରାଜା ରଖିବାରେ ଚାରିପାଖର ଜାତିମାନଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ, ଦୁଷ୍ଟତାରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପରି ହେଲେ; ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଈଶ୍ୱରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଆକାଶର ସେନାମାନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
GSAM 46.3ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ହୋଶେୟଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରଭୁ ଏହି ରାଜତ୍ୱ ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ତୁମେ ନିଜକୁ ନିଜେ ବିନାଶ କରିଛ; କିନ୍ତୁ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭର ସାହାଯ୍ୟ ଅଛି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ରାଜା ହେବି; ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ନଗରରେ ତୁମ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା ଅନ୍ୟ କିଏ ଅଛି? ତୁମ୍ଭର ବିଚାରକର୍ତ୍ତାମାନେ କେଉଁଠି, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମେ କହିଥିଲ, ମୋତେ ଜଣେ ରାଜା ଓ ଅଧିପତିମାନେ ଦିଅ? ମୁଁ ମୋ କ୍ରୋଧରେ ତୁମ୍ଭକୁ ଜଣେ ରାଜା ଦେଲି, ଏବଂ ମୋ ରୋଷରେ ତାଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଲି।”36
GSAM 47ରାଜ୍ୟର ପତନ
GSAM 47.1କଲ୍ଦୀୟମାନେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଦଗ୍ଧ କରି, ମନ୍ଦିରର ପାତ୍ରସବୁ ନେଇ, ଯିହୂଦାର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ବାବିଲକୁ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ରାଜଶାସନ ଚାଲିଲା। ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କୁହାଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ସେଠାରେ ସତୁରି ବର୍ଷ ରହିଲେ। ଏହି ରାଜଶାସନର ଅବସାନ ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ଯିହିଜିକଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଶେଷ ରାଜା ସିଦିକୀୟଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଇସ୍ରାଏଲର ଅଧର୍ମୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଅଧିପତି, ଅଧର୍ମର ଅନ୍ତ ହେବା ବେଳେ ତୁମ୍ଭର ଦିନ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି; ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ଶିରୋଭୂଷଣ ଦୂର କର, ମୁକୁଟ କାଢ଼ିଦିଅ; ଏହା ଆଉ ପୂର୍ବପରି ରହିବ ନାହିଁ। ଯେ ନୀଚ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି [ବାବିଲର ଶାସକ], ତାହାକୁ ଉନ୍ନତ କର, ଆଉ ଯେ ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି [ଯିହୂଦା ବଂଶର ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆତ୍ମଗର୍ବୀ ଶାସକ], ତାହାକୁ ନତ କର। ଆମ୍ଭେ ତାହା ଓଲଟାଇବା, ଓଲଟାଇବା, ଓଲଟାଇବା; ଆଉ ଯାହାଙ୍କର ତାହା ଉପରେ ଅଧିକାର ଅଛି, ସେ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେ ତାହା ତାହାଙ୍କୁ ଦେବା।”37
GSAM 47.2ଏହି ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଅଧିକାରୀ ଶାସକ, ପ୍ରକୃତ ବଂଶଧର ହେଉଛନ୍ତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ। ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୀଖା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଲେଖିଲେ, “ହେ ମେଷପଲର ପ୍ରହରୀଦୁର୍ଗ, ହେ ସିୟୋନ କନ୍ୟାର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ, ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ତାହା ଆସିବ, ପୂର୍ବର ସେହି କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ [ପୃଥିବୀ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ] ଆସିବ; ଯିରୂଶାଲମ କନ୍ୟା ନିକଟକୁ ରାଜ୍ୟ ଆସିବ।”38
GSAM 47.3ଇସ୍ରାଏଲ ରାଜଦଣ୍ଡ ହରାଇଲା ପରେ ତାହା ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ହାତକୁ ଗଲା। ସେମାନେ କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ମାଦୀୟ-ପାରସ୍ୟ, ଗ୍ରୀସ୍ ଓ ରୋମର ଶାସନାଧୀନ ହେବାରୁ ରାଜ୍ୟ ତିନି ଥର ଓଲଟିଗଲା। ରୋମର ସମ୍ରାଟ୍ କାଇସର ଅଗଷ୍ଟଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ଦାଉଦଙ୍କ ସିଂହାସନର ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ—ନାରୀଙ୍କର, ଅବ୍ରହାମଙ୍କର ଓ ଦାଉଦଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ବଂଶଧର—ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପ୍ରକାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ।
GSAM 47.4ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଜାଣିପାରନ୍ତି ଯେ ଏହି ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଅଧିକାରୀ ଶାସକ, ପ୍ରକୃତ ବଂଶଧର, ଅଳ୍ପକାଳସ୍ଥାୟୀ ରାଜ୍ୟର ଜଣେ ସାଧାରଣ ମରଣଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ମହାନ, ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଗୀତରଚକଙ୍କୁ ଏପରି ଲେଖିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କଲେ: “ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଆମ୍ଭର ପ୍ରଥମଜାତ, ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କରିବା। ଆମ୍ଭେ ତାହା ପ୍ରତି ଆମ୍ଭର ଦୟା ସର୍ବଦା ରଖିବା, ଆଉ ତାହା ସହିତ ଆମ୍ଭର ନିୟମ ସ୍ଥିର ରହିବ। ଆମ୍ଭେ ତାହାର ବଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ କରିବା, ଓ ତାହାର ସିଂହାସନକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଦିନସକଳ ପରି ସ୍ଥାୟୀ କରିବା।” “ତାହାର ବଂଶ ଅନନ୍ତକାଳ ରହିବ, ଓ ତାହାର ସିଂହାସନ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରହିବ। ତାହା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଓ ଆକାଶରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ ପରି ସଦାକାଳ ସ୍ଥାପିତ ରହିବ।”39
GSAM 48.1ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଏହି ଶାସକଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମେ ଆହୁରି ପଢ଼ୁ: “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଶିଶୁ ଜାତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଦତ୍ତ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ଶାସନଭାର ତାହାଙ୍କ ସ୍କନ୍ଧରେ ରହିବ; ତାହାଙ୍କ ନାମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପରାକ୍ରାନ୍ତ ଈଶ୍ୱର, ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ପିତା, ଶାନ୍ତିର ଅଧିପତି ବୋଲି କୁହାଯିବ। ଦାଉଦଙ୍କ ସିଂହାସନ ଓ ତାହାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ତାହାଙ୍କ ଶାସନ ଓ ଶାନ୍ତିର ବୃଦ୍ଧିର ଅନ୍ତ ହେବ ନାହିଁ; ସେ ଏବେଠାରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧାର୍ମିକତା ଦ୍ୱାରା ତାହା ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଓ ସୁଦୃଢ଼ କରିବେ। ସୈନ୍ୟାଧିପତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଯୋଗ ଏହା ସାଧନ କରିବ।”40
GSAM 48ହନୋକ ଓ ଏଲିୟଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନୀତ ହେବା
GSAM 48.2ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କେତେକ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁର ଆସ୍ୱାଦନ ନ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନୀତ ହେବାର ଘଟଣା ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି। ଆଦମଙ୍କଠାରୁ ସପ୍ତମ ପୁରୁଷ ହନୋକଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ସେ “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଗମନାଗମନ କଲେ; ଆଉ ସେ ରହିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ।”41 “ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ହନୋକ ମୃତ୍ୟୁ ନ ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେଲେ; ଆଉ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରିଥିଲେ। ସେ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସନ୍ତୋଷପାତ୍ର ଥିଲେ ବୋଲି ସାକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଥିଲେ।”42
GSAM 48.3ପୁନଶ୍ଚ, ଏଲିୟ ଓ ଇଲୀଶାୟ ଏକତ୍ର ଚାଲୁଥିବା ବେଳେ, “ସେମାନେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଦେଖ, ଏକ ଅଗ୍ନିମୟ ରଥ ଓ ଅଗ୍ନିମୟ ଅଶ୍ୱସବୁ ଦେଖାଦେଇ ସେହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ପୃଥକ୍ କଲେ; ଆଉ ଏଲିୟ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାୟୁରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କଲେ। ଇଲୀଶାୟ ତାହା ଦେଖି ଡାକି କହିଲେ, ହେ ମୋହର ପିତା, ହେ ମୋହର ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ରଥ ଓ ତାହାର ଅଶ୍ୱାରୋହୀଗଣ! ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।”43
GSAM 48.4ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ରୂପେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ହନୋକ ଏହି କଥାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କଲେ: “ଦେଖ, ପ୍ରଭୁ ଆପଣାର ଅୟୁତ ଅୟୁତ ସାଧୁଙ୍କ ସହିତ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କର ବିଚାର କରିବାକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଅଧାର୍ମିକଙ୍କୁ ସେମାନେ ଅଧର୍ମ ଭାବରେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମ କର୍ମ ବିଷୟରେ ଓ ଅଧାର୍ମିକ ପାପୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କହିଥିବା ସମସ୍ତ କଠୋର ବାକ୍ୟ ବିଷୟରେ ଦୋଷୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ।”44
GSAM 49ଆୟୁବ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ
GSAM 49.1ଆୟୁବ ମୋଶାଙ୍କ ସମୟରେ ଜୀବିତ ଥିଲେ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର କିଛି ଜ୍ଞାନ ଥିଲା; କାରଣ ସେ କହିଲେ, “ଆହା, ମୋହର କଥାସବୁ ଏବେ ଲେଖାଯାଆନ୍ତା! ଆହା, ତାହା ଏକ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତା! ଲୌହ ଲେଖନୀ ଓ ସୀସାରେ ଚିରକାଳ ନିମନ୍ତେ ଶୈଳରେ ଖୋଦିତ ହୁଅନ୍ତା! କାରଣ ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ମୋହର ମୁକ୍ତିଦାତା ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଶେଷ ଦିନରେ ସେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଠିଆ ହେବେ; ମୋହର ଚର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେବା ପରେ କୀଟମାନେ ଏହି ଶରୀର ନଷ୍ଟ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ମୋହର ମାଂସରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବି; ମୁଁ ନିଜ ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବି, ମୋହର ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବ, ଅନ୍ୟ କାହାର ନୁହେଁ।”45
GSAM 49ଦାଉଦଙ୍କ ସିଂହାସନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସିଂହାସନ
GSAM 49.2ଦାଉଦଙ୍କ ସିଂହାସନକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସିଂହାସନ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା। “ଶଲୋମନ ନିଜ ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରାଜା ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ।”46 ପ୍ରଭୁ “ତାଙ୍କ [ଦାଉଦଙ୍କ] ନିକଟରେ ଶପଥ କରିଥିଲେ ଯେ ଶାରୀରିକ ବଂଶାନୁକ୍ରମରେ ତାଙ୍କ ଔରସରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସାଇବେ। ସେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଦେଖି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କହିଲେ ଯେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପାତାଳରେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେଲା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ମାଂସ କ୍ଷୟ ପାଇଲା ନାହିଁ।”47 ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ରାଜତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଆହୁରି କୁହାଯାଇଛି ଯେ ସେ ଦାଉଦଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସିବେ। (ଯିଶାଇୟ 9:7 ଦେଖ।) ପୁନଶ୍ଚ, “ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓ ତାହାଙ୍କ ଅଭିଷିକ୍ତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଶାସକମାନେ ଏକତ୍ର ପରାମର୍ଶ କରନ୍ତି.... ତଥାପି ଆମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ପବିତ୍ର ସିୟୋନ ପର୍ବତ ଉପରେ ଆମ୍ଭର ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛୁ। ମୁଁ ସେହି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଘୋଷଣା କରିବି: ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହିଅଛନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ପୁତ୍ର; ଆଜି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଅଛୁ।”48 ପୁନଶ୍ଚ, “ପ୍ରଭୁ ମୋହର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭର ପାଦପୀଠ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସ।”
GSAM 49ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ
GSAM 49.3ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କୁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପକାଇଲା। ଏଠାରେ ଏପରି ଏକ ସମସ୍ୟା ଥିଲା, ଯାହା ସେମାନେ ସମାଧାନ କରିପାରୁ ନ ଥିଲେ: ଯଦି ଦାଉଦ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହିଲେ, ତେବେ ସେ କିପରି ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ? ସେ କିପରି ଦାଉଦଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଇମ୍ମାନୂୟେଲ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ଈଶ୍ୱର—ହୋଇପାରିବେ? ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିଶାଇୟ ଘୋଷଣା କଲେ, “ଜଣେ କୁମାରୀ ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କରିବେ ଓ ତାହାଙ୍କ ନାମ ଇମ୍ମାନୂୟେଲ ରଖିବେ।”49
GSAM 50.1କେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ ଦୋଷାନ୍ୱେଷୀ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କୁ ନିରୁତ୍ତର କରିବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାହା ଭଲଭାବେ ଜାଣିଥିଲେ; ତେଣୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ମନେ କର? ସେ କାହାର ପୁତ୍ର? ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଦାଉଦଙ୍କର। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ତେବେ ଦାଉଦ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ କିପରି ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯଥା, ପ୍ରଭୁ ମୋହର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭର ପାଦପୀଠ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସ? ଅତଏବ ଦାଉଦ ଯଦି ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି କହନ୍ତି, ତେବେ ସେ କିପରି ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର?”50
GSAM 50.2ଗୀତସଂହିତା 45:6, 7ରେ ଏହି ବିଷୟର ପୁନର୍ବାର ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି: “ହେ ଈଶ୍ୱର, ତୁମ୍ଭର ସିଂହାସନ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ; ତୁମ୍ଭ ରାଜ୍ୟର ରାଜଦଣ୍ଡ ନ୍ୟାୟର ରାଜଦଣ୍ଡ। ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକତାକୁ ପ୍ରେମ କର ଓ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଘୃଣା କର; ଏହେତୁ ଈଶ୍ୱର, ତୁମ୍ଭର ଈଶ୍ୱର, ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଆନନ୍ଦରୂପ ତୈଳରେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି।”51 ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମନରେ ରଖି ଯିହୂଦୀ ଲୋକମାନେ ଭବିଷ୍ୟତର ଶାସକ ଓ ପୁନଃସ୍ଥାପନକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଉଚ୍ଚ ଧାରଣା ପୋଷଣ କରିଥିବେ। ଅନ୍ୟଥା ହେବା ସମ୍ଭବ ନ ଥିଲା।
GSAM 50ଈଶ୍ୱରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ବଂଶଧର
GSAM 50.3ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ତାହାଙ୍କ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥିଲା; କାରଣ ପ୍ରଭୁ ମୀଖା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହାଙ୍କ ଈଶ୍ୱରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଏପରିକି ସେ ଯେଉଁ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିବେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କଲେ: “କିନ୍ତୁ ହେ ବେଥଲିହିମ ଇଫ୍ରାଥା, ତୁମ୍ଭେ ଯିହୂଦାର ସହସ୍ର ସହସ୍ର ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲର ଶାସକ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରୁ ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାହାରିବେ; ତାହାଙ୍କ ନିର୍ଗମନ ପୁରାକାଳରୁ, ଅନନ୍ତକାଳରୁ ହୋଇଆସିଅଛି” (ପାର୍ଶ୍ୱଟୀକାରେ, ଏବ୍ରୀ ଭାଷାରେ, “ଅନନ୍ତକାଳର ଦିନସକଳ”ରୁ)।52
GSAM 50ଶେକିନା ଓ ମେଘରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିର ପ୍ରକାଶ
GSAM 50.4ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନଙ୍କ ଇତିହାସର ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ, ଶଲୋମନ ଯେଉଁ ମନ୍ଦିରକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ “ମହିମାମୟ” ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ତାହାର ନିର୍ମାଣ ଶେଷ କଲା ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାର ଶେକିନା କୃପାସନ ଉପରେ କିରୂବଦ୍ୱୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କଲା। ବିବରଣୀରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସମୟରେ ଯାଜକମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି ଆସିବା ବେଳେ, “ମେଘ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା, ତେଣୁ ଯାଜକମାନେ ମେଘ ହେତୁ ସେବା କରିବାକୁ ଠିଆ ହୋଇପାରିଲେ ନାହିଁ; କାରଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୃହକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା।”53 ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ମହିମାର ମେଘରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁଗୋଚର ହେଲା। ଏହି ଅବସରରେ ପ୍ରଭୁ ଶଲୋମନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଉତ୍ତର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଅଛୁ ଓ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଆମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ବଳିଦାନର ଗୃହରୂପେ ମନୋନୀତ କରିଅଛୁ।”54
GSAM 51.1ଲୋକମାନେ ପାପ କଲେ—ପ୍ରତିମାପୂଜାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଲେ—ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ ସେମାନଙ୍କ ନଗର ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସତୁରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧ୍ୱଂସାବଶେଷ ହୋଇ ରହିଲା। ବନ୍ଦୀତ୍ୱ ପରେ ଜରୁବ୍ବାବିଲଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ମନ୍ଦିର ପୁନର୍ନିର୍ମିତ ହେଲା। ତାହା ଶଲୋମନଙ୍କ ନିର୍ମିତ ମନ୍ଦିର ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ଜାଜ୍ୱଲ୍ୟମାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଆପଣା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ଏହି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୃହର ମହିମା ପୂର୍ବ ଗୃହର ମହିମା ଅପେକ୍ଷା ମହାନ ହେବ।”55 ହେରୋଦ ଏହି ଗୃହକୁ ସୁଶୋଭିତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ପୂର୍ବ ଗୃହରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ମହିମାର ମେଘ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୃହକୁ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱୟଂ ଆସିଲେ।
GSAM 51ଯିଶୟଙ୍କ ମୂଳକାଣ୍ଡରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଜଣଙ୍କର ମହିମାମୟ ରାଜତ୍ୱ
GSAM 51.2ଯିଶାଇୟଙ୍କ ସମୟରେ ଆଶା ରଖି ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନ୍ତିମ ମୁକ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମହିମାମୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚୟ ବଳ ଓ ଉତ୍ସାହର ଉତ୍ସ ହୋଇଥିବ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଏହି ପ୍ରତୀକ୍ଷିତ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା କେଉଁ ବଂଶରୁ ଆସିବେ, ଯଥା: “ଯିଶୟଙ୍କ ମୂଳକାଣ୍ଡରୁ ଏକ ଅଙ୍କୁର ନିର୍ଗତ ହେବ ଓ ତାଙ୍କ ମୂଳରୁ ଏକ ଶାଖା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଆତ୍ମା, ପରାମର୍ଶ ଓ ପରାକ୍ରମର ଆତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟର ଆତ୍ମା ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିଷ୍ଠାନ କରିବେ; ଆଉ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟ ବିଷୟରେ ତାହାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣବୁଦ୍ଧି କରିବେ। ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁର ଦୃଷ୍ଟି ଅନୁସାରେ ବିଚାର କରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ନିଜ କର୍ଣ୍ଣର ଶ୍ରବଣ ଅନୁସାରେ ଅନୁଯୋଗ କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେ ଧାର୍ମିକତାରେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବେ ଓ ପୃଥିବୀର ନମ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନ୍ୟାୟରେ ଅନୁଯୋଗ କରିବେ। ସେ ନିଜ ମୁଖର ଦଣ୍ଡରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆଘାତ କରିବେ ଓ ନିଜ ଓଷ୍ଠର ନିଶ୍ୱାସରେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ବଧ କରିବେ।”56
GSAM 52ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା
GSAM 52.1ଯିଶାଇୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ମଧ୍ୟ ଏହି ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟକ କଥାରେ ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ: “ଏହି ପର୍ବତରେ ସୈନ୍ୟାଧିପତି ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସାରବାନ୍ ଖାଦ୍ୟର ଭୋଜ, ଗାଦ ଉପରେ ପରିପକ୍ୱ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର ଭୋଜ, ମଜ୍ଜାପୂର୍ଣ୍ଣ ସାରବାନ୍ ଖାଦ୍ୟର ଓ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ପରିଷ୍କୃତ ପରିପକ୍ୱ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର ଭୋଜ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ଆଉ ସେ ଏହି ପର୍ବତରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିବା ଆବରଣ ଓ ସମସ୍ତ ଜାତି ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ଆଚ୍ଛାଦନକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ। ସେ ଜୟରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଗ୍ରାସ କରିବେ; ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଖରୁ ଲୋତକ ପୋଛିଦେବେ ଓ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରୁ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଦୂର କରିବେ; କାରଣ ପ୍ରଭୁ ଏହା କହିଅଛନ୍ତି। ସେହି ଦିନରେ କୁହାଯିବ, ଦେଖ, ଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱର; ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲୁ, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତ୍ରାଣ କରିବେ। ଏ ପ୍ରଭୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ କରିବା।”57
GSAM 52ନବୀକୃତ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ
GSAM 52.2ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହନ୍ତି ଯେ ଅନ୍ତିମ ରାଜତ୍ୱ ଏକ ନବୀକୃତ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବ: “କାରଣ ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ନୂତନ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ [ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ଆକାଶ] ଓ ଏକ ନୂତନ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରୁଅଛୁ; ପୂର୍ବ ବିଷୟସବୁ ସ୍ମରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ମନକୁ ଆସିବ ନାହିଁ [ପାର୍ଶ୍ୱଟୀକାରେ, ଏବ୍ରୀ ଭାଷାରେ, ‘ହୃଦୟ ଉପରେ ଆସିବା,’ ଅର୍ଥାତ୍ ପୁନର୍ବାର କାମନା କରାଯିବା]। କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ଯାହା ସୃଷ୍ଟି କରୁଅଛୁ, ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସଦାକାଳ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ କର; କାରଣ ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଉଲ୍ଲାସର ବିଷୟ ଓ ତାହାର ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ କରି ସୃଷ୍ଟି କରୁଅଛୁ। ଆମ୍ଭେ ଯିରୂଶାଲମରେ ଉଲ୍ଲାସ କରିବା ଓ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା; ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଆଉ ରୋଦନ କିମ୍ବା କ୍ରନ୍ଦନର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯିବ ନାହିଁ। ସେହି ସମୟଠାରୁ [ନୂତନ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି ହେବା ସମୟଠାରୁ] ଆଉ ଅଳ୍ପ ଦିନର ଶିଶୁ [ଅଳ୍ପାୟୁ ଶିଶୁ] କିମ୍ବା ନିଜ ଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ନ ଥିବା ବୃଦ୍ଧ [ଅକାଳ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ] ସେଠାରେ ରହିବ ନାହିଁ; କାରଣ ଶିଶୁ ଶହେ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମରିବ [ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନଅ ଶହ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଲାଭ କରୁଥିବା ଦିନରେ ଶିଶୁମାନେ ଶହେ ବର୍ଷ ବୟସର ହୋଇପାରନ୍ତି]; କିନ୍ତୁ ପାପୀ ଶହେ ବର୍ଷ ବୟସର ହେଲେ [ଶହେ ବର୍ଷର ଜୀବନର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ] ଅଭିଶପ୍ତ ହେବ। [ନୂତନ ପୃଥିବୀ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହେବା ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ମରନ୍ତି, ସେମାନେ ‘ଅଧାର୍ମିକ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିନାଶ’ରେ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଲୋକ। 2 ପିତର 3:7।] ସେମାନେ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରି ତହିଁରେ ବାସ କରିବେ; ସେମାନେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ରୋପଣ କରି ତହିଁର ଫଳ ଖାଇବେ। ସେମାନେ ନିର୍ମାଣ କରିବେ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବାସ କରିବ, ଏପରି ହେବ ନାହିଁ; ସେମାନେ ରୋପଣ କରିବେ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଖାଇବ, ଏପରି ହେବ ନାହିଁ; କାରଣ ବୃକ୍ଷର ଦିନ ପରି [ସପ୍ତତି ଅନୁବାଦରେ, ଜୀବନବୃକ୍ଷ] ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦିନ ହେବ, ଏବଂ ଆମ୍ଭର ମନୋନୀତ ଲୋକମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ନିଜ ହସ୍ତକୃତ କର୍ମର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିବେ।”58
GSAM 53.1ଯିହିଜିକଲ କାଳର ସୁଦୀର୍ଘ ବ୍ୟବଧାନ ଅତିକ୍ରମ କରି ମୃତମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ଦେଖନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, “ଦେଖ, ହେ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କବରସବୁ ଖୋଲିବା ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କବରରୁ ଉଠାଇ ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶକୁ ଆଣିବା।”59
GSAM 53“ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ବହନ କରିଅଛନ୍ତି”
GSAM 53.2ସୁସମାଚାରର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିଶାଇୟଙ୍କ ନିକଟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବିଚାର, ଦୁଃଖଭୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଅଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହନ୍ତି, “କିଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମାଚାର ବିଶ୍ୱାସ କରିଅଛି? ଆଉ କାହା ନିକଟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାହୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଅଛି? କାରଣ ସେ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କୋମଳ ଚାରା ପରି ଓ ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରୁ ନିର୍ଗତ ମୂଳ ପରି ବଢ଼ିବେ। ତାହାଙ୍କର ରୂପ କିମ୍ବା ଶୋଭା ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ବେଳେ ତାହାଙ୍କୁ କାମନା କରିବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବଜ୍ଞାତ ଓ ପରିତ୍ୟକ୍ତ; ଦୁଃଖୀ ପୁରୁଷ ଓ ଶୋକ ସହିତ ପରିଚିତ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଆପଣା ମୁଖ ଲୁଚାଇଲୁ। ସେ ଅବଜ୍ଞାତ ହେଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଆଦର କଲୁ ନାହିଁ। ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶୋକ ବହନ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ବୋହିଅଛନ୍ତି; ତଥାପି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଆହତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ଓ କ୍ଳିଷ୍ଟ ବୋଲି ମନେ କଲୁ। କିନ୍ତୁ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପରାଧ ନିମନ୍ତେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମ ନିମନ୍ତେ ଚୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଶାସ୍ତି ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରହାରର କ୍ଷତ ଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ସୁସ୍ଥ ହେଲୁ।”60
GSAM 53.3ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣାସବୁ କଅଣ ମୋ ସମୟରେ ଘଟିବ? ଲୋକମାନେ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ମଧ୍ୟ ଏପରି ପଚାରିଥାଇପାରନ୍ତି। ଉତ୍ତର ହୋଇଥାଆନ୍ତା, ଏସବୁ ଏବେ ଘଟିବ ନାହିଁ; ଏହି ମହାନ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଆଗମନର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା କହନ୍ତି, “ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ରାଜାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଦେଖିବ; ତାହା ଅତି ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଦେଶ ଦେଖିବ।”61
GSAM 54ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ
GSAM 54.1ତଥାପି ଦାନିୟେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପ୍ରଭୁ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେହି କ୍ରମାଗତ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇ ତାହାଙ୍କ ଅନନ୍ତ ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରିବ। ଆଉ ସେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଏକ ଘଟଣାଠାରୁ ମସୀହଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ଆବିର୍ଭାବ ଓ ଉଚ୍ଛେଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ବିଶେଷ ସମୟକାଳ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ନବୂଖଦ୍ନିତ୍ସରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଅର୍ଥ ପ୍ରକାଶ କଲା ଯେ ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରିବାକୁ ଥିବା ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟର ଶକ୍ତି ଓ ଗୌରବ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୌପ୍ୟ, ପିତ୍ତଳ ଓ ଲୌହର ହ୍ରାସପ୍ରାପ୍ତ ମୂଲ୍ୟ ଅନୁପାତରେ କମିଯିବ; ଏବଂ ଶେଷରେ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଭଗ୍ନ ଓ ବିଭକ୍ତ ଅବସ୍ଥା କାଦୁଅ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଲୌହର ଭଙ୍ଗୁରତା ସହ ତୁଳନୀୟ ହେବ। ତାହା ପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ଆସିବ; ସେହି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଶସ୍ୟମର୍ଦ୍ଦନ ଖଳାର ତୁଷ ପରି ହେବା ପରେ ଏହା ଆସିବ। ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆଉ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ମିଳିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବ।
GSAM 54.2ତାହା ପରେ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦର୍ଶନରେ ଚାରିଟି ବୃହତ୍ ପଶୁର ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ସେହି ବିଷୟ ପୁନର୍ବାର ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ଓ ଏହି ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ “କ୍ଷୁଦ୍ର ଶୃଙ୍ଗ” ଶକ୍ତିର ଗତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି। ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟ ଦଶ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେବା ପରେ ଏହି ଶକ୍ତି ଉତ୍ଥିତ ହେବ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟିକୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ବଶୀଭୂତ କରି ସେସବୁ ଉପରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶାସକରୂପେ ନିଜକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବ। ଏହି ପୋପୀୟ ଶକ୍ତି ଚତୁର୍ଥ ରାଜ୍ୟର ବିଭକ୍ତ ଓ ଭଙ୍ଗୁର ଅବସ୍ଥାରେ 1260 ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ। ଏହିପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ସାଧୁମାନଙ୍କୁ ଦେବା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ସେହି ରାଜ୍ୟ ଶେଷରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଶାସନ କରିବ ଓ ଚିରକାଳ ସ୍ଥିର ରହିବ।
GSAM 552300 ଦିନ
GSAM 55.1ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମେଷ, ଛାଗ ଓ “ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବା କ୍ଷୁଦ୍ର ଶୃଙ୍ଗ”ର ଦର୍ଶନରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ପୁନର୍ବାର କାଳର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୀତ ହୁଅନ୍ତି। 13 ଓ 14 ପଦରେ ବିଚାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ଏକ ସମୟକାଳ—2300 ଦିନ—ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରାଯାଏ। ଏହା ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଥିଲା, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ତାହା ସେହିପରି ବୁଝିଥିଲେ; କାରଣ ଦୂତ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ ଦର୍ଶନର ବିଷୟ ଘଟିବାକୁ ଆହୁରି ଅନେକ ଦିନ ବାକି ଅଛି। ଦିନଗୁଡ଼ିକର ଆରମ୍ଭ ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ତାରିଖ ଦିଆଯାଇ ନ ଥିଲା; ତେଣୁ ସେ ଏହା କହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ କରନ୍ତି, “ମୁଁ ସେହି ଦର୍ଶନରେ ଚମତ୍କୃତ ହେଲି; କିନ୍ତୁ କେହି ତାହା ବୁଝିଲେ ନାହିଁ।”
GSAM 55ମସୀହଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତୁରି ସପ୍ତାହ
GSAM 55.2ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ନିବେଦନର ଉତ୍ତରରେ ତାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବୋଧ ଦେବା ପାଇଁ ଦୂତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସତୁରି ସପ୍ତାହର ଏକ ସମୟକାଳ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲେ। ବର୍ଷକୁ ନେଇ ଗଣିତ ଏହି ସପ୍ତାହଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଅଣସ୍ତରି ସପ୍ତାହ [ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ ଯେ “ସପ୍ତାହ” ବୋଲି ଅନୂଦିତ ଶେଭୂଇମ୍ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଏହା] ମସୀହଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେବ। ଯେଉଁ ଘଟଣାଠାରୁ ଏହି ସମୟକାଳ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଥିଲା, ସେହି “ଯିରୂଶାଲମକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ ଓ ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଆଜ୍ଞା” ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିଆଯାଇ ନ ଥିଲା। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ, ଅଣସ୍ତରି ସପ୍ତାହ କେଉଁ ସମୟରେ ଶେଷ ହେବ, ଦାନିୟେଲ କିପରି ଜାଣିପାରିଥାଆନ୍ତେ? ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ ପୁନର୍ବାର ବିବେଚିତ ହୋଇଛି। ସେ ପଚାରିଲେ, “ଏହିସବୁ ବିଷୟର ପରିଣାମ କଅଣ ହେବ?” ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପଥରେ ଯିବାକୁ କୁହାଯାଏ; କାରଣ ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ “ଅନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ଧ ଓ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ” ଅଛି, ସେହି ସମୟରେ “ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ।”
GSAM 55.3ନିଃସନ୍ଦେହରେ ଏହି ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ ସେହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ଯାହା ପ୍ରେରିତ ପିତର ଏହି କଥାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି: “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅନୁଗ୍ରହ ହେବ, ତହିଁ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଏହି ପରିତ୍ରାଣ ବିଷୟରେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଓ ଅନ୍ୱେଷଣ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରରେ ଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆତ୍ମା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦୁଃଖଭୋଗ ଓ ତହିଁ ପରେ ହେବାକୁ ଥିବା ମହିମା ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ବେଳେ କେଉଁ ସମୟ କିମ୍ବା କିପ୍ରକାର ସମୟ ସୂଚାଉଥିଲେ, ତାହା ସେମାନେ ଅନ୍ୱେଷଣ କଲେ।”62
GSAM 56ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ପରିଣାମ
GSAM 56.1ପୁରାତନ ନିୟମର ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ମଲାଖୀ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ବିନାଶର ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇଯାଇଛନ୍ତି: “ଦେଖ, ଭାଟି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦିନ ଆସୁଅଛି; ସମସ୍ତ ଅହଙ୍କାରୀ, ହଁ, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀ ନଡ଼ା ପରି ହେବେ। ସୈନ୍ୟାଧିପତି ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ସେହି ଆଗାମୀ ଦିନ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରିବ, ତାହା ସେମାନଙ୍କର ମୂଳ କିମ୍ବା ଶାଖା କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭର ନାମକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଧାର୍ମିକତାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆପଣା ପକ୍ଷରେ ଆରୋଗ୍ୟ ନେଇ ଉଦୟ ହେବେ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାହାରି ଗୁହାଳର ବାଛୁରୀମାନଙ୍କ ପରି ବଢ଼ିବ। ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ପଦଦଳିତ କରିବ; କାରଣ ସୈନ୍ୟାଧିପତି ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ଏହା କରିବା ଦିନରେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଦତଳେ ଭସ୍ମ ହେବେ।”63
GSAM 56.2ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିବା ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପରିତ୍ରାଣ ଯୋଜନାର ଏତେଗୁଡ଼ିଏ ଦିଗ ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲା। ତେଣୁ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବଂଶଧରଙ୍କ ଆଗମନର ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଅଛି ବୋଲି ଦେଖି ଓ ବୁଝି ବାକ୍ୟର ଯତ୍ନଶୀଳ ଅଧ୍ୟୟନକାରୀମାନେ କେତେ ଅଧିକ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇଥିବେ! ସାଧାରଣ ଜନତା, ଏପରିକି ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସମାଜଗୃହରେ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ବାକ୍ୟ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ (ପ୍ରେରିତ 13:27)। କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭାବରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଥିବା ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଅଧ୍ୟୟନପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଆକୁଳ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିବେ, ଯେପରି ଏହି ଯୁଗରେ ପ୍ରେରିତ ଯୋହନ କରିଥିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ, ଆସନ୍ତୁ, ଆଉ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ।”
Notes
- ହିତୋପଦେଶ 13:12। ↩
- ହାଗୟ 2:6, 7। ↩
- ହିବ୍ରୁ 12:26-28। ↩
- ଯିଶାୟ 28:13। ↩
- ହିତୋପଦେଶ 4:18। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 4:1। ↩
- ହିବ୍ରୁ 11:4। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 4:25। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 5:29। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 9:1; 10:9, 10। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 13:15-17। ↩
- ହିବ୍ରୁ 11:8। ↩
- ହିବ୍ରୁ 11:10। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 15:13-15। ↩
- ହିବ୍ରୁ 11:19। ↩
- ଗାଲାତୀୟ 3:16। ↩
- ଗାଲାତୀୟ 3:8। ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 28:13, ↩
- ଆଦିପୁସ୍ତକ 49:10। ↩
- ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 1:8; ପ୍ରେରିତ 7:18, ↩
- ହିବ୍ରୁ 11:23। ↩
- ଯୋସେଫସ୍ଙ୍କ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ, ପୁସ୍ତକ 2, ଅଧ୍ୟାୟ 9, ପରିଚ୍ଛେଦ 7; ଭାବବାଣୀର ଆତ୍ମା, ଖଣ୍ଡ 1, ପୃଷ୍ଠା 165, 166 ଦେଖନ୍ତୁ। ↩
- ପ୍ରେରିତ 7:25। ↩
- ଗଣନାପୁସ୍ତକ 24:17। ↩
- ହିବ୍ରୁ 11:12, 13। ↩
- ଗଣନାପୁସ୍ତକ 14:21। ↩
- ହବକ୍କୂକ 2:14। ↩
- ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ 25:40; 26:30; 27:8; ପ୍ରେରିତ 7:44। ↩
- ହିବ୍ରୁ 8:3-5; 9:8-12। ↩
- ହିବ୍ରୁ 10:1। ↩
- ପ୍ରେରିତ 13:19, 20। ↩
- ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 4:6, 7। ↩
- ପ୍ରଥମ ଶମୁଏଲ 8:7। ↩
- ପ୍ରଥମ ଶମୁଏଲ 8:5। ↩
- ପ୍ରଥମ ଶମୁଏଲ 8:19, 20। ↩
- ହୋଶେୟ 13:9-11। ↩
- ଯିହିଜିକଲ 21:25-27। ↩
- ମୀଖା 4:8। ↩
- ଗୀତସଂହିତା 89:27-29, 36, 37। ↩
- ଯିଶାଇୟ 9:6, 7। ↩
- ଆଦି ପୁସ୍ତକ 5:24। ↩
- ଏବ୍ରୀ 11:5। ↩
- 2 ରାଜାବଳୀ 2:11, 12। ↩
- ଯିହୂଦା 14, 15। ↩
- ଆୟୁବ 19:23-27। ↩
- 1 ବଂଶାବଳୀ 29:23। ↩
- ପ୍ରେରିତ 2:30, 31। ↩
- ଗୀତସଂହିତା 110:1। ↩
- ଯିଶାଇୟ 7:14। ↩
- ମାଥିଉ 22:42-45; ଗୀତସଂହିତା 110:1। ↩
- ଏବ୍ରୀ 1:8, 9। ↩
- ମୀଖା 5:2। ↩
- 1 ରାଜାବଳୀ 8:10, 11। ↩
- 2 ବଂଶାବଳୀ 7:12। ↩
- ହାଗୟ 2:9। ↩
- ଯିଶାଇୟ 11:1-4। ↩
- ଯିଶାଇୟ 25:6-9। ↩
- ଯିଶାଇୟ 65:17-22। ↩
- ଯିହିଜିକଲ 37:12। ↩
- ଯିଶାଇୟ 53:1-5। ↩
- ଯିଶାଇୟ 33:17। ↩
- 1 ପିତର 1:10, 11। ↩
- ମଲାଖୀ 4:1-3। ↩