ইস্ৰায়েলৰ ধৰ্মত্যাগ। – নং ১

TAM1897 Q1 33.6১৮৯৭ চনৰ ৭ মাৰ্চ, দেওবাৰৰ সন্ধিয়া দিয়া ধৰ্মোপদেশ জেনেৰেল কনফাৰেন্স বুলেটিন, প্ৰথম কোৱাৰ্টাৰ, ১৮৯৭, খণ্ড ২, সংখ্যা ১, পৃষ্ঠা ৩৩-৪০-ত মুদ্ৰিত।

TAM1897 Q1 33.7সেইদিনা সন্ধিয়াৰ পাঠটোত মই কৈছিলোঁ যে, অলপদিন আগলৈকে মই বাইবেলৰ বাহিৰত সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে প্ৰকাশ কৰা দহ আজ্ঞাৰ এনে কোনো প্ৰতিলিপি দেখা নাছিলোঁ, যিটো ঈশ্বৰে কোৱাৰ দৰেই আছিল। মই আনন্দিত যে সেই সময় আহিছে যেতিয়া সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে ঈশ্বৰৰ বিধানৰ ঈশ্বৰে দিয়া প্ৰতিলিপিটো পাব পাৰিব। মই আনন্দিত যে ভাতৃ হাউৱে ঈশ্বৰে দিয়াৰ দৰেই ঈশ্বৰৰ বিধানৰ প্ৰতিলিপি উলিয়াইছে। আৰু এতিয়া, যেতিয়া আমি লোকসকলৰ আগলৈ যাওঁ, তেতিয়া আহক, আনৰ দৰে ঈশ্বৰৰ বিধানৰ এটা অংশ বাদ দিয়াৰ সেই একেই অভিযোগৰ পাত্ৰ আমি আৰু নহওঁ।

TAM1897 Q1 33.8আপুনি স্পষ্টকৈয়ে দেখিব পাৰে যে ঈশ্বৰৰ বিধানৰ সেই প্ৰতিলিপিটো, যিটো প্ৰায় সকলোৱে ব্যৱহাৰ কৰে, প্ৰথমে দিছিল এজন মিচৰীয়া ব্যক্তিয়ে। তাত কোৱা হৈছে, “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই।” কিন্তু তেওঁ নিজকে ক’লে, এই কথাটো মোৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয়, আৰু আজিকালিৰ কোনো মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো নহয়; কাৰণ আমাক কেতিয়াও মিচৰৰ পৰা উলিয়াই অনা হোৱা নাই। সেইটো কেৱল ইহুদীসকলৰ বাবেহে আছিল। সেয়েহে তেওঁ সেই অংশটো বাদ দি আইনখনৰ বাকী অংশ ছপা কৰিলে, আৰু এইদৰে প্ৰভুৱে নিজে দিয়া আইনখনৰ এক বিকৃত প্ৰতিলিপি বিশ্বৰ আগত দাঙি ধৰিলে। তেওঁ এনেদৰে দেখুৱালে যে স্বৰ্গৰ পৰা যি একমাত্ৰ দস্তাবেজৰ জৰিয়তে প্ৰভুৱে কথা কৈছিল, সেইখনৰ লেখক কোন আছিল সেয়া নোকোৱাকৈ, আনকি তেওঁক পৰিচয় দিয়া নোহোৱাকৈয়ে, এক ৰুক্ষ আৰু অনিৰ্দিষ্ট ধৰণে “মোৰ আগত তোমালোকৰ আন কোনো দেৱতা নাথাকক।” বুলি আৰম্ভ হৈছিল। তৎক্ষণাৎ এই প্ৰশ্নটো উঠিব পাৰে, আপুনিনো কোন? কোনে কথা কৈছে? বাৰু, যেতিয়া বিধানখন দিয়াৰ দৰেই লোৱা হয়, ঈশ্বৰে কয় যে কোনে কথা কৈছে। “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই।” এয়াই হ’ল কথা কোৱাজন; তোমালোকে মোৰ আগত আন কোনো ঈশ্বৰক ধৰিব নালাগে, “যি মিচৰৰ দাসত্বৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব পাৰোঁ।”

TAM1897 Q1 33.9এইখিনিতে আন এটা কথা গুৰুত্বপূৰ্ণ: যেতিয়া আইনখন প্ৰভুৱে নিজে কোৱা পৰিচয়টো অবিহনে ছপা কৰা হয়, যিদৰে সাধাৰণতে চাৰ্ট আৰু কাৰ্ডত কৰা হয়, তেতিয়া ইয়াৰ আৰম্ভণিতে “ঈশ্বৰৰ আইন” বুলি লিখাটো প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰে। এইটোৱে দেখুৱায় যে মানুহে এইটো উপলব্ধি কৰে যে ই কাৰ আইন আৰু এই আজ্ঞাসমূহ কোনে দিছে, সেই বিষয়ে এক প্ৰকাৰৰ প্ৰমাণপত্ৰ থকাটো প্ৰয়োজনীয়। আৰু, এই প্ৰয়োজনীয়তা দেখি, মানুহে ঈশ্বৰৰ আইনৰ শিৰোনামাত তেওঁলোকৰ নিজৰ প্ৰমাণপত্ৰ স্থাপন কৰে যে ই ঈশ্বৰৰ আইন।

TAM1897 Q1 33.10কিন্তু যদি তেওঁলোকে প্ৰভুৱে দিয়াৰ দৰেই আইনখন ছপা কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকৰ হাতত প্ৰভুৰ নিজৰ প্ৰমাণপত্ৰ থাকিলহেঁতেন যে এয়া ঈশ্বৰৰ আইন, আৰু এই আজ্ঞাসমূহ তেওঁ নিজেই কৈছে। তেওঁ কয়: “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই। মোৰ আগত তোমালোকৰ আন কোনো দেৱতা নাথাকক।” ইত্যাদি। আৰু যেতিয়া মানুহে প্ৰভুৰ নিজৰ প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰিব পাৰে যে এই বিধান তেওঁৰেই, তেতিয়া নিশ্চিতভাৱে ঈশ্বৰৰ বিধান বুলি কোনো মানুহৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ প্ৰয়োজন নহ’ব।

TAM1897 Q1 33.11আৰু এই যে প্ৰভুৰ বিধান, সেই প্ৰমাণপত্ৰ যিকোনো এজন মানুহ বা সকলো মানুহৰ প্ৰমাণপত্ৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নহয়নে? আৰু যেতিয়া মানুহে এই যে ই তেওঁৰ বিধান, সেই প্ৰভুৰ নিজৰ প্ৰমাণপত্ৰক বাদ দি তাৰ ঠাইত নিজৰ প্ৰমাণপত্ৰ স্থাপন কৰে, তেতিয়া মানুহে নিজকে ঈশ্বৰৰ স্থানত বহুৱোৱাৰ ইয়াতকৈ স্পষ্ট উদাহৰণ আৰু কি হ’ব পাৰে? হে, আহক আমি এই উদ্ধত, অপটু কামটো আঁতৰাই পেলাওঁ; আৰু আহক আমি পবিত্ৰ বিধানখনক সেই পবিত্ৰ বিধানদাতাই যেনেকৈ কৈছিল আৰু লিখিছিল তেনেকৈয়ে গ্ৰহণ কৰোঁ! “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই।” আমেন। তেনেকৈ হওক।

TAM1897 Q1 33.12প্ৰভুৱে কোৱা সকলো কথা তাত থকাৰ বাবে, ঈশ্বৰৰ বিধানখনে তেতিয়া জগতৰ আগত মুক্তিদাতা আৰু সৃষ্টিকৰ্তা উভয়কে উপস্থাপন কৰে। ই তেতিয়া সকলো মানুহক কয় যে যিজন সেই বিধানৰ প্ৰণেতা, যিজনে মানুহক ইয়াৰ পালনৰ বাবে আহ্বান কৰে, তেওঁ মুক্তিদাতা আৰু সৃষ্টিকৰ্তা উভয়েই। এই কথা বিধানখনে নিজেই দেখুৱায়। আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে মুক্তিদাতাক প্ৰকাশ কৰা অংশটো বাদ দিয়ে, তেতিয়া মানুহৰ সৃষ্টিকৰ্তাক প্ৰকাশ কৰা অংশটো বাদ দিবলৈ তেওঁলোক ইচ্ছুক আৰু সাজু হোৱাত আচৰিত হ’বলগীয়া একো নাই। সৈতানে সদায় আইনখনক আঁতৰাই পেলাব বিচাৰিছিল, আৰু মানুহৰ পৰা ইয়াৰ গুৰুত্ব লুকুৱাই ৰাখিব বিচাৰিছিল। তেওঁ ইয়াৰ পৰা মুক্তিদাতাক বাদ দি আৰম্ভ কৰিছিল; আৰু এতিয়া তেওঁ ইয়াৰ পৰা সৃষ্টিকৰ্তাক বাদ দি শেষ কৰিছে। কিন্তু প্ৰভুৱে বিচাৰে যে আমি জনা উচিত যে তেওঁৱেই আমাক মিচৰ দেশৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছিল, যাতে আমি মানুহৰ বাবে তেওঁ দিয়া আইনখনত মুক্তিদাতা আৰু সৃষ্টিকৰ্তা উভয়কে চাব পাৰোঁ।

TAM1897 Q1 34.1আন এটা কথা। যেতিয়া আপোনালোক আৰু মই এইটো দেখিবলৈ পাওঁ, আৰু সঁচাকৈয়ে দেখিবলৈ পাওঁ যে, ইস্ৰায়েলীসকলে যেতিয়া দেশখনত প্ৰৱেশ কৰিছিল, তেওঁলোক প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা দেশখনত অকণো প্ৰৱেশ কৰা নাছিল, বৰঞ্চ সেই দেশখনত উপনীত হোৱাত সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যৰ্থ হৈছিল, তেতিয়াহে আমি বুজিব পাৰোঁ যে সেই ঠাইলৈ যাব নোৱাৰি মোচিৰ কিমান হতাশা হৈছিল। এতিয়া যেতিয়া কিছুমান লোকৰ বাবে এনে লাগে যে ইস্ৰায়েল সেই দেশখনলৈ গৈছিল যিখন প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ বাবে যুগুত কৰিছিল, আৰু সেইখন দেশেই আছিল য’লৈ প্ৰভুৱে তেওঁলোকক লৈ যাব বিচাৰিছিল, আৰু তাৰ পিছত দেখিলে যে মোচিৰ মৃত্যু হ’ল আৰু তেওঁ স্বৰ্গলৈ গ’ল, তেওঁলোকে কয় যে শেষত মোচিৰ বাবেহে আটাইতকৈ ভালটো হৈছিল; আৰু তেওঁক দেশখনৰ পৰা উলিয়াই স্বৰ্গলৈ লৈ যোৱাটো ইমান ডাঙৰ এক হতাশাৰ কথা নাছিল।

TAM1897 Q1 34.2কিন্তু যেতিয়া আমি বুজি পাওঁ যে প্ৰভুৱে তেওঁক নিজৰ পবিত্ৰ বাসস্থানলৈ, তেওঁ নিজে বাস কৰিবলৈ বনোৱা ঠাইলৈ, তেওঁৰ হাতেৰে স্থাপন কৰা পবিত্ৰ স্থানলৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল; তেতিয়া আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে সেই দেশত প্ৰৱেশ নকৰাকৈ মোচিৰ মৃত্যু হোৱাটো আৰু স্বৰ্গলৈ যোৱাটো তেওঁৰ বাবেও কিমান এক হতাশাজনক ঘটনা আছিল। যেতিয়া তেওঁ দেখিবলৈ পালে যে তেওঁলোকক প্ৰতিজ্ঞাৰ আশীৰ্বাদপূৰ্ণ দেশৰ পৰা আঁতৰাই ৰখাত তেওঁৰ পাপৰো কিছু হাত আছিল; যেতিয়া তেওঁ দেখিবলৈ পালে যে প্ৰভুৱে ইস্ৰায়েলৰ বাবে যি ৰাখিছিল, ইস্ৰায়েল সেইটো হেৰুৱাইছিল: যেতিয়া তেওঁ নেব’ পৰ্ব্বতৰ শিখৰৰ পৰা সেই মহিমাময় দেশখন দেখিছিল, আৰু ঈশ্বৰৰ কাৰ্য আৰু তেওঁৰ লোকসকলে পাৰ কৰিবলগীয়া ভ্ৰমণ, ধৰ্মত্যাগ আৰু দুখ-কষ্টৰ দীঘলীয়া যুগবোৰৰ কথা চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল, আৰু জানিছিল যে সেই দীঘলীয়া ভ্ৰমণৰ কাৰণ হোৱাত তেওঁৰো অলপ অৰিহণা আছিল; একেবাৰে মৃত্যুবৰণ নকৰাকৈ সেই দেশখনত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰাটো তেওঁৰ বাবে কিমান গভীৰ হতাশাৰ কাৰণ আছিল, সেয়া বুজিবলৈ সহজ—যদিও তেওঁক কবৰৰ পৰা স্বৰ্গলৈ লৈ যোৱা হৈছিল।

TAM1897 Q1 34.3আন এটা উদ্ধৃতি, যদি কোনো প্ৰমাণৰ প্ৰয়োজন হয় এই কথাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ যে ইস্ৰায়েলীয়সকলে মৰুভূমিত থকাৰ সময়ছোৱাত মিচৰৰ পৰা ওলাই আহিব পৰা নাছিল, যিহোচূৱাৰ পুস্তকত পোৱা যায়। আপোনালোকে সেই অংশটো মনত পেলাইছে চাগে,—যৰ্দ্দন পাৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ খৎনা কৰা হৈছিল,—তাত লিখা আছে, “আজি মই তোমালোকৰ পৰা মিচৰৰ দুৰ্নাম স্বৰূপ শিল বগৰাই পেলালোঁ।” আপোনালোকে দেখিব যে, যিসকল লোকে মিচৰ ত্যাগ কৰিছিল, তেওঁলোকে যৰ্দ্দন নদী পাৰ নোহোৱালৈকে মিচৰৰ পৰা ওলাই অহা নাছিল; কাৰণ তেতিয়াহে মিচৰৰ অপমান আঁতৰোৱা হৈছিল। তেতিয়া তেওঁলোক সকলোৱেই ঈশ্বৰৰ প্ৰতি মন পালটোৱা লোক আছিল। সেই গোটেই জাতিটোৱে বিশ্বাসৰ দ্বাৰা যৰ্দ্দন পাৰ হৈছিল। ই আছিল এনে এটা জাতি যিয়ে ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু তাত এটাও বিৰোধী মাত বা এটাও সন্দেহৰ চিন্তা নাছিল,—তেতিয়াহে তেওঁলোক মিচৰৰ পৰা বাহিৰলৈ আহিছিল। এইদৰে আপুনি দেখিব যে আধ্যাত্মিক মিচৰ যে বাইবেলৰ আক্ষৰিক মিচৰহে, সেয়া সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট।

TAM1897 Q1 34.4এতিয়া আমি আজিৰ নিশাৰ পাঠলৈ আহিছোঁ। এইটো হ’ল গণনা পুস্তক ২৩:৯। মই সপ্তম পদটোৰ পৰা পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ। এইটো বালাক, মোৱাবৰ ৰজাৰ বাবে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰি থকা বিলিয়মৰ কথা।

TAM1897 Q1 34.5তেতিয়া বিলিয়মে নিজৰ ভৱিষ্যৎ বাণী পদ্যৰূপে গাই ক’লে, বালাকে অৰামৰ পৰা মোক অনালে, মোৱাবৰ ৰজাই পূবফালৰ পৰ্ব্বতৰ পৰা মোক অনালে। ‘আহাঁ, মোৰ কাৰণে যাকোবক শাও দিয়া,’ তেওঁ ক’লে। আহাঁ, ইস্ৰায়েলক ধিক্কাৰ দিয়া। কিন্তু ঈশ্বৰে শাও নিদিয়া লোকক মই কেনেকৈ শাও দিম? আৰু যিহোৱাই ধিক্কাৰ নিদিয়া লোকক মই কেনেকৈ ধিক্কাৰ দিম? কিয়নো মই শিলবোৰৰ টিঙৰ পৰা সেইজনক দেখা পাইছোঁ; আৰু পৰ্ব্বতৰ পৰা সেইজনক দেখিছোঁ। চোৱা, তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।

TAM1897 Q1 34.6এই পাঠ্যটো আজি ৰাতি আমাৰ বাবে কোৱা হৈছে। এইটো বৰ্তমানৰ সত্য। এইটো ঈশ্বৰৰ স্পষ্ট ইচ্ছা আছিল তেওঁৰ লোকসকলৰ বিষয়ে, যেতিয়া তেওঁলোক সেই দেশখনৰ সীমাত আছিল যিখনলৈ, তেওঁলোকক মিচৰ দেশৰ পৰা মাতি উলিয়াই অনাৰ পিছত, তেওঁ তেওঁলোকক লৈ যাব বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে চল্লিশ বছৰ ধৰি মৰুভূমিত ঘূৰি ফুৰিছিল, আৰু এতিয়া দেশখনৰ সীমাত আহি পাইছিল। আৰু তেওঁলোকৰ বিষয়ে এইটোৱেই তেওঁৰ ইচ্ছা আছিল, যে তেওঁলোকে অকলে বাস কৰিব লাগে, আৰু কোনো জাতিৰ গণনাত ধৰা নাযাব লাগে।

TAM1897 Q1 34.7তাৰ মূল কাৰণ, বা কওঁকচোন এটা কাৰণ, আপুনি পাঁচনিৰ কৰ্মৰ সপ্তম অধ্যায়লৈ গ’লে বিচাৰি পাব। সেইদিনা ষ্টীফেনে কৈছিল, আৰু জনাইছিল যে প্ৰভুৱে লোকসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা, দাসত্বৰ দেশৰ পৰা আশ্চৰ্য্য আৰু চিহ্নৰ দ্বাৰা উলিয়াই আনিছিল, আৰু সাতত্ৰিশ আৰু আঠত্ৰিশ পদত এই বাক্যবোৰ আছে; আঠত্ৰিশ পদত বিশেষ অংশটো আছে:—

TAM1897 Q1 34.8এইজন সেই মোচি, যিজনে ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক কৈছিল, ‘তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তোমালোকৰ ভাইসকলৰ মাজৰ পৰা মোৰ দৰে এজন ভাববাদী উৎপন্ন কৰিব; তোমালোকে তেওঁৰ কথা শুনিবা।’ এইজনেই মৰুভূমিত থকা মণ্ডলীত আছিল। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 34.9তেন্তে অৰণ্যত ইস্ৰায়েল কি আছিল?—মণ্ডলী। নদী পাৰ হৈ দেশত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত তেওঁলোক কি হ’ব লাগিছিল?—মণ্ডলী। মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ মাজত পৃথকীকৰণ হ’ব লাগে, এই কথাটোৰ বাহিৰে আৰু কি আছিল?—ঠিক যেনেকৈ, যেতিয়া তেওঁ অব্ৰাহামক সেই দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল, প্ৰভুৱে জগতক মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ মাজৰ পৃথকীকৰণৰ বিষয়ে শিকাইছিল, আৰু যেনেকৈ তেওঁ অব্ৰাহামৰ দ্বাৰা দেখুৱাইছিল যে গীৰ্জা আৰু ৰাজ্যৰ পৃথকীকৰণ ব্যক্তিৰ হৃদয়ৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব লাগিব।

TAM1897 Q1 34.10যদি মই মোৰ হৃদয়ত ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা পৃথক নহওঁ, তেন্তে মই য’তেই নাথাকোঁ কিয়, তাত মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ একীকৰণ হ’ব। আৰু সেয়েহে, যদিও মই ৰাষ্ট্ৰত কোনো পদত নাথাকোঁ, বা তাত নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা নকৰোঁ, মই মণ্ডলীত এজন ৰাজনীতিবিদ হ’ম; আৰু মই তাত পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিম, আৰু তাত পদ পাবলৈ গোপনে কৌশল খটুৱাম। সেয়েহে, যদি কোনো ব্যক্তি হৃদয়ৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা পৃথক নহয়, আৰু তথাপিও মণ্ডলীৰ অন্তৰ্ভুক্ত, তেন্তে তেওঁৰ বাবে মণ্ডলীৰ ভিতৰত ৰাজনীতি কৰাতকৈ পৃথিৱীৰ ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ কৰা আৰু তাত এজন ৰাজনীতিবিদ হোৱাটোৱেই ভাল।

TAM1897 Q1 34.11সেয়েহে যেতিয়া প্ৰভুৱে অব্ৰাহামক মাতিলে, তেওঁ প্ৰথমতে ক’লে, “তুমি তোমাৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহা।” আৰু এতিয়া যেতিয়া অব্ৰাহাম বৃদ্ধি পাই মণ্ডলী হৈ উঠিছে, আৰু সেই মণ্ডলীয়ে জাতিসমূহৰ আগত প্ৰভুৰ বিশেষ সেৱাত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ ওলাইছে, তেওঁ ঘোষণা কৰিছে যে সেই মণ্ডলীটোক জাতিসমূহৰ মাজত গণনা কৰিব নালাগে; তেওঁলোকে অকলশৰে বাস কৰিব লাগে। আপোনালোকে দেখিবলৈ পাইছে যে প্ৰভুৱে লোকসকলক সেই কথাত অটল থাকিবলৈ কিয় বিচাৰিছিল, কাৰণ তেওঁ জানিছিল যে জাতিসমূহ কি আছিল; আৰু তেওঁ জানিছিল যে জাতিসমূহে কেনেকৈ সেই অৱস্থা পাইছিল। তেওঁ বিচাৰিছিল যে তেওঁৰ মণ্ডলীয়ে অকলশৰে বাস কৰক, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো শাসক নথকা, তেওঁৰ বিধানৰ বাহিৰে আন কোনো আইন নথকা, প্ৰভুৰ বাক্যৰ বাহিৰে আন কোনো ধৰণৰ আইন নথকা, প্ৰভুৰ বাহিৰে আন কোনো চৰকাৰ নথকা।

TAM1897 Q1 35.1ঈশ্বৰে তেওঁলোকক দেশখনলৈ অনাৰ সময়ত মণ্ডলীৰ মূৰ হোৱাৰ উদ্দেশ্য ৰাখিছিল। যীচু খ্ৰীষ্ট মণ্ডলীৰ মূৰ আছিল, অৱশ্যেই, ঠিক সিমানেই সত্যভাৱে যিমানেই তেওঁ এতিয়াও আছে। আমি অধ্যয়ন কৰা পাঠসমূহৰ পৰা আপোনালোকে জানে যে, লোকসকলে কেনেকৈ ৰজাৰ শাসন, ৰাজতন্ত্ৰ আদিৰ মাজত সোমাইছিল; সেয়া হৈছিল তেওঁৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ দ্বাৰা, ঈশ্বৰক তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ শাসক আৰু তেওঁৰ বিধানক একমাত্ৰ বিধান হিচাপে স্বীকাৰ কৰাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ বাবে। তেওঁলোক মূৰ্তিপূজক হৈ পৰিল, আৰু সেয়েহে তেওঁলোকৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ শাসন আৰু তেওঁৰ বিধানৰ শক্তি হেৰুৱাই পেলালে; আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ বাবে, তেওঁলোকৰ মাজত এক চৰকাৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল, যাতে তেওঁলোকৰ সতীৰ্থ মানুহবোৰক শাসন কৰিব বিচৰাসকলৰ উচ্চাকাংক্ষা পূৰণ হয়, আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ বৰ্বৰতাৰ পৰা তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিব পাৰি।

TAM1897 Q1 35.2কিন্তু প্ৰভুৱে ইস্ৰায়েলক সকলো লোক আৰু চৰকাৰৰ পৰা নিজৰ বাবে পৃথক কৰিলে। প্ৰভুৱে ইস্ৰায়েলক এতিয়া ঠিক সেইখিনিৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিলে য’ত তেওঁ অব্ৰাহামক আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ ৰজা আৰু শাসকসকলৰ পৰা, তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ সকলো ধৰণৰ পৃথিৱীৰ চৰকাৰৰ পৰা পৃথক হ’বলৈ। তেওঁ বিচাৰিছিল যে তেওঁৰ লোকসকলে অকলশৰে বাস কৰক, আৰু কোনো এটা জাতিৰ মাজত গণিত হ’ব পৰা বিধৰ নহওক, যাতে যেতিয়া জাতিবোৰে তেওঁলোকক চায়, তেওঁলোকে দেখিব পাৰে যে ইস্ৰায়েলক তেওঁলোকৰ দৰে গণিব নোৱাৰি।

TAM1897 Q1 35.3তেওঁ বিচাৰিছিল যে ইস্ৰায়েল বিশ্বৰ আগত ইমানেই স্পষ্টভাৱে থিয় হওক—আৰু ই তেওঁলোকক আন সকলো জাতিৰ পৰা পৃথক কৰি তুলিব—যে সকলো দেশে তেওঁলোকক দেখি ক’ব, ‘সেইটো অদ্ভুত; সেইটো আমাৰ চৰকাৰৰ দৰে নহয়। তেওঁলোকৰ কোনো ৰজা নাই; প্ৰত্যেকেই কোনো শাসনকৰ্তাৰ অবিহনেই চলি থকা যেন লাগে।’ আৰু তেওঁলোকে সেই বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব; তেওঁলোকে ক’ব, ‘ইয়াৰ কাৰণ কি?’ ৰজা, সেনা, কৰ আৰু আমি সহ্য কৰিবলগীয়া এই সকলোবোৰ বস্তুৰ অবিহনে আপোনালোক কেনেকৈ চলি থাকে? উত্তৰটো হ’লহেঁতেন, বাৰু, ঈশ্বৰেই আমাৰ ৰজা। আৰু তেওঁৰ চৰকাৰ চলাবলৈ আপোনাৰ চৰকাৰৰ দৰে ইমান খৰচ নহয়; কাৰণ আপোনালোকৰ দৰে আমাৰ তেনেকুৱা কোনো সমস্যা নাই। হয়; আমাৰ কোনো কৰ নাই, আৰু তেওঁ ইমানেই দয়ালু যে আমি তেওঁক আমাৰ সকলোখিনি দিবলৈ ভাল পাওঁ, তেওঁৰ শাসনৰ আশীৰ্বাদসমূহ বৰ্তাই ৰাখিবলৈ আৰু দূৰ-দূৰণিলৈ বিয়পাই দিবলৈ।

TAM1897 Q1 35.4আৰু যেতিয়া তেওঁৰ লোকে পৌত্তলিকসকলক এই কথা ক’ব, তেতিয়া পৌত্তলিকসকলে ক’ব, ‘নিশ্চয় এই জাতিটো এটা জ্ঞানী আৰু বুদ্ধিমান লোকৰ জাতি; আৰু পৃথিৱীৰ ওপৰত এনে কোন জাতি মহান, যাৰ ওচৰত এই সকলো বিধানৰ দৰে ইমান জ্ঞানী আৰু ভাল বিধান আছে? আৰু আমি যিহৰ বাবে প্ৰভুৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, সেই সকলো কথাত তোমালোকৰ প্ৰভু ঈশ্বৰৰ দৰে ঈশ্বৰ আন কোন জাতিৰ ইমান ওচৰ চাপি আহে?’ এয়াই আছিল প্ৰভুৰ উদ্দেশ্য। আৰু তেওঁ ক’লে, ইস্ৰায়েল “তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।” তেওঁ গোটেই বিশ্বক মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ পৃথকীকৰণ শিকাব বিচাৰিছিল, কেৱল মণ্ডলীৰ ভিতৰতেই নহয়, জাতিসমূহৰ মাজতো—ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ক্ষেত্ৰত আৰু মণ্ডলীৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰতো।

TAM1897 Q1 35.5কেৱল ইয়াত শাস্ত্ৰখন চাওক, আৰু আপুনি সেয়া দেখিব। দ্বিতীয় বিবৰণ ৪। কেইটামান পদতে মই অংকন কৰা সমগ্ৰ কথাটো কৈছে। প্ৰথম পদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আঠ নম্বৰ পদলৈকে পঢ়িলে:—

TAM1897 Q1 35.6এতিয়া, হে ইস্ৰায়েলীয়াসকল শুনক! আপোনালোক যেন জীয়াই থাকে আৰু আপোনালোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনালোকক দিয়া দেশত প্রৱেশ কৰি আপোনালোকে যেন তাক অধিকাৰ কৰিব পাৰে, সেয়ে মই আপোনালোকক যি বিধান আৰু অনুশাসনবোৰৰ বিষয়ে শিকাব বিচাৰিছোঁ, সেইবোৰ মানি চলিব। মই আপোনালোকক যি আজ্ঞা দিছো তাৰ লগত একো যোগ নিদিব আৰু তাৰ পৰা একো বাদ নিদিব। আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ যি সকলো আজ্ঞা মই আপোনালোকক দিছো, সেইবোৰ আপোনালোকে মানি চলিব। আপোনালোকেতো বাল-পিয়োৰৰ কাৰণে যিহোৱাই কি কি কৰিছিল, তাক নিজ চকুৰেই দেখিলে; আপোনালোকৰ মাজৰ যিমান লোকে বাল-পিয়োৰক অনুসৰণ কৰিছিল, আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তেওঁলোক সকলোকে আপোনালোকৰ মাজৰ পৰা উচ্ছন্ন কৰিলে। কিন্তু আপোনালোক যিসকলে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক খামুচি ধৰি আছিল, আপোনালোক সকলো এতিয়াও জীয়াই আছে। শুনক, মই মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আজ্ঞা মানি আপোনালোকক বিধান আৰু অনুশাসনবোৰৰ বিষয়ে শিকাইছোঁ; যি দেশ অধিকাৰ কৰিবৰ কাৰণে আপোনালোকে প্রৱেশ কৰিবলৈ গৈ আছে, সেই দেশত যেন এইবোৰ মানি চলিব পাৰে। আপোনালোকে সেইবোৰ পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিব; কিয়নো এইসকলো পালন কৰাৰ যোগেদি আন আন জাতিৰ লোকসকলৰ দৃষ্টিত আপোনালোকৰ জ্ঞান আৰু বুদ্ধি প্রকাশ পাব। তেওঁলোকে এই সকলো বিধানৰ বিষয়ে শুনি ক’ব, “সঁচাকৈয়ে এই মহাজাতিৰ লোকসকল জ্ঞানী আৰু বুদ্ধিমান।” চাওঁক, যেনেকৈ আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক আমি মাতিলেই আমাৰ কাষত পাওঁ, তেনেকৈ এনে কোন মহাজাতি আছে যি সকলৰ এজন দেৱতা তেওঁলোকৰ অতি ওচৰত থাকে? মই আজি আপোনালোকৰ আগত যি সকলো বিধান শিকাইছোঁ, তেনেকুৱা ধর্মময় বিধান আৰু অনুশাসন আন কোন মহাজাতিৰ আছে?

TAM1897 Q1 35.7তেন্তে ইস্ৰায়েলৰ মাজত কোনো ধৰণৰ আইন বা বিধান প্ৰণয়নৰ স্থান আছিলনে?—“মই আপোনালোকক যি আজ্ঞা দিছো তাৰ লগত একো যোগ নিদিব আৰু তাৰ পৰা একো বাদ নিদিব।” তেওঁলোকে তাকেই কৰিব লাগিছিল। তেওঁলোকৰ সকলো আইন তেওঁলোকৰ বাবে বনোৱা হৈছিল। তেওঁলোকৰ সকলো বিধান সম্পূৰ্ণ আৰু নিখুঁত আছিল; আৰু যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ হাতত সেয়া আছিল, তেওঁলোকক আন কোনো বিধানৰ প্ৰয়োজন নাছিল, আৰু যেতিয়াই তেওঁলোকক আন কোনো বিধানৰ প্ৰয়োজন হ’ল, সেয়াই আছিল এই কথাৰ প্ৰমাণ যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰক পৰিত্যাগ কৰিছিল।

TAM1897 Q1 35.8যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকক কোনো ধৰণৰ আইন, তেওঁলোকৰ নিজৰ দ্বাৰা, তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰয়োজন হৈছিল, সেয়াই আছিল এই কথাৰ প্ৰমাণ যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰক ত্যাগ কৰিছিল, যে তেওঁৰ বিধান তেওঁলোকৰ বাবে আৰু পৰ্যাপ্ত নাছিল, আৰু তেওঁৰ শাসন তেওঁলোকৰ বাবে আৰু পৰ্যাপ্ত নাছিল। বাকী সকলো পৌত্তলিক লোকৰ ক্ষেত্ৰতো ঠিক একেই কথা। সকলো জাতিৰ ক্ষেত্ৰতে এয়াই হয়। এইদৰেই তেওঁলোক পৌত্তলিক হৈ পৰিছিল। আৰু আপুনি জানে যে ইস্ৰায়েলো একেই পথৰেই গৈছিল। তেওঁলোকে ঈশ্বৰক পাহৰি মূৰ্তিপূজাৰ প্ৰতি গ’ল, আৰু তাৰ পিছত ক’লে, ‘আমাৰো এজন ৰজা লাগিব, যাতে আমি আন সকলো জাতিৰ দৰে হ’ব পাৰোঁ।’ কিন্তু এইটো নাপাহৰিব যে তেওঁলোকে এজন ৰজা পোৱাৰ আগতে ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰিবলগীয়া হৈছিল; আৰু ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰি, তেওঁলোকে যেন সকলো জাতিৰ দৰে, পৌত্তলিকৰ দৰে হ’ব পাৰে—এইটোৱেই আক্ষৰিক অৰ্থ—ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰি যেন তেওঁলোকে সকলো জাতিৰ দৰে হ’ব পাৰে, তেওঁলোক সেইবোৰ জাতিৰ দৰেই হৈ পৰিল যিসকলে ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সকলো ইতিহাসৰ পৰা আপুনি এই কথা জানে।

TAM1897 Q1 35.9সেয়েহে এইটো সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট যে, তেওঁলোকে আন জাতিসমূহৰ দৰে হোৱাটো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা নহয়, আৰু ই তেওঁৰ লোকসকলৰ স্বাৰ্থৰো নহয়। তেওঁলোকে চাৰিওফালৰ আন জাতিসমূহৰ দৰে যিকোনো ধৰণৰ চৰকাৰ পোৱাটো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা নহয়, আৰু ই লোকসকলৰ মংগলৰ বাবেও নহয়। আপোনালোকে জানে যে এইবোৰ ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালন কৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা নাছিল, বৰঞ্চ ধৰ্মত্যাগৰ পৰাহে উদ্ভৱ হৈছিল। এই সকলোবোৰৰ পৰা এইটো সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলে নিজৰ মাজত নিজে এখন চৰকাৰ স্থাপন কৰাটো বিচৰা নাছিল।

TAM1897 Q1 36.1প্ৰভুৱে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ জাতিসমূহৰ দৰে এখন চৰকাৰ স্থাপন কৰিবলৈ দিব বিচৰা নাছিল। যেতিয়া তেওঁ কয়, “মই আপোনালোকক যি আজ্ঞা দিছো তাৰ লগত একো যোগ নিদিব আৰু তাৰ পৰা একো বাদ নিদিব”, তেতিয়া আপুনি দেখিব পাৰে যে তেওঁ এইদৰে তেওঁলোকক যিকোনো ধৰণৰ আইন প্ৰণয়নৰ পৰা, যিকোনো ধৰণৰ বিধানৰ ছাঁৰ পৰাই আঁতৰাই ৰাখিছিল, আৰু এইদৰে তেওঁলোকক নিজৰ মাজত কেতিয়াও কোনো ধৰণৰ চৰকাৰ স্থাপন কৰাৰ পৰা নিষেধ কৰিছিল।

TAM1897 Q1 36.2আৰু ইয়াৰ পৰা এইটো সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট যে যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ মাজত যিকোনো ধৰণৰ চৰকাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰিছিল, য’ত তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰৰ বাহিৰে অন্য আইন আৰু শাসক থাকিব লাগিছিল, সেয়া নিজেই ইয়াৰ নিশ্চিত প্ৰমাণ আছিল যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰক পাহৰি গৈছিল; যে তেওঁলোক তেওঁৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল; যে তেওঁৰ চৰকাৰ তেওঁলোকৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নাছিল; যে তেওঁলোকক ধৰি ৰাখিবলৈ তেওঁৰ শক্তি তেওঁলোকৰ ওপৰত নাছিল, আৰু সেয়েহে তেওঁলোকে নিজকে নিজৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ নিজৰ বাবে কোনো ধৰণৰ চৰকাৰ বনাই স্থাপন কৰিবলগীয়া হৈছিল।

TAM1897 Q1 36.3এইদৰে আপুনি দেখিব যে প্ৰভুৰ ইচ্ছামতে তেওঁৰ লোকসকলে, অকলশৰে বাস কৰি, নিজৰ মাজত এখন চৰকাৰ স্থাপন কৰাটো উচিত নাছিল। তেওঁৰ ইচ্ছা নাছিল যে তেওঁলোকে আন জাতিবোৰৰ মাজত বাস কৰক, আৰু আন জাতিবোৰৰ দৰে এখন চৰকাৰ থাকক; কাৰণ যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ মাজত নিজকে শাসন কৰিবলৈ এখন চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ ল’লেহেঁতেন, সেয়া আন জাতিবোৰৰ চৰকাৰৰ দৰেই হ’লহেঁতেন, কাৰণ তেওঁলোক সকলোৱেই মানুহ আছিল, আৰু মানৱতা সকলোতে একেই। সেয়েহে যেতিয়া ইস্ৰায়েলে নিজকে শাসন কৰিবলৈ এখন চৰকাৰ স্থাপন কৰিবলৈ ল’লে, সেয়া তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ চৰকাৰবোৰৰ দৰেই আছিল, আৰু ইয়াৰ বাহিৰে আন একো হ’ব নোৱাৰিছিল। ই আছিল পৌত্তলিক। আৰু য’তেই ইয়াৰ প্ৰয়াস কৰা হ’ব, সেয়া সদায় পৌত্তলিক হৈয়েই থাকিব।

TAM1897 Q1 36.4“মই আপোনালোকক যি আজ্ঞা দিছো তাৰ লগত একো যোগ নিদিব আৰু তাৰ পৰা একো বাদ নিদিব। আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ যি সকলো আজ্ঞা মই আপোনালোকক দিছো, সেইবোৰ আপোনালোকে মানি চলিব।” ঈশ্বৰে বিচাৰে যে তেওঁৰ আজ্ঞা, তেওঁৰ বিধান, তেওঁৰ চৰকাৰ তেওঁৰ লোকসকলৰ বাবে যথেষ্ট হওক। আৰু সেয়াই তেওঁৰ লোকসকলৰ বাবে যথেষ্ট। এইটো স্থিৰ। ই সদায় তেওঁৰ লোকসকলৰ বাবে যথেষ্ট হ’ব। কিন্তু যিসকলৰ ওচৰত ই নাই, তেওঁলোকৰ বাবে ই যথেষ্ট নহয়; ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ বিধান আৰু শাসনৰ পৰা পৃথক হোৱা সকলৰ বাবে ই যথেষ্ট নহয়। তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁৰ শাসন যথেষ্ট নহয়, কাৰণ ই তেওঁলোকৰ ওচৰত নাই; আৰু যদি তেওঁলোকে নিজাকৈ এটা গঠন কৰে, তেন্তে সেয়া পৌত্তলিকসকলৰ দৰেই হয়।

TAM1897 Q1 36.5আপোনালোকেতো বাল-পিয়োৰৰ কাৰণে যিহোৱাই কি কি কৰিছিল, তাক নিজ চকুৰেই দেখিলে; আপোনালোকৰ মাজৰ যিমান লোকে বাল-পিয়োৰক অনুসৰণ কৰিছিল, আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তেওঁলোক সকলোকে আপোনালোকৰ মাজৰ পৰা উচ্ছন্ন কৰিলে। কিন্তু আপোনালোক যিসকলে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক খামুচি ধৰি আছিল, আপোনালোক সকলো এতিয়াও জীয়াই আছে। শুনক, মই মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আজ্ঞা মানি আপোনালোকক বিধান আৰু অনুশাসনবোৰৰ বিষয়ে শিকাইছোঁ; যি দেশ অধিকাৰ কৰিবৰ কাৰণে আপোনালোকে প্রৱেশ কৰিবলৈ গৈ আছে, সেই দেশত যেন এইবোৰ মানি চলিব পাৰে। আপোনালোকে সেইবোৰ পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিব; কিয়নো এইসকলো পালন কৰাৰ যোগেদি আন আন জাতিৰ লোকসকলৰ দৃষ্টিত আপোনালোকৰ জ্ঞান আৰু বুদ্ধি প্রকাশ পাব।

TAM1897 Q1 36.6“এইসকলো পালন কৰাৰ যোগেদি আন আন জাতিৰ লোকসকলৰ দৃষ্টিত আপোনালোকৰ জ্ঞান আৰু বুদ্ধি প্রকাশ পাব।” কেৱল মোৰ চকুত নহয়; বৰঞ্চ এইটো কৰা, আৰু সকলো জাতি, পৌত্তলিকসকলে ক’ব যে তোমালোক জ্ঞানী। জাতিসমূহ, পৌত্তলিকসকলে ক’ব যে তোমালোকৰ বিচক্ষণতা আছে।

TAM1897 Q1 36.7শুনক, মই মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আজ্ঞা মানি আপোনালোকক বিধান আৰু অনুশাসনবোৰৰ বিষয়ে শিকাইছোঁ; যি দেশ অধিকাৰ কৰিবৰ কাৰণে আপোনালোকে প্রৱেশ কৰিবলৈ গৈ আছে, সেই দেশত যেন এইবোৰ মানি চলিব পাৰে। আপোনালোকে সেইবোৰ পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিব; কিয়নো এইসকলো পালন কৰাৰ যোগেদি আন আন জাতিৰ লোকসকলৰ দৃষ্টিত আপোনালোকৰ জ্ঞান আৰু বুদ্ধি প্রকাশ পাব। তেওঁলোকে এই সকলো বিধানৰ বিষয়ে শুনি ক’ব, “সঁচাকৈয়ে এই মহাজাতিৰ লোকসকল জ্ঞানী আৰু বুদ্ধিমান।” চাওঁক, যেনেকৈ আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক আমি মাতিলেই আমাৰ কাষত পাওঁ, তেনেকৈ এনে কোন মহাজাতি আছে যি সকলৰ এজন দেৱতা তেওঁলোকৰ অতি ওচৰত থাকে? মই আজি আপোনালোকৰ আগত যি সকলো বিধান শিকাইছোঁ, তেনেকুৱা ধর্মময় বিধান আৰু অনুশাসন আন কোন মহাজাতিৰ আছে? যিমান দিনলৈকে আপোনালোক জীয়াই থাকিব, সিমান দিনলৈকে আপোনালোকে নিজৰ বিষয়ে সতর্কতাৰে চলি আপোনালোকৰ আত্মাক যত্নেৰে সুৰক্ষা দিব; আপোনালোকে নিজ চকুৰে যি যি দেখিলে, সেইবোৰ যেন পাহৰি নাযায় আৰু আপোনাৰ হৃদয়ৰ পৰা যেন সেইবোৰ লুপ্ত নহয়। অৱশ্যেই আপোনালোকে আপোনালোকৰ সন্তান-সন্ততি আৰু আপোনালোকৰ নাতি-নাতিনীসকলক এই সকলোবোৰৰ বিষয়ে শিকাব। যি দিনা হোৰেব পর্বতত আপোনালোক আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত উপস্থিত হৈছিল, সেই দিনটোৰ কথা আপোনালোকে মনত ৰাখিব।

TAM1897 Q1 36.8তুমি যি দেখিছা আৰু শুনিছা সেয়া নাপাহৰিবা, বিশেষকৈ সেইদিনা হোৰেবৰ সন্মুখত থিয় হৈ যি শুনিছিলা সেয়া নাপাহৰিবা। তেওঁলোকে কি শুনিছিল?—হে, ঈশ্বৰৰ বিধান; ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাসমূহ আৰু যীচুৰ বিশ্বাস তেওঁলোকে সেইদিনা শুনিছিল; স্বৰ্গৰ পৰা এক মাতে মুক্তি আৰু সৃষ্টিৰ ঘোষণা কৰিছিল, যে মানুহে পাপ কৰিব নালাগে। কিন্তু ইস্ৰায়েলে ঈশ্বৰক পাহৰি গ’ল, আৰু মূৰ্তিপূজক হৈ পৰিল, আৰু ক’লে, আমাৰ বাবে এজন ৰজা নিৰ্ধাৰণ কৰা; সকলো জাতিৰ দৰে আমাৰো এজন ৰজা হওক। কিন্তু সেই সময়ৰ বিষয়ে, যেতিয়া তেওঁলোক অশুদ্ধ হোৱা নাছিল, প্ৰভুৱে পিছত ক’লে (গীতমালা ৮১:১৩-১৬):—

TAM1897 Q1 36.9হায়! মোৰ লোকসকলে যদি কেৱল মোৰ কথাই শুনিলে হয়, হায়! ইস্ৰায়েলে যদি মোৰ পথতে চলিলে হয়! তেন্তে মই শীঘ্রেই তেওঁলোকৰ শত্রুবোৰক দমন কৰিলোঁ হয়, তেওঁলোকৰ শত্রুবোৰৰ বিৰুদ্ধে মোৰ হাত তুলিলোঁ হয়! যিহোৱাক ঘৃণা কৰাসকলে তেওঁৰ বশ মানিলেহেঁতেন; কিন্তু তেওঁলোকৰ কাল চিৰকাল স্থায়ী হ’লহেঁতেন। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) কিন্তু ইস্রায়েলক মই সবাতোকৈ উত্তম ঘেঁহু খাবলৈ দিম; মই তেওঁলোকক শিলৰ পৰা পোৱা মৌৰে তৃপ্ত কৰিম।

TAM1897 Q1 36.10এতিয়া প্ৰভুৱে আমাৰ বিষয়ে কৈছে যে তেওঁ আমাক অন্ধকাৰৰ শক্তিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছে, আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় পুত্ৰৰ ৰাজ্যলৈ আমাক স্থানান্তৰিত কৰিছে। ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তেওঁৰ লোকসকলৰ মাজত পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে, আৰু “ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তোমালোকৰ ভিতৰতে আছে,” আৰু ই প্ৰত্যেকজন আৰু সকলোৰে ভিতৰত থকাৰ বাবে ই আপোনালোকৰ মাজতে আছে। এতেকে, ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য এখন নিখুঁত ৰাজ্য, কাৰণ ৰজা এজন নিখুঁত, কাৰণ সেই ৰাজ্যৰ বিধান এখন নিখুঁত বিধান। তেনেহ’লে এজন নিখুঁত ৰজা, আৰু এখন নিখুঁত বিধান, আৰু এখন নিখুঁত ৰাজ্য, আপোনাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নে? সেয়া নে? এজন মানুহৰ বাবে সেয়া যথেষ্ট নে?—অ’ হয়, নিশ্চিতভাৱে! এজন মানুহৰ বাবে সেয়া যথেষ্ট হোৱা উচিত নহয়নে?

TAM1897 Q1 36.11আৰু যদি এই সকলোবোৰ এজন মানুহৰ বাবে যথেষ্ট নহয়, তেন্তে সমস্যাটো ৰাজ্যখনৰ নে মানুহজনৰ?—আপোনালোকে জানে যে সমস্যাটো কেৱল মানুহজনৰ হ’ব পাৰে। কিন্তু ধৰি লওক যে মানুহজনে নিজকে এজন খ্ৰীষ্টান বুলি দাবী কৰে। সমস্যাটো তেতিয়াও মানুহজনৰ নে ৰাজ্যখনৰ?

TAM1897 Q1 36.12(কণ্ঠ) মানুহজনৰ।

TAM1897 Q1 36.13ধৰি লওক তেওঁ নিজকে এজন সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট বুলি দাবী কৰে, আৰু ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তেওঁৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নহয়; ধৰি লওক আপুনি তেওঁলোকৰ এটা দল একত্ৰিত কৰে, আৰু ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তেওঁলোকৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নহয়, বৰঞ্চ তেওঁলোকে নিজৰ এখন ৰাজ্য, আন এখন ৰাজ্য বিচাৰিবই লাগিব; তেওঁলোকে এখন চৰকাৰ স্থাপন কৰিব লাগিব, নিজৰ ওপৰত কৰ লগাব লাগিব, নিজকে শাসন কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰাই শাসক বাছি উলিয়াব লাগিব; তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ সন্তান নেকি? ঈশ্বৰৰ নিখুঁত ৰাজ্য তেওঁলোকৰ বাবে যথেষ্ট নে? তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ চৰকাৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত নে? ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ তেওঁলোকৰ বাবে যথেষ্ট নে? ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তেওঁলোকৰ ভিতৰত আছে নে? আছে নে? যেতিয়া নিখুঁত ৰাজ্য, আৰু নিখুঁত ৰজা, আৰু নিখুঁত বিধান তেওঁলোকৰ বাবে যথেষ্ট নহয়, তেতিয়া সেয়া কেনেকৈ হ’ব পাৰে?

TAM1897 Q1 37.1আপুনি দেখিছে, তেন্তে, যে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ মাজতো, মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ পৃথকীকৰণ হৃদয়ৰ পৰাই আৰম্ভ হয়; আৰু ই প্ৰত্যেক মানুহৰ বাবে, সকলোতে তাৰ পৰাই আৰম্ভ হ’ব লাগিব, নহ’লে তেওঁ থকা ঠাইত মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ কোনো পৃথকীকৰণ থাকিব নোৱাৰে। যদি চতুৰ্থ শতিকাত, ৰোমান সাম্ৰাজ্যত, কোনো মানুহৰ নিজৰ হৃদয়ত মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ একীকৰণ নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে চতুৰ্থ শতিকাত পোপপদৰ সৃষ্টি নহ’লহেঁতেন। যদি তেওঁৰ হৃদয়ত কেৱল মণ্ডলী, কেৱল মণ্ডলীহে থাকিলহেঁতেন, আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ কোনো অংশ, ৰাষ্ট্ৰৰ কোনো নীতি নাথাকিলহেঁতেন, কেৱল মণ্ডলী—ঈশ্বৰ, তেওঁৰ ৰাজ্য, তেওঁৰ বিধান, তেওঁৰ ধাৰ্মিকতা, তাত কেৱল তেওঁহে শাসন কৰিলেহেঁতেন—তেন্তে কেতিয়াবা পোপপদৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰিলেহেঁতেননে?

TAM1897 Q1 37.2(কণ্ঠ) নহয়।

TAM1897 Q1 37.3তেন্তে সদায় পৰিহাৰ কৰিবলগীয়া অত্যাৱশ্যকীয় বস্তুটো কি?—হৃদয়ত মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ যিকোনো মিলন। তেন্তে, পোপপদৰ বিৰুদ্ধে একমাত্ৰ নিশ্চিত সুৰক্ষাৰ উপায় কি?—সেইটো হ’ল ঈশ্বৰক সম্পূৰ্ণ হৃদয়, সম্পূৰ্ণ প্ৰাণ, সম্পূৰ্ণ মন আৰু সম্পূৰ্ণ শক্তিৰে প্ৰেম কৰা। সেইটো হ’ল “তুমি তোমাৰ নিজৰ দেশ, তোমাৰ আত্মীয়-স্বজন আৰু তোমাৰ পিতৃৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি মই যি দেশ তোমাক দেখুৱাম সেই দেশলৈ যোৱা।” ই হ’ল মিচৰলৈ পিঠি দিয়া। ই হ’ল “তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।”

TAM1897 Q1 37.4মই এতিয়া “Empires of the Bible”ৰ ১৫২ পৃষ্ঠাৰ পৰা আগলৈকে পঢ়িম, য’ত মই এই একেটা সম্পৰ্কৰ ওপৰত “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা শাস্ত্ৰসহ কিছুমান উদ্ধৃতি সন্নিৱিষ্ট কৰিছিলোঁ। প্ৰথমে মই মোৰ নিজৰ কিছুমান কথা পঢ়িম; কিন্তু যেতিয়া মই “Patriarchs and Prophets”ৰ কথা পঢ়িম, তেতিয়া মই আপোনালোকক জনাম—

TAM1897 Q1 37.5“চোৱা, তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।” প্ৰভুৱে কেতিয়াও ইচ্ছা কৰা নাছিল যে তেওঁৰ লোকসকলক এই জগতৰ লোকসকলৰ দৰে এখন ৰাজ্য, বা ৰাষ্ট্ৰ, বা চৰকাৰ হিচাপে গঠন কৰা হওক। তেওঁলোক তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ জাতিসমূহৰ দৰে হ’ব নালাগিছিল। তেওঁলোকক “পৃথিৱীত থকা সকলো জাতিৰ পৰা” ঈশ্বৰৰ বাবে পৃথক কৰা হ’ব লাগিছিল। “জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।”

TAM1897 Q1 37.6এতিয়া যদি মই নিজকে জাৰ্মানী ৰাষ্ট্ৰৰ বুলি গণ্য কৰোঁ, তেন্তে মই নিজকে ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজত গণ্য কৰিছোঁ নেকি? যদি মই নিজকে ইংলেণ্ড চৰকাৰৰ বুলি গণ্য কৰোঁ, ইয়াৰ এটা অংশ, পতাকাৰ বাবে যুঁজ দিব পৰা এজন অনুগত আৰু দেশপ্ৰেমী নাগৰিক হিচাপে, তেন্তে মই নিজকে ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজত গণ্য কৰিছোঁ নেকি? আৰু যদি মই সেই পতাকাৰ বাবে, মোৰ পতাকা, মোৰ ব্ৰিটিছ পতাকাৰ বাবে যুঁজ কৰোঁ, আৰু ইয়াত থকা মোৰ সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট ভাইজন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ, আৰু তেওঁও অনুগত আৰু দেশপ্ৰেমী, আৰু দুয়োখন ৰাষ্ট্ৰৰ মাজত যুদ্ধ লাগে, আৰু তেওঁ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিব লাগে, আৰু তেনেহ’লে সংঘাত হয়, তেতিয়া মই এফালে আৰু মোৰ ভাইজন আনফালে, আৰু ভাইয়ে ভাইৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছে। ঈশ্বৰে তেনে নিৰ্ধাৰণ কৰিছেনে?—আপোনালোকে জানে যে তেওঁ কৰা নাই। তেন্তে তেওঁ যেতিয়া কৈছিল যে লোকসকলে অকলশৰে বাস কৰিব, আৰু তেওঁলোকক জাতিসমূহৰ মাজত গণনা কৰা নহ’ব, তেতিয়া তেওঁৰ কথাৰ কোনো অৰ্থ আছিল নে?

TAM1897 Q1 37.7মই “Empires of the Bible”ত থকা মোৰ নিজৰ লেখাৰ পৰা আৰু অলপ পঢ়িছোঁ:—তেওঁলোকৰ চৰকাৰ এখন বিশুদ্ধ আৰু সৰল ধৰ্মতন্ত্ৰ হ’বলগীয়া আছিল—ঈশ্বৰ তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ ৰজা, তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ শাসক, তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ আইন প্ৰদানকাৰী। ই আছিল, প্ৰকৃততে, এখন মণ্ডলীৰ সংগঠন, যি “অৰণ্যত থকা মণ্ডলী”ৰ সংগঠনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল; আৰু ইয়াক ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিটো ধাৰণাৰ পৰা পৃথক ৰাখিবলগীয়া আছিল। মোচিৰ দ্বাৰা মৰুভূমিত গঢ়ি উঠা আৰু যিহোচূৱাৰ দ্বাৰা কেনানত অব্যাহত থকা এই ব্যৱস্থাটো চিৰস্থায়ী হোৱাৰ বাবেই গঢ়া হৈছিল।

TAM1897 Q1 37.8এতিয়া মই “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা পঢ়ি শুনাইছোঁ—

TAM1897 Q1 37.9ইস্ৰায়েলৰ চৰকাৰ যিহোৱাৰ নামত আৰু তেওঁৰ কৰ্তৃত্বৰে পৰিচালিত হৈছিল। মোচি, সত্তৰজন বৃদ্ধলোক, শাসক আৰু ন্যায়াধীশসকলৰ কাম আছিল কেৱল ঈশ্বৰে দিয়া আইনসমূহ বলবৎ কৰা। তেওঁলোকৰ জাতিৰ বাবে আইন প্ৰণয়ন কৰাৰ কোনো কৰ্তৃত্ব নাছিল।

TAM1897 Q1 37.10জাতিৰ বাবে আইন প্ৰণয়ন কৰাৰ অধিকাৰ কাৰ নাছিল?

TAM1897 Q1 37.11(কণ্ঠ) মণ্ডলী।

TAM1897 Q1 37.12মণ্ডলীটোত কিমানজন আছিল? এজন, দুজন, দহজন, বাৰজন বা যিকোনো পঞ্চাশজন—সকলোৱেই সেই মণ্ডলীৰ অন্তৰ্ভুক্ত নাছিলনে?—হয়। তেন্তে তেওঁলোকৰ, বা তেওঁলোকৰ কোনো এজনৰ, বাকীসকলৰ বাবে বা আনকি নিজৰ বাবেও আইন প্ৰণয়ন কৰাৰ কোনো কৰ্তৃত্ব আছিল নে?—তেওঁলোকৰ নাছিল।

TAM1897 Q1 37.13হে ইস্ৰায়েলীয়াসকল শুনক! আপোনালোক যেন জীয়াই থাকে আৰু আপোনালোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনালোকক দিয়া দেশত প্রৱেশ কৰি আপোনালোকে যেন তাক অধিকাৰ কৰিব পাৰে, সেয়ে মই আপোনালোকক যি বিধান আৰু অনুশাসনবোৰৰ বিষয়ে শিকাব বিচাৰিছোঁ, সেইবোৰ মানি চলিব। মই আপোনালোকক যি আজ্ঞা দিছো তাৰ লগত একো যোগ নিদিব আৰু তাৰ পৰা একো বাদ নিদিব।

TAM1897 Q1 37.14এতিয়া পুনৰ “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হ’ল—

TAM1897 Q1 37.15এইটোৱেই আছিল, আৰু এইটোৱেই হৈ থাকিল, এটা জাতি হিচাপে ইস্ৰায়েলৰ অস্তিত্বৰ চৰ্ত।

TAM1897 Q1 37.16তাৰ পিছত যেতিয়া ইস্ৰায়েলে তাৰ পৰা আঁতৰি আহিল, আৰু এখন ৰাজ্য গঠন কৰিবলৈ, আৰু আন জাতিবোৰৰ দৰে হ’বলৈ পদক্ষেপ ল’লে, ইয়াৰ অৰ্থ কি আছিল?—অস্তিত্বৰ লোপ। সেইটো নাপাহৰিব।

TAM1897 Q1 37.17এতিয়া আন এটা অনুচ্ছেদ যিটো মই লিখিছোঁ, আৰু যিটো মই এতিয়া পুনৰাবৃত্তি কৰিব বিচাৰোঁ:—

TAM1897 Q1 37.18ইস্ৰায়েলৰ চৰকাৰৰ নীতিসমূহ কেৱল এক বিশুদ্ধ ধৰ্মতন্ত্ৰৰ আছিল। যিকোনো চৰকাৰ সফল কৰিবলৈ কেৱল নাগৰিকসকলৰ ফালৰ পৰা চৰকাৰৰ নীতিসমূহৰ প্ৰতি আনুগত্যইহে সক্ষম কৰে।

TAM1897 Q1 37.19এইটো সৰ্বজন স্বীকৃত। আমি ইয়াত কি চৰকাৰৰ কথা বিবেচনা কৰিছোঁ?—ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ। তেওঁলোক কি চৰকাৰৰ নাগৰিক আছিল?—ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ। তেনেহ’লে সেই চৰকাৰৰ নীতিসমূহৰ প্ৰতি আনুগত্যই আছিল একমাত্ৰ বস্তু যিয়ে সেই চৰকাৰ আৰু সেই শাসনক সফল কৰি তুলিব পাৰিছিল, আনকি ঈশ্বৰ নিজে শাসক হ’লেও।

TAM1897 Q1 37.20ইস্ৰায়েলৰ সৈতে ঈশ্বৰৰ নিৰন্তৰ স্থায়ী উপস্থিতিৰ দ্বাৰাহে তাত স্থাপিত চৰকাৰখন সম্ভৱপৰভাৱে সফল হ’ব পাৰিছিল। সেয়েহে, সেই চৰকাৰৰ নীতিসমূহৰ প্ৰতি জনসাধাৰণৰ আনুগত্যই এইটো দাবী কৰিছিল যে প্ৰত্যেক লোকে তেওঁৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ সকলো আচৰণত ঈশ্বৰক একমাত্ৰ ৰজা, শাসক আৰু আইন প্ৰদানকাৰী হিচাপে নিজৰ সৈতে নিৰন্তৰ স্থায়ীভাৱে থাকিবলৈ বিচাৰিব লাগিছিল। কিন্তু “বিনা বিশ্বাসেৰে ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰা অসাধ্য।” “বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই” ঈশ্বৰে হৃদয়ত বাস কৰে আৰু জীৱনত শাসন কৰে। সেয়েহে, ইস্ৰায়েলৰ চৰকাৰৰ মৌলিক নীতি, বৰঞ্চ ইয়াৰ অস্তিত্বই আছিল ইস্ৰায়েলৰ জনসাধাৰণৰ এক জীৱন্ত, অটুট বিশ্বাস।

TAM1897 Q1 38.1আৰু ঠিক এইখিনিতে ইস্ৰায়েল বিফল হৈছিল। প্ৰকৃততে, এইটোৱেই একমাত্ৰ ঠাই আছিল য’ত তেওঁলোক বিফল হ’ব পাৰিছিল। তেওঁলোকে বিশ্বাসত স্থিৰ হৈ থকা নাছিল; তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ৰজা আৰু চৰকাৰৰ প্ৰতি আনুগত্য ৰখা নাছিল। যিসকল লোকে দেশখনত প্ৰৱেশ কৰিছিল, যিসকলে বিশ্বাসৰ দ্বাৰা নদীৰ পানী সম্পূৰ্ণৰূপে বানপানী হৈ থকা অৱস্থাত শুকান মাটিৰে যৰ্দ্দন নদী পাৰ হৈছিল, যাৰ বিশ্বাসৰ বাবে যেতিয়া তেওঁলোকে সাতদিন ধৰি যিৰীহো চহৰখনক প্ৰদক্ষিণ কৰি বিশ্বাসৰ বিজয় উল্লাস কৰিছিল, তেতিয়া চহৰখনৰ দেৱালবোৰ মাটিত লুটি গৈছিল—এই লোকসকলে প্ৰভুক বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু তেওঁ শক্তিৰে তেওঁলোকৰ লগত আছিল। কিন্তু এটা পৰিৱৰ্তন আহিল। লোকসকলে বিশ্বাসৰ বিশুদ্ধতা হেৰুৱাই পেলালে, আৰু আনুষ্ঠানিকতাবাদত ডুবি গ’ল। এই কাহিনীটো শাস্ত্ৰৰ কেইটামান সংক্ষিপ্ত পদত আমাৰ বাবে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। “যিহোচূৱা যিমান দিন জীয়াই আছিল, সিমান দিনলৈকে ইস্রায়েলবাসীয়ে যিহোৱাৰ সেৱা কৰিছিল। যিহোচূৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত যিসকল বৃদ্ধলোক জীৱিত আছিল, তেওঁলোকেও নিজৰ জীৱনকালত যিহোৱাৰ সেৱা কৰিছিল। ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ কাৰণে যিহোৱাই যি যি মহৎ কৰ্ম কৰিছিল; সেইসকলো কর্ম এই বৃদ্ধলোক সকলে দেখিছিল। নুনৰ পুত্ৰ যিহোৱাৰ দাস যিহোচূৱাৰ এশ দহ বছৰ বয়সত মৃত্যু হ’ল। … যিহোচূৱাৰ সমসাময়িক সকলো প্রজন্মই মৃত্যু বৰণ কৰি নিজৰ ওপৰ পিতৃসকলৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ পাছত পৰৱর্তী প্রজন্মৰ বৃদ্ধি হবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকে যিহোৱাক নাজানিলে। যিহোৱাই ইস্ৰায়েলবাসীৰ কাৰণে কি কৰিলে তেওঁলোকে সেইবোৰ নাজানিলে। সেয়ে তেওঁলোকে যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি বেয়া তেনে আচৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু বাল-দেৱতাবোৰৰ সেৱা-পূজা কৰিব ধৰিলে। তেওঁলোকৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ যিহোৱা ঈশ্বৰ, যিজনাই মিচৰ দেশৰ পৰা তেওঁলোকক উলিয়াই আনিছিল, তেওঁক তেওঁলোকে ত্যাগ কৰিলে। তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে বসবাস কৰা লোক সকলৰ বিভিন্ন দেৱ-দেবীক প্রণিপাত কৰি সেইবোৰৰ পাছত চলিবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোকে যিহোৱাৰ ক্রোধ প্রজ্বলিত কৰি তুলিলে। তেওঁলোকে যিহোৱাক ত্যাগ কৰি বাল-দেৱতা আৰু অষ্টাৰেৎ দেবীৰ পূজা কৰিবলৈ ধৰিলে।”—“Empires of the Bible,” পৃষ্ঠা ১৫৩, ১৫৪।

TAM1897 Q1 38.2ঠিক সেইদৰেই তেওঁলোকে নিম্ৰোদৰ সময়ত কৰিছিল। নিম্ৰোদৰ সময়ত ইয়াৰ পৰিণাম কি হৈছিল?—ঈশ্বৰক ৰজা হিচাপে প্ৰত্যাখ্যান কৰি তেওঁলোকে নিজৰ মাজৰ এজনক ৰজা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেন্তে, এতিয়া এই সময়ত ইস্ৰায়েলৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিণাম একে হোৱাটোত কিবা আচৰিত কথা আছেনে?

TAM1897 Q1 38.3হৃদয়ত ঈশ্বৰৰ উপস্থিতি নথকাৰ বাবে, যি তেওঁলোকক আনকি নিজৰ পৰাও পৃথক কৰি ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন আৰু সেইদৰে আন মানুহৰ পৰা পৃথক কৰি তুলিলেহেঁতেন, তেওঁলোক চাৰিওফালৰ জাতিবোৰৰ সৈতে ইমানেই একে হৈ পৰিছিল যে তেওঁলোকে সেইবোৰৰ দেৱতাসকলৰ উপাসনাত যোগ দিয়াটো এক স্বাভাৱিক ঘটনা আছিল। যেতিয়া তেওঁলোকৰ ধৰ্মত্যাগৰ ফলত, তেওঁলোকৰ নিজৰ কাম-কাজৰ বোজা আৰু পৌত্তলিকসকলৰ অত্যাচাৰ ইমানেই গধুৰ হৈ পৰিল যে তেওঁলোকে আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰা হ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে প্ৰভুৰ ফালে ঘূৰি আহিছিল, কেৱল তেওঁৰ ওপৰতেই বিশ্বাস স্থাপন কৰিছিল, আৰু এইদৰে তেওঁৰ মাজত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পাপ আৰু সকলো অত্যাচাৰীৰ পৰা মহিমাময় মুক্তি লাভ কৰিছিল। কিন্তু নিজকে মুক্ত পাইও তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰভু আৰু পৰিত্ৰাতাৰ সান্নিধ্য চৰ্চা আৰু আকৰ্ষণ কৰাত ব্যৰ্থ হ’ল; সেয়েহে তেওঁলোকৰ ধৰ্ম পুনৰ আনুষ্ঠানিক হৈ পৰিল, আৰু তেওঁলোকে সোনকালেই পুনৰ পৌত্তলিকসকলৰ পথ গ্ৰহণ কৰি সেইসকলৰ দেৱতাসকলক পূজা কৰিবলৈ ধৰিলে।

TAM1897 Q1 38.4যদিহে তেওঁলোকে এই সংস্কাৰৰ সময়ত কৰাৰ দৰে সদায় প্ৰভুৰ ওপৰত হৃদয় স্থাপন কৰি তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে দেখিলেহেঁতেন যে তেওঁ সেই সকলো সময়তে তেওঁলোকৰ বাবে ঠিক তেনেকুৱাই আছিল যেনে এই বিশেষ সময়বোৰত আছিল। তেতিয়া তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ পথটো তেওঁ সদায় বিচৰা ধৰণৰ হ’লহেঁতেন—এটা অবিৰত অগ্ৰগতি, যি আগলৈ আৰু ওপৰলৈ গৈ থাকে, অনুগ্ৰহত আৰু আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তা প্ৰভুৰ জ্ঞানত বৃদ্ধি পাই। তেন্তে তেওঁলোক সকলো জাতিৰ বাবে এক উজ্জ্বল আৰু জিলিকি থকা পোহৰ হ’লহেঁতেন।

TAM1897 Q1 38.5এই বাৰে বাৰে হোৱা অভিজ্ঞতাবোৰৰ দ্বাৰা তেওঁলোক যেতিয়া নিজকে অৱশেষত আৰু চিৰদিনৰ বাবে অবিশ্বাস কৰিবলৈ আৰু কেৱল প্ৰভুক বিশ্বাস কৰিবলৈ সাজু হ’ব লাগিছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোক প্ৰকৃততে এনে এক অৱস্থাত উপনীত হ’ল য’ত তেওঁলোকে অৱশেষত প্ৰভুক অবিশ্বাস কৰিলে আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে নিজকে বিশ্বাস কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিলে। তেওঁলোকৰ অবিশ্বাস আৰু ধৰ্মত্যাগত, পৌত্তলিকসকলৰ নিৰন্তৰ আক্ৰমণৰ মাজত, যাৰ ফলত দেশ লুণ্ঠিত হৈছিল আৰু জনসাধাৰণ অত্যাচাৰিত হৈছিল, তেওঁলোকে কেৱল এইটোৱেই দেখিবলৈ পাইছিল যে সকলো ব্যৱহাৰিক উদ্দেশ্যৰ বাবে ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ বিফল হৈছিল।—“Empires of the Bible,” পৃষ্ঠা ১৫৪, ১৫৫।

TAM1897 Q1 38.6এতিয়া “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা পুনৰ উদ্ধৃতি দিয়া হ’ল—

TAM1897 Q1 38.7তেওঁলোকৰ নিজৰ পাপ আৰু মূৰ্খামিৰ ফলস্বৰূপে হোৱা সকলো দুষ্টতা তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ চৰকাৰৰ ওপৰত আৰোপ কৰিছিল।

TAM1897 Q1 38.8আপোনালোকে দেখিছে, যেতিয়া যি কোনো লোকে প্ৰভুৰ বুলি দাবী কৰে, তেওঁলোকক তেওঁৰ চৰকাৰৰ বাহিৰে আন কোনো চৰকাৰৰ প্ৰয়োজন হয়, তেতিয়া সমস্যাটো কি। তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰি গৈছে; তেওঁলোক দুষ্টতাত সোমাই পৰিছে; তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণৰ দুখ-কষ্ট ভুগিছে; আৰু এইবোৰ তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ চৰকাৰৰ ওপৰত জাপি দিয়ে। ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ তেওঁলোকৰ বাবে যথেষ্ট ভাল নাছিল; ই তেওঁলোকৰ বাবে পৰ্যাপ্ত কাম কৰা নাছিল। কিয়?—কাৰণ তেওঁলোকৰ সেইখন চৰকাৰ নাছিল।

TAM1897 Q1 38.9মই “পেট্ৰিয়াৰ্কছ এণ্ড প্ৰফেটছ”ৰ পৰা পঢ়ি গৈছোঁ—

TAM1897 Q1 38.10ক্ৰমান্বয়ে তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি থকা শ্ৰদ্ধা হেৰুৱাই পেলালে, আৰু তেওঁৰ মনোনীত লোক হোৱাৰ সন্মানক গুৰুত্ব দিবলৈ এৰি দিলে। পৌত্তলিক ৰজাসকলৰ জাকজমকতা আৰু প্ৰদৰ্শনে তেওঁলোকক আকৰ্ষিত কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ সৰলতাত আমনি পালে। বিভিন্ন গোত্ৰৰ মাজত ঈৰ্ষা আৰু হিংসাৰ জন্ম হ’ল। আভ্যন্তৰীণ মতানৈক্যই তেওঁলোকক দুৰ্বল কৰি তুলিছিল; তেওঁলোক অহৰহ নিজৰ পৌত্তলিক শত্ৰুসকলৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছিল: আৰু লোকসকলে বিশ্বাস কৰিবলৈ লৈছিল যে জাতিসমূহৰ মাজত নিজৰ স্থান বৰ্তাই ৰাখিবলৈ, গোত্ৰসমূহক এক শক্তিশালী কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনত একত্ৰিত হ’ব লাগিব। ঈশ্বৰৰ বিধানৰ আজ্ঞা পালনৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ লগে লগে, তেওঁলোকে নিজৰ ঐশ্বৰিক অধিপতিৰ শাসনৰ পৰা মুক্ত হ’ব বিচাৰিছিল; আৰু এইদৰে সমগ্ৰ ইস্ৰায়েলত ৰাজতন্ত্ৰৰ দাবী ব্যাপক হৈ পৰিছিল।

TAM1897 Q1 38.11এতিয়া মই “Empires of the Bible”ত লিখা কথাখিনিৰ পৰা পঢ়ি শুনাম—

TAM1897 Q1 38.12এইটো আকৌ বেবিলন আৰু মিচৰৰ একেই কাহিনী আছিল। সেই মহা-প্ৰবঞ্চকে তেওঁলোকক মূৰ্তিপূজালৈ প্ৰলোভিত কৰিছিল, আৰু মূৰ্তিপূজাৰ পৰা ৰাজতন্ত্ৰলৈ লৈ গৈছিল, যাতে তেওঁ তেওঁলোকৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিব পাৰে, আৰু পাৰ্থিৱ প্ৰভাৱেৰে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ সেৱাৰ পৰা প্ৰলোভিত কৰিব পাৰে, বা বলপূৰ্বকভাৱে বাধা দিব পাৰে।

TAM1897 Q1 38.13আৰু আপোনালোকে জানে যে ইস্ৰায়েলে ভাববাদীসকলক অত্যাচাৰ কৰিছিল, তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ প্ৰচাৰ নিষিদ্ধ কৰিছিল, ঠিক যেনেকৈ পৃথিৱীৰ আন প্ৰতিটো পৌত্তলিক জাতিয়ে নিম্ৰোদৰ সময়ৰ পৰা আজি ৰাতিলৈকে কৰি আহিছে, আৰু যেনেকৈ আন প্ৰতিটো পৌত্তলিক জাতিয়ে কৰিব, যদিও সেয়া সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে স্থাপন কৰে।

TAM1897 Q1 38.14এতিয়া মই আকৌ “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা উদ্ধৃতি দিছোঁ—

TAM1897 Q1 38.15ঈশ্বৰে বিচাৰিছিল যে তেওঁৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ বিধানদাতা আৰু শক্তিৰ উৎস হিচাপে কেৱল তেওঁৰ প্ৰতিয়েই দৃষ্টি ৰাখক। ঈশ্বৰৰ ওপৰত নিজৰ নিৰ্ভৰশীলতা অনুভৱ কৰি তেওঁলোক তেওঁৰ প্ৰতি অহৰহ অধিক নিকটৱৰ্তী হ’লহেঁতেন। তেওঁলোক উন্নত আৰু মহৎ হ’লহেঁতেন, তেওঁৰ মনোনীত লোক হিচাপে তেওঁ যি উচ্চ ভাগ্যৰ বাবে তেওঁলোকক আহ্বান কৰিছিল তাৰ বাবে উপযুক্ত হ’লহেঁতেন। কিন্তু যেতিয়া কোনো মানুহক সিংহাসনত বহুৱাই দিয়া হ’ল, ই মানুহৰ মনবোৰ ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰাই নিয়াৰ প্ৰৱণতা সৃষ্টি কৰিলে।

TAM1897 Q1 38.16আৰু তেওঁ সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট হ’লেও মোৰ একো আহে-যায় নহয়; ই মানুহৰ মনক ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰাই নিয়াৰ প্ৰৱণতা সৃষ্টি কৰে।

TAM1897 Q1 38.17মই “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা পঢ়ি গৈছোঁ—

TAM1897 Q1 38.18তেওঁলোকে মানৱ শক্তিৰ ওপৰত অধিক আৰু ঐশ্বৰিক শক্তিৰ ওপৰত কমকৈ বিশ্বাস কৰিবলৈ ধৰিলেহেঁতেন—

TAM1897 Q1 39.1তেওঁলোকক পৌত্তলিকসকলৰ পৰা সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন আছিল নে?—হয়। পৌত্তলিকসকলে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰা নাছিল আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলোৱা নাছিল নে?—হয়। তেওঁলোকক সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন আছিল নে?—হয়। তেওঁলোকে এখন চৰকাৰ কিয় স্থাপন কৰিছিল?—সুৰক্ষাৰ বাবে—পৌত্তলিকসকলৰ আক্ৰমণৰ পৰা সুৰক্ষাৰ বাবে।

TAM1897 Q1 39.2তেওঁলোকে যদি প্ৰভুৰ আজ্ঞা আৰু তেওঁৰ বিধানসমূহ পালন কৰে, তেন্তে কি হ’ব বুলি প্ৰভুৱে কৈছিল? উৎসৱৰ সময়ত, পুৰুষসকলে নিজৰ ঘৰ এৰি সকলোৱে যিৰূচালেমলৈ যাব পাৰিছিল, আৰু কোনেও তেওঁলোকক কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিছিল, বা তেওঁলোকৰ দেশৰ প্ৰতি লোভ কৰিব নোৱাৰিছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হ’ল, আৰু তেওঁৰ সুৰক্ষা নাছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ ঘৰ এৰি গ’লেই পৌত্তলিকসকল সোমাই আহিছিল। আৰু আনকি যেতিয়া তেওঁলোক সকলোৱে ঘৰত আছিল, তেতিয়াও পৌত্তলিকসকলে তেওঁলোকৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁলোকৰ ঘেঁহু পকি চপোৱাৰ বাবে সাজু হৈছিল, পৌত্তলিকসকলে আহি সকলোবোৰ কাটি লৈ গৈছিল, আনকি তেতিয়াও যেতিয়া পুৰুষসকল ঘৰতে আছিল। আৰু যেতিয়া দ্ৰাক্ষাফলবোৰ পকি সংগ্ৰহৰ বাবে সাজু হৈছিল, পৌত্তলিকসকলে আহি সেইবোৰো সংগ্ৰহ কৰি লৈছিল। কিয়?—কাৰণ লোকসকলে ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হৈছিল, আৰু তেওঁ তেওঁলোকক, তেওঁৰ লগত থকা অৱস্থাত আশীৰ্বাদ দিয়াৰ দৰে তেওঁলোকৰ বিমুখ অৱস্থাত আশীৰ্বাদ দিব নোৱাৰিছিল, কাৰণ তেনে কৰিলে ই তেওঁলোকক বিমুখ হোৱাতহে উৎসাহিত কৰিলেহেঁতেন।

TAM1897 Q1 39.3গতিকে:—

TAM1897 Q1 39.4যেতিয়া কোনো এজন মানুহক সিংহাসনত বহুওৱা হৈছিল, তেতিয়া ই মানুহৰ মন ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰাই নিয়াৰ প্ৰৱণতা সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁলোকে মানৱীয় শক্তিৰ ওপৰত অধিক আৰু ঐশ্বৰিক শক্তিৰ ওপৰত কমকৈ বিশ্বাস কৰিবলৈ লৈছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ৰজাৰ ভুলবোৰে তেওঁলোকক পাপৰ পথলৈ লৈ গৈছিল, আৰু জাতিটোক ঈশ্বৰৰ পৰা পৃথক কৰিছিল।

TAM1897 Q1 39.5সেই অনুসৰি তেওঁলোকে চমূৱেলক ক’লে, “অন্যান্য দেশৰ দৰে আমাৰো বিচাৰ কৰিবলৈ আপুনি আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা নিযুক্ত কৰি দিয়ক।”

TAM1897 Q1 39.6এতিয়া মই “Patriarchs and Prophets” গ্ৰন্থৰ পৰা আন এটা অংশ উদ্ধৃত কৰিছোঁ, যিটো একেবাৰে বৰ্তমান সময়লৈকে প্ৰযোজ্য:—

TAM1897 Q1 39.7আৰু এতিয়াও [ইয়াক ক’লৈ লৈ যায়?—বৰ্তমানলৈ।] ঈশ্বৰৰ স্বয়ংঘোষিত লোকসকলৰ মাজত সাংসাৰিক আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অনুকৰণ কৰাৰ আকাংক্ষা বিদ্যমান। যিহেতু তেওঁলোকে প্ৰভুৰ পৰা আঁতৰি যায়, তেওঁলোক জগতৰ লাভ আৰু সন্মানৰ বাবে উচ্চাকাংক্ষী হৈ পৰে। খ্ৰীষ্টানসকলে এই জগতৰ দেৱতাক উপাসনা কৰা সকলৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ নিৰন্তৰ চেষ্টা কৰি থাকে। বহুতে এইবুলি জোৰ দিয়ে যে, জগতীয় লোকৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ আৰু তেওঁলোকৰ ৰীতি-নীতি মানি চলি, তেওঁলোকে ঈশ্বৰহীনসকলৰ ওপৰত এক শক্তিশালী প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব পাৰিব।

TAM1897 Q1 39.8ইস্ৰায়েলে তাকেই কৈছিল।

TAM1897 Q1 39.9কিন্তু যিসকলে এই পথ অনুসৰণ কৰে, তেওঁলোকে নিজৰ শক্তিৰ উৎসৰ পৰা আঁতৰি যায়। জগতৰ বন্ধু হৈ, তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ শত্ৰু হয়। পাৰ্থিৱ স্বীকৃতিৰ বাবে, তেওঁলোকে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক দিয়া অবৰ্ণনীয় সন্মানক ত্যাগ কৰে, যিটো হ’ল সেইজনৰ গুণ-প্ৰশংসা প্ৰকাশ কৰা, যিজনে আমাক অন্ধকাৰৰ পৰা তেওঁৰ আশ্চৰ্য্যময় পোহৰলৈ মাতিছে।— “Patriarchs and Prophets,” অধ্যায় ৫৯, দফা ১৩।

TAM1897 Q1 39.10এতিয়া মই সেইকালৰ ইস্ৰায়েলৰ বিষয়ে পঢ়িছোঁ:—

TAM1897 Q1 39.11“সকলো জাতিৰ দৰে।” ইস্ৰায়েলীয়সকলে উপলব্ধি কৰা নাছিল যে এই ক্ষেত্ৰত আন জাতিবোৰৰ পৰা পৃথক হৈ থকাটোৱেই আছিল এক বিশেষ বিশেষাধিকাৰ আৰু আশীৰ্বাদ। ঈশ্বৰে ইস্ৰায়েলীয়সকলক আন সকলো লোকৰ পৰা পৃথক কৰিছিল, তেওঁলোকক তেওঁৰ নিজৰ বিশেষ সম্পদ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ। কিন্তু তেওঁলোকে এই উচ্চ সন্মানক অৱজ্ঞা কৰি, আগ্ৰহেৰে পৌত্তলিকসকলৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল।

TAM1897 Q1 39.12মই এতিয়াও “Patriarchs and Prophets”ৰ পৰা পঢ়িছোঁ:—

TAM1897 Q1 39.13ইস্ৰায়েলৰ সৰ্বাধিক সমৃদ্ধিৰ দিনবোৰ আছিল সেইবোৰ দিন, যেতিয়া তেওঁলোকে যিহোৱাক তেওঁলোকৰ ৰজা হিচাপে স্বীকাৰ কৰিছিল,—যেতিয়া তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা আইন আৰু চৰকাৰক আন সকলো জাতিৰ আইন আৰু চৰকাৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

TAM1897 Q1 39.14যেতিয়া মই ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ আৰু বিধানক আন সকলো জাতিৰ চৰকাৰ আৰু বিধানতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য কৰোঁ, তেতিয়া মই আন জাতিবোৰৰ সৈতে কেনেকৈ কোনো সম্পৰ্ক ৰাখিব পাৰোঁ? তেন্তে যদি মই নিজকে শাসন কৰিবলৈ, নিজকে শুদ্ধ কৰি ৰাখিবলৈ, আৰু মোৰ দৰেই থকা মোৰ চাৰিওফালৰ লোকসকলক পৰিচালনা কৰিবলৈ আন জাতিবোৰৰ দৰে কিবা এটা গঢ়ি তুলিব লাগে, তেন্তে মই ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ আৰু বিধানবোৰক মই বনাবলৈ ওলোৱা বিধানবোৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য কৰোঁনে? তেন্তে যেতিয়া তেওঁৰ বিধানবোৰক মই বনাবলৈ ওলোৱা বিধানবোৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য নকৰোঁ, তেতিয়া মোৰ স্থান ক’ত হয়?

TAM1897 Q1 39.15(কণ্ঠ) ঈশ্বৰৰ ওপৰত।

TAM1897 Q1 39.16আন পোপৰ দৰেই; নিম্ৰোদৰ দৰেই,—নিজকে ঈশ্বৰৰ স্থানত বহুৱাইছোঁ। ঈশ্বৰতকৈ নিজকে ওপৰত নথৈ কোনো মানুহেই নিজকে ঈশ্বৰৰ স্থানত বহুৱাব নোৱাৰে।

TAM1897 Q1 39.17ইয়াৰ লগতে, মই সেইটো লিখিছোঁ যাক আপুনি সত্য বুলি চিনি পাব:—

TAM1897 Q1 39.18কিন্তু এতিয়া এই সকলোবোৰ পাহৰি যোৱা হৈছিল, তেওঁলোকৰ সকলো জাতিৰ দৰে এজন ৰজা, এখন চৰকাৰ, এখন ৰাষ্ট্ৰ থকাৰ স্থিৰ সংকল্পত। প্ৰভুৰ প্ৰকাশিত ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে, ইস্ৰায়েলে আন জাতিবোৰৰ মাজত গণ্য হ’ব বিচাৰিলে.... হায়, সেইদিনা যদি ইস্ৰায়েলে নিজৰ শান্তিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কথাবোৰ জানিলেহেঁতেন! হায়, যদি তেওঁলোকে প্ৰভুক বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন, আৰু এইটো মানি ল’লেহেঁতেন যে তেওঁলোকৰ মংগলৰ বাবে ল’বলগীয়া পথটো তেওঁ তেওঁলোকতকৈ ভালকৈ জানে! কিন্তু তেওঁৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী অনুৰোধ আৰু আটাইতকৈ গম্ভীৰ সতৰ্কবাণীৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে কাণ বন্ধ কৰিলে আৰু হৃদয় কঠিন কৰিলে, আৰু তেতিয়াই সেই পথত প্ৰৱেশ কৰিলে যিটোৱে অনিবাৰ্য যুক্তিক্ৰমে তেওঁলোকক এক জাতি হিচাপে আৰু মনোনীত লোক হিচাপে উভয়ৰে বিনাশৰ দিশে লৈ গ’ল।

TAM1897 Q1 39.19এয়াও ঘটিল যে, গোষ্ঠীবোৰ বিভক্ত হৈছিল—দহটা আৰু দুটা। দহটাৰ কি হ’ল?—তেওঁলোকে ধাৰাবাহিকভাৱে ধৰ্মত্যাগ কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে চিঞৰি উঠা নাছিল, “আমাৰ কোনো ৰজা নাই।” তাৰ পিছত প্ৰভুৱে হোচেয়া ভাববাদীৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “মই তোমালোকৰ ৰজা হ’ম; হে ইস্ৰায়েল, মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহা, তুমি মোৰ পৰা পলাই গৈছা; মই তোমালোকৰ ৰজা হ’ম।” কিন্তু তেওঁলোকে ঘূৰি অহা নাছিল; আৰু তেওঁলোক বন্দীত্বলৈ লৈ যোৱা হ’ল, আৰু চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই গ’ল।

TAM1897 Q1 39.20যেতিয়া সেয়া কৰা হ’ল, হোচেয়াই যিহূদাৰ বিষয়ে লিখিলে, “যিহূদাই এতিয়াও ঈশ্বৰৰ সৈতে শাসন কৰে আৰু পবিত্ৰ লোকসকলৰ সৈতে বিশ্বস্ত হৈ আছে।” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) কিন্তু আপোনালোকে জানে যে যিহূদাই ধৰ্মত্যাগৰ পথত খোজে খোজে তললৈ নামি গৈছিল, যেতিয়ালৈকে এই বাক্য নাহিল, “পাগুৰি গুচুউৱা আৰু ৰাজমুকুট দূৰ কৰা! এইবোৰ আৰু একেই হৈ নাথাকিব! চাপৰক ওখ কৰা হ’ব আৰু ওখক চাপৰ কৰা হ’ব। মই সকলো নষ্ট কৰিম! নষ্ট কৰিম! নষ্ট কৰিম! স্বত্ব থকা জনা নহালৈকে নিশ্চয়ে এই ৰাজমুকুট আৰু নাথাকিব; আৰু তেতিয়া মই এইবোৰ সেই জনাকহে দিম।”

TAM1897 Q1 39.21প্ৰভুৱে নিজৰ লোকসকলক শাসন কৰিবলৈ পৌত্তলিকসকলক ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল। আৰু যেতিয়া প্ৰভুৱে পৌত্তলিকসকলৰ, পৌত্তলিকসকলৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক সংৰক্ষণ কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ নাহিল, তেতিয়াও তেওঁলোকে চৌলৰ দিনত কোৱা কথাষাৰেই চিঞৰি ক’লে, “নহয় নহয়! আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা হবই লাগিব।” আৰু যেতিয়া খ্ৰীষ্ট তেওঁলোকৰ ৰজা হ’বলৈ মানা কৰিলে, তেওঁলোকে তেওঁক ক্ৰুচত দি চিঞৰি উঠিল, “চীজাৰৰ বাহিৰে আমাৰ আন ৰজা নাই।”

TAM1897 Q1 40.1যেতিয়া চমূৱেলৰ জৰিয়তে প্ৰভুৱে কৰা আপত্তিৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে চিঞৰিছিল, “নহয় নহয়! আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা হবই লাগিব”, সেই চিঞৰত প্ৰভুৱে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ চূড়ান্ত চিঞৰ শুনিছিল—যিটো এতিয়া সকলোৱে শুনিব পাৰে—“চীজাৰৰ বাহিৰে আমাৰ আন ৰজা নাই।” ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰি “সকলো জাতিৰ দৰে হ’বলৈ” বিচাৰি, তেওঁলোক সেই সকলো জাতিৰ দৰেই হৈ পৰিছিল যিসকলে ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল।

TAM1897 Q1 40.2পীলাতৰ বিচাৰ-আসনত খ্ৰীষ্টৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে যি চিঞৰ মাৰিছিল, সেয়া এই চিঞৰতে নিহিত আছিল— “আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা হবই লাগিব”, যিটো শব্দ চৌলৰ দিনত উচ্চাৰিত হৈছিল; আৰু ঈশ্বৰে সেয়া শুনিছিল। এয়াই ইয়াৰ যুক্তি, আৰু ইয়াৰ পৰা সাৰিব নোৱাৰি। আৰু যদি আপোনালোক আৰু মই ইয়াৰ পৰা সাৰিব খোজোঁ, তেন্তে আমি সম্পূৰ্ণ হৃদয়, সম্পূৰ্ণ প্ৰাণ, সম্পূৰ্ণ মন আৰু সম্পূৰ্ণ শক্তিৰে ঈশ্বৰৰ ফালে ঘূৰিব লাগিব। আমি আমাৰ দেশৰ পৰা, আমাৰ আত্মীয়-স্বজনৰ পৰা, আৰু আমাৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিব লাগিব। আমি মিচৰক পিঠি দিব লাগিব, যদিও আমি পাৰ্থিৱ আধিপত্যৰ সিংহাসনৰ খটখটিত থিয় হৈ থাকোঁ; আমি তাৰ পৰা নামি আহিব লাগিব, তাক পিঠি দিব লাগিব, আৰু সকলো এৰি এক জীৱন্ত বিশ্বাসত ঈশ্বৰৰ ফালে ঘূৰিব লাগিব; আৰু তেতিয়া আমি অকলশৰে বাস কৰিব লাগিব, আৰু জাতিসমূহৰ মাজত গণ্য হ’ব নালাগিব।

TAM1897 Q1 40.3এইদৰে আপুনি দেখিব পাৰে যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক, আৰু সদায় জাতিসমূহক এই কথা শিকাই আহিছে যে তেওঁৰ লোকসকলৰ, আৰু যিকোনো মানুহৰ চিৰস্থায়ী পৰিত্ৰাণ হৃদয়ত মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ সম্পূৰ্ণ পৃথকীকৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।