আধ্যাত্মিক মিচৰ

TAM1897 Q1 26.25১৮৯৭ চনৰ ৫ মাৰ্চ, শুক্ৰবাৰৰ সন্ধিয়া দিয়া ধৰ্মোপদেশ জেনেৰেল কনফাৰেন্স বুলেটিন, প্ৰথম কোৱাৰ্টাৰ, ১৮৯৭, খণ্ড ২, সংখ্যা ১, পৃষ্ঠা ২৬-৩৩-ত মুদ্ৰিত।

TAM1897 Q1 26.26পূৰ্বৱৰ্তী পাঠত এইটো উল্লেখ কৰাটো মোৰ মনৰ পৰা ওলাই গৈছিল যে মই চিত্ৰিত কৰা ইতিহাসখিনি সম্পূৰ্ণৰূপে “Empires of the Bible”ত আছে। ৭৭ পৃষ্ঠাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ১৫০ পৃষ্ঠালৈকে, আপুনি মিচৰৰ ইতিহাস পাব, আৰু যোৱা নিশা মই দিয়া সংক্ষিপ্ত বিৱৰণত সামৰি লোৱা বিষয়বস্তুও ইয়াত আছে।

TAM1897 Q1 26.27আজি ৰাতিৰ পাঠ হ’ল প্ৰকাশিত বাক্য ১১:৮।

TAM1897 Q1 27.1তাতে চদোম আৰু মিচৰ এই আত্মিক নাম থকা যি নগৰত তেওঁলোকৰ প্ৰভুক ক্রুচত দিয়া হ’ল, সেই মহা-নগৰৰ আলিতে তেওঁলোকৰ মৰা শৱ পৰি থাকিব।

TAM1897 Q1 27.2মই এই পদটো এই একমাত্ৰ উদ্দেশ্যৰ বাবে পঢ়িছোঁ যাতে আপোনালোকে দেখিব পাৰে যে আধ্যাত্মিক মিচৰ নামৰ এনে এক বস্তু আছে, আৰু ঈশ্বৰৰ বাক্যই সেইটোকে প্ৰকাশ কৰে যাক “আধ্যাত্মিকভাৱে মিচৰ বুলি কোৱা হয়।”

TAM1897 Q1 27.3আধ্যাত্মিক মিচৰ আচলতে আক্ষৰিক মিচৰেই, কাৰণ আধ্যাত্মিক বস্তুবোৰেই সকলো বস্তুৰ ভিতৰত আটাইতকৈ আক্ষৰিক। উত্তৰ আফ্ৰিকাত, য’ত নীল নদী বৈ যায়, তাত সদায় থকাৰ দৰেই এতিয়াও এখন ভৌতিক মিচৰ আছে; কিন্তু সেয়াই আক্ষৰিক মিচৰ নহয়; আক্ষৰিক মিচৰটোৱেই হ’ল আধ্যাত্মিক মিচৰ।

TAM1897 Q1 27.4এতিয়া যোৱা নিশাৰ মিচৰৰ পৰা ইস্ৰায়েলৰ মুক্তিৰ পাঠসমূহলৈ আহি, আমি মোচিৰ গীতটো গোৱা ঠাইৰ পৰাই তেওঁলোকৰ যাত্ৰা পুনৰ অনুসৰণ কৰিম। যেতিয়া তেওঁলোকে বৰফৰ দেৱালৰ মাজেৰে শুকান মাটিত লোহিত সাগৰ পাৰ হৈছিল, আৰু তেওঁলোকৰ পথ অনুসৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা মিচৰীয়াসকল পানীত ডুবি ধ্বংস হোৱাত বিজয়ী হৈ সাগৰৰ পাৰত থিয় দিছিল, তেতিয়া তেওঁলোক শাৰীৰিকভাৱে, দৈহিকভাৱে, ভৌতিক মিচৰৰ পৰা মুক্ত হৈছিল; কিন্তু সেইতকৈও এক গভীৰ মিচৰ আছিল, যাৰ পৰা তেওঁলোক তেতিয়াও মুক্ত হোৱা নাছিল।

TAM1897 Q1 27.5আপোনালোকে জানে যে তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰতিটো খোজতে, তেওঁলোকৰ হৃদয় মিচৰত আছিল; আৰু যেতিয়াই তেওঁলোক হতাশ হোৱা কোনো ঘটনা ঘটিছিল, তেওঁলোকে চিঞৰি উঠিছিল, “আহাঁ, আমি মিচৰলৈ ঘূৰি যাওঁ!” যেতিয়া তেওঁলোকে কেনানৰ সীমাত উপনীত হৈছিল, আৰু প্ৰভুৱে তেওঁলোকক ভিতৰলৈ যাবলৈ কৈছিল, তেওঁলোকে চিঞৰি উঠিছিল, “আহাঁ, আমি এজন অধিনায়ক নিৰ্বাচন কৰোঁ আৰু মিচৰলৈ ঘূৰি যাওঁ!” তেতিয়া তেওঁলোকৰ হৃদয় ক’ত আছিল?—মিচৰত। তেওঁলোকৰ চিন্তাত সদায় প্ৰথম স্থানত আছিল মিচৰ।

TAM1897 Q1 27.6যেতিয়া তেওঁলোকে চীনয় পৰ্বতৰ ওচৰত থিয় হৈ আছিল, প্ৰভুৰ মাত শুনাৰ পিছত, ঈশ্বৰৰ বিধান লৈ পৰ্বতৰ শিখৰৰ পৰা মোচিৰ উভতি অহালৈ অপেক্ষা কৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ বাবে এটা মূৰ্তি গঢ়ি লৈছিল আৰু তাক পূজা কৰিছিল; আৰু সেয়া কি মূৰ্তি আছিল?—মিচৰৰ দামুৰিটো। তাৰ পিছত, চীনয় পৰ্ব্বতৰ শিখৰৰ পৰা তেওঁৰ বিধানৰ বাক্য ঘোষণা কৰা প্ৰভুৰ মাত শুনাৰ পিছত, আৰু শিঙাৰ শব্দ ক্ৰমাৎ ডাঙৰ হৈ অহা শুনাৰ পিছত, আৰু পৰ্ব্বতৰ শিখৰটো সম্পূৰ্ণৰূপে ধোঁৱাময় হোৱা দেখাৰ পিছত—এই সকলোবোৰৰ পিছতো, আপুনি স্পষ্টকৈ দেখিব পাৰে যে মিচৰ তেওঁলোকৰ হৃদয়ত ইমানেই গভীৰভাৱে আছিল যে তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ বাৰ্তা লৈ চীনয় পৰ্ব্বতৰ শিখৰৰ পৰা মোচিৰ উভতি অহালৈ অপেক্ষা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে মিচৰৰ মূৰ্তিপূজাৰ ফালে ঢাল খালে। আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক দেশৰ সীমাৰ পৰা ঘূৰাই পঠিওৱা হ’ল, আৰু তেওঁলোকে অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰিবলৈ বাধ্য হ’ল, তেতিয়া আপুনি দেখিব পাৰে যে ই সেই একেই মিচৰীয় দাসত্বৰ বাবেই আছিল যিয়ে তেওঁলোকক বান্ধি ৰাখিছিল, আৰু যাৰ পৰা তেওঁলোক মুক্ত নাছিল। আপুনি মন কৰিব যে যেতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁলোকক স্বৰ্গৰ পৰা অহা দৈনিক ৰুটিৰে—স্বৰ্গদূতৰ আহাৰেৰে—পোষণ কৰি আছিল, তেতিয়াও তেওঁলোক তেওঁৰ পৰা ইমানেই আঁতৰি আছিল আৰু মিচৰৰ মাজত ইমানেই মগ্ন আছিল যে তেওঁলোকে কৈছিল, “হায়, আমি যদি মিচৰলৈ ঘূৰি যাব পাৰিলোহেঁতেন, য’ত আমাৰ ওচৰত লিকো, পিয়াঁজো আৰু নহৰু আছিল!”

TAM1897 Q1 27.7মই আপোনালোকক আন কোনো উদাহৰণ দিব নালাগে; এইটোৱেই যথেষ্ট যে ই আপোনালোকৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিব যে যেতিয়া ইস্ৰায়েলীয়সকলে লোহিত সাগৰৰ পাৰত থিয় হৈ মোচিৰ গীতটো গাইছিল, তেতিয়া তেওঁলোক সম্পূৰ্ণৰূপে মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহা নাছিল। শাৰীৰিকভাৱে তেওঁলোক মিচৰৰ বাহিৰত আছিল, কিন্তু আধ্যাত্মিকভাৱে তেওঁলোক নাছিল। তেওঁলোক শাৰীৰিক মিচৰী দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হৈছিল, কিন্তু তেওঁলোক আধ্যাত্মিক মিচৰী দাসত্বৰ দ্বাৰা বান্ধ খাই আছিল; আৰু সমস্যাটো হ’ল যে তেওঁলোকে মিচৰী দাসত্বৰ পৰা কেতিয়াও ওলাই আহিব নোৱাৰিলে। তেওঁলোক মিচৰী দাসত্বতে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। যেতিয়া প্ৰভুৱে চীনয় পৰ্ব্বতৰ পৰা তেওঁৰ বিধান প্ৰকাশ কৰিছিল, মোচিয়ে তেওঁলোকক কৈছিল যে তেওঁলোকে যাতে পাপ নকৰে, তাৰ বাবেই প্ৰভুৱে তেনে কৰিছিল। এতিয়া হিব্ৰু ১১:২৫ পদটো পুনৰ পঢ়ক, “তেওঁ পাপৰ অলপদিনীয়া সুখভোগ কৰাতকৈ, ঈশ্বৰৰ লোকৰ লগত দুখভোগ কৰাকে মনোনীত কৰিলে।” কিন্তু আমি আমাৰ আন পাঠত দেখিছিলোঁ যে তাত উল্লেখ কৰা পাপৰ আনন্দবোৰ আছিল কেৱল মিচৰৰ আনন্দ। মোচি মিচৰ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হোৱাৰ বাবে, মিচৰৰ সকলো সম্পদ, সকলো গৌৰৱ আৰু সকলো শক্তি তেওঁৰ হাতত পৰাৰ বাবে সাজু আছিল, তেওঁ কেৱল সিংহাসনত বহি উপভোগ কৰিব লাগিছিল। এইবোৰেই আছিল মিচৰৰ আনন্দ; কিন্তু বিৱৰণত কোৱা হৈছে যে সেইবোৰ আছিল পাপৰ আনন্দ। তেন্তে মিচৰৰ আধ্যাত্মিক দাসত্ব কি? আৰু আধ্যাত্মিক মিচৰ কি?—পাপৰ দাসত্ব।

TAM1897 Q1 27.8এইটোত উপনীত হ’বলৈ আন এটা উপায় আছে, কেৱল এটা আভাসৰ দ্বাৰা। ঈশ্বৰে আব্ৰামক, আপুনি মনত ৰাখিব, কালদীয়াৰ পৰা এনে এখন দেশলৈ মাতিছিল যিখন তেওঁ তেওঁক দেখুৱাব। তেওঁ তেতিয়াও তেওঁক দেশখন দিয়া নাছিল; তেওঁ থকা দেশত এক দুৰ্ভিক্ষ চলিছিল, আৰু তেওঁ মিচৰলৈ নামি গৈছিল, আৰু তাত ছাৰাইয়ে হাগাৰ নামৰ এগৰাকী মিচৰীয়া দাসী লাভ কৰিছিল। ঈশ্বৰে আব্ৰামক প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁৰ বংশধৰসকল আকাশৰ তৰাৰ দৰে হ’ব। অবিশ্বাসৰ বাবে, তেওঁলোকে আশা কৰাৰ দৰে ততালিকে প্ৰতিজ্ঞাটো পূৰণ নহ’ল, আৰু ছাৰাইয়ে আব্ৰামক ক’লে, “প্ৰভুৱে মোক সন্তান জন্ম দিবলৈ বাধা দিছে; প্ৰতিজ্ঞাটো পূৰণ হোৱা নাই; এইয়া মোৰ মিচৰীয়া দাসী; তাইক লোৱা, আৰু হয়তো প্ৰভুৱে তাইৰ জৰিয়তে আমাক সন্তান দিব।” সেয়াই কৰা হ’ল; ইশ্মায়েলৰ জন্ম হ’ল; আৰু প্ৰভুৱে আব্ৰামক ক’লে যে ছাৰাইৰ সঁচাকৈয়ে এজন সন্তান হ’ব, তেওঁ এটা পুত্ৰ জন্ম দিব, আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ নাম ইচহাক ৰাখিব। আৰু আব্ৰামে সেই উত্তৰত ক’লে, “ইশ্মায়েলেই যেন আপোনাৰ দৃষ্টিত জীয়াই থাকে!”

TAM1897 Q1 27.9সেই মিচৰীয়া দাসীজনী এগৰাকী দাসী আছিল; আৰু তাইৰ পুত্ৰজন আছিল এজন দাস-সন্তান, এজন দাস-সেৱক। এতিয়া, যেতিয়া আব্ৰামে কৈছিল, “ইশ্মায়েলেই যেন আপোনাৰ দৃষ্টিত জীয়াই থাকে”, তেওঁ এই প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে ঈশ্বৰে ইশ্মায়েলক প্ৰতিজ্ঞাৰ বংশ হিচাপে গণ্য কৰক, যাৰ দ্বাৰা মানুহৰ সন্তানসকল আৰু ঈশ্বৰৰ সকলো সন্তানৰ বাবে পৰিত্ৰাণ আৰু স্বাধীনতা আহিব। কিন্তু এজন দাসৰ দ্বাৰা কোনো ব্যক্তিৰ বাবে স্বাধীনতা আহিব পাৰেনে? আব্ৰাম নিজেই স্বাধীন আছিল। তেওঁক প্ৰতিজ্ঞাৰ বংশৰ দ্বাৰা মুক্তি দিব লাগিব। যদি এতিয়া তেওঁৰ পুত্ৰ, এজন দাসসন্তান হিচাপে, প্ৰতিজ্ঞাৰ বংশ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়, তেন্তে আব্ৰাম নিজেই দাসত্বৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ পৰিৱৰ্তে দাসত্বলৈ যাব লাগিব। আৰু যিসকল ইশ্মায়েলৰ অধীন হ’ব, তেওঁলোকো দাসত্বলৈ যাব। কিন্তু কি দাসত্ব?—পাপৰ দাসত্ব। কিন্তু তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী মিচৰীয়া দাসী আছিল। আৰু ইশ্মায়েল এজন দাসসন্তান হোৱাৰ বাবে, সেয়া আছিল মিচৰীয়া দাসত্ব। তেন্তে আপুনি নেদেখে নে যে আব্ৰামৰ পৰিয়ালত মিচৰীয়া দাসত্ব—এক আধ্যাত্মিক মিচৰ—আছিল?

TAM1897 Q1 28.1গালাতীয়াখনলৈ আহক, আৰু আমি স্পষ্টকৈ দেখিম যে প্ৰভুৱে সেই কথাটো উলিয়াই আনিছে। গালাতীয়া ৪:২২-২৪ পদৰ সেই অংশটো আপোনাৰ মনত আছে চাগে:—

TAM1897 Q1 28.2কিয়নো লিখা আছে যে, অব্ৰাহামৰ দুজন পুত্ৰ আছিল; বেটীৰ গৰ্ভত ওপজা এজন, স্বাধীন জনীৰ গৰ্ভত ওপজা এজন। কিন্তু বেটীৰ যি জন, সি মাংস অনুসাৰে জন্মিছিল; কিন্তু স্বাধীন জনীৰ যি জন, সেই জন প্ৰতিজ্ঞাৰ গুণেহে জন্মিছিল। এইবোৰ কথাৰ এটা আন প্ৰকাৰ ভাবাৰ্থ আছে; কিয়নো এই দুজনীয়েই দুই বিধান হৈছে; এক নিয়ম চীনয় পৰ্বতৰ পৰা দাসত্বৰূপ অৱস্থাত প্ৰসৱ কৰোঁতা; সেয়ে হৈছে হাগাৰ৷

TAM1897 Q1 28.3এইটোৱে, আপুনি দেখিছে, ঠিক আব্ৰামৰ পৰিয়াললৈ, আৰু মিচৰীয়া হাগাৰৰ ফালে আঙুলিয়াইছে। তেওঁ কৈছে যে সেই নিয়মে দাসত্বৰ জন্ম দিয়ে, যি হাগাৰ। আব্ৰামৰ পৰিয়ালত হাগাৰে উপমাটোত চীনয়ৰ নিয়মক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। সেই নিয়মে দাসত্বৰ জন্ম দিছিল। হাগাৰ এগৰাকী মিচৰীয়া আছিল। তেন্তে চীনয়ৰ নিয়মত কি দাসত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে?—মিচৰীয়া দাসত্ব। কিন্তু ই আছিল এক আধ্যাত্মিক দাসত্ব। সেয়েহে তেতিয়া এক আধ্যাত্মিক মিচৰ আছিল। ২৫, ২৬ পদ পঢ়ক:—

TAM1897 Q1 28.4কিয়নো আৰব দেশত হাগাৰ শব্দৰ অৰ্থ, চীনয় পৰ্বত; আৰু বৰ্তমানে থকা যিৰূচালেমকো বুজায়; কিয়নো তাই নিজ সন্তানে সৈতে বন্দী অৱস্থাত আছিল। কিন্তু উৰ্দ্ধলোকত থকা যিৰূচালেম স্বাধীন; তেওঁ হৈছে, আমাৰ মাতৃ।

TAM1897 Q1 28.5সেয়েহে যেতিয়া আব্ৰামে কৈছিল, “ইশ্মায়েলেই যেন আপোনাৰ দৃষ্টিত জীয়াই থাকে”, তেওঁ এইটোৱেই বিচাৰিছিল যে এজন দাসক প্ৰতিজ্ঞাৰ বংশ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হওক। তেওঁ এইটোৱেই বিচাৰিছিল যে ঈশ্বৰ, সমগ্ৰ মানৱজাতি আৰু সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড আধ্যাত্মিক মিচৰত মিচৰীয় দাসত্বত পৰক। আমি দেখিছোঁ যে মিচৰ অন্ধকাৰৰ প্ৰতীক, আৰু লগতে পাপৰো প্ৰতীক। পাপো নিজেই অন্ধকাৰ। তেন্তে, যদি মিচৰ পাপ আৰু অন্ধকাৰৰ প্ৰতীক, তেন্তে এইটো স্পষ্ট যে পাপ আৰু অন্ধকাৰেই হৈছে আধ্যাত্মিক মিচৰ।

TAM1897 Q1 28.6প্ৰভুৱে এজন দাসক প্ৰতিজ্ঞাৰ বংশ হিচাপে কেতিয়াও গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিছিল। সেয়েহে প্ৰভুৱে অব্ৰাহামক এই বাক্যৰে উত্তৰ দিলে:—

TAM1897 Q1 28.7তোমাৰ ভাৰ্যা চাৰাই তোমালৈ এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিব আৰু তুমি তেওঁৰ নাম ইচহাক [হাঁহি] ৰাখিবা; মই চিৰকালৰ এক বিধিৰূপে ইচহাক আৰু তেওঁৰ ভাবী-বংশৰ লোকসকলৰ সৈতে মোৰ বিধি স্থাপন কৰিম। ইশ্মায়েলৰ বিষয়ে হ’লে মই তোমাৰ কথা শুনিলোঁ; চোৱা, মই তেওঁক আশীৰ্ব্বাদ কৰিলোঁ; তেওঁকো মই বহুবংশ কৰিম আৰু তেওঁৰ সন্তান-সন্ততি অতিশয়ৰূপে বৃদ্ধি কৰিম; তেৱোঁ বাৰজন গোষ্ঠী-নেতাৰ পিতৃ হ’ব আৰু তেওঁৰ পৰা মই এক মহাজাতি উৎপন্ন কৰিম। কিন্তু মোৰ নিয়মটি হ’লে অহা বছৰ এই সময়তে চাৰাই তোমালৈ যি সন্তান প্ৰসৱ কৰিব, সেই ইচহাকৰ সৈতেহে স্থাপন কৰিম।

TAM1897 Q1 28.8ইচহাকহে আছিল প্ৰতিজ্ঞাৰ বংশ। আৰু ভাবি চাওকচোন! ইচহাক কেতিয়াও মিচৰলৈ যোৱা নাছিল। সেই কথা আপোনাৰ মনত আছে। মিচৰত এক দুৰ্ভিক্ষ চলিছিল, আৰু তেওঁ তালৈ যাবলৈ ওলাইছিল, কিন্তু প্ৰভুৱে তেওঁক কৈছিল, মিচৰলৈ নাযাবা। অব্ৰাহাম মিচৰত আছিল; চাৰা মিচৰত আছিল; ইস্ৰায়েল মিচৰত আছিল, কিন্তু ইচহাক কেতিয়াও মিচৰত নাছিল। তেওঁ আছিল প্ৰতিজ্ঞাৰ সন্তান, আৰম্ভণিৰে পৰা আত্মাৰ দ্বাৰা জন্মগ্ৰহণ কৰা। আকৌ আমি পঢ়োঁ:—

TAM1897 Q1 28.9অব্ৰাহামৰ দুজন পুত্ৰ আছিল; বেটীৰ গৰ্ভত ওপজা এজন, স্বাধীন জনীৰ গৰ্ভত ওপজা এজন। কিন্তু বেটীৰ যি জন, সি মাংস অনুসাৰে জন্মিছিল; কিন্তু স্বাধীন জনীৰ যি জন, সেই জন প্ৰতিজ্ঞাৰ গুণেহে জন্মিছিল। এইবোৰ কথাৰ এটা আন প্ৰকাৰ ভাবাৰ্থ আছে; কিয়নো এই দুজনীয়েই দুই বিধান হৈছে; এক নিয়ম চীনয় পৰ্বতৰ পৰা দাসত্বৰূপ অৱস্থাত প্ৰসৱ কৰোঁতা; সেয়ে হৈছে হাগাৰ৷ কিয়নো আৰব দেশত হাগাৰ শব্দৰ অৰ্থ, চীনয় পৰ্বত; আৰু বৰ্তমানে থকা যিৰূচালেমকো বুজায়; কিয়নো তাই নিজ সন্তানে সৈতে বন্দী অৱস্থাত আছিল। কিন্তু উৰ্দ্ধলোকত থকা যিৰূচালেম স্বাধীন; তেওঁ হৈছে, আমাৰ মাতৃ। কিয়নো লিখা আছে, “হে প্ৰসৱ নকৰা বন্ধ্যা আনন্দ কৰা, তোমালোকৰ মাজৰ যি গৰাকীয়ে সন্তান প্ৰসৱ কৰা নাই; বৰ মাতেৰে উল্লাস আৰু হৰ্ষনাদ কৰা; কিয়নো গিৰিয়েক থকা জনীতকৈ অনাথিনী জনীৰ সন্তান অধিক হব।” এতিয়া হে ভাই সকল, ইচহাকৰ দৰে আমিও প্ৰতিজ্ঞাৰ সন্তান হৈছোঁ৷

TAM1897 Q1 28.10আৰু আমি কোন?—“আপোনালোক যদি খ্ৰীষ্টৰ হয়, তেনেহলে আপোনালোক অব্ৰাহামৰ বংশধৰও হৈছে আৰু অব্রাহামৰ ওচৰত ঈশ্বৰে যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আপোনালোক তাৰ উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে।” ইচহাক আছিল অব্ৰাহামৰ সন্তান,—প্ৰতিজ্ঞাৰ সন্তান। আৰু যেতিয়া আমি খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰি পাপৰ দাসত্বৰ পৰা,—আধ্যাত্মিক মিচৰৰ পৰা—মুক্ত হৈ অব্ৰাহামৰ বংশ হওঁ, তেতিয়া আমি ইচহাকৰ দৰেই হওঁ; আৰু তেওঁ কেতিয়াও মিচৰত নাছিল।

TAM1897 Q1 28.11এইদৰে আপুনি দেখিব যে অব্ৰাহামৰ পৰিয়ালত মিচৰীয় দাসত্ব আৰু খ্ৰীষ্টীয় স্বাধীনতা আছিল। ইশ্মায়েল মাংসৰ দ্বাৰা জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু তেওঁ মিচৰীয় দাসত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইচহাক আত্মাৰ দ্বাৰা জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু তেওঁ যীচুৰ বিশ্বাসৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ সন্তানসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

TAM1897 Q1 28.12যোচেফৰ জন্ম হৈছিল, আৰু তেওঁৰ যৌৱনকালত তেওঁ নিজৰ ভাইসকলক চাবলৈ ওলাই গৈছিল, আৰু ইছমাইলীসকল আহি যোচেফক কিনি লৈ গৈ মিচৰত বিক্ৰী কৰিছিল। আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত যাকোবৰ পৰিয়াল মিচৰলৈ গৈছিল, আৰু অৱশেষত মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হৈছিল। এইখিনিয়েই আপোনালোকক অব্ৰাহামৰ আহ্বানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁলোকে প্ৰতিজ্ঞাৰ দেশৰ সীমাত উপনীত হোৱালৈকে তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ গতিপথটো চাবলৈ সক্ষম কৰিব। আপোনালোকে দেখিছে যে এক ভৌতিক মিচৰৰ লগতে এক আধ্যাত্মিক মিচৰো আছিল; আৰু যেতিয়া লোকসকলক ভৌতিকভাৱে মিচৰৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল, তেতিয়া এক গভীৰ মিচৰ আছিল যাৰ পৰা তেওঁলোকক মুক্ত হ’ব লাগিছিল যদিহে তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ সন্তান হ’ব খোজে।

TAM1897 Q1 28.13এতিয়া মই যোৱা নিশা উল্লেখ কৰা অংশটো পঢ়ি শুনাম। এই বৃহৎ সংস্কৰণটোৰ ‘মহাসংঘাত’ (গ্ৰেট কনট্ৰ’ভাৰ্ছি), খণ্ড ৪, পৃষ্ঠা ৪৫৭-ত ই আছে:—

TAM1897 Q1 28.14প্ৰাচীন ইস্ৰায়েলৰ ইতিহাস হৈছে এডভেন্টিষ্ট সম্প্ৰদায়ৰ অতীতৰ অভিজ্ঞতাৰ এক উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ। ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক এডভেন্ট আন্দোলনত নেতৃত্ব দিছিল, ঠিক যেনেকৈ তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক মিচৰৰ পৰা নেতৃত্ব দিছিল। মহাহতাশাত তেওঁলোকৰ বিশ্বাস পৰীক্ষা কৰা হৈছিল, ঠিক যেনেকৈ লোহিত সাগৰৰ পাৰত হিব্ৰুসকলৰ বিশ্বাস পৰীক্ষা কৰা হৈছিল।

TAM1897 Q1 28.15তেন্তে, এডভেন্টিষ্টসকলৰ মহাহতাশাৰ সময়ত, ইস্ৰায়েলৰ ইতিহাসত তেওঁলোক ক’ত থিয় হৈছিল?

TAM1897 Q1 28.16(কণ্ঠসমূহ) লোহিত সাগৰৰ পাৰত।

TAM1897 Q1 28.17যোৱা নিশা আমি পঢ়াৰ দৰে, ঈশ্বৰে সেই সময়ত বিচাৰিছিল যে ইস্ৰায়েল তেওঁ অব্ৰাহামক প্ৰতিজ্ঞা কৰা দেশখনলৈ পোনে পোনে যাওক—তেওঁৰ পবিত্ৰ বাসস্থানলৈ, তেওঁ নিজে বাস কৰিবলৈ বনোৱা ঠাইলৈ; তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰলৈ; তেওঁৰ হাতৰ দ্বাৰা স্থাপিত পবিত্ৰ স্থানলৈ। আৰু মিচৰৰ পৰা সেই দেশলৈ যাত্ৰা কৰিবলৈ মাত্ৰ এঘাৰ দিন লাগিছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ বাবে ইয়াত চল্লিশ বছৰ লাগিছিল। আৰু যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা সকলৰ ভিতৰত মাত্ৰ চাৰিজনহে তাত উপস্থিত হৈছিল।

TAM1897 Q1 28.18(কণ্ঠ) চাৰিজন, নে দুজন?

TAM1897 Q1 29.1চাৰিজন। আপুনি নাজানিছিল নে যে চাৰিজন আছিল? তাত আছিল কালেব আৰু যিহোচূৱা, আৰু দুজন পুৰোহিত, হাৰোণৰ পুত্ৰ—এলআজৰ আৰু ইথামাৰ। অৱশ্যে ইয়াক সদায় দুজনৰ কথা বুলি কোৱা হয়—কালেব আৰু যিহোচূৱা—কিন্তু দুজন পুৰোহিতো সোমাই গৈছিল।

TAM1897 Q1 29.2(কণ্ঠ) তেওঁলোকৰ বয়স হয়তো বিশ বছৰ হোৱা নাছিল।

TAM1897 Q1 29.3হয়; তেওঁলোকৰ বয়স ত্ৰিশ বছৰ আছিল; কাৰণ তেওঁলোকক পুৰোহিতৰ পদৰ বাবে অভিষিক্ত কৰা হৈছিল। সেয়েহে, সেই মহাহতাশাৰ সময়ত, এডভেন্টৰ লোকসকল যেন লোহিত সাগৰৰ পাৰত থিয় হৈছিল।

TAM1897 Q1 29.4যদিহে তেওঁলোকে অতীতৰ অভিজ্ঞতাত তেওঁলোকৰ লগত থকা পথ-প্ৰদৰ্শক হাতখনৰ ওপৰত এতিয়াও বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ পৰিত্ৰাণ দেখিবলৈ পালেহেঁতেন। যদি ১৮৪৪ চনত এই কাৰ্যত একত্ৰিতভাৱে পৰিশ্ৰম কৰা সকলোৱে তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাটো গ্ৰহণ কৰিলেহেঁতেন আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিৰে ইয়াক ঘোষণা কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত মহাশক্তিত কাম কৰিলেহেঁতেন। জগতৰ ওপৰত পোহৰৰ এক সোঁত বিয়পি পৰিলেহেঁতেন। বহু বছৰ আগতেই পৃথিৱীৰ বাসিন্দাসকল সতৰ্ক কৰা হ’লহেঁতেন, অন্তিম কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হ’লহেঁতেন, আৰু খ্ৰীষ্ট তেওঁৰ লোকসকলক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আহিলহেঁতেন।

TAM1897 Q1 29.5কেতিয়া?

TAM1897 Q1 29.6(কণ্ঠ) বহু বছৰ আগতে।

TAM1897 Q1 29.7তেন্তে, সেই হতাশাৰ পিছত সেই লোকসকল ক’ত আছিল?

TAM1897 Q1 29.8(কণ্ঠ) অৰণ্যত।

TAM1897 Q1 29.9প্ৰকৃততে পুৰণি ইস্ৰায়েলৰ দৰেই। কিন্তু পুৰণি ইস্ৰায়েলক কিয় মৰুভূমিত ৰখা হৈছিল?—অবিশ্বাসৰ বাবে। প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ বাবে কি ৰাখিছিল সেয়া তেওঁলোকে দেখা নাছিল। আৰু তেওঁলোকে নেদেখা হোৱাৰ কাৰণটো আছিল, তেওঁলোকে ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰা নাছিল। যদি তেওঁলোকে ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে যি দেখা নাছিল সেয়া দেখিলেহেঁতেন। আৰু এয়াই হ’ল এই লোকসকলৰ সমস্যা। আমি সেইবোৰ কথা বিশ্বাস কৰা নাই যিবোৰ পুৰণি ইস্ৰায়েলক কোৱা হৈছিল। সেইবোৰ কথা তেওঁলোকৰ লগতে আমাকো কোৱা হৈছে। ঠিক একেই শুভবাৰ্তাই আমাকো প্ৰচাৰ কৰা হৈছে যিটো তেওঁলোকক প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।

TAM1897 Q1 29.10এতেকে, আমি সতর্ক হ’ব লাগে যাতে অাপোনালোকৰ মাজৰ কোনো ব্যক্তিকে ঈশ্বৰৰ বিশ্রামত সোমোৱাৰ যি প্ৰতিজ্ঞা, সেই প্রতিজ্ঞাত যেন অযোগ্য দেখা নাযায়। ইস্ৰায়েলৰ লোক সকলৰ আগত যেনেকৈ ঈশ্বৰৰ বিশ্রামৰ বিষয়ে শুভবার্তা ঘোষণা কৰা হৈছিল, তেনেকৈ আমাৰ আগতো কৰা হৈছে। কিন্তু, সেই শুভবাৰ্তাৰ শিক্ষা শুনিও তেওঁলোকৰ কোনো লাভ নহ’ল; কাৰণ তেওঁলোকে সেইবোৰ শুনি বিশ্বাসেৰে গ্রহণ নকৰিলে। কিয়নো আমি যিসকলে বিশ্বাস কৰিছোঁ, আমি সেই বিশ্ৰামত প্ৰৱেশ কৰোঁ। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 29.11গতিকে, যিটো কথাই তেওঁলোকক দেশখনৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছিল, ঠিক সেইটো কথাই আমাকো দেশখনৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছে। আৰু, যিদৰে মই যোৱা নিশা কৈছিলোঁ, প্ৰকৃততে আমাৰ ইয়াত একেবাৰেই থকাৰ কথা নহয়, কাৰণ আমি এই জগতত থাকিব নালাগিছিলোঁ। যিদৰে ইস্ৰায়েলৰ চল্লিশ বছৰ ধৰি মৰুভূমিত থকাৰ কথা নাছিল, ঠিক সেইদৰে আমাৰো এই মৰুভূমিত থকাৰ কথা নহয়। শুনক:—

TAM1897 Q1 29.12ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা নাছিল যে ইস্ৰায়েল চল্লিশ বছৰ ধৰি মৰুভূমিত ঘূৰি ফুৰক; তেওঁ তেওঁলোকক পোনপটীয়াকৈ কেনান দেশলৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল, আৰু তেওঁলোকক তাত এক পবিত্ৰ, সুখী জনসমষ্টি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰিছিল। কিন্তু “অবিশ্বাসৰ কাৰণে তেওঁলোকে প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিলে।” তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ পৰা পিছলি পৰা আৰু ধৰ্মত্যাগৰ বাবে তেওঁলোক মৰুভূমিত ধ্বংস হ’ল, আৰু প্ৰতিজ্ঞাত দেশত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ আন লোকক উত্থাপন কৰা হ’ল। ঠিক তেনেদৰে, খ্ৰীষ্টৰ আগমন ইমান দীঘলীয়াকৈ পলম হোৱাটো আৰু তেওঁৰ লোকসকল এই পাপ আৰু দুখৰ জগতত ইমান বছৰ থাকি যোৱাটো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা নাছিল। কিন্তু অবিশ্বাসে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ পৰা পৃথক কৰিলে। যিহেতু তেওঁলোকে তেওঁ নিৰ্ধাৰণ কৰা কাৰ্য কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, সেয়ে বাৰ্তা ঘোষণা কৰিবলৈ আন লোকক উত্থাপন কৰা হ’ল। জগতৰ প্ৰতি কৰুণামূলকভাৱে, যীচুৱে তেওঁৰ আগমন পলম কৰিছে, যাতে পাপীসকলে সতৰ্কবাণী শুনাৰ সুযোগ পায়, আৰু ঈশ্বৰৰ ক্ৰোধ উজাৰি দিয়াৰ আগতে তেওঁৰ মাজত আশ্ৰয় বিচাৰি পায়।

TAM1897 Q1 29.13খ্ৰীষ্টৰ আগমন ইমান দীঘলীয়াকৈ পলম হোৱাটো আৰু তেওঁৰ লোকসকল এই পাপ আৰু দুখৰ জগতত ইমান বছৰ থাকি যোৱাটো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা নাছিল। আহ, তাৰ বাবে আমি দায়ী। সেয়া সঁচা নহয়নে? দায়িত্ব ক’ত আছে? আমি কোনটো কথাত দোষী?—অবিশ্বাস। কিন্তু ইস্ৰায়েলৰ অবিশ্বাসৰ কাৰণ হোৱাটো তেওঁলোকৰ হৃদয়ত কি আছিল?—মিচৰ, মিচৰ, মিচৰ। তেন্তে, এই লোকসকলৰ হৃদয়ত কি আছিল যি এই অবিশ্বাস আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ কাৰণ হৈছিল?—মিচৰ, ঠিক সেইদৰেই যেনেকৈ সেইফালে মিচৰ আছিল। আধ্যাত্মিকভাৱে মিচৰ হৈছে সেইবোৰ—জগত, মূৰ্তিপূজা, অন্ধকাৰ, যিটোৱেই হৈছে অবিশ্বাস। “অবিশ্বাস” শব্দটোৱে এই সকলোবোৰকে বুজায়। আপুনি জানে যে “মিচৰ” শব্দটোৱেই অন্ধকাৰৰ প্ৰতীক।

TAM1897 Q1 29.14এই অংশটো পুনৰ চাওক:

TAM1897 Q1 29.15যদি ১৮৪৪ চনত কাৰ্যটোত একত্ৰিতভাৱে পৰিশ্ৰম কৰা সকলোৱে তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাটো গ্ৰহণ কৰি পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিৰে প্ৰচাৰ কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত মহাশক্তিত কাৰ্য কৰিলেহেঁতেন।

TAM1897 Q1 29.16যিদৰে প্ৰভুৱে কাৰ্যৰ আৰম্ভণিতে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত মহাশক্তিত কাম কৰিছিল, তেন্তে অভাৱৰ কাৰণ কি?—পবিত্ৰ আত্মাৰ অভাৱ। একমাত্ৰ অভাৱটোৱেই হ’ল পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তি। সেইটোৱেই আমাক শক্তি দিয়ে, আৰু সেইটোৱেই মহৎ কাৰ্যবোৰ সাধন কৰে। এয়াই পবিত্ৰ আত্মা; আৰু যদি সেয়া গ্ৰহণ কৰা হ’লহেঁতেন, “জগতৰ ওপৰত পোহৰৰ প্লাৱন নামি আহিলহেঁতেন।”

TAM1897 Q1 29.17প্ৰকাশিত বাক্যৰ আঠাৰো অধ্যায়ত এই কথাটোৱেই কোৱা হৈছে; “মই আন এজন দূতক স্বৰ্গৰ পৰা নমা দেখিলোঁ; তেওঁ অধিক অধিকাৰ পোৱা আৰু তেওঁৰ প্ৰতাপত পৃথিৱী খন দীপ্তিময় হ’ল।” ইয়াত ঠিক সেই কথাটোৱেই আঙুলিয়াই দিয়া হৈছে। সেই পোহৰৰ প্ৰবাহটোক কিহে বাধা দি ৰাখিছে? সেই সময়ৰ পৰাই সেই পোহৰৰ প্ৰবাহটো বিশ্বৰ ওপৰত বিয়পি পৰিবলৈ অপেক্ষা কৰি আছে নেকি?—হয়। ১৮৪৪ চনৰ পিছত ইয়াক কিহে বাধা দি ৰাখিছে?—অবিশ্বাসে। তেতিয়াৰ পৰা কিহে ইয়াক বাধা দি আছে?—অবিশ্বাসে। তেন্তে, মিচৰীয়া দাসত্বৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ সময় হোৱা নাইনে? হে, ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰক! বাৰ্তাটো পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিৰে ঘোষণা কৰা হ’লহেঁতেন; প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত মহাশক্তিত কাম কৰিলেহেঁতেন; জগতৰ ওপৰত পোহৰৰ এক প্ৰবাহ বিয়পি পৰিলেহেঁতেন; বহু বছৰ আগতেই জগতৰ বাসিন্দাসকল সতৰ্ক কৰা হ’লহেঁতেন, অন্তিম কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হ’লহেঁতেন, আৰু খ্ৰীষ্ট তেওঁৰ লোকসকলক মুক্তি দিবলৈ আহিলহেঁতেন! হে, তেনেহ’লে আমি আৰু পলম নকৰোঁ আহক! আমি কিয় মিচৰ দেশৰ পৰা, আৰু সেই শব্দটোৱে বুজোৱা সকলোবোৰৰ পৰা—অৰ্থাৎ আধ্যাত্মিক মিচৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ নাপাম? পবিত্ৰ আত্মা প্ৰদান কৰা হওক আৰু পাপীসকলৰ বাবে কাম কৰিবলৈ সেই মহাশক্তিক অনা হওক; যাতে সেই জ্যোতিৰ সোঁতে জগতখন পোহৰাই তুলিব পাৰে; যাতে জগতখনক সতৰ্ক কৰিব পৰা যায়; যাতে খ্ৰীষ্ট আহিব পাৰে; যাতে আমি এই পাপ আৰু দুখৰ জগতৰ পৰা মুক্তি পাব পাৰোঁ।

TAM1897 Q1 30.1এতিয়া আপোনালোকে এতিয়ালৈকে পৰিস্থিতিটো দেখিছে। মিচৰৰ অন্ধকাৰ আৰু দাসত্ব এই সকলো বছৰ ধৰি আমাৰ ওপৰত আছিল, ঠিক যেনেকৈ ইস্ৰায়েলীয়সকলৰ ওপৰত আছিল যেতিয়া তেওঁলোকে লোহিত সাগৰ পাৰ হৈছিল আৰু মৰুভূমিত আছিল। আৰু ঈশ্বৰে এই লোকসকলকো স্বৰ্গৰ পৰা অহা ৰুটিৰে খুৱাবলৈ প্ৰস্তাৱ দিছে—এনে ৰুটি যিটো তেওঁ অনুমোদন কৰিব পাৰে, এনে ৰুটি যিটো তেওঁ তেওঁলোকক দিব পাৰে যি এনে এক অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে য’ত তেওঁ তেওঁলোকক প্ৰতিটো আধ্যাত্মিক আশীৰ্বাদৰ সৈতে আশীৰ্বাদ কৰিব পাৰে। কিন্তু ইয়াত এতিয়াও বহুতে কয়, হে, আমাৰ আত্মাই এই পাতল ৰুটি ঘৃণা কৰে। আহাঁ, আমি মিচৰ দেশলৈ ঘূৰি যাওঁ য’ত আমি পিয়াঁজ, লিক আৰু নহৰু খাব পাৰিম। যদি সেয়াই স্বাস্থ্য সংস্কাৰ, তেন্তে মই তাৰ কোনোখিনিকে নিবিচাৰোঁ। আমি ক’ত আছিলোঁ? আমি প্ৰভুক আমাক খুৱাবলৈ দিমনে? আমি ঈশ্বৰৰ পৰা অহা খাদ্যৰ তালিকাখন গ্ৰহণ কৰিমনে? নে আমি মিচৰ দেশৰ পিয়াঁজ, লিক, নহৰু আৰু মাংসৰ পাত্ৰবোৰৰ বাবে আকাংক্ষা কৰিম? সেয়াই প্ৰশ্ন।

TAM1897 Q1 30.2আপোনালোকে এতিয়া মানি লৈছে যে পৰিস্থিতিটো তেনেকুৱাই, যে এই সকলোবোৰৰ কাৰণ হৈছে মিচৰীয় দাসত্ব, আৰু সেই মিচৰীয় দাসত্বৰ কাৰণ হৈছে অবিশ্বাস। আপোনালোকে মানি লৈছে যে, আনসকলৰ দৰে আমাকো মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ আৰু বেছি দিন অপেক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। এতিয়া আমি এক মুহূৰ্তৰ বাবে অধ্যয়ন কৰিম যে সেই মুক্তি কেনেকৈ হ’ব; আৰু ইয়াৰ মূল চাবিকাঠি এই বাক্যকেইটাৰ মাজত আছে: “এইসকলেই হ’ল যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে।” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 30.3আহক আমি ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাসমূহলৈ ঘূৰি যাওঁ, আৰু যাত্ৰাপুস্তকৰ বিশ অধ্যায়ত সেইবোৰ এক মুহূৰ্তৰ বাবে চাওঁ। যদি এইটো প্ৰমাণ কৰিবলৈ আৰু কোনো প্ৰমাণৰ প্ৰয়োজন আছিল যে আমি এতিয়াও মিচৰীয় দাসত্বৰ প্ৰভাৱত আছোঁ, তেন্তে নিশ্চিতভাৱে এই কথাই সেই প্ৰমাণক চূড়ান্তভাৱে স্থাপন কৰে। অতি শেহতীয়ালৈকে, আপোনালোক আৰু মই সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে প্ৰকাশ কৰা দহ আজ্ঞাৰ এনে কোনো প্ৰতিলিপি দেখা নাছিলোঁ, য’ত সকলো দহটা আজ্ঞাই আছিল। মইও অতি শেহতীয়ালৈকে তেনে প্ৰতিলিপি দেখা নাছিলোঁ। তথাপিও আমি আজ্ঞাসমূহ পালন কৰাৰ বিষয়ে কথা পাতিছোঁ; আমি আন লোকসকলক আজ্ঞাসমূহৰ বিষয়ে উপদেশ দিছোঁ; আমি আঙুলিয়াই দেখুৱাইছোঁ যে কেনেকৈ ৰোমে আজ্ঞাসমূহ সলনি কৰিছে আৰু চতুৰ্থটো বাদ দিছে আৰু দশমটো বিভক্ত কৰিছে, কিন্তু এই সকলো সময়ছোৱাত আমি নিজেই, আজ্ঞাসমূহৰ আমাৰ প্ৰকাশিত প্ৰতিলিপিৰ পৰা, বা আন কোনোবাই প্ৰকাশ কৰা ক্ৰয় কৰা প্ৰতিলিপিৰ পৰা, আজ্ঞাসমূহৰ এটা অংশ নিজেই বাদ দি আহিছোঁ।

TAM1897 Q1 30.4ঈশ্বৰে স্বৰ্গৰ পৰা তেওঁৰ বিধান ঘোষণা কৰিছিল। তেওঁ আজ্ঞাসমূহৰ বাহিৰেও কিবা কৈছিল নেকি? তেওঁ বেছিকৈ কৈছিল নেকি? তেওঁ প্ৰয়োজনতকৈ বেছি কৈছিল নেকি?—নহয়; কাৰণ ই আছিল নিখুঁত, আৰু তেওঁ কথা বন্ধ কৰাৰ সময়ত ইয়াত যোগ কৰিবলগীয়া একো নাছিল। তেন্তে, যিহেতু তেওঁ কথা শেষ কৰাৰ সময়ত যোগ কৰিবলগীয়া একো নাছিল, তেন্তে তেওঁৰ প্ৰয়োজন হোৱাৰ আগতেই তেওঁ আৰম্ভ কৰিছিল নেকি? যিহেতু তেওঁ কথা শেষ কৰাৰ সময়ত যোগ কৰিবলগীয়া একো নাছিল, তেন্তে আমাৰ মংগলৰ বাবে আমালৈ পোনপটীয়াকৈ কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে কিবা আছিল নেকি? অন্য ভাষাত ক’বলৈ গ’লে, তেওঁ এটামান শব্দ বেছি কৈছিল নে এটামান শব্দ কম কৈছিল?—নহয়! নহয়! নহয়!

TAM1897 Q1 30.5তেন্তে আহকচোন চাওঁ, তেওঁ কি কৈছিল। সেয়া হ’ল: “ঈশ্বৰে এই সকলো কথা ক’লে, ... মোৰ আগত তোমালোকৰ আন কোনো দেৱতা নাথাকক।” তেওঁ তাৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিছিল নেকি? তেওঁ “মোৰ আগত তোমালোকৰ আন কোনো দেৱতা নাথাকক।” বুলি কৈ কথা আৰম্ভ কৰিছিল নেকি?—নহয়। আপুনি তাৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিছে নেকি? আপুনি জানে যে আপুনি কৰিছে। বাৰু, যদি ঈশ্বৰে সেই ঠাইৰ পৰা আৰম্ভ কৰা নাছিল, আৰু আপোনালোক আৰু মই সেই ঠাইৰ পৰাই আৰম্ভ কৰোঁ, তেন্তে আমি তেওঁ কোৱা এনে কিবা এটা বাদ নিদিওঁনে যিটো আমাৰ মংগলৰ বাবেও অপৰিহাৰ্য? তেওঁ ক’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল? পঢ়ক। ঈশ্বৰে এই সকলো কথা ক’লে: “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই। মোৰ আগত তোমালোকৰ আন কোনো দেৱতা নাথাকক।”

TAM1897 Q1 30.6আপুনি নেদেখে নে যে আমি সেইটো কথাই বাদ দিছোঁ যিয়ে মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্তি দেখুৱায়? আৰু আমি ইয়াক কিয় বাদ দিলোঁ? অ’, কাৰণ আমি ভাবিছোঁ যে আমি মিচৰৰ পৰা মুক্তি পোৱা নাই,—আৰু সেয়াই সঁচা। আমি ভাবিছোঁ যে আমাক কেতিয়াও মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনা হোৱা নাই,—আৰু আমাৰ অবিশ্বাসৰ বাবে সেয়াই সঁচা। আমি ভাবিছোঁ, “কেতিয়াও কাৰো সেৱাকৰ্ম কৰা নাই।” কিন্তু আমি আছিলোঁ। আমি নিজৰ দাস আছিলোঁ, পাপৰ শক্তিৰ দাস আছিলোঁ—আধ্যাত্মিক মিচৰৰ দাস আছিলোঁ। কিন্তু আজি ৰাতি মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্তি আছে, আৰু ঈশ্বৰে আপোনাক আৰু মোক এই মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্তিৰ বাবে আহ্বান জনাইছে। আৰু তেওঁ আজি ৰাতি মোক আৰু আপোনাক কৈছে, চীনয় পৰ্বতৰ পৰা যেনেকৈ গৰ্জন কৰিছিল তেনেকৈয়ে গৰ্জন কৰি, য’ত যীচু খ্ৰীষ্টৰ পৰিত্ৰাণৰ বাণী আছে, “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই।” আপুনি বাহিৰলৈ আহিবনে? তেওঁ যে আপোনাক মিচৰ দেশৰ পৰা, দাসগৃহৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছে, সেই কথা আপুনি স্বীকাৰ কৰিবনে? যদি নকৰে, তেন্তে কিয়?

TAM1897 Q1 30.7আমাৰ শত্ৰুবোৰে আমাৰ ওপৰত এই কথাটো দলিয়াইছে—হে, সেই আজ্ঞাবোৰ মোৰ বাবে নহয়। মোক কেতিয়াও মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনা হোৱা নাই। ঈশ্বৰৰ বিধানৰ শত্ৰুবোৰে, ঈশ্বৰৰ পৰিত্ৰাণৰ শত্ৰুবোৰে, সেই কথাটো আপোনাৰ ওপৰত দলিয়াই দিয়ে। তেওঁলোকে মোক—আমাৰ সকলোকে—এই কথা কৈছে যে সেই বিধানটো কেৱল ইহুদীসকলৰ বাবেহে বাধ্যতামূলক, কাৰণ মিচৰী দাসত্বৰ পৰা ইহুদীসকলৰ বাহিৰে আন কাকোৱেই মুক্ত কৰা হোৱা নাই। তেওঁলোকে কয়, “হে, মোক সেই কথা প্ৰচাৰ কৰিব নালাগে, মোক কেতিয়াও মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনা হোৱা নাই।” অৱশ্যে, এইটো যথেষ্ট সঁচা; কিন্তু সেইটো তেওঁলোকৰ কোনো কৃতিত্ব নহয়। আপোনালোক আৰু মই মিচৰীয়া দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হোৱা সকলৰ দৰে থিয় হ’ব লাগিব, আৰু সেই কথাৰ উত্তৰত ক’ব লাগিব, “প্ৰভুক ধন্যবাদ, মোক মিচৰৰ পৰা উলিয়াই অনা হৈছে”; আৰু, মোৰ দুখীয়া, অসহায় ভাই, তুমি মিচৰৰ পৰা মুক্ত নহ’লে, তুমি মিচৰৰ দুৰ্নীতিত ধ্বংস হ’বা।

TAM1897 Q1 30.8অৱশ্যে, মিচৰ দেশত থাকি কোনোৱে সেই বিধান পালন কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকে সেয়া কৰিব পৰা নাছিল। ঈশ্বৰে তেওঁলোকক মিচৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছিল যাতে তেওঁলোকে বিধান পালন কৰিব পাৰে। মিচৰত থকা মানে পাপত থকা, আৰু কোনো মানুহে পাপত থাকি ঈশ্বৰৰ বিধান পালন কৰিব নোৱাৰে; কাৰণ পাপ নিজেই বিধানৰ উলংঘন। অৱশ্যে আপুনি মিচৰত থাকি আজ্ঞাসমূহ পালন কৰিব নোৱাৰে। আপুনি নোৱাৰে; মই নোৱাৰোঁ। কিন্তু প্ৰভুৱে আমাক উদ্ধাৰ কৰক, আৰু তেতিয়াহে আমি আজ্ঞাসমূহ পালন কৰিব পাৰিম, তাৰ আগতে নহয়। প্ৰভুৱে এই কথা ভালদৰেই জানিছিল; সেয়েহে, যেতিয়া তেওঁ ফৰৌণক ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকলক এৰি দিবলৈ ক’লে, তেওঁ কৈছিল, “মোৰ আৰধনা কৰিবৰ অৰ্থে মোৰ লোকসকলক যাবলৈ দিয়া।” অৱশ্যে তেওঁলোকে মিচৰত ঈশ্বৰৰ সেৱা কৰিব পৰা নাছিল। তেওঁ তেওঁলোকৰ কেৱল শাৰীৰিকভাৱে নহয়, আধ্যাত্মিকভাৱেও মুক্ত হোৱাটো বিচাৰিছিল। আৰু তাৰ পিছত, যেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক পালন কৰিবলৈ নিজৰ বিধান দিব, তেওঁ তেওঁলোকক কোৱা প্ৰথম কথাটো হ’ল, “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই।” তেওঁ এই কথা কৈছিল, যাতে তেওঁলোকে সেয়া পালন কৰিব পাৰে।

TAM1897 Q1 31.1এই বিধানখন আচলতে কি ধৰণৰ?—এক আধ্যাত্মিক বিধান। “বিধান যে আত্মিক, সেই বিষয়ে আমি জানো।” তেন্তে বিধানৰ প্ৰথম পদত উল্লেখ কৰা মিচৰখন কি?—সেইখন আধ্যাত্মিক মিচৰ। “আইনখন আধ্যাত্মিক।” তেন্তে, বিধানত উল্লেখ কৰা মিচৰখন হ’ল আধ্যাত্মিক মিচৰ, আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল আপোনাৰ আৰু মোৰ বাবে আধ্যাত্মিক মিচৰৰ পৰা মুক্তি, যিটো হ’ল পাপৰ দাসত্বৰ পৰা মুক্তি।

TAM1897 Q1 31.2এছ. এইচ. লেন.—আপুনি ভাবেনে যে তেওঁলোক কিছু সময়ৰ বাবে আধ্যাত্মিকভাৱে মিচৰৰ বাহিৰত আছিল?

TAM1897 Q1 31.3ক’বলৈ টান। অৱশ্যে মোচি সদায় আছিল; কালেব সদায় আছিল; যিহোচূৱা সদায় আছিল।

TAM1897 Q1 31.4ই. জে. ৱাগনাৰ.—সত্তৰজন বৃদ্ধই ঈশ্বৰক দেখিছিল।

TAM1897 Q1 31.5হয়; তেওঁলোকে ঈশ্বৰক দেখিছিল। অৱশ্যে, লোকসকল যে মিচৰৰ বাহিৰত আছিল, সেইটো কোৱা কঠিন। মোচি সদায় আছিল। আনকি তেওঁ যেতিয়া শাৰীৰিকভাৱে মিচৰত আছিল, তেতিয়াও তেওঁ আধ্যাত্মিকভাৱে ইয়াৰ বাহিৰত আছিল। কালেব আৰু যিহোচূৱা সদায় আধ্যাত্মিকভাৱে মিচৰৰ বাহিৰত আছিল। লোহিত সাগৰৰ বিজয় গীতটোত, মই ভাবোঁ, গোটেই সম্প্ৰদায়টো আধ্যাত্মিকভাৱে মিচৰৰ বাহিৰত আছিল, যদিহে তেওঁলোকে তাক দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখিলেহেঁতেন। যিদৰে প্ৰভুৱে কৈছিল, ‘আহা, মোৰ লোকসকলে যদিহে মোৰ মাতত কাণ পাতিলেহেঁতেন আৰু মোৰ বিধানসমূহত খোজ কাঢ়িলেহেঁতেন, তেন্তে মই তেওঁলোকৰ শত্ৰুবোৰক তেওঁলোকৰ অধীনত অতি সোনকালে দমন কৰিলোহেঁতেন।’ কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকৰ বিশ্বাস পৰীক্ষা কৰা হ’ল, তেওঁলোকে লোৱা একেবাৰে প্ৰথম পদক্ষেপতে, যেতিয়া তেওঁলোক মাৰাহত আছিল, য’ত তিতা পানী আছিল, তেওঁলোকে নিজৰ বিশ্বাস ত্যাগ কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে পুনৰ মিচৰলৈ ঘূৰি যাবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল। যেতিয়া আমি কোনো তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হওঁ, আমি সেইটোক প্ৰভুৱে আমাক পৰিত্যাগ কৰাৰ প্ৰমাণ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিমনে?—নহয়; প্ৰভুক ধন্যবাদ দিয়ক যে সেই তিক্ত অভিজ্ঞতা আমাৰ মংগলৰ বাবে, আৰু ঈশ্বৰে তিক্তক মিঠালৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ সক্ষম।

TAM1897 Q1 31.6(কণ্ঠ) মোক ক্ষমা কৰিব, ভাই জোনছ, কিন্তু ইয়াত এটা পদ আছে—হিব্ৰুৰ একাদশ অধ্যায়ৰ সাতাৱিশতম পদ—যিয়ে দেখুৱায় যে মোচিয়ে মিচৰ দেশৰ মাজতে মিচৰৰ পৰা মুখ ঘূৰাইছিল।

TAM1897 Q1 31.7নিশ্চিতভাৱে। সেয়েহে, শাৰীৰিকভাৱে মিচৰত থকাৰ সময়তে তেওঁ আধ্যাত্মিকভাৱে মিচৰৰ বাহিৰত আছিল।

TAM1897 Q1 31.8ই. জে. ৱাগনাৰ.—যিহোৱাৰ মুক্তিপণ ঘূৰি আহিব, আৰু গীত গানেৰে সৈতে চিয়োনলৈ আহিব।

TAM1897 Q1 31.9হয়: আৰু যদি তেওঁলোকে মোচিৰ গীতটো গাই থাকিলহেঁতেন, আৰু তেতিয়া যি বিশ্বাসেৰে তেওঁলোকে গীতটো গাইছিল, সেই বিশ্বাসতে অটল থাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে সেই দেশখনত প্ৰৱেশ কৰালৈকে গীতটো গাই থাকিলহেঁতেন। আৰু সেইটোৱেই ঈশ্বৰে আমাৰ মনত ৰাখিব বিচাৰে। তেওঁ বিচাৰে যে আমি আমাৰ হৃদয়খন সেই শুভ দেশখনৰ ওপৰত ৰাখোঁ; আৰু তেতিয়া, আমাৰ হৃদয়খন তাত থাকিলে, আমাৰ জীৱনৰ আকাংক্ষাও তাত থাকিব। আৰু তেতিয়া ঈশ্বৰে সোনকালেই আমাৰ জীৱন সেই আশীৰ্বাদপূৰ্ণ দেশৰ আনন্দেৰে পূৰ্ণ কৰিব পাৰে। আৰু সেয়াই হৈছে, ঈশ্বৰ আমাৰ লগত।

TAM1897 Q1 31.10আপোনালোকে ভালদৰেই জানে যে এতিয়াও, হৃদয়খন সেই দেশত থকাৰ পৰিৱৰ্তে এই দেশতে আছে। আমাৰ নিজৰ কিছুমান লোকৰ বাবে, এজন ব্যক্তিক এই দেশৰ পৰা পৃথক হ’বলৈ কোৱাটো দেশদ্ৰোহৰ দৰে লাগে। এজন ব্যক্তিক এই দেশৰ পৰা পৃথক হৈ সেই দেশলৈ যাবলৈ, আৰু এই ৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰী পদ আৰু ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ কোৱাটো তেওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰায় এক অন্যায় দাবী জাপি দিয়াৰ দৰে লাগে। তেওঁলোক মিচৰত আছে, কিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁলোকক মিচৰৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ মাতিছে, যাতে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ হৃদয়খন উন্নত দেশখনৰ ওপৰত স্থাপন কৰে, তেওঁলোকৰ সকলো অনুৰাগ তাত স্থাপন কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ শক্তিৰে সেই দেশৰ বাবে কাম কৰে; যাতে সেই দেশৰ আনন্দ আৰু মহিমাৰ ধাৰা তেওঁলোকৰ হৃদয়ত প্ৰৱাহিত হয়; যাতে গোটেই জগত আৰু সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডই জানিব পাৰে যে ঈশ্বৰেই সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ। যেতিয়া সেয়া কৰা হ’ব, তেতিয়া কাৰ্য সম্পন্ন হ’বলৈ আৰু প্ৰভুৰ আহিবলৈ বেছি সময় নালাগিব।

TAM1897 Q1 31.11যেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্তানসকল লোহিত সাগৰৰ পাৰত আছিল, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ শক্তি প্ৰকাশ পাইছিল, যিটোৱে জাতিসমূহক আশ্চৰ্যচকিত কৰিছিল। আনকি যেতিয়া গুপ্তচৰসকলে দেশখনলৈ গৈছিল, ৰাহাবে কৈছিল: “আপোনালোকৰ ভয় আৰু শংকাই গোটেই দেশখনত বিয়পি পৰিছে, কাৰণ আমি শুনিছোঁ যে ঈশ্বৰে আপোনালোকৰ বাবে কি কৰিছে, আৰু লোকসকলৰ হৃদয় গলি গৈছে।” এইটো সঁচা। আধ্যাত্মিক মিচৰ সম্পৰ্কে আন এটা চিন্তা: যীচুৰ বিষয়ে লিখা আছে, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” যীচুৰ বিষয়ে এইটো কিয় লিখা আছে? যীচুৱে মিচৰলৈ কিয় গৈছিল? তেওঁক মিচৰলৈ কিয় লৈ যোৱা হৈছিল? তেওঁ সেই ঠাইৰ পৰা অলপ দূৰলৈ গৈ বেথলেহেমত নিহত হোৱা শিশুসকলৰ হত্যাকাণ্ডৰ পৰা বাচিব পাৰিলেহেঁতেন, আৰু তেওঁক মিচৰলৈ ইমান দূৰ যাবলগীয়া নহ’লহেঁতেন। হেৰোদৰ আদেশ জাৰি হোৱাৰ সময়ত পেলেষ্টাইনৰ সকলো সৰু ল’ৰা-ছোৱালীক হত্যা কৰা হোৱা নাছিল। কেৱল বেথলেহেম, তাৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চল আৰু উপনগৰসমূহৰ শিশুসকলকহে হত্যা কৰা হৈছিল। বেথলেহেম যিৰূচালেমৰ পৰা মাত্ৰ ছয় মাইল দূৰত আছিল, আৰু যিৰূচালেমৰ ল’ৰা-ছোৱালীসকলক হত্যা কৰা হোৱা নাছিল; সেয়েহে, যদি তেওঁক দহ বা বাৰ মাইল দূৰলৈ লৈ যোৱা হ’লহেঁতেন, তেন্তে প্ৰভুৱেও ৰক্ষা পাব পাৰিলেহেঁতেন।

TAM1897 Q1 31.12তেন্তে তেওঁক মিচৰলৈ কিয় লৈ যোৱা হৈছিল?—যি লিখা আছিল সেয়া পূৰণ হ’বৰ বাবে, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” তেওঁ আছিল আমি নিজেই; আপুনি আৰু মই নিজে। তেওঁ আছিল আমি নিজেই; আৰু যেনেকৈ ঈশ্বৰে মিচৰত তেওঁৰ লোকসকলক লগ পাই তেওঁলোকক বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিছিল, ঠিক তেনেকৈ আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাই আমি থকা ঠাইলৈ আহিছিল, আৰু আমাৰ দৰেই আছিল, আৰু তেওঁক মিচৰৰ পৰা মাতি অনা হৈছিল, এইদৰে দেখুৱাই যে যিজনে তেওঁৰ দৰে হ’ব বিচাৰে, তেওঁও একেদৰে মিচৰৰ পৰা ওলাই আহিব লাগিব। তেওঁ ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ আছিল, আৰু তেওঁক মিচৰৰ পৰা উলিওৱা হৈছিল, এইদৰে দেখুৱাই যে যিসকল ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ হ’ব তেওঁলোকো মিচৰৰ পৰা ওলাই আহিব লাগিব; কাৰণ তেওঁৰ বিষয়ে লিখাৰ দৰেই সকলোৰে বিষয়ে লিখা আছে, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” আপুনি ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ নেকি? “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।”

TAM1897 Q1 31.13কিছু সময় আগতে আমি দেখিছিলোঁ যে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ হ’লে আমাক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনাটো প্ৰয়োজন। এতিয়া আমি দেখোঁ যে যীচুক অনুসৰণ কৰিবলৈ, আমি মিচৰ দেশৰ পৰা আহ্বানিত হ’ব লাগিব। ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাসমূহ পালন কৰিবলৈ, আমি মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহাটো প্ৰয়োজন; যীচুৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাসৰ বাবেও একেদৰে আমি মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহাটো প্ৰয়োজন। আৰু এই দুয়োটাৰে বিষয়ে প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:১২ পদত ব্যক্ত কৰা হৈছে: “এইসকলেই হ’ল যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে।” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 32.1এইদৰে আপুনি দেখিব যে আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে এক আধ্যাত্মিক মিচৰ আছে; আৰু পৰিত্ৰাণৰ সমগ্ৰ পৰিকল্পনাটো হ’ল কেৱল ঈশ্বৰৰ শক্তিৰ দ্বাৰা মিচৰী দাসত্বৰ পৰা মুক্তি; ই হ’ল মিচৰৰ পৰা উলিয়াই আনি ঈশ্বৰৰ পুত্ৰসকলৰ গৌৰৱময় স্বাধীনতালৈ অনা। তেন্তে আমি প্ৰকৃততে প্ৰভুৰ সেৱা কৰিবলৈ মিচৰৰ পৰা ওলাই আহিম নে? আমি এনে কৰিম নে যাতে আমি সত্যতে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰিব পাৰোঁ? আমি কি কৰিম? আমি মিচৰতে থাকি এই সন্মিলনৰ পৰা গুচি যাম নেকি? আমি এই কনফাৰেন্সতে থাকি মিচৰতে থাকিম নেকি? হে, আমি মিচৰৰ পৰা আৰু এই শব্দটোৱে বুজোৱা সকলোবোৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিত্ৰাণ নাপাম নেকি?

TAM1897 Q1 32.2উদ্ধাৰ আমাৰ বাবে বিনামূলীয়া, ই আমাক দিয়া হৈছে। হে তেনেহ’লে, প্ৰতিটো হৃদয় মুকলি হওক, প্ৰতিটো আত্মা ঈশ্বৰৰ ফালে ঘূৰি আহক, আৰু পাপৰ স্বীকাৰোক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁক বিচাৰক, যাতে আমি অন্ধকাৰৰ পৰা উদ্ধাৰ পাওঁ; আৰু এইদৰে যাতে আমি, সন্মিলন শেষ হোৱাৰ আগতেই, ঈশ্বৰৰ পুত্ৰসকলৰ মহিমাময় পোহৰ আৰু স্বাধীনতালৈ উদ্ধাৰ লাভ কৰিব পাৰোঁ; কাৰণ, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” তেওঁ তাৰ বাবেই অপেক্ষা কৰিছে। আমি তেওঁক অপেক্ষাৰত কৰি ৰাখিম নেকি? আৰু যেতিয়া সেয়া আহিব, এই বাক্য পূৰ্ণ হ’ব; তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিৰে ঘোষণা কৰা হ’ব; প্ৰভুৱে আমাৰ প্ৰচেষ্টাৰ সৈতে মহাশক্তিত কাৰ্য কৰিব; জগতৰ ওপৰত পোহৰৰ প্লাৱন নামি আহিব; সোনকালেই জগতৰ বাসিন্দাসকলক সতৰ্ক কৰা হ’ব; সামৰণিৰ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হ’ব; আৰু খ্ৰীষ্ট তেওঁৰ লোকসকলৰ মুক্তিৰ বাবে আহিব। হে, মই ভাবোঁ, আমি কল্পনা কৰাতকৈও অধিক ওচৰ চাপি আহিছোঁ সেই সময়ৰ, যেতিয়া ঈশ্বৰে আমাক উদ্ধাৰ কৰিব। ঈশ্বৰৰ উদ্ধাৰ আমাৰ ইমান ওচৰলৈ আহিছে! আমি সেই দেশত প্ৰৱেশ কৰিমনে? ইস্ৰায়েল বিফল হৈছিল কাৰণ তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰা নাছিল। তেওঁলোকে তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞাবোৰত আশ্চৰ্যজনক কথা দেখা নাছিল। সেই প্ৰতিজ্ঞাবোৰ এতিয়া আমাৰ বাবে। সেইবোৰ আপোনাৰ আৰু মোৰ বাবে সিমানেই প্ৰকৃত হ’ব লাগে, যিমানখিনি তেওঁৰ বাবে আছিল যেতিয়া তেওঁ সেইবোৰ ইস্ৰায়েলক দিছিল, যাৰ বাবে সেইবোৰ প্ৰকৃত নাছিল।

TAM1897 Q1 32.3আপোনালোকে জানে যে লিখা আছে:—

TAM1897 Q1 32.4পাছত জুইৰে মিহলি হোৱা এখন দৰ্পণ যেন সমুদ্ৰ দেখিলোঁ; আৰু যিসকলে সেই পশু, তাৰ প্ৰতিমূৰ্তি, তাৰ চিহ্ন আৰু তাৰ নামৰ সংখ্যাৰ ওপৰত জয়লাভ কৰিছিল, তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ বীণা লৈ সেই কাঁচৰ সাগৰৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা দেখিলোঁ। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) সেই লোক সকলে ঈশ্বৰৰ দাস, মোচিৰ গীত আৰু সেই মেৰ-পোৱালিৰ গীত গান কৰি ক’লে, আপোনাৰ কৰ্ম মহৎ আৰু আচৰিত, সকলোৰে ওপৰত শাসন কৰা, হে প্ৰভু পৰমেশ্বৰ৷ হে চিৰস্থায়ী ৰজা, আপোনাৰ পথ ন্যায় আৰু সত্য৷

TAM1897 Q1 32.5আহ, কিন্তু ঈশ্বৰৰ দাস মোচিৰ গীতটো আছিল মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্তিৰ গীত; আৰু যিসকলে সেই পশু, তাৰ নাম, তাৰ মূৰ্তি আৰু তাৰ নামৰ সংখ্যাৰ ওপৰত বিজয় সাব্যস্ত কৰে,—তেওঁলোক কিহৰ পৰা মুক্ত হয়?—তেওঁলোক মোচিৰ দৰেই মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হয়। আৰু তেওঁলোকে মোচিৰ গীত গায়, কাৰণ তেওঁলোকো মিচৰীয় দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হৈছে। বাইবেলখন ইয়াৰে পৰিপূৰ্ণ। আধ্যাত্মিকভাৱে আমি মিচৰ দেশত আছোঁ, আৰু হে ঈশ্বৰ, তুমি আমাক তাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা। তেতিয়াহে আমি এই গীতটো প্ৰভুলৈ গাম:—

TAM1897 Q1 32.6মই যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে গান কৰিম, কিয়নো তেওঁ মহা জয়েৰে গৌৰৱাম্বিত হ’ল; তেওঁ ঘোঁৰা আৰু অশ্বাৰোহী সমূদ্ৰত পেলালে। যিহোৱা মোৰ বল আৰু গান; তেওঁ মোৰ পৰিত্ৰাণকৰ্ত্তা হ’ল; তেওঁ মোৰ ঈশ্বৰ, আৰু মই তেওঁৰ বাবে এটা নিবাস যুগুত কৰিম। (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)

TAM1897 Q1 32.7আপোনালোকে কৰিবনে? কৰিবনে? মই তেওঁলোকৰ মাজত বসতি কৰি থাকিম আৰু অহা-যোৱা কৰিম; মই তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ হ’ম আৰু তেওঁলোক মোৰ লোক হ’ব।

TAM1897 Q1 32.8এতেকে, প্ৰভুৱে কৈছে, “তোমালোকে সিহঁতৰ মাজৰ পৰা ওলাই আহা আৰু পৃথক হোৱা, আৰু কোনো অশুচি বস্তুক নুচুবা, তাতে মই তোমালোকক গ্ৰহণ কৰিম, আৰু তোমালোকৰ পিতৃ হ’ম আৰু তোমালোকো মোৰ পো-জী হ’বা, ইয়াক সৰ্বশক্তিমান প্ৰভুৱে কৈছে”।

TAM1897 Q1 32.9কিন্তু, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।”

TAM1897 Q1 32.10[তেওঁ] মোৰ পিতৃৰো ঈশ্বৰ, আৰু মই তেওঁৰ প্রশংসা কৰিম। যিহোৱা পৰাক্ৰমী বীৰ; যিহোৱা তেওঁৰ নাম। তেওঁ ফৰৌণৰ ৰথ আৰু সৈন্য সমূহক সমুদ্ৰত পেলালে। ফৌৰণৰ মনোনীত সেনাপতিসকল চূফ সাগৰত ডুবিল। জল সমূহে তেওঁলোকক ঢাকি ধৰিলে; শিলৰ দৰে তেওঁলোক অগাধ জলৰ ত’ললৈ গ’ল। হে যিহোৱা, আপোনাৰ সোঁ হাত, পৰাক্ৰমত মহিমান্বিত হ’ল; হে যিহোৱা, আপোনাৰ সোঁ হাতে শত্ৰুক গুড়ি কৰিছে। আপুনি আপোনাৰ মহান মহিমাৰে আপোনাৰ বিৰুদ্ধে উঠাবোৰক বিনষ্ট কৰিলে। আপুনি পঠোৱা আপোনাৰ ক্ৰোধাগ্নিয়ে; তেওঁলোকক নৰাৰ দৰে গ্রাস কৰিছে। আপোনাৰ নিশ্বাসতে জল সমূহ স্তূপাকৃত হ’ল; বৈ যোৱা জল সমূহো স্তূপাকৃত হ’ল; সমুদ্ৰৰ অগাধ জল সাগৰৰ অন্তৰ ভাগত গোট বান্ধিলে। শত্ৰুৱে কৈছিল, ‘মই পাছে পাছে খেদি যাম, মই আগ ভেটি ধৰিম, মই লুটদ্ৰব্য ভগাই ল’ম; মোৰ হাবিয়াহ তেওঁলোকৰ ওপৰত পূৰ হ’ব; মই তৰোৱাল উলিয়াম, মোৰ হাতে তেওঁলোকক সংহাৰ কৰিব।’ কিন্তু আপুনি আপোনাৰ বায়ুৰে ফু দিলত সাগৰে তেওঁলোকক ঢাকি ধৰিলে; তেওঁলোক সীহৰ দৰে মহাজলত ডুব গ’ল। হে যিহোৱা, দেৱতাবোৰৰ মাজত আপোনাৰ তুল্য কোন? পবিত্ৰতাত আপোনাৰ দৰে মহিমান্বিত কোন? প্ৰশংসাত গৌৰৱাম্বিত, আচৰিত কৰ্ম কৰোঁতা কোন? আপুনি আপোনাৰ সোঁ হাত মেলিলে, আৰু পৃথিৱীয়ে তেওঁলোকক গ্ৰাস কৰিলে। আপুনি উদ্ধাৰ কৰা লোকসকলক আপোনাৰ দয়াৰে চলাই আনিছে।

TAM1897 Q1 32.11সেইটোৱেই কোৱা হৈছে: “আপুনি উদ্ধাৰ কৰা লোকসকলক … চলাই আনিছে।” তেওঁ আপোনালোকক মুক্তি দিছে নে? কিহৰ পৰা মুক্তি দিছে?—পাপৰ পৰা মুক্তি দিছে। আৰু পাপেই হৈছে আধ্যাত্মিক মিচৰ।

TAM1897 Q1 32.12আপুনি আপোনাৰ পৰাক্ৰমেৰেই তেওঁলোকক আপোনাৰ পবিত্ৰ নিবাসলৈ লৈ গৈছে। [তেওঁক লৈ যাবলৈ দিয়ক।] লোকসকলে শুনিব আৰু তেওঁলোক কঁপি উঠিব।

TAM1897 Q1 32.13মোচিৰ গীত গাবৰ সময় আহি পৰিছে। আমি সেইটো গাম নেকি? কিন্তু আমি মিচৰত সেইটো গাব নোৱাৰোঁ। আপুনি যদি মিচৰত থাকে তেন্তে সেইটো গাব নোৱাৰে, কাৰণ তেওঁলোক মিচৰৰ পৰা উদ্ধাৰ নোহোৱালৈকে তেওঁলোকে সেইটো গাব পৰা নাছিল।

TAM1897 Q1 32.14লোকসকলে শুনিব আৰু তেওঁলোক কঁপি উঠিব; পলেষ্টিয়া লোকসকলক ত্ৰাসে বেৰি ধৰিছে। তেতিয়া ইদোমৰ প্রধান লোকসকলে ভয় কৰিলে; মোৱাবৰ সৈন্য সকল কঁপি উঠিল; কনান-বাসী সকলোৱেই দিশহাৰা হৈ গ’ল। ভয় আৰু ত্ৰাসে তেওঁলোকক বেৰি ধৰিলে; আপোনাৰ বাহুবলৰ শক্তিৰ কাৰণে তেওঁলোক শিলৰ দৰে নীৰৱ হৈ ৰ’ল; হে যিহোৱা, আপোনাৰ লোকসকল পাৰ নোহোৱালৈকে; আপুনি উদ্ধাৰ কৰা লোকসকল পাৰ নোহোৱালৈকে। আপুনি তেওঁলোকক আনিব।

TAM1897 Q1 32.15তেওঁ কাক ভিতৰলৈ আনিব? আপুনি কি কয়? প্ৰভুৱে তেওঁৰ বাসস্থানলৈ কাক আনিব? আপোনাক নেকি? আপুনি মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহিছে নেকি? “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” “আপুনি তেওঁলোকক আনিব আৰু আপোনাৰ অধিকাৰ কৰা পাহাৰত স্থাপন কৰিব, হে যিহোৱা, আপুনি নিবাস কৰিবলৈ যুগুত কৰা ঠাই।” তেতিয়া আমি প্ৰভুৰ সৈতে তাত বাস কৰিম, আৰু এইদৰেই আমি চিৰকাললৈ প্ৰভুৰ সৈতে থাকিম।

TAM1897 Q1 33.1হে প্ৰভু, যি ধৰ্মধাম আপুনি নিজৰ হাতেৰে নিৰ্ম্মাণ কৰিলে। যিহোৱাই সদা-সৰ্ব্বদায় ৰাজত্ব কৰিব। কাৰণ ফৰৌণৰ ৰথ আৰু অশ্বাৰোহীৰ সৈতে ঘোঁৰাবোৰ সমুদ্ৰৰ মাজত সোমাল। যিহোৱাই সমুদ্ৰৰ জল তেওঁলোকৰ ওপৰলৈ উভটাই আনিলে। কিন্তু ইস্ৰায়েলী লোকসকল হ’লে, সমুদ্ৰৰ মাজেদি শুকান বাটেদি গুছি গ’ল। তেতিয়া হাৰোণৰ বায়েক মিৰিয়ম ভাববাদিনীয়ে তেওঁৰ হাতত খঞ্জৰি ল’লে; আৰু তেওঁৰ পাছে পাছে আন আন মহিলাসকলেও হাতত খঞ্জৰি লৈ, নাচি নাচি ওলাই গ’ল। মিৰিয়মে তেওঁলোকৰ আগত গীত গালে, “তোমালোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে গান কৰা, কিয়নো তেওঁ মহা-গৌৰৱাম্বিত হ’ল; তেওঁ ঘোঁৰা আৰু অশ্বাৰোহীক সমুদ্ৰত পেলাই দিলে।”

TAM1897 Q1 33.2“মই তোমালোকক মিচৰ দেশৰ পৰা মাতিছোঁ,” প্ৰভুৱে কৈছে, আৰু আমি মিচৰ দেশৰ পৰাই আহিছোঁ। এতিয়া তেওঁ কৈছে, “মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, আৰু তোমালোক মোৰ লোক।” “মই যিহোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ বন্দীঘৰৰ পৰা উলিয়াই অনা তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ময়েই।” আৰু, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” আৰু আজি যেতিয়া কোৱা হয় তেতিয়া ইয়াৰ অৰ্থ এইটোৱেই: এওঁলোকেই, এওঁলোকেই “এওঁলোকেই সেইসকল, যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাসমূহ আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে।”

TAM1897 Q1 33.3মণ্ডলীয়ে গীত গায়:—