Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
03 / 12Sermons de 1897

O Esprito d’o Profetismo. – N.º 2

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 D 21.2Sermón dau o miércols por o maitín, 10 de febrero de 1897 Impreso en o Boletín Diario d’a Conferencia Cheneral, 15 de febrero de 1897, Vol. 1, N.º 2, pp. 21-22.

TAM1897 D 21.3O siguient ye nomás un resumen d’as parolas d’o pastor Jones. Como muitos heban plegau dende a reunión anterior, calió dedicar un buen rato a repasar os puntos tractaus o día d’antes. Amás d’isto, o orador dició que o problema que tenemos como pueblo no ye que nominalment no creigamos que os Testimonios vienen de Dios; sino que o que cal que sapamos ye cómo creyer-los. Si a unica traza que tenemos d’expresar a nuestra creyencia en os Testimonios ye dicindo a la chent que i creyemos, a nuestra creyencia no vale cosa. D’ista traza ubrimos o camín ta que a chent dubde d’a sinceridat d’a nuestra fe. Si de verdat creyemos en os Testimonios, no caldrá que le’n digamos cosa a la chent. As nuestras vidas serán un testimonio d’a fe que tenemos.

TAM1897 D 21.4Bi ha un alpartamiento de Dios, y o templo cal limpiar-lo igual como se feba en os tiempos antigos en Cherusalem. Hemos estau trayius a ista condición por inorar os Testimonios d’o Esprito de Dios. Pero muitos d’aquels que los inororon i creyeban, y en ixe inte teneban ixos Testimonios en as suyas mans, y no suposaban que los yeran inorando. En consecuencia, o que queremos saber ye cómo considerar os Testimonios d’o Esprito.

TAM1897 D 21.5Y no hemos de pensar ni por un momento, cuan se da un testimonio y se nombra a un hombre, que Dios ye fendo un ataque contra él pa destruyir-lo. O proposito d’o Sinyor ye deseparar-lo d’as faltas que le fan mal y obstaculizan a obra de Dios. Ye pa salvar a l’hombre y destruyir a falta. Dios no destruirá ni condenará a un hombre si no ye inseparablement connectau con o pecau. Cuan iste hombre se chira d’as suyas malas accions, reconoixe o testimonio y se corriche a os uellos de Dios, ya no se troba en a posición en a que o testimonio lo trobó. Ixe testimonio puede alavez emplegar-se como una alvertencia ta atros, pero nunca no s’ha d’emplegar ta condenar a l’hombre que ha reconoixiu o suyo error.

TAM1897 D 21.6O camín de Dios ye fer de l’hombre bella cosa que no ye; dar-le a l’hombre bella cosa que no tiene. No podemos aplicar os Testimonios a os atros. No, ni sisquiera a nusatros mesmos dende difuera. Hemos d’ubrir o corazón a Dios, pa recibir o testimonio, pa que o Sinyor pueda implantar o principio divino, dando-nos ixo que no tenemos, fendo-nos bella cosa que no somos, y asinas él mesmo por o suyo Esprito Santo faiga realment l’aplicación d’o testimonio. Alavez amaneixerá en as nuestras vidas, se manifestará en as nuestras accions, ixo que Dios ha implantau en o nuestro interior. Ixo ye acceptar os Testimonios. Qualsiquier cosa que no siga ixo no ye acceptar-los.

TAM1897 D 21.7O poder que Dios implanta, preso en o corazón, permitirá a l’hombre aguantar debant d’a tentación, y en metat d’a suya febleza. Le dará ixo que no poseye, y le ferá estar ixo que no ye por naturaleza.

TAM1897 D 21.8Cuan un hombre fracasa en una posición en a que ye meso, somos propensos a pensar que Dios ha feito una error en permitir que i fuese meso; pero ixo no s’en sigue. Dios no fació garra error en meter a Saúl como rei d’Israel; pero Saúl fació una error en no plegar a estar o que Dios quereba que estase. Fació una error en seguir os suyos propios camins y plans, en cuenta d’ascuitar a voz de Dios. D’a mesma traza, Dios no s’equivocó en fer rei de Israel a Jeroboam. Anque o proposito de Dios en deseparar as diez tribus de Chudah no se levó a cabo por culpa d’a perversidat d’o pueblo, Dios teneba un plan, pero Jeroboam no permitió que se levase a cabo. Dios puede clamar-me a yo u a tu a un puesto, y si tenemos bella febleza que impida a nuestra utilidat, y Dios nos ninvía un mensache, ixe mensache ye ta fer-nos o que él quiere que siamos, ta que por a suya gracia podamos estar an que él quiere que siamos.

TAM1897 D 22.1Día a día os hombres son revelando si o reino de Dios ye en éls. Si Cristo reina en os suyos corazons, son ganando fuerza de principio, poder, capacidat pa estar sentinelas fidels, verdaders reformadors; porque no puede haber garra reforma si no i hai una cooperación completa con Chesucristo. A traviés d’a gracia de Cristo, os hombres han de fer servir as suyas facultaz dadas por Dios pa reformar-se a sí mesmos [no pa reformar a os atros, sino pa reformar-se a sí mesmos]; por ista acción de negación de sí mesmos, que o Sinyor d’o cielo mira con aprebación, ganan victorias sobre as suyas propias tendencias heredadas y cultivadas. Alavez, como Daniel, deixan en os corazons d’os atros impresions que nunca no s’esborrarán. A influencia se levará a todas as partes d’o mundo.”

TAM1897 D 22.2A obra de reforma prencipia con un mesmo. Nomás puedo deixar impresión en os corazons d’atros cuan m’he reformau yo mesmo. Dios plega a os atros plegando enta nusatros, y plega a os atros a traviés de nusatros. Veyamos 2 Corintios 1:3, 4:—

TAM1897 D 22.3Bendito sía Dios, o Pai d’o nuestro Sinyor Chesucristo, o Pai d’as misericordias y o Dios de toda consolación, qui nos consuela en toda a nuestra tribulación, pa que podamos consolar a os que son en cualsiquier aflicción, con o consuelo con que nusatros mesmos somos consolaus por Dios.

TAM1897 D 22.4Dios nos consuela pa que podamos consolar a os atros; Dios nos aduya pa que podamos aduyar a os atros. Nos meten en un puesto an que amenistamos o consuelo de Dios, pa que podamos consolar a os atros. Tiene a os atros en a mente quan nos consuela. “Y si somos aflichius, ye por a vuestra consolación y salvación.” Si soi aflichiu, ye por a consolación y salvación de belatro. Puede que no trobe mientres anyos a ixa persona a qui he de consolar; pero bella vegada la trobaré, y a experiencia que he teniu me prepara pa posar-me a o suyo costau, u pillar-lo d’a man, y estar-le d’aduya y de consuelo. Él recibe de yo ixo que yo he recibiu de Dios, y lo recibe pa comunicar-lo a la suya vegada a atros, y istos a atros; y asinas a influencia d’a gracia de Dios impartida a nusatros s’estendilla por toda la tierra, anque no mos movamos d’o Estau an vivimos. Chirmans, ixo ye lo que Dios quiere fer con nusatros, y alavez a nuestra influencia plegará a todas as partes d’o mundo.

TAM1897 D 22.5Agora a la pregunta: cómo hemos de prener os Testimonios? Leamos cómo han estau realment refusaus cuan se pensaba que s’acceptaban. Allora sabremos cómo privar ixe error y cómo acceptar-los. Aquí leigo d’un que o suyo “eixemplo ha feito muito por minar a confianza en os Testimonios”. Cómo fació ixo? — «Él mesmo ha caminau dreitament en contra d’a luz que Dios ha dau». Pero no suposaba que yera caminando dreitament en contra d’ellas. Pensaba que yera fendo lo correcto con ellas. Cómo, alavez, se desvió tanto d’o camín? Astí ye a respuesta: «As reprensions y alvertencias d’o Sinyor han estau esquivadas, y interpretadas y feitas inútils por as maquinacions d’os hombres».

TAM1897 D 22.6Cómo se “esquivoron”? Astí ye a respuesta: “Per qué ficioretz excusas febles?”. “Oh, cómo habrían d’avergoñar-se aquels que s’han apartau d’o consello de Dios, y han prebau d’amagar a impresión que Dios habría feito.”

TAM1897 D 22.7Cómo se “interpretoron”? Astí ye a respuesta: “Lis dioron a suya propia interpretación, dicindo que no quereban decir ixo.”

TAM1897 D 22.8Y asinas ye como os Testimonios estioron eluditos, interpretatos y feitos inútils por aquels que pensaban que i creyeban y que pensaban que los acceptaban. Agora, los hez estau eludindo con excusas febles? Los hez estau interpretando y fendo inútils metendo-lis a vuestra propia interpretación, dicindo que no quereban decir ixo u aquello? — De seguro que sí; sabetz que sí. Alavez, aturemos-lo agora mesmo.

TAM1897 D 22.9Alavez, cómo s’han de recibir? Cómo sabremos qué significan? Astí ye a respuesta: «Significoron chusto como s’afirma». Qué significan? — «Chusto como s’afirma». Puetz decir qué dicen? — Sí, prou fácil. Alavez, prene-los chusto como dicen. Ubre o corazón de par en par a Dios, pa que por o suyo buen Esprito i implante o principio que ye en ixo mesmo que diz, y alavez ixe principio amaneixerá, brillará en a tuya vida; alavez habrás acceptau os Testimonios. Alavez sabrás que creyes en os Testimonios. Alavez no i habrá garra periglo d’error a o respective. Atros lo sabrán, perque deixarás improntas en os corazons que nunca no s’esborrarán, y éls glorificarán a Dios en o día d’a visitación.

TAM1897 D 22.10A Parola de Dios ye o nuestro estandar. Cada acto d’amor, cada parola de bondat, cada oración en favor d’os que sufren y son oprimitos, s’anota debant d’o trono eterno y se mete en o rechistro imperecedero d’o Cielo. A Parola divina aboca luz en a intelichencia mas escura, y ixa luz fa que os mas cultos se sientan ineficaces y pecadors. — Test. N.º 31.

Note

Back