বেবিলন আৰু মিচৰৰ পৰা ওলাই অহা
TAM1897 Q1 45.8১৮৯৭ চনৰ ১৫ মাৰ্চ, সোমবাৰে সন্ধিয়া দিয়া ধৰ্মোপদেশ জেনেৰেল কনফাৰেন্স বুলেটিন, প্ৰথম কোৱাৰ্টাৰ, ১৮৯৭, খণ্ড ২, সংখ্যা ১, পৃষ্ঠা ৪৫-৫৪-ত মুদ্ৰিত।
TAM1897 Q1 45.9যোৱা নিশাৰ আমাৰ পাঠত আমি যিহূদাৰ ইতিহাসৰ এনে এটা সময়ত আহি পাইছিলোঁ, যেতিয়া অচূৰৰ পৰা অহা বিপদে দেশখনক বানপানীৰ দৰে আৱৰি ধৰিছিল। তেওঁলোকে ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ বিচাৰিছিল, আৰু প্ৰভুৱে তেওঁলোকক সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে তেওঁক বিচাৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল, যাতে তেওঁ তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে মিতিৰালি, গোট-বন্ধন আৰু মিচৰ দেশৰ সৈতে মিত্ৰতাৰ জৰিয়তে নিজকে উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল।
TAM1897 Q1 45.10এইদৰে চলি থাকিল যেতিয়ালৈকে হিষ্কিয়াৰ জীৱনত এনে এটা সময় আহি নপৰিল যেতিয়া মিচৰৰ পৰা অহা সকলো সহায় সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ গ’ল, তেওঁ যে সেয়া বিচাৰিছিল তেনে নহয়, বৰঞ্চ পৰিস্থিতিয়েই এনে হৈ পৰিছিল। অচূৰৰ ৰজাই যিৰূচালেম আৰু ভূমধ্য সাগৰৰ মাজেদি ঘূৰি গৈছিল আৰু মিচৰ আৰু যিৰূচালেমৰ সেনাৰ মাজত নিজকে স্থাপন কৰিছিল, যাতে যিহূদাৰ আৰু মিচৰৰ সৈন্যই একত্ৰিত হ’ব নোৱাৰে। তেতিয়া তেওঁ দুয়োটাৰ যিকোনো এটা দলক অকলে পৰাস্ত কৰিব পাৰিলেহেঁতেন।
TAM1897 Q1 45.11যেতিয়া চনহেৰীব প্ৰথমবাৰৰ বাবে যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে আহিছিল, তেওঁ একেই কাম কৰিছিল, আৰু হিষ্কিয়াই ইমানেই ভুল কৰিছিল যে শাস্ত্ৰত লিখা আছে যে তেওঁ অচূৰৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ কৈছিল, “মই অপৰাধ কৰিলোঁ; আপুনি মোৰ ৰাজত্বৰ পৰা উলটি যাওঁক; আপুনি যি বিচাৰিব মই তাক দিবলৈ প্রস্তুত আছোঁ।” আৰু অচূৰৰ ৰজাই তেওঁৰ ওপৰত ত্ৰিশ টেলাণ্ট সোণ আৰু তিনিশ টেলাণ্ট ৰূপৰ বোজা জাপি দিলে, আৰু এই খাজনা দিবলৈ হিষ্কিয়াই ঈশ্বৰৰ গৃহৰ পৰা ধন-ৰূপ চুৰি কৰিবলগীয়া হ’ল।
TAM1897 Q1 45.12এই বিপদৰ কাৰণ আছিল যে এক্ৰোনৰ লোকসকলে অচূৰৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল; কিন্তু এক্ৰোনৰ ৰজা অচূৰৰ ৰজাৰ প্ৰতি বিশ্বাসী আছিল, আৰু তেওঁ লোকসকলৰ সৈতে বিদ্ৰোহত যোগ দিবলৈ ইচ্ছুক নাছিল। তাৰ পিছত লোকসকলে তেওঁক বলপূৰ্বকভাৱে বন্দী কৰি যিৰূচালেমলৈ লৈ গ’ল, আৰু সুৰক্ষিতভাৱে ৰাখিবলৈ হিষ্কিয়াক গতাই দিলে। আৰু হিষ্কিয়াই তেওঁক গ্ৰহণ কৰিলে। হিষ্কিয়া অচূৰীয়া ৰজাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ বিদ্ৰোহৰ প্ৰতি ইমানেই সহানুভূতিশীল আছিল যে তেওঁ ইয়াত ইমানখিনি যোগ দিবলৈ ইচ্ছুক আছিল।
TAM1897 Q1 45.13অচূৰৰ ৰজাই আহি এক্ৰন দখল কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ এক্ৰনৰ ৰজাক আনি এক্ৰনৰ সিংহাসনত পুনৰ বহুৱাবলৈ যিৰূচালেমলৈ যাত্ৰা কৰিলে। হিষ্কিয়াই চহৰখন সুৰক্ষিত কৰিলে, প্ৰতিৰক্ষা-প্ৰাচীৰ নিৰ্মাণ কৰিলে আৰু প্ৰয়োজনীয় সকলো প্ৰতিৰক্ষামূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিলে; কিন্তু সেয়া ফলপ্ৰসূ নহ’ল, সেইবোৰে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে; কাৰণ ঈশ্বৰে তেওঁলোকক সেইদৰে ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিছিল। মই সেই অভিযানৰ বিষয়ে চনহেৰীবৰ বিৱৰণ আৰু বাইবেলৰ বিৱৰণ পঢ়িম। এই দুয়োটা বিৱৰণ “Empires of the Bible”ৰ ৩২২ পৃষ্ঠাত আৰু তাৰ পিছৰ তিনিটা পৃষ্ঠাত একেলগে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মই ১৫ নং অনুচ্ছেদৰ পৰা পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ। চনহেৰীবে কৈছে যে কেনেকৈ এক্ৰনৰ লোকসকলে বিদ্ৰোহ কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ৰজাক বন্দী কৰিছিল। তেওঁ কৈছে:—
TAM1897 Q1 46.1এক্ৰনৰ মুখ্য পুৰোহিত, অভিজাত শ্ৰেণীৰ লোক আৰু সাধাৰণ জনতা, যিসকলে তেওঁলোকৰ ৰজা পাদিয়াক (যিজনে অচূৰীয়া দেশৰ বিশ্বাস আৰু উপাসনা মানিছিল) লোৰ শিকলিৰে বান্ধিছিল; আৰু যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়ালৈ গতাই দিছিল; আৰু দেৱতাজনৰ প্ৰতি শত্ৰুতা আচৰণ কৰিছিল; সেই লোকসকল এতিয়া অন্তৰত অতিশয় ভীত হৈ পৰিছিল।
TAM1897 Q1 46.2আৰু তেওঁ চহৰখন দখল কৰিলে, আৰু তেওঁ কৈ গ’ল, “যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াই মোৰ যুঁৱলিৰ অধীন হোৱা নাছিল।” তাৰ পিছত বাইবেলত কোৱা হৈছে, সেয়েহে “অচূৰৰ ৰজা চনহেৰীবে যিহূদাৰ সকলো গড়েৰে আবৃত নগৰবোৰ আক্রমণ কৰি সেইবোৰ অধিকাৰ কৰি ল’লে।” তাৰ পিছত চনহেৰীবে কয়:—
TAM1897 Q1 46.3সেই চহৰসমূহৰ ছয়চল্লিশটা শক্তিশালী দুৰ্গ, আৰু তেওঁলোকৰ অঞ্চলৰ অসংখ্য চহৰ, যুদ্ধ সঁজুলিৰে সৈতে, মই অৱৰোধ কৰিলোঁ, মই দখল কৰিলোঁ, মই লুণ্ঠন কৰিলোঁ, আৰু লুণ্ঠিত সম্পত্তি হিচাপে গণনা কৰিলোঁ.... দুই লাখ এশ পঞ্চাশ জন লোক, সৰু-বৰ, পুৰুষ-মহিলা, ঘোঁৰা, ঘোঁৰী, গাধা, উট, ষাঁড় আৰু ভেড়া, অসংখ্য জন, তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা মই লৈ গ’লোঁ আৰু লুণ্ঠিত সম্পত্তি হিচাপে বিতৰণ কৰিলোঁ।
TAM1897 Q1 46.4তাৰ পিছত বাইবেলত কোৱা হৈছে:—
TAM1897 Q1 46.5হিষ্কিয়াই যেতিয়া চনহেৰীব অহা আৰু যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ যুদ্ধ কৰিবৰ মন থকা দেখিলে, তেওঁ নগৰৰ বাহিৰত থকা ভুমুকবোৰৰ পানী বন্ধ কৰিবলৈ অধ্যক্ষ আৰু বীৰপুৰুষসকলৰ সৈতে আলোচনা কৰিলে; তাতে তেওঁলোকে তেওঁক সহায় কৰিলে। তেতিয়া অনেক মানুহ গোট খাই সকলো ভুমুক আৰু দেশৰ মাজেদি বৈ যোৱা জুৰিবোৰ বন্ধ কৰি দিলে। তেওঁলোকে ক’লে,অচূৰৰ ৰজাসকলে আহি কিয় অধিক পৰিমাণে পানী পাব?” এনেতে হিষ্কিয়াই সাহেৰে ভগা চিগা গড়বোৰ মেৰামত কৰি, ওখ ঘৰবোৰ সমান আৰু ওখ কৰিলে; আৰু বাহিৰত আন গড় সাজি দায়ুদৰ নগৰত থকা মিল্লো সুসজ্জিত কৰিলে আৰু বহু পৰিমাণে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ আৰু ঢাল যুগুত কৰিলে।
TAM1897 Q1 46.6এতিয়া চনহেৰীব কৈছে:—
TAM1897 Q1 46.7মই তেওঁক [হিষ্কিয়াক] নিজৰ ৰাজধানী যিৰূচালেমৰ ভিতৰত, এখন পিঞ্জৰাত আবদ্ধ চৰাইৰ দৰে আৱদ্ধ কৰি ৰাখিছিলোঁ; তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মই যুদ্ধগড় নিৰ্মাণ কৰিছিলোঁ (কাৰণ তেওঁ নিজৰ চহৰৰ ডাঙৰ দুৱাৰখনৰ প্ৰাচীৰসমূহ নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল)।
TAM1897 Q1 46.8আৰু এতিয়া বাইবেলত কোৱা হৈছে:—
TAM1897 Q1 46.9তেওঁ লোকসকলৰ ওপৰত সেনাপতিসকল নিযুক্ত কৰিলে৷ নগৰৰ দুৱাৰৰ ওচৰৰ মুকলি ঠাইত নিজৰ ওচৰত তেওঁলোকক গোটাই উৎসাহ দি তেওঁ এই কথা ক’লে, “তোমালোকে বলৱন্ত আৰু সাহসিয়াল হোৱা৷ অচুৰৰ ৰজালৈ আৰু তেওঁ লগৰ সেই সৈন্য সমূহলৈ ভয় নকৰিবা আৰু ব্যাকুল নহ’বা, কাৰণ তেওঁৰ লগত থকা সকলোতকৈ আমাৰ লগত থকা জন মহান। তেওঁৰ লগত মাংসময় বাহুহে আছে, কিন্তু আমাক সহায় কৰিবলৈ আৰু আমাৰ ফলীয়া হৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আমাৰ লগত আছে।” তাতে লোকসকল যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াৰ কথাত সান্তনা পালে।
TAM1897 Q1 46.10এই সকলোবোৰ কথা সঁচা আছিল, যদিহে তেওঁ এই বিষয়টোত নিৰ্দোষী হ’লহেঁতেন; কিন্তু সেই সময়ত এক্ৰনৰ ৰজা পাদিয়া যিৰূচালেমৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ থকাৰ বাবে, প্ৰভুৱে চহৰখনৰ ৰক্ষা কৰি হিষ্কিয়াই লোৱা পথটোক সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰিলে। ফলস্বৰূপে চনহেৰীবে কৈছে:—
TAM1897 Q1 46.11হিষ্কিয়াই নিজে মোৰ মহিমাৰ অপমানৰ ভয়ত অভিভূত হৈছিল; আৰু সেই ভয়ে উৰ্বি, তেওঁৰ নিজৰ সৈন্যসকল আৰু আন সৈন্যসকলকো অভিভূত কৰিছিল—যিসকলক তেওঁ নিজৰ ৰাজকীয় চহৰ যিৰূচালেমলৈ প্ৰৱেশ কৰাইছিল সেই আন সৈন্যসকল।
TAM1897 Q1 46.12তাৰ পিছত বাইবেলত কোৱা হৈছে:—
TAM1897 Q1 46.13তাতে অচূৰৰ ৰজাই যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াৰ পৰা তিনিশ কিক্কৰ ৰূপ আৰু ত্ৰিশ কিক্কৰ সোণ দাবী কৰিলে। সেয়ে, ৰজা হিষ্কিয়াই যিহোৱাৰ গৃহ আৰু ৰাজভঁৰালত যিমান ৰূপ আছিল, সকলোবোৰ তেওঁক দিলে। তাৰ পাছত যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াই যিহোৱাৰ মন্দিৰৰ দুৱাৰ আৰু স্তম্ভবোৰৰ পৰা সোণৰ পতাবোৰ এৰুৱাই সেইবোৰ অচূৰৰ ৰজাক দি দিলে।
TAM1897 Q1 46.14আৰু এই বিষয়ে চনহেৰীব কয়:—
TAM1897 Q1 46.15পূৰ্বতে বছৰি আদায় কৰা কৰৰ লগত মই মোৰ আধিপত্যৰ অধীনত মিত্ৰতাৰ কৰ যোগ দি তেওঁৰ ওপৰত জাপি দিলোঁ.... যিসকল কাৰিকৰ, সৈনিক আৰু নিৰ্মাতাসকলক তেওঁ তেওঁৰ ৰাজধানী যিৰূচালেমৰ দুৰ্গীকৰণৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰিছিল, তেওঁলোকেই এতিয়া কৰ বহন কৰিছিল। ত্ৰিশ ট্যালেন্ট সোণ, ৮০০ ট্যালেন্ট ৰূপ; বোৱা কাপোৰ, ৰঙা, এম্ব্ৰইডাৰী কৰা; ডাঙৰ আকাৰৰ বহুমূলীয়া পাথৰ; হাতীৰ দাঁতৰ শয্যা, হাতীৰ দাঁতৰ গতিশীল সিংহাসন, ম’হৰ ছাল, ডেন কাঠ, কু কাঠ, সকলো ধৰণৰ এক বিশাল ভঁৰাল; আৰু তেওঁৰ কন্যাসকল, তেওঁৰ মহলৰ নপুংসকসকল, পুৰুষ সংগীতজ্ঞ, আৰু মহিলা সংগীতজ্ঞসকলক মোৰ ৰাজধানী নীনবিলৈ মোৰ পিছত পঠিয়াইছিল। আৰু কৰ-উৎসৰ্গ দিবলৈ আৰু শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাবলৈ তেওঁ তেওঁৰ দূত পঠিয়াইছিল। মই তেওঁৰ যিবোৰ চহৰ লুণ্ঠন কৰিছিলোঁ, সেইবোৰ তেওঁৰ ৰাজ্যৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰিছিলোঁ, আৰু আশদোদৰ ৰজা মিতিন্টি, এক্ৰনৰ ৰজা পাদিয়া, আৰু গাজাৰ ৰজা জিল্লি-বেলক দিছিলোঁ। মই তেওঁৰ ৰাজ্য সৰু কৰিছিলোঁ।
TAM1897 Q1 46.16এয়াই শাস্ত্ৰৰ সেই পদটোৰ সম্পূৰ্ণ কাহিনী, য’ত কোৱা হৈছে যে হিষ্কিয়াই অচূৰৰ ৰজালৈ বাৰ্তা পঠিয়াই কৈছিল, “মই অপৰাধ কৰিলোঁ; আপুনি মোৰ ৰাজত্বৰ পৰা উলটি যাওঁক; আপুনি যি বিচাৰিব মই তাক দিবলৈ প্রস্তুত আছোঁ।”
TAM1897 Q1 46.17ইয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছত হিষ্কিয়াই মিচৰলৈ দূত পঠালে, আৰু মিচৰে হিষ্কিয়াৰ সৈতে মিত্ৰতা স্থাপন কৰি এখন সেনা পঠালে। চনহেৰীবে এই খবৰ সময়মতে পাই মিচৰ আৰু যিৰূচালেমৰ মাজত নিজৰ সেনা মোতায়েন কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰথমে যিৰূচালেমলৈ দূত পঠাই হিষ্কিয়াক আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ ক’লে, আৰু তেওঁ মিচৰৰ পৰা উভতি অহালৈকে অপেক্ষা কৰিবলৈ ক’লে, আৰু তেওঁ আহি তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ নিজৰ দেশৰ দৰে এখন দেশলৈ বন্দী কৰি লৈ যাব, যিখন তেওঁলোকৰ দেশৰ দৰেই ভাল হ’ব। কিন্তু হিষ্কিয়াই তেওঁলোকক একো উত্তৰ নিদিবলৈ ক’লে, আৰু লোকজন লাকীশলৈ উভতি গ’ল, আৰু দেখিলে যে ৰজাজন লিব্নালৈ গৈছে, আৰু তেওঁলোকে তাত তেওঁক সেই বিষয়ে জনালে।
TAM1897 Q1 46.18তেতিয়া চনহেৰীবে শুনিলে যে মিচৰৰ সেনাবাহিনী আগবাঢ়ি আহি আছে, আৰু তেওঁ পুনৰ যিৰূচালেমলৈ এখন চিঠি পঠালে, য’ত লিখা আছিল যে তেওঁ কি কৰিব পাৰে আৰু প্ৰভুৱে কি কৰিব নোৱাৰে; আৰু এইবুলিও লিখা আছিল যে হিষ্কিয়াই প্ৰভুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নালাগে, কাৰণ প্ৰভুৱে তেওঁলোকক তেওঁৰ হাতৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰে; আৰু এইবুলিও লিখা আছিল যে যেতিয়া তেওঁ মিচৰৰ ৰজাৰ সৈতে নিজৰ কাম শেষ কৰিব, তেতিয়া তেওঁ আহিব, আৰু যিৰূচালেমে তাৰ পৰিণাম ভোগ কৰিবলগীয়া হ’ব।
TAM1897 Q1 46.19এই সময়লৈকে হিষ্কিয়াই প্ৰভুক বিশ্বাস কৰিবলৈ শিকিছিল; কাৰণ তেওঁৰ বিশ্বাস কৰিবলৈ আন কোনো নাছিল। অৱশেষত তেওঁ প্ৰভুক বিশ্বাস কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। সেয়েহে তেওঁ মন্দিৰলৈ গৈছিল, চনহেৰীবৰ সেই চিঠিখন প্ৰভুৰ সন্মুখত থৈছিল, আৰু প্ৰভুক কৈছিল, এয়া এতিয়া ইয়াত আছে; আমি একো কৰিব নোৱাৰোঁ। হে প্ৰভু, আমাৰ হৈ তুমি হস্তক্ষেপ কৰা। আৰু প্ৰভুৱে তেনে কৰিলে। সেই নিশা চনহেৰীবৰ সৈন্যবাহিনী নিহত হ’ল, আৰু তেওঁ নীনবিলৈ উভতি গ’ল। এইদৰে শেষত, এই সকলো কঠিন সময়, তেওঁলোকৰ ওপৰত অহা এই দুৰ্যোগবোৰ, আৰু যিবোৰে তেওঁলোকক ইমানেই সম্পূৰ্ণৰূপে আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল যে তেওঁলোকে মিচৰ বা আন কোনো ঠাইৰ পৰা কোনো সহায় পোৱা নাছিল, সেই সকলোবোৰৰ মাজেৰে তেওঁলোকক সেই ঠাইলৈ অনা হ’ল য’ত প্ৰভুৱে তেওঁলোকক প্ৰথমতে বিচাৰিছিল—য’ত তেওঁ তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিছিল।
TAM1897 Q1 47.1যদিহে তেওঁলোকে সেই সময়ত কৰাৰ দৰে সদায় প্ৰভুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে প্ৰভুৱেও সদায় তেওঁলোকৰ বাবে সেই সময়ত কৰা কামখিনি কৰিলেহেঁতেন। তেওঁলোক কেতিয়াও অচূৰৰ অধীনত নাপৰিলহেঁতেন, নতুবা মিচৰ দেশৰ সৈতেও কোনো সম্পৰ্ক নাছিলহেঁতেন। তেওঁলোক কেতিয়াও লুট-পাতৰ বলি নহ’লহেঁতেন আৰু তেওঁলোকক বন্দী কৰি লৈ যোৱা নহ’লহেঁতেন। তেওঁলোক সদায় প্ৰভুৰ লোক আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য হিচাপে অকলশৰে বাস কৰিলেহেঁতেন, আন কোনো ৰাষ্ট্ৰৰ গণনাত নপৰাকৈ।
TAM1897 Q1 47.2মই যিহূদাৰ ইতিহাস বিশদভাৱে অনুসৰণ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। এয়া একেবাৰে দশটা গোত্ৰৰ ইতিহাসৰ পুনৰাবৃত্তি। যোৱা নিশা আমি লক্ষ্য কৰা ইতিহাসটোকে ই কেৱল পুনৰাবৃত্তি কৰিব, যেতিয়ালৈকে আমি সেই ঠাইলৈ নাহোঁ য’ত প্ৰভুৱে তেওঁৰ শেষ ৰজা চিদিকিয়ালৈ তেওঁৰ ভাববাদীক পঠাইছিল আৰু কৈছিল, “পাগুৰি গুচুউৱা আৰু ৰাজমুকুট দূৰ কৰা! এইবোৰ আৰু একেই হৈ নাথাকিব! চাপৰক ওখ কৰা হ’ব আৰু ওখক চাপৰ কৰা হ’ব। মই সকলো নষ্ট কৰিম! নষ্ট কৰিম! নষ্ট কৰিম! স্বত্ব থকা জনা নহালৈকে নিশ্চয়ে এই ৰাজমুকুট আৰু নাথাকিব; আৰু তেতিয়া মই এইবোৰ সেই জনাকহে দিম।”
TAM1897 Q1 47.3তাৰ কিছুদিন পিছতে, দেশৰ আটাইতকৈ দৰিদ্ৰ আৰু একো নথকা লোকসকলক বাদ দি বাকী সকলো লোককে বেবিলনলৈ বন্দী কৰি লৈ যোৱা হ’ল। তেওঁলোকক দেশত এৰি থৈ যোৱা হ’ল, যাতে তেওঁলোকে নিজৰ ইচ্ছামতে দেশখনৰ অধিকাৰ ল’ব পাৰে। এইদৰে সেই সময়ত দৰিদ্ৰ হোৱা আৰু একো নথকাটো এক আশীৰ্বাদ আছিল; আৰু এয়া এতিয়া পৃথিৱীত বাস কৰা সকলো মানুহৰ বুজাৰ বাবে লিখা হৈছিল। এতিয়া ধনী হোৱা আৰু বিশাল সম্পত্তিৰ মালিক হোৱাটো কোনো আশীৰ্বাদ নহয়। আৰু সেই দিনবোৰ সোনকালেই আহিব যেতিয়া এই পৃথিৱীত দুখীয়া আৰু একো নথকাসকল আটাইতকৈ ভাল অৱস্থাত থাকিব। সেইদিনত যিৰূচালেম ধ্বংস হোৱাৰ সময়ত এনেকুৱাই হৈছিল, আৰু তেওঁলোকক বেবিলনলৈ বন্দী কৰি লৈ যোৱা হৈছিল বা হত্যা কৰা হৈছিল।
TAM1897 Q1 47.4সেই সময়ত যিসকলৰ একো নাছিল, তেওঁলোকে দেশৰ য’তে ত’তে ঘৰ সাজিব পাৰিছিল; কাৰণ গোটেই দেশখন তেওঁলোকৰ নিজৰ বাবে আছিল। বাকী সকলোকে বন্দী কৰি লৈ যোৱা হৈছিল। আৰু এইদৰেই পুনৰ হ’বলৈ গৈ আছে। যিসকলে এই জগতৰ সম্পত্তিৰ প্ৰতি আসক্ত হৈ আছে, যিসকলে ধনী হ’বলৈ সংকল্প কৰে, তেওঁলোক নিজৰ ধন-সম্পত্তিৰ দ্বাৰাই বন্দী হৈ পৰিব, আৰু সমগ্ৰ জগতৰ সৈতে ধ্বংস হ’ব। তাৰ পিছত এই জগতৰ ধন-সম্পত্তিত দৰিদ্ৰ, আৰু যাৰ একো নাই, কাৰণ তেওঁলোকে সকলো ঈশ্বৰৰ কাৰ্যত অৰ্পণ কৰিছে,—তেওঁলোকেই প্ৰভুৰ দেশত বাস কৰিব, যেতিয়া পৃথিৱীৰ দেশত বাস কৰা সকলোকে বন্দী কৰি লৈ যোৱা হ’ব, আৰু সমগ্ৰ পৃথিৱী ধ্বংস হ’ব।
TAM1897 Q1 47.5ইস্ৰায়েলৰ ধৰ্মত্যাগ আৰু তেওঁলোকৰ ধ্বংসৰ এই বিৱৰণটো অৰ্থহীনভাৱে লিখা হোৱা নাই। হোচেয়া আৰু যোৱা নিশা উল্লেখ কৰা ভৱিষ্যদ্বাণীবোৰ অৰ্থহীনভাৱে লিখা হোৱা নাই। যিচয়াৰ অষ্টম অধ্যায়টো অৰ্থহীনভাৱে লিখা হোৱা নাই। এই বাক্যবোৰ আমাৰ বাবে লিখা হৈছিল, আৰু আমি আমাৰ দিনত এইবোৰৰ প্ৰতি মনোযোগ দিব লাগিব।
TAM1897 Q1 47.6এতিয়া আমি যিহূদাৰ শেষ দিনবোৰৰ কথালৈ আহিছোঁ। যিৰিমিয়া আৰু যিহিষ্কেলৰ পুস্তকসমূহ পঢ়ক। সেইবোৰ আজি সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ বাবে প্ৰকাশিত বাক্যৰ পুস্তকৰ দৰেই বৰ্তমানৰ সত্য। যিৰিমিয়া আৰু যিহিষ্কেল আমাৰ বাবে লিখা হৈছে, যাৰ ওপৰত জগতৰ অন্ত আহি পাইছে, কাৰণ এই গ্ৰন্থসমূহ তেতিয়া লিখা হৈছিল যেতিয়া যিহূদাৰ অন্ত আহিছিল; আৰু যিৰূচালেমৰ ধ্বংস, আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত সময়বোৰ, কেৱল এইবাবেই লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে যে ই জগতৰ সকলো লোকক সেই সময়বোৰ দেখুৱাব পাৰে যেতিয়া জগতৰ অন্ত আৰু ইয়াৰ ধ্বংস ওচৰ চাপি আহিব, আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত ঘটনা আৰু ইয়াৰ সৈতে অহা দুখ-কষ্টসমূহৰ বিষয়ে তেওঁলোকক সতৰ্ক কৰিব পাৰে।
TAM1897 Q1 47.7প্ৰভুৰ আপত্তিৰ বিপৰীতে ইস্ৰায়েলে এজন ৰজা বাছি লৈছিল। যেতিয়া তেওঁলোক পৃথক হ’ল, দহটা গোত্ৰই এনে পৰিস্থিতিত উপনীত হ’ল যে তেওঁলোকে ক’বলৈ বাধ্য হ’ল, আমাৰ কোনো ৰজা নাই; আৰু প্ৰভুৱে ক’লে, মই তোমালোকৰ ৰজা হ’ম। তেওঁলোকে পুনৰ ক’লে, নহয়; আমাৰ এজন ৰজা লাগিবই। আৰু তেওঁলোকে আন এজনক ৰজা কৰিলে, আৰু সেয়াই আছিল শেষ। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁলোকৰ আৰু কোনো ৰজা বা ৰাজ্য নাথাকিল; বৰঞ্চ তেওঁলোক বন্দী হৈ চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই গ’ল, কাৰণ তেওঁলোকে প্ৰভুক নিজৰ ৰজা হিচাপে মানি ল’ব বিচৰা নাছিল।
TAM1897 Q1 47.8যিহূদাই আৰু কিছুকাল থাকিল, আৰু তাৰ পিছত আহিল সেইটো যিটো আমি অলপ আগতে পঢ়িছিলোঁ,—“পাগুৰি গুচুউৱা আৰু ৰাজমুকুট দূৰ কৰা”, যিহূদাই আৰু ৰজা নাপাব। তাই ক’বলৈ বাধ্য হ’ল, আমাৰ কোনো ৰজা নাই। তাই বেবিলনলৈ বন্দী হৈ যাবলগীয়া হ’ল। জনসাধাৰণ আৰু গোত্ৰসমূহৰ নিজাকৈ আৰু কোনো ৰজা নাছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত ৰজা নাহিল, যাৰ শাসন কৰাৰ অধিকাৰ আছে; আৰু তেতিয়াও তেওঁলোক ইমানেই দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ আছিল, চৌলৰ দিনত ঈশ্বৰক প্ৰত্যাখ্যান কৰা সেই একেই আত্মাৰে ইমানেই পৰিপূৰ্ণ আছিল যে তেওঁলোকে প্ৰভুক তেওঁলোকৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ দিব বিচৰা নাছিল; তেওঁলোকে তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে, আৰু এই জগতৰ এজন ৰজা বাছি ল’লে—“চীজাৰৰ বাহিৰে আমাৰ আন ৰজা নাই।”
TAM1897 Q1 47.9এই সকলোবোৰ একেটা কাহিনী। যেতিয়া তেওঁলোকে ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰিছিল, তেওঁলোকে তেওঁৰ আপত্তিৰ বিৰুদ্ধে সেয়া কৰিছিল, আৰু চৌল নামৰ এজন ৰজা বাছি লৈছিল। প্ৰভুৱে সেই কথাত তেওঁলোকৰ ৰজা যীচুক অগ্ৰাহ্য কৰা আৰু চীজাৰ আৰু বাৰাব্বাক বাছি লোৱা দেখিছিল। খ্ৰীষ্টক অগ্ৰাহ্য কৰা আৰু চীজাৰক বাছি লোৱাটো ঈশ্বৰক অগ্ৰাহ্য কৰা আৰু চৌলক বাছি লোৱাৰ অনিবাৰ্য যৌক্তিক পৰিণতিহে আছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক অগ্ৰাহ্য কৰি চৌলক বাছি লৈছিল, প্ৰভুৱে জানিছিল যে তেওঁলোকে তেওঁক অগ্ৰাহ্য কৰি চীজাৰক বাছি ল’ব। আৰু শেষৰ পদক্ষেপটো প্ৰথমতেই আছিল।
TAM1897 Q1 47.10সেইবাবে প্ৰভুৱে কৈছিল, “চমূৱেল, তেওঁলোকে তোমাক নহয়, বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ ওপৰত মোৰ শাসন নহওক বুলি মোকহে অগ্ৰাহ্য কৰিছে”; আৰু সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থ এয়েই। ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলৰ শাসক হ’ব বিচাৰে, তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলৰ ৰজা হ’ব বিচাৰে। তেওঁ সেয়া হ’বনে? তেওঁৰ ৰাজত্বই পৰ্যাপ্ত হ’বনে? তেওঁৰ শাসন তেওঁৰ লোকসকলৰ বাবে যথেষ্ট হ’বনে? এয়াই এতিয়া প্ৰশ্ন, যেনেকৈ তেতিয়াও প্ৰশ্ন আছিল। তেতিয়া তেওঁলোকৰ বাবে সেয়া যথেষ্ট নাছিল; কাৰণ তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে আত্মসমৰ্পণ কৰা নাছিল। তেওঁলোক আনুষ্ঠানিকতাবাদত ডুবি গৈছিল, আৰু জগতৰ দৰে হৈ পৰিছিল যে তেওঁলোকে জগতৰ মূৰ্তিপূজাত লিপ্ত হৈছিল। তেওঁলোকৰ আন পৌত্তলিকসকলৰ দৰে এজন ৰজা লাগিবই। আৰু আজিও একেই কাহিনী। যদি সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ বাবে ঈশ্বৰ এজন পৰ্যাপ্ত শাসক নহয়, তেন্তে সেয়া এই কাৰণেই যে তেওঁলোকে তেওঁৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে বিশ্বাস নকৰে। এই কাৰণেই যে তেওঁলোক পৌত্তলিকসকলৰ দৰে ইমানেই একে হৈ পৰিছে যে তেওঁলোকে নিজৰ পৰাই নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু নিজকে শাসন কৰিবলৈ পৌত্তলিকসকলৰ চৰকাৰ আৰু পৌত্তলিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন বুলি ভাবে। হে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকল, আজি প্ৰভুৰ বাক্য শুনক: “মই তোমাৰ ৰজা হ’ম।”
TAM1897 Q1 48.1মই অলপ আগতে উল্লেখ কৰাৰ দৰে, যিহূদাক বেবিলনলৈ বন্দী কৰি লৈ যোৱা হৈছিল, আৰু কেইজনমান অতি দৰিদ্ৰ লোকক দেশত এৰি থৈ যোৱা হৈছিল। তেওঁলোকে তাত থাকিব লাগিছিল। কিন্তু তেওঁলোকে স্বেচ্ছাই মিচৰলৈ গ’ল। পুনৰ প্ৰভুৰ আপত্তি সত্ত্বেও, তেওঁলোকে মিচৰলৈ গ’ল। এইদৰে প্ৰভুৰ সকলো লোক বাবিল আৰু মিচৰত পৌত্তলিকসকলৰ মাজত সিঁচৰতি হৈ গ’ল। আৰু সেই সময়ৰ পৰাই শাস্ত্ৰত তেওঁৰ লোকসকলক বাবিল আৰু মিচৰৰ পৰা উলিওৱাৰ কথা কোৱা হৈছে; আৰু এতিয়াও তেনেকুৱাই।
TAM1897 Q1 48.2আজিৰ দিনত বাণীটো হ’ল, “হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা যাতে তোমালোকে তাইৰ পাপৰ অংশীদাৰ নোহোৱা আৰু তাইৰ উৎপাতৰ ভাগ নোপোৱা৷” সেইটোৱেই বেবিলন। আৰু প্ৰকাশিত বাক্যৰ এঘাৰ অধ্যায়ত, “আত্মিকভাৱে মিচৰ বুলি কোৱা” সেইটোৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে; আৰু যিসকলে সেই পশু, তাৰ মূৰ্তি, তাৰ চিহ্ন, আৰু তাৰ নামৰ সংখ্যাৰ ওপৰত জয় লাভ কৰে, তেওঁলোকে “মোচিৰ গীত” গায়—তাৰ নিচিনা আন কিবা নহয়—বৰঞ্চ “ঈশ্বৰৰ দাস মোচিৰ গীত”। মোচিৰ গীতটো কি আছিল?—মিচৰ দেশৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ গীত। তেনেহ’লে, যেতিয়া সেইসকলে যিয়ে পশু, আৰু তাৰ মূৰ্তি, আৰু তাৰ চিহ্ন, আৰু তাৰ নামৰ সংখ্যাৰ ওপৰত বিজয় সাব্যস্ত কৰে, মোচিৰ গীত গায়, সেয়া এই কাৰণেই যে তেওঁলোক মিচৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাইছে। কাৰণ, আজি, আৰু জগতৰ শেষলৈকে, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।” আজি এটা বেবিলন আৰু এটা মিচৰ আছে। আজি বেবিলন আৰু মিচৰত ঈশ্বৰৰ লোক আছে। আৰু আজি প্ৰভুৱে আহ্বান কৰে, “হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা”; আৰু, “মিচৰ দেশৰ পৰা মই মোৰ পুত্ৰক মাতিলো।”
TAM1897 Q1 48.3আকৌ এবাৰ চাওক: নিম্ৰোদ ক’ত আছিল?—তেওঁ বেবিলনত আছিল, আৰু বেবিলনৰ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। অব্ৰাহাম ক’ত আছিল?—তেওঁ নিম্ৰোদে স্থাপন কৰা ৰাজ্যৰ দ্বাৰা শাসিত দেশখনত আছিল। কিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁক সেই দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল। সেই দেশখন আধ্যাত্মিক আৰু ভৌতিক দুয়োটা দিশতে বাবিল আছিল। আৰু ইয়াতকৈও অধিক: নিম্ৰোদ কুচৰ পুত্ৰ আছিল, আৰু কুচ হামৰ পুত্ৰ আছিল, আৰু মিচৰ হামৰ দেশ। সেয়েহে নিম্ৰোদৰ মাজত মিচৰ আৰু বাবিল দুয়োটা আছিল। আৰু যেতিয়া ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক মাতিছিল, তেওঁ তেওঁক মিচৰ আৰু বাবিল দুয়োটাৰ পৰা মাতিছিল। আৰু “আপোনালোক যদি খ্ৰীষ্টৰ হয়, তেনেহলে আপোনালোক অব্ৰাহামৰ বংশধৰও হৈছে আৰু অব্রাহামৰ ওচৰত ঈশ্বৰে যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আপোনালোক তাৰ উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে।” আৰু আপোনালোককো মিচৰ আৰু বাবিল দুয়োটাৰ পৰা মাতিছে।
TAM1897 Q1 48.4হে, আহক আমি সকলোৱে বাইবেল অধ্যয়ন কৰোঁ, আৰু ইয়াত যি কোৱা হৈছে তাক বুজিবলৈ আৰু তাত থকা আত্মিক অৰ্থবোৰ উপলব্ধি কৰিবলৈ ইয়াক পঢ়োঁ। তেতিয়া গোটেই বাইবেলখন, প্ৰথম পদৰ পৰা শেষলৈকে, আমাৰ প্ৰত্যেকৰে বাবে এক জীৱন্ত, জিলিকি থকা বস্তু হৈ পৰিব।
TAM1897 Q1 48.5ইয়াৰ পিছত আমি ইস্ৰায়েলক মিচৰত দেখিলোঁ, আৰু প্ৰভুৱে তেওঁলোকক পুনৰ মিচৰৰ পৰা উলিয়াই আনিলে। তাৰ পিছত তেওঁলোকে প্ৰভুক অস্বীকাৰ কৰিলে, আৰু ইয়াৰ পৰিণতিস্বৰূপে তেওঁলোক বেবিলনৰ বন্দীত্বলৈ গ’ল, আৰু পুনৰ মিচৰলৈ গ’ল। আৰু যেতিয়া যীচু আহিল, তেওঁলোকে তেওঁক অস্বীকাৰ কৰিলে, আৰু চীজাৰক বাছি ল’লে। তাৰ পিছত খ্ৰীষ্টান মণ্ডলীৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল, আৰু মণ্ডলীৰ ধৰ্মত্যাগ ঘটিল যিয়ে আন এটা বেবিলনৰ সৃষ্টি কৰিলে, আৰু ঈশ্বৰে মানুহক সেই বেবিলনৰ পৰা উলিয়াই আনিলে। ধৰ্মসংস্কাৰ আন্দোলনৰ সময়ত, তেওঁ তেওঁলোকক সেই বেবিলনৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। তাৰ পিছত আহিল প্ৰটেষ্টাণ্টবাদ, সংস্কাৰিত খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, আৰু সেইটোৱেও ধৰ্মত্যাগ কৰে, আৰু এতিয়া পশুটোৰ বাবে এক মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰে, যিয়ে পুনৰ বাবিলক, মাতৃ আৰু কন্যাসকলক, বিশ্বৰ চৰকাৰসমূহৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি আনে। আৰু এতিয়াও ঈশ্বৰে আহ্বান জনাইছে, বেবিলনৰ পৰা ওলাই আহা, “হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা।”
TAM1897 Q1 48.6খ্ৰীষ্টীয় মণ্ডলীত ধৰ্মত্যাগ ঘটোৱা দৰ্শনটো; খ্ৰীষ্টীয় বিদ্যালয়সমূহত অনা হৈছিল আৰু ধৰ্মত্যাগ ঘটাইছিল সেই মিছা, পৌত্তলিক শিক্ষাবিধিটো মিচৰ দেশৰ পৰা আহিছিল। সেই মিচৰীয় দৰ্শনে খ্ৰীষ্টীয় বিদ্যালয়সমূহক বিকৃত কৰিছিল, ধৰ্মত্যাগ ঘটাইছিল, আৰু ৰোমৰ মণ্ডলী গঢ়ি তুলিছিল, যি আজি বেবিলন আৰু মিচৰ দুয়োটাই। আৰু এইদৰেই আজিৰ জীৱন্ত বৰ্তমান সত্যত, প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক বেবিলন আৰু মিচৰ দুয়োখনৰ পৰাই উলিয়াই মাতিছে।
TAM1897 Q1 48.7কিন্তু প্ৰভুৱে সকলো বিচাৰে। তেওঁ সকলোতে শাসন কৰিব বিচাৰে। তেওঁ সকলোৰে ওপৰত তেওঁৰ ৰাজ্য বিচাৰে। তেওঁ মণ্ডলীত তেনেকুৱা হোৱাটো বিচাৰে; তেওঁ বিদ্যালয়ত তেনেকুৱা হোৱাটো বিচাৰে; তেওঁ প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানসমূহত তেনেকুৱা হোৱাটো বিচাৰে; তেওঁ য’তেই তেওঁৰ নাম লোৱা হয়, ত’তেই তেনেকুৱা হোৱাটো বিচাৰে। আপোনালোকে তেওঁক তেনেকুৱা কৰিবলৈ দিবনে?
TAM1897 Q1 48.8যদি সেয়াই হয়, তেন্তে আপুনি, প্ৰত্যেকে নিজৰ বাবে, নিজৰ হৃদয়ত প্ৰভুক সম্পূৰ্ণ স্থান দিয়াৰ মাজেৰে আৰম্ভ কৰিব লাগিব। সেই ৰজাক তেওঁৰ নিজৰ ৰাজ্যত, তেওঁৰ আত্মাৰ ৰাজ্যত শাসন কৰিবলৈ দিয়ক। এই ৰাজত্ব আৰু শাসন ইমানেই পূৰ্ণ আৰু পৰম হ’ব লাগিব যে আপুনি ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কোনো ৰজা, কোনো শাসকক, আৰু ঈশ্বৰৰ বিধানৰ বাহিৰে আন কোনো বিধানক স্বীকাৰ নকৰিব।
TAM1897 Q1 48.9কেৱল তেতিয়াহে, তাৰ আগতে নহয়, আমি মিচৰ আৰু বেবিলনৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাম। আৰু তাৰ পিছত, মিচৰ আৰু বেবিলনৰ পৰা এনেদৰে উদ্ধাৰ পোৱাৰ পিছত, সঁচাকৈয়ে কোৱা যাব, আৰু তেতিয়া প্ৰভুৱে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আগত ক’ব, “এইসকলেই হ’ল যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে”, (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)—যিসকলে নিজৰ শ্ৰেষ্ঠ চেষ্টা কৰিছিল তেওঁলোক নহয়,—বৰঞ্চ ই হ’ব বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আগত ঈশ্বৰৰ প্ৰমাণপত্ৰ, যিয়ে পৃথিৱীৰ ওপৰত থকা সেইসকল লোকৰ ফালে আঙুলিয়াই দেখুৱাব যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে। সেই সময় আহি পৰিছে, আৰু ঈশ্বৰে বাবিল আৰু মিচৰৰ পৰা এদল লোকক বাহিৰলৈ মাতি আছে যাতে এইটো সম্পন্ন হ’ব পাৰে, আৰু তেওঁ প্ৰমাণ কৰিব পাৰে যে, এয়া এনে এদল লোক যিসকলে মোক তেওঁলোকক শাসন কৰিবলৈ দিব, আৰু যিসকলক ঈশ্বৰৰ শাসনৰ বাহিৰে আন কোনো শাসক, আন কোনো আইন, আৰু আন কোনো চৰকাৰৰ প্ৰয়োজন নাই।
TAM1897 Q1 48.10এতিয়া সেই কথাখিনি আকৌ এবাৰ মন কৰক। ঈশ্বৰে মানুহক তেওঁৰ সকলো আজ্ঞাৰ মাজত প্ৰথমটো আজ্ঞাৰে আৰম্ভ কৰিছিল, যিটো তেওঁৰ লগত আছিল আৰু তেওঁৰ মাজত বাস কৰিছিল: “তুমি সকলো হৃদয়, সকলো প্ৰাণ, সকলো চিত্ত আৰু সকলো শক্তিৰে তোমাৰ প্ৰভু পৰমেশ্বৰক প্ৰেম কৰা।” মানুহে আন এটা পথ বাছি ল’লে, আন এজনৰ কথা শুনিলে, আৰু সেয়েহে সকলো হেৰুৱাই পেলালে। ঈশ্বৰে তেওঁক পুনৰ থিয় কৰালে, আৰু তেওঁক পুনৰ তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ হৃদয়, প্ৰাণ, মন আৰু শক্তিৰে ঈশ্বৰক ভালপোৱাৰ বিশেষাধিকাৰ দিলে। অলপ সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁৰ বংশধৰসকল ঈশ্বৰৰ পৰা ইমানেই আঁতৰি গ’ল যে তেওঁলোকৰ জীৱনত প্ৰভুৰ কোনো স্থান নাছিল, আৰু লোকসকলক এক প্ৰলয়প্ৰবাহৰ দ্বাৰা পৃথিৱীৰ পৰা আঁতৰাই পেলাব লগা হ’ল। কেৱল আঠজন ব্যক্তিহে আছিল যিসকলে তেওঁলোকৰ জীৱনত প্ৰভুক স্থান দিবলৈ ইচ্ছুক আছিল।
TAM1897 Q1 49.1প্ৰভুৱে আঠজন ব্যক্তিৰ সৈতে পৃথিৱীত তেওঁৰ কাম পুনৰ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁলোকৰ বাবে সকলো আজ্ঞাৰ প্ৰথম আজ্ঞা আছিল, “তুমি সকলো হৃদয়, সকলো প্ৰাণ, সকলো চিত্ত আৰু সকলো শক্তিৰে তোমাৰ প্ৰভু পৰমেশ্বৰক প্ৰেম কৰা।” কিন্তু তেওঁলোক তাৰ পৰা আঁতৰি গ’ল, অন্য দেৱতাক পূজা কৰিবলৈ ধৰিলে, আৰু মূৰ্তিপূজাৰ পৰা তেওঁলোক ৰাজতন্ত্ৰলৈ গ’ল। এখন ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰা হ’ল—বিশ্বৰ প্ৰথমখন ৰাষ্ট্ৰ। এইখন আছিল ধৰ্মত্যাগৰ ফল।
TAM1897 Q1 49.2সেই দুষ্ট ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক পুনৰ আহ্বান কৰিলে, আৰু এক নতুন মানৱগোষ্ঠীৰ আৰম্ভণি ঘটালে। ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক সেই দেশৰ পৰা, তেওঁৰ আত্মীয়-স্বজনৰ পৰা, আৰু তেওঁৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা, তেওঁক দেখুৱাবলগীয়া এখন দেশলৈ মাতিলে। আৰু তেওঁক পৃথিৱীত ভৰি থ’ব পৰাকৈও অকণো মাটি নিদিলে; কিন্তু তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে যে তেওঁ সেয়া তেওঁক আৰু তেওঁৰ পিছৰ বংশক দিব, যেতিয়া তেওঁৰ এতিয়াও কোনো সন্তান নাছিল। এইদৰে ঈশ্বৰে তেওঁ বাস কৰা সেই দেশখনৰ পৰা তেওঁক মাতি আনিলে, আৰু তেওঁক জগতত এখন দেশ নিদিলে। সেয়েহে ঈশ্বৰৰ বন্ধু, ঈশ্বৰৰ মণ্ডলী, অব্ৰাহামক এই জগতত দেশহীন কৰি ৰখা হ’ল, আৰু “আপোনালোক যদি খ্ৰীষ্টৰ হয়, তেনেহলে আপোনালোক অব্ৰাহামৰ বংশধৰও হৈছে আৰু অব্রাহামৰ ওচৰত ঈশ্বৰে যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আপোনালোক তাৰ উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে।”
TAM1897 Q1 49.3আমি আমাৰ পিতৃ অব্ৰাহামৰ বিশ্বাসৰ পদচিহ্ন অনুসৰণ কৰিব লাগে, যি বিশ্বাস তেওঁ চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাত লাভ কৰিছিল। আপুনি এই পৃথিৱীত দেশহীন নেকি? প্ৰভুৱে আপোনাক আপোনাৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই তেওঁ দেখুওৱা দেশখনলৈ মাতিছে। সেয়াই হৈছে স্বৰ্গীয় দেশ। আপুনি সেয়া গ্ৰহণ কৰিবনে?
TAM1897 Q1 49.4অব্ৰাহামৰ বংশধৰসকল মিচৰলৈ গৈছিল, আৰু ঈশ্বৰে তেওঁলোকক সেই দেশৰ পৰা পৃথক কৰিছিল। সেই যুগত মোচিয়েই আছিল এক মহান উদাহৰণ। তেওঁ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী আছিল। কিন্তু তেওঁ ইয়াক ত্যাগ কৰি ঈশ্বৰৰ সৈতে গ’ল; আৰু ঈশ্বৰৰ সৈতে যাবলৈ তেওঁ ইয়াক ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছিল।
TAM1897 Q1 49.5ঈশ্বৰে তেওঁৰ নিজৰ লোকসকলক উদ্ধাৰ কৰিলে, আৰু তেওঁলোকক ক’লে, “তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।” কিন্তু তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হ’ল, আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ পৌত্তলিক জাতিবোৰৰ দৰে এজন ৰজা আৰু এখন ৰাষ্ট্ৰ স্থাপন কৰিলে; আৰু তাৰ কি হ’ল? ই তেওঁলোকক কোনো ভাল আনিলে নে? প্ৰভুৱে তেওঁলোকক ত্যাগ কৰা নাছিল; কিন্তু সেই কামটোৱে তেওঁলোকক কোনো উপকাৰ দিছিলনে? এয়া আছিল অবিৰতভাৱে তললৈ, তললৈ, তললৈ যোৱাৰ এক অৱনতিশীল যাত্ৰা, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোক বিভক্ত হৈ নপৰিল, আৰু তাৰ পিছত দুয়োখন ৰাজ্যই ধ্বংস হৈ গ’ল; আৰু সেই দিনৰ পৰা আজিলৈকে তেওঁলোক “জাতিসমূহৰ মাজত ঘূৰি ফুৰা লোক” হৈ আছে। তেওঁলোকে চেষ্টা কৰাৰ পিছতো তেওঁলোকক জাতিসমূহৰ মাজত গণনা কৰা হোৱা নাই।
TAM1897 Q1 49.6সেয়েহে যেতিয়া খ্ৰীষ্ট আহিল, তেওঁ পুনৰ এক আধ্যাত্মিক পৰিয়াল গঢ়ি তুলিলে। কিন্তু পুনৰ ধৰ্মত্যাগ আহিল, আৰু মণ্ডলী মূৰ্তিপূজা আৰু পৌত্তলিকতালৈ ঢাল খালে, আৰু পুনৰ এক চৰকাৰ—মণ্ডলী আৰু ৰাষ্ট্ৰ স্থাপন কৰিলে। সেয়া আছিল পোপত্ব; আৰু ইয়াৰ কি হ’ব?—আপোনালোকে জানে যে ই “বিধ্বংসলৈ যাব।” তাৰ পিছত ঈশ্বৰে খ্ৰীষ্টীয় প্ৰটেষ্টাণ্ট ধৰ্মত পুনৰ এটা আধ্যাত্মিক পৰিয়াল গঢ়ি তুলিলে। কিন্তু সেইটোৱেও ধৰ্মত্যাগ কৰিলে, আৰু বেশ্যাসকলৰ মাতৃৰ সৈতে যোগ দিলে, আৰু পশুটোৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰিলে,—পৃথিৱীত ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য বুলি দাবী কৰা এটা ৰাষ্ট্ৰ; আৰু এই সকলোবোৰৰ কি হ’ব?—আপোনালোকে জানে যে ইয়াক এক চিৰস্থায়ী ধ্বংসৰ সৈতে ধ্বংস কৰা হ’ব।
TAM1897 Q1 49.7নিম্ৰোদৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেইখন ধ্বংস হৈছিল। মিচৰৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেইখন ধ্বংস হৈছিল। অচূৰৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেইখন ধ্বংস হৈছিল। দহটা গোত্ৰৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেইখন ধ্বংস হৈছিল। যিহূদাৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেইখন ধ্বংস হৈছিল। বেবিলনৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেইখন ধ্বংস হৈছিল। মিডিয়া-পেৰ্ছিয়াৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেয়া ধ্বংস হৈছিল। গ্ৰীচিয়াৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেয়া ধ্বংস হৈছিল। ৰোমৰ ৰাজ্যৰ কি হ’ল?—সেয়া ধ্বংস হৈছিল। উত্তৰাধিকাৰী হোৱা দহটা ৰাজ্যৰ কি হ’ব?—সেইবোৰ ধ্বংস হ’ব। ৰোমৰ ধ্বংসাৱশেষৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠা পোৱা পোপৰ শাসনৰ কি হ’ল?—সেয়া ধ্বংস হ’ব। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ইয়াৰ প্ৰতিচ্ছবি অনুসৰি গঢ়া ৰাজ্যখনৰ কি হ’ব?—ই ধ্বংস হ’ব।
TAM1897 Q1 49.8প্ৰভুৱে আমাক দেখুৱাব বিচাৰে যে তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলক এইবোৰ বস্তুৰ সৈতে জড়িত হৈ থকাটো নিবিচাৰে। ইয়াৰ মাজৰ শিক্ষা এয়া নহয়নে? তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলক নশ্বৰ বস্তুৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ অনুৰাগ বান্ধিবলৈ বিচাৰে নেকি? আদমৰ পৰা আজিলৈকে, ঈশ্বৰে মানুহক তেওঁক শাসন কৰিবলৈ দিবলৈ আহ্বান জনাই আহিছে, যাতে তেওঁ তেওঁলোকৰ ৰজা হ’ব পাৰে; যাতে লোকসকলে নিজৰ দেশ, আত্মীয়-স্বজন, পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি অকলে বাস কৰে, আৰু জাতিসমূহৰ মাজত গণিত নহয়। তেওঁ কেতিয়াবা এনে কোনো লোক বিচাৰি পাবনে যিয়ে তেওঁক নিজৰ মতে চলিবলৈ দিব?
TAM1897 Q1 49.9(কণ্ঠ) হয়।
TAM1897 Q1 49.10হয়; আমি জানো যে তেওঁ এনে লোক পাব, কাৰণ ঈশ্বৰৰ বাক্যই তাকেই কৈছে। কিন্তু এতিয়া যিসকলে তেওঁৰ লোক বুলি দাবী কৰে, তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰাই তেওঁ সেই লোকসকলক পাবনে? সেয়াই প্ৰশ্ন। আপুনি এইসকলৰ মাজৰ এজন হ’বনে? আপুনি এইসকলৰ মাজৰ এজন হ’বলৈ ইচ্ছুকনে?—আপোনালোকে কৈছে, হয়। তেন্তে আপোনালোকে নিজৰ দেশ, আত্মীয়-স্বজন আৰু পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিবনে? আপোনালোকে অকলশৰে বাস কৰিবনে, আৰু কোনো ৰাষ্ট্ৰৰ গণনাত নপৰিবনে? আপোনালোকৰ ৰজা হিচাপে ঈশ্বৰক ল’বনে, আৰু আন কোনো ৰজা নল’বনে? আপোনালোকৰ চৰকাৰ হিচাপে ঈশ্বৰৰ চৰকাৰক গ্ৰহণ কৰিবনে, আৰু আন কোনো চৰকাৰৰ প্ৰয়োজন নহ’বনে?
TAM1897 Q1 49.11এইটো নহয় যে আপুনি আন কোনো চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিব; আন কোনো চৰকাৰৰ আপোনাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই কাৰণ আপোনাৰ ওচৰত শ্ৰেষ্ঠ চৰকাৰ আছে—যিখন চৰকাৰ নিখুঁত। যদি সেই চৰকাৰখন আপোনাৰ জীৱনত থাকে, তেন্তে আপোনাক শাসন কৰিবলৈ পৃথিৱীৰ আন কোনো চৰকাৰৰ প্ৰয়োজন নহ’ব, আৰু তেওঁলোকে আপোনাৰ লগত কোনো সমস্যা বা অসুবিধা নাপাব। প্ৰভুৱে বিচৰাটো ইমানেই। আপুনি আপোনাৰ জীৱনত তেওঁক সেই শাসন চলাবলৈ দিবনে?
TAM1897 Q1 50.1এই তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ মাজতেই ঈশ্বৰৰ এই অভিপ্ৰায় আছে যে, ইয়াৰ দ্বাৰা আৰু ইয়াৰ মাজেৰে ঈশ্বৰে “খ্ৰীষ্টীয় ধৰ্মক এক চিৰস্থায়ী ভিত্তিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠা” কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিছে। তেন্তে, তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাত ঈশ্বৰে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক এক চিৰস্থায়ী ভিত্তিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাটো যিমান নিশ্চিত, সিমানেই নিশ্চিতভাৱে সেয়া এনে এক খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম হ’ব যি এই পৃথিৱীৰ কোনো বস্তুৰ সৈতে সংযুক্ত নহ’ব। ই কেৱল ঈশ্বৰৰ সৈতে; কেৱল তেওঁৰ চিৰস্থায়ী বাক্যৰ সৈতে সংযুক্ত হ’ব; তেওঁৰ চিৰস্থায়ী আত্মাৰ দ্বাৰা আলোকিত হ’ব; সেইজনৰ দ্বাৰা শিক্ষিত হ’ব যাৰ গতি অনন্তকালৰ দিনৰ পৰাই চলি আহিছে; আৰু এইদৰে চিৰস্থায়ী ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা হ’ব, যাতে তেওঁ শাসন কৰিব পাৰে, আৰু তেওঁলোকৰ তলত থাকিব তেওঁৰ চিৰন্তন বাহু।
TAM1897 Q1 50.2মই জানো, আৰু আপোনালোকেও জানে যে, কিছুমান ভাইসকলে এই কথাটোক সঠিক বুলি নাভাবে। দুবছৰ আগতে এই বিষয়ে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল, আৰু ইয়াক বুলেটিনত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। বহুতে ইয়াক গ্ৰহণ কৰা নাছিল। কিছুমানে এতিয়াও ইয়াক গ্ৰহণ কৰা নাই। ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে ভুল বুলি ভবা হয়। কিন্তু শেহতীয়া জেনেৰেল কনফাৰেন্সত, আমাৰ সন্মুখত দুখন সাক্ষ্য পঢ়া হৈছিল,—বিশেষকৈ এই সন্মিলনৰ বাবে লিখা, আৰু তাৰে এখন, মই দেখিছোঁ, বুলেটিন নং ৪-ত ছপা হৈছে; আনখন এতিয়াও ছপা হোৱা নাই, কিন্তু মই ভাবোঁ, সোনকালেই হ’ব,—য’ত সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলক ৰাজনৈতিক বিষয়ত জড়িত হোৱাৰ বাবে তিৰস্কৃত কৰা হৈছে। মই ইয়াত এটা অংশ পঢ়ি শুনাম যিয়ে আপোনালোকক ইয়াৰ ধাৰণাটো দেখুৱাব:—
TAM1897 Q1 50.3প্ৰভু যীচু তেওঁৰ লোকসকলক লৈ হতাশ। তেওঁৱেই অধিনায়ক, তেওঁলোকে তেওঁৰ পতাকাৰ অধীনত শাৰী পাতিব লাগে। ৰাজনৈতিক দলৰ পক্ষ লোৱাত ব্যয় কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সময়, জ্ঞান বা শক্তি নাই। মানুহবোৰক তলৰ পৰা এক তীব্ৰ কাৰ্যকলাপৰ দ্বাৰা আলোড়িত কৰা হৈছে, আৰু ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ-কন্যাসকলে এই ৰাজনৈতিক সংঘাতত নিজৰ প্ৰভাৱ দিব নালাগে। কিন্তু আমাৰ লোকসকলৰ ওপৰত কি ধৰণৰ আত্মাই ক্ৰিয়া কৰে, যেতিয়া এতিয়া বিশ্বৰ বাবে কৰুণাৰ অন্তিম বাৰ্তা, অৰ্থাৎ তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ অধীনত আছোঁ বুলি বিশ্বাস কৰা লোকসকল, যি বিশ্বৰ বাবে কৰুণাৰ অন্তিম বাৰ্তা, একে বিশ্বাসৰ ভাই-ভনী হোৱা সত্ত্বেও ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ বিৰোধী বেজ পৰিধান কৰি, বিপৰীত মতামত প্ৰচাৰ কৰি আৰু তেওঁলোকৰ বিভক্ত মতামত ঘোষণা কৰি ওলাই আহে?
TAM1897 Q1 50.4এতিয়া মই এই প্ৰশ্নটো এটা প্ৰস্তাৱ হিচাপে সোধোঁ: যদি দুবছৰ আগতে চৰকাৰ আৰু মণ্ডলীৰ এই বিষয়টোৰ ওপৰত যি প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল, তাক সকলো সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টে গ্ৰহণ কৰি পালন কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে সেই সাক্ষ্যৰ বাবে কোনো ঠাই থাকিলহেঁতেন নে?—স্পষ্টকৈ, নাথাকিলহেঁতেন। তেন্তে সেই পাঠবোৰে ভুল কামৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল নেকি, যেতিয়া সেইবোৰে ঈশ্বৰৰ লোকসকলক এনে এক স্থিতিলৈ মাতিছিল য’ত তেওঁ তেওঁলোকৰ কোনো দোষ বিচাৰি নাপালেহেঁতেন? মই এই বিশেষ কথাটোৰ বিষয়ে কৈছোঁ। মোৰ মানে হ’ল যে, যেতিয়া ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ পৰা সত্যৰ এক নীতি উপস্থাপন কৰা হয়, যিটো তেওঁৰ লোকসকলে ঈশ্বৰৰ সন্মুখত আৰু জগতৰ সন্মুখত গ্ৰহণ কৰিলে তেওঁলোকক এনে এক স্থিতিত স্থাপন কৰিব যে সেই সত্যৰ নীতি সম্পৰ্কীয় কথাত প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ ত্ৰুটি বিচাৰি উলিওৱাটো অসম্ভৱ হৈ পৰিব, তেনেহ’লে তাক সত্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰাটো নিৰাপদ নহয়নে? সেয়া কেনেকৈ ভুল হ’ব পাৰে?
TAM1897 Q1 50.5কিন্তু এইটো কেৱল এটা সাক্ষ্যহে। আনটো সাক্ষ্যত পৃষ্ঠাৰ পিছত পৃষ্ঠা জুৰি তেওঁৰ লোকসকলক শেহতীয়া নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ ৰাজনৈতিক আলোচনাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবে একে ধৰণৰ তিৰস্কাৰ কৰা হৈছে; এনেকুৱা যে একেৰাহে দুটা সাক্ষ্যত প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক সেই একেটা কাম কৰাৰ বাবে তিৰস্কাৰ পঠিয়াবলৈ বাধ্য হৈছে, যিটো কামৰ পৰা তেওঁলোক তেতিয়া ৰক্ষা পাব পাৰিলেহেঁতেন যদিহে তেওঁলোকে প্ৰচাৰ অভিযান আৰম্ভ হোৱাৰ ওঠৰ মাহ আগতে দিয়া বাৰ্তাটো গ্ৰহণ কৰিলেহেঁতেন। তেন্তে, তেওঁলোকে বিপৰীত পথ লোৱাৰ কোনো সুযোগ অহাৰ ওঠৰ মাহ আগতেই প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকললৈ সেই বাৰ্তাটো কিয় পঠিয়াইছিল? তেওঁৰ ইচ্ছা নাছিলনে যে যেতিয়া সেই বিভ্ৰান্তি আৰু আলোচনাৰ সময় আহি পৰিব, তেওঁৰ লোকসকল প্ৰস্তুত হৈ থাকক, যাতে তেওঁলোকে সঠিক পথটো জানে, আৰু যিসকল বিভ্ৰান্ত হৈছিল তেওঁলোকৰ লগত বিভ্ৰান্ত নহয়, আৰু তেনেদৰে তেওঁলোকে সেইবোৰ কামত অংশগ্ৰহণ নকৰে যিবোৰৰ বাবে তেওঁক তিৰস্কাৰ কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়?
TAM1897 Q1 50.6মই এতিয়া এইটো দাবী নকৰোঁ যে কাৰোবাই কেৱল ইয়াত থকাৰ বাবেই ইয়াক গ্ৰহণ কৰক। মই এইটোহে বিচাৰোঁ যে তেওঁলোকে ইয়াক গ্ৰহণ কৰক, ইয়াৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰক, ইয়াৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰক, ইয়াক পৰীক্ষা কৰক, আৰু ইয়াক সত্য বুলি গ্ৰহণ কৰক, আৰু ইয়াক গ্ৰহণ কৰিলে এনে কোনো বিষয়ত ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলক কেতিয়াও তিৰস্কাৰ বা শুধৰণি কৰিবলগীয়া নহ’ব। তথাপি মই জানো যে এনে কিছুমান ভাই আছে যিসকলে এতিয়াও ভাবে যে এই সকলোবোৰ ভুল; আৰু কয় যে ই আমাৰ লোকসকলক এক চৰম স্থিতি ল’বলৈ আহ্বান জনাইছিল, আৰু এইটোৱেই আছিল এক চৰম স্থিতি লোৱা। যিটোৱে ঈশ্বৰৰ লোকসকলক তেওঁ বিচৰা ঠাইত থিয় কৰাই দিয়ে, যাতে তেওঁলোক এই জগতখনক বিভ্ৰান্ত কৰা সকলোবোৰ বিভ্ৰান্তিকৰ কথাৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে মুক্ত হয়, সেইটো চৰম স্থিতি হ’ব পাৰেনে?
TAM1897 Q1 50.7এই বছৰ একেই চিন্তাধাৰা আন এক ৰূপত আহিছে। দুবছৰ আগতে উল্লেখ কৰা শাস্ত্ৰসমূহ এই বছৰৰ পাঠসমূহত অকণো অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা নাই। তেতিয়াও সেয়া আছিল শুভবাৰ্তা; এতিয়াও সেয়াই হৈছে শুভবাৰ্তা; কাৰণ সেয়া সমগ্ৰ বাইবেলজুৰি বিয়পি থকা শুভবাৰ্তাহে, আৰু আপুনি বাইবেলৰ যিকোনো ঠাইতে হাত দিব নোৱাৰে য’ত এই কথা কোৱা নাই।
TAM1897 Q1 50.8আৰু এটা কথা আছে যিটো আমি বিবেচনা কৰিব লাগিব। যদি আমি ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ আৰু ৰাজনৈতিক আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰোঁ, তেন্তে বিভিন্ন ব্যক্তিয়ে বিভিন্ন পক্ষ ল’ব, বিপক্ষ ৰাজনৈতিক দলত যোগদান কৰিব, বিপৰীত মনোভাৱ প্ৰকাশ কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বিভক্ত মতামত ঘোষণা কৰিব, অথচ তেওঁলোকে ভাই বুলি দাবী কৰিব। ৰাজনৈতিক কাম-কাজৰ শেষ পদক্ষেপটো কি?—অৱশ্যেই যুদ্ধ। তেন্তে আৰম্ভণিতে ইয়াত কি আছে?—শেষত যি আছে, কেৱল সেয়াই—যুদ্ধ। সেইটোৱেই আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে একেই আত্মা। খ্ৰীষ্টত এক হোৱা ভাইসকলে কি এনে কোনো কামত লিপ্ত হ’ব পাৰে যিয়ে তেওঁলোকক বিৰোধিতাৰ আত্মাৰে বিভক্ত কৰিব? তেওঁলোকে পাৰেনে?—নোৱাৰে; খ্ৰীষ্টত এক হৈ থাকিলে নোৱাৰে। তেওঁলোকে ঐক্য বিচাৰিব লাগে, আত্মাৰ ঐক্য বিচাৰিব লাগে, “শান্তিৰ বন্ধনত থাকি আত্মাৰ ঐক্য ৰাখিবলৈ যত্নৱান হওক।”
TAM1897 Q1 50.9কিছুমানে ইয়াৰ যুক্তি মানি ল’বলৈ ইচ্ছুক হৈছে, আৰু স্বীকাৰ কৰিছে যে শেষত আনকি খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবেও, যিকোনো খ্ৰীষ্টান, সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট, বা আনৰ বাবেও যুঁজ কৰাটো বৈধ। অৱশ্যে ইজনে সিজনৰ বিৰুদ্ধে নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ দেশৰ বাবে যুঁজ দিবলৈ, আৰু নাগৰিক চৰকাৰ বৰ্তাই ৰাখিবলৈ যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ। কিন্তু এজন খ্ৰীষ্টানৰ দেশ ক’ত? এজন খ্ৰীষ্টানৰ চৰকাৰ ক’ত? আপুনি ক’ব পাৰিবনে?
TAM1897 Q1 50.10(কণ্ঠ) “এই জগতৰ নহয়।”
TAM1897 Q1 50.11ই এই দেশৰ নহয়, আৰু এই জগতৰো নহয়। আমাৰ ৰাজ্য আৰু দেশ এই জগতৰ নহয়। কিন্তু খ্ৰীষ্টানসকলে তেওঁলোকৰ দেশৰ বাবে শাৰীৰিক যুদ্ধৰ অস্ত্ৰৰে যুঁজিব পাৰেনে? সেই দেশৰ ৰজাই নিজৰ দেশৰ বাবে যুঁজিবলৈ হাত দাঙি দিয়াৰ সলনি নিজকে ক্ৰুচত দিবলৈ, বধ কৰিবলৈ আৰু চকুৰ আঁৰত সমাধিস্থ কৰিবলৈ দিলে। তেন্তে এনে পৰ্যায়লৈকে যোৱা যুক্তিৰ কোনো কথা আৰম্ভণিতে সত্য হ’ব পাৰেনে?
TAM1897 Q1 51.1কিন্তু এয়াই সকলো নহয়। যদি আমি সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট হিচাপে সেই নীতিসমূহ প্ৰচাৰ কৰিব লাগে, আৰু সেইবোৰ দৃঢ়তাৰে ধৰি ৰাখিব লাগে, তেন্তে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ প্ৰতি ন্যায়ৰ খাতিৰত, মিচিগান ৰাজ্যৰ প্ৰতি ন্যায়ৰ খাতিৰত, আৰু আন কেইবাখনো ৰাজ্যৰ প্ৰতি ন্যায়ৰ খাতিৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ ল’ব লাগিব, যাতে আমি সঠিক ৰূপত প্ৰকাশিত হ’ব পাৰোঁ।
TAM1897 Q1 51.2মই এই কথাটো পুনৰ কৈছোঁ, যাতে আপোনালোকে মই কি কৈছোঁ সেয়া বুজিব পাৰে। যদি আমি এই নীতিটো গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয় যে খ্ৰীষ্টানসকলে যুদ্ধ কৰিব পাৰে, দেশ আৰু চৰকাৰ আদি ৰক্ষা কৰিবলৈ নিজৰ সোঁ হাত দাঙিব পাৰে, তেন্তে সেই সম্প্ৰদায়টোৱে, নিজৰ প্ৰতি ন্যায় কৰিবলৈ, আৰু বিশেষকৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰ আৰু কেইবাখনো ৰাজ্যৰ প্ৰতি ন্যায় কৰিবলৈ, ইয়াক ৰাজহুৱাভাৱে ঘোষণা কৰিব লাগিব, আৰু সম্প্ৰদায়টোৱে এসময়ত গ্ৰহণ কৰা পথটোক অস্বীকাৰ আৰু বাতিল কৰিব লাগিব।
TAM1897 Q1 51.3মোৰ হাতত ১৮৬৫ চনত মুদ্ৰিত দুখন সৰু নথি আছে, কিন্তু তাত লিখা কথাবোৰ ১৮৬৪ চনত ঘটিছিল। ইয়াৰে এখনৰ শিৰোনাম হৈছে “অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ বহনৰ সন্দৰ্ভত সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ দৃষ্টিভংগী, যিটো কেইবাখনো ৰাজ্যৰ গভৰ্ণৰ আৰু প্ৰভোষ্ট-মাৰ্শ্বেল জেনেৰেলৰ [অৰ্থাৎ, যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ] সন্মুখত দাখিল কৰা হৈছিল, সামৰিক বাহিনীত ভৰ্তিৰ আইনৰ এটা অংশৰ সৈতে।”
TAM1897 Q1 51.4সেই সময়ত সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে, জেনেৰেল কনফাৰেন্স কমিটিৰ জৰিয়তে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰক, ইলিনয়, মিচিগান, পেনচিলভেনিয়া, উইচকনচিন, আৰু আন এখন বা দুখন ৰাজ্যৰ চৰকাৰক এইবুলি জনাইছিল যে, সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে খ্ৰীষ্টান হিচাপে, আৰু তেওঁলোক খ্ৰীষ্টান হোৱাৰ বাবেই, এইটো মানি ল’ব নোৱাৰে যে খ্ৰীষ্টানসকলে কোনো পৰিস্থিতিতে অস্ত্ৰ হাতত ল’ব বা যুঁজিব পাৰে। আনখন নথি হৈছে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ লেখা আৰু প্ৰকাশনৰ পৰা লোৱা অংশ, যিয়ে চৰকাৰক এই ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ পৰা অহা সেই আবেদনটোক প্ৰকৃত বুলি গ্ৰহণ কৰাত ন্যায্যতা প্ৰদান কৰে।
TAM1897 Q1 51.5এতিয়া যদি সেই পূৰ্বৰ স্থিতি সলনি কৰি বিপৰীত স্থিতি লোৱা হয়, আৰু আমি এই ধাৰণাটো গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয় যে খ্ৰীষ্টানসকলে যিকোনো পৰিস্থিতিতে, চৰকাৰৰ বাবে বা যিকোনো কাৰণতে যুঁজিব পাৰে, তেন্তে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰৰ প্ৰতি আমাৰ কৰ্তব্য হৈছে যে আমাৰ ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জেনেৰেল কনফাৰেন্স কমিটিয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক কওক যে আমি আমাৰ মতামত সলনি কৰিছোঁ; আৰু এই ৰাজ্যসমূহৰ গভৰ্ণৰসকলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক জনাব লাগে যে আমি আমাৰ মতামত সলনি কৰিছোঁ; যাতে সেই বিষয়টোৰ ওপৰত আমাৰ নতুন আৰু সংশোধিত মতামত অনুসৰি ৰেকৰ্ডসমূহ থাকিব পাৰে।
TAM1897 Q1 51.6এতিয়া মই এক মুহূৰ্তৰ বাবেও বিশ্বাস নকৰোঁ যে আমি কেৱল কৰা হৈছিল বুলিয়েই কৰা কোনো কামত লাগি থাকিব লাগে। কিন্তু যদি কৰা কামটো শুদ্ধ আছিল, তেন্তে তাক ধৰি ৰাখক। আৰু মই এতিয়া কৈছোঁ যে, যদি সেই বিষয়ে আমাৰ মত সলনি হয়, তেন্তে এই চৰকাৰসমূহক সেই কথা জনোৱাটো আমাৰ কৰ্তব্য, যাতে তেওঁলোকে আমাৰ বিষয়ে আমি আচলতে যি, তাৰ বাহিৰে আন একো নাভাবিব। চৰকাৰসমূহৰ প্ৰতি এয়া কেৱল ন্যায্য কথাহে; কাৰণ এটা ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় হিচাপে আমি আনুষ্ঠানিকভাৱে বিপৰীত স্থিতি গ্ৰহণ কৰা বুলি নিজকে ৰেকৰ্ডত লিপিবদ্ধ কৰিছিলোঁ।
TAM1897 Q1 51.7দুবছৰ আগতে, যেতিয়া সেই পাঠসমূহ দিয়া হৈছিল, মই নাজানিছিলোঁ যে এই নথিসমূহৰ অস্তিত্ব আছে। ১৮৯৭ চনৰ প্ৰথমৰ ফালেলৈকে মই নাজানিছিলোঁ যে সেইবোৰ আছে। কোনোবাই মোক এইবোৰ এটা খামত পঠাইছিল, আৰু সেই বিষয়ে মই ইমানেই জানো। এইবোৰ ১৮৬৫ চনত “ষ্টিম প্ৰেছ অৱ দ্য সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট পাব্লিছিং এছ’চিয়েচন, বেটল ক্ৰিক, মিচ.”-ৰ দ্বাৰা মুদ্ৰিত কৰা হৈছিল। যুক্তৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰক দাখিল কৰা নথি-পত্ৰসমূহত জেনেৰেল কনফাৰেন্স কমিটিৰ নাম স্বাক্ষৰ কৰা আছে, আৰু ৰাজ্যসমূহৰ গভৰ্ণৰসকলক দাখিল কৰা নথি-পত্ৰসমূহত ষ্টেট কনফাৰেন্স কমিটিসমূহৰ নাম স্বাক্ষৰ কৰা আছে।
TAM1897 Q1 51.8এতিয়া মই আপোনালোকক সেই সময়ত সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ নথি-পত্ৰ, প্ৰকাশন আৰু কাগজ-পত্ৰৰ পৰা ছপা কৰা কিছুমান উদ্ধৃতি পঢ়ি শুনাম, যিবোৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰ আৰু ৰাজ্যসমূহৰ গভৰ্ণৰসকলৰ ওচৰত প্ৰমাণ হিচাপে দাখিল কৰা হৈছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা দেখুওৱা হৈছিল যে সেই ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়টোৰ জেনেৰেল কনফাৰেন্স কমিটিয়ে গ্ৰহণ কৰা স্থিতিটো তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰে পৰা স্বীকৃত স্থিতি আছিল, আৰু সেয়া কোনো বিশেষ পৰিস্থিতিৰ বাবে, যেনে বাধ্যতামূলক সৈন্যভৰ্তিৰ পৰা বাচিবলৈ বা যুদ্ধৰ বাবে দেশত আহিবলগীয়া পৰিণামৰ পৰা বাচিবলৈ সাজু কৰা কোনো স্থিতি নাছিল। এই বিষয়টো এই চৰকাৰসমূহক প্ৰমাণ হিচাপে দিয়া হৈছিল যে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ বাবে ই এক নীতি আছিল, আৰু তেওঁলোকে ইয়াক ই খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম আছিল বাবেই মানি চলিছিল।
TAM1897 Q1 51.9মই ইয়াৰ পৰা কেইটামান অংশ পঢ়িম, আৰু আপুনি দেখিব যে মই পঢ়াৰ লগে লগে কি দেখিছিলোঁ,—যে যদি দুবছৰ আগতে এই তম্বুঘৰত মোৰ সন্মুখত সেই দস্তাবেজখন থাকিলহেঁতেন, তেন্তে মই ইয়াত থকা নীতিসমূহ মোৰ দিয়া পাঠসমূহতকৈ, যিবোৰ বুলেটিনত প্ৰকাশ পাইছিল, অধিক স্পষ্টকৈ শিকাব নোৱাৰিলোহেঁতেন। ১৮৫৩ চনত পাষ্টৰ জেমছ হোৱাইটে ‘চাইনছ অৱ দ্য টাইমছ’ত লিখা এটা কথাৰ পৰা এটা অংশ ইয়াত দিয়া হ’ল:—
TAM1897 Q1 51.10খ্ৰীষ্টৰ স্ব-ঘোষিত মণ্ডলীয়ে তেওঁৰ প্ৰকৃত স্বামীৰ বাহু ত্যাগ কৰিছে, আৰু এতিয়া আইনৰ শক্তিশালী বাহুত নিৰ্ভৰ কৰিছে। ই জগতৰ দুষ্ট চৰকাৰৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা আৰু পৰিপোষণ বিচাৰে, আৰু পুৰণি মাতৃৰ বেশ্যা কন্যাসকলৰ দ্বাৰা ইয়াক সঠিকভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়, সেই মাতৃ কেথলিক মণ্ডলীৰ প্ৰতীক। যিদৰে এগৰাকী মহিলাই নিজৰ স্বামীৰ সৈতে একাত্ম হোৱা উচিত, ঠিক তেনেদৰে মণ্ডলীয়েও খ্ৰীষ্টৰ সৈতে একাত্ম হোৱা উচিত, আৰু আইনৰ বাহুত সুৰক্ষা বিচৰাৰ পৰিৱৰ্তে, কেৱল তেওঁৰ প্ৰিয়জনৰ শক্তিশালী বাহুৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰা উচিত। মণ্ডলী জগতৰ সৈতে অবৈধ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে। এইটো অসামৰিক চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগত দেখা যায়। আনকি যুদ্ধ বিভাগতো যীচু খ্ৰীষ্টৰ স্বঘোষিত সেৱকসকলক যুদ্ধত সফলতাৰ বাবে কৰা প্ৰাৰ্থনাৰে শান্তিৰ ঈশ্বৰক উপহাস কৰা দেখা যায়।
TAM1897 Q1 51.11পুনৰ, ৯ মে’, ১৮৫৪ তাৰিখৰ ‘ৰিভিউ এণ্ড হেৰাল্ড’ৰ পৰা উদ্ধৃত এটা অংশ:—
TAM1897 Q1 52.1এইবোৰ ওচৰ চাপি আহিছে নে নাই [এইটো প্ৰভুৰ আগমনৰ বিষয়ে], সেয়া যিয়েই নহওক, সত্যটো হ’ল; এক যুদ্ধৰ মনোভাৱ বিয়পি পৰিছে, এক ঘৃণা আৰু ভ্ৰমৰ মনোভাৱ। আমি ইয়াৰ দূষিত প্ৰভাৱৰ বাবেই শংকিত,— ই হ’ল যুদ্ধ আৰু ৰক্তপাতৰ ধাৰণাৰ সৈতে পৰিচিত হোৱাৰ নৈতিক অৱক্ষয় ঘটোৱা প্ৰভাৱ, ই হ’ল অস্বাস্থ্যকৰ উত্তেজনা, তিক্ত পাৰ্টিৰ মনোভাৱ, যিটো দুষ্ট, আৰু যিয়ে দুষ্টতা বিয়পাই দিয়ে।
TAM1897 Q1 52.2এই কাৰণবোৰৰ পৰা খ্ৰীষ্টৰ শিষ্যসকলৰ কোনো বিপদ নাই বুলি কোৱা নহওক। বিপদ আছে; “কাৰণ অধৰ্ম অধিক হোৱাত, অনেকৰ প্ৰেম চেঁচা হৈ যাব।” এনেকুৱা ৰহস্যময় আৰু অব্যাখ্যাত সহানুভূতিয়ে মানুহক মানুহৰ সৈতে বান্ধি ৰাখে, যিয়ে পৃথক আৰু নিসংগ স্বাৰ্থক বাধা দিয়ে, যাৰ বাবে আমি অজানিতেই প্ৰচলিত সুৰটো গ্ৰহণ কৰি পেলাওঁ, আৰু যেতিয়ালৈকে মনটো বিকৃত আৰু অস্থিৰ হৈ নপৰে তেতিয়ালৈকে আমি গম নাপাওঁ; আৰু এইদৰে, এক অস্বাস্থ্যকৰ অৱস্থাত থাকি, ই দুষ্টতাক গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰু দুষ্ট চিন্তা কৰিবলৈ সাজু হৈ পৰে। নৈতিক আঘাত মহামাৰীতকৈও অধিক ধ্বংসাত্মক।
TAM1897 Q1 52.3৩১ জুলাই, ১৮৫৬ তাৰিখে প্ৰকাশিত ‘ৰিভিউ এণ্ড হেৰাল্ড’ৰ পৰা পুনৰ উদ্ধৃত আন এটা অংশ:—
TAM1897 Q1 52.4যীচুৱে কৈছে, “মোৰ অনুসৰণ কৰা।” হে মোৰ মৰমৰ ভাই, মৰমৰ ভনী, আপোনালোকৰ বিশ্বাসৰ মানদণ্ড কি? সেয়া বাইবেল নহয়নে? আপোনালোকে কয়, হয়। তেন্তে আমি সেইখনেই ল’ম, যাতে আমি শিকিব পাৰোঁ যে আমি যীচুৰ অনুসৰণ কৰিছোঁ নে নাই। মই আপোনালোকৰ পথত আপোনালোকৰ আগত আহিম, আৰু আপোনালোকৰ সৈতে যুক্তি-তৰ্ক কৰিম; আৰু এই পথটোৱেই হৈছে আমাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো কাৰ্য। আমি প্ৰথমে এক বিস্তৃত পৰ্যালোচনা কৰিম, আৰু সুধিম, আপোনালোকে জগতৰ দৰে আচৰণ কৰে নেকি? কিন্তু আপুনি সুধিব পাৰে, ইয়াৰ অৰ্থ কি? মই আপোনাক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিম। আপুনি জগতৰ নীতি-আদৰ্শ আৰু বিধানত অংশগ্ৰহণ কৰে নেকি? যদি কৰে, তেন্তে আপোনাৰ পথটো যীচুৱে খোজকাঢ়ি যোৱা পথ নহয়। যীচুৱে কৈছিল, তেওঁলোক (শিষ্যসকল) জগতৰ নহয়, যেনেকৈ ময়ো জগতৰ নহওঁ। আপোনালোকে কেতিয়া যীচুক চীজাৰৰ বিচাৰ কক্ষত দেখিছে?—কেতিয়াও নহয়, কেৱল তেতিয়াহে দেখিছে যেতিয়া তেওঁক বধ কৰিবলৈ মেৰ-পোৱালিৰ দৰে লৈ যোৱা হৈছিল।
TAM1897 Q1 52.5কিন্তু আমাক ভাল আইন লাগে, আৰু সেইবোৰ প্ৰণয়ন আৰু কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ ভাল মানুহ নিয়োগ কৰাটো আমাৰ কৰ্তব্য।
TAM1897 Q1 52.6সঁচাকৈয়ে আমি ভাল আইন বিচাৰোঁ; আৰু যীচুৱে আমাক সেইবোৰ অবিহনে তেওঁক অনুসৰণ কৰিবলৈ এৰি থৈ যোৱা নাই। তেওঁ কৈছে, “যি বাক্য তোমালোকে শুনিবলৈ পাইছা, সেই বাক্য মোৰ নহয়, কিন্তু মোক পঠোৱা পিতৃৰহে।” যোহন ১৪:২৪।
TAM1897 Q1 52.7গীতমালা ৰচকে কৈছে, “যিহোৱাৰ ব্যৱস্থা সিদ্ধ, সেয়ে মানুহৰ প্ৰাণক জগাই তোলে।” গীতমালা ১৯:৭। পৌলে কৈছে, “সকলো ধৰ্মশাস্ত্ৰ ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা নিশ্বাসিত আৰু শিক্ষাৰ বাবে, অনুযোগৰ বাবে, শুধৰণিৰ বাবে আৰু ধাৰ্মিকতা সম্বন্ধীয় শিক্ষাত লাভজনক; যাতে ঈশ্বৰৰ মানুহ সিদ্ধ আৰু সকলো সৎ কর্মৰ কাৰণে সুসজ্জিত হব পাৰে৷” ২ তীমথিয় ৩:১৬, ১৭। হে প্ৰিয় ভাই, আপুনি আৰু কি বিচাৰে? বা আপুনি আৰু কি কম বিচাৰে?
TAM1897 Q1 52.8আপুনি আপোনাৰ এজেণ্টৰ পৰা বিচৰা পৰৱৰ্তী পদক্ষেপটো হ’ল এনে আইন প্ৰণয়ন কৰা, যিবোৰ অমান্য কৰিলে অখ্ৰীষ্টীয় অস্ত্ৰ, তৰোৱালৰ দ্বাৰা বলবৎ কৰা হয়। উক্ত আইনসমূহ হ’ল সেই চৰকাৰখনৰ অত্যাৱশ্যকীয়, জীৱনদায়ক সত্তা, যাৰ তেওঁ এটা অংগ, আৰু যিখনে ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে ইয়াৰ অস্তিত্বক কেৱল অস্ত্ৰাগাৰ বা মৃত্যুৰ সঁজুলি, বৃহৎ নৌসেনা আৰু মাৰাত্মক অস্ত্ৰেৰে সজ্জিত সামৰিক বাহিনীৰ দ্বাৰাহে বৰ্তাই ৰাখিব পাৰে। ইয়াৰ পিছত আপুনি আপোনাৰ ভাল খ্ৰীষ্টান ভাইজনক, শান্তিৰ ৰাজকুমাৰৰ অনুগামীজনক, ফাঁচীৰ মঞ্চৰ কাষত মৃত্যুদণ্ড প্ৰদান কৰিবলৈ থয়; অথবা এটা সামৰিক দলৰ মুৰব্বী হিচাপে, এখন হেবিয়াছ কৰ্পাছ ৰিটৰ সৈতে এজন দুখীয়া ভাইক, স্বৰ্গৰ মুক্ত বতাহ উশাহত ল’ব বিচৰাৰ অপৰাধত পুনৰ দাসত্বলৈ ঠেলি দিবলৈ। অথবা, যদি তেওঁ আপোনাৰ ৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্য শাসনকৰ্তা হয়, তেন্তে আপোনালোকে নিজৰ ভাল বিছপজনক মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে সজ্জিত কৰি এটা যুদ্ধৰ ঘোঁৰাত উঠাই দিয়ে, ৰাষ্ট্ৰৰ সকলো মৃত্যুৰ শক্তিৰ মুখ্য সেনাপতি হিচাপে।
TAM1897 Q1 52.9মই সুধিব খোজোঁ, হে যীচুৰ মৰমৰ অনুগামীসকল, ঈশ্বৰে “নৰ-বধ নকৰিবা।” বুলি কোৱাৰ পাছতো, মানুহে হত্যা কৰাটো সঠিক বুলি গণ্য কৰিব পাৰেনে? মানৱ চৰকাৰৰ সমগ্ৰ গাঁথনিটো তৰোৱালৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠা নাইনে? যেতিয়া ন্যায়ৰে শাসন কৰাৰ অধিকাৰ থকা জন আহিব, তেতিয়া সেইবোৰক চূৰমাৰ কৰি পেলোৱা নহ’বনে?
TAM1897 Q1 52.10কিন্তু মই মানৱ চৰকাৰৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত নহওঁ। নহয়, নহয়। দায়ূদে ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসাত কোৱা এটা গীতত কৈছে, “অৱশ্যে তোমাৰ ক্ৰোধ বিচাৰেই সেই লোকসকলৰ প্ৰশংসাৰ কাৰণ হ’ব; তুমি সম্পূৰ্ণকৈ উপহাস কৰি ক্রোধ সোঁৱৰণ কৰিবা।” গীতমালা ৭৬:১০। “কিয়নো শাসনকৰ্তা সকল ভাল কৰ্মলৈ নহয় কিন্তু কুকৰ্মলৈহে ভয়ৰ কাৰণ হয়। আপুনি ক্ষমতালৈ নিৰ্ভয়ে থাকিব খোজা নে? তেনেহলে ভাল কৰ্ম কৰক, তেতিয়াহে প্ৰশংসা পাব; কিয়নো আপোনাৰ [খ্ৰীষ্টীয় বিশ্বাসী] ভালৰ কাৰণে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ পৰিচাৰক হৈছে।” ৰোমীয়া ১৩:৩, ৪।
TAM1897 Q1 52.11হে মোৰ ভাইসকল, যদি আপোনালোকে মনত ৰাখে যে খ্ৰীষ্টানসকল এক পৃথক দল, এক সৰু জাক, যাক জগতৰ পৰা পৃথক কৰা হৈছে, জগতৰ বাবে বা জগতত পোহৰ হ’বলৈ বাছনি কৰা হৈছে, যাতে জগতই তেওঁলোকৰ ভাল কাম (পোহৰ) চাই সেই সৰু জাকৰ সংগী হ’বলৈ লৈ যোৱা হয়, যাক গোটেই দিন বধৰ বাবে গণ্য কৰা হয়, আৰু এইদৰে আপোনালোকৰ স্বৰ্গীয় পিতৃক মহিমান্বিত কৰে, তেন্তে আপোনালোকে ৰোমীয়াৰ ১৩ আদিৰ দৰে শাস্ত্ৰসমূহ বুজিব পাৰিব, আৰু ১ তীমথিয় ১; ২; যিবোৰৰ বিষয়ে মই পিছত আলোচনা কৰিব পাৰোঁ। “মাটিৰ পাত্ৰৰ খোলাকটিয়ে পৃথিৱীৰ আন খোলাকটিবোৰৰ সৈতে বাদানুবাদ কৰক” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) [যিচয়া ৪৫:৯]; কিন্তু, খ্ৰীষ্টীয়ানসকলে যীচুৰ মন গ্ৰহণ কৰক, তেতিয়া তেওঁলোকে যীচুৰ অনুসৰণ কৰিব।
TAM1897 Q1 52.12নিজকে খ্ৰীষ্টান বুলি দাবী কৰা লোকসকলে জগতৰ পথ অনুসৰণ কৰাৰ কিছুমান পৰিণাম আমি দেখিবলৈ পাইছোঁনে? তেনেহ’লে সেইবোৰেই আমাক বিলিয়মৰ দৰে এক ওখ ঠাইত উঠিবলৈ প্ৰস্তুত কৰক, যেতিয়া বালাকে তেওঁক ইস্ৰায়েলক অভিশাপ দিবলৈ মাতিছিল, আৰু তেওঁ তেওঁৰ উপমা উক্তি কৰি কৈছিল, “কিন্তু ঈশ্বৰে শাও নিদিয়া লোকক মই কেনেকৈ শাও দিম? আৰু যিহোৱাই ধিক্কাৰ নিদিয়া লোকক মই কেনেকৈ ধিক্কাৰ দিম? কিয়নো মই শিলবোৰৰ টিঙৰ পৰা সেইজনক দেখা পাইছোঁ; আৰু পৰ্ব্বতৰ পৰা সেইজনক দেখিছোঁ। চোৱা, তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়।” গণনাবোৰ ২৩:৮, ৯।
TAM1897 Q1 52.13মই এতিয়া ১৮৫৬ চনৰ ১৪ আগষ্ট তাৰিখৰ ‘ৰিভিউ’ৰ পৰা পুনৰ্মুদ্ৰিত আন এটা অংশ পঢ়িছোঁ:—
TAM1897 Q1 52.14যীচুৰ শুভবাৰ্তাই আপোনাক তৰোৱাল ব্যৱহাৰ কৰাৰ, শাৰীৰিক অস্ত্ৰেৰে সজ্জিত হোৱাৰ, “আপোনাৰ পৰিয়ালৰ ভৰণ-পোষণৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ” তৰোৱাল লোৱাৰ, আৰু ঈশ্বৰৰ ষষ্ঠ আজ্ঞা, “নৰ-বধ নকৰিবা।” ভংগ কৰি অত্যাচাৰীৰ হাতৰ পৰা অত্যাচাৰিতক উদ্ধাৰ কৰাৰ অধিকাৰ দিছে নেকি? যীচুৱে কৈছে, “তোমালোকৰ শত্ৰুক প্ৰেম কৰিবা।”
TAM1897 Q1 52.15আপুনি ভাবেনে যে, শুভবাৰ্তাৰ অধীনত বাস কৰা এজন খ্ৰীষ্টান হিচাপে, যিকোনো ধৰণে ৰাজনৈতিক সংঘাতত জড়িত হ’বলৈ বাইবেলৰ অনুমতি আছে? সেয়া আইন প্ৰণয়ন কৰাই হওক বা মানৱ চৰকাৰৰ আইন বলবৎ কৰাই হওক? যদি সেয়াই হয়, তেন্তে মই ভাবোঁ আপুনি একেবাৰে ভুলত আছে।
TAM1897 Q1 52.16১৮৬৪ চনত সেই ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়টোৱে তাকেই কৈছিল। তেওঁলোকে এই কথাখিনি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰক এই প্ৰমাণ হিচাপে দাখিল কৰিছিল যে তেওঁলোকে যুদ্ধত বিশ্বাস নকৰে, আৰু তেওঁলোকে অস্ত্ৰ হাতত ল’ব নোৱাৰে, আৰু যদি তেওঁলোকক সৈন্যবাহিনীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ পৰা যুদ্ধ কৰাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰে তেওঁলোকৰ আবেদন শুনিছিল, আৰু এই ব্যৱস্থা কৰিছিল যে তেওঁলোকে চিকিৎসালয়ত থাকিব পাৰিব, য’ত তেওঁলোকে শুভবাৰ্তাৰ পৰিচৰক হিচাপে কাম কৰিব পাৰিব, ৰোগীৰ যত্ন ল’ব পাৰিব, আৰু মৃত্যুপথযাত্ৰীসকলক পৰিত্ৰাণ দিব পাৰিব। এতিয়া যদি আমাৰ সেই স্থিতি সলনি কৰি বিপৰীত স্থিতি লোৱা হয়, তেন্তে আমি চৰকাৰৰ সন্মুখত সৎভাৱে সেই কথা প্ৰকাশ কৰিব লাগে আৰু জনাব লাগে যে আমাৰ স্থিতি সলনি হৈছে।
TAM1897 Q1 52.17মই পঢ়ি গৈছোঁ:—
TAM1897 Q1 52.18আপুনি উদ্ধৃত কৰা প্ৰতিটো শাস্ত্ৰাংশ বা আগবঢ়োৱা প্ৰতিটো যুক্তিসংগত কাৰণক পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ স্পষ্ট, আক্ষৰিক বাক্যৰে পৰীক্ষা কৰিব লাগিব। হয়তো আপুনি আগবঢ়োৱা তেনে সকলো শাস্ত্ৰাংশ বা কাৰণক আমি উপযুক্ত সময়ত বিবেচনা কৰিম; কিন্তু প্ৰথমতে, আমি শুভবাৰ্তালৈ কাণ দিম। যীচুক অনুসৰণ কৰিবলৈ ইচ্ছুক খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে, এইখিনিয়েই যথেষ্ট হোৱা উচিত।
TAM1897 Q1 52.19যীচুৱে কৈছে, “কোনোৱে যদি মোৰ পৰিচৰ্যা কৰিব খোজে, তেনেহলে তেওঁ মোৰ পাছে পাছে আহক।” যোহন ১২:২৬। কিন্তু আপুনি কয়নে, এইটো মই কৰিব পাৰোঁ, আৰু মোৰ দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি আৰু চৰকাৰত এজন বিশ্বাসী নাগৰিক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াব পাৰোঁ? ৰওক। যীচুৱে কৈছে, “কোনেও দুজন গৰাকীৰ ওচৰত সেৱাকৰ্ম কৰিব নোৱাৰে।” মথি ৬:২৪। “তোমালোক জগতৰ হোৱা হ’লে, জগতে তোমালোকক নিজৰ লোকৰ দৰে প্ৰেম কৰিলেহেঁতেন; কিন্তু তোমালোক জগতৰ নোহোৱা। মই তোমালোকক জগতৰ মাজৰ পৰা মনোনীত কৰিলোঁ, এই কাৰণে জগতে তোমালোকক ঘৃণা কৰে।” যোহন ১৫:১৯।
TAM1897 Q1 52.20যদি “তোমালোক জগতৰ নহয়,” বৰঞ্চ জগতৰ দ্বাৰা ঘৃণিত আৰু “জগতৰ পৰা” বাছনি কৰা, তেন্তে আপোনালোকে জগতৰ নীতিত কি অংশ ল’ব পাৰে? কিন্তু আমি শাসনৰ দায়িত্ব দুষ্টসকলৰ হাতত গতাই দিব লাগিব নেকি? আপোনালোকে ক’ব। আপোনালোকে এই পৰিস্থিতি ৰোধ কৰিব নোৱাৰে। দুষ্ট লোক আৰু প্ৰবঞ্চকসকলৰ দুষ্টতা বাঢ়ি গৈ থাকিব; আৰু জগতৰ শেষকালত দুষ্টসকলে অতি দুষ্ট কাৰ্য কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ কোনোৱেই নুবুজিব। দানিয়েল ১২:১০। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল যে জগত ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ বা যীচুক অনুসৰণ কৰিবলৈ ইচ্ছুক নহয়, কাৰণ তেওঁলোকে স্বীকাৰ নকৰে যে এজনহে বিধানদাতা আছে। যাকোব ৪:১২।
TAM1897 Q1 53.1যিহোৱাই ক’লে, “এই লোকসকলে মোৰ ওচৰলৈ চাপি নিজৰ নিজৰ মুখেৰে আৰু ওঁঠেৰেহে মোক সন্মান কৰে, কিন্তু তেওঁলোকৰ অন্তৰ হ’লে মোৰ পৰা দূৰত আছে। তেওঁলোকৰ মোৰ প্রতি থকা সন্মানো মানুহৰ দ্বাৰাই শিকোৱা। এই হেতুকে, চোৱা, মই এই লোকসকলৰ মাজত অদ্ভুত ৰূপে, আৰু এটাৰ পাছত এটা আচৰিত কাৰ্য কৰি থাকিম, তেওঁলোকৰ জ্ঞানী লোকসকলৰ জ্ঞান নষ্ট হ’ব, আৰু তেওঁলোকৰ বুদ্ধিমন্ত লোকসকলৰ সুবুদ্ধি লুপ্ত থাকিব।” যিচয়া ২৯:১৩, ১৪। কিমান আশ্চৰ্যজনকভাৱে এই কথাটো বহুতো উচ্চ ধৰ্মজ্ঞৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰমাণিত হয়, যিসকলে অতীতৰ কিছু সময়ৰ আগতে ধৰ্মীয় পুনৰ্জাগৰণ, নৈতিক সংস্কাৰ, আৰু শান্তি সমাজৰ মুৰব্বী হৈছিল: খ্ৰীষ্টৰ মণ্ডলীৰ নেতৃত্ব দিছিল, যি জীৱন আৰু অমৰত্বক পোহৰলৈ অনা শুভবাৰ্তাৰে সজ্জিত আছিল; অনুৰোধ, প্ৰাৰ্থনা আৰু চকুলোৰে পৰিচালিত হৈছিল; এতিয়া শুভবাৰ্তাৰ সম্পূৰ্ণ বিৰোধিতা কৰি, যেতিয়া যীচুৱে কৈছে, “তোমালোকে কোৱা শুনিছা, ‘তোমাৰ চুবুৰীয়াক প্ৰেম কৰিবা আৰু শত্ৰুক ঘিণ কৰিবা’।” “কিন্তু মই তোমালোকক কওঁ, তোমালোকৰ শত্ৰুক প্ৰেম কৰিবা, যি সকলে তোমালোকক শাও দিয়ে, তেওঁলোকক আশীৰ্বাদ কৰিবা, যি সকলে তোমালোকক ঘিণ কৰে, তেওঁলোকলৈ মঙ্গল কৰিবা আৰু যি সকলে তোমালোকক দুর্ব্যৱহাৰ কৰে আৰু তাড়না কৰে, তেওঁলোকৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰিবা” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ) “তেতিয়াহে তোমালোক স্বৰ্গত থকা পিতৃৰ সন্তান হ’ব পাৰিবা। কিয়নো তেওঁ দুষ্ট আৰু সৎ দুয়োৰো ওপৰত সূৰ্য উদয় হ’বলৈ দিয়ে আৰু ধাৰ্মিক অথবা অধাৰ্মিক এই দুয়োৰো ওপৰত বৰষুণ বৰষায়।” “তোমালোকৰ পিতৃ যেনে দয়ালু, তোমালোকো তেনে দয়ালু হোৱা।” মথি ৫:৪৩-৪৫; লূক ৬:৩৬। এই শাস্ত্ৰসমূহৰ সত্ত্বেও, আমি খ্ৰীষ্টান মণ্ডলীসমূহৰ শোচনীয় অৱস্থা দেখিবলৈ পাওঁ, য’ত সিহঁতে নিজৰ নৈতিক পতন আৰু জগতৰ সৈতে একাত্মতা বিকাশ কৰিছে। বহুতো উদাহৰণৰ মাজৰ পৰা কেইটামান আমি উদ্ধৃত কৰিছোঁ।
TAM1897 Q1 53.2ইয়াত কেইবাজনো প্ৰখ্যাত ধৰ্মযাজকৰ বক্তব্য উল্লেখ কৰা হৈছে, য’ত “অস্ত্ৰ,” “যুঁজ,” “ৰণ,” “যুদ্ধ” আদিৰ কথাৰে উচ্ছ্বাস প্ৰকাশ পাইছে। তাৰ পিছত ই এইদৰে আগবাঢ়িছে:—
TAM1897 Q1 53.3এনেকুৱা তথ্যৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, য’ত দেখুওৱা হৈছে যে অতি শ্ৰেষ্ঠ সোণো আৱৰ্জনাতকৈয়ো বেয়া হৈ পৰিছে, খ্ৰীষ্টৰ সাক্ষ্য আৰু তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ স্বীকাৰোক্তিৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ অৱজ্ঞা কৰা হৈছে, আমি চিঞৰি উঠিবলৈ বাধ্য, “তেওঁলোকে কয়িনৰ পথত গমন কৰিলে আৰু বেছৰ অৰ্থে বিলিয়মৰ ভ্ৰান্তিৰূপ পথত লৰ ধৰিলে।”
TAM1897 Q1 53.4এই লোকসকলে যীচুক অনুসৰণ কৰিছে নেকি? তেওঁলোকে নিজকে আৰু অনুগামীসকলক শুভবাৰ্তাৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে সজ্জিত কৰিছে নেকি? তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ নিখুঁত বিধানৰ ওপৰত অটল বিশ্বাস প্ৰদৰ্শন কৰিছে নেকি? তেওঁলোকে স্বীকাৰ কৰে নেকি যে খ্ৰীষ্টানৰ বাবে এজনহে বিধানদাতা আছে? তেওঁলোকে পৌলৰ এই কথা শুনে নেকি, “আমাৰ যুদ্ধ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে কৰা মাংসিক যুদ্ধ নহয় কিন্তু স্ৱর্গীয় শক্তিৰ দ্ৱাৰাই দূৰ্গও বিনাশ কৰাৰ যোগ্য”? ২ কৰিন্থীয়া ১০:৪। তেওঁলোকে অৱশেষত সেই শাস্ত্ৰৰ কথা মানি চলিছে নেকি যিবোৰ তেওঁলোকে শিকোৱা বুলি দাবী কৰে?
TAM1897 Q1 53.5ঈশ্বৰৰ সমগ্ৰ বৰ্ম পৰিধান কৰা, যাতে তোমালোকে চয়তানৰ কৌশলৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিব পাৰা। কিয়?—“কিয়নো ৰক্ত আৰু মাংসৰ সৈতে আমাৰ মালযুদ্ধ হোৱা নাই।” নহয়; এয়া যীচুৰ অনুগামীসকলৰ আহ্বান নহয়। কিন্তু আমি “আধিপত্য, ক্ষমতা, এই অন্ধকাৰ যুগৰ শাসনকৰ্তা, আৰু স্বৰ্গীয় ঠাইবোৰৰ মন্দ শক্তিৰ দলবোৰৰ [দুষ্ট আত্মাবোৰ, প্ৰান্তীয় পাঠ] সৈতে হৈছে।” “এই হেতুকে, আপোনালোকে ঈশ্বৰৰ আটাই সাজ-পোছাক পিন্ধি লওঁক; মন্দ দিনত চয়তানক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ সমর্থ হবৰ কাৰণে সকলোকে সিদ্ধ কৰি থিৰে থাকক।” এফিসীয়া ৬:১১-১৩।
TAM1897 Q1 53.6পৌলে এফিসীয়া ৬:১৪-১৮ পদত খ্ৰীষ্টীয় অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰসমূহৰ তালিকা দিছে, আৰু কৈছে, “আত্মাৰ তৰোৱালৰূপ [তীখাৰ নহয়] ঈশ্বৰৰ বাক্য গ্ৰহণ কৰক। সকলো প্ৰাৰ্থনা আৰু নিবেদনেৰে সকলো সময়তে আত্মাত প্ৰাৰ্থনা কৰক”; এই স্বৰ্গীয় বৰ্ম পৰিধান কৰি, আৰু তেওঁলোকৰ ভৰি শান্তিৰ শুভবাৰ্তাৰ প্ৰস্তুতিৰে সাজি, খ্ৰীষ্টৰ আশীৰ্বাদ উপভোগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি,—“দয়ালু সকল ধন্য; কিয়নো তেওঁলোকে দয়া পাব। … মিলনকাৰী সকল ধন্য; কিয়নো তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ সন্তান বুলি প্ৰখ্যাত হব।” [মিলনকাৰীসকল, শান্তি ভংগ কৰাসকল নহয়।] মথি ৫:৭, ৯। যেতিয়া সৈন্যসকলে কি কৰিব লাগে বুলি সুধিছিল, তেতিয়া যোহনে তেওঁলোকক কি কৈছিল শুনক। তেওঁ উত্তৰ দিছিল, “কাৰো প্ৰতি অত্যাচাৰ নকৰিবা।” লূক ৩:১৪।
TAM1897 Q1 53.7মনত ৰাখিব যে যেতিয়া সকলো খ্ৰীষ্টানৰ বাবে তৰোৱালৰ বিষয়ে এই মহান ব্যৱহাৰিক শিক্ষা দিয়া হৈছিল, তেতিয়া যীচুৱে পিতৰক কৈছিল, “তোমাৰ তৰোৱাল পুনৰায় খাপত সোমাই থোৱা; কিয়নো যি জনে তৰোৱাল ধৰে, সেই জন তৰোৱালৰ দ্বাৰাই বিনষ্ট হ’ব।” মথি ২৬:৫২।
TAM1897 Q1 53.8খ্ৰীষ্টানসকলে এই সত্যবোৰৰ পোহৰত চলক, আৰু তেতিয়া “ৰেভাৰেণ্ড মিষ্টাৰ বিচাৰৰ পঁচিশটা শ্বাৰ্পছ ৰাইফল” ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ খ্ৰীষ্টান সেনাপতি বা সৈনিক খুব কমেইহে থাকিলহেঁতেন, যদিও প্ৰতিটো বন্দুকৰ কুন্দাত পবিত্ৰতাৰ ভানত এখন বাইবেল লগোৱা থাকিলহেঁতেন।
TAM1897 Q1 53.9তেওঁলোকে যীচুক কোৱা শুনিবলৈ পায়, “মোৰ ৰাজ্য এই জগতৰ নহয়; মোৰ ৰাজ্য এই জগতৰ হোৱা হ’লে … মোৰ সেৱক সকলে মোক ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰাণপণে যুদ্ধ কৰিলেহেঁতেন।” যোহন ১৮:৩৬। এনেদৰে শুভবাৰ্তাৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে সজ্জিত আৰু শাৰীৰিক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বিযুক্ত খ্ৰীষ্টানসকলে, পৃথিৱীৰ চৰকাৰসমূহৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক হৈ, মৃত্যুৰ অস্ত্ৰৰে সজ্জিত জগতৰ লোকসকলক প্ৰশস্ত পথত দৌৰি যাবলৈ দিব পাৰে, আৰু তেওঁলোকৰ অখ্ৰীষ্টীয় আইনসমূহ মৃত্যুৰ দণ্ডৰ সৈতে বলবৎ কৰিবলৈ দিব পাৰে।
TAM1897 Q1 53.10মণ্ডলীৰ অৱশিষ্টসকলৰ বাবে এয়া এক অকথনীয় বিশেষাধিকাৰ যে, তেওঁলোকে অতীতৰ ইতিহাসলৈ চাই যেতিয়া দেখে যে যদিও খ্ৰীষ্টৰ শিষ্যসকলে পৌলৰ দৰে চিঞৰি উঠিছিল, “আমি তোমাৰ কাৰণে ওৰে দিনটো হত হ’ব লাগিছোঁ৷ কাটিবলৈ নিয়া মেৰৰ দৰে আমি গণিত হ’লোঁ [ৰোমীয়া ৮:৩৬]”; যদিও তেওঁলোকৰ পথ চকুলোৰে সিক্ত, তেজেৰে পৰিপূৰ্ণ, আৰু তেওঁলোকৰ ছিন্ন শৰীৰ আৰু বগা হাড়েৰে আবৃত হৈছে;—তথাপিও তেওঁলোকৰ এই অনিৰ্বচনীয় সৌভাগ্য আছে যে, তেওঁলোকে যেতিয়া দেখে যে ঈশ্বৰৰ “তেওঁলোক অকলে বাস কৰা লোক জাতি সমূহৰ মাজত তেওঁলোক গণিত নহয়”, তেতিয়া বিলিয়মৰ সৈতে চিঞৰি উঠিব পাৰে, “ধাৰ্মিকৰ মৃত্যুৰ নিচিনা মোৰ মৃত্যু হওঁক, আৰু তেওঁৰ শেষ গতিৰ নিচিনা মোৰ শেষগতি হওঁক।” গণনাবোৰ ২৩:৯, ১০।
TAM1897 Q1 53.11এই পত্ৰিকাত আৰু যথেষ্টখিনি আছে, কিন্তু মোৰ ইয়াৰ আৰু পঢ়াৰ প্ৰয়োজন নাই। মই প্ৰভুৰ পৰা আৰু এটা বা দুটা অংশ পঢ়িম, যিটো আমাৰ দিনৰ বাবে ইয়াত আছে। এইটো চাৰি বছৰ আগতে আমাক ‘ভৱিষ্যদ্বাণীৰ আত্মা’ৰ পৰা দিয়া হৈছিল, আৰু এই তম্বুত আমাক পঢ়ি শুনোৱা হৈছিল:—
TAM1897 Q1 53.12“প্ৰভুৱে যাকোবক নিজৰ বাবে, আৰু ইস্ৰায়েলক তেওঁৰ বিশেষ ধনস্বৰূপে বাছি লৈছে। কাৰণ মই জানো যে প্ৰভু মহান, আৰু আমাৰ প্ৰভু সকলো দেৱতাতকৈ শ্ৰেষ্ঠ।” মোৰ ভাই-ভনীসকল, চিন্তা কৰক যে প্ৰভুৰ নিজৰ এক লোকসমাজ আছে, এক মনোনীত লোকসমাজ, তেওঁৰ মণ্ডলী, তেওঁৰ নিজৰ হ’বলৈ, তেওঁৰ নিজৰ দুৰ্গ হ’বলৈ, যাক তেওঁ পাপ-গ্ৰস্ত, বিদ্ৰোহী জগতত ধৰি ৰাখে; আৰু তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল যে তাত কোনো কৰ্তৃত্ব জনা নাযাব, কোনো আইন ইয়াৰ দ্বাৰা স্বীকাৰ কৰা নহ’ব, কিন্তু তেওঁৰ নিজৰহে।
TAM1897 Q1 53.13এই বৰ্তমান বৰ্ষৰ জেনেৰেল কনফাৰেন্সত আন এটা আহিছিল। ই আমাক ঠিক সেইখিনি ঠাইলৈ লৈ যায় য’ত ধৰ্মত্যাগ আৰম্ভ হৈছিল, আৰু আমাক ঈশ্বৰ, তেওঁৰ সত্য, আৰু এই সম্পূৰ্ণ বিষয়টোৰ সৈতে মুখামুখি কৰাই দিয়ে, যিটো প্ৰভুৰ পৰা আহিছে; যেনেকৈ তেওঁ আজি নিজৰ লোকসকলৰ সৈতে থাকিব বিচাৰে।
TAM1897 Q1 53.14ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালন কৰোঁ বুলি দাবী কৰা লোকসকল আৰু জগতৰ মাজৰ সীমাৰেখাখন এতিয়া আগৰ দৰে স্পষ্ট নহয়। যিসকলে ঈশ্বৰৰ সৈতে মিলি চলে, তেওঁলোকক ৰাজনৈতিক সভা-সমিতিত অংশ লোৱা দেখা নাযায়। যিসকলে এনে কৰে, তেওঁলোকে প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁলোক যীচুৰ বিশ্বাসী দাস নহয়। তেওঁলোকে ইমান দিন সাধাৰণ জুইৰ সৈতে কাম কৰিছে যে তেওঁলোকৰ বিচাৰ-বুদ্ধি হেৰাই গৈছে। এনেকুৱা এক জনসমষ্টি আছে যিসকলে যীচুৰ পতাকাৰ তলত থিয় দিবলৈ নামভৰ্তি কৰিছে। তেওঁলোকেই হ’ল খ্ৰীষ্টৰ সেনা। তেওঁলোকে জগতৰ পৰা ওলাই আহি পৃথক হ’বলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে। তেওঁলোকে পবিত্ৰ আত্মাৰ তৰোৱাল, অৰ্থাৎ ঈশ্বৰৰ বাক্য ব্যৱহাৰ কৰি পাপ আৰু সকলো অধাৰ্মিকতাৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ যুদ্ধ চলাবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে। আমি আমাৰ আনুগত্য প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিব।
TAM1897 Q1 53.15এইটো শাসন-সম্পৰ্কীয় এটা শব্দ; নাগৰিকত্বৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য এটা শব্দ। আমি কিহৰ প্ৰতি আমাৰ আনুগত্য দেখুৱাম? সেয়াই প্ৰশ্ন।
TAM1897 Q1 53.16আমি আমাৰ ৰজা, প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ প্ৰতি আমাৰ আনুগত্য প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে। পাঁচনি যাকোবে ঘোষণা কৰিছে: “সেয়েহে, যিজনে সংসাৰৰ বন্ধু হ’ব বিচাৰে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ শত্ৰু।” আৰু প্ৰিয় যোহন, মনোভাৱত যীচুৰ সৈতে আটাইতকৈ বেছি মিল থকা শিষ্যজনে এই সতৰ্কবাণী দিছে, “সংসাৰ বা সংসাৰত থকা বস্তুবোৰক প্ৰেম নকৰিবা। যদি কোনোৱে সংসাৰক প্ৰেম কৰে, তেন্তে পিতৃৰ প্ৰেম তেওঁৰ ভিতৰত নাই।” আদমৰ দৃষ্টান্ত অনুসৰণ কৰি আৰু তেওঁৰ স্ৰষ্টাৰ পৰা আঁতৰি গৈ কোনো মানুহে সুখ বিচাৰি নাপাব।
TAM1897 Q1 54.1সেয়েহে এই পাঠসমূহ ঠিক তাত সমাপ্ত হৈছে য’ত আমি আৰম্ভ কৰিছিলোঁ—আদম আৰু তেওঁৰ স্ৰষ্টাৰ সৈতে, আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো আজ্ঞাৰ প্ৰথমটো—“তুমি সকলো হৃদয়, সকলো প্ৰাণ, সকলো চিত্ত আৰু সকলো শক্তিৰে তোমাৰ প্ৰভু পৰমেশ্বৰক প্ৰেম কৰা।” তেতিয়া আপুনি আপোনাৰ স্ৰষ্টাৰ পৰা বিমুখ নহ’ব। তেতিয়া ধৰ্মত্যাগ নহ’ব। তেতিয়া মূৰ্তিপূজা নহ’ব। তেতিয়া ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰি যোৱা পৌত্তলিক জাতিসমূহৰ আৰ্হি অনুসৰি কোনো চৰকাৰ স্থাপন নহ’ব; কিন্তু ঈশ্বৰেই সকলো হ’ব, আৰু তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলক সেই মহিমাময় দেশলৈ লৈ যাব যিখন তেওঁ আমাৰ পিতৃ অব্ৰাহামক দেখুৱাইছিল, যেতিয়া তেওঁ তেওঁক পৃথিৱীৰ সকলো চৰকাৰৰ পৰা পৃথক কৰিছিল, আৰু তেওঁ জগতত থাকোঁতে তেওঁক পৃথক কৰি ৰাখিছিল।
TAM1897 Q1 54.2যিজনে আমাক আমাৰ পিতৃ অব্ৰাহামৰ, যি তেতিয়াও অখৎ আছিল, তেওঁৰ সেই বিশ্বাসৰ পদচিহ্ন অনুসৰণ কৰিবলৈ আহ্বান কৰে, তেওঁ তেতিয়া আমাক সেই দেশলৈ লৈ যাব যি সকলো দেশৰ গৌৰৱ; আৰু তাত আমি প্ৰভুৰ সান্নিধ্যত, আৰু সৰ্বশক্তিমানৰ মহিমাময় পাখিৰ তলত চিৰকাললৈ থাকিম—ঈশ্বৰক সমগ্ৰ হৃদয়েৰে, সমগ্ৰ প্ৰাণেৰে, সমগ্ৰ মনেৰে, আৰু সমগ্ৰ শক্তিৰে প্ৰেম কৰি; আৰু তেওঁ এতিয়া, তেতিয়া, আৰু চিৰকাললৈ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সন্মুখত আমালৈ আঙুলিয়াই দেখুৱাই ক’ব পাৰে, “এইসকলেই হ’ল যিসকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে।” (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)
TAM1897 Q1 54.3আৰু সকলো লোকে “আমেন আৰু আমেন” বুলি কওক।