ইস্ৰায়েলৰ ধৰ্মত্যাগ। – ২ নং

TAM1897 Q1 40.5১৮৯৭ চনৰ ১৪ মাৰ্চ, দেওবাৰৰ সন্ধিয়া দিয়া ধৰ্মোপদেশ জেনেৰেল কনফাৰেন্স বুলেটিন, প্ৰথম তিনিমাহেকীয়া, ১৮৯৭, খণ্ড ২, সংখ্যা ১, পৃষ্ঠা ৪০-৪৫-ত মুদ্ৰিত।

TAM1897 Q1 40.6যিদৰে আমি পূৰ্বৱৰ্তী পাঠত দেখিছিলোঁ, ইস্ৰায়েল ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হৈছিল, আৰু সকলো জাতিৰ দৰে হ’বলৈ এজন ৰজা বিচাৰিছিল। বৰ্তমানৰ অধ্যয়নত, আমি দেখিম যে তেওঁলোক কিমান সম্পূৰ্ণৰূপে জাতিবোৰৰ দৰে হৈ পৰিছিল। কিন্তু ইস্ৰায়েল ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হ’ল; কাৰণ তেওঁলোকে ঈশ্বৰক সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে বিশ্বাস কৰা নাছিল। যিসকলে বাক্য শুনিছিল, তেওঁলোকৰ অন্তৰত সেই বাক্য বিশ্বাসৰ সৈতে মিহলি হোৱা নাছিল। তেওঁলোক বাহ্যিক আচৰণত সীমাবদ্ধ হৈ পৰিল, আৰু তাৰ পিছত যিবোৰ অমংগলৰ পৰা তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি বিশ্বাসী হ’লে ৰক্ষা পাব পাৰিলেহেঁতেন, সেইবোৰ আন যিকোনো পৌত্তলিকৰ দৰেই তেওঁলোকৰ ওপৰত আহিল; আৰু তাৰ পিছত, যেনেকৈ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ আত্মাই আমাক কয়, তেওঁলোকৰ নিজৰ ধৰ্মত্যাগৰ ফলত হোৱা সকলো অমংগল তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ চৰকাৰৰ ওপৰত জাপি দিলে। তেওঁলোকে ভাবিছিল যে তেওঁৰ শাসন ব্যৰ্থ হৈছিল; সেয়া তেওঁলোকৰ বাবে যথেষ্ট ভাল নাছিল, এই পৃথিৱীত সেয়া তেওঁলোকৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নাছিল, আৰু তেওঁলোকৰ নিজৰ এখন চৰকাৰ থাকিব লাগিছিল—এনে এখন চৰকাৰ যাক তেওঁলোকে চম্ভালিব পাৰিব আৰু যাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে নিজকে শাসন আৰু সুৰক্ষা দিব পাৰিব।

TAM1897 Q1 40.7তাৰ পিছত তেওঁলোকে চমূৱেলক ক’লে, “অন্যান্য দেশৰ দৰে … আপুনি আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা নিযুক্ত কৰি দিয়ক।” “আমি আন জাতিৰ দৰে হ’বলৈ”; আৰু যদিও প্ৰভুৱে চমূৱেলৰ দ্বাৰা ইয়াৰ বিৰুদ্ধে গম্ভীৰভাৱে আপত্তি কৰিছিল, তেওঁলোকে সেই আপত্তিৰ বিৰোধিতা কৰি ক’লে, “নহয় নহয়! আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা হবই লাগিব। আমি আন জাতিৰ দৰে হ’বলৈ, … আমাক এজন ৰজা লাগে।” যিহেতু তেওঁলোকে তাকেই বিচাৰিছিল, সেয়েহে প্ৰভুৱে তেওঁলোকক তাকেই হ’বলৈ দিলে। তেওঁলোকে কেৱল এজন ৰজা পাব বুলি সিদ্ধান্ত লোৱাই নহয়, বৰঞ্চ কোনজন তেওঁলোকৰ ৰজা হ’ব সেয়াও ইতিমধ্যে ঠিক কৰিছিল। তেওঁ আছিল কীচৰ পুত্ৰ চৌল; আৰু প্ৰভুৱে তেওঁলোকক তেওঁকে ৰজা হ’বলৈ দিলে, কাৰণ তেওঁলোকে নিজৰ মতে চলিব বিচাৰিছিল।

TAM1897 Q1 40.8কিন্তু প্ৰভুৱে তেওঁলোকক কৈছিল যে এজন ৰজা আৰু এখন ৰাজ্য বাছি লোৱাৰ বাবে যি সকলো অমংগল তেওঁলোকৰ ওপৰত আহিব, সেই সকলোবোৰ তেওঁলোকৰ ওপৰত আহিল। তেওঁলোকে চৌলৰ দিনত ইয়াৰ কিছুমান ফল ভোগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। দায়ূদৰ প্ৰভাৱ আৰু শাসনৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ দুৰ্দশাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ যথেষ্ট সহায় কৰা হৈছিল। যদিও তেওঁলোকে ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল, তেওঁ তেওঁলোকক পৰিত্যাগ কৰা নাছিল; তেওঁ তেওঁলোকৰ লগত থাকিছিল, যিসকলে তেওঁৰ নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈ ইচ্ছুক আছিল, তেওঁলোক সকলোকে পথ দেখুৱাবলৈ, আৰু সম্ভৱ হ’লে তেওঁলোকক সেই দুৰ্যোগবোৰৰ পৰা বচাবলৈ, যিবোৰ নিশ্চিতভাৱে আহিবলগীয়া আছিল, আৰু যিবোৰৰ বিষয়ে তেওঁ জানিছিল যে আহিব, আৰু যিবোৰৰ পৰা এখন ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে তেওঁলোকে পলাব নোৱাৰিছিল। কিন্তু তেওঁ ব্যক্তি হিচাপে যিসকলে ইয়াৰ পৰা বাচিবলৈ ইচ্ছুক আছিল, তেওঁলোকক বচাব বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে এনে এক পথত খোজ দিছিল যিটোৱে অৱশ্যম্ভাৱী আৰু অপৰিৱৰ্তনীয়ভাৱে তেওঁলোকক এখোজ এখোজকৈ আগুৱাই লৈ গৈছিল, যেতিয়ালৈকে, যেনেকৈ আমি দেখিম, ধ্বংস আহি নপৰিল।

TAM1897 Q1 40.9চলোমনৰ দিনৰ পৰাই প্ৰভুৰ আপত্তি সত্ত্বেও তেওঁলোকে লোৱা পথটোৰ এক অপৰিহাৰ্য পৰিণতিস্বৰূপে সমস্যাবোৰ স্পষ্টভাৱে আৰম্ভ হৈছিল। আৰু মিচৰ সদায় ইয়াৰ সৈতে জড়িত আছিল। মিচৰ সদায় জড়িত হৈ পৰে। চলোমনে প্ৰভুৰ বাক্যৰ বিৰুদ্ধে মিচৰৰ পৰা এগৰাকী পত্নী আনিছিল। তেওঁ প্ৰভুৰ বাক্যৰ বিৰুদ্ধে ঘোঁৰাৰ বাবে মিচৰলৈ মানুহ পঠিয়াইছিল। প্ৰভুৱে তেওঁক দিয়া মহিমা তেওঁ মিচৰ আৰু মিচৰৰ মূৰ্তিপূজা, আৰু চাৰিওফালৰ সকলো জাতিৰ মূৰ্তিপূজাৰ সেৱাত অপব্যৱহাৰ কৰিছিল। সকলো পৌত্তলিক জাতিৰ পৰা অহা চলোমনৰ সাতশ পত্নী আৰু তিনিশ উপপত্নীৰ মূৰ্তিপূজাৰী উপাসনাত তেওঁলোকক সমৰ্থন কৰাৰ বাবে জনসাধাৰণৰ ওপৰত জাপি দিয়া বোজাবোৰ এনেকুৱা আছিল যিবোৰ বহন কৰিবলগীয়া নাছিল, যিবোৰ জনসাধাৰণে ভালৰ বাবে সহ্য কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন; আৰু জনসাধাৰণৰ দুয়োটা গোটৰ মংগলৰ বাবে, প্ৰভুৱে দহটা গোত্ৰক দুটাৰ পৰা পৃথক কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে।

TAM1897 Q1 40.10প্ৰভুৱে দহটা গোত্ৰৰ বাবে, বা দুটাৰ বাবে কি ভাল উদ্দেশ্য ৰাখিছিল সেয়া আমি জানিব নোৱাৰোঁ, কাৰণ সেয়া কেতিয়াও বাস্তৱায়িত হোৱা নাছিল। যাৰবিয়ামক প্ৰথমতে দহটা গোত্ৰ শাসন কৰিবলগীয়া ব্যক্তি হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছিল। কিন্তু যাৰবিয়ামে, দায়ূদৰ সেই চমৎকাৰ দৃষ্টান্ত পাহৰি, প্ৰভুৰ উপযুক্ত সময়লৈ অপেক্ষা নকৰি আৰু প্ৰভুৱে নিজৰ উপায়েৰে তেওঁক দহ গোটা ফৈদৰ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰিবলৈ নিদি, আনকি চলোমনৰ জীৱিত অৱস্থাতেই, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে হাত তুলিলে, কাৰণ তেওঁ দহ গোটা ফৈদৰ সিংহাসন দখল কৰি তেওঁলোকক শাসন কৰাৰ পদক্ষেপ লৈছিল, আৰু চলোমনৰ বিৰুদ্ধে নিজকে ৰজা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। সেয়া আছিল দেশদ্ৰোহ আৰু বিদ্ৰোহ। চলোমনে তেওঁক ইয়াৰ বাবে শাস্তি দিবলৈ ভাবিছিল, আৰু তেওঁ মিচৰলৈ পলাই গৈ চলোমনৰ মৃত্যু নোহোৱালৈকে তাত আছিল।

TAM1897 Q1 40.11যদি তেওঁ আগতে অন্তঃকৰণত মিচৰীয় নাছিল, তেন্তে তাত গৈ তেওঁ মিচৰীয় হৈ পৰিল। যেতিয়া চলোমনৰ মৃত্যু হ’ল, যাৰবিয়ামে মিচৰৰ পৰা উভতি আহিল। দহটা গোত্ৰক দুটা গোত্ৰৰ পৰা পৃথক কৰাৰ সময় আহিছিল, আৰু ৰহবিয়ামে তেওঁলোকক পৃথক কৰা পথটো ল’লে। যেতিয়া লোকসকলে আহি তেওঁৰ দেউতাকে তেওঁলোকৰ ওপৰত জাপি দিয়া বোজাবোৰ পাতল কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে, সেয়া এক যুক্তিসংগত আৰু উপযুক্ত অনুৰোধ আছিল। চলোমনৰ উপদেষ্টা হৈ থকা সেই বৃদ্ধ লোকসকলে তেওঁক সেই কামটো কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। কিন্তু ৰহবিয়াম এইসকলৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰি সন্তুষ্ট নাছিল, কাৰণ তেওঁলোকে পৰামৰ্শ দিয়াৰ দৰে তেওঁ জনসাধাৰণৰ সেৱক হ’ব বিচৰা নাছিল; তেওঁ জনসাধাৰণৰ অধিপতি হ’ব বিচাৰিছিল, আৰু সেইবাবে তেওঁ নিজৰ লগত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ডেকাসকলৰ সৈতে আলোচনা কৰিলে। তেওঁৰ মাতৃ আছিল এগৰাকী অমোনীয়া মহিলা, যি চলোমনে ৰখা মূৰ্তিপূজক পত্নীসকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ নীচসকলৰ এগৰাকী আছিল; আৰু তেওঁৰ লগত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা যুৱকসকল আছিল চলোমনে পত্নী হিচাপে ৰখা আন মূৰ্তিপূজক মহিলাসকলৰ পুত্ৰ। এই যুৱকসকল চলোমনে নিজৰ পত্নীসকলৰ সৈতে কৰা পৌত্তলিক ধৰ্মৰ সকলো ঘৃণনীয় আচৰণৰ মাজত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ৰহবিয়ামে তেওঁলোকৰ মতামত গ্ৰহণ কৰি তেওঁলোকৰ পক্ষ ল’লে, আৰু স্বাভাৱিকতে প্ৰভুৰ পৰামৰ্শ আৰু যিসকল লোকে প্ৰভুক ভয় কৰিছিল তেওঁলোকৰ পৰামৰ্শও প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে।

TAM1897 Q1 41.1ৰহবিয়ামে লোকসকলক সেই উত্তৰটো দিলে যিটোৰ সৈতে আমি সকলোৱেই পৰিচিত: আপোনালোকে মোক আপোনালোকৰ বোজা পাতল কৰিবলৈ কৈছে, কিন্তু তাৰ পৰিৱৰ্তে মই সেইবোৰ আৰু গধুৰ কৰিম; য’ত সেইবোৰ আপোনালোকৰ সৰু আঙুলিৰ সমান আছিল, তাত মই সেইবোৰ আপোনালোকৰ কঁকালৰ সমান কৰিম। তেওঁলোকে ক’লে, “হে ইস্ৰায়েল নিজ নিজ তম্বুলৈ গুচি যোৱা! হে দায়ুদ এতিয়া তুমি নিজ বংশলৈ চোৱা।” ৰহবিয়ামে, যি ঘটিছিল সেয়া দেখি সঁচাকৈয়ে আচৰিত হৈছিল; তথাপি তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া ইমান আচৰিত কথা নহয়, কাৰণ তেওঁ ইমানেই অন্ধ আছিল যে তেওঁ তেওঁলোকক কোৱা কথাষাৰ যে আটাইতকৈ মূৰ্খামিপূৰ্ণ আছিল সেয়া দেখিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল, সেয়েহে কথাষাৰ কোৱাৰ পিছত যি ঘটিল তাত তেওঁ আচৰিত হোৱাটো একেবাৰেই আচৰিত কথা নহয়। তেওঁ তেওঁলোকক শান্ত কৰিবলৈ, কথাটো মিটমাট কৰিবলৈ আৰু সম্ভৱ হ’লে তেওঁলোকক ঘূৰাই আনিবলৈ তেওঁৰ কোষাধ্যক্ষক পঠিয়াইছিল। কিন্তু তেওঁলোকে তৎক্ষণাত কোষাধ্যক্ষজনক শিলগুটিৰে মাৰি পেলালে, আৰু ৰহবিয়ামে পৰিণাম দেখি ভয় খাই তেওঁৰ ৰথত উঠি যিৰূচালেমলৈ খৰখেদাকৈ উভতি গ’ল, আৰু তেওঁলোকক দমন কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ সেৱা কৰিবলৈ বাধ্য কৰিবলৈ এখন সেনা গোটালে। কিন্তু প্ৰভুৰ ভাবৱক্তাজনে তেওঁক ক’লে যে তেনে কৰিব নালাগে, আৰু তেওঁলোক ঘৰতে থাকিব লাগে, আৰু তেওঁলোকে তেনেকৈয়ে কৰিলে।

TAM1897 Q1 41.2তাৰ পিছত যাৰবিয়ামে ৰাজ্য দখল কৰিলে, আৰু তেওঁ মিচৰৰ পৰা অনা সোণৰ দামুৰিবোৰ স্থাপন কৰিলে, যাৰ ফলত দুটা গোত্ৰৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ লগে লগে দহটা গোত্ৰক মিচৰৰ মাজলৈ, মিচৰীয় মূৰ্তিপূজা আৰু মিচৰীয় শাসন ব্যৱস্থাৰ দিশে লৈ যোৱা হ’ল। এইদৰেই যাৰবিয়ামৰ দ্বাৰা এই প্ৰৱণতা আৰম্ভ হৈছিল, আৰু দহটা গোত্ৰৰ বাকী সকলো ৰজাই অনুসৰণ কৰা এক দৃষ্টান্ত স্থাপন হৈছিল। আৰু তাৰ পিছত সদায় কোৱা হয়, “নবাটৰ পুত্ৰ যাৰবিয়াম, যিজনে পাপ কৰিছিল আৰু ইস্ৰায়েলকো পাপ কৰাইছিল।” আৰু ধৰ্মত্যাগটো অবিৰতভাৱে, অবিৰতভাৱে নিম্নগামী হৈ গৈছিল, যেতিয়ালৈকে গোটেই ৰাজ্যটো ধ্বংস হৈ গৈছিল, আৰু তাৰ বিষয়ে পুনৰ কেতিয়াও শুনা নগ’ল, আৰু কেতিয়াও শুনা নাযাব। দহ গোটা ফৈদৰ ৰজাসকলৰ বংশত ধৰ্মত্যাগটো ক্ৰমাৎ বেয়াৰ পৰা অধিক বেয়ালৈ আৰু অধিক বেয়ালৈ গৈছিল। যাৰবিয়াম বেয়া আছিল; তেওঁৰ পিছত যিসকলে ক্ষমতালৈ আহিছিল তেওঁলোকো বেয়া আছিল। তাৰ পিছত অম্ৰী আহিল, আৰু তেওঁ আনসকলতকৈ বেয়া আছিল; তাৰ পিছত আহাব আহিল, আৰু তেওঁ তেওঁৰ আগৰ সকলোতকৈ বেয়া আছিল। এইদৰেই ৰাজ্যখনৰ অৱস্থা চলি থাকিল, যেতিয়ালৈকে ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ ধ্বংস নহ’ল আৰু ই নোহোৱা হৈ গ’ল।

TAM1897 Q1 41.3কিন্তু প্ৰভুৱে তেওঁলোকক তেওঁৰ সেৱাত প্ৰবৃত্ত কৰিবলৈ সদায় সাধ্যমতে চেষ্টা কৰি আছিল। তেওঁ তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ এজনৰ পিছত এজনকৈ ভাবৱক্তা পঠিয়াইছিল; তেওঁ ৰজাসকলক তেওঁক ভয় কৰিবলৈ, তেওঁৰ সেৱা কৰিবলৈ বাৰে বাৰে আহ্বান জনাইছিল। যেতিয়া আমি ইস্ৰায়েলৰ শেষ দিনবোৰৰ কথা কওঁ, তেতিয়া আমি বিশেষকৈ আমোচ আৰু হোচেয়াক ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা দেখিবলৈ পাওঁ। ইস্ৰায়েলৰ শেষ দিনবোৰত আমোচ, হোচেয়া আৰু মীখাই ইস্ৰায়েলৰ বাবে আৰু ইস্ৰায়েলক উদ্দেশ্যি ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল। কিন্তু মীখা-ৰ কেৱল অলপ অংশহে পোনপটীয়াকৈ দহটা গোত্ৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। আমোচৰ প্ৰায় সকলোখিনি তেওঁলোকৰ বিষয়ে, আৰু হোচেয়াৰো বেছিভাগ। আমোচ আৰু হোচেয়াৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ বেছিভাগেই, প্ৰায় সকলোখিনি, ইস্ৰায়েলৰ বিষয়ে, আৰু ইস্ৰায়েলক তেওঁৰ ফালে পুনৰ এবাৰ ঘূৰি আহিবলৈ, আৰু সম্পূৰ্ণ ধ্বংসৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ প্ৰভুৰ অন্তিম আহ্বান।

TAM1897 Q1 41.4সেই সকলো ভৱিষ্যদ্বাণী, আৰু ইস্ৰায়েলৰ ইতিহাস, এই পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ শেষৰ দিনবোৰত বাস কৰা লোকসকলক সতৰ্ক কৰিবলৈ বাইবেলত দিয়া হৈছে। আৰু শেষৰ দিনবোৰৰ লোকসকলৰ বাবে ঈশ্বৰৰ নিৰ্দেশনা তাত আছে—ঈশ্বৰৰ ফালে ঘূৰি আহিবলৈ যাতে তেওঁলোক প্ৰকৃত ধ্বংসৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পায়। সেইবাবেই সেইবোৰ তাত দিয়া হৈছে। সেয়েহে আমোচ আৰু হোচেয়া আজি আপোনাৰ বাবে, মোৰ বাবে, আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে ঠিক সিমানেই বৰ্তমানৰ সত্য, যিমান তেওঁলোকে লিখা দিনত দহটা গোত্ৰৰ লোকসকলৰ বাবে আছিল।

TAM1897 Q1 41.5আমোচে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল, আৰু বৈৎএলত থকা পুৰোহিতজনে তেওঁক ক’লে, “তুমি ইয়াত ভৱিষ্যদ্বাণী নকৰিবা; এইখন ৰজাৰ ঘৰ, আৰু ৰজাৰ ৰাজসভা; তুমি যিহূদালৈ যোৱা।” আৰু তেওঁ গৈ দ্বিতীয় যাৰবিয়ামক ক’লে যে আমোচে দেশৰ বিষয়ে অশুভ কথা ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল, আৰু ৰজাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ শিক্ষা দিছিল, আৰু কৈছিল যে প্ৰভুৰ তৰোৱালে সেই সকলোবোৰ কাটি পেলাব, আৰু দেশখনে তেওঁৰ সকলো বাক্য সহ্য কৰিব নোৱাৰিব।

TAM1897 Q1 41.6এতিয়া আহক আমি বিশেষ অংশটোৰ ফালে ঘূৰি চাওঁ, আৰু আমোচ ৭:১০-১৫ পঢ়োঁ:—

TAM1897 Q1 41.7তাৰ পাছত বৈৎএলৰ পুৰোহিত অমচিয়াই ইস্ৰায়েলৰ ৰজা যাৰবিয়ামৰ ওচৰলৈ এই খবৰ কৈ পঠালে: “ইস্ৰায়েলৰ বংশৰ মাজত আপোনাৰ বিৰুদ্ধে আমোচে চক্ৰান্ত কৰিছে; দেশৰ লোকসকলে তেওঁৰ কোনো কথা সহিব পৰা নাই। আমোচে এই কথা কৈছে: ‘যাৰবিয়াম তৰোৱালৰ আঘাতৰ দ্বাৰাই মৃত্যু হ’ব; ইস্ৰায়েলে অৱশ্যেই নিজ দেশৰ পৰা বন্দী হৈ আন দেশলৈ যাব লাগিব’।” অমচিয়াই আমোচক ক’লে, “হে ভাৱবাদী, যোৱা! তুমি ইয়াৰ পৰা যিহূদা দেশলৈ গুচি যোৱা। তাতেই ভাৱবাদী হিচাবে জীৱিকা উলিওৱা আৰু তাতেই ভাৱবাণী প্ৰচাৰ কৰা। কিন্তু বৈৎএলত হলে পুনৰ ভাৱবাণী প্ৰচাৰ নকৰিবা; কিয়নো এই ঠাই ৰজাৰ পুণ্যধাম আৰু এক ৰাজকীয় মন্দিৰ।” তেতিয়া আমোচে উত্তৰ দি অমচিয়াক ক’লে, মই ভাববাদীও নহওঁ নাইবা ভাববাদীৰ শিষ্যও নহওঁ। মই এজন পশু-ৰখীয়া আৰু ডিমৰু গছবোৰৰ ফল সংগ্ৰহ কৰোঁতা আছিলোঁ। যিহোৱাই মোক মেৰ-ছাগৰ জাক চৰোৱা কার্যৰ পৰা আনি মোক ক’লে, ‘তুমি যোৱা আৰু মোৰ ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ আগত গৈ ভাৱবাণী প্ৰচাৰ কৰা’।

TAM1897 Q1 41.8আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ ওচৰত ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল; কিন্তু নাপাহৰিব, সেইবোৰ আছিল ইস্ৰায়েলৰ শেষৰ দিন। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে সেই দেশত আমোচক ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিবলৈ নিদিলে, আৰু তেওঁক খেদি পঠিয়ালে, আৰু আগৰ বহুতো ভাববাদীক কৰাৰ দৰেই তেওঁকো অত্যাচাৰ কৰিলে, তেতিয়া প্ৰভুৱে যিহূদা দেশত হোচেয়াক ভাববাদী হিচাপে নিযুক্ত কৰিলে; আৰু তেওঁ, সেই মূৰ্তিপূজক পুৰোহিতজনে আমোচক যাবলৈ কোৱা যিহূদা দেশত থাকি, ইস্ৰায়েলৰ বিষয়ে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিব পাৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে তেওঁক অত্যাচাৰ কৰিব নোৱাৰিছিল আৰু তেওঁৰ লগত যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পৰা নাছিল।

TAM1897 Q1 42.1এতিয়া এই সমগ্ৰ বিষয়টোৰ ওপৰত পুনৰ এবাৰ চকু ফুৰাই এটা কথা কওঁ: আপোনালোকে জানে যে চমূৱেলৰ সময়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকলে ঈশ্বৰৰ লোকসকলক, ভাববাদীসকলক অত্যাচাৰ কৰিছিল, পুৰোহিতসকলক হত্যা কৰিছিল, যিদৰে তেওঁলোকে বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে এইবোৰ কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকৰ হাতত সেই ক্ষমতা আছিল, লগতে সেইটো কৰাৰ মনোভাৱো আছিল। কিন্তু এতিয়া, যদি ইস্ৰায়েলৰ নিজৰ কোনো ৰজা, ৰাজ্য বা চৰকাৰেই নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে সেয়া কৰিব পাৰিলহেঁতেন নে?—নহয়; সেয়া অসম্ভৱ হ’লহেঁতেন। আপুনি জানে যে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকল ঈশ্বৰৰ লোক আৰু প্ৰভুৰ ভাববাদীসকলৰ প্ৰতি পৌত্তলিক ৰজাসকলতকৈও বেয়া আছিল: এনেকুৱা আছিল যে য’ত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আৰু যিহূদাৰ ৰজাসকলে প্ৰভুৰ ভাববাদীসকলক সম্পূৰ্ণৰূপে অত্যাচাৰ কৰিছিল, তাত পৌত্তলিক ৰজাসকলে তেওঁলোকক সন্মান কৰিছিল আৰু অনুগ্ৰহ কৰিছিল।

TAM1897 Q1 42.2হোচেয়াই, মই কোৱাৰ দৰে, এই বিষয়েও ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল। এতিয়া মই হোচেয়াৰ কেইটামান পদ পঢ়িম, যাতে আপোনালোকে এই বিষয়ে তেওঁ কি কৈছে সেয়া চাব পাৰে। প্ৰথমে নৱম অধ্যায়টো চাওক, মাত্ৰ এক বা দুটা বাক্য:—

TAM1897 Q1 42.3তেওঁলোকে যিহোৱাৰ দেশত বাস নকৰিব; কিন্তু ইফ্ৰয়িম হ’লে মিচৰলৈ উলটি যাব।

TAM1897 Q1 42.4ইফ্ৰয়িম আছিল দহটা গোত্ৰৰ এটা; কিন্তু ইয়াত এই নামটো তেওঁলোক সকলোৰে বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। দহটা গোত্ৰ অচূৰলৈ গৈছিল; অচূৰীয়াসকলে তেওঁলোকক বন্দী কৰি লৈ গৈছিল। তথাপি, যেতিয়া তেওঁলোকক অচূৰীয়াসকলে বন্দী কৰি লৈ গৈছিল, তেতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁলোকে মিচৰলৈ ঘূৰি যাব বুলি কৈ কি বুজাইছে?—মিচৰে ঈশ্বৰৰ পৰা সম্ভৱপৰ আটাইতকৈ দূৰৈৰ ধৰ্মত্যাগক বুজায়। যি অন্ধকাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে মিচৰীয়া অন্ধকাৰ, সেয়া হ’ল সেই অৱস্থা য’ত ঈশ্বৰৰ ঠাইত মানুহে শাসন কৰে, আৰু সমগ্ৰ শাসন—চৰকাৰ, লোকসকল, আৰু সকলো—ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে স্থাপন কৰা হয়, ঠিক সেইদৰে যেনেকৈ মিচৰত মহামাৰী পৰাৰ ঠিক আগতে মিচৰৰ দেশত থকা ইস্ৰায়েলৰ বিৰুদ্ধে আছিল, আৰু ইস্ৰায়েলক উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। আৰু যেতিয়া প্ৰভুৱে ইয়াত কৈছে যে ইফ্ৰয়িমে মিচৰলৈ যাব, যদিও অচূৰ—অচূৰৰ চৰকাৰে—তেওঁলোকক বন্দী কৰি লৈ গৈছিল, ইয়াৰ পৰা এইটোৱেই বুজা যায় যে তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণ ধৰ্মত্যাগ কৰিবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ আছিল, আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে “প্ৰভুৰ দেশত” বাস কৰিব নোৱাৰিলে, কেৱল এই কাৰণেই যে তেওঁলোকে তাত বাস কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰা নাছিল।

TAM1897 Q1 42.5আপোনালোকে মনত পেলাওক যে আমি পঢ়িছিলোঁ প্ৰভুৱে অব্ৰামক কোৱা কথাখিনি: “তুমি তোমাৰ নিজৰ দেশ, তোমাৰ আত্মীয়-স্বজন আৰু তোমাৰ পিতৃৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি মই যি দেশ তোমাক দেখুৱাম সেই দেশলৈ যোৱা।” তেন্তে সেই দেশখনেই হ’ল প্ৰভুৰ দেশ। আৰু যেতিয়া তেওঁ হোচেয়াৰ দ্বাৰা কয় যে ইস্ৰায়েলে প্ৰভুৰ দেশত বাস নকৰিব, তেতিয়া ই চমৰিয়াৰ চাৰিওফালৰ সেই সৰু মাটি টুকুৰাৰ কথা নহয়; বৰঞ্চ সেই দেশখনৰ কথা কৈছে যিখন অব্ৰাহামক দেখুওৱা হৈছিল আৰু যিখনলৈ ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক মিচৰৰ পৰা উলিয়াই অনাৰ সময়ত মাতিছিল। তেওঁলোকে প্ৰভুৰ দেশত বাস নকৰিব; তাৰ পিছত আহে মিচৰ, সম্পূৰ্ণ ধৰ্মত্যাগ। আপুনি সেয়া আৰু অধিক দেখিব, যিদৰে মই পঢ়িম।

TAM1897 Q1 42.6তেওঁলোকে যিহোৱাৰ দেশত বাস নকৰিব; কিন্তু ইফ্ৰয়িম হ’লে মিচৰলৈ উলটি যাব, আৰু তেওঁলোকে অচূৰীয়াত অশুচি আহাৰ খাব। তেওঁলোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে দ্ৰাক্ষাৰসৰ পানীয় নৈবেদ্য ঢালিবলৈ নাপাব; তেওঁলোকৰ বলিবোৰে তেওঁক সন্তুষ্ট নকৰিব; তেনে বলিদানবোৰ শোকার্ত লোকসকলৰ আহাৰৰ নিচিনা হ’ব; সেইবোৰ যিসকলে খাব, তেওঁলোক সকলো অশুচি হ’ব; কিয়নো সেই আহাৰ কেৱল তেওঁলোকৰ নিজৰ ভোক গুচাবৰ কাৰণেই হব, কিন্তু যিহোৱাৰ গৃহলৈ নাহিব। তেওঁলোকৰ পৰ্ব্বৰ দিনা আৰু যিহোৱাৰ উৎসৱৰ দিনা তেওঁলোকে কি কৰিব? তেওঁলোকে যদি অচূৰীয়াত বিনাশৰ পৰা ৰক্ষাও পায়, কিন্তু মিচৰে তেওঁলোকক পৰলোকলৈ গোটাব আৰু মেম্ফিচ নগৰে তেওঁলোকক মৈদাম দিব। তেওঁলোকৰ সাঁচতীয়া মূল্যৱান ৰূপৰ বস্তুবোৰৰ লগতে তেওঁলোকৰ তম্বুবোৰ চোৰাত গছ আৰু কাঁইটীয়া গছে ঢাকি পেলাব।

TAM1897 Q1 42.7দহ সংখ্যক অধ্যায়:—

TAM1897 Q1 42.8ইস্ৰায়েল এটা শূন্য দ্ৰাক্ষালতা; তেওঁ নিজৰ বাবেই ফল উৎপন্ন কৰে। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) তাৰ ফল যিমানে বৃদ্ধি পালে, সিমান অধিক বেছি সংখ্যাৰ যজ্ঞবেদী তেওঁ নির্মাণ কৰিলে। তেওঁৰ দেশৰ যিমানে উন্নতি হ’ল, তেওঁ নিজৰ পবিত্র স্তম্ভবোৰ সুন্দৰভাৱে সাজিলে। তেওঁলোকৰ হৃদয় বিভক্ত; (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) সেয়ে এতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ দোষৰ বোজা বব লাগিব। যিহোৱাই তেওঁলোকৰ যজ্ঞবেদীবোৰ ভাঙি পেলাব, তেওঁলোকৰ স্তম্ভবোৰ নষ্ট কৰি দিব। তেতিয়া তেওঁলোকে অৱশ্যেই ক’ব, … আমাৰ কোনো ৰজা নাই।

TAM1897 Q1 42.9সেই সময়ত তেওঁলোকৰ কোনো ৰজা নাছিল। তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল, আৰু ৰাজহীন অৱস্থা চলি আছিল। তেওঁৰ ঠাইত আন এজন ৰজা তেতিয়াও আহিব পৰা নাছিল। কিন্তু তেওঁ কি কৈছে লক্ষ্য কৰক, “তেতিয়া তেওঁলোকে অৱশ্যেই ক’ব, … আমাৰ কোনো ৰজা নাই।” প্ৰভুৱে তেওঁলোকক কৈছিল যে, তেওঁৰ আপত্তি সত্ত্বেও যেতিয়া তেওঁলোকে সেই ৰজাক বাছি লৈছিল, তেওঁলোকে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। “নহয় নহয়! আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা হবই লাগিব।” তেওঁলোকৰ ৰজা আছিল নে?—হয়; আৰু এনে এটা সময় আহিছিল যেতিয়া তেওঁলোকে ক’বলৈ বাধ্য হৈছিল, “আমাৰ কোনো ৰজা নাই।” কিন্তু ঠিক সেই সময়ত প্ৰভুৱে কি কৈছিল?

TAM1897 Q1 42.10তেতিয়া তেওঁলোকে অৱশ্যেই ক’ব, “আমি যিহোৱাক ভয় নকৰাৰ কাৰণে আমাৰ কোনো ৰজা নাই; কিন্তু ৰজা থাকিলেও, তেওঁ আমাৰ কাৰণে কি কৰিব পাৰিলেহেঁতেন?” তেওঁলোকে অনেক অনৰ্থক কথা কয়, নিয়ম স্থাপন কৰাৰ সময়ত মিছা শপত খায়; সেয়ে পথাৰৰ মাটিত বিহ গছ গজাৰ নিচিনাকৈ বিচাৰ গজি উঠিছে। চমৰিয়াত বসবাস কৰা লোকসকলে বৈৎ-আবনৰ দামুৰি-মূর্তিৰ কাৰণে ভয়তে কঁপিছে; সেয়ে তাৰ লোকসকলে শোক কৰিব, সেইদৰে, সেই মূর্তিপূজাত আনন্দিত হোৱা পুৰোহিতসকলেও বিলাপ কৰিব; কাৰণ সেই মূর্তিৰ গৌৰৱ এতিয়া তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা দূৰ কৰা হৈছে।

TAM1897 Q1 42.11ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ত প্ৰভুৱে কি কৈছে সেয়া দিয়া হৈছে। নৱম পদ:—

TAM1897 Q1 42.12হে ইস্ৰায়েল, তুমি নিজকে ধ্বংস কৰিছা; কিন্তু মোৰ মাজতে তোমাৰ সহায় আছে। মই তোমাৰ ৰজা হ’ম। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 42.13কিন্তু তেওঁলোকে সেয়া মানি ল’ব বিচৰা নাছিল। গতিকে আপুনি আদিৰ পৰা অন্তলৈকে দেখিব পাৰে যে, প্ৰভুৱে একমাত্ৰ তেওঁলোকৰ ৰজা হ’ব বিচাৰিছিল; তেওঁ বিচাৰিছিল যে তেওঁলোকে তেওঁকে তেওঁলোকৰ ৰজা হিচাপে বিচাৰি পাওক, আৰু আন কোনো নহওক। তাৰ পিছত তেওঁ পৰৱৰ্তী পদটোত কোৱাৰ দৰে, “সেয়ে মই খং উঠি তোমাক এজন ৰজা দিছিলোঁ আৰু মোৰ ক্রোধে তেওঁক আঁতৰাই নিলে।” গতিকে মই সেই পদটো সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িছোঁ:—

TAM1897 Q1 42.14মই তোমাৰ ৰজা হ’ম; তোমাৰ সকলো নগৰত তোমাক ৰক্ষা কৰিব পৰা আন কোন আছে? আৰু তোমাৰ সেই বিচাৰকসকল ক’ত, যিসকলৰ বিষয়ে তুমি কৈছিলা, ‘মোক এজন ৰজা আৰু শাসনকৰ্তাসকল দিয়া’? (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 42.15তেওঁ তেওঁলোকক ঠিক সেই সময়লৈকে আঙুলিয়াই দিয়ে, যেতিয়া তেওঁলোকে কৈছিল, “আমাৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ আমাক এজন ৰজা দিয়া।” তেওঁ কয়, “মই সেই সময়ত আপত্তি কৰিছিলোঁ যে তোমালোকে তেওঁক ৰজা হ’বলৈ নিদিব লাগে, আৰু তোমালোকক কৈছিলোঁ যে এই অমংগল আহিব; এতিয়া তোমালোকে নিজেই স্বীকাৰ কৰিছা যে তোমালোকৰ কোনো ৰজা নাই, বৰঞ্চ তোমালোকে নিজকে ধ্বংস কৰিছা। মই তোমালোকৰ ৰজা হ’ম; মোক তোমালোকৰ ৰজা হ’বলৈ দিয়া।” এতিয়া এঘাৰতম অধ্যায়ৰ প্ৰথম পদটো চাওক:—

TAM1897 Q1 42.16ইস্ৰায়েল যেতিয়া শিশু আছিল তেতিয়া মই তেওঁক প্ৰেম কৰিছিলোঁ, মই মিচৰৰ পৰা মোৰ পুত্ৰক মাতি আনিছিলোঁ।

TAM1897 Q1 43.1মিচৰ দেশৰ পৰা উলিওৱাৰ এহেজাৰ বছৰৰ পাছত, ইস্ৰায়েলৰ শেষ দিনবোৰত তেওঁ ইয়াত এই কথা কিয় কৈছে? ইয়াৰ উদ্দেশ্য কি?

TAM1897 Q1 43.2ইস্ৰায়েল যেতিয়া শিশু আছিল তেতিয়া মই তেওঁক প্ৰেম কৰিছিলোঁ, মই মিচৰৰ পৰা মোৰ পুত্ৰক মাতি আনিছিলোঁ। মই তেওঁলোকক যিমানে মাতিছিলোঁ, সিমানেই তেওঁলোক মোৰ ওচৰৰ পৰা দূৰলৈ আঁতৰি গ’ল; তেওঁলোকে বাল দেৱতাবোৰৰ উদ্দেশ্যে বলি উৎসর্গ কৰিছিল, আৰু কটা মূৰ্ত্তিবোৰৰ কাৰণে ধূপ জ্বলাইছিল। তথাপিও ময়েই ইফ্ৰয়িমক খোজ কাঢ়িবলৈ শিকালোঁ। ময়েই তেওঁক মোৰ কোলাত লৈ ফুৰিলোঁ; কিন্তু তেওঁলোকে নাজানিলে যে মই তেওঁলোকৰ কাৰণে চিন্তা কৰোঁ। মই তেওঁলোকক প্ৰেমজৰী আৰু প্রেমৰ বান্ধোনেৰে চলাই আনিলোঁ; মই তেওঁলোকৰ বাবে কান্ধৰ ওপৰৰ পৰা যুৱলিখন তুলি ধৰা লোকৰ নিচিনা হলোঁ; পাছত কুজাঁ হৈ তেওঁলোকক আহাৰ খোৱাই প্রতিপালন কৰিলোঁ। যিহেতু ইস্রায়েলীয়াসকল মোলৈ উলটি আহিবলৈ অসন্মত হ’ল, সেয়ে তেওঁলোক মিচৰলৈ উলটি নাযাব। আৰু অচূৰীয়াই তেওঁলোকৰ ওপৰত শাসন কৰিব। তেওঁলোকৰ নগৰবোৰৰ ওপৰত যুদ্ধৰ তৰোৱাল পৰিব; তাতে তেওঁলোকৰ দুৱাৰবোৰৰ ডাংবোৰ নষ্ট হ’ব; নিজৰ পৰিকল্পনাৰ দ্বাৰাই তেওঁলোক বিনষ্ট হ’ব। মোৰ লোকসকল মোৰ পৰা বিমুখ হ’বলৈ সংকল্পবদ্ধ; যদিও তেওঁলোকক সৰ্বোচ্চজনৰ ওচৰলৈ মতা হ’ল, কোনোৱেই তেওঁক মহিমান্বিত নকৰে। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 43.3প্ৰভুৱে এতিয়া ইস্ৰায়েলৰ বাবে শোক কৰিছে, ঠিক যেতিয়া তেওঁলোক ধ্বংসৰ মুখত। তেওঁ অন্তিম আহ্বান জনাইছে: অন্তিম ভৱিষ্যদ্বাণী এতিয়া আহিছে; আৰু এই সময়তে, এই একে সময়তে, যিহূদাত হিষ্কিয়াৰ শাসন চলি আছে। তেওঁ সিংহাসনত বহাৰ পিছত ৰাজ্যখনৰ সংস্কাৰ সাধন কৰিবলৈ আৰু আহজৰ ধৰ্মত্যাগৰ পৰা ইয়াক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ লাগি গ’ল। যেতিয়া তেওঁ মন্দিৰটো পৰিষ্কাৰ কৰি সকলোবোৰ শৃংখলাবদ্ধ কৰিলে, তেওঁলোকে দুসপ্তাহজোৰা পাসওভাৰ উৎসৱ পালন কৰিলে। কিন্তু সেই পাসওভাৰৰ আগতে, হিষ্কিয়াই দহটা গোত্ৰৰ যিসকল বাকী আছিল, তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ গোটেই দেশজুৰি বাৰ্তাবাহক পঠিয়াইছিল, যাতে তেওঁলোকক যিৰূচালেমলৈ পাসওভাৰ উৎসৱত আহি বাহিনীৰ ঈশ্বৰ প্ৰভুৰ আৰাধনা কৰিবলৈ মাতিব পাৰে; কিন্তু বিবৰণ অনুসৰি, তেওঁলোকে বাৰ্তাবাহকসকলক উপহাস কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকক হাঁহি-তামাচা কৰি তুচ্ছ কৰিছিল; তথাপিও ইচাখৰ, জবূলূন আৰু নপ্তালীৰ পৰা আৰু প্ৰদেশসমূহৰ বিভিন্ন অংশৰ পৰা “এদল লোক” যিৰূচালেমলৈ উঠি আহিল, আৰু পাৰ্বন পালন কৰিলে, আৰু প্ৰভুৰ সৈতে নিজকে একীভূত কৰিলে। আৰু যেতিয়া এই লোকসকল যিহূদাৰ লোকসকলৰ মাজলৈ গৈ যিৰূচালেমলৈ উঠি গ’ল আৰু নিজৰ স্থান ল’লে, সেই একে সময়তে অচূৰীয়া ৰজাই আহি দহ গোটা ফৈদৰ সমগ্ৰ দেশখন দখল কৰিলে। আৰু এইদৰে যিসকলে হিষ্কিয়াৰ সেই আহ্বান মানি যিৰূচালেমলৈ গৈ প্ৰভুৰ উপাসনা কৰিছিল, তেওঁলোক অচূৰৰ বন্দীত্বৰ পৰা ৰক্ষা পৰিল।

TAM1897 Q1 43.4এতিয়া, হিষ্কিয়াই তেওঁৰ আবেদন জনোৱাৰ ঠিক আগতে, হোচেয়াই এই কথা লিখিছে, আৰু যি কৰিবলৈ মানুহবোৰে দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হৈছে তাৰ বাবে প্ৰভুৱে শোক কৰিছে। তেওঁ কি কৈছে চাওক:—

TAM1897 Q1 43.5তথাপিও ময়েই ইফ্ৰয়িমক খোজ কাঢ়িবলৈ শিকালোঁ। ময়েই তেওঁক মোৰ কোলাত লৈ ফুৰিলোঁ।

TAM1897 Q1 43.6তেওঁলোক সঠিক পথত চলক বুলি প্ৰভু ইমানেই ব্যাকুল আছিল যে তেওঁ তেওঁলোকক বাহুৰে ধৰি লৈ গৈছিল; কিন্তু তেওঁলোকে হাতখন আঁতৰাই দিলে, তেওঁলোকে সেই পথেৰেও যাব বিচৰা নাছিল। কিন্তু তথাপি তেওঁ তেওঁলোকক ত্যাগ কৰিব নোৱাৰে। চাওক:—

TAM1897 Q1 43.7হে ইফ্ৰয়িম, মই তোমাক কেনেকৈ ত্যাগ কৰিম? হে ইস্ৰায়েল, মই তোমাক কেনেকৈ আনৰ হাতত শোধাই দিম? মই তোমাক কেনেকৈ অদ্মাৰ নিচিনা কৰিম? মই তোমাৰ অৱস্থা কেনেকৈ চবোয়ীমৰ নিচিনা কৰিম? মোৰ হৃদয় ব্যাকুল হৈছে; মোৰ সকলো মমতা জাগি উঠিছে। মোৰ প্ৰচণ্ড ক্ৰোধ মই তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে প্রকাশ নকৰিম; মই ইফ্ৰয়িমক পুনৰ বিনষ্ট নকৰিম; কিয়নো মই ঈশ্বৰ, মানুহ নহওঁ; মই তোমালোকৰ মাজত থকা পবিত্ৰ জনা; মই ক্ৰোধেৰে উপস্থিত নহম।

TAM1897 Q1 43.8এইদৰে তেওঁ তেওঁলোকৰ ওপৰত পৰিবলগীয়া বিচাৰসমূহৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখিছে। কাৰণ তেওঁ ঈশ্বৰ, তেওঁ এতিয়াও সেই বিচাৰ পৰিবলৈ নিদিয়ে; আনকি যেতিয়া সেয়া পৰিবলগীয়া হয় তেতিয়াও। কিন্তু তথাপিও তেওঁলোকে বিদ্ৰোহ কৰিছিল; তথাপিও তেওঁলোকে নিজৰ পথত চলিছিল। আৰু ইয়াৰ পৰিণাম ২ ৰাজাৱলি ১৭:৫-৮ পদত লিপিবদ্ধ আছে:—

TAM1897 Q1 43.9তাৰ পাছত অচূৰৰ ৰজাই গোটেই দেশ আক্ৰমণ কৰি চমৰিয়ালৈকে গ’ল আৰু তিনি বছৰলৈকে তাক অৱৰোধ কৰিলে। হোচেয়াৰ ৰাজত্বৰ নৱম বছৰৰ সময়ত অচূৰৰ ৰজাই চমৰিয়া দখল কৰিলে আৰু ইস্ৰায়েলীয়াসকলক বন্দী কৰি অচূৰ দেশলৈ লৈ গ’ল। তেওঁলোকক তেওঁ হলহত, গোজনৰ নদী হাবোৰৰ পাৰত আৰু মাদীয়াসকলৰ নগৰবোৰত বাস কৰিবলৈ দিলে। এই সকলো ঘটিছিল, কাৰণ যদিও ইস্রায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তেওঁলোকক মিচৰৰ ৰজা ফৰৌণৰ অধীনৰ পৰা বাহিৰ কৰি মিচৰ দেশৰ পৰা লৈ আনিছিল, তথাপিও তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিছিল। তেওঁলোকে আন দেৱ-দেৱীৰ পূজা কৰিছিল। যি জাতিবোৰক যিহোৱাই ইস্ৰায়েলৰ সন্মুখৰ পৰা দূৰ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ ৰীতি-নীতি আৰু নিজৰ ৰজাসকলে স্থাপন কৰা ৰীতিত তেওঁলোক চলিছিল।

TAM1897 Q1 43.10তাৰ পিছত ত্ৰয়োদশ পদলৈকে তেওঁলোকৰ বিৱৰণ চলি গৈছে:—

TAM1897 Q1 43.11যিহোৱাই তেওঁৰ সকলো ভাববাদী আৰু দৰ্শকসকলৰ মাধ্যমেদি ইস্ৰায়েল আৰু যিহূদা দেশক এই বুলি সাৱধান কৰি দিছিল, “তোমালোক সকলো কু-পথৰ পৰা ঘূৰা; মোৰ সকলো আজ্ঞা আৰু বিধি-বিধান অনুসাৰে চলা। মোৰ দাস ভাৱবাদীসকলক পঠাই তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই মই যি সকলো বিধি-বিধান তোমালোকৰ পূর্বপুৰুষসকলক দিছিলোঁ, সেই সকলো বিধান যত্নেৰে পালন কৰা।” তথাপিও তেওঁলোকে সেই কথা নুশুনিলে। ঈশ্বৰ যিহোৱাত বিশ্বাস নকৰা তেওঁলোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ নিচিনাকৈ তেওঁলোক আঁকোৰ-গোঁজ হৈ থাকিল। তেওঁলোকে যিহোৱাৰ বিধিবোৰ, তেওঁলোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ সৈতে স্থাপন কৰা তেওঁৰ বিধান আৰু তেওঁলোকক দিয়া তেওঁৰ সাৱধান বাণী মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁলোকে অসাৰ মূর্তিবোৰৰ পাছত চলি নিজেও অসাৰ হৈ পৰিছিল। যিহোৱাই তেওঁলোকক যি লোক সমূহৰ দৰে চলিবলৈ নিষেধ কৰিছিল, তেওঁলোকে নিজৰ চাৰিওফালে থকা সেই জাতি সমূহৰ দৰেই চলিছিল।

TAM1897 Q1 43.12এইদৰে দহটা গোত্ৰ হেৰাই গ’ল। হোচেয়াই যেতিয়া এইবোৰৰ বিষয়ে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল, তেওঁ কৈছিল, “যিহূদাই এতিয়াও ঈশ্বৰৰ সৈতে শাসন কৰে আৰু পবিত্ৰ লোকসকলৰ সৈতে বিশ্বস্ত হৈ আছে।” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) যিহূদাই আৰু কিছু সময়ৰ বাবে থিয় দিব পাৰিছিল। হিষ্কিয় ৰজা আছিল; মনচি হিষ্কিয়াৰ পিছত আহিছিল, আৰু তেওঁ ৰাজ্যখনক পুনৰ ধৰ্মত্যাগৰ মাজলৈ ঠেলি দিছিল; তেওঁৰ পুত্ৰই তেওঁৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিছিল; যোচিয়া তেওঁৰ পিছত আহিছিল, আৰু ৰাজ্যখনক পুনৰ এবাৰ সংস্কাৰ কৰিছিল; আৰু যেতিয়া যোচিয়া নিহত হৈছিল, তেতিয়া ৰাজ্যখন পোনপটীয়াকৈ ধ্বংসৰ দিশে গৈছিল। যোচিয়াৰ পিছত প্ৰভুক ভয় কৰা কোনো নাছিল। আনকি হিষ্কিয়াৰ দিনতো, তেওঁলোকে অহৰহ মিচৰক মাতিছিল, আৰু মিচৰক খামুচি ধৰিছিল, মিচৰৰ দ্বাৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাবলৈ, মিচৰৰ পৰা সহায় পাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, যেতিয়া তেওঁলোকৰ ওপৰত অহা সকলো অসুবিধা তেওঁলোকৰ অবিশ্বাস আৰু প্ৰভুৰ পৰা বিমুখ হোৱাৰ বাবেই আছিল।

TAM1897 Q1 43.13এতিয়া যিহূদাৰ শেষৰ দিনবোৰলৈ চাওক। আহজে অচূৰ ৰজা তিগ্লৎ-পিলেচৰৰ ওচৰলৈ বাৰ্তাবোৰ পঠিয়াইছিল, আৰু তেওঁক দম্মেচকৰ ৰজা আৰু চমৰিয়াৰ ৰজাৰ হাতৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আহিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। তিগ্লৎ-পিলেচৰে তেনে কৰিলে; তেওঁ দম্মেচক দখল কৰিলে, আৰু এইদৰে আহজক সকাহ দিলে। আহজে তেওঁক কৰ দিছিল, আৰু তেওঁক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ তথা এজন প্ৰজা হিচাপে প্ৰণাম জনাবলৈ দম্মেচকলৈ গৈছিল। তাত থাকোতে তেওঁ এটা মূৰ্তিপূজাৰ বেদী দেখিলে, তাৰ দৰেই এটা বনাই ল’লে, আৰু ইয়াক প্ৰভুৰ মন্দিৰৰ দুৱাৰমুখত স্থাপন কৰিলে। এইদৰে তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ আনসকলৰ দৰেই জাতিটোক ধৰ্মত্যাগৰ পথলৈ লৈ গ’ল।

TAM1897 Q1 43.14যিহূদাত আহজৰ পিছত হিষ্কিয়াই সিংহাসন আৰোহণ কৰিলে। যেতিয়া হিষ্কিয় ৰজা হ’ল, তেওঁ অচূৰৰ শাসন আৰু কৰৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিছিল। যিহূদাত এটা গোট হিষ্কিয়াৰ লগত আছিল, যি অচূৰৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ আছিল। এই গোটে ভাবিছিল যে এই কাম কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হ’ল মিচৰৰ সহায় লোৱা। সেই সময়ত যিচয়াৰ দ্বাৰা ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁ তেওঁলোকক মিচৰ আৰু অচূৰ উভয়ৰে পৰা পৰিত্ৰাণৰ বাবে প্ৰভুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ কৈছিল। তেওঁ তেওঁলোকক কৈছিল যে প্ৰভুৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে পাপ কৰাৰ বাবেই তেওঁলোক অত্যাচাৰিত হৈছিল। তেওঁ তেওঁলোকক কৈছিল যে মিচৰৰ পৰা সহায় লোৱাৰ তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টা বিফল হ’ব; কাৰণ মিচৰৰ পৰা সহায় বিচৰাৰ ফলত তেওঁলোকে অধিক অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হ’ব, কাৰণ মিচৰে তেওঁলোকক সহায় কৰাৰ পৰিৱৰ্তে কেৱল অত্যাচাৰহে কৰিব; যে মিচৰে পৰিত্ৰাণ দিব নোৱাৰে।

TAM1897 Q1 44.1এতিয়া যিচয়াৰ অষ্টম অধ্যায়টো চাওক। যিচয়াৰ পুস্তকত প্ৰভুৰ আগমন আৰু প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰাৰ বিষয়ে আমি সঘনাই ব্যৱহাৰ কৰা শাস্ত্ৰৰ কোনটো অংশ আছে? আমি ইয়াক ক’ত পাওঁ? আপোনাৰ মনত আছেনে যে যিচয়াৰ অষ্টম অধ্যায়টোৱেই হ’ল সেইটো য’ত চিঁচিঁয়াই আৰু বিড়বিড়াই কথা কোৱা ভূত-মাধ্যম আৰু আত্মা আহ্বানকাৰীসকলৰ ওচৰত সহায় বিচৰা লোকসকলৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে,—যিটোৱে প্ৰেতাত্মাবাদক (Spiritualism) ইংগিত কৰে? তাত কোৱা হৈছে, “মোৰ সাক্ষ্যৰ কথা বান্ধি ৰাখা, কাৰ্যালয়ৰ নথি পত্রত মোহৰ মাৰি ৰাখা, আৰু ইয়াক মোৰ শিষ্যসকলক দিয়া। যি জনাই যাকোবৰ বংশৰ পৰা নিজৰ মুখ ঢাকি ৰাখিছে, মই সেই যিহোৱালৈ বাট চাম, আৰু তেওঁ লৈ অপেক্ষা কৰিম।” তেন্তে সেইটো এটা আগমন অধ্যায় নেকি?—হয়। সেইটো এটা অধ্যায় নেকি যিটো প্ৰভুৰ আগমনলৈকে বিস্তৃত?—হয়।

TAM1897 Q1 44.2এতিয়া সেই অধ্যায়টোত কি আছে চাওক। পঞ্চম পদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এই অধ্যায়টোৰ আৰম্ভণিতে কি আছে চাওক।

TAM1897 Q1 44.3যিহোৱাই মোক পুনৰ কৈছিল, কাৰণ এই লোকসকল চীলোহৰ শীতল পানী অগ্ৰাহ্য কৰিছে, ৰচীন আৰু ৰমলিয়াৰ পুত্রৰ বিষয়ে আনন্দ কৰিছে। [এইটো আছিল অচূৰ আৰু দম্মেচক] সেয়ে চোৱা, প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ ওপৰলৈ নদীৰ প্ৰবল আৰু প্ৰচুৰ পানী, অৰ্থাৎ অচূৰৰ ৰজা আৰু তেওঁৰ সকলো প্ৰতাপ আনিব; সি তাৰ সকলো সুঁতিৰ ওপৰলৈ উঠিব আৰু তাৰ সকলো পাৰৰ ওপৰেৰে বৈ যাব। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) আৰু সি বৈ যিহূদা দেশত সোমাব; আৰু ডিঙি নোপোৱালৈকে প্লাবিত হৈ বৈ যাব। হে ইম্মানূৱেল, তাৰ বিস্তাৰিত ডেউকাই তোমাৰ সমগ্র দেশ ঢাকিব।

TAM1897 Q1 44.4তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া আক্ষৰিক অৰ্থত সঁচা আছিল। অচূৰৰ ৰজা আহি গোটেই দেশখন প্লাৱিত কৰিছিল। কিন্তু য’ত প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰা হয়, আৰু যিসকল লোকে প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে চাব লাগে, তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কে, তেনে এটা প্ৰসংগ আৰু ঠাইত সেয়া কিয় লিখা হৈছে? সেই কথাখিনি সেই ঠাইত লিখা আছে, আৰু আমালৈ অনা হৈছে, আমাৰ দিনৰ সকলো লোকক দেখুৱাবলৈ যে সকলো দেশ আৰু সকলো জাতিৰ ওপৰত কঠিনতা, দুৰ্দিন আৰু হতভম্বতা আহিব, যিবোৰে উপচি পৰি পাৰ হৈ যাব আৰু ডিঙিলৈকে আহি দেশৰ বিস্তাৰ পূৰণ কৰিব, আৰু লোকসকলে ইয়াৰ পৰা কেনেকৈ বাচিব পাৰি সেয়া নাজানিব। সেইবাবেই এই অংশটো আমালৈ অনা হৈছে, যিসকলে প্ৰভুৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছোঁ। আহক আমি আগলৈ পঢ়ি চাওঁ।

TAM1897 Q1 44.5হে লোকসকল, একগোট হোৱা, আৰু তোমালোক ডোখৰ ডোখৰ হ’বা; হে দূৰ দেশৰ সকলো লোক, কাণ পাতা; নিজকে সুসজ্জিত কৰা, আৰু তোমালোক ডোখৰ ডোখৰ হ’বা; নিজকে সুসজ্জিত কৰা, আৰু তোমালোক ডোখৰ ডোখৰ হ’বা। (৮:৯: KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) এই লোকসকলে যাক যাক ‘মিত্ৰজোঁট’ বুলি কয়, তোমালোকে তেওঁলোকক ‘মিত্ৰজোঁট’ বুলি নক’বা; তেওঁলোকে যাক ভয় কৰে, তোমালোকে তাক ভয় নকৰিবা আৰু আতংকিত নহ’বা। (৮:১২: KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 44.6যি সময়ত প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰা হয়, সেই সময়ত এনেকুৱা পৰিস্থিতি হৈছে নেকি? তেওঁলোকে নিজকে একত্ৰিত কৰিছে নেকি কাৰণ তেওঁলোকৰ ওপৰত ভয় আৰু হতভম্বতা নামি আহিছে? কাৰণ দেশৰ ওপৰত বিপদ আহি আছে? আমি এনেকুৱা কিবা ক’ৰবাত দেখিবলৈ পাইছোঁ নেকি? আপোনালোকৰ কোনোবাই ইয়াক দেখিছে নেকি?—অ’ হয়, আপোনালোকে দেখিছে! সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ বাহিৰে আন কোনোবাই এইটো দেখিছেনে?—সঁচাকৈয়ে, যদি কোনো পাৰ্থক্য থাকিব পাৰে, তেন্তে প্ৰায় সকলোৱে এডভেন্টিষ্টসকলতকৈ এইটো অধিক স্পষ্টকৈ দেখে। কিন্তু এইটো দেখা গৈছে; সেইটো যথেষ্ট স্পষ্ট। আৰু তেওঁলোকে নিজকে একেলগে সংহত কৰিছে, নিজকে দল আৰু গোটত বান্ধিছে, আৰু নিজকে সাজু কৰিছে। তেওঁলোকে কিহৰ বাবে নিজকে সাজু কৰিছে? কি আহিবলৈ গৈ আছে?—তেওঁলোক টুকুৰা-টুকুৰ হ’বলৈ গৈ আছে। তেন্তে তেওঁলোকে কিহৰ বাবে সাজু হৈছে?—টুকুৰা-টুকুৰ হ’বলৈ। তথাপি তেওঁলোকে তেনে নাভাবে; বৰঞ্চ তেওঁলোকে আহিবলগীয়া অমংগলৰ বিৰুদ্ধে নিজকে সাজু কৰিছে বুলি ভাবে। আৰু নিজকে সেই অমংগলৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁলোকে যি প্ৰচেষ্টা চলাইছে, সেইবোৰে পৰিস্থিতিটোকে অধিক গভীৰ কৰি তুলিছে, আৰু তেওঁলোকক ধ্বংস আৰু টুকুৰা-টুকুৰ হোৱাৰ দিশে আৰু অধিক ওচৰ চপাই আনিছে।

TAM1897 Q1 44.7তোমালোকে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাক পবিত্ৰ বুলি সন্মান কৰিবা; তেওঁক ভয় কৰিবা, তেঁৱেই সেই জন যি জনক তোমালোকে ভয় কৰা উচিত। তেঁৱেই পবিত্ৰ স্থান হ’ব, কিন্তু তেওঁ এটা ক্ষুদ্র পদক্ষেপ দিয়া শিল আৰু উজুটি খোৱা শিল হ’ব, যিৰূচালেম নিবাসী লোকৰ বাবে ইস্রায়েলৰ দুয়োটা বংশ ফান্দ আৰু জালৰ দৰে হ’ব। তেওঁলোকৰ মাজৰ অনেকে তাত উজুটি খাই পৰি ভগ্ন হ’ব, আৰু ফান্দত পৰি ধৰা পৰিব। সাক্ষ্য বান্ধি ৰাখা, মোৰ শিষ্যসকলৰ মাজত বিধান মোহৰ মাৰি ৰাখা। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) যি জনাই যাকোবৰ বংশৰ পৰা নিজৰ মুখ ঢাকি ৰাখিছে, মই সেই যিহোৱালৈ বাট চাম, আৰু তেওঁ লৈ অপেক্ষা কৰিম। চিয়োন পৰ্বতত থকা বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ পৰা যিহোৱাই চিন স্বৰূপে ইস্রায়েলৰ অদ্ভুত লক্ষ্যণৰ বাবে দিয়া পুত্রসকল আৰু মোক চোৱা,

TAM1897 Q1 44.8এইটো স্পষ্ট যে সেইটো প্ৰভুৰ আগমনলৈকে বিস্তৃত। এইটো সেই লোকসকলৰ বাবে এক উপদেশ যিসকলে প্ৰভুক সাক্ষাৎ কৰিব। কিন্তু অচূৰে যিহূদাক অত্যাচাৰ কৰা সময়ৰ বিপদবোৰৰ কথা ইয়াত কিয় উল্লেখ কৰা হৈছে? কাৰণ ই অতি স্পষ্টকৈ দেখুৱায় যে প্ৰভুৰ আগমনৰ সময়ত সমগ্ৰ দেশত কেনে ধৰণৰ বিপদ আহিব আৰু সকলো লোকক কেনেদৰে পীড়া দিব। আৰু যিহূদাই সেই অনিষ্টবোৰৰ পৰা বাচিবলৈ আৰু নিজকে সেইবোৰৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাবোৰ, ঠিক তেনেকুৱাই প্ৰচেষ্টা হ’ব যিবোৰ ঈশ্বৰৰ লোক বুলি দাবী কৰা সকলে আহিবলগীয়া অনিষ্টবোৰৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰিবলৈ কৰিব।

TAM1897 Q1 44.9ঈশ্বৰে সকলো সময়তে আহ্বান জনাইছে: অচূৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰিবা; মিচৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰিবা; বৰঞ্চ কেৱল প্ৰভুৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিবা। অচূৰৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লোৱা: সেয়া সঠিক। কিন্তু অচূৰৰ পৰা বাচিবলৈ মিচৰলৈ নাযাবা। প্ৰভুক বিচাৰা। মিচৰলৈ নাযাবা; প্ৰভুলৈ যোৱা। আৰু যেতিয়া তোমালোকে সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে প্ৰভুক বিচাৰি পাবা, তেতিয়া অচূৰৰ পৰা অহা এই সকলো বিপদ আৰু অত্যাচাৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবা। এই বিষয়ে কেইটামান কথা। যিচয়াৰ ত্ৰিংশতম অধ্যায়ে আমাক ইয়াৰ ৰহস্যটো কৈছে।

TAM1897 Q1 45.1“হে সন্তাপ পোৱা বিদ্রোহী সন্তান” এইয়া যিহোৱাৰ ঘোষনা। তেওঁলোকে মোৰ নির্দেশ নমনাকৈ পৰিকল্পনা কৰে, আৰু আন দেশৰ সৈতে সন্ধি কৰে, কিন্তু মোৰ আত্মাৰ দ্বাৰাই তেওঁলোক পৰিচালিত নহয়, সেয়ে তেওঁলোকে পাপৰ উপৰি পাপ কৰে। তেওঁলোকে মোৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ মিচৰলৈ যাবলৈ ওলাইছে। তেওঁলোকে ফৰৌণৰ পৰা সুৰক্ষা বিছাৰিছে আৰু মিচৰৰ ছাঁত আশ্রয় লৈছে। সেই বাবে ফৰৌণৰ সুৰক্ষা তোমালোকক লাজ দিওঁতা হ’ব, আৰু মিচৰৰ ছাঁত আশ্ৰয় লোৱাই তোমালোকৰ বাবে অপমান জনক হ’ব। পদ ১-৩।

TAM1897 Q1 45.2তেওঁৰ দূতসকলে মিচৰলৈ নিজৰ প্ৰস্তাৱ জনাবলৈ তালৈ নামি আহিছিল। আৰু যেতিয়া যিহূদাই মিচৰলৈ দূত পঠিয়াইছিল, মিচৰে সেই দূতসকলক লৈ লজ্জিত হৈছিল।

TAM1897 Q1 45.3যদিও তেওঁলোকৰ প্ৰধান লোকসকল চোৱনত আছে, আৰু তেওঁলোকৰ বার্তাবাহসকল হানেচলৈ আহিল। তথাপি তেওঁলোকক সহায় কৰিব নোৱাৰা লোকসকলৰ কাৰণে তেওঁলোক লজ্জিত হব, যি সহায় কৰা বা উপকাৰী নহয়, কিন্তু লাজ দিওঁতা আৰু দুৰ্ণামজনকহে হয়। দক্ষিণ অঞ্চলৰ পশুবোৰ বিষয়ে কৰা ঘোষণা: মাইকী সিংহ আৰু সিংহ, কালসৰ্প আৰু জুইৰ দৰে উৰি ফুৰা সৰ্পৰ দ্বাৰা দেশত সঙ্কট আৰু ক্লেশ হৈছে, তেওঁলোকক সহায় নকৰা জনলৈ তেওঁলোকে গাধবোৰৰ পিঠিত ধন-সম্পত্তি, আৰু উটবোৰৰ কুঁজত বহুমুল্য বস্তু তুলি লৈ গৈছে। মিচৰীয়াসকলৰ সহায় অৰ্থহীন, সেয়ে মই এই বিষয়ে ঘোষণা কৰিছোঁ, ‘তেওঁলোকৰ শক্তি হ’ল স্থিৰ হৈ বহি থকা।’ (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) পদ ৪-৭।

TAM1897 Q1 45.4এতিয়া আপোনালোকে যাতে বুজিব পাৰে যে এই বিষয়টো আমাৰ প্ৰসংগৰ বাহিৰৰ নহয়, মই ইয়াত ৫ জুলাই, ১৮৯৬ তাৰিখৰ এখন সাক্ষ্যৰ পৰা তলত দিয়া ধৰণে পঢ়ি শুনাম:—

TAM1897 Q1 45.5ঈশ্বৰৰ বাক্যত ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক দিয়া সতৰ্কবাণীসমূহ কেৱল তেওঁলোকৰ বাবেই নহয়, বৰঞ্চ পৃথিৱীৰ ওপৰত বাস কৰিবলগীয়া সকলোৰে বাবে আছিল। তেওঁ তেওঁলোকক কৈছে, “অবাধ্য সন্তানসকলৰ অৱস্থা হায়!... যিসকলে পৰামৰ্শ লয়, কিন্তু মোৰ পৰা নহয়; আৰু যিসকলে আচ্ছাদন দিয়ে, কিন্তু মোৰ আত্মাৰ পৰা নহয়, যাতে তেওঁলোকে পাপৰ ওপৰত পাপ যোগাব পাৰে: যিসকলে মিচৰলৈ নামি যাবলৈ যায়, আৰু মোৰ মুখত সোধা নাই; ফৰৌণৰ শক্তিৰে নিজকে শক্তিশালী কৰিবলৈ আৰু মিচৰৰ ছাঁত বিশ্বাস কৰিবলৈ।” যদি প্ৰভুৱে অতীতত তেওঁৰ লোকসকলক তিৰস্কৃত কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকে বিপদত পৰোঁতে তেওঁৰ পৰা পৰামৰ্শ বিচৰাত অৱহেলা কৰিছিল, তেন্তে আজি তেওঁ অসন্তুষ্ট নহ’বনে, যদি তেওঁৰ লোকসকলে নিজৰ পথ পোহৰাবলৈ ধৰ্ম্মৰ সূৰ্য্যৰ উজ্জ্বল কিৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, পৰীক্ষা আৰু পৰীক্ষণৰ সময়ত সহায়ৰ বাবে তেওঁৰ পৰা মুখ ঘূৰাই নিজৰ দৰেই ভুল কৰা আৰু অদক্ষ মানুহৰ ওচৰলৈ যায়? আমাৰ শক্তি ক’ত? ই আমাৰ দৰেই অসহায় আৰু নিৰ্ভৰশীল মানুহৰ মাজত আছেনে, যিসকলক আমাৰ দৰেই ঈশ্বৰৰ পৰা নিৰ্দেশনাৰ প্ৰয়োজন? খ্ৰীষ্টই কৈছে, “মোৰ অবিহনে তোমালোকে একো কৰিব নোৱাৰা;” আৰু তেওঁ প্ৰতিটো প্ৰয়োজনৰ সময়ত বৰ্তমান সহায় হিচাপে পবিত্ৰ আত্মাক যোগান ধৰিছে।

TAM1897 Q1 45.6কিন্তু আপোনালোকে জানে যে যোৱা বছৰৰ জটিলতাবোৰত, যিবোৰ ৰাজনৈতিক অভিযানৰ দ্বাৰা সমাধান হোৱাৰ আশা কৰা হৈছিল, আনকি সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলো ঈশ্বৰৰ প্ৰতি থকা তেওঁলোকৰ আনুগত্যৰ পৰা ইমানেই বিচলিত হৈছিল যে তেওঁলোকে ৰাজনীতিৰ বিষয়বোৰ পৰিচালনা কৰিবলৈ, নিৰ্বাচন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ আৰু পৰিস্থিতিবোৰ নিজৰ মতে গঢ় দিবলৈ চেষ্টা কৰি সেই অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। কিহৰ বাবে?—দেশখনক সেই অসুবিধাবোৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ, যিবোৰ তেওঁলোকে নিশ্চিতভাৱে দেশৰ ওপৰত আহিব বুলি জানিছিল। অৱশ্যে, দেশৰ ওপৰত সংকট আহি আছে। কিন্তু সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে তেনে কোনো কামৰ বাবে নিজৰ মাজত দল গঠন কৰিবনে? তেওঁলোকক অচূৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হওক; তেওঁলোকক অচূৰ আৰু মিচৰ উভয়ৰ পৰা ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ উদ্ধাৰ কৰা হওক। এয়াই একমাত্ৰ পৰিত্ৰাণ। এয়াই একমাত্ৰ মুক্তি, সেয়া তেতিয়া হওক, এতিয়া হওক, বা চিৰকালৰ বাবে হওক।