মিচৰ আৰু ইস্ৰায়েল

TAM1897 Q1 20.8১৮৯৭ চনৰ ৪ মাৰ্চ, বৃহস্পতিবাৰে সন্ধিয়া দিয়া ধৰ্মোপদেশ জেনেৰেল কনফাৰেন্স বুলেটিন, প্ৰথম কোৱাৰ্টাৰ, ১৮৯৭, খণ্ড ২, সংখ্যা ১, পৃষ্ঠা ২০-২৬-ত মুদ্ৰিত।

TAM1897 Q1 20.9আমাৰ প্ৰথম পাঠত আমি ৰাষ্ট্ৰৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে শিকিছিলোঁ; ইতিহাসত প্ৰথমখন ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বিষয়ে। আমাৰ দ্বিতীয় পাঠত আমি ইতিহাসত মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ পৃথকীকৰণৰ প্ৰথম উদাহৰণ পাইছিলোঁ। সেই প্ৰাৰম্ভিক সময়তে প্ৰভুৱে স্পষ্টকৈ দেখুৱাইছিল যে মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ মাজৰ পৃথকীকৰণ কিমান সম্পূৰ্ণ হ’ব লাগে। আজি ৰাতি আমি এই দুয়োটাকে অনুসৰণ কৰিম, যেতিয়ালৈকে সেইবোৰ একেখন দেশত পুনৰ একত্ৰিত নহয়।

TAM1897 Q1 20.10নিম্ৰোদ কুচৰ পুত্ৰ আছিল; কুচে ইথিওপিয়াত বাস কৰিছিল; কুচ হামৰ পুত্ৰ আছিল; আৰু মিচৰ হামৰ দেশ আছিল। এইদৰে আমি নিম্ৰোদৰ বংশাৱলী পোনপটীয়াকৈ মিচৰৰ সৈতে সংযোগ কৰোঁ; আৰু আমি তেওঁৰ দৃষ্টান্তো মিচৰৰ সৈতে সংযোগ কৰিব পাৰোঁ। যদিও নিম্ৰোদ ৰাজকীয় মুকুট পৰিধান কৰা, ৰজা উপাধি গ্ৰহণ কৰা আৰু ৰাজত্ব সাব্যস্ত কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি আছিল, তথাপিও মিচৰত নিম্ৰোদৰ সেই উদাহৰণক ইয়াৰ সকলো পৰ্যায়ত আটাইতকৈ সম্পূৰ্ণৰূপে অনুসৰণ কৰা হৈছিল, আটাইতকৈ পূৰ্ণভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।

TAM1897 Q1 20.11নিম্ৰোদৰ সময়ৰ পিছলৈকে মিচৰত কোনো ৰজা নাছিল; তেওঁ ৰজাৰ পদ আৰু কৰ্তৃত্ব দখল কৰাৰ পিছলৈকে নাছিল। কাৰণ, মনত ৰাখিব, যেতিয়া নিম্ৰোদে এই কাম কৰিছিল, সেয়া ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে, ঈশ্বৰৰ বিষয়ে মানুহৰ ধাৰণাৰ বিৰুদ্ধে, আৰু তেওঁৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ জ্ঞানৰ বিৰুদ্ধে আছিল। সেই সময়ত মানুহে জানিছিল যে এই ক্ষেত্ৰত নিম্ৰোদে ঈশ্বৰৰ স্থান লৈছিল; আৰু তেওঁৰ নামটোৱে সেই সময়ত এই কাৰ্যৰ বিষয়ে প্ৰচলিত মতামতক সূচায়। মিচৰত একেই নীতি অনুসৰণ কৰা হৈছিল। মিচৰৰ নথি-পত্ৰই প্ৰমাণ কৰে যে মিচৰৰ প্ৰথম শাসকসকল আছিল দেৱতাসকল, তাৰ পিছত আছিল অৰ্ধ-দেৱতাসকল, অৰ্থাৎ আধা দেৱতা; তেওঁলোকৰ পিছত আছিল স্বয়ং ৰজাসকল, যিসকল মানুহ আছিল।

TAM1897 Q1 20.12এইদৰে আপুনি দেখিব যে সেই দেশত কাৰ্যপ্ৰণালী চিনাৰৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ সৈতে একে আছিল। মিচৰত ৰজাই ইচ্ছাকৃতভাৱে আৰু প্ৰকাশ্যভাৱে ঘোষণা কৰি, নিজৰ ফালৰ পৰা, জনসাধাৰণৰ বাবে দেৱতাৰ স্থানত আছিল। জনসাধাৰণে তেওঁক তেনেকৈয়ে গণ্য কৰিছিল। সূৰ্য আছিল দেৱতা; মিচৰৰ ৰজা আছিল সূৰ্যৰ পুত্ৰ। তেওঁ জনসাধাৰণৰ বাবে ঈশ্বৰ আছিল। জনসাধাৰণ তেওঁৰ উশাহতে জীয়াই আছিল। তেওঁ তেওঁলোকৰ জীৱনৰ উশাহ আছিল। তেওঁলোকে তেওঁৰ পৰাই নিজৰ আত্মা লাভ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁ আছিল “সূৰ্যৰ দৰে চিৰস্থায়ী জীৱনদাতা।” (চাওক “Empires of the Bible,” অধ্যায় ৭, দফা ২৭, ৩৮, ৪৩, ৪৪, ৪৯, ৬৪, ৭১-৮৩, ৯৬, ১০২; অধ্যায় ১৪, দফা ১৫, ১৬।) সেয়েহে মিচৰত ৰজাজন কেৱল দেৱতাৰ প্ৰতিনিধি বা উপ-ৰাজা নাছিল; তেওঁ আছিল ঈশ্বৰৰ মূৰ্ত ৰূপ। ঈশ্বৰৰ জীৱন ৰজাৰ মাজত বাস কৰিছিল, আৰু ৰজাৰ মাজেৰে জনসাধাৰণৰ ওচৰলৈ আহিছিল। এইদৰে ৰজাজন জনসাধাৰণৰ বাবে জীৱন আছিল, কাৰণ তেওঁৰ মাজত সেই মহান, সৰ্বব্যাপী দেৱতা, সূৰ্য্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল। ঈশ্বৰৰ এনে কোনো গুণ নাছিল যাক ৰজাই জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰতিনিধিত্ব নকৰিছিল। প্ৰাচীন মিচৰত ৰাজতন্ত্ৰ আৰু চৰকাৰৰ ব্যৱস্থা এনেকুৱাই আছিল।

TAM1897 Q1 21.1এতিয়া কলদিয়ালৈ ঘূৰি যাওঁ, যেতিয়া ঈশ্বৰে মণ্ডলীক ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা পৃথক কৰিছিল, যিদৰে আমি আগৰ পাঠত পঢ়িছোঁ, যেতিয়া তেওঁ অব্ৰাহামক কৈছিল, “তুমি তোমাৰ নিজৰ দেশ, তোমাৰ আত্মীয়-স্বজন আৰু তোমাৰ পিতৃৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি মই যি দেশ তোমাক দেখুৱাম সেই দেশলৈ যোৱা।” আৰু মনত ৰাখিব যে অব্ৰাহামে তেওঁৰ আত্মীয়সকলৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পৃথক হোৱাৰ পিছতহে প্ৰভুৱে তেওঁক সেই দেশখন দেখুৱাইছিল। অব্ৰাহামে প্ৰথমে নিজৰ দেশৰ পৰা, দ্বিতীয়তে, নিজৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা, আৰু তৃতীয়তে, নিজৰ আত্মীয়সকলৰ পৰা পৃথক হৈছিল। লোট চদোম উপত্যকালৈ যোৱাৰ পিছতহে ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক সেই দেশখন দেখুৱাইছিল। আদিপুস্তক ১৩:১৪, ১৫। যেতিয়া ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক আহ্বান জনাইছিল, আৰু তেওঁ নিজৰ দেশৰ পৰা,—হৃদয় আৰু আত্মা আৰু সকলোৰে সৈতে,—আৰু নিজৰ পিতৃৰ ঘৰ, আৰু তেওঁৰ সকলো আত্মীয়-স্বজনৰ পৰা পৃথক হৈছিল, আৰু য’ত প্ৰভুৱে তেওঁক থিয় হ’বলৈ কৈছিল, সেই ঠাইত থিয় হৈছিল, তেতিয়াই প্ৰভুৱে তেওঁক ক’লে, “তুমি যি ঠাইত থিয় হৈ আছা, তাৰ পৰা উত্তৰ-দক্ষিণ আৰু পূব-পশ্চিমলৈ এবাৰ চোৱা; যি সকলো ঠাই তুমি দেখিছা, তাক মই তোমাক আৰু তোমাৰ বংশক চিৰকালৰ কাৰণে দিম।” মই ইয়াক চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে দিম।

TAM1897 Q1 21.2এতিয়া মই আপোনালোকক সুধিছোঁ, যেতিয়া ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক চকু তুলি চাবলৈ কৈছিল, ঈশ্বৰে নোকোৱাকৈ চকু তুলি চালে তেওঁ যি দেখিলেহেঁতেন, তাতকৈ তেওঁ বেছি দেখিছিল নেকি?

TAM1897 Q1 21.3(সমাগম) হয়।

TAM1897 Q1 21.4তেওঁ তেনেহ’লে কিবা এটা দেখিছিল, যিটো তেওঁ ঈশ্বৰে চাবলৈ নক’লেহেঁতেন তেন্তে চাব নোৱাৰিলেহেঁতেন। আৰু যেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁক চকু তুলি চাবলৈ ক’লে, তেওঁ যি দেখিছিল সেয়া আছিল ঈশ্বৰে তেওঁক প্ৰতিজ্ঞা কৰা দেশখন। সেই সময়ত ঈশ্বৰে তেওঁক প্ৰতিজ্ঞাৰ দেশখন দেখুৱাইছিল, আৰু সেয়াই আছিল সেই দেশ য’লৈ প্ৰভুৱে তেওঁক মাতিছিল। তেওঁ সেই সময়ত তেওঁক সেয়া দিয়া নাছিল, “এনে কি এখোজ মাটিও নিদিলে। কিন্তু তেওঁক আৰু তেওঁৰ ভাবীবংশৰ অধিকাৰৰ অর্থে ঈশ্বৰে এই দেশ দিব বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে।” আৰু তেওঁ চিৰকাললৈ সেই স্বৰ্গীয় দেশখনলৈ চালে; যিখন দেশৰ এখন নগৰ আছে যাৰ ভেটি আছে, যাৰ স্থপতি আৰু নিৰ্মাতা ঈশ্বৰ। তাত আছিল “সেই প্ৰতিজ্ঞা অব্ৰাহাম বা তেওঁৰ বংশলৈ কৰা হৈছিল যে, তেওঁ জগতৰ উত্তৰাধিকাৰী হ’ব”; আৰু অব্ৰাহামে ইয়াক “বিশ্বাসৰ ধাৰ্মিকতাৰ দ্বাৰা” লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত, যেতিয়া ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক তালৈ চাবলৈ ক’লে, আৰু তেওঁ যে ইয়াক তেওঁক আৰু তেওঁৰ বংশধৰক চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে দিব বুলি ক’লে, তেতিয়া তেওঁ কি দেখিছিল? জগতখন?

TAM1897 Q1 21.5(কণ্ঠ) তেওঁ অনাগত জগতখন দেখিছিল।

TAM1897 Q1 21.6আৰু সেইখন দেশেই সেই সময়ৰ পৰা তেওঁৰ হৈছিল। “আপোনালোক যদি খ্ৰীষ্টৰ হয়, তেনেহলে আপোনালোক অব্ৰাহামৰ বংশধৰও হৈছে আৰু অব্রাহামৰ ওচৰত ঈশ্বৰে যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আপোনালোক তাৰ উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে।” আৰু সেয়াই আপোনাৰ দেশ, আৰু মোৰো। আৰু আহ! ভাবিবলৈকে গা শিয়ৰি উঠে যে যিজনে আন কোনো দেশত সন্তুষ্ট, বা আন কোনো দেশৰ প্ৰতি আগ্ৰহী, বা আন কোনো দেশৰ প্ৰতি সামান্যতম মৰম ৰাখে, তেওঁৰ ধাৰণাবোৰ কিমান সংকীৰ্ণ, কিমান সম্পূৰ্ণৰূপে অযোগ্য হ’ব লাগিব। কোনোবাই কেনেকৈ তেনে কৰিব পাৰে, যেতিয়া তেওঁৰ চকু সেই দেশৰ ওপৰত থাকে যিখন ঈশ্বৰে তেওঁক দেখুৱাইছে, আৰু যিখনলৈ তেওঁক আহ্বান জনাইছে!

TAM1897 Q1 21.7অব্ৰাহামৰ মৃত্যু হ’ল। ইচহাক জীয়াই থাকি মৃত্যু বৰণ কৰিলে। প্ৰভুৱে অব্ৰাহামক কোৱাৰ দৰে, “তোমাৰ বংশৰ লোকসকল যি দেশত বাস কৰিব, সেই দেশ তেওঁলোকৰ নিজৰ নহয়। সেই ঠাইত তেওঁলোকে প্রবাসী হৈ দাস হ’ব”, আৰু সেই দেশখন আছিল মিচৰ, সেইমতে যাকোব আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালক মিচৰলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। এতিয়া মনোযোগেৰে চিন্তা কৰক। মিচৰ দেশৰ বিষয়ে প্ৰভুৱে আমাক দিয়া এই বাক্যশাৰী নাপাহৰিব, কাৰণ ই আগলৈ অহা পাঠসমূহত কামত আহিব। যি দেশত তেওঁলোকে অচিনাকি হৈ থাকিব লাগিছিল আৰু প্ৰভুক সেৱা কৰিব লাগিছিল, সেই দেশখন আছিল মিচৰ। তেওঁলোকে তাত শ শ বছৰ বাস কৰিছিল—এখন দেশত যিখন তেওঁলোকৰ নিজৰ নাছিল। আৰু মনত ৰাখিব যে সেইখন মিচৰেই আছিল যাৰ বিষয়ে আমি আলোচনা কৰিছোঁ, য’ত ৰজাই ঈশ্বৰৰ স্থানত আছিল, আৰু লোকসকলৰ বাবে ঈশ্বৰ আছিল।

TAM1897 Q1 21.8আহক, আমি এক মুহূৰ্তৰ বাবে এই মণ্ডলীটোলৈ আৰু এবাৰ চাওঁ, আৰু চাওঁ যে প্ৰভুৱে ইয়াৰ সৈতে কি কৰি আছিল। আজি ৰাতি আমাৰ সন্মুখত এখন মানচিত্ৰ আছে যিখনে আমাক দেশখন দেখুৱাইছে। ইয়াত আছে কলদিয়া, য’ৰ পৰা অব্ৰামক আহ্বান কৰা হৈছিল; আৰু তেওঁ ইয়াৰ পৰা মেচোপতেমিয়াৰ হাৰণলৈ গৈছিল, য’ত তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যু হৈছিল। তাত তেওঁক তেওঁৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল, আৰু তাৰ পিছত তেওঁ সেই দেশখনলৈ আহিছিল য’ত তেওঁক লোটৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছিল।

TAM1897 Q1 21.9অব্ৰাম এই দেশত থকাৰ সময়তে, পূবৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহে পশ্চিম দিশে, আনকি মিচৰৰ সীমালৈকে বিজয় সাব্যস্ত কৰি ইতিহাস ৰচনা কৰিছিল। কিন্তু ইস্ৰায়েল মিচৰলৈ যোৱাৰ সময়লৈকে, বা তাৰ অলপ আগতে, মিচৰীয় সাম্ৰাজ্য এই সমগ্ৰ পূব দেশত বিয়পি পৰিছিল। ই সমগ্ৰ মিচৰ, তললৈ ইথিওপিয়ালৈকে, এছিয়া মাইনৰৰ সকলো দক্ষিণ আৰু পশ্চিম সীমান্তৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আৰ্মেনিয়া, অচূৰ আৰু চিনাৰলৈকে বিস্তৃত আছিল; এনেদৰে মিচৰীয় সাম্ৰাজ্যই পূব অঞ্চলৰ সমগ্ৰ অংশ, সেই সময়ৰ জ্ঞাত জগতখন সামৰি লৈছিল। মিচৰীয় সাম্ৰাজ্য, নিজৰ সময়ত, ৰোমান সাম্ৰাজ্য বা তাৰ পিছত অহা আন যিকোনো ৰাষ্ট্ৰৰ দৰেই বিশ্বজনীন আছিল।

TAM1897 Q1 21.10এতিয়া, যেতিয়া ইতিহাস পূবৰ পৰা গঢ় লৈ উঠিছিল, আৰু এই দেশসমূহৰ ৰজাসকলে আনকি মিচৰৰ সীমালৈকে পশ্চিম অঞ্চলত জয়যাত্ৰা চলাইছিল, তেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁৰ মণ্ডলী কনান দেশত স্থাপন কৰিছিল, যাতে তাত অহা-যোৱা কৰা জাতিসমূহৰ মাজত সঁচা ঈশ্বৰৰ জ্ঞান জীয়াই ৰাখিব পৰা যায়। আৰু যেতিয়া মিচৰ ৰাজ্য এই সমগ্ৰ দেশখনত সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল, আৰু বিশ্বৰ সাম্ৰাজ্যৰ আসন মিচৰৰ ৰাজধানী নিজেই আছিল, তেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক মিচৰলৈ লৈ গ’ল, যাতে এই সকলো দেশৰ পৰা তেওঁলোকৰ শাসনৰ কেন্দ্ৰ মিচৰলৈ অহা সকলো জাতিৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু শাসনকৰ্তাসকলে ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ সৈতে সংস্পৰ্শলৈ আহিব পাৰে।

TAM1897 Q1 21.11মিচৰত প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক গচেনত বসতি স্থাপন কৰাইছিল, এই পৌত্তলিক ৰাষ্ট্ৰসমূহ আৰু মিচৰৰ ৰাজধানীৰ মাজৰ পথটোত, যাতে লোকসকল, তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু শাসনকৰ্তাসকলে ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ বাসস্থান গচেনৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু তেওঁলোকৰ মনোযোগ সত্য ঈশ্বৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়।

TAM1897 Q1 22.1মিচৰত যোচেফো সিংহাসনৰ কাষত আছিল, যাৰ বাবে মিচৰলৈ অহা ৰাজদূতসকলে যোচেফক লগ পাবলৈ বাধ্য হৈছিল, আৰু তেওঁ তেওঁলোকক সঁচা ঈশ্বৰৰ জ্ঞান দিছিল। যোচেফৰ মৃত্যুৰ পিছত, যোচেফৰ বিষয়ে জনা কথাবোৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰভাৱ মোচিৰ সময়লৈকে মিচৰৰ ৰাজধানীত থাকি গৈছিল। তাৰ পিছত মোচি প্ৰাসাদত আৰু সিংহাসনৰ কাষত আছিল। কেৱল যোচেফৰ দৰে কাষতে নহয়; বৰঞ্চ মোচি সিংহাসনৰ প্ৰথম খটখটীত থিয় দিছিল, কাৰণ তেওঁ ফৰৌণৰ জীয়ৰীৰ পুত্ৰ আছিল। ফৰৌণৰ কন্যা ফৰৌণৰ পত্নী আছিল; আৰু মোচি ফৰৌণৰ কন্যাৰ পুত্ৰ হোৱাৰ বাবে তেওঁ সিংহাসনৰ দ্বিগুণ বৈধ উত্তৰাধিকাৰী আছিল। যদি ফৰৌণৰ পত্নী তেওঁৰ কন্যা নহ’লহেঁতেন, তেন্তে তেওঁৰ দত্তক লোৱা প্ৰথম পুত্ৰ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হ’লহেঁতেন। আকৌ, যদি ফৰৌণৰ আন এগৰাকী পত্নী থাকিলহেঁতেন আৰু তেওঁৰ আন কোনো সন্তান নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁৰ কন্যা সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হ’লহেঁতেন। কিন্তু যেতিয়া ফৰৌণৰ কন্যা ফৰৌণৰ পত্নী আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ দত্তক লোৱা পুত্ৰ দুগুণভাৱে সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী আছিল। তেওঁৰ মিচৰ ৰাজ্যৰ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰীস্বত্বৰ ওপৰত কোনো প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰাৰ থল নাছিল, যিটো সেই সময়ত বিশ্বৰ সিংহাসন আছিল।

TAM1897 Q1 22.2সেই সময়ত মিচৰৰ ৰজাজন প্ৰায় আশী বছৰীয়া আছিল, সেয়েহে মোচি আৰু তেওঁৰ সিংহাসনত দ্বিগুণ বৈধ অধিকাৰ, আৰু সমগ্ৰ বিশ্ব জুৰি বিস্তৃত মিচৰ সাম্ৰাজ্যৰ সকলো ক্ষমতা লাভ কৰাৰ মাজত মাত্ৰ অল্প সময় আছিল। আৰু সেই সময়ত ঈশ্বৰে অব্ৰাহামৰ আগত শপত খাই কৰা প্ৰতিজ্ঞাৰ সময়ো ওচৰ চাপি আহিছিল, আৰু মোচিয়ে সেইটো বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু সেইবাবেই তেওঁ ইচ্ছাকৃতভাৱে আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে ফৰৌণৰ সিংহাসন আৰু মিচৰৰ সকলো শক্তি আৰু গৌৰৱ ত্যাগ কৰিছিল—তেওঁ “ফৌৰণৰ জীয়েকৰ পুত্ৰ বুলি প্ৰখ্যাত হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে।”

TAM1897 Q1 22.3মোচিয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে ঈশ্বৰে অব্ৰাহামৰ আগত শপত খাই কৰা প্ৰতিজ্ঞাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছে। আৰু, ক’বলৈ গ’লে, আমি বিশ্বাস কৰোঁ নে নকৰোঁ সেয়া ভালদৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা উচিত; কাৰণ যদি আমি নিশ্চিত যে আমি ইয়াক বিশ্বাস কৰোঁ, তেন্তে আমি মোচিৰ এই বিশ্বাসৰ মাজত অধিক গভীৰ অৰ্থ দেখিবলৈ পাম। পাঁচনিৰ কৰ্ম ৭:১৭ পদ চাওক:—

TAM1897 Q1 22.4ঈশ্বৰে অব্রাহামৰ আগত শপত কৰি যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, সেই প্ৰতিজ্ঞা পূর্ণ হোৱাৰ সময় ওচৰ হোৱাত; মিচৰত তেওঁৰ লোক সকল বৃদ্ধি পাই বিস্তাৰিত হল।

TAM1897 Q1 22.5মোচিৰ জন্মৰ সময়ত, ফৰৌণে লোকসকলক ধ্বংস কৰিবলৈ ভাবিছিল, যাতে তেওঁলোক বাঢ়ি গৈ দেশখনৰ পৰা ওলাই যাব পৰাকৈ শক্তিশালী নহয়। মূল কথাটো হ’ল যে মিচৰত কেৱল ইহুদীসকলেই বিদেশী নাছিল, বৰঞ্চ তাত আন দেশৰ পৰা অনা বহুতো বন্দী আছিল। সেয়েহে সেই সময়ত মিচৰৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় এক-তৃতীয়াংশই বিদেশী আছিল। মানুহৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হোৱা বুলি কোৱা হিব্ৰু শব্দটোৱে মৌ-মাখি বা মাছৰ দৰে ‘গুচ্ছ গুচ্ছকৈ বাঢ়ি যোৱা’ক বুজায়। যেতিয়া ফৰৌণে মানুহবোৰক ইমান বেছিকৈ বাঢ়ি যোৱা আৰু দেশখনো বিদেশীৰে ভৰি থকা দেখিলে, তেওঁ ভয় খালে যে তেওঁলোকে বিদ্ৰোহ কৰি দেশখন দখল কৰি আঁতৰি যাব।

TAM1897 Q1 22.6ইয়াৰ আন এটা কাৰণ আছিল যে, যেতিয়া ইস্ৰায়েল মিচৰত আছিল; যেতিয়া মিচৰীয় সাম্ৰাজ্যই সমগ্ৰ পূব অঞ্চল সামৰি লৈছিল, তেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ ক্ষমতাৰ দ্বাৰা সমগ্ৰ সাম্ৰাজ্যক কেৱল সূৰ্যৰ উপাসনা কৰিবলৈ বাধ্য কৰাৰ এক নিৰ্দিষ্ট প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছিল। সেই সাম্ৰাজ্যত সূৰ্য-উপাসনাৰ বিভিন্ন ৰূপ বিয়পি আছিল, কিন্তু সাম্ৰাজ্যৰ সকলো শক্তিয়ে আকাশৰ সূৰ্যৰ নগ্ন চাকতি বা তেওঁলোকৰ সন্মুখত থকা সূৰ্যৰ চাকতিৰ মূৰ্তিৰ বাহিৰে আন সকলো ধৰণৰ সূৰ্য-উপাসনা বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। এতিয়া, ইস্ৰায়েলে অৱশ্যেই সেই আদেশ মানি লোৱা নাছিল। তেওঁলোকে সূৰ্যক উপাসনা কৰা নাছিল। তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ সত্যৰ বাবে থিয় দিছিল, আৰু তেওঁলোকে তেনে কৰাটোৱেই আছিল এনে এক বিষয় যিটো এতিয়াও এই ৰজাজনৰ মনত আছিল। সূৰ্য উপাসনা বলপূৰ্বকভাৱে প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা আন এজন ৰজা আছিল; কিন্তু যেতিয়া এই ৰজাটো আহিল, সেই কথাটো তেওঁৰ মনত আছিল, আৰু সেইটোৱেই আছিল সেই ভিত্তি যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেওঁ এই যুক্তি কৰিব পাৰিছিল যে যদি এই লোকসকলে সুযোগ পায়, তেন্তে তেওঁলোকে দেশখনৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আগভাগ ল’ব।

TAM1897 Q1 22.7এতিয়া সেই সময়ৰ তথ্য কেৱল এইটোৱেই নহয় যে “জনসংখ্যা বাঢ়িছিল আৰু বৃদ্ধি পাইছিল,” বৰঞ্চ এইটোও যে “ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক শপত কৰি দিয়া প্ৰতিজ্ঞাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছিল।” ঈশ্বৰে অব্ৰাহামৰ আগত কি প্ৰতিজ্ঞা কৰি শপত খাইছিল? ঈশ্বৰৰ অব্ৰাহামক দিয়া প্ৰতিজ্ঞা কি আছিল?—তেওঁ দেখা মাটিখিনি তেওঁক দিয়াৰ প্ৰতিজ্ঞা। সেই মাটিখিনি কি আছিল?

TAM1897 Q1 22.8(কণ্ঠ) পৃথিৱীখন।

TAM1897 Q1 22.9কি পৃথিৱী?

TAM1897 Q1 22.10অনাগত জগত।

TAM1897 Q1 22.11সেইটোৱেই হ’ল স্তিফানৰ বাক্য: “যি প্ৰতিজ্ঞাৰ বাবে ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক শপত খাইছিল, সেই প্ৰতিজ্ঞাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছিল।” সঁচানে? আপুনি বিশ্বাস কৰেনে? ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক দেখুওৱা সেই দেশখন দিবলৈ সময় ওচৰ চাপিছিল বুলি আপুনি বিশ্বাস কৰেনে? ইয়াত কোৱা হৈছে, “অব্ৰাহামক।” আনসকলো তাত থাকিব, কিন্তু সেয়া আছিল অব্ৰাহামৰ বাবে। অব্ৰাহামৰ অবিহনে আন কোনো নহয়; কিন্তু অব্ৰাহাম আৰু তেওঁৰ বংশ। “ইয়াত বহু বচনত “বংশবোৰলৈ” বুলি অনেকৰ বিষয়ে কোৱা নাই, কিন্তু কেৱল এজনকহে “তোমাৰ বংশলৈ” বুলি ক’লে; সেই বংশ খ্রীষ্ট।”

TAM1897 Q1 22.12তেন্তে সেই প্ৰতিজ্ঞাৰ সময় ওচৰ চাপিছিলনে, যেতিয়া ঈশ্বৰে অব্ৰাহাম আৰু খ্ৰীষ্টক সেইখন মাটি দিব যিখন তেওঁ অব্ৰাহামক দেখুৱাইছিল? মই সুধিব খোজা নাই যে আপুনি ইয়াৰ বিষয়ে আগতে ভাবিছে নে নাই। মই সুধিছোঁ যে ইয়াত যি কোৱা হৈছে আপুনি তাক বিশ্বাস কৰে নে নাই। মই ইয়াৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰোঁ। এবাৰ বিশ্বাস কৰি ল’লে ইয়াৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নহয়, কাৰণ ইয়াত সেয়াই কোৱা হৈছে। আপোনালোকে বাইবেলৰ জ্ঞানৰ পৰা, পদসমূহ নোচোৱাকৈয়ে ভালদৰে জানে যে ঈশ্বৰে এই প্ৰতিজ্ঞা প্ৰতিবাৰেই অব্ৰাহাম আৰু তেওঁৰ বংশক দিছিল। অব্ৰাহামৰ অবিহনে কেতিয়াও বংশক নহয়। বংশৰ অবিহনে কেতিয়াও অব্ৰাহামক নহয়,—আৰু “বংশবোৰক নহয়,” কিন্তু তোমাৰ বংশক। তেনেহ’লে, যেতিয়া অব্ৰাহামক সেইটো দিবলৈ প্ৰতিজ্ঞাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিল, তেতিয়া ই আন কাৰ ওচৰলৈ আহিছিল?—খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ। অব্ৰাহামৰ ওচৰলৈ ই কেনেকৈ আহিব?—খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰা।

TAM1897 Q1 22.13এছ. এইচ. লেন.—যেতিয়া এই প্ৰতিজ্ঞা ইচহাক আৰু যাকোবক পুনৰ দিয়া হৈছিল, তেতিয়া ভাষা একে নাছিলনে?

TAM1897 Q1 22.14হয়। ই সদায় একেই আছিল।

TAM1897 Q1 22.15এছ. এইচ. লেন.—তেন্তে প্ৰশ্নটো হ’ব, স্তিফানৰ ঘোষণা পূৰণ কৰিবলৈ অব্ৰাহামৰ তাত উপস্থিত থকাটো বাধ্যতামূলক আছিল নেকি?

TAM1897 Q1 23.1হয়, কাৰণ ইয়াত সদায় কোৱা হৈছে, “তোমালৈ, আৰু তোমাৰ বংশলৈ।” কিন্তু এনে আন পদো আহিব যিবোৰে ইয়াক নিশ্চিত কৰিব।

TAM1897 Q1 23.2এতিয়া এটা কথা। মিচৰত যাকোবৰ মৃত্যু হ’ল, আৰু তেওঁক সেই দেশলৈ লৈ যোৱা হ’ল, আৰু তাত সমাধিস্থ কৰা হ’ল। মিচৰত যোচেফৰ মৃত্যু হ’ল, কিন্তু তেওঁ ক’লে, মোক সমাধিস্থ নকৰিবা; আনকি সেই দেশখনতো নহয়। যোচেফে তেওঁলোকক তেওঁক পালেষ্টাইনলৈ, য’ত যাকোবক লৈ যোৱা হৈছিল আৰু সমাধিস্থ কৰা হৈছিল, তালৈ নিবলৈ দিয়া নাছিল। যোচেফে কৈছিল, ঈশ্বৰে তোমালোকক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহিব। তোমালোকে মোৰ মৃতদেহটো ৰাখিবা, আৰু যেতিয়া ঈশ্বৰে তোমালোকক লগ কৰিব, তেতিয়া মোক তোমালোকৰ লগত লৈ যিবা। মোৰ হাড়বোৰো লগত লৈ যিবা। আৰু তেওঁলোকে তেনেকৈয়ে কৰিলে। আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে সেই দেশখন পাবগৈ, ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক দিয়া প্ৰতিজ্ঞাত উল্লেখ কৰা দেশখন কোনখন আছিল?

TAM1897 Q1 23.3(সমাগম) আহিবলগীয়া জগত।

TAM1897 Q1 23.4আপোনালোকে নেদেখে যে যোচেফে কেতিয়াও এই পৃথিৱীত সমাধিস্থ হোৱাৰ আশা কৰা নাছিল?

TAM1897 Q1 23.5আন এটা দৃষ্টিকোণৰ পৰা চাওক। কথাটো হ’ল, “যি প্ৰতিজ্ঞাৰ সময়ৰ কথা ঈশ্বৰে অব্ৰাহামৰ আগত শপত খাইছিল, সেয়া ওচৰ চাপি আহিছিল।” ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক তেওঁ দেখুওৱা দেশখন চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে দিবলৈ শপত খাইছিল। কিন্তু অব্ৰাহাম তেতিয়া মৃত আছিল, আৰু শ শ বছৰ ধৰি মৃত হৈ আছিল। তেনেহ’লে, অব্ৰাহাম মৃত অৱস্থাত থাকোঁতে ঈশ্বৰে তেওঁক দেশখন কেনেকৈ দিব পাৰিলেহেঁতেন? স্পষ্টকৈ তেওঁ নোৱাৰিলেহেঁতেন। তেন্তে যিহেতু ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক দেশখন দিবলৈ শপত খাইছিল; যিহেতু ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক দিয়া শপতৰ সময় এতিয়া ওচৰ চাপি আহিছিল; আৰু যিহেতু অব্ৰাহাম তেতিয়া মৃত আছিল, এইটো নিশ্চিত যে তেওঁ মৃত অৱস্থাত দেশখন পাব নোৱাৰিছিল; আৰু ঠিক তেনেকৈ এইটোও নিশ্চিত যে সেই সময় ওচৰ চাপি আহিছিল যেতিয়া অব্ৰাহামক মৃতকৰ পৰা পুনৰুজ্জীৱিত কৰা হ’ব, যাতে ঈশ্বৰে তেওঁক সেই দেশখন দিব পাৰে যিখন তেওঁক চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে দিবলৈ শপত খাইছিল। তেন্তে, এই কথাৰ দ্বাৰা আপুনি দেখিবলৈ পোৱা নাইনে যে যোচেফে কিয় তেওঁৰ শৰীৰটো, আনকি যাকোবৰ দৰে কনান দেশত সমাধিস্থ হ’বলৈও দিয়া নাছিল? সত্যটো হ’ল যে যোচেফে বিশ্বাস কৰিছিল যে ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক সেই দেশখন দিয়াৰ বাবে শপত খোৱা সময়টো ওচৰ চাপি আহিছে, আৰু যোচেফে অব্ৰাহামৰ সৈতে সেই উত্তৰাধিকাৰ লাভ কৰাৰ আশা কৰিছিল।

TAM1897 Q1 23.6(কণ্ঠ) সেই প্ৰতিজ্ঞাটোৱে আদিপুস্তকৰ পোন্ধৰ অধ্যায়ত উল্লেখ কৰা ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক দিয়া প্ৰতিজ্ঞাটোক বুজোৱা নাছিলনে?

TAM1897 Q1 23.7হয়, ঠিক সেইটোৱেই, প্ৰভুক ধন্যবাদ। তেনেহ’লে, যোচেফৰ মৃত্যু হ’ল, আৰু মিচৰত তেওঁৰ মৃতদেহত সুগন্ধি দ্ৰব্য লগাই সংৰক্ষণ কৰা হ’ল, আৰু এটা কফিনত ভৰোৱা হ’ল, আৰু যেতিয়া ইস্ৰায়েলীসকলে মিচৰ ত্যাগ কৰিলে, যোচেফৰ হাড়বোৰ তেওঁলোকৰ সৈতে চল্লিশ বছৰ ধৰি মৰুভূমিত কঢ়িয়াই নিয়া হৈছিল; আৰু সেই গোটেই সময়ছোৱাত যোচেফৰ মৃতদেহ তেওঁলোকৰ সৈতে আছিল, তেওঁলোকৰ চকুৰ আগতে, দিনে-ৰাতিয়ে, আৰু ই তেওঁলোকৰ অবিশ্বাসৰ বাবে এক ভৰ্ৎসনা আছিল।

TAM1897 Q1 23.8মই দেখিছোঁ যে, বহুতো লোকে স্তিফানৰ ভাষণৰ সেই পদটো পঢ়ি, যি কোৱা হৈছে সেয়া বিশ্বাস কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, আৰু ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক দেখুওৱা দেশখন দিম বুলি কৰা আৰু শপত খাই দৃঢ় কৰা প্ৰতিজ্ঞাটো চোৱাৰ পৰিৱৰ্তে, ইয়াক ইফালে-সিফালে নানা ধৰণে ব্যাখ্যা কৰে। কিন্তু আপোনালোকে এই কথাত একমত হৈছে যে ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক যি দেশ দেখুৱাইছিল সেয়া এই জগত নহয়, বৰঞ্চ আহিবলগীয়া জগতহে আছিল? সেইখন দেশেই ঈশ্বৰে তেওঁক দিবলৈ শপত খাইছিল; আৰু সেইখন দেশেই তেওঁ আশা কৰিছিল। সেইখন দেশেই আছিল যাৰ এখন চহৰৰ বাবে তেওঁ অপেক্ষা কৰিছিল, যাৰ স্থপতি আৰু নিৰ্মাতা ঈশ্বৰ। আৰু তেওঁ যিখন দেশৰ পৰা ওলাই আহিছিল, সেইখনলৈ ঘূৰি যোৱাৰ কোনো সুযোগৰ কথা তেওঁ ভবা নাছিল।

TAM1897 Q1 23.9সদায় ঈশ্বৰৰ শপত আছিল সেই দেশ অব্ৰাহাম আৰু তেওঁৰ বংশক দিয়াৰ। ঈশ্বৰে যিটো আঁতৰাই দিছে, তাত “বংশবোৰক” বুলি নলগাব; ঈশ্বৰে যিটো আঁতৰাই পেলাইছে, তাত ইংৰাজী বহুবচনৰ “s” লগাই নিদিব। “ইয়াত বহু বচনত “বংশবোৰলৈ” বুলি অনেকৰ বিষয়ে কোৱা নাই, কিন্তু কেৱল এজনকহে “তোমাৰ বংশলৈ” বুলি ক’লে; সেই বংশ খ্রীষ্ট।” তেওঁলোকৰ সংখ্যা বহু আছিল, সেয়া সঁচা। মিচৰৰ পৰা ত্ৰিশ লাখ লোক ওলাই আহিছিল, কিন্তু ঈশ্বৰে যেতিয়া কৈছিল, “তোমাক, আৰু তোমাৰ বংশক,” তেতিয়া তেওঁ এইসকলৰ বিষয়ে কোৱা নাছিল; সেইটো আছিল “এজনৰ দৰে,” আৰু “যি খ্ৰীষ্ট।” আপুনি সেইটো দেখিছেনে? “তোমাক, আৰু তোমাৰ বংশক” বুলি পঢ়োতে আপোনাৰ মনলৈ ইস্ৰায়েলৰ সেই বিশাল জনসংখ্যাৰ কথা আহিবলৈ নিদিব। যেতিয়া ঈশ্বৰে সেই “s” আঁতৰাই দিয়ে, তেতিয়া আমি তাক তাত কোনো কাৰণতে বহুৱাব নোৱাৰোঁ। আমি আমাৰ চিন্তাতো ইয়াক ৰাখিব নালাগে। সেই বংশধৰজন কোন আছিল?—খ্ৰীষ্ট। যেতিয়া তেওঁ কয়, “তোমাক, আৰু তোমাৰ বংশক,” তেতিয়া আপোনালোক আৰু মই ইয়াক আন কোনো ধৰণে নহয়, কেৱল এইদৰেহে পঢ়িব লাগিব—তোমাক আৰু খ্ৰীষ্টক মই ইয়াক দিম, এক চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে। খ্ৰীষ্টৰ মাজেৰে অহা সকলক বাদ দি, আমি তাত খ্ৰীষ্টৰ বাহিৰে আন কাকো স্থান দিব নালাগে। তোমাক আৰু খ্ৰীষ্টক মই ইয়াক দিম।

TAM1897 Q1 23.10স্তিফানে কৈছে যে, “যি প্ৰতিজ্ঞাৰ কথা ঈশ্বৰে অব্ৰাহামৰ আগত শপত খাইছিল, সেই সময় ওচৰ চাপি আহিল।” স্তিফানে সেই কথা বাইবেলৰ পৰা পাইছিল। মই আপোনালোকক দেখুৱাব বিচাৰোঁ যে সেইটো তেতিয়া স্তিফানক দিয়া পবিত্ৰ আত্মাৰ কোনো বিশেষ প্ৰেৰণা নাছিল, বৰঞ্চ সেই সকলোবোৰ আগৰে পৰাই বাইবেলত আছিল, আৰু পবিত্ৰ আত্মাই স্তিফানৰ জৰিয়তে আনসকলক সেইবোৰ দিছিল, তেওঁক বাইবেলত আগতে পঢ়া কথাবোৰ মনত পেলাই দি। অনুগ্ৰহ কৰি যাত্ৰাপুস্তকৰ ষষ্ঠ অধ্যায়টো চাওক। শাস্ত্ৰত এইটো ইমানেই স্পষ্ট যে ইয়াক ব্যাখ্যা কৰি ঢাকি ৰখাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই। এইটো ইস্ৰায়েলৰ মুক্তিৰ সময় আছিল, আৰু প্ৰভুৱে সেয়া কৰিব। যাত্ৰাপুস্তক ৬:১-৫:—

TAM1897 Q1 23.11তেতিয়া যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “ফৌৰণলৈ মই কি কৰিম, এতিয়া তুমি দেখিবলৈ পাবা। তুমি দেখিবলৈ পাবা যে, মোৰ হাতৰ শক্তিৰ বাবেই ৰজাই লোক সকলক যাবলৈ দিব। মোৰ হাতৰ শক্তিৰ কাৰণেই ৰজা ফৰৌণে নিজই তেওঁলোকক দেশৰ পৰা খেদি পঠিয়াব।” ঈশ্বৰে মোচিৰ সৈতে কথা পাতি তেওঁক ক’লে, মই যিহোৱা। মই অব্ৰাহাম, ইচহাক, আৰু যাকোবৰ আগতো সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰ বুলি দৰ্শন দিছিলোঁ, কিন্তু মোৰ যিহোৱা নামৰ দ্বাৰাই মই তেওঁলোকক পৰিচয় দিয়া নাই। ইয়াৰ উপৰিও যি কনান দেশত তেওঁলোকে বিদেশীৰ দৰে বাস কৰিছিল, আৰু অনাই বনাই ঘুৰি ফুৰিছিল, সেই দেশ তেওঁলোকক দিবলৈ মই তেওঁলোকৰ সৈতে এটা নিয়ম স্থিৰ কৰিছিলোঁ। তাৰ উপৰিও, মিচৰীয়া সকলে বন্দীকামত লগোৱা ইস্ৰায়েলী লোক সকলৰ ক্রন্দন মই শুনিলো, আৰু মোৰ সেই নিয়মটি মই স্মৰণ কৰিলোঁ।

TAM1897 Q1 23.12তেওঁৰ নিয়ম আছিল কি?—তেওঁলোকক দেশখন দিয়া। দেশখনে কি প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল? সেয়া কি আছিল?—সেই দেশ, সেই জগত, যিখন প্ৰভুৱে অব্ৰাহামক দেখুৱাইছিল, আৰু তেওঁক এক চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে দিবলৈ শপত খাইছিল।

TAM1897 Q1 24.1(কণ্ঠ) আহিবলগীয়া জগত।

TAM1897 Q1 24.2এতিয়া তেওঁ কৈছে, “মোৰ সেই নিয়মটি মই স্মৰণ কৰিলোঁ।” ইয়াৰ অৰ্থ কি আছিল? “মই মোৰ নিয়ম মনত পেলাইছোঁ।” তেওঁ ইয়াক পাহৰি গৈছিল নেকি?—নহয়; কিন্তু তেওঁ যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল সেয়া কৰাৰ সময় এতিয়া আহি পাইছে। আপোনালোকে মনত পেলাইছে যে প্ৰকাশিত বাক্যৰ ওঠৰ অধ্যায়ত কোৱা হৈছে:—

TAM1897 Q1 24.3পাছত আন এক আকাশ বাণীত এনেদৰে কোৱা শুনিলোঁ, হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা যাতে তোমালোকে তাইৰ পাপৰ অংশীদাৰ নোহোৱা আৰু তাইৰ উৎপাতৰ ভাগ নোপোৱা৷ কিয়নো তাইৰ পাপ স্বৰ্গলৈ বৃদ্ধি পালে, আৰু তাইৰ অপৰাধ ঈশ্বৰে সোঁৱৰণ কৰিলে। তাই যি দৰে দিলে, তোমালোকেও তাইক সেইদৰে প্ৰতিফল দিয়া, আৰু তাইৰ কৰ্ম অনুসাৰে দুগুণত দুগুণ প্ৰতিফল দিয়া; যি পান-পাত্ৰত পেয় যুগুত কৰিলে, সেই পান-পাত্ৰত তোমালোকেও তাইলৈ দুগুণ পেয় যুগুত কৰা। তাই যিমান গৌৰৱ আৰু বিলাসিতা কৰিছিল তাইক সিমান যাতনা আৰু শোক দিয়া৷ কিয়নো তাই মনতে কয়, ‘মই ৰাণী হৈ বহি আছোঁ; মই বিধৱা নহওঁ আৰু মই শোকৰ দিন কেতিয়াও নেদেখিম।’ সেই বাবে তাইৰ সকলো উৎপাত: মৃত্যু শোক আৰু আকাল; একেদিনাই উপস্থিত হ’ব৷ তাইক জুইত পুৰি পেলোৱা যাব, কিয়নো তাইৰ বিচাৰকৰ্তা প্ৰভু পৰমেশ্বৰ বলৱান।

TAM1897 Q1 24.4যেতিয়া ঈশ্বৰে তাইৰ অধৰ্মবোৰ মনত পেলালে, তেতিয়াই তাইৰ বিচাৰৰ সময় আহিছিল। যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ নিয়ম মনত পেলালে, তেতিয়া কি সময় আহিছিল?—শপত পালন কৰাৰ সময় আহিছিল। কিন্তু অব্ৰাহাম, ইচহাক আৰু যাকোবৰ সৈতে কৰা নিয়মটো কি আছিল?—সেইটো আছিল তেওঁলোকক সেই দেশখন চিৰস্থায়ী অধিকাৰ হিচাপে দিয়া, আৰু সেইখন তেওঁলোকক আৰু তেওঁলোকৰ বংশক দিয়া। সেই বংশ কোন আছিল?—খ্ৰীষ্ট।

TAM1897 Q1 24.5এই হেতুকে ইস্ৰায়েলী লোক সকলক কোৱা, মই যিহোৱা; মই মিচৰীয়া সকলৰ বন্দীত্বৰ পৰা তোমালোকক উলিয়াই আনিম, আৰু মই তেওঁলোকৰ ক্ষমতাৰ পৰা তোমালোকক মুক্ত কৰিম। মই মোৰ শক্তি প্রদর্শন কৰিম; আৰু ন্যায় বিচাৰৰ মহা-কৰ্মেৰে তোমালোকক উদ্ধাৰ কৰিম। মই তোমালোকক মোৰ নিজৰ লোক কৰি ল’ম, আৰু মইয়ে তোমালোকৰ ঈশ্বৰ হ’ম। তোমালোকক মিচৰৰ বন্দীত্বৰ পৰা উলিয়াই অনা ময়েই যে তোমালোকৰ সেই ঈশ্বৰ যিহোৱা, ইয়াক তোমালোকে জানিবা।

TAM1897 Q1 24.6যদি ইস্ৰায়েলে সেই কথাটোত বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে চীনয়ত সেই চুক্তিখনত প্ৰৱেশ কৰাৰ তেওঁলোকৰ কেতিয়াবা প্ৰয়োজন হ’লহেঁতেন নে? তেওঁ মিচৰৰ পৰা তেওঁলোকৰ সৈতে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই কৈছিল, “মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ হ’ম, তোমালোক মোৰ লোক হ’বা। তোমালোকে জানিবা যে মই প্ৰভু।”

TAM1897 Q1 24.7মই যি দেশ অব্ৰাহাম, ইচহাক, আৰু যাকোবক দিম বুলি শপত খাইছিলোঁ, সেই দেশলৈ তোমালোকক নিম, আৰু তোমালোকৰ অধিকাৰৰ অৰ্থেও সেই দেশ মই তোমালোকক দিম; ময়েই যিহোৱা।

TAM1897 Q1 24.8“ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক শপত কৰি দিয়া প্ৰতিজ্ঞাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিল।” মই তোমাক সেই দেশলৈ লৈ যাম যিখন দিবলৈ মই শপত খাইছোঁ। তেন্তে সেই প্ৰতিজ্ঞাটো কি আছিল? ঈশ্বৰে ইস্ৰায়েলক কোনখন দেশলৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল? তেওঁলোকৰ বাবে কোনখন দেশ আছিল?—অনাগত জগতখন। এতিয়া এই সকলোবোৰৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰিব। ইয়াৰ বাবে মোৰ কোনো ব্যাখ্যা নাই। ঈশ্বৰৰ বাক্যই যি কৈছে সেয়াই আছে, আৰু মই তাক বিশ্বাস কৰোঁ। ইয়াৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নাই। ইয়াক কেৱল বিশ্বাস কৰাৰ প্ৰয়োজন। নহয়, ইয়াক আনকি নিজৰ বাবেও ব্যাখ্যা কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰিব। যদি ই আপোনাৰ বাবে নতুন, যদি ইয়াৰ বিষয়ে আপোনাৰ অন্য ধাৰণা আছিল, তেন্তে সেইবোৰ ইয়াত খাপ খুৱাবলৈ চেষ্টা নকৰিব। সেই সকলোবোৰ এৰি দিয়ক, আৰু চাওক এইটোৱে কি কয়।

TAM1897 Q1 24.9মই আকৌ সোধোঁ। ঈশ্বৰে অব্ৰাহাম, ইচহাক আৰু যাকোবক দিবলৈ শপত খোৱা দেশখন কি আছিল?

TAM1897 Q1 24.10(সমাগম) আহিবলগীয়া জগত।

TAM1897 Q1 24.11আপোনালোকে সেই কথাত অটল থাকিবনে? কিছু সময় আগতে আপোনালোকে সন্মত হৈছিল যে সেয়াই শুদ্ধ। আহক, আমাৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ বাবে এতিয়া আমি সেই কথাৰ পৰা আঁতৰি নাযাওঁ।

TAM1897 Q1 24.12(কণ্ঠ) তেওঁলোকৰ পৰিত্ৰাণ আহিলহেঁতেন নে?

TAM1897 Q1 24.13হয়; তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ পৰিত্ৰাণ আহিলহেঁতেন। পৰিত্ৰাণ পৃথিৱীলৈ আহিলহেঁতেন। সেই সকলোবোৰ আহিলহেঁতেন। কিন্তু ই যি ধৰণে আহিল, তাৰ পৰা পৃথকভাৱে আহিলহেঁতেন। জগতখনে ইয়াৰ এতিয়াৰ অভিজ্ঞতাতকৈ এক পৃথক অভিজ্ঞতা লাভ কৰিলেহেঁতেন। যেতিয়া আমি তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতাটোক চাওঁ আৰু ভাবোঁ যে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক সেই অভিজ্ঞতালৈয়ে মাতিছিল, তেতিয়া আমি ইয়াক বুজি নাপাওঁ। তেওঁলোকে সেই ভয়ংকৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকে ঈশ্বৰে তেওঁলোকক যিহলৈ আহ্বান কৰিছিল সেয়া বিশ্বাস কৰা নাছিল। আৰু, ভাইসকল, যদি আমি আজি সেইবোৰ বস্তু চাওঁ যিবোৰ তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্মুখত ৰখা হৈছিল, ঠিক যেনেকৈ তেওঁলোকে চাইছিল, তেন্তে আমিও এতিয়া ঠিক তেনেকৈয়ে কৰিম যেনেকৈ তেতিয়া ইস্ৰায়েলে কৰিছিল। তেতিয়া ইস্ৰায়েলে দেখা নাছিল যে ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ বাবে কি ৰাখিছিল, আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে তেওঁ ৰখা বস্তুবোৰ লাভ কৰা নাছিল। এতিয়া যদি আপোনালোক আৰু মই সেইবোৰ বস্তুত ইস্ৰায়েলৰ দৰেই একেই দৃষ্টিৰে চাওঁ, তেন্তে আমিও ইস্ৰায়েলৰ দৰেই একেই পৰিণামহে পাম। যদি আমি এইবোৰ বস্তু ইস্ৰায়েলৰ দৰেই চাওঁ, তেন্তে নিশ্চিতভাৱে আমি আজিও তেওঁলোকে তেতিয়া কৰা কামেই কৰিম।

TAM1897 Q1 24.14ইস্ৰায়েলৰ লোক সকলৰ আগত যেনেকৈ ঈশ্বৰৰ বিশ্রামৰ বিষয়ে শুভবার্তা ঘোষণা কৰা হৈছিল, তেনেকৈ আমাৰ আগতো কৰা হৈছে। কিন্তু, সেই শুভবাৰ্তাৰ শিক্ষা শুনিও তেওঁলোকৰ কোনো লাভ নহ’ল; কাৰণ তেওঁলোকে সেইবোৰ শুনি বিশ্বাসেৰে গ্রহণ নকৰিলে। এতেকে, আমি সতর্ক হ’ব লাগে যাতে অাপোনালোকৰ মাজৰ কোনো ব্যক্তিকে ঈশ্বৰৰ বিশ্রামত সোমোৱাৰ যি প্ৰতিজ্ঞা, সেই প্রতিজ্ঞাত যেন অযোগ্য দেখা নাযায়।

TAM1897 Q1 24.15এতিয়া এই কথা শুনা আমি ইয়াক বিশ্বাসেৰে গ্ৰহণ কৰিলে ই আমাক উপকৃত কৰিবনে? ঈশ্বৰ নকৰক যেন ইস্ৰায়েলৰ অভিজ্ঞতা আমাৰ ক্ষেত্ৰতো পুনৰাবৃত্তি হয়। এই কথা আমাৰ সন্মুখত এইবাবেই ৰখা হৈছে যাতে আমি পৰিত্ৰাণ পাব পাৰোঁ।

TAM1897 Q1 24.16আহকচোন চাওঁ, ঈশ্বৰত বিশ্বাস নকৰাৰ বাবে তেওঁলোকে কি দেখা নাপালে। আহকচোন চাওঁ ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ বাবে কি যুগুত কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে যেনেকৈ বস্তুবোৰ চাইছিল আৰু লাভ কৰিবলৈ বিফল হৈছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে আমি সেইবোৰলৈ আগবাঢ়ি যাওঁ।

TAM1897 Q1 24.17যাত্ৰাপুস্তকৰ পোন্ধৰ অধ্যায়লৈ চাওক, তাত এই কথাষাৰ অতি স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে। যেতিয়া ইস্ৰায়েলে মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহি লোহিত সাগৰ পাৰ হৈছিল, তেতিয়া আপুনি ত্ৰয়োদশ পদত এই বাক্যখিনি পাব:—

TAM1897 Q1 24.18আপুনি উদ্ধাৰ কৰা লোকসকলক আপোনাৰ দয়াৰে চলাই আনিছে; আপুনি আপোনাৰ পৰাক্ৰমেৰেই তেওঁলোকক আপোনাৰ পবিত্ৰ নিবাসলৈ লৈ গৈছে।

TAM1897 Q1 24.19এই অধ্যায়টো মোচিৰ গীত। যিসকলে চিয়োন পৰ্ব্বতত থিয় হয়, আৰু পশু, তাৰ মূৰ্তি আৰু তাৰ নামৰ সংখ্যাৰ ওপৰত বিজয় লাভ কৰে, তেওঁলোকেই মোচিৰ গীত গায়। সেই গীতটোৰ আৰ্হিত গীত নহয়। তেনেকুৱা এটা গীত নহয়। বৰঞ্চ তেওঁলোকে মোচিৰ গীতটোৱেই গায়। যাত্ৰাপুস্তকৰ সেই পোন্ধৰ সংখ্যক অধ্যায়টো আমাৰ গীত।

TAM1897 Q1 24.20ঈশ্বৰে তেওঁলোকক ক’লৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল?—তেওঁৰ “পবিত্ৰ বাসস্থানলৈ।” সেই পবিত্ৰ বাসস্থানখন ক’ত আছিল?

TAM1897 Q1 24.21(সমাগম) “যি নগৰৰ প্ৰতিস্থাপক আৰু নিৰ্ম্মাণকৰ্ত্তা ঈশ্বৰ, সেই ভিত্তিমূল থকা নগৰ।”

TAM1897 Q1 24.22আৰু অধিক। “লোকসকলে শুনিব আৰু তেওঁলোক কঁপি উঠিব; পলেষ্টিয়া লোকসকলক ত্ৰাসে বেৰি ধৰিছে।”

TAM1897 Q1 24.23ই. জে. ৱাগনাৰ.—এয়া সঁচাকৈয়ে হৈছিল।

TAM1897 Q1 24.24অৱশ্যেই হৈছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে সেই সীমালৈ গ’ল, তেতিয়া এদোমৰ ৰাজ্যপালসকল আচৰিত হ’ল। “মোৱাবৰ সৈন্য সকল কঁপি উঠিল; কনান-বাসী সকলোৱেই দিশহাৰা হৈ গ’ল।” বাসিন্দাসকলৰ কি হ’ব?

TAM1897 Q1 25.1(কণ্ঠ) তেওঁলোক গলি যাবলগীয়া আছিল।

TAM1897 Q1 25.2ই. জে. ৱাগনাৰ.—তেওঁলোক ইতিমধ্যে গলি গৈছিল।

TAM1897 Q1 25.3ঠিক যেতিয়া তেওঁলোক তাত উপস্থিত হ’ল, ইস্ৰায়েলে সুধিলে, “আপোনালোকে আমাক আপোনালোকৰ দেশৰ মাজেৰে যাবলৈ দিব নেকি?” তেওঁলোকে কি ক’লে?—‘নাহ্, ছাৰ।’ তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ দেশত ভৰি থ’বলৈ অনুমতি দিয়া নহ’ল। কিন্তু যদি তেওঁলোকে লোহিত সাগৰৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ এদোমৰ সীমালৈ গ’লহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোক পাৰ হৈ যোৱালৈকে গোটেই এদোম বিস্ময়ত স্তব্ধ হৈ থাকিলহেঁতেন। হে ইস্ৰায়েল, তুমি এতিয়াও বিচাৰি পোৱা নাই যে সেই ঠাইত ইস্ৰায়েলে কি হেৰুৱাইছিল। ভাতৃসকল, যেতিয়া আমি বুজি পাম যে ইস্ৰায়েলে তাত কি হেৰুৱাইছিল, তেতিয়া ই আমাক এনে এক অনুপ্ৰেৰণা দিব যিয়ে ঈশ্বৰৰ শক্তি কঢ়িয়াই আনিব, আৰু আমি ইয়াত বিশ্বাস কৰিম।

TAM1897 Q1 25.4ভয় আৰু ত্ৰাসে তেওঁলোকক বেৰি ধৰিলে; আপোনাৰ বাহুবলৰ শক্তিৰ কাৰণে তেওঁলোক শিলৰ দৰে নীৰৱ হৈ ৰ’ল; হে যিহোৱা, আপোনাৰ লোকসকল পাৰ নোহোৱালৈকে; আপুনি কিনি লোৱা লোকসকল পাৰ নোহোৱালৈকে।

TAM1897 Q1 25.5তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে কি কৰিব? “আপুনি তেওঁলোকক আনিব আৰু আপোনাৰ অধিকাৰ কৰা পাহাৰত স্থাপন কৰিব।” কাৰ উত্তৰাধিকাৰ?—প্ৰভুৰ। কিন্তু “পূৰ্বকালত ঈশ্বৰে ভাৱবাদী সকলৰ মাধ্যমেদি বহু বাৰ নানাভাৱে আমাৰ পূর্বপুৰুষ সকলৰ সৈতে কথা পাতিছিল। কিন্তু এতিয়া এই শেষৰ দিনবোৰত ঈশ্বৰে তেওঁৰ পুত্রৰ দ্বাৰাই আমাৰ লগত কথা ক’লে; ঈশ্বৰে সেই পুত্ৰকেই সকলোৰে উত্তৰাধিকাৰী হবলৈ নিযুক্ত কৰিলে।” ইস্ৰায়েলক কোনে নেতৃত্ব দিছিল?—ঈশ্বৰে। কিহলৈ?—“তোমাৰ উত্তৰাধিকাৰ;” আমাৰ নহয়—তোমাৰ। “আপোনালোক যদি খ্ৰীষ্টৰ হয়, তেনেহলে আপোনালোক অব্ৰাহামৰ বংশধৰও হৈছে আৰু অব্রাহামৰ ওচৰত ঈশ্বৰে যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আপোনালোক তাৰ উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে।” “হে প্ৰভু, তোমাৰ উত্তৰাধিকাৰ।” এয়াই সকলো নহয়। “আপুনি তেওঁলোকক আনিব আৰু আপোনাৰ অধিকাৰ কৰা পাহাৰত স্থাপন কৰিব, হে যিহোৱা, আপুনি নিবাস কৰিবলৈ যুগুত কৰা ঠাই।” এয়াই সকলো নহয়। “হে প্ৰভু, যি ধৰ্মধাম আপুনি নিজৰ হাতেৰে নিৰ্ম্মাণ কৰিলে।” প্ৰভুৰ হাতে স্থাপন কৰা সেই পবিত্ৰ স্থানটো কোনটো?

TAM1897 Q1 25.6(কণ্ঠ) প্ৰকৃত পবিত্ৰ স্থান।

TAM1897 Q1 25.7অৱশ্যেই সেয়াই। “এতিয়া আমি যি বিষয়ে কবলৈ লৈছোঁ, তাৰ সাৰ কথা হৈছে, আমাৰ এজন মহা-পুৰোহিত আছে যি জন স্বৰ্গত মহিমাময় সিংহাসনৰ সোঁফালে বহিল ৷ তেওঁ মহা-পবিত্ৰ স্থানত প্ৰকৃত উপাসনা তম্বুৰ পৰিচর্যাকাৰী হৈছে৷ সেই তম্বু কোনো মৰ্ত্ত্যৰ দ্বাৰা স্থাপন কৰা নহয়, কিন্তু প্ৰভুৰ দ্বাৰা স্থাপিত হৈছে৷” সেয়াই আজি ৰাতিৰ আমাৰ কথাৰ সাৰাংশ, নহয়নে? সেই ঠাইলৈকে ঈশ্বৰে ইস্ৰায়েলক লৈ যাব বিচাৰিছিল। কিন্তু তেওঁলোকে দেখা নাপালে। আপুনি দেখিছেনে? সেই ঠাইখনলৈকে তেওঁ আমাক লৈ যাব বিচাৰে।

TAM1897 Q1 25.8আপুনি দেখিছেনে যে ঈশ্বৰে তেতিয়া ইস্ৰায়েলক সেই ঠাইলৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল? যদি আপুনি দেখে, তেন্তে আপুনি ইস্ৰায়েলে হেৰুওৱা ঠাইলৈ যাবলৈ সাজু হ’ব। কিন্তু যদি আপুনি ভাবে যে সেয়া মানুহে সজোৱা কোনো পাৰ্থিৱ পবিত্ৰ স্থান আছিল, তেন্তে ইস্ৰায়েলে যিমান দেখিছিল সেয়াই সকলো, আৰু আপুনিও সেয়াই দেখিব। আৰু ইস্ৰায়েল দেশখনত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিলে, আৰু আপুনিও নোৱাৰিব। আমি ইস্ৰায়েলে দেখা তকৈ অধিক দেখিব লাগিব, নহ’লে আমি ইস্ৰায়েলে যিমান দূৰ গৈছিল তাতকৈ আগবাঢ়িব নোৱাৰিম। কিন্তু ইস্ৰায়েলীয়ে যিমান দেখিছিল তাতকৈ অধিক কিয় দেখা নাপালে?—তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰা নাছিল। কিন্তু আপোনালোক আৰু মই এতিয়া সেইটো বিশ্বাস কৰিব লাগিব যিটো ইস্ৰায়েলীয়ে তেতিয়া বিশ্বাস কৰা নাছিল, নহ’লে ইস্ৰায়েলীয়ে হেৰুওৱা বস্তুবোৰ আমি কেতিয়াও লাভ নকৰিম। কিন্তু যদি আমি সেইটো বিশ্বাস কৰোঁ যিটো ইস্ৰায়েলীয়ে বিশ্বাস কৰা নাছিল, তেন্তে আমাক সেই উত্তৰাধিকাৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ব য’ত ইস্ৰায়েলীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল, সেই তম্বুত য’ত ইস্ৰায়েলীয়ে প্ৰৱেশ কৰা নাছিল, ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ বাসস্থানত, সেই নগৰত যাৰ ভেটি আছে, যাৰ স্থপতি আৰু নিৰ্মাতা ঈশ্বৰ।

TAM1897 Q1 25.9আঠাৰোতম পদ: “যিহোৱাই চিৰকাললৈ ৰাজত্ব কৰিব।” তেওঁ নিজে তেওঁলোকৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰিব বিচাৰে; আৰু ফৰৌণ নহয়; আৰু নিম্ৰোদ নহয়; আৰু এই মূৰ্তিপূজকসকল নহয়; আৰু এই বিদ্ৰোহী লোকসকল নহয়। ঈশ্বৰে ইস্ৰায়েলক আশীৰ্বাদপূৰ্ণ দেশখনলৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল, আৰু তাত চিৰকাললৈ তেওঁলোকৰ ওপৰত শাসন কৰিব বিচাৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে সেয়া জনা নাছিল। অহ্, প্ৰভুক বিশ্বাস নকৰাৰ বাবে তেওঁলোকে কি হেৰুৱালে! অহ্, এই সকলো বছৰ ধৰি আমি কি হেৰুৱাই আহিছোঁ! কাৰণ মই কাইলৈ ৰাতি আপোনালোকক পঢ়ি শুনাম যে, যদি আমি কেৱল প্ৰভুক বিশ্বাস কৰিলোহেঁতেন, তেন্তে আমি বহু আগতেই তাত উপস্থিত হ’লোহেঁতেন। ঈশ্বৰে এনেকৈয়ে কৈছে, আৰু সেয়াই সঁচা। আজি ৰাতি এই তম্বুত আমাৰ থকাৰ কথা নহয়। প্ৰকৃততে ইয়াত আমাৰ একেবাৰেই থকাৰ কথা নহয়, কাৰণ এই জগততে আমাৰ থকাৰ কথা নহয়। তথাপিও, জগতত থকাৰ বাবে, এইখন ঠাই আমাৰ বাবে। কিন্তু আমি এই জগতত একেবাৰেই থাকিব নালাগিছিলোঁ। আমি বহু আগতেই ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত থাকিব লাগিছিলোঁ। এইটো এটা সত্য, ভাইসকল। কেৱল এই এটা চিন্তাৰ ওপৰত, আমি ইয়াত আৰু এঘণ্টা সময় দিও বাইবেলত থকা সকলো কথা উলিয়াব নোৱাৰিম।

TAM1897 Q1 25.10এতিয়া মোচিয়ে এই সকলোবোৰ বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ হোৱাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছে। কিন্তু তেওঁ সোনকালেই মিচৰৰ সিংহাসন দখল কৰিবলৈ ওলাইছিল। তেওঁ ৰজা হ’বলগীয়া আছিল। তেওঁ শাসন কৰিবলগীয়া আছিল; যিকোনো চহৰৰ মেয়ৰ বা ক্লাৰ্কৰ পদতকৈও উচ্চ পদত থাকিবলগীয়া আছিল। তেওঁ কেৱল এখন ৰাজ্যই নহয়, বৰঞ্চ এখন সাম্ৰাজ্য শাসন কৰিবলগীয়া আছিল; বিশ্বৰ সাম্ৰাজ্য, আৰু সেয়া তেওঁৰ অধিকাৰ আছিল। দ্বৈত অধিকাৰৰ দ্বাৰা ই তেওঁৰেই আছিল। তেওঁ সেই পদৰ বাবে নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থী হ’বলগীয়া হোৱা নাছিল। ই তেওঁৰ হাতত আহি পৰিবলগীয়া আছিল, আৰু তেওঁৰ অধিকাৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ কোনো নাছিল। সিংহাসনলৈ এয়া আছিল মাত্ৰ এক খোজ; কেৱল এই ফৰৌণ মৰালৈকে, আৰু তেওঁৰ বয়স আছিল প্ৰায় এশ বছৰ। তেতিয়া এই মোচিয়ে বিশ্বৰ ৰজা হ’ব, কাৰণ মিচৰ সাম্ৰাজ্য আছিল বিশ্বব্যাপী।

TAM1897 Q1 25.11সেই সময়ত ইস্ৰায়েলৰো বৰ দুৰ্দিন চলিছিল। ইস্ৰায়েলীসকলক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল, নিৰ্যাতন চলোৱা হৈছিল, আৰু ইটাৰ ভাটাত কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হৈছিল। মোচিয়ে এইদৰেও ক’ব পাৰিলেহেঁতেন: এতিয়া আমাৰ লোকসকলক অত্যাচাৰ কৰা হৈছে; তেওঁলোকক নিৰ্যাতন চলোৱা হৈছে; তেওঁলোকে নিজৰ ঈশ্বৰৰ কাৰ্যৰ বাবে কষ্ট ভোগ কৰিছে; কিন্তু ইয়াৰ সময় বেছি দীঘলীয়া নহ’ব, কাৰণ ফৰৌণৰ বয়স প্ৰায় এশ বছৰ, আৰু তেওঁ আৰু বেছি দিন জীয়াই নাথাকে। তেতিয়া মই এক সংস্কাৰ আনিম। মই এই চৰকাৰখনক সঠিক পথলৈ আনিম। মই ন্যায়সংগতভাৱে শাসন কৰিম। এই দুষ্ট ফৰৌণসকলৰ দৰে নহয়। মই ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰোঁ। মই এজন খ্ৰীষ্টান, আৰু মই খ্ৰীষ্টান হোৱাৰ বাবেই শাসন কৰিবলৈ অধিক যোগ্য। আৰু তেওঁ কেৱল তেওঁলোকৰ বোজা আঁতৰাই দিবই নহয়, বৰঞ্চ তেওঁলোকক পদ-প্ৰতিষ্ঠা দি ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ দ্বাৰা পৃথিৱীখন শাসন কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। বাটখন মুকলি নাছিলনে? সিংহাসনলৈ এয়া মাত্ৰ এক খোজৰ বাট আছিল, আৰু সেই খোজটো অতি সোনকালেই দিয়া হ’ব লাগিছিল। কিন্তু আহকচোন চাওঁ যে তেনে পৰিস্থিতিত সেই খ্ৰীষ্টানে কি কৰিছিল। হিব্ৰুৰ ১১ অধ্যায়লৈ চাওক। ভালদৰে চাওক, মনোযোগেৰে পঢ়ক, আৰু চাওক ই কি কয়। ২৪ নং পদটো:—

TAM1897 Q1 26.1বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই মোচি বয়সত বৃদ্ধি পায় বাঢ়িবলৈ ধৰিলে, আৰু ফৌৰণৰ জীয়েকৰ পুত্ৰ বুলি প্ৰখ্যাত হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে;

TAM1897 Q1 26.2ফৰৌণৰ কন্যাৰ পুত্ৰ বুলি পৰিচিত হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো কি আছিল?—ৰজা হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰা। সিংহাসনখন আছিল। তাৰ বাবে মাত্ৰ এখোজেই আছিল। কিন্তু সিংহাসনত বহিবলৈ আগবাঢ়ি যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ নামি আহিল। তেওঁ মিচৰৰ সিংহাসন, আৰু মিচৰৰ সকলো সম্পদ আৰু আনন্দৰ পৰা মুখ ঘূৰাই আন এখন দেশৰ ফালে মুখ কৰিলে; কাৰণ সেই সময় আহিছিল যেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক সেই দেশৰ পৰা উলিয়াই আনখন দেশলৈ মাতি আনিব। মোচিয়ে যীচু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু সেয়েহে তেওঁ মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ পৃথকীকৰণত বিশ্বাস কৰিছিল। সেয়েহে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা পৃথক হৈছিল আৰু সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে মণ্ডলীৰ সৈতে থিয় দিছিল। ঈশ্বৰে তেওঁক এই দেশৰ পৰা মাতি আনিছিল, যেনেকৈ তেওঁ প্ৰথমতে তেওঁৰ পিতৃ অব্ৰাহামক তেওঁৰ দেশৰ পৰা মাতি আনিছিল। কিন্তু এয়াই সকলো নহয়। শুনক: “কিছুদিনৰ বাবে মিচৰৰ সুখভোগ কৰাতকৈ ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ সৈতে দুখ-কষ্ট ভোগ কৰাকহে বাছি লোৱা?”

TAM1897 Q1 26.3(সমাগম) পাপ।

TAM1897 Q1 26.4পাপ? তেওঁ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী আছিল। তেনেহ’লে তেওঁৰ বাবে মিচৰৰ সিংহাসন, জগতৰ ক্ষমতা আৰু আনন্দ, আৰু জগতৰ চৰকাৰসমূহৰ ওপৰত মন দিয়াটো কি আছিল? সেয়া কি আছিল?—পাপ। তাত তেনেকৈ কোৱা হৈছেনে?

TAM1897 Q1 26.5(কণ্ঠ) হয়।

TAM1897 Q1 26.6আপুনি সেইটো বিশ্বাস কৰেনে?

TAM1897 Q1 26.7(কণ্ঠ) হয়।

TAM1897 Q1 26.8তেন্তে ইস্ৰায়েলৰ বাবে সেয়া পাপ আছিল নেকি?

TAM1897 Q1 26.9(কণ্ঠ) হয়।

TAM1897 Q1 26.10এতিয়া ই কি?

TAM1897 Q1 26.11(কণ্ঠ) পাপ।

TAM1897 Q1 26.12ভাতৃসকল, বাইবেলত কিছুমান কথা আছে যিবোৰৰ বিষয়ে আমি চিন্তা কৰা উচিত। “তেওঁ পাপৰ অলপদিনীয়া সুখভোগ কৰাতকৈ, ঈশ্বৰৰ লোকৰ লগত দুখভোগ কৰাকে মনোনীত কৰিলে।” কিন্তু এই কথা নাপাহৰিব যে ইয়াত উল্লেখ কৰা আনন্দবোৰ—পাপৰ আনন্দবোৰ—আচলতে মিচৰৰ আনন্দ; মিচৰৰ ৰজা হোৱাৰ আনন্দ, পৃথিৱীৰ চৰকাৰত পদধাৰী হোৱাৰ আনন্দ, আন মানুহক শাসন কৰাৰ আনন্দ। এই সকলোবোৰ তেওঁক প্ৰকৃত বংশৰ যোগেদি, উত্তৰাধিকাৰীস্বত্বৰ অধিকাৰত আহিব লাগিছিল। তেওঁক প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিজকে আগবঢ়াবলগীয়া বা ভোট বিচাৰিবলগীয়া হোৱা নাছিল। এইবোৰ তেওঁৰ হাতলৈ স্বাভাৱিকভাৱেই আহিছিল। বিৱৰণীত কোৱা হৈছে যে, তেওঁ যদি এই সকলোবোৰ আনন্দ গ্ৰহণ কৰি উপভোগ কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে সেয়া পাপৰ আনন্দ উপভোগ কৰাই হ’লহেঁতেন। কিন্তু তেওঁ সেইবোৰ ত্যাগ কৰিলে। কিয়?—“মিচৰৰ সকলো সম্পত্তিতকৈ খ্ৰীষ্টৰ নিন্দা মহা ধন জ্ঞান কৰিলে।”

TAM1897 Q1 26.13মিচৰ চৰকাৰ আৰু সিংহাসনৰ সন্দৰ্ভত খ্ৰীষ্ট ক’ত আছিল? খ্ৰীষ্ট মিচৰৰ সৈতে এক আছিল নেকি?—নহয়। মোচিৰ বাবে খ্ৰীষ্ট আৰু মিচৰৰ সিংহাসন দুয়োটা লাভ কৰা সম্ভৱ আছিল নেকি?

TAM1897 Q1 26.14(কণ্ঠ) নহয়।

TAM1897 Q1 26.15কিন্তু মিচৰৰ সিংহাসনটো তেওঁৰ বাবে এনেদৰে আহি পৰিছিল যেন গছৰ পৰা পাত সৰে। তেওঁক পদবীৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হোৱা নাছিল। আনকি নিজকে মনোনীত কৰাবলৈও নহয়।

TAM1897 Q1 26.16এ. এফ. বেলেঞ্জাৰ.—বা এখন আবেদন প্ৰস্তুত কৰিবলৈও।

TAM1897 Q1 26.17নহয়। তেওঁক আনকি ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ওচৰত তেওঁৰ আবেদন দাখিল কৰিবলৈ এজন প্ৰতিনিধিও বিচাৰিবলগীয়া হোৱা নাছিল।

TAM1897 Q1 26.18পুনৰ পৰিস্থিতিটো চাওক। তেওঁৰ ফালৰ পৰা কোনো ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টা অবিহনেই, গছৰ পৰা পাত সৰাৰ দৰেই স্বাভাৱিকভাৱে তেওঁৰ হাতলৈ আহিছিল মিচৰৰ সিংহাসন, ইয়াৰ আনন্দ-আহলাদ আৰু সম্পদ। তেওঁৰ কৰিবলগীয়া একমাত্ৰ কাম আছিল হাত সাৱটি বহি থকা, যেতিয়ালৈকে বৃদ্ধ ৰজাজনৰ মৃত্যু নহয়, আৰু তাৰ পিছত সকলো তেওঁৰ হৈ পৰিব। তথাপি তেওঁ মিচৰৰ সিংহাসনত থকাটোতকৈ খ্ৰীষ্টৰ সৈতে থকা আৰু তেওঁৰ অৱমাননা সহ্য কৰাটোহে বাছি ল’লে। আৰু বিশেষভাৱে মনত ৰাখিব যে খ্ৰীষ্টৰ সৈতে থাকিবলৈ তেওঁক সিংহাসন আৰু মিচৰৰ সকলো ধন-সম্পত্তি আৰু আনন্দ-উপভোগৰ প্ৰতি পিঠি দিব লগা হৈছিল।

TAM1897 Q1 26.19এতিয়া নক’ব যে মই সেইটো তাত সুমুৱাইছোঁ, যে মই সেইটো সাজি উলিয়াইছোঁ। বাক্যই কি কৈছে লক্ষ্য কৰক, আৰু আপুনি দেখিব যে সেই সকলোবোৰ তাত আছে। সেইটো সঁচাকৈ তাত নাই নেকি?

TAM1897 Q1 26.20(কণ্ঠ) হয়।

TAM1897 Q1 26.21আহক আমি সেইটো আকৌ এবাৰ পঢ়ি লওঁ, আৰু আজিৰ বাবে ইয়াক সামৰাৰ সময় হ’ব; তাৰ পিছত কাইলৈ ৰাতি আমি আকৌ ইস্ৰায়েলৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিম:—

TAM1897 Q1 26.22বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই মোচি বয়সত বৃদ্ধি পায় বাঢ়িবলৈ ধৰিলে, আৰু ফৌৰণৰ জীয়েকৰ পুত্ৰ বুলি প্ৰখ্যাত হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে; কিয়নো তেওঁ পাপৰ অলপদিনীয়া সুখভোগ কৰাতকৈ, ঈশ্বৰৰ লোকৰ লগত দুখভোগ কৰাকে মনোনীত কৰিলে, আৰু মিচৰৰ সকলো সম্পত্তিতকৈ খ্ৰীষ্টৰ নিন্দা মহা ধন জ্ঞান কৰিলে; কিয়নো তেওঁ পুৰস্কাৰ-দানলৈ দৃষ্টি কৰিছিল।

TAM1897 Q1 26.23“ঈশ্বৰে অব্ৰাহামৰ আগত শপত কৰি দিয়া প্ৰতিজ্ঞা পূৰণৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছিল”—তেওঁক সেই আশীৰ্বাদপূৰ্ণ পুৰস্কাৰ দিয়াৰ প্ৰতিজ্ঞা। মোচিয়ে এই কথা বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু তেওঁ নিজকে ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা পৃথক কৰিছিল, সিংহাসনৰ ফালৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লৈছিল, আৰু মিচৰৰ সকলো শক্তি, আনন্দ আৰু গৌৰৱৰ সলনি খ্ৰীষ্টৰ অৱমাননাক বাছি লৈছিল। আৰু এইটো নাপাহৰিব যে খ্ৰীষ্টৰ অৱমাননাৰ অংশীদাৰ হ’বলৈ তেওঁক এই সকলোবোৰৰ পৰা মুখ ঘূৰাই ল’ব লগা হৈছিল।