ଅଧ୍ୟାୟ 14 — ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର
GSAM 214.1“ସେମାନେ କିଣିବାକୁ ଯାଇଥିବା ସମୟରେ ବର ଆସିଲେ; ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେଲା।”1
GSAM 214.2ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବରଙ୍କ ଆଗମନ ପୃଥିବୀକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ନୁହେଁ, ବରଂ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ତାହାଙ୍କ ଆଗମନ। ବିବାହ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଘଟୁଥିବା ଏକ ଘଟଣା। ଲୂକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ସୁସମାଚାରରେ ଏହା ଏହିପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି: “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଟି ବନ୍ଧା ଥାଉ ଓ ପ୍ରଦୀପ ଜଳୁଥାଉ; ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ହୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ପ୍ରଭୁ ବିବାହ ଉତ୍ସବରୁ ଫେରିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯେପରି ସେ ଆସି ଦ୍ୱାରରେ ଆଘାତ କଲେ ସେମାନେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲି ଦେଇପାରନ୍ତି।”2
GSAM 214ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବିବାହ କୁହାଯାଏ
GSAM 214.3ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ବରଙ୍କ ଆଗମନ ଦାନିୟେଲ 7:13, 14ରେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଜଣେ ରାଜା ନିଜ ସିଂହାସନ ଓ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ରାଜଧାନୀକୁ ଆସିବାକୁ ବିବାହ କୁହାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଘଟଣା—ରାଜଧାନୀକୁ କନ୍ୟାରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିବା—ପ୍ରକୃତ ବିବାହର ଆଡ଼ମ୍ବର ଓ ଜାକଜମକ ସହିତ ପାଳିତ ହେଉଥିଲା। ସେହିପରି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ସମୟରେ, ସେ ନିଜ କନ୍ୟା—ନୂତନ ଯିରୂଶାଲମକୁ—ବିବାହ କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ (ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 21:9); ଆଉ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଏହାକୁ “ବିବାହ” କୁହାଯାଇଛି।
GSAM 214.42300 ଦିନର ସମାପ୍ତି, ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ପରେ, ଆଗମନରେ ବିଶ୍ୱାସୀ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଅନୁଭୂତିର ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାଚ୍ୟ ଦେଶର ବିବାହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଘଟଣା ସହିତ ତୁଳନା କରି କହିଲେ, “ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।” 2300 ଦିନର ଶେଷରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଘଟଣାର ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପାଇବାରୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା; ଏହିପରି ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ “ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।”
GSAM 215“ମୁଁ ଫେରି ଆସିବି”
GSAM 215.11845ରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଦର୍ଶନରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପ୍ରଥମ କୋଠରିରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ କୋଠରିକୁ ଯାଉଥିବା ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ପାଉ: “‘ଏଠାରେ ଅପେକ୍ଷା କର; ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ମୋର ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉଅଛି; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ନିଷ୍କଳଙ୍କ ରଖ, ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ମୁଁ ବିବାହ ଉତ୍ସବରୁ ଫେରି ଆସି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୋ ନିକଟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି।’ ତାହାପରେ ମେଘମୟ ଏକ ରଥ, ଯାହାର ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଥିଲା ଓ ଯାହାର ଚାରିପାଖରେ ଦୂତମାନେ ଥିଲେ, ଯୀଶୁ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ ସେଠାକୁ ଆସିଲା। ସେ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ, ଆଉ ପିତା ବସିଥିବା ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ତାହାଙ୍କୁ ନିଆଗଲା।”3
GSAM 215ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ପରେ ଦୟା
GSAM 215.2ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆକାଶର ମେଘମାଳାରେ ପ୍ରକୃତରେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଘଟୁଥିବା ଏକ ଘଟଣାକୁ ସୂଚାଉଥିବା ପରି ମନେହୁଏ; କାରଣ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ପରେ ଅନ୍ୟ କୁମାରୀମାନେ ଆସି ଦ୍ୱାରରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ “ଜାଗି ରହିବା” ପାଇଁ କୁହାଯାଏ, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଆଗମନର ଦିନ କିମ୍ବା ସମୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ପୁଣି, ବୁଦ୍ଧିମତୀ କୁମାରୀମାନେ ବରଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ ଏହି ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୁଏ।
GSAM 215.3କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ବ୍ୟବହୃତ ଭାଷାରୁ ମନେହୁଏ ଯେ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ “ନିର୍ବୁଦ୍ଧି” କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବରଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାର ସୁଯୋଗ ରହିଛି। ସେମାନଙ୍କୁ “ଜାଗି ରହିବା” ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଜାଗି ରହିବା ଓ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବାର ପ୍ରକୃତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ତେଣୁ, ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ସମୟରେ ଦୟା ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଏ ନାହିଁ ବୋଲି ମନେହୁଏ।
GSAM 215ଏହା ଲୂକ 13:25-28ର ଦ୍ୱାର ନୁହେଁ
GSAM 215.4ଅତୀତରେ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦ୍ୱାରକୁ ଲୂକ 13:25-28ରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦ୍ୱାର ସହିତ ଏକ ବୋଲି ଭାବି ଭୁଲ କରାଯାଇଛି। ସେଠାରେ ଲେଖାଅଛି, “ଘରର କର୍ତ୍ତା ଥରେ ଉଠି ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କଲା ପରେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ ଦ୍ୱାରରେ ଆଘାତ କରି କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲି ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଉ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିବେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଅଛ, ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ.... ହେ ଅଧର୍ମାଚାରୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ମୋଠାରୁ ଦୂର ହୁଅ। ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅବ୍ରହାମ, ଇସ୍ହାକ, ଯାକୁବ ଓ ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଦେଖିବ, ଆଉ ନିଜେ ବାହାରକୁ ତଡ଼ାଯାଇଥିବ, ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ରୋଦନ ଓ ଦନ୍ତର କିଡ଼ିମିଡ଼ି ହେବ।” ଉପରୋକ୍ତ ଭାଷାରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଏହି ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହେବା ସମୟରେ ବାହାରେ ରହିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇସାରିଛି। ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆସିସାରିଛି; କାରଣ ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାରପ୍ରାପ୍ତମାନଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ଦେଖିବେ। ଅପରପକ୍ଷରେ, କୁମାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ପ୍ରଭୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଆସି ନାହାନ୍ତି, ବରଂ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଛନ୍ତି।
GSAM 216ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସେବାରେ ଏକ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର
GSAM 216.12300 ଦିନର ସମୟକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ—ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844—ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସେବାରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିବସ ଆସିବା ସମୟରେ ମହାଯାଜକ ବାହାର କୋଠରିର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରି ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଦ୍ୱାର ଖୋଲୁଥିଲେ, ଯେପରି ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଥିବା ପାପସବୁ ଲୋପ କରିବାର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିପାରିବେ; ଆଉ ଠିକ୍ ସେହିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମହାଯାଜକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମନ୍ଦିରର ବାହାର କୋଠରିର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରି, ଯେଉଁ କୋଠରିରେ “ତାହାଙ୍କ ନିୟମର ସିନ୍ଦୁକ” ଦେଖାଗଲା, ତାହା ଖୋଲିଥିଲେ।4
GSAM 216କେଉଁମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତିରେ ଥିଲେ?
GSAM 216.2ଏହି ସମୟରେ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଲୋକ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସେବା ବିଷୟରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପାଇ ନ ଥିଲେ, କାରଣ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ସେମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଏହି ବାହାର ଦ୍ୱାରକୁ ଲୂକ 13:25-28ର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ସହିତ ଏକ ବୋଲି ଭାବି ଭୁଲ କରିଥିଲେ। ତେବେ ସେମାନେ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ନ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କିଏ ଥିଲେ, ସେହି ମତବାଦ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ଓ କେଉଁ ପରିସ୍ଥିତି ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚାଇଲା, ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଦର୍ଶାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବୁ।
GSAM 217.1ଆଗମନ ବାର୍ତ୍ତାର ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ନାମମାତ୍ର ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକରୁ ନିଜକୁ ପୃଥକ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରୁ ସେମାନେ ଏହିପରି ପୃଥକ ହୋଇଥିଲେ, ଉଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସାତ ମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟରୁ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରତି ଦିଆଯାଇଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି। ପଞ୍ଚମ ମଣ୍ଡଳୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାର୍ଦ୍ଦୀ ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରତି ଉପଦେଶ ଏହିପରି: “ଅତଏବ, ତୁମ୍ଭେ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିଅଛ ଓ ଶୁଣିଅଛ, ତାହା ସ୍ମରଣ କର, ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ ଓ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କର। ତେଣୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଜାଗ୍ରତ ନ ରୁହ, ମୁଁ ଚୋର ପରି ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିବି, ଆଉ କେଉଁ ସମୟରେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିବି, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବ ନାହିଁ।”5 ଏହି ଭାଷାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଏପରି ସମ୍ବୋଧିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନର ଘୋଷଣା ଶୁଣିଥିଲେ। ସେମାନେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାର ଦାବି କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ତାହା ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।
GSAM 217ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀ
GSAM 217.2ଏହାପରେ ସୁସମାଚାରର ମଣ୍ଡଳୀର ଷଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥା, ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଏହି ମଣ୍ଡଳୀ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୂଚାଏ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14ର ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାର୍ତ୍ତାର ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା ବାହାରକୁ ଅଣାଯାଇଥିଲେ। ଏହି ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, “ଦେଖ, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଅଛି; ତୁମ୍ଭର ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ, ଯେପରି କେହି ତୁମ୍ଭର ମୁକୁଟ ନେଇ ନ ଯାଏ।”6 ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ କଥାରେ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି: “ଯେ ପବିତ୍ର, ଯେ ସତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଦାଉଦଙ୍କ ଚାବି ଅଛି, ଯେ ଖୋଲନ୍ତି ଆଉ କେହି ବନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି ଆଉ କେହି ଖୋଲେ ନାହିଁ, ସେ ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ମୁଁ ତୁମ୍ଭର କର୍ମସବୁ ଜାଣେ; ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ରଖିଅଛି, ଆଉ କେହି ତାହା ବନ୍ଦ କରିପାରେ ନାହିଁ; କାରଣ ତୁମ୍ଭର ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଅଛି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ମୋର ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିଅଛ ଓ ମୋର ନାମ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ନାହଁ।”7
GSAM 217ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର କ’ଣ?
GSAM 217.3ଏବେ ଉଦ୍ଧୃତ ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶରେ ଖୋଲା ଓ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାରର ଅର୍ଥ କ’ଣ ବୁଝିବାକୁ ହେବ? ଆମ୍ଭେମାନେ ଭାବୁଛୁ, ନିମ୍ନଲିଖିତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାରେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଏକ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଉତ୍ତର ମିଳିପାରେ: ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେକ ଅଧିକ ଆଲୋକ ପାଇଥିଲେ ଓ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ ଯେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପ୍ରଥମ କୋଠରିରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ କୋଠରିକୁ ନିଜ ସେବା ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଖୋଲା ଓ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାରର ବିଷୟ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦଳ ଏହି ସତ୍ୟର ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଛି ଓ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଖୋଲା ଅଛି ବୋଲି ମତବାଦରେ ବିଶ୍ୱାସ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ଏପରି କରି ସେମାନେ ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ପଥ ଅବରୋଧ କରୁଥିଲେ ବା ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧା ଦେଉଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଦ୍ୱାରସବୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଖୋଲାଯାଏ ଓ ବନ୍ଦ କରାଯାଏ—“ସେ ଖୋଲନ୍ତି, ଆଉ କେହି ବନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ।” ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରତି ସମ୍ବୋଧନରେ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖନ୍ତି, ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି ଓ ତାହାଙ୍କ ନାମ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏପରି ଏକ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ଏକ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦିଏ ଓ ତାହା କେହି ବନ୍ଦ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଏହା ନିଃସନ୍ଦେହରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିବାର ଦ୍ୱାରକୁ ସୂଚାଏ; ଲୋକମାନେ ଯେପରି ଏହି ଦ୍ୱାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ ବୋଲି ମନେହେଉଥିଲା (ଯାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖିବୁ); କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଟଳତାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇ ପ୍ରଭୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ “ଖୋଲା ଦ୍ୱାର” ରଖନ୍ତି, ଯାହା କେହି ବନ୍ଦ କରିପାରେ ନାହିଁ।
GSAM 218ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାରର ଏକ ଦ୍ୱାର
GSAM 218.1ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏପରି ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୱାରକୁ ଏହି ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ପାଉଲ କରିନ୍ଥୀୟମାନଙ୍କୁ ଲେଖିବା ସମୟରେ କହନ୍ତି, “ମୋ ନିମନ୍ତେ ଏକ ବୃହତ୍ ଓ ଫଳଦାୟକ ଦ୍ୱାର ଖୋଲାଯାଇଅଛି, ଆଉ ବିରୋଧୀ ଅନେକ ଅଛନ୍ତି।”8 ପୁଣି, କରିନ୍ଥୀୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନିଜ ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ରରେ ସେ କହନ୍ତି, “ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ତ୍ରୋୟାକୁ ଆସିବା ସମୟରେ, ଯଦ୍ୟପି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଦ୍ୱାର ଖୋଲାଯାଇଥିଲା, ତଥାପି ମୋର ଭାଇ ତୀତସଙ୍କୁ ନ ପାଇବାରୁ ମୋ ଆତ୍ମାରେ ଶାନ୍ତି ନ ଥିଲା।”9 ସେ କଲସୀୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନିବେଦନ କରିଥିଲେ: “ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଲାଗି ରୁହ, ଆଉ ଧନ୍ୟବାଦ ସହିତ ସେଥିରେ ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ; ସେହି ସଙ୍ଗେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଯେପରି ଈଶ୍ୱର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିଗୂଢ଼ତତ୍ତ୍ୱ କହିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାରର ଏକ ଦ୍ୱାର ଖୋଲି ଦିଅନ୍ତି; ସେହି ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଅଛି।”10
GSAM 218.2ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶଗୁଡ଼ିକରୁ ଦେଖାଯାଏ ଯେ ସତ୍ୟ ଘୋଷଣା କରିବାର ସୁଯୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର କୁହାଯାଏ; ଆଉ ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀକୁ କୁହାଯାଇଥିବା କଥାରୁ ମନେହୁଏ ଯେ ଏହି ଲୋକମାନେ ବାହାରକୁ ଆହୂତ ହେବା ସମୟରେ, ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାରର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ଫିଲାଦେଲ୍ଫିଆ ମଣ୍ଡଳୀ ତାହାଙ୍କ “ବାକ୍ୟ” ଓ “ନାମ” ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖି ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଥିଲା ଯେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ରଖିବେ, ଯାହା କେହି ବନ୍ଦ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
GSAM 219ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844 ପରର ପରିସ୍ଥିତି
GSAM 219.1ଭାବବାଣୀର ବାକ୍ୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବିଷୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିଥିବାରୁ, ଘଟଣାସବୁ ଘଟିଚାଲିବା ସମୟର ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ପଛକୁ ଚାହିଁ ଦେଖିବା। ପୂର୍ବରୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ପରି, ଏପ୍ରିଲ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗମନ ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା ପାଇଁ ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲା ଥିଲା, ଆଉ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏତେ ଡାକ ଆସୁଥିଲା ଯେ ଜୀବିତ ପ୍ରଚାରକମାନେ ସେସବୁ ପୂରଣ କରିପାରୁ ନ ଥିଲେ। 1844ର ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଆଶାଭଙ୍ଗ ପରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ ଏହି ମତବାଦ ଗ୍ରହଣ କରି ନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାର ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। 1844ର ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଓ “ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଡାକ” (ମାଥିଉ 25) ଦିଆଯିବା ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ତଥାପି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ନିକଟ ବୋଲି ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ସାହସ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ତାଡ଼ନା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି ବିରୋଧୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଏହି ବିଷୟକୁ ଦମନ କରିବାକୁ ଓ “ତାହାଙ୍କ ବିଚାରର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ” ବୋଲି ତଥାପି ଘୋଷଣା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମ୍ଭବ ସମସ୍ତ ଉପାୟରେ ବାଧା ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ବିରୋଧ ବିଷୟରେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ କହିଲେ, “ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଓ ବୁଝିବାର ଅତୀତ।” 2300 ଦିନର ସମାପ୍ତି ନିକଟରେ ବିରୋଧ ଏତେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଥିଲା ଯେ ଜର୍ଜ ଷ୍ଟର୍ସ ଏ ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ନାମମାତ୍ର ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଛି; କେବଳ ଏହି ଡାକ ଯେତେଦୂର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେ, ସେତିକି ଅବଶିଷ୍ଟ।”
GSAM 219.2ସେହି ସମୟକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବିରୋଧ ଓ ପରିହାସ ଦୁଇଗୁଣ ଓ ତିନିଗୁଣ ତୀବ୍ର ହେବାରୁ, ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ସେହି ପରିସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ପାପୀମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିବା ଓ ଆଚାରସର୍ବସ୍ୱ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିସାରିଛୁ। ଈଶ୍ୱର ନିଜ ବିଧାନରେ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଛନ୍ତି।”11
GSAM 219ପାପୀମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ କଠିନତା
GSAM 219.3ପରିହାସକାରୀ ଜଗତର ଏହି ଆଚରଣ କେବଳ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଆଗମନ ମତବାଦ ପ୍ରତି କଠିନ କଲା ନାହିଁ, ବରଂ ନାମମାତ୍ର ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକର ଲୋକମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଥିଲା: “ପ୍ରକୃତ ମନପରିବର୍ତ୍ତନର ଘଟଣା କେତେ ‘ଅଳ୍ପ ଓ ବିରଳ’, ଏବଂ ପାପୀମାନଙ୍କ ଧୃଷ୍ଟତା ଓ କଠିନତା କିପରି ପ୍ରାୟ ଅତୁଳନୀୟ ହୋଇଛି, ତାହା ସ୍ମରଣ କଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରାୟ ଅଜାଣତରେ ଚିତ୍କାର କରି କହୁ, ‘ଈଶ୍ୱର କ’ଣ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ପାସୋରି ଗଲେଣି? ନା ଦୟାର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲାଣି?’”12
GSAM 220.1ଭାବବାଣୀର ସମୟକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରର ପରିସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଆଉ ଜଣେ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାଙ୍କଠାରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଅଧିକ ପଢ଼ୁ: “ସେତେବେଳେ ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପ୍ରାୟ ଅସମ୍ଭବ ଥିଲା; 1844ର ଆଶାଭଙ୍ଗ ଅନେକଙ୍କ ମନକୁ ଏପରି ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଏହି ବିଷୟର କୌଣସି ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁ ନ ଥିଲେ।”13
GSAM 220ଅବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିବାର ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ
GSAM 220.2ଏପରି ପରିସ୍ଥିତି କିଛି ସମୟ ପାଇଁ କେବଳ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିବାର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିବା ପରି ମନେହେଲା, ଯେଉଁମାନେ ତଥାପି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶୀଘ୍ର ଆଗମନରେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭରସା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖିଥିଲେ। ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାରର ଦ୍ୱାର ଏପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖାଯିବାରୁ, ଆଉ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଭୂତି ପ୍ରତି ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ଏକ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଅଛି ବୋଲି ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଦେଖିବାରୁ, ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ ବୋଲି ସେମାନେ କିପରି ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତାହା ସହଜରେ ବୁଝିହୁଏ; ଅଥବା କେତେକଙ୍କ ଭାଷାରେ, “ଦୟାର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା,” ବିଶେଷକରି ଯଦି ସେମାନେ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଓ ଲୂକ 13ର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାରକୁ ଏକ ବୋଲି ଭାବୁଥିଲେ। ଲୋକମାନେ ଯଦି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ଏପରି ନିଜ ହୃଦୟ କଠିନ କରୁଥିଲେ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କର ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କିପରି ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା?
GSAM 220ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ବିଷୟରେ ଭ୍ରାନ୍ତ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଥମେ କିଏ ଦେଲେ?
GSAM 220.3ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ, “ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ନାହିଁ” ବୋଲି ମତବାଦର ଶିକ୍ଷା କିଏ ଆରମ୍ଭ କଲେ? କେଉଁମାନେ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କଲେ? ଆଉ କେଉଁମାନେ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ? ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ସ୍ୱରୂପ, 1845ର ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ମେନ୍ ରାଜ୍ୟକୁ ଜେ. ଭି. ହାଇମ୍ସ କରିଥିବା ଏକ ଗସ୍ତର ବିବରଣୀ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭେମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିବୁ। ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 220.4“ଭାଇ ଜୋସେଫ୍ ଟର୍ନର୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ମତ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଯେ ଆମ୍ଭେମାନେ ମହାନ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଅଛୁ—ଅର୍ଥାତ୍ ଛଅ ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି—ଫଳତଃ କୌଣସି ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଆଉ କୌଣସି ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କ ବିଚାରରେ ଏପରି କରିବା ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ବିନାଶ ଘଟାଇବ।
GSAM 220.5“ସାଂସାରିକ ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମରୁ ବିରତ ରହି ଏହି ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଭାଇ ଟର୍ନର୍ଙ୍କ ମନରେ ଏକ ନୂତନ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ବୋଲି ମନେ କରାଗଲା; ତାହା ଏହି ଯେ, ବର ଆସିସାରିଥିଲେ—ଗତ ଯିହୂଦୀ ବର୍ଷର ସପ୍ତମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ ସେ ଆସିଥିଲେ—ସେତେବେଳେ ବିବାହ ହୋଇଥିଲା—ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ କୁମାରୀ କୌଣସି ଏକ ଅର୍ଥରେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ ଉତ୍ସବକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଆଉ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା!—ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବିନଷ୍ଟ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଆଉ ବାହାରେ ଥିବା କେହି ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଏହି ବିଶାଳ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଆତ୍ମିକ ବ୍ୟାପାର ଶେଷ ହୋଇଗଲା।”14
GSAM 221ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ମତର ଦୃଢ଼ ବିରୋଧ କିଏ କଲେ?
GSAM 221.1ପ୍ରାଚୀନ ଟର୍ନର୍ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ନିଜର “ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ” ମତବାଦର ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ଦେଶର ସେହି ଅଞ୍ଚଳରେ ତାଙ୍କର ଅନେକ ଅନୁଗାମୀ ଥିଲେ। ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବାହାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିବାର ଦ୍ୱାର ଏପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ ଥିବାରୁ, ସେମାନେ ଧର୍ମବିଶ୍ୱାସ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥାନ୍ତୁ ବା କରୁ ନ ଥାନ୍ତୁ, ଅନେକେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଏହି ବିଷୟରେ ଟର୍ନର୍ଙ୍କ ମତ ଆଡ଼କୁ ଢଳିପଡ଼ିଲେ।
GSAM 221.2ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଶବ୍ଦର ଯେପରି ଭୁଲ ଅର୍ଥ କରା ନ ଯାଏ, ସେଥିପାଇଁ ଏହାପରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ବୋଲି କହିବୁ; ଆଉ ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଅନେକ ଲୋକ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଟର୍ନର୍ଙ୍କ ମତ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମବାରର ସତ୍ୟ ଦେଖି ନ ଥିଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣି ନ ଥିଲେ, ଆଉ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣି ନ ଥିଲେ। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ହିଁ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ତାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରକାଶନରେ ଏହିପରି କହନ୍ତି:—
GSAM 221.3“1844ରେ ପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ସମୟ ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଆଗମନ ଅତି ନିକଟ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ; ସେମାନେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସଙ୍କଟକାଳରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ଆଉ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମନୁଷ୍ୟର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଭାବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି। ବିଚାର ନିକଟ ବୋଲି ସତର୍କବାଣୀ ଦେଇସାରିଥିବାରୁ, ସେମାନେ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ଜଗତ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଛି, ଆଉ ପାପୀମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରର ବ୍ୟାକୁଳତା ଲୋପ ପାଇଲା। ଏହି ସମୟରେ ଅଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ଦୁଃସାହସିକ, ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିହାସ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଉ ଏକ ପ୍ରମାଣ ପରି ମନେହେଲା ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୟା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ତାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ପ୍ରତ୍ୟାହୃତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏସବୁ ସେମାନଙ୍କର ଏହି ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ କଲା ଯେ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ଶେଷ ହୋଇଛି, ଅଥବା ସେମାନଙ୍କ ଭାଷାରେ, ‘ଦୟାର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଛି।’ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି, ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଦୟାର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସରେ ଏକମତ ଥିଲେ।”15
GSAM 222.1ଏହି ଉଦ୍ଧୃତିରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ମତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ବୋଲି ଲେଶମାତ୍ର ସୂଚନା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି। ଉପରେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ପରି, ଏହି ମତବାଦ ପ୍ରଥମେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ଜୋସେଫ୍ ଟର୍ନର୍ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। 1845ର ବସନ୍ତ ଋତୁର ଆରମ୍ଭରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ (ସେତେବେଳେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍) ଉପରୋକ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଜୋସେଫ୍ ଟର୍ନର୍ଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଓ “ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ ନାହିଁ, ଆଉ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ନାହିଁ” ବୋଲି ତାଙ୍କର ମତବାଦ ଘୋଷଣା କରିବା ଶୁଣିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ ଯେ ସେ “ଭ୍ରାନ୍ତ ମତବାଦ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ; ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିସୁଝି ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତଥାପି ଦୟା ଥିଲା।”
GSAM 222“ଦୟା ନାହିଁ” ମତର ବିରୋଧ
GSAM 222.2ଜେ. ଏନ୍. ଆଣ୍ଡ୍ରୁଜ୍ 1844 ଓ 1845ରେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ବାସ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାକାର ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ସହିତ, ଏବଂ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ ବୋଲି ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ଜୋସେଫ୍ ଟର୍ନର୍ଙ୍କ ଆଚରଣ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ସେ ସେହି ସମୟରେ ଏହି ବିଷୟରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ମତ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି, “ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ମତ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଯେଉଁମାନେ ତଥାପି ଏହି ମତ ଧରି ରହିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ବିଷୟରେ ସଂଶୋଧନ କଲା।”16
GSAM 222.31845ର ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍କୁ ଗଲେ। ଏହି ଗସ୍ତ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ କଥା ଉଦ୍ଧୃତ କରିବି, ଯିଏ ସେତେବେଳେ ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ସେ କହନ୍ତି:—
GSAM 222.4“1845ର ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ଗସ୍ତ ସମୟରେ, ମୁଁ ମୋର ଜଣେ ପ୍ରିୟ ବାନ୍ଧବୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ସବୁ କଥା କହିଲି। ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଥିଲେ, ଫଳତଃ ସେ ଆଲୋକ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନ ଥିଲେ। ସେ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିତ୍ରାଣ ନାହିଁ ବୋଲି ଈଶ୍ୱର ମୋତେ କେବେ ଦେଖାଇ ନାହାନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣିଶୁଣି ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି।’”17
GSAM 222.5ସେ ମଧ୍ୟ 1846ରେ କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କ ତୃତୀୟ ଥର ପ୍ୟାରିସ୍ ଗସ୍ତ ବିଷୟରେ ନିମ୍ନମତେ କହନ୍ତି:—
GSAM 222ଭ୍ରାନ୍ତ ମତର ଆଉ ଏକ ଭର୍ତ୍ସନା
GSAM 222.6“ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଆଉ ଏକ ଘଟଣା ହେଉଛି 1846ରେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଦର୍ଶନ। କୁମାରୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ଯେତେବେଳେ ଶୟତାନ ସରଳହୃଦୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବାରୁ ନିବୃତ୍ତ କରିପାରେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି ସେମାନଙ୍କୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ସୀମା ବାହାରକୁ ଠେଲିଦିଏ। ଜଣେ ଉତ୍ତମ ଭଉଣୀ ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକୁ କହି ଆସୁଥିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପ୍ରେରିତ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ଭଉଣୀ ହାର୍ମନ୍ଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ସେହି ଭଉଣୀଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ କୌଣସି ସତ୍ୟତା ନ ଥିଲା, କାରଣ ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକରେ ଏପରି ଅନେକ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବେ; ଉତ୍ତମ ଦୂତମାନେ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକର ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଯିବେ, ଆଉ ଏପରି କରିବା ସମୟରେ ସେମାନେ [ଦୂତମାନେ] ଏହି ଭଉଣୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ [ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କର ‘ଦୟା ନାହିଁ’ ବାର୍ତ୍ତା] ଦ୍ୱାର ବାହାରେ ଛାଡ଼ିଦେବେ।”18
GSAM 223କୌଣସି ବିରୋଧାଭାସ ନାହିଁ
GSAM 223.1ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏକଦା “ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ” ବୋଲି ମତ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ତାହାର ବିପରୀତ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ କେତେକ ଲୋକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହୀ ହୋଇଥିବାରୁ, ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ ବିଷୟରେ ମୁଁ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବି, ଯେଉଁମାନେ 1845ରୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ନିମ୍ନରେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ରାଜ୍ୟର ମ୍ୟାଡିସନ୍ ଜିଲ୍ଲାର ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ୍ନିବାସୀ ଆଇରା ଆବିଙ୍କ ଏକ ବିବୃତି ଦିଆଯାଇଛି:—
GSAM 223.2“1846 ଓ 1850 ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଥିଲେ, ଆଉ ପିଲାମାନଙ୍କ ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ। ସେମାନେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ନ ଥିବା ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରୁଥିଲେ, ଆଉ ବିଶ୍ୱାସରୁ ପତିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଆଶା ନାହିଁ ବୋଲି ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହିବା ମୁଁ କେବେ ଶୁଣିଥିବାର ସ୍ମରଣ କରେ ନାହିଁ।”19
GSAM 223ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 223.3ନ୍ୟୁ ଇଂଲଣ୍ଡର ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାରର ଚରମ ମତବାଦ ବିଷୟରେ କଅଣ ଜାଣନ୍ତି, ତାହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ନିମ୍ନଲିଖିତ ପତ୍ର ଦେଉ:—
GSAM 223.4“ଅଗଷ୍ଟ 5 ରୁ 9, 1891 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ପ୍ରାୟ 30,000 ଅଧିବାସୀ ଥିବା ବ୍ରୁକ୍ଷ୍ଟନ୍ ସହରରେ ପ୍ରାଚୀନ ମାଇଲ୍ସ ଗ୍ରାଣ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବିତର୍କ କଲି। ବିତର୍କଟି ବଡ଼ ତମ୍ବୁରେ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ନଗର ପରିଷଦର ପୂର୍ବତନ ସଭାପତି ଶ୍ରୀ ଜନ୍ ବାର୍ବର୍ ତାହାର ସଭାପତିତ୍ୱ କରିଥିଲେ। ଏହି ସହର ବୋଷ୍ଟନ୍ଠାରୁ ପ୍ରାୟ କୋଡ଼ିଏ ମାଇଲ୍ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ। ବିତର୍କଟି ବିଶ୍ରାମବାର ବିଷୟରେ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀ ଗ୍ରାଣ୍ଟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଅନୁଭୂତିର କଥାକୁ ବିତର୍କ ମଧ୍ୟକୁ ଟାଣି ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେ ଅଭିଯୋଗ କଲେ ଯେ, ‘ବହୁ ପୂର୍ବେ, 1844 ମସିହାରେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟ ଅତୀତ ହୋଇଯାଇଛି, ଆଉ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ନାହିଁ।’”
GSAM 224.1“ଉତ୍ତରରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି ଯେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଏକ ସମୟରେ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ସେହି ମତ ଧରିଥିଲେ; ଆଉ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସେହି ମତକୁ ଆଦୌ ସମର୍ଥନ କରି ନ ଥିଲେ, ବରଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ଯେ ସେହି ମତ ‘ମିଥ୍ୟା’, ଆଉ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ଏବେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ମୁଁ କହିଲି, ‘ଏହା ସତ୍ୟ, ଆଉ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରାଣ୍ଟ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏହା ସତ୍ୟ।’ ମୁଁ ଏହା କହିବା ବେଳେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ [ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ବଡ଼ ତମ୍ବୁରେ ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବେଶ୍ ଅଧିକ ଥିଲା] ଦୃଢ଼ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ସମ୍ମତି ଜଣାଇ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଲେ। ଏତିକି କହିଲେ ଯଥେଷ୍ଟ ହେବ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରାଣ୍ଟ ବିତର୍କରେ ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆଉ ଉଠାଇଲେ ନାହିଁ।” ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଜର୍ଜ ଇ. ଫିଫିଲ୍ଡ, ସାଉଥ୍ ଲାଙ୍କାଷ୍ଟର୍, ମାସାଚୁସେଟ୍ସ, ଡିସେମ୍ବର 6, 1895।”
GSAM 224ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସର୍ବଦା ପାପୀମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟିତ
GSAM 224.31844 ମସିହାରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରିଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଆହୁରି ପ୍ରମାଣ କରେ: ସେ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ କନେକ୍ଟିକଟ୍ର ରକି ହିଲ୍ରେ ଆଲବର୍ଟ ବେଲ୍ଡେନ୍ଙ୍କ ଘରେ ଏପ୍ରିଲ୍ 20, 1848 ତାରିଖରୁ ଏକ ସଭା କରିଥିଲେ। ଏହି ସଭାରେ ଜଗତର କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏପରି ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶେଷ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଏହି ବିଷୟରେ ଆମେ ସେହି ଶ୍ରେଣୀର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବୁ, ଯିଏ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ହାତରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। କନେକ୍ଟିକଟ୍ର କେନ୍ସିଙ୍ଗଟନ୍ରୁ ଫେବୃଆରୀ 22, 1891 ତାରିଖରେ ଲେଖି ଜନ୍ ୱାଇ. ୱିଲ୍କକ୍ସ କହନ୍ତି:—
GSAM 224.4“କନେକ୍ଟିକଟ୍ର ରକି ହିଲ୍ରେ ଭାଇ ଏ. ବେଲ୍ଡେନ୍ଙ୍କ ଘରର ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପର ଘରେ ସଭାଗୁଡ଼ିକ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲି। ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ପରିଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ପାଇଥିଲି। ତାହାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ଭାଇ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମୋତେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଉତ୍ସାହ ଓ ବଳ ପାଇଥିଲି, ତାହା ନ ଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିବାକୁ ବା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ମୁଁ କେବେ ସାହସ କରିପାରିଥାନ୍ତି କି ନାହିଁ, ଜାଣେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଗଭୀର ଆଗ୍ରହ ରଖୁଥିଲେ ଓ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପରିଶ୍ରମ କରିଥିଲେ।”
GSAM 225.1ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମେନ୍ର ଟପ୍ସମ୍ରେ ଥିବା ଷ୍ଟକ୍ବ୍ରିଜ୍ ହାଉଲାଣ୍ଡଙ୍କୁ ଏକ ପତ୍ରରେ ସେହି ସଭା ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ, “ଭାଇ ବେଟ୍ସ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ଅତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ଆଉ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାକ୍ଷ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକର ଗୁରୁତ୍ୱ ହୃଦୟରେ ବସାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବାକ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ସତ୍ୟରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥିର କରିବାରେ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେଇ ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବାରେ ଫଳପ୍ରଦ ହୋଇଥିଲା।”
GSAM 225ନ୍ୟୁୟର୍କର ଓସ୍ୱିଗୋରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ
GSAM 225.21849 ମସିହାରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେମ୍ସ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନ୍ୟୁୟର୍କର ଓସ୍ୱିଗୋରେ ପରିଶ୍ରମ କରିଥିଲେ। ସେହି ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ହାଇରମ୍ ପ୍ୟାଚ୍ ଓ କୁମାରୀ ବେନ୍ସନ୍, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବିବାହ ନିର୍ବନ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
GSAM 225.3ମାର୍ଚ୍ଚ, 1850 ମସିହାରେ ଓସ୍ୱିଗୋରେ ପୁଣି ସଭାଗୁଡ଼ିକ ହୋଇଥିଲା। ଏପ୍ରିଲ୍ ମାସର ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟ ପତ୍ରିକାରେ ସେହି ସଭାଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହି ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଲେଖିଥିଲେ:
GSAM 225.3“ଏହି ସହରରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅତି ଆଗ୍ରହଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଛି। ଗତ ଦୁଇ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଆମ ସଭାଗୁଡ଼ିକର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ସେମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ଥିଲା, ଆଉ ଈଶ୍ୱର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଛନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଓ ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଛି। ଗତ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପରର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ବିଶେଷ ଉପକାର ପାଇଁ ଏକ ସଭା କରିଥିଲୁ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା ଢଳାଯାଇଥିଲା। ପିଲାମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନତ ହେଲେ, ଆଉ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ, ବିଶେଷତଃ ପଞ୍ଚମ ଆଜ୍ଞାକୁ, ପାଳନ କରିବାର ଓ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ରାଣ ଖୋଜିବାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ପରି ଲାଗିଲା। ମୁଁ କେବେ ଦେଖିଥିବା ସଭାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଅନ୍ୟତମ ଅତି ଆଗ୍ରହଜନକ ସଭା ଥିଲା।”
GSAM 225.4ନଭେମ୍ବର, 1849 ମସିହାର ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ବିବରଣୀ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ; ଆଉ 1850 ମସିହାରେ ଏହି ପତ୍ରିକାର ଶେଷ ସଂଖ୍ୟାରେ ଭର୍ମଣ୍ଟର ୱେଟ୍ସଫିଲ୍ଡରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ସଭାର ଓ ଜଗତରୁ ସଦ୍ୟ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିବା ହୀମନ୍ ଚର୍ଚ୍ଚିଲ୍ଙ୍କ ସେଥିରେ ଉପସ୍ଥିତିର ବିବରଣୀ ରହିଛି। ସେହି ଲେଖାରେ ତାଙ୍କୁ “ଭାଇ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନ ଥିଲେ ଏହା କିପରି ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା?
GSAM 226ଏକୋଇଶ ଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ
GSAM 226.1ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆମେ 1888 ମସିହାରେ ଏକୋଇଶ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟପତ୍ର ଦେଉଛୁ; ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକେ 1844 ମସିହାର ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଥିଲେ ଓ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଉଦ୍ଭବ ସମ୍ପର୍କରେ ଜାଣିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ 1851 ପୂର୍ବରୁ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାରେ ଥିଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାର ପ୍ରାୟ ଆରମ୍ଭରୁ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲେ:—
GSAM 226.2“ଆମ୍ଭେମାନେ, ନିମ୍ନ ସ୍ୱାକ୍ଷରକାରୀମାନେ, 1844 ମସିହାରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଅତୀତ ହେବା ବେଳର ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହିତ ଭଲ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲୁ, ଆଉ 1850 ମସିହା ବେଳକୁ ମଧ୍ୟ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲୁ। ସେହି ବାର୍ତ୍ତାର ଉଦ୍ଭବ ସମୟରୁ ଶେଷୋକ୍ତ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓ ତାହା ପରେ ମଧ୍ୟ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ଧରିଥିବା ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ମତବାଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବୃତିରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ଆପଣା ଆପଣା ନାମ ସ୍ୱାକ୍ଷର କରୁଅଛୁ।
GSAM 226.3“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:7, 8 ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଦାନିୟେଲ 8:14ର 2300 ଦିନର ଶେଷରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପ୍ରଥମ କକ୍ଷରେ ଆପଣା କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଆଉ ଆପଣା ସେବାକାର୍ଯ୍ୟକୁ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରି ବିଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ; ଏହି ବିଷୟରେ ପରିତ୍ରାଣ ଯୋଜନା ସହିତ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିଲା। ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱାର ଖୋଲାଯାଇଥିଲା ଓ ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରାଯାଇଥିଲା।
GSAM 226.4“ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ପାଇ ତାହାର ବିପକ୍ଷ ହୋଇ ତୀବ୍ର ବିରୋଧ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସେହି ଆଲୋକ ପାଇ ନ ଥିଲେ, କିମ୍ବା 1844 ପୂର୍ବରୁ ଆପଣା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ହେବାର ବୟସରେ ପହଞ୍ଚି ନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯଦି ସରଳ ହୃଦୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେବେ ବୋଲି ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନ ଥିଲେ।
GSAM 226.5“ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଅତୀତ ହେବା ପରେ ପରେ, ୱିଲିୟମ୍ ମିଲର୍ ଓ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ ଯେ ଜଗତ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଛି, ଆଉ ପ୍ରଭୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଆସିବେ। ତଥାପି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୃତୀୟ ବାର୍ତ୍ତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ଆଶାଭଙ୍ଗର କାରଣ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ପରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ ଦୟାର ସମୟ ଅତୀତ ହୋଇଛି ବୋଲି ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନ ଥିଲେ।”
GSAM 227.1ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ, “ଜେ. ବି. ସ୍ୱିଟ୍, ସାଉଥ୍ ସାଗିନଅ, ମିଶିଗାନ୍; ସାମୁଏଲ୍ ମାର୍ଟିନ୍, ୱେଷ୍ଟ୍ ରିଞ୍ଜ୍, ନ୍ୟୁ ହ୍ୟାମ୍ପଶର୍; ଆଇରା ଆବି, ନର୍ଥ୍ ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ, ନ୍ୟୁୟର୍କ; ଶ୍ରୀମତୀ ଆର୍. ବି. ଆବି, ନର୍ଥ୍ ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ, ନ୍ୟୁୟର୍କ; ଶ୍ରୀମତୀ ଡାୟାନା ଆବି, ନର୍ଥ୍ ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ, ନ୍ୟୁୟର୍କ; ଶ୍ରୀମତୀ ଏଲ୍. ବି. ଆବି, ନର୍ଥ୍ ବ୍ରୁକ୍ଫିଲ୍ଡ, ନ୍ୟୁୟର୍କ; ହୀମନ୍ ଏସ୍. ଗର୍ନି, ମେମ୍ଫିସ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଆନ୍ ଇ. ଗର୍ନି, ମେମ୍ଫିସ୍, ମିଶିଗାନ୍; ୱିଲିୟମ୍ ଗିଫର୍ଡ, ମେମ୍ଫିସ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ ମେରି ଏସ୍. ଚେସ୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଏସ୍. ଏମ୍. ହାଉଲାଣ୍ଡ, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ ଏଫ୍. ଏଚ୍. ଲଣ୍ଟ୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ ମେଲୋରା ଏ. ଆଶ୍ଲି, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ କ୍ୟାରୋଲାଇନ୍ ଏ. ଡଜ୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ ସାରା ବି. ହ୍ୱିପଲ୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ ୟୁରାୟା ସ୍ମିଥ୍, ବ୍ୟାଟଲ୍ କ୍ରୀକ୍, ମିଶିଗାନ୍; ଶ୍ରୀମତୀ ପଲିନା ଆର୍. ହେଲିଗାସ୍, ମୋଲିନ୍, କାନ୍ସାସ୍; ଆର୍. ଜି. ଲକ୍ଉଡ୍, ସେଣ୍ଟ୍ ହେଲେନା, କାଲିଫର୍ନିଆ; ଶ୍ରୀମତୀ ଆର୍. ଜି. ଲକ୍ଉଡ୍, ସେଣ୍ଟ୍ ହେଲେନା, କାଲିଫର୍ନିଆ; ରୁବେନ୍ ଲଭ୍ଲାଣ୍ଡ, ନର୍ଥ୍ ହାଇଡ୍ ପାର୍କ, ଭର୍ମଣ୍ଟ; ଶ୍ରୀମତୀ ବେଲିଣ୍ଡା ଲଭ୍ଲାଣ୍ଡ, ନର୍ଥ୍ ହାଇଡ୍ ପାର୍କ, ଭର୍ମଣ୍ଟ।”
GSAM 227ଏକ ଦର୍ଶନର ଭୁଲ୍ ବ୍ୟାଖ୍ୟା
GSAM 227.2ମାର୍ଚ୍ଚ 24, 1849 ତାରିଖରେ ମେନ୍ର ଟପ୍ସମ୍ରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଦର୍ଶନକୁ ଏପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାର ଚେଷ୍ଟା ହୋଇଛି ଯେ ତାହା ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ ବୋଲି ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତ ମତବାଦ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲା। “ରଚେଷ୍ଟର୍ର ଠକ୍ଠକ୍ ଶବ୍ଦ” (ପ୍ରେତାତ୍ମାବାଦ) ପ୍ରଚଳିତ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଏହି ଦର୍ଶନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଦେଖିଲେ ଯେ ରହସ୍ୟମୟ ଚିହ୍ନ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ ଓ ମିଥ୍ୟା ସଂସ୍କାରଗୁଡ଼ିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଓ ବ୍ୟାପିଯିବ। ଏହି ସଂସ୍କାରଗୁଡ଼ିକ ଭ୍ରାନ୍ତିରୁ ସତ୍ୟକୁ ଆସିବାର ସଂସ୍କାର ନ ଥିଲା (ଏପରି ସଂସ୍କାର କେବେ ହେବ ନାହିଁ ବୋଲି ସେ କହି ନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମାନବୀୟ ପ୍ରଭାବ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିବା ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର ସଂସ୍କାର ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏପରି ଥିଲା), ବରଂ ମନ୍ଦରୁ ଅଧିକ ମନ୍ଦକୁ ଯିବାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଥିଲା; କାରଣ ଯେଉଁମାନେ ହୃଦୟ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଦାବି କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ କେବଳ ଏକ ଧାର୍ମିକ ବେଶରେ ନିଜକୁ ଆବୃତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟର ଅଧର୍ମକୁ ଲୁଚାଉଥିଲା। କେତେକଙ୍କର ପ୍ରକୃତରେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଫଳରେ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରିପାରୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଦେଖାଯାଇପାରିଥିଲେ, ତାହା ପୂର୍ବପରି କଳା ଦେଖାଯାଇଥାନ୍ତା।
GSAM 227.3ତାହା ପରେ ସେ କହିଲେ: “ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଥିବା ଦୂତ ମୋତେ ପୂର୍ବପରି ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ଅଛି କି ନାହିଁ ଦେଖିବାକୁ କହିଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି, କିନ୍ତୁ ତାହା ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣର ସମୟ ଅତୀତ ହୋଇଛି।”20
GSAM 228.1ଏହି ଦର୍ଶନ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ ବୋଲି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲା ବୋଲି ଦାବି କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଆମେ ପଚାରୁ, 1845ର ବସନ୍ତକାଳରେ ଜୋସେଫ୍ ଟର୍ନର୍ ପ୍ରଥମେ ସେହି ମତବାଦ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ସମୟରୁ ସେ ତାହାର ବିରୋଧ କରିଆସିଥିବା ଓ ସେବେଠାରୁ ସର୍ବଦା ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ପରିଶ୍ରମ କରିଆସିଥିବା ବେଳେ, ତାହା କିପରି ହୋଇପାରେ?
GSAM 228.21854 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଅନୁଭୂତି ଓ ଦର୍ଶନର ପରିଶିଷ୍ଟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହନ୍ତି, “ଯେଉଁ ‘ମିଥ୍ୟା ସଂସ୍କାରଗୁଡ଼ିକ’ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆହୁରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦେଖାଯିବାକୁ ଅଛି। ଏହି ଦର୍ଶନ ବିଶେଷତଃ ସେହିମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଗମନ ମତବାଦର ଆଲୋକ ଶୁଣି ତାହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରାନ୍ତିର ଅଧୀନରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଛି। ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କର ପୂର୍ବପରି ‘ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା’ ହେବ ନାହିଁ।”21
GSAM 228.3ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏହି ଦର୍ଶନରେ କଅଣ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେ ନିଜେ ଯେତେ ଜାଣିଥିଲେ, ବିରୋଧୀମାନେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଜାଣନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି। ଆସନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ସହିତ ଏହାକୁ କିଛି କ୍ଷଣ ବିଚାର କରିବା; ଅର୍ଥାତ୍, ସେ ଧର୍ମଜାଗରଣର ପ୍ରଚାରକମାନଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତେ ପାପୀମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଦେଖୁଥିଲେ। ତେବେ ସେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖି “ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହା ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।” କେବଳ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କିଏ କେବେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ପାଇଛି? କିନ୍ତୁ ଆମେ ପଚାରୁ, ଉପରୋକ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଅଣ କୁହାଯିବ, ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ମାନବୀୟ ପ୍ରଭାବ ଓ ସମ୍ମୋହନ ବ୍ୟବହାର କରି ଲୋକଙ୍କୁ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ କରୁଥିଲେ, ଆଉ ତାହାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି କହୁଥିଲେ? ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଚରମ “ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର” ମତବାଦ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ବୋଲି ଦେଖାଇବାକୁ ଏତେ ବ୍ୟାକୁଳ ଥିବା ଏହି ବିରୋଧୀମାନେ କଅଣ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଯେ ଏହି ଧର୍ମଜାଗରଣର ପ୍ରଚାରକମାନେ ପବିତ୍ର ଲୋକ ଥିଲେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଉଥିଲେ?
GSAM 228.4ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍କପଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ଏହି ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ଥିବାର ଦାବି କରୁଥିଲେ, ଅଥଚ ଆଲୋକ ଓ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ଓ ସମ୍ମୋହନ ବ୍ୟବହାର କରି ଲୋକଙ୍କୁ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜେ ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞାର ପାତ୍ର ହୋଇଥିବା ବେଳେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ଆତ୍ମିକ ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ଅନୁଭବ କରିପାରୁ ନ ଥିଲେ; କାରଣ “ସେମାନଙ୍କ [ସେମାନଙ୍କ ନିଜର] ପରିତ୍ରାଣର ସମୟ ଅତୀତ ହୋଇଛି।”
GSAM 229.1ମାର୍ଚ୍ଚ 24, 1849 ତାରିଖର ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ କେତେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବାହାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି ଯେ ତାହା ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ ବୋଲି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖାଇଛୁ ଯେ 1845 ମସିହାରେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ସେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣିଶୁଣି ଓ ବୁଝି ଆଲୋକ ଓ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନ ଥିଲେ, ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ଥିଲା। 1846 ମସିହାରେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର “ମଣ୍ଡଳୀଗୁଡ଼ିକରେ ଏପରି ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନାହାନ୍ତି।” ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରେ ଭାବୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରି କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏବେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ଆଉ ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲାବେଳେ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଲୋକଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ ସେମାନେ ବାହାରେ ରହିଯିବେ।
GSAM 229.2ପୁଣି, ଏପ୍ରିଲ୍, 1848 ମସିହାରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ କନେକ୍ଟିକଟ୍ର ରକି ହିଲ୍ରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ମାର୍ଚ୍ଚ 24, 1849 ତାରିଖର ଦର୍ଶନ, 1846 ମସିହାରେ ମେନ୍ର ପ୍ୟାରିସ୍ରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦର୍ଶନ ସହିତ ଓ ଏପ୍ରିଲ୍, 1848 ମସିହାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଏହି ସେବକମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ସହିତ ସଙ୍ଗତି ରଖେ।
GSAM 229ଜଣେ ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମଜାଗରଣ ପ୍ରଚାରକ ପରାସ୍ତ
GSAM 229.3ଏହି ଦର୍ଶନ ପ୍ରଥମେ 1849 ମସିହାରେ କନେକ୍ଟିକଟ୍ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରେ ଜଣେ ଧର୍ମସେବକ ଲୋକଙ୍କୁ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ କରିବା ପାଇଁ ଅତି ଆଗ୍ରହର ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଏପରିକି ନାନା ଭାଷାରେ କହିବାର ଦାନ ପାଇଥିବାର ଦାବି ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ସେ ରକି ହିଲ୍ର ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନକାରୀଙ୍କ ଛୋଟ ଦଳ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ସେ “ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ସାଧ୍ୱୀ” ବୋଲି କହୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏକ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତାରଣାପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱଭାବ ଓ ତାଙ୍କର ସେହି “ପ୍ରିୟ ସାଧ୍ୱୀ” ସପ୍ତମ ଆଜ୍ଞାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚାଲୁଥିବାର ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଏହି ମହିଳା “ସାଧ୍ୱୀ” ଅଭିଯୋଗକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ଆଉ ଧର୍ମସେବକ ତାଙ୍କୁ “ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଅସହାୟ ସାଧ୍ୱୀ” ବୋଲି କହି ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସହାନୁଭୂତି ପାଇବା ପାଇଁ ଜୋରଦାର ନିବେଦନ କଲେ। ତାହା ପରର ରାତିରେ ଏହି ଯୁବତୀଙ୍କୁ ହଇଜା ଭଳି ଝାଡ଼ାବାନ୍ତି ରୋଗ ଆକ୍ରମଣ କଲା, ଆଉ ସେ ମରିଯିବେ ବୋଲି ଭାବିଲେ। ସେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଡକାଇଲେ ଓ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଇଥିଲା ତାହା ସତ୍ୟ; ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଯାହା କହିଥିଲେ ଠିକ୍ ସେହି ଦୋଷରେ ସେ ଦୋଷୀ ଥିଲେ। ଏହିପରି ସେହି ମିଥ୍ୟା କର୍ମୀ ସେହି ଦଳକୁ ପ୍ରତାରଣା କରିବାରେ ବିଫଳ ହେଲେ, ଆଉ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଯାହା ଫଳରେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରୟାସ ହଠାତ୍ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।
GSAM 230ନ୍ୟୁୟର୍କର ଓସ୍ୱିଗୋରେ ଆଉ ଜଣେ ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମଜାଗରଣ ପ୍ରଚାରକ
GSAM 230.1ଉପରୋକ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ନୀତିର ଆଉ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଭାବରେ, ଆଉ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ 1849-50ରେ ମଧ୍ୟ କିପରି ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କରୁଥିଲେ ତାହା ଦେଖାଇବାକୁ, ଆମେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଦେଉଛୁ। ନ୍ୟୁୟର୍କ ରାଜ୍ୟର ଓସ୍ୱିଗୋ ମଣ୍ଡଳୀର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏଲିଆସ୍ ଗୁଡ୍ୱିନ୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୋତେ ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ କହିଥିଲେ:—
GSAM 230.2ସେତେବେଳେ (1849) ସେହି ସ୍ଥାନରେ ହାଇରମ୍ ପ୍ୟାଚ୍ ନାମକ ଜଣେ ଯୁବକ ବାସ କରୁଥିଲେ। ଜଣେ ଯୁବତୀଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ବିବାହ ନିର୍ବନ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଉଥିବା ସଭାଗୁଡ଼ିକରେ ଯୋଗ ଦେଉଥିଲେ, ଆଉ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ହେବାକୁ ପ୍ରାୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଓସ୍ୱିଗୋର ଗୋଟିଏ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଧର୍ମଜାଗରଣ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଧର୍ମସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ସାଧାରଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଜିଲ୍ଲା ତହବିଲର କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲେ। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅତି ଉତ୍ସାହୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାଭାର ବହନ କରୁଥିବାର ଦାବି କରୁଥିଲେ। ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲାବେଳେ ସେ ହାତ ମୋଡ଼ୁଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶପ୍ରାପ୍ତ ଅବସ୍ଥା ଯୋଗୁଁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
GSAM 230.3ଶ୍ରୀ ପ୍ୟାଚ୍ ଓ ତାଙ୍କ ବାଗ୍ଦତ୍ତା ଏହି ଧର୍ମଜାଗରଣ ସଭାଗୁଡ଼ିକୁ ଗଲେ ଓ କିପରି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ନେବେ ସେ ବିଷୟରେ ସନ୍ଦେହରେ ଥିଲେ। ଥରେ ସେମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସମୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏକ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କୁ ହୋଶେୟ 5:6, 7 ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଗଲା। ସେଠାରେ ଲେଖାଅଛି, “ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ମେଷପଲ ଓ ଗୋପଲ ନେଇ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ଯିବେ; ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କୁ ପାଇବେ ନାହିଁ; ସେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆପଣାକୁ ଦୂର କରିଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରିଅଛନ୍ତି; କାରଣ ସେମାନେ ପରକୀୟ ସନ୍ତାନ ଜାତ କରିଅଛନ୍ତି; ଏବେ ଏକ ମାସ ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଂଶ ସହିତ ଗ୍ରାସ କରିବ।” ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଗଲା ଯେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଧର୍ମଜାଗରଣ ପରିଚାଳନା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଯଥାର୍ଥ ସମ୍ପର୍କରେ ନ ଥିଲେ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରକୃତ ଚିନ୍ତାଭାର ନ ଥିଲା।
GSAM 231ବିଫଳତାର ପୂର୍ବକଥନ
GSAM 231.1ତାହା ପରେ ସେ ଶ୍ରୀ ପ୍ୟାଚ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଏହି ଘଟଣାରେ ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟର ଉକ୍ତି ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ସଫଳ ହେବ। ଏକ ମାସ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତେବେ ଆପଣ ନିଜେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ଏହି ଧର୍ମଜାଗରଣରେ ନିଯୁକ୍ତ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏତେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାଭାର ଥିବାର ଦାବି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର କିପରି।” ଶ୍ରୀ ପ୍ୟାଚ୍ କହିଲେ, “ମୁଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବି।”
GSAM 231.2ଏହି ଦର୍ଶନ ଦିଆଯିବାର ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ, ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ଏପରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରୁଥିବାର ଦାବି କରୁଥିବା ସେହି କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷ ନିଜର କୃତ୍ରିମ ବ୍ୟାକୁଳତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ପାକସ୍ଥଳୀର ଏକ ରକ୍ତନଳୀ ଫାଟିଗଲା, ଆଉ ରକ୍ତକ୍ଷୟ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶଯ୍ୟାକୁ ନେବାକୁ ପଡ଼ିଲା। କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟର କାର୍ଯ୍ୟଭାର ଜିଲ୍ଲାର ଶେରିଫ୍ଙ୍କୁ ନେବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ସେ ଜଣେ କନେଷ୍ଟବଳଙ୍କ ସହିତ କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ଖାତାରେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଟଙ୍କାର ପରିମାଣ ଦେଖିଲେ, ଆଉ କାର୍ଯ୍ୟଭାର ନେବାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ସ୍ୱରୂପ ଟଙ୍କା ଗଣିଲେ। କିନ୍ତୁ ଦେଖ, ଟଙ୍କାରେ ଠିକ୍ $1,000 ଅଭାବ ଥିଲା।
GSAM 231.3ଧର୍ମଜାଗରଣରେ ଏତେ ଆଗ୍ରହୀ ଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଟଙ୍କା ନେଇଥିବା ଦୋଷରେ ଦୋଷୀ ହୋଇପାରନ୍ତି ବୋଲି ଶେରିଫ୍ ଓ କନେଷ୍ଟବଳଙ୍କୁ ଅସମ୍ଭବ ଲାଗିଲା। ସେମାନେ ଭାବିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଛନ୍ତି ଓ ଖାତାରେ ଉଚିତ ଭାବରେ ଲେଖିବାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛନ୍ତି; କିମ୍ବା ହୁଏତ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଜମା କରିଛନ୍ତି, ଆଉ ଲୁହା ସିନ୍ଦୁକରେ ଥିବା ହିସାବରେ ତାହା ଦର୍ଶାଯାଇ ନାହିଁ। ଯାହା ହେଉ, ସେମାନେ ତାଙ୍କଠାରୁ ସନ୍ତୋଷଜନକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମାଗିବାକୁ ହେବ, କିନ୍ତୁ ତାହା ସାବଧାନତାର ସହିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; କାରଣ ଟଙ୍କା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାହା ଲୁଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ। ତେଣୁ ଏପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଲା ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆଗରୁ ଯାଇ ଘର ପଛର ଚାଳିଆରେ ଲୁଚିରହିବେ, ଯେପରି କିଛି ଗତିବିଧି ହେଲେ ପଛ ଦ୍ୱାର ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିପାରିବେ; ସେହି ସମୟରେ ଶେରିଫ୍ ସମ୍ମୁଖ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଶେରିଫ୍ ଘର ପାଖକୁ ଯାଇ ସମ୍ମୁଖ ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କଲାବେଳେ, ଠିକ୍ ସେତେବେଳେ ପଛ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ବାହାରୁଥିବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୋଷାକ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲା। ଚାଳିଆରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖିଲେ ଯେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଶୀଘ୍ର ଏକ ବରଫ ଗଦା ପାଖକୁ ଗଲେ, ବରଫରେ ଗାତ ଖୋଳି ସେଥିରେ କିଛି ରଖିଲେ, ତାହାକୁ ବରଫରେ ଢାଙ୍କି ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
GSAM 232.1ଶେରିଫ୍ କୋଷାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଷୟରେ ପଚାରିବା ପରେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ସେମାନେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ବିଷୟରେ ଇଙ୍ଗିତ କଲେ ଓ ହୁଏତ ସେ ଅସୁବିଧାଟିର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିପାରିବେ ବୋଲି କହିଲେ। ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅତି ବିଚଳିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ହାତ ଉଠାଇଲେ, ଆଉ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ କରି କହିଲେ ଯେ ସେ ଟଙ୍କା ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଠିକ୍ ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଭିତରକୁ ଆସି କଅଣ ହୋଇଛି ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ କାହିଁକି ଏତେ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ। ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସେମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଟଙ୍କା ଆମ ପାଖରେ ଅଛି।” ତାହା ପରେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଟି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହାତ ଉଠାଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ କରି କହିଲେ ଯେ ଟଙ୍କା ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ, ଆଉ ତାହା ବିଷୟରେ ସେମାନେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଏହି ବାକ୍ୟ ଶେଷ କରିବା ମାତ୍ରେ କନେଷ୍ଟବଳ ତାଙ୍କ କଥାରେ ବାଧା ଦେଇ କହିଲେ, “ମହାଶୟା, ଏହା କଅଣ? ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଘରୁ ଶୀଘ୍ର ବାହାରି ଏହାକୁ ବରଫ ଗଦାରେ ରଖିବାର ଦେଖିଲି। ଏଇ ଦେଖନ୍ତୁ, ହଜିଯାଇଥିବା ଟଙ୍କା ଥଳି, ଯାହା ଉପରେ $1,000 ଲେଖାଅଛି।” ସେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଟି ଘର ଭିତରକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ କନେଷ୍ଟବଳ ନିଜ ଲୁଚିଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ବରଫ ଗଦା ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇଥିଲେ।
GSAM 232.2ଯାହା ଆଶା କରାଯାଇପାରେ, ସେହି ଧର୍ମଜାଗରଣ ହଠାତ୍ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଲା। ଶ୍ରୀ ପ୍ୟାଚ୍ ଓ ତାଙ୍କ ବାଗ୍ଦତ୍ତା, ଧର୍ମଜାଗରଣ ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଜାଣିବା ପରେ, ସତ୍ୟର ପକ୍ଷ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଓ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ। ମୃତ୍ୟୁଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସେହି ମଣ୍ଡଳୀର ଯୋଗ୍ୟ ସଦସ୍ୟ ହୋଇ ରହିଲେ।
GSAM 232.3ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ପରି, ଏହି ଦର୍ଶନ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ହିତରେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ବିଶେଷ ଉପକାର ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଆଉ ତାହାର ଫଳରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଲା। ଅଥଚ ତାହାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରୟୋଗ ସେହିମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ନିଜେ ପାପୀ ଥିଲେ ଓ ନିଜ କପଟତା ଯୋଗୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ “ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରିଅଛନ୍ତି;” ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ଗଭୀର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ଅନୁଭବ କରୁଥିବାର ଦାବି କରି ସେମାନେ କେବଳ “ପରକୀୟ ସନ୍ତାନ” ଜାତ କରିଥିଲେ।
GSAM 232ନ୍ୟୁୟର୍କର କ୍ୟାମ୍ଡେନ୍ରେ ଜଣେ କପଟ କର୍ମୀ
GSAM 232.41849-50ର ଶୀତକାଳରେ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ସହିତ ନ୍ୟୁୟର୍କର କ୍ୟାମ୍ଡେନ୍ ସହରକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିଲେ। ଏହା ଓସ୍ୱିଗୋଠାରୁ ପ୍ରାୟ ଚାଳିଶ ମାଇଲ୍ ଦୂରରେ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ବାସ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସଭା ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ କହନ୍ତି:
GSAM 232.4“ସେଠାକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ, ସେଠାରେ ସତ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ଛୋଟ ଦଳକୁ ମୋତେ ଦେଖାଗଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯିଏ ବହୁତ ଧର୍ମପରାୟଣତାର ଦାବି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଜଣେ କପଟିନୀ ଥିଲେ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କରୁଥିଲେ।”22
GSAM 233.1ଜାନୁଆରୀ, 1884 ମସିହାରେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପରିଶ୍ରମ କରୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଶ୍ରୀ ପ୍ରେଷ୍ଟନ୍ଙ୍କଠାରୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ବିବରଣୀ ଜାଣିଲି। ଉପରୋକ୍ତ ସମ୍ମିଳନୀ ସମୟରେ ସେ କ୍ୟାମ୍ଡେନ୍ର ବାସିନ୍ଦା ଥିଲେ, ଆଉ ସଭା ସମୟରେ ପ୍ରାଚୀନ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିଥିଲେ:—
GSAM 233.2“ଏହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ପବିତ୍ରୀକରଣ ବିଷୟରେ ଚରମ ମତ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ। ସେ କହୁଥିଲେ ଯେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଥିବା ଏପରି ଏକ ସିଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥା ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ରହିବେ; ଆଉ ସେ ନିଜେ ସେହି ସିଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଥିବାର ଦାବି କରୁଥିଲେ। ପବିତ୍ରତାର ଏହି ମତବାଦ ଦ୍ୱାରା ସେ କ୍ୟାମ୍ଡେନ୍ରେ ଆମର କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ମନକୁ ଅସ୍ଥିର କରୁଥିଲେ। ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଦେଖାଗଲା ଯେ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ କୃତ୍ରିମ ପବିତ୍ରତା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ପାପରେ କଳା ଥିଲା, ଆଉ ଜୀବନରେ ସେ ଦୁରାଚାରିଣୀ ଥିଲେ।
GSAM 233.3“ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ବେଳେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଆଉ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦିଆଗଲା। ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାଭାର ବହନ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ତାହା ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା ନ ଥିଲା, କାରଣ ତାଙ୍କ ନିଜ ଜୀବନର ଆଚରଣ ଏପରି ଥିଲା ଯେ ସେ ନିଜେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯଥାର୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ନ ଥିଲେ। ଶ୍ରୀ ପ୍ରେଷ୍ଟନ୍ କହିଲେ, ‘ତେଣୁ କ୍ୟାମ୍ଡେନ୍ ଦର୍ଶନ ବୋଲି ଯାହା କୁହାଯାଏ, ତାହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ଘଟଣା ପ୍ରତି ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ଥିଲା, ସାଧାରଣଭାବରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତି ନୁହେଁ; ଆଉ ସେତେବେଳେ ଆମେ ସେହିପରି ବୁଝିଥିଲୁ।’”
GSAM 233.4ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ନିଜ ଦର୍ଶନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ପରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଉଠି କହିଲେ, “ଈଶ୍ୱର ମୋ ହୃଦୟ ଜାଣନ୍ତି, ଆଉ ଆପଣ ତାହା ଦେଖିପାରିଲେ ଦେଖନ୍ତେ ଯେ ତାହା ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ।” ଏହିପରି ସଭା ଶେଷ ହେଲା। କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ଦିନ ପରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଗୁରୁତର ଅସୁସ୍ଥ ହେଲେ ଓ ସେ ମରିଯାଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମୋତେ ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ହେବ; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମୋର ଏକ ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି କରିବାକୁ ଅଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲି ଯେ ମୁଁ ଜଣେ ଭଲ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ, ମୁଁ ପବିତ୍ର। ତାହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ। ମୁଁ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ରହୁଛି, ସେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ନୁହନ୍ତି। ମୁଁ ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଜଣେ ଭଲ ସ୍ୱାମୀ ଓ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପିଲାକୁ ଛାଡ଼ି ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ପଳାଇ ଆସିଲି। ଆମର କେବେ ବିବାହ ହୋଇ ନାହିଁ। ମୁଁ ନିଜକୁ ଡାକ୍ତର ବୋଲି କହିଆସିଛି, ଆଉ ଔଷଧ ବିକ୍ରି କରିଆସିଛି, ଯାହା ପାଇଁ ମୋତେ ବୋତଲ ପିଛା $1 ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ବୋଲି ଅଦାଲତରେ ଶପଥ କରି କହିଥିଲି; କିନ୍ତୁ ବୋତଲ ପିଛା ମୋର କେବଳ ବାର ସେଣ୍ଟ୍ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା। ମୁଁ ଆହୁରି ଶପଥ କରି କହିଥିଲି ଯେ ଆମେ ଜଣେ ଗରିବ ଲୋକକୁ ବିକ୍ରି କରିଥିବା ଗାଈ ପାଇଁ ଆମର $30 ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା, ଅଥଚ ତାହା ପାଇଁ ଆମର କେବଳ $20 ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା।”23
GSAM 234.1“ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳ ବେଦନା” ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ କଥା ଏହିପରି କପଟ ଭଣ୍ଡମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ, ସାଧାରଣଭାବରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନୁହେଁ। ଉପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଏ ଯେ 1845ର ବସନ୍ତକାଳରେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ “ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ” ବୋଲି ମତବାଦ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଚାରିତ ହେବା ସମୟରୁ ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିନ୍ଦା କରାଯାଇଥିଲା; ଆଉ ସେହି ସମୟରୁ ଶ୍ରୀମତୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ସର୍ବଦା ପାପୀମାନଙ୍କ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ପରିଶ୍ରମ କରିଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ବିଚାର କରି, କିଏ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବ ଯେ 1851 ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁଭୂତି ଓ ଦର୍ଶନ ନାମକ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ବେଳେ, ସେ “ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ପରିତ୍ରାଣ ନାହିଁ” ବୋଲି ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ?
GSAM 234“ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ” ମତର ଜଣେ ଲୋକ
GSAM 234.21848 ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଏଠି ସେଠି ଏପରି କେହି କେହି ରହିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପାପୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଦୟା ନାହିଁ ବୋଲି ମତ ଧରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏମାନେ ସପ୍ତମ ଦିନର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ନ ଥିଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ସ୍ୱିଟ୍ ନାମରେ, ନ୍ୟୁୟର୍କର ରଚେଷ୍ଟର୍ ସହରରେ ବାସ କରୁଥିଲେ। ମୁଁ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଧର୍ମବିଶ୍ୱାସ ସ୍ୱୀକାର କରି ଓ ସପ୍ତାହର ପ୍ରଥମ ଦିନ ପାଳନକାରୀ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଠିକ୍ ପରେ, ନ୍ୟୁୟର୍କର କାନାଣ୍ଡେଗୁଆରେ ପ୍ରାଚୀନ ଜେ. ସି. ବାଇୱାଟର୍ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ଜର୍ଜ ଡବ୍ଲ୍ୟୁ. ବର୍ନହାମ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଏକ ତମ୍ବୁ ସଭାରେ ଯୋଗ ଦେଉଥିଲି। ଏହି ସ୍ୱିଟ୍ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ଓ ମୋର ଧାର୍ମିକ ଅନୁଭୂତିର ଯଥାର୍ଥତା ବିଷୟରେ ଅତି ଗୁରୁତର ସନ୍ଦେହ ପ୍ରକାଶ କଲେ, କାରଣ ସେ “ବର୍ତ୍ତମାନ ପାପୀମାନଙ୍କର ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ବୋଲି ଭାବୁଥିଲେ।”
Notes
- ମାଥିଉ 25:10। ↩
- ଲୂକ 12:35, 36। ↩
- ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲେଖାବଳୀ, ପୃ. 55। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:19। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:3। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:11। ↩
- ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 3:7, 8। ↩
- 1 କରିନ୍ଥୀୟ 16:9। ↩
- 2 କରିନ୍ଥୀୟ 2:12, 13। ↩
- କଲସୀୟ 4:2, 3। ↩
- ଆଗମନ ଘୋଷକ, ଡିସେମ୍ବର 11, 1844। ↩
- ସର୍କଲ୍ଭିଲ୍, ଓହାୟୋ, ଧାର୍ମିକ ଦୂରବୀକ୍ଷଣ, 1844। ↩
- ଶ୍ରୀମତୀ ଇ. ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍, ଆଗମନ ସମୀକ୍ଷାରେ, ନଭେମ୍ବର 20, 1883। ↩
- ପ୍ରାଚୀନ ହାଇମ୍ସଙ୍କ ମେନ୍ରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ, ପ୍ରଭାତ ପ୍ରହରାରେ, ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହର, ଜୁନ୍ 6, 1845। ↩
- ଭାବବାଣୀର ଆତ୍ମା, ଖଣ୍ଡ 4, ପୃ. 268, 271। ↩
- ଜେ. ଏନ୍. ଆଣ୍ଡ୍ରୁଜ୍ଙ୍କ ପତ୍ର, ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 1874। ↩
- ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ ଅଗଷ୍ଟ 17, 1875ର ପତ୍ର। ↩
- ଶ୍ରୀମତୀ ଟ୍ରୁସ୍ଡେଲ୍ଙ୍କ ଜାନୁଆରୀ 27, 1891ର ପତ୍ର। ↩
- ଆଇରା ଆବିଙ୍କ ପତ୍ର, ମାର୍ଚ୍ଚ, 1885; ଏପ୍ରିଲ 7, 1885ର ସମୀକ୍ଷା ଓ ଘୋଷକରେ ଉଦ୍ଧୃତ। ↩
- ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲେଖାବଳୀ, ପୃ. 45। ↩
- ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲେଖାବଳୀ, ପୃ. 45ରେ ଥିବା ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେଖନ୍ତୁ। ↩
- ଏଲେନ୍ ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଜୀବନର ରେଖାଚିତ୍ର, ପୃ. 129। ↩
- କ୍ୟାମ୍ଡେନ୍ ସଭା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶ୍ରୀ ପ୍ରେଷ୍ଟନ୍ ଦେଇଥିବା ବିବରଣୀ, ଏଲେନ୍ ଜି. ହ୍ୱାଇଟ୍ଙ୍କ ଜୀବନର ରେଖାଚିତ୍ର, ପୃ. 129-130ର ବିବୃତିକୁ ସମର୍ଥନ କରେ, ଆଉ ସେଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇ ନ ଥିବା ଉପରୋକ୍ତ ବିଶେଷ ବିବରଣୀଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦିଏ। ↩