ঈশ্বৰৰ বাবে মিছনাৰী

TAM1897 Q1 14.2১৮৯৭ চনৰ ৩ মাৰ্চ, বুধবাৰৰ সন্ধিয়া দিয়া ধৰ্মোপদেশ জেনেৰেল কনফাৰেন্স বুলেটিন, প্ৰথম কোৱাৰ্টাৰ, ১৮৯৭, খণ্ড ২, সংখ্যা ১, পৃষ্ঠা ১৪-২০-ত মুদ্ৰিত।

TAM1897 Q1 14.3যোৱা নিশা আমাৰ পাঠটো ইতিহাসৰ জ্ঞাত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাৰে শেষ হৈছিল; প্ৰকৃততে, ৰাষ্ট্ৰৰ উৎপত্তিৰে। শাস্ত্ৰত নিম্ৰোদৰ ৰাজ্যৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে:—

TAM1897 Q1 14.4নিম্রোদৰ ৰাজত্বৰ প্রথম ঠাইবোৰ আছিল চিনাৰ দেশৰ বাবিল, এৰক, অক্কদ, আৰু কলনি। সেই দেশৰ পৰা অচূৰ ওলাই গৈ নীনবি নিৰ্মাণ কৰিলে।

TAM1897 Q1 14.5আমাৰ অনুবাদত লিখা আছে: “অচূৰ গৈ নীনবি নিৰ্মাণ কৰিলে।” কিন্তু প্ৰকৃত ধাৰণাটো হ’ল, যিদৰে পাতৰ কাষৰ টোকাত দিয়া আছে: “তেওঁ [অচূৰ] অচূৰলৈ গৈ নীনবি নিৰ্মাণ কৰিলে,” আৰু তাত নাম উল্লেখ থকা আন চহৰসমূহো নিৰ্মাণ কৰিলে। সেয়েহে তেওঁৰ ৰাজ্যৰ আৰম্ভণি আছিল চিনাৰত, আৰু ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ আছিল অচূৰলৈ।

TAM1897 Q1 14.6নিম্ৰোদ কেৱল জন্তু চিকাৰ কৰা এজন শক্তিশালী চিকাৰীয়েই নাছিল; বৰঞ্চ মানুহৰ নিৰ্যাতকও আছিল। আৰু তেওঁ অৰ্জন কৰা ক্ষমতা, যিটো তেওঁ নিজৰ ৰাজ্য স্থাপন আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ জৰিয়তে লাভ কৰিছিল, সেয়া তেওঁ মানুহক নিজৰ শক্তি আৰু তেওঁ সেৱা কৰা দেৱতাক স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেয়েহে, পৃথিৱীত থকা প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শেষত হ’বলগীয়া ৰাষ্ট্ৰটোলৈকে, প্ৰত্যেকটোৱে নিজৰ হাতত থকা শক্তি ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰিছে।

TAM1897 Q1 14.7মই সেই কথাটো পুনৰ ক’ম: পৃথিৱীত যিটো প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰ আছিল, অৰ্থাৎ নিম্ৰোদৰ ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, পৃথিৱীত যিটো শেষ ৰাষ্ট্ৰ হ’ব, অৰ্থাৎ এইটো ৰাষ্ট্ৰলৈকে, প্ৰতিটো ৰাষ্ট্ৰই নিজৰ শক্তি ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে, তেওঁৰ সত্যৰ বিৰুদ্ধে, তেওঁৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰিছে; মানুহক ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰাই নিবলৈ। আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে, এইটোৱেই প্ৰতিটো ৰাষ্ট্ৰৰ ৰেকৰ্ড। যেতিয়া পৃথিৱীৰ অন্ত পৰিব, তেতিয়া সেয়াই হ’ব পৃথিৱীৰ ৰাজ্য আৰু ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ ৰেকৰ্ড।

TAM1897 Q1 14.8১৮৯৬ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলৰ ‘ৰিভিউ’ৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ প্ৰবন্ধটোৰ পৰা এটা উক্তি ইয়াত দিয়া হ’ল: সেই মহাপ্ৰবঞ্চকে “মানুহক মূৰ্তিপূজাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিছিল, আৰু এইদৰে পৃথিৱীৰ ৰাজ্যসমূহৰ ওপৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে স্বৰ্গত ঈশ্বৰৰ সিংহাসন দখল কৰাৰ পাছতেই স্থান পোৱা সৰ্বোত্তম প্ৰাপ্তি হ’ল এই জগতৰ দেৱতা হোৱা।” পূৰ্বৱৰ্তী পাঠত উল্লেখ কৰা ইতিহাসত, আপুনি ভৱিষ্যদ্বাণীৰ আত্মাত এইদৰে প্ৰকাশিত ষড়যন্ত্ৰৰ কাৰ্যপ্ৰণালী দেখিবলৈ পাব। প্ৰথমতে, মানুহে মূৰ্তিপূজালৈ গতি কৰিলে, তাৰ পিছত ৰাজতন্ত্ৰলৈ। আৰু এই কাম কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তিয়ে এখন ৰাষ্ট্ৰ স্থাপন কৰিলে, আৰু তেওঁ লাভ কৰা শক্তিৰে নিজেই মানুহৰ অত্যাচাৰী হৈ পৰিল। এয়াই হ’ল ইতিহাস। আমি আগবাঢ়ি গ’লে আপুনি দেখিব যে ই আন জাতিসমূহতো কাৰ্যকৰী হৈছিল।

TAM1897 Q1 14.9নিম্ৰোদৰ পিছত বেছি দিন নাযাওঁতেই সেই সমগ্ৰ দেশত অব্ৰাহামৰ বাহিৰে বাকী সকলোৱে ঈশ্বৰক পাহৰি গৈছিল। কেৱল অব্ৰাহামেই ঈশ্বৰক বিচাৰি পাইছিল; আৰু অব্ৰাহামৰ সৈতে ঈশ্বৰে মানৱজাতিক প্ৰভুৰ পথত নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাইছিল। এতিয়া লক্ষ্য কৰক তেওঁ অব্ৰাহামক কি কৈছিল। আমি যি অধ্যয়ন কৰিছোঁ, পূৰ্বৱৰ্তী পাঠত যি আছিল, আৰু মই এতিয়া যিবোৰ কথা উল্লেখ কৰিছোঁ, সেইবোৰ মনত ৰাখি বিবেচনা কৰক যে ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক কি কৈছিল যেতিয়া তেওঁ অব্ৰাহামৰ সৈতে এটা নতুন জাতি আৰম্ভ কৰিছিল; অৰ্থাৎ, ঈশ্বৰৰ এটা জাতি। আদিপুস্তক ১২:১-এ আমাক কয় যে প্ৰভুৱে তেওঁক প্ৰথমতে কি কৈছিল। “এতিয়া প্ৰভুৱে অব্ৰামক ক’লে, তুমি—কি?—তোমাৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহা।” প্ৰথমে কি?

TAM1897 Q1 14.10(সমাগম) তোমাৰ দেশ।

TAM1897 Q1 14.11“তোমাৰ আত্মীয়-স্বজন আৰু তোমাৰ পিতৃৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি মই যি দেশ তোমাক দেখুৱাম সেই দেশলৈ যোৱা।” ঈশ্বৰে অব্ৰামক তিনিটা বস্তু এৰিবলৈ কৈছিল। প্ৰথমতে, তেওঁ কি এৰিব লাগিছিল?—তেওঁৰ দেশ। তাৰ পিছত?—তেওঁৰ আত্মীয়সকল। তাৰ পিছত?—তেওঁৰ পিতৃৰ ঘৰ। তেওঁৰ পিতৃৰ ঘৰৰ সকলোৱে মূৰ্তিপূজা কৰিছিল। তেওঁৰ দেশে মানুহক মূৰ্তিপূজালৈ বাধ্য কৰাইছিল; সেয়া ঈশ্বৰৰ বিৰোধী আছিল। তেওঁৰ দেশ, তেওঁৰ আত্মীয়সকল, আৰু তেওঁৰ পিতৃৰ ঘৰ, সকলোৱে মূৰ্তিপূজা কৰিছিল, আৰু তেওঁক এই সকলোবোৰ এৰি আহিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰভুৱে তেওঁক সেই দেশখন দেখুৱাইছিল; কিন্তু তেওঁ তাক অধিকাৰ হিচাপে দিছিলনে?—“এনে কি এখোজ মাটিও নিদিলে।” যেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁক সেই দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিলে, তেওঁ তেওঁক আন এখন দেশলৈ লৈ গ’ল নেকি?—নাই; কিন্তু “তেওঁক আৰু তেওঁৰ ভাবীবংশৰ অধিকাৰৰ অর্থে ঈশ্বৰে এই দেশ দিব বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে।” তেন্তে যেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁক তেওঁৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিলে, আৰু তেওঁক আনখন দেশলৈ লৈ নগ’ল, তেওঁক ক’ত এৰি থৈ গ’ল?

TAM1897 Q1 14.12(সমবেত লোকসকল) এজন প্ৰবাসী আৰু পৰদেশী।

TAM1897 Q1 14.13তাৰ ফলত এই পৃথিৱীত ঈশ্বৰৰ প্ৰতিনিধি সম্পূৰ্ণৰূপে দেশহীন হৈ ৰ’ল নেকি?

TAM1897 Q1 14.14তথাপি তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে দেশহীন আছিল নেকি?—অ, তেওঁ “এখন উন্নত দেশ, অৰ্থাৎ স্বৰ্গীয় দেশ”ৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল।

TAM1897 Q1 14.15আহক আমি হিব্ৰুৰ ১১ অধ্যায়লৈ ঘূৰি যাওঁ, আৰু তাক চাওঁ। অষ্টম পদ, আৰম্ভণি:—

TAM1897 Q1 14.16ঈশ্বৰত বিশ্বাস আছিল কাৰণে ঈশ্বৰে যেতিয়া অব্ৰাহামক আহ্বান কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ বাধ্য হ’ল, আৰু তেওঁক যি দেশ দিম বুলি ঈশ্বৰে কৈছিল, সেই দেশ অধিকাৰ কৰিবৰ বাবে তেওঁ গৈছিল; আৰু ক’লৈ যাব লাগে, সেই বিষয়ে নাজানিও ওলাই গৈছিল।

TAM1897 Q1 15.1কিন্তু তেওঁ ক’ৰ পৰা ওলাই আহিছিল?—তেওঁৰ নিজৰ দেশৰ পৰা, তেওঁ ক’লৈ গৈছিল সেয়া নজনাকৈ। “এইদৰে বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই তেওঁ বিদেশীৰ দৰে প্ৰতিজ্ঞাৰ দেশত প্ৰবাসী হৈ থাকিল৷ সেই একে প্ৰতিজ্ঞাৰ সহধিকাৰী ইচহাক আৰু যাকোবৰ সহিত তম্বুত বাস কৰিছিল।” আপোনালোকে জানে যে তেওঁক কোনো উত্তৰাধিকাৰ দিয়া নাছিল, হয়, ভৰি এখোজ থোৱাৰ বাবেও দিয়া নাছিল; তথাপিও তেওঁ তাক তেওঁক আৰু তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ বংশধৰসকলক দিম বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল। তেওঁ তেওঁক নিজৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল; আৰু পৃথিৱীৰ আন কোনো দেশতো তেওঁক ভৰি এখোজ থ’ব পৰাকৈও মাটি অধিকাৰ কৰিবলৈ দিয়া নাছিল। এইদৰে তেওঁক পৃথিৱীত সম্পূৰ্ণৰূপে দেশহীন কৰি এৰি দিয়া হৈছিল। এই বিষয়ে আমি নিশ্চিত; কিন্তু ঈশ্বৰে কি কৈছিল সেয়া মনত পেলাওক। সেই সময়ত অব্ৰাহাম কোন আছিল?—তেওঁ আছিল “ঈশ্বৰৰ বন্ধু,” “ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰা সকলোৰে পিতৃ।” তেওঁ আপোনাৰো পিতৃ হয়নে? এই জগতত আপোনাৰ কোনো দেশ আছেনে?

TAM1897 Q1 15.2কিয়নো যি নগৰৰ প্ৰতিস্থাপক আৰু নিৰ্ম্মাণকৰ্ত্তা ঈশ্বৰ, সেই ভিত্তিমূল থকা নগৰ বাবে তেওঁ অপেক্ষা কৰি আছিল। বিশ্বাসৰ যোগেদি অব্ৰাহাম আৰু চাৰায়ো অতিৰিক্ত বয়সত বংশ উৎপাদনৰ শক্তি পালে; কিয়নো তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰা জনক বিশ্বাসী বুলি জ্ঞান কৰিছিল। এই হেতুকে এজনৰ পৰা, সেই মৃত্যু তুল্য জনৰ পৰাই, লেখত আকাশৰ তৰাবোৰৰ সমান, আৰু সাগৰৰ তীৰত থকা বালিৰ নিচিনা অসংখ্য লোক উৎপন্ন হ’ল। সেই সকলো বিশ্বাসত মৰিল; তেওঁলোকে প্ৰতিজ্ঞাবোৰৰ ফল নাপালে;

TAM1897 Q1 15.3ঈশ্বৰে তেওঁক তেওঁৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনি কি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল? তেওঁ তেওঁক এখন দেশৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলনে?—হয়। কিন্তু তেওঁ এই পৃথিৱীত এখন দেশ পোৱা নাছিল; “কিন্তু দূৰৈতে সেইবোৰক দেখি নমস্কাৰ কৰিছিল; আৰু নিজে যে পৃথিৱীত বিদেশী আৰু প্ৰবাসী, তাক স্বীকাৰ কৰিছিল। কিয়নো যি সকলে এনেকুৱা কথা কয়, তেওঁলোকে যে নিজ দেশ বিচাৰিছে, ইয়াকে প্ৰকাশ কৰে।” এজন মানুহৰ এখন দেশ থাকিলে তেওঁ আন এখন দেশ বিচাৰিব পাৰেনে?—নোৱাৰে; কাৰণ এজন মানুহৰ দুজন প্ৰভুৰ সেৱা কৰাৰ দৰেই দুখন দেশ থকাটোও সম্ভৱ নহয়।

TAM1897 Q1 15.4বাৰু, কোনোবাই ক’ব পাৰে, অব্ৰাহাম নিজৰ দেশৰ বাহিৰত আছিল। হয়, কিন্তু তেওঁ বিচাৰিলে উভতি যাবলৈ সুযোগ পাইছিল। যদি তেওঁ তেতিয়াও সেইখনকে নিজৰ দেশ বুলি গণ্য কৰিলেহেঁতেন আৰু সেই দেশখন তেওঁৰ হৃদয়ত থাকিলহেঁতেন, আৰু আঠশ বা হাজাৰ মাইল দূৰলৈ গৈ ঘৰৰ বিৰহত কাতৰ হ’লহেঁতেন, আৰু দেশখনত দুৰ্ভিক্ষ হ’লহেঁতেন, আৰু সেই অভিজ্ঞতা তেওঁ ভবাৰ দৰে ইমান আমোদজনক ভ্ৰমণ নহ’লহেঁতেন, তেন্তে তেওঁ ক’ব পাৰিলেহেঁতেন, “মই তাত থকা মানুহবোৰক আৰু এবাৰ চাব বিচাৰোঁ, সেই মৰমৰ পুৰণি সমভূমি আৰু চিনাকি গছবোৰ। যদি মই কেৱল সেয়াই কৰিব পাৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই উভতি আহি এই কৰ্মক্ষেত্ৰত কিছু সময় থাকিবলৈ ইচ্ছুক হ’লোহেঁতেন।” যদি তেওঁ এনেদৰে ভাবিছিল, তেন্তে তেওঁৰ উভতি অহাৰ সুযোগ থাকিলহেঁতেন; কাৰণ লিখা আছে: “তেওঁলোকে যি দেশৰ পৰা ওলাই আহিছিল, তালৈ মন কৰা হ’লে, অৱশ্যে উলটি যাবলৈ সু-সময় পালেহেঁতেন।”

TAM1897 Q1 15.5মন কৰা; মন কৰা মানে কি?—যদি তেওঁলোকৰ মন সেই দেশখনৰ কথাৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ থাকিলহেঁতেন, য’ৰ পৰা তেওঁলোক ওলাই আহিছিল, তেন্তে তেওঁলোকে উভতি অহাৰ সুযোগ পালেহেঁতেন। আৰু তেওঁলোকে সেয়া পাইহে থাকিলহেঁতেন; কাৰণ তেতিয়া তেওঁলোকে সেয়া গঢ়ি তুলিলেহেঁতেন।

TAM1897 Q1 15.6কিন্তু এতিয়া তেওঁলোকে তাতকৈ এটি উত্তম স্বৰ্গীয় দেশলৈ আকাংক্ষা কৰে; এই হেতুকে [এই হেতুকে, এই কাৰণে] ঈশ্বৰে, তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ বুলি প্ৰখ্যাত হ’বলৈ লাজ নাপায়; কিয়নো তেওঁলোকৰ কাৰণে তেওঁ এখন নগৰ যুগুত কৰিলে।

TAM1897 Q1 15.7আপুনি আপোনাৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহিছেনে? ৰোমীয়া ৪:১-১২ পদলৈ চাওক:—

TAM1897 Q1 15.8তেনেহলে শৰীৰৰ সম্বন্ধে হোৱা আমাৰ উপৰি-পুৰুষ যি অব্ৰাহাম, তেওঁৰ বিষয়ে আমি কি ক’ম? কিয়নো অব্ৰাহামে যদি কৰ্মৰ দ্বাৰাই ধাৰ্মিক বুলি গণিত হৈছিল, তেনেহলে গৌৰৱ কৰাৰ কাৰণ তেওঁৰ আছিল; কিন্তু ঈশ্বৰৰ আগত সেই গৌৰৱ কৰাৰ কোনো কাৰণ নাছিল। কাৰণ ধৰ্মশাস্ত্ৰই কি কৈছে? অব্ৰাহামে ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰাত, সেই বিশ্বাস তেওঁলৈ ধাৰ্মিকতাৰ অৰ্থে গণিত হ’ল। কৰ্মকাৰীৰ বেচ অনুগ্ৰহৰ পৰা বুলি গণিত নহয়, কিন্তু সেয়া পাবলগীয়া বুলিহে গণিত হয়। কিন্তু যি জন কৰ্মকাৰী নহয় কিন্তু অধাৰ্মিক সকলক ধাৰ্মিক বুলি গণিত কৰা জনক বিশ্বাস কৰে, তেওঁৰ সেই বিশ্বাস ধাৰ্মিকতাৰ অৰ্থে প্ৰমাণিত হয়। এইদৰে দায়ুদেও কৈছিল, ‘সেই ব্যক্তি ধন্য যি ব্যক্তিৰ ধাৰ্মিকতা ঈশ্বৰে গণনা কৰে কিন্তু তেওঁৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা নহয়’, এই বিষয়ে কোৱা আছে, বোলে- “যি সকলৰ অধৰ্ম ক্ষমা কৰা হ’ল, আৰু যি সকলৰ পাপ ঢকা হ’ল, তেওঁলোক ধন্য; যি মানুহৰ অৰ্থে প্ৰভুৱে পাপ গণনা নকৰিব, তেওঁ ধন্য।” তেনেহলে সেই ধন্যবাদ কেৱল চুন্নৎ হোৱা সকললৈ নে, নে কেৱল অচুন্নৎ সকললৈ হয়? কিয়নো আমি কওঁ, “অব্ৰাহামৰ বিশ্বাস ধাৰ্মিকতাৰ অৰ্থে গণিত হ’ল;” তেনেহলে কি ধৰণে গণিত হ’ল? তেওঁ চুন্নৎ হোৱা অৱস্থাত, নে চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাত? চুন্নৎ হোৱা অৱস্থাত নহয় কিন্তু চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাতহে গণিত হ’ল। চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাত অব্ৰাহামৰ বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই যি ধাৰ্মিকতা আছিল, তাৰ ছাব স্বৰূপে তেওঁ সেই চুন্নতৰূপ চিন পাইছিল, যাতে চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাত বিশ্বাস কৰা সকলোৰে তেওঁ পিতৃ হয় আৰু ধাৰ্মিকতা যেন তেওঁলোকলৈ গণিত হয়; আৰু যাতে তেওঁ কেৱল চুন্নৎ হোৱা সকলৰ পিতৃ নহয় কিন্তু আমাৰ পিতৃ অব্ৰাহামৰ অচুন্নৎ অৱস্থাত যি বিশ্ৱাস আছিল, সেই লোক সকলেও যদি অব্ৰাহামৰ বিশ্বাসৰ পথত চলে তেনেহলে তেওঁলোকো অব্ৰাহামৰ সন্তান৷

TAM1897 Q1 15.9এতিয়া আমাৰ পিতৃ অব্ৰাহামৰ সেই বিশ্বাস, যিটো তেওঁৰ চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাতে আছিল, সেয়া আছিল সেই বিশ্বাস যিটো তেওঁৰ তেতিয়া আছিল যেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁক তেওঁৰ দেশৰ পৰা, তেওঁৰ স্বজাতিৰ পৰা, তেওঁৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল, আৰু তেওঁ পৃথিৱীত দেশহীন হৈ সম্পূৰ্ণৰূপে ঈশ্বৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি থাকিল। আৰু তেওঁ বিশ্বাস কৰাসকলৰ পিতৃ, যদিও তেওঁলোকৰ খৎনা নহয়; আৰু আন সকলোৰো পিতৃ, যদিহে আমি সকলোৱে তেওঁৰ চুন্নৎ নোহোৱা অৱস্থাতে থকা সেই বিশ্বাসৰ পদচিহ্ন অনুসৰণ কৰোঁ। “আপোনালোক যদি খ্ৰীষ্টৰ হয়, তেনেহলে আপোনালোক অব্ৰাহামৰ বংশধৰও হৈছে আৰু অব্রাহামৰ ওচৰত ঈশ্বৰে যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, আপোনালোক তাৰ উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে।”

TAM1897 Q1 15.10“তোমাৰ বংশৰ লোকসকল যি দেশত বাস কৰিব, সেই দেশ তেওঁলোকৰ নিজৰ নহয়। সেই ঠাইত তেওঁলোকে প্রবাসী হৈ দাস হ’ব।” আপুনি তেওঁৰ বংশ নেকি? যীচু খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰাৰ বাবে আপুনি অব্ৰাহামৰ বংশ নেকি? আপুনি থকা দেশখনত আপুনি এজন পৰদেশী নেকি?—যদি আপুনি তেওঁৰ বংশ, তেন্তে আপুনি সেয়াই। কিয়?—কাৰণ এইখন আপোনাৰ দেশ নহয়। এইখন আৰু আপোনাৰ দেশ নহয়।

TAM1897 Q1 15.11এতিয়া এইটো কোনো তত্ত্ব নহয়। এইটো এতিয়া ব্যৱহাৰিক, দৈনন্দিন ধৰ্মৰ কথা। কালি ভ্ৰাতৃ ডেন জ’নছে, আপোনাৰ মনত থাকিব, মেক্সিকোলৈ যোৱা মিছনাৰীসকলৰ বিষয়ে কৈছিল, আৰু তেওঁ এনেকুৱা মিছনাৰী বিচাৰিছিল যিসকলে তালৈ গৈ নিজৰ হৃদয়খনো লগত লৈ যাব। যিসকলে মিছনাৰীৰ কাম কৰিবলৈ তালৈ গৈ নিজৰ হৃদয়খন আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত, বা যিকোনো ৰাজ্যতে এৰি থৈ আহিব, তেওঁ তেনেকুৱা লোক নিবিচাৰে; কাৰণ তেতিয়া তেওঁলোকে মিছনাৰীৰ কাম কৰিব নোৱাৰে।

TAM1897 Q1 15.12প্ৰভুৱে অব্ৰাহামক তেওঁ পৃথিৱীত লগ পোৱা সকলো লোকৰ বাবে এজন মিছনাৰী হ’বলৈ বিচাৰিছিল; আৰু তেওঁ তেনেকুৱাই আছিল। কিন্তু ঈশ্বৰে জানিছিল, আৰু যিসকলে এই বিষয়টোক প্ৰভুৰ দৃষ্টিৰে দেখে, তেওঁলোকেও জানে যে এই পৃথিৱীত যাৰ এখন দেশ আছে, তেওঁ এই পৃথিৱীত কেতিয়াও মিছনাৰী হ’ব নোৱাৰে। যদি আমেৰিকাই আমাৰ দেশ হয়, তেন্তে আপোনালোক আৰু মই আন কোনো দেশত মিছনাৰী হ’ব নোৱাৰোঁ। যেতিয়ালৈকে আমেৰিকা আমাৰ দেশ হৈ থাকিব, তেতিয়ালৈকে আমি আমেৰিকাত মিছনাৰী হ’ব নোৱাৰোঁ। যদি আপুনি প্ৰথমে নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহা নাই, তেন্তে আপুনি নিজৰ দেশতে মিছনাৰী হ’ব নোৱাৰে। কথাটো তেনেকুৱাই। এয়া বস্তুৰ স্বভাৱগত।

TAM1897 Q1 16.1প্ৰশ্ন.— আপুনি সেই কথাটো কেনেকৈ বুজি পায়?

TAM1897 Q1 16.2আমি ইয়াৰ ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰোঁ। মই ইয়াৰ ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰস্তাৱো নিদিওঁ। প্ৰভুৱে ইয়াৰ ব্যাখ্যা কৰিছে, আৰু আপোনালোক আৰু মই সেয়া গ্ৰহণ কৰি বিশ্বাস কৰিব লাগিব।

TAM1897 Q1 16.3পৃথিৱীত আমি কিহৰ বাবে মিছনাৰী? আহকচোন আমি সেইটো চাওঁ। আমাক মিছনাৰী হ’বলৈ কিয় পঠোৱা হৈছে? কিহৰ মিছনাৰী? আমাৰ মিছনৰ কাম কি? ইয়াৰ উদ্দেশ্য কি? আমি আমেৰিকাৰ বাবে মিছনাৰী নে ঈশ্বৰৰ বাবে মিছনাৰী? আমেৰিকা ঈশ্বৰৰ দেশ, পৃথিৱীৰ আন সকলো দেশৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ? ই ঈশ্বৰৰ দেশ হ’বলৈ যথেষ্ট ভাল নহয়; আৰু ই যিমানেই ভাল নহওক কিয়, ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ বাবেও ই যথেষ্ট নহয়।

TAM1897 Q1 16.4আপোনালোক আৰু মই ঈশ্বৰৰ বাবে মিছনাৰী হ’বলগীয়া, লোকসকলক ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ মাতি আনিবলৈ; তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ অৱস্থাৰ পৰা ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ, পাপৰ পৰা ধাৰ্মিকতাৰ ফালে, অন্ধকাৰৰ পৰা পোহৰৰ ফালে, তেওঁলোক থকা দেশখনৰ পৰা ঈশ্বৰে যুগুত কৰা উন্নত দেশখনলৈ মাতি আনিবলৈ।

TAM1897 Q1 16.5এতিয়া যদি জাৰ্মানী মোৰ দেশ হয়,—আৰু যদি মোৰ হৃদয় তাত আছে, তেন্তে সেয়াই মোৰ দেশ,—মই কেনেকৈ এনে এখন দেশলৈ মানুহক আহ্বান কৰিম য’ত মই অন্তৰ্ভুক্ত নহওঁ, যিখন মোৰ নহয়? যদি আমেৰিকা মোৰ দেশ হয়, মই আন এখন দেশৰ হৈ কেনেকৈ মিছনাৰী কাৰ্য কৰিব পাৰোঁ?—সেয়া সম্ভৱ নহয়। যেতিয়া ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক ঈশ্বৰৰ বাবে এজন মিছনাৰী হ’বলৈ বিচাৰিছিল, এনে এখন দেশৰ হৈ এজন মিছনাৰী হ’বলৈ বিচাৰিছিল যিখনলৈ ঈশ্বৰে সকলো মানুহক মাতে, তেওঁ তেওঁক এনে এখন ঠাইত ৰাখিছিল য’ত তেওঁ সঁচাকৈয়ে সকলো মানুহৰ বাবে এজন মিছনাৰী হ’ব পাৰিছিল। ঈশ্বৰে তেওঁক এজন মিছনাৰী হ’বলৈ মাতিছিল, আৰু এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ পিছলৈ অহা সকলো মানুহৰ বাবে এক উদাহৰণ স্থাপন কৰিছিল যে মিছনাৰী কাৰ্য আৰম্ভ কৰাৰ অৰ্থ কি। প্ৰথম কামটো হ’ল নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহা। গতিকে যদি আপুনি নেব্ৰাস্কাত মিছনাৰী হ’বলৈ গৈ আছে, তেন্তে নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহক। যদি আপুনি মেক্সিকোত মিছনাৰী হ’বলৈ গৈ আছে, তেন্তে প্ৰথমে নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহক। কাৰণ যদি আপুনি পৃথিৱীত মিছনাৰী হ’বলৈ গৈ আছে, তেন্তে প্ৰভুৱে আপোনাক কৈছে, “তোমাৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহা;” আৰু তাৰ পিছত তেওঁ কৈছে, “তোমাৰ দেশৰ পৰা, আৰু তোমাৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা।” এই সকলোবোৰে মিছনাৰী কাৰ্যত বাধা দিয়ে, যেতিয়ালৈকে আপুনি এইবোৰৰ পৰা আঁতৰি নাহে। কিন্তু যেতিয়া আপুনি নিজৰ দেশ, আত্মীয়-স্বজন আৰু পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিব, তেতিয়া আপুনি পৃথিৱীৰ য’তেই নাথাকক কিয়, আপুনি এজন মিছনাৰী। আপুনি তেনেকুৱা হ’ব নালাগে; আপুনি ইতিমধ্যে সেয়াই। “আপোনালোকৰ যি কোনোৱে নিজৰ সর্বস্ব ত্যাগ নকৰে, তেওঁ মোৰ শিষ্য হ’ব নোৱাৰে।” আৰু “যি কোনোৱে মোতকৈয়ো নিজৰ পিতৃ বা মাতৃক অধিক প্ৰেম কৰে, তেওঁ মোৰ উপযুক্ত নহয়।” “তুমি তোমাৰ নিজৰ দেশ, তোমাৰ আত্মীয়-স্বজন আৰু তোমাৰ পিতৃৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি মই যি দেশ তোমাক দেখুৱাম সেই দেশলৈ যোৱা।”

TAM1897 Q1 16.6এতিয়া মই অলপ আগতে কৈছিলোঁ, আৰু আকৌ এবাৰ কৈছোঁ যে, যিসকলে ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকৰ বাবে এইটোৱেই সদায় প্ৰতিদিনৰ ব্যৱহাৰিক খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম।

TAM1897 Q1 16.7(কণ্ঠ) এজন মানুহে কেনেকৈ নেব্ৰাস্কাত থাকিও নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই যাব পাৰে?

TAM1897 Q1 16.8নৱজন্মৰ দ্বাৰা। যদি তেওঁ নেব্ৰাস্কাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছে, তেন্তে তেওঁৰ নৱজন্ম হোৱা প্ৰয়োজন। যদি তেওঁ আমেৰিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছে, তেওঁক নৱজন্ম ল’বলৈ দিয়ক, আৰু তেওঁ নিজ দেশৰ বাহিৰত হ’ব। যদি তেওঁ জাৰ্মানীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছে, তেওঁক নৱজন্ম ল’বলৈ দিয়ক, আৰু তেওঁ নিজ দেশৰ বাহিৰত হ’ব।

TAM1897 Q1 16.9এতিয়া, ভাইসকল, এই বিষয়টোত বহু কথাই আছে। এই পুনৰাবৃত্তিমূলকভাৱে বিদেশী কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ যোৱা আৰু প্ৰায় লগে লগে উভতি অহাৰ বাবে সাজু হোৱাতকৈ এই জগতত আমাৰ মিছনাৰী কাৰ্যত আন একোৱেই ইমান বাধা দিয়া নাই। বিদেশত থকা সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট প্ৰতিজন মিছনাৰীয়েই জানে যে এইটো এটা সত্য। আৰু এই কথাটো জানিবলৈ তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰলৈ যাব নালাগে। আনকি এই পৰামৰ্শও দিয়া হৈছে যে ‘পিটকাৰ্ণ’ জাহাজে যিসকল মিছনাৰীক লৈ যায়, তেওঁলোকক ঘূৰাই আনিবলৈ এখন দ্বিতীয় জাহাজ ৰখাটো এক শ্ৰেয়স্কৰ কাম হ’ব; যিহেতু ‘পিটকাৰ্ণ’ জাহাজে তেওঁলোকক লৈ যায়, তাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে আন এখন জাহাজে তেওঁলোকৰ পিছে পিছে গৈ, যেতিয়া তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ মন টানে, তেওঁলোকক ঘূৰাই আনিব লাগে! এতিয়া এই কাম বন্ধ হ’ব লাগিব, নহ’লে আমি এই পৃথিৱীত কেতিয়াও মিছনাৰী হ’ব নোৱাৰিম; প্ৰভুৱে তেনেকুৱা একো নিবিচাৰে।

TAM1897 Q1 16.10যদি আপোনাৰ হৃদয় এই দেশত আছে; বা যদি আপোনাৰ হৃদয় ইয়াত আপোনাৰ আত্মীয়-স্বজনৰ সৈতে আছে; যদি আপোনাৰ হৃদয় ইয়াত আপোনাৰ পিতৃৰ ঘৰত আছে,—তেন্তে আপোনাৰ আত্মাৰ খাতিৰত, আৰু ঈশ্বৰৰ কাৰ্যৰ খাতিৰত, যেতিয়ালৈকে আপুনি এই সকলোবোৰৰ পৰা আপোনাৰ হৃদয় আঁতৰাই নিব নোৱাৰে, তেতিয়ালৈকে ইয়াৰ পৰা আঁতৰি নাযাব। কাৰণ আপোনাৰ হৃদয় য’ত থাকিব, আপোনাৰ ধন-সম্পদো ত’তেই থাকিব, আৰু আপুনি যিমান পাৰি সোনকালে উভতি আহিব বিচাৰিব।

TAM1897 Q1 16.11যদি আপুনি আন এখন দেশলৈ যায়, কিন্তু আপোনাৰ হৃদয় তাত নাথাকে, তেন্তে আপুনি তাত থাকোঁতে কোনো ভাল কাম কৰিব নোৱাৰিব; আপুনি নিজৰ বাবে আৰু আপোনাৰ চাৰিওফালে থকা সকলোৰে বাবে এক উপদ্ৰৱ হ’ব। আপুনি হয়তো ভাবে যে আপুনি তেনে নহ’ব; কিন্তু আপুনি হ’বই।

TAM1897 Q1 16.12আমি কি কৰিব লাগে, সেয়া হ’ল আমাৰ ঘৰ ক’ত আছে সেয়া জনা,—আমাৰ প্ৰকৃত ঘৰ,—আৰু সেয়া এই পৃথিৱীত ক’তো নাই বুলি জনা; সেয়া স্বৰ্গত আছে, আৰু আমি সোনকালেই তালৈ যাম। আৰু তাৰ পিছত, এই পৃথিৱীত আপোনাক য’লৈকে আহ্বান কৰা নহওক কিয়, মনত ৰাখিব যে আপুনি ঘৰলৈ গৈ আছে। তেন্তে সেয়া দক্ষিণ সাগৰীয় দ্বীপপুঞ্জলৈকে হওক বা মেক্সিকোলৈকে হওক, আপুনি ঘৰতে থাকিব; আৰু আপুনি সেয়া জানিব, আৰু আপুনি য’ত আছে তাত ঈশ্বৰৰ বাবে ঘৰত থকাৰ দৰেই কাম কৰিবলৈ থাকিব, যেতিয়ালৈকে তেওঁ আপোনাক আন কোনো কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ নামাতে; আৰু যেতিয়া আপুনি তাত উপস্থিত হ’ব, তেতিয়াও আপুনি ঘৰতে থাকিব। এইদৰে আপুনি কেতিয়াও কোনো অচিনাকি ঠাইত নাথাকিব, আৰু মানুহবোৰো আপোনাৰ বাবে অচিনাকি নহ’ব।

TAM1897 Q1 16.13এতিয়া এই পৃথিৱীত যিকোনো দেশৰ অধিকাৰী হোৱাৰ ধাৰণাটো ঠিক এইদৰেই কাম কৰে। দেশৰ ক্ষেত্ৰত, যিখন দেশ আপোনাৰ, সেইখন দেশেই আপোনাৰ মনত প্ৰধান হৈ থাকে; আৰু যদি আপুনি আন এখন দেশলৈ যায়, তেন্তে আপুনি সেইখন দেশ আৰু আপোনাৰ নিজৰ দেশৰ মাজত অহৰহ তুলনা কৰি থাকিব। আপুনি দিয়া পাঠবোৰ, আপুনি প্ৰচাৰ কৰা ধৰ্মোপদেশবোৰ, আনকি আপোনাক আগুৰি থকা প্ৰভাৱটোও অজানিতে ইমানেই ইয়াৰে ৰঞ্জিত হৈ পৰিব যে, মানুহে সদায় সেয়া অনুভৱ কৰিব। এইদৰে আপোনাৰ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত এনে এক বাধা আছে যাক আপুনি নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই নোযোৱালৈকে কেতিয়াও অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰে।

TAM1897 Q1 17.1যেতিয়ালৈকে সেই বস্তুটো আপোনাৰ মাজত থাকিব, তেতিয়ালৈকে আপোনাৰ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত এক বাধা থাকিব। আপোনাৰ আৰু মানুহবোৰৰ মাজৰ সেই বাধা ভাঙি নোযোৱালৈকে, আৰু আপুনি আপোনাৰ দেশ, আপোনাৰ আত্মীয়-স্বজন, আৰু আপোনাৰ পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা পৃথক হৈছে বুলি তেওঁলোকে নেদেখালৈকে আপোনাৰ কাম ফলপ্ৰসূ হ’ব নোৱাৰে। কিন্তু যেতিয়া আপুনি নিজৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহিব, যেতিয়া আপুনি পুনৰ জন্ম লাভ কৰিব, তেতিয়া সেই স্বৰ্গীয় দেশেই আপোনাৰ জন্মভূমি হ’ব; আপোনাৰ ঘৰ তাত; আৰু সেইখনহে একমাত্ৰ দেশ যাৰ বাবে আপোনাৰ হৃদয় আছে। তেতিয়া এই পৃথিৱীৰ কোনো ব্যক্তিৰ সৈতে আপোনাৰ মাজত কোনো বাধা নাথাকিব, আৰু আপুনি এই পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন মানুহৰ ওচৰলৈ শুভবাৰ্তা লৈ যাব পাৰিব। আপুনি পৃথিৱীত লগ পোৱা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ মাজত এজন বন্ধু বিচাৰি পাব; তেওঁলোক আপোনাৰ বাবে অচিনাকি নহ’ব।

TAM1897 Q1 17.2প্ৰকৃততে, আপুনি অন্য দেশৰ মানুহৰ মাজলৈ যাব পাৰে, আৰু আপুনি দেখিব যে তেওঁলোকো এই দেশৰ মানুহৰ দৰেই ভাল। যোৱা গ্ৰীষ্মকালৰ আগৰ গ্ৰীষ্মকালত, মই এই আন বহুতো দেশত আছিলোঁ। মই ডেনমাৰ্ক, নৰৱে, ছুইডেন, জাৰ্মানী, ছুইজাৰলেণ্ড, বোহেমিয়া, অষ্ট্ৰিয়া, হাংগেৰী, বুলগেৰিয়া, তুৰস্ক, গ্ৰীচ, ইটালী, হ’লেণ্ড, ইংলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, স্কটলেণ্ডত আছিলোঁ—মুঠ ষোল্লটা ভিন্ন দেশত। এই দেশবোৰৰ প্ৰত্যেকটোৱেই, নিজ নিজ স্থানত, মোৰ বাবে এই দেশৰ দৰেই ভাল আছিল।

TAM1897 Q1 17.3বহুতো দিশত সেই দেশবোৰ একেবাৰে একে। তাত থকা পানী এই দেশৰ পানীৰ দৰেই। ঘাঁহ তাত এই দেশৰ দৰেই গজে,—ওপৰলৈকে বাঢ়ি যায়। সেই ঠাইত গছবোৰ এই দেশৰ দৰেই বাঢ়ে, আৰু এই দেশৰ গছবোৰৰ দৰেই। আনকি মানুহবোৰো আকৃতি আৰু সাধাৰণ ৰূপত এই দেশৰ মানুহৰ দৰেই। বাৰু, যেতিয়া সেইফালৰ পাহাৰ, শিল, পানী, গছ, ঘাঁহ আৰু মানুহবোৰ এই দেশৰ দৰেই একে, তেতিয়া সেইবোৰ এইবোৰৰ দৰেই ভাল নহয়নে? মই কোনো পাৰ্থক্য দেখা নাপাওঁ।

TAM1897 Q1 17.4পাষ্টৰ বলেনজাৰ.—আপুনি ইয়াত এইবোৰ কথা ক’বলৈ যিমান স্বাধীন, সেই সকলোবোৰ দেশতো আপুনি সিমানেই স্বাধীন হ’ব নেকি?

TAM1897 Q1 17.5নিশ্চয়। মই সেই দেশবোৰত এই কথাবোৰকে প্ৰচাৰ কৰিছিলোঁ। আপোনালোকে যিকোনো ঠাইতে শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিব পাৰে। ভাইসকল, মই বাটৰ প্ৰতিটো খোজতে ভাল মানুহ পাইছিলোঁ, আৰু ভাল মানুহৰ বাহিৰে আন একো পোৱা নাছিলোঁ। মই আন কোনো ধৰণৰ মানুহ দেখা নাছিলোঁ। সঁচাকৈ, মই দেখা নাছিলোঁ। যিসকল সম্পূৰ্ণ অচিনাকি লোক—যাক মই আগতে কেতিয়াও দেখা নাছিলোঁ, যাৰ ভাষা মই বুজি পোৱা নাছিলোঁ, আৰু যিসকলে মোৰ ভাষা বুজিব পৰা নাছিল—তেওঁলোকে মোক আগুৱাই নিবলৈ আৰু দেখুৱাবলৈ, আৰু তেওঁলোকে পাৰ্যমানে সকলো প্ৰকাৰে মোক সহায় কৰিবলৈ যি কৰিব পাৰিছিল, সকলো কৰিছিল। মই যিবোৰ ঠাইত আছিলোঁ, সেই ঠাইবোৰত মোৰ জেপত থকা টকা তেওঁলোকৰ ধৰণৰ টকাই আছিল। মই সেইটো পঢ়িব পৰা নাছিলোঁ। যেতিয়া মই ষ্ট্ৰীট-কাৰৰ ভাড়া দিবলৈ, ৰে’লৰ টিকট কিনিবলৈ, বা তেনেকুৱা কিবা এটা কৰিবলৈ গৈছিলোঁ,—মই কেৱল ইমানখিনিহে কৰিব পাৰিছিলোঁ যে টকা কম নহ’ব বুলি নিশ্চিত হ’ব পৰাকৈ তেওঁলোকৰ হাতত টকা দিছিলোঁ আৰু তাৰ পৰা মোৰ দিবলগীয়া ধনখিনি ল’বলৈ দিছিলোঁ। তেওঁলোকেও সিমানখিনিয়েই লৈছিল, তাতকৈ বেছি লোৱা নাছিল, আৰু বাকী টকাখিনি সঠিকভাৱে ঘূৰাই দিছিল।

TAM1897 Q1 17.6ভাইসকল, মই আপোনালোকক কৈছোঁ, মানুহ সকলোতে একেই। একমাত্ৰ পাৰ্থক্যটো হ’ল যে কিছুমান ঠাইত তেওঁলোক আন ঠাইতকৈ অলপ ভাল। মই দেখা পাৰ্থক্য ইমানেই। আৰু শুভবাৰ্তা—শুভবাৰ্তাটো, আমি জানো, গোটেই পৃথিৱীজুৰি একেই। এই বিষয়ে কোনো প্ৰশ্নই নাই। আৰু যিহেতু শুভবাৰ্তাখন সকলোতে একেই, সেয়েহে ই সকলো মানুহৰ বাবে উপলব্ধ। আৰু যিহেতু সকলো মানুহ শুভবাৰ্তাৰ দৰেই একে আৰু একেই, যেতিয়া আপুনি প্ৰভুৰ পথত শুভবাৰ্তা লৈ যায়, আৰু প্ৰভুৰ পথত মানুহৰ ওচৰলৈ যায়, তেতিয়া আপুনি দেখিব যে ই সদায় আৰু সকলোতে ঠিক এইদৰেই কাম কৰে।

TAM1897 Q1 17.7মই যেতিয়া ডেনমাৰ্কত আছিলোঁ, মোৰ বাবে সেয়াই আছিল পৃথিৱীৰ সঁচাকৈ শ্ৰেষ্ঠ দেশ; আৰু মই মোৰ চাৰিওফালে থকা মানুহবোৰৰ সৈতে তাত আনন্দ উপভোগ কৰিছিলোঁ! মই যেতিয়া নৰৱে’ত আছিলোঁ, মোৰ বাবে সেয়াই আছিল বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ দেশ। মই যেতিয়া তুৰস্কত আছিলোঁ, মোৰ বাবে সেয়াই আছিল পৃথিৱীৰ শ্ৰেষ্ঠ দেশ; আৰু যদি মই কোনো মিছন ক্ষেত্ৰ বিচাৰোঁ, মই পোনে পোনে তুৰস্কলৈ যাম। তুৰ্কসকল আন মানুহৰ দৰেই—ৰাস্তাত আপোনাক লগ পালে অমায়িক আৰু ভদ্ৰ, আৰু দেশৰ ভিতৰুৱা অঞ্চলত পথত লগ পালেও একেই।

TAM1897 Q1 17.8এছিয়াৰ স্মুৰ্ণাত জাহাজখন নোঙৰ পেলাই থকাৰ সময়ত ভাই হলচাৰ আৰু মই অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল, আৰু আমি ইফিচৰ ধ্বংসাৱশেষ চাবলৈ ওলাই গৈছিলোঁ। তেওঁ মোৰ তুলনাত অধিক দূৰলৈ গৈছিল, কিন্তু কেৱল আমি দুজনে একেলগে গাঁৱৰ ফালে প্ৰায় ছয় মাইল খোজ কাঢ়ি গৈছিলোঁ। আমি ঠিক ইয়াৰ পথাৰলৈ যোৱাৰ দৰেই গৈছিলোঁ। আমি ৰাজপথত মানুহক ঠিক ইয়াৰ দৰেই লগ পাইছিলোঁ। মই কোনো ধৰণৰ বিপদত থকা যেন অনুভৱ কৰা নাছিলোঁ, আৰু মোৰ নালাগে যে তেওঁৱো অনুভৱ কৰিছিল। আমি ভয় কৰিবলগীয়া একো পোৱা নাছিলোঁ। আমি তাত ইয়াত কৰাৰ দৰেই ঘূৰি ফুৰিছিলোঁ। আমি নিকোমেডিয়াত আছিলোঁ, যেতিয়া আৰ্মেনিয়ানসকলে কৈছিল যে ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাটোও নিৰাপদ বুলি ক’ব নোৱাৰি, বিশেষকৈ কোনোবাক পাহাৰত খোজ কাঢ়ি ফুৰা দেখা পোৱাটো অধিক বিপজ্জনক; কিন্তু আমি গাড়ীৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকোঁতে চহৰৰ বাহিৰলৈ গৈ পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি গৈছিলোঁ। আমি ৰাস্তাত তেওঁলোকৰ গাড়ী আৰু গৰুৰ সৈতে তুৰ্কসকলক লগ পাইছিলোঁ; আমি তেওঁলোকক ৰাস্তাৰ কাষত জিৰণি লৈ থকা পাইছিলোঁ। আমি ভয় খোৱা নাছিলোঁ। আমাৰ কোনো বিপদ নাছিল। সকলোতে নিৰাপত্তা আছিল।

TAM1897 Q1 17.9মই আপোনালোকক কওঁ যে, সেই সকলোবোৰ দেশৰ মানুহবোৰ ভাল, বুদ্ধিমান, দয়ালু আৰু সহায়কাৰী। তেওঁলোকে আপোনাক সহায় কৰিবলৈ, বাট দেখুৱাবলৈ, ৰাস্তাৰে পাৰ হৈ যাবলৈ, বাট দেখুৱাবলৈ আপোনাৰ সৈতে নগৰৰ এটা বা দুটা ব্লকৰ সমান দূৰত্ব যাবলৈ নিজৰ কাম এৰি দিব, যদিও তেওঁলোকে আপোনাক আগতে কেতিয়াও দেখা নাই আৰু পুনৰ কেতিয়াও দেখাৰ আশা নকৰে। মোৰ হৃদয় সেই চাৰিওফালৰ ভাল মানুহবোৰৰ প্ৰতি স্নেহানুভূতিৰে পৰিপূৰ্ণ হৈছিল, আৰু মই কামনা কৰোঁ যে তেওঁলোকে আমাৰ সৈতে সেই উন্নত দেশখনলৈ যাব পাৰক, য’ত আমি একেলগে থাকিব পাৰিম আৰু সদায় ইজনে সিজনৰ প্ৰতি দয়ালু হ’ব পাৰিম। মই অলপ আগতে কোৱাৰ দৰে, আৰু ডি. টি. জ’নছে কালি আপোনালোকক কোৱাৰ দৰে, এইটোৱেই মিছনাৰী কাৰ্যৰ মূল। এইটোৱেই সেয়া। এনেকুৱা লোকো আছে যাক বিদেশী মিছনলৈ পঠোৱা হৈছিল, যিসকল যাবলৈ ইচ্ছুক আৰু আনন্দিত আছিল। তেওঁলোকে সেই কামটোকে আৰম্ভ কৰিছিল, সেইটোৱেই তেওঁলোকৰ দাবী আছিল; বহু খৰচ কৰি তেওঁলোক তালৈ গৈছিল। কিন্তু অলপ দিনৰ পিছতেই এখন চিঠি আহে, য’ত ঘূৰি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰা হয়। “অ’, মোক ঘৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ দিয়ক! মই আপোনালোকক মোৰ ঘূৰি অহাৰ খৰচ বহন কৰিবলৈ কোৱা নাই; মোক কেৱল ঘূৰি আহিবলৈ দিয়ক।”

TAM1897 Q1 18.1(কণ্ঠ) বিদেশী মিছন ব’ৰ্ডে তেনে লোকসকলক উভতি আহিবলৈ সুযোগ দিয়ে নে?

TAM1897 Q1 18.2নিশ্চয়। তেওঁলোকে অন্যথা কেনেকৈ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন? এইটো কোনো মনেসজা কাহিনী নহয়। ভাইসকল, এইটো এটা সত্য। কিন্তু সেইটো মিছনাৰী কাম নহয়। অৱশ্যে ফৰেইন মিছন ব’ৰ্ডে তেনে লোকসকলক তাত থাকিবলৈ নিবিচাৰিব। তেওঁলোকে কৰিব পৰা আটাইতকৈ ভাল কামটো আছিল তেওঁলোকক ঘৰলৈ আহিবলৈ দিয়া; কাৰণ তেওঁলোকে য’ত কিবা এটা কৰিব পাৰিছিল, সেই ঠাইখন আছিল তেওঁলোকৰ ঘৰ। তেওঁলোকৰ হৃদয় আছিল আমেৰিকাত থকা তেওঁলোকৰ ঘৰত।

TAM1897 Q1 18.3প্ৰকৃততে, কিছুমানে ইমানেই ভয় খাইছিল যে তাত থাকিলে তেওঁলোকৰ মৃত্যু হ’ব, যে তেওঁলোকে ঘৰলৈ আহি মৰি গ’ল। এয়া এক সত্য। মই আপোনালোকৰ ভাৱনাক লৈ খেলিবলৈ বা তেনেকুৱা কোনো কাৰণত এই কথাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰা নাই বা এনেদৰে কোৱা নাই। কিছুমান ব্যক্তিৰ ঘৰলৈ ইমানেই মন টানিছিল যে তেওঁলোকে তাত জীয়াই থাকিব নোৱাৰিব বুলি ভয় খাইছিল; আৰু তেওঁলোকে নিজৰ অনুৰোধত ঘৰলৈ উভতি আহিল, আৰু তাৰ কিছু দিনৰ পিছতে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। যদি তেওঁলোক বিদেশতে থাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে তাতকৈ কমো একো কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন।

TAM1897 Q1 18.4মই জানো, আৰু আপুনিও জানে যে, বহুতে কঠিন মিছনাৰী কাম কৰিবলৈ যোৱাতকৈ এক ভ্ৰমণৰ বাবে যোৱাৰ ধাৰণাৰেহে বিদেশী মিছনলৈ গৈছে। আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে যাত্ৰাৰ শেষত দেখিলে যে এয়া কোনো ভ্ৰমণ নহয়, বৰঞ্চ কষ্টহে; যে ইয়াৰ অৰ্থ আছিল আত্মত্যাগ, অসুস্থতা, আৰু প্ৰচণ্ড জ্বৰ, যিয়ে অলপ সময়ৰ ভিতৰতে সেই ভ্ৰমণৰ আনন্দ নোহোৱা কৰি পেলাইছিল। তেওঁলোকে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত মনত এনে কথা ভবা নাছিল।

TAM1897 Q1 18.5মই জানো, আৰু আপুনিও জানে যে, আৰম্ভণিতে মিছনাৰী কাৰ্যৰ এই ধাৰণাটোৰ চাৰিওফালে এক পবিত্ৰ আভা থাকে। কিন্তু আমি সেই আভাৰ পৰা চকু আঁতৰাই দৃঢ় সত্যবোৰ চাব বিচাৰোঁ, আৰু মনত ৰাখিব বিচাৰোঁ যে ইয়াৰ আঁৰত এক কঠিন বাস্তৱতাও আছে। যেতিয়া আমি মিছন আৰম্ভ কৰোঁ, তেতিয়া এক বৃহৎ জনসমাগম আৰু যথেষ্ট আড়ম্বৰৰ সৈতে ৰেল বা জাহাজত উঠি সেইদৰে সন্মানিত হোৱাতো এক ধৰণৰ আভা আছে; অৱশ্যে সেয়া ঠিকেই আছে, কিন্তু যিসকলে যায় তেওঁলোকে নিশ্চিত হ’ব লাগিব যে তেওঁলোকৰ মন আৰু হৃদয় তাতোকৈ অধিক দৃঢ় কিহবাৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত। তেওঁলোকে মনত ৰখা উচিত যে, যদিও ভাইসকলে তেওঁলোকক ৰে’ল বা জাহাজলৈ এৰিবলৈ সাজু থাকে, আৰু বিদায়ৰ সময়ত প্ৰয়োজন হ’লে চকুলো টুকিও দিয়ে, সেই সকলোবোৰৰ বাহিৰেও, সেই মিছনাৰীসকলৰ প্ৰত্যেকেই পাহৰিব নালাগে যে তেওঁলোক কষ্ট, জটিলতা, বিপদ আৰু ৰোগৰ মুখামুখি হ’বলৈহে গৈ আছে।

TAM1897 Q1 18.6আৰু তেওঁ মনত ৰাখিব লাগে যে তেওঁ কেৱল এই সকলোবোৰৰ সন্মুখীন হ’ব পৰাই নহয়, বৰঞ্চ সেইবোৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাবও পাৰে, আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব বুলি ভয় কৰিব নালাগে। প্ৰত্যেকেই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই সম্পূৰ্ণৰূপে নিশ্চিত হোৱা উচিত যে তেওঁ ইতিমধ্যে মৰি গৈছে, আৰু তেতিয়া তেওঁ তাত গৈ মৃত্যুৰ সন্মুখীন হ’ব বুলি ভয় নকৰিব। কিন্তু যদি আপুনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ আগতে মৰা নাই, তেন্তে আপুনি মৰালৈকে যাত্ৰা আৰম্ভ নকৰিব; কাৰণ অন্যথা আপুনি নিজৰ বা সেই কাৰ্যৰ কোনো উপকাৰ সাধন কৰিব নোৱাৰিব। আপুনি তাত থকা সকলৰ বাবে কেৱল এক বোজাহে হ’ব—যদিহে আপুনি যোৱাৰ আগতে তাত কোনো বিশ্বাসী লোক থাকে।

TAM1897 Q1 18.7এয়াই সত্য, আৰু আপুনিও সেয়া জানে। তেন্তে আমি সেই কথাটো কিয় পাহৰি যাবলৈ দিওঁ? এই সকলো বছৰ ধৰি আমাৰ কামত তেনেকুৱা বস্তুৰ প্ৰয়োজন হৈ আহিছে। যদি আপুনি আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই তেনেকুৱা বস্তুৰ ওপৰত জোৰ দিয়া হ’লহেঁতেন, তেন্তে বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন ৰাহি হ’লহেঁতেন। যদি এই কথাটোৰ ওপৰত জোৰ দিয়া হ’লহেঁতেন, আৰু শ্ৰমিকসকলে যাত্ৰা কৰাৰ আগতেই এইটো নিশ্চিত কৰা হ’লহেঁতেন, তেন্তে বহুতো ডাঙৰ ভুল আৰু অপাৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা গ’লহেঁতেন।

TAM1897 Q1 18.8মই অলপ আগতে কোৱাৰ দৰে, যদি আপুনি যাবলৈ ওলোৱাৰ আগতেই সঁচাকৈয়ে মৃত হয় আৰু তাত থাকোঁতেও সেই অৱস্থাতে থাকে, তেন্তে মৃত্যুৰ সম্ভাৱনাই আপোনাক বিশেষভাৱে বিচলিত কৰিব নোৱাৰে। আপুনি অসুস্থ হোৱা, খুব বেছি অসুস্থ হোৱা—জ্বৰত জ্বলি থকাৰ বাবেই যে আপুনি মৰি যাব, তেনে নহয়। ইয়াৰ অৰ্থ এইটোও নহয় যে আপুনি মৰি যাব, আৰু আপুনি ভাবিব লাগে যে সেই অৱস্থাৰ পৰা ওলাই অহাৰ লগে লগে বা যাবলৈ সক্ষম হোৱাৰ লগে লগে আপুনি উঠি ঘৰলৈ উভতিবই লাগিব।

TAM1897 Q1 18.9মই এনে মিছনাৰীৰ কথা জানো, হয়তো আপুনিও জানে, বিশেষকৈ এজনৰ কথা, আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ কথা, যিজনৰ কথা মোৰ মনত আছে, যি বিদেশী মিছনলৈ গৈছিল। তেওঁলোক দুয়ো কম বয়সীয়া আছিল। মোৰ মতে, তেওঁলোকৰ কোনো এজনৰেই বয়স বাইশ বছৰতকৈ বেছি নাছিল; স্বামীজনৰ বয়স হয়তো সৰ্বাধিক তেইশ বছৰ আছিল। তেওঁলোক নিজৰ ক্ষেত্ৰলৈ গ’ল, আৰু কামত লাগিল। সময়ৰ লগে লগে, তেওঁলোকৰ অসুখ হ’ল। প্ৰথমে স্ত্ৰীজনী স্থানীয় জ্বৰত আক্ৰান্ত হ’ল, আৰু তেওঁৰ অসুখটো ভয়ংকৰ আছিল—মই ভাবোঁ, মানুহ যিমান গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ হৈও বাচি থাকিব পাৰে, তেওঁ সিমানেই অসুস্থ আছিল; কিন্তু জ্বৰৰ লগতে তেওঁলোকৰ কোনোৱেই ঘৰৰ বিৰহত কাতৰ নহ’ল। তেওঁলোকে সাহসেৰে কামটোত লাগি থাকিল; স্বামীয়ে পত্নীক বেমাৰীৰ সময়ত চোৱা-চিতা কৰিছিল, আৰু যেতিয়াই পত্নীয়ে কোনোমতে বহিব আৰু ঘূৰি-ফুৰিব পৰা হৈছিল, ঠিক তেতিয়াই তেওঁ নিজেও একে জ্বৰতে পত্নীৰ দৰেই গুৰুতৰভাৱে আক্ৰান্ত হ’ল; আৰু পত্নীয়ে সেই দুৰ্বল অৱস্থাৰ মাজতো তেওঁক সুস্থ কৰি তুলিছিল। কিন্তু তেওঁলোকে সকলোবোৰেই সাহসী খ্ৰীষ্টানৰ দৰে সহ্য কৰি গ’ল, প্ৰভুক ধন্যবাদ। তেওঁলোক এতিয়াও সেই ক্ষেত্ৰখনতে আছে; য’ত আছে সেই ক্ষেত্ৰখনত তেওঁলোক সফল, আৰু তাত উপস্থিত হোৱাৰ দিনাৰ পৰাই তেওঁলোক সফল হৈ আহিছে। সেয়াই হোৱা উচিত আমাৰ আদৰ্শ।

TAM1897 Q1 18.10এতিয়া মই এইটো কোৱা নাই যে যিসকল গৈছিল তেওঁলোকৰ কোনোৱেই কেতিয়াও উভতি আহিব নালাগিছিল। মই এইটোও কোৱা নাই যে তেওঁলোকৰ কোনোৱেই সেই ক্ষেত্ৰখনত উপস্থিত হোৱাৰ ঠিক পিছতেই উভতি আহিব নালাগিছিল। কিন্তু মই এইটো ক’ব খোজোঁ, ভাইসকল, যে তেওঁলোকে যোৱাৰ আগতেই জানিব লাগিছিল যে তেওঁলোকে লগে লগে উভতি আহিব নে নাই।

TAM1897 Q1 18.11মিছন ব’ৰ্ডে ভাবে যে আপুনি এজন ভাল মিছনাৰী হ’ব পাৰে, কেৱল সেই কথাৰ ভিত্তিতে আপুনি বিদেশী মিছনলৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’ব নোৱাৰে। আপুনি নিজে জানিব বিচাৰিব লাগে যে ঈশ্বৰে আপোনাক তালৈ যাবলৈ মাতিছে; আৰু আপুনি তালৈ যাব লাগে কাৰণ ঈশ্বৰে আপোনাক সেই ঠাইত বিচাৰে। তেতিয়া যেতিয়া আপুনি যাব, আপুনি ঈশ্বৰৰ আহ্বানত যাব, আৰু আপুনি গম পাব যে আপুনি যোৱাৰ সময়ত তেওঁ আপোনাৰ লগত আছে। তাত উপস্থিত হ’লে আপুনি জানিব যে তেওঁ আপোনাৰ লগত আছে; আৰু আপুনি কোনো অসুবিধাত ভয় নাখাব, কোনো দুখ-কষ্টত হতাশ নহ’ব, কোনো ৰোগৰ বাবে বা আনকি মৃত্যুৰ সম্ভাৱনাতো পিছুৱাই নাহিব।

TAM1897 Q1 19.1যদি শাৰীৰিক মৃত্যুৰ আক্ষৰিক সত্যৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়, তেন্তে আপুনি নাজানে যে ইয়াৰ পৰা বাচিবলৈ পলাই গৈ আপুনি কেনেকৈ ঈশ্বৰৰ কাৰ্যক বিফল কৰিছে। আপোনালোক আৰু মই, প্ৰতিজন খ্ৰীষ্টান, আৰু বিশেষকৈ প্ৰতিজন সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট খ্ৰীষ্টান, কাৰণ এয়া খ্ৰীষ্টানৰ অভিজ্ঞতা, আমি এই এটা জীৱন্ত নীতি দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰখা উচিত যে, শাৰীৰিক মৃত্যুৰ পিছত খ্ৰীষ্টানৰ কাম শেষ নহয়। যদি তেওঁ জীৱিত অৱস্থাত নিজৰ কামত বিশ্বাসী হয়, আৰু নিজৰ কৰ্তব্যস্থানত মৃত্যুবৰণ কৰে, তেন্তে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ কাম চলি থাকে।

TAM1897 Q1 19.2এতিয়া সেয়া এটা সত্য। যদি আপুনি ঈশ্বৰৰ আহ্বানত যায়, যদি আপুনি ঈশ্বৰৰ সৈতে যায়, আৰু যদি আপুনি যোৱাৰ আগতেই মৃত্যুবৰণ কৰে, যদি আপুনি ঈশ্বৰে মাতি নিয়া ধৰণৰ মিছনাৰী হয়,—যি ধৰণৰ আছিল অব্ৰাহাম,—তেন্তে আপুনি নিজেই নিজৰ বাবে, ঈশ্বৰৰ সন্মুখত, ঈশ্বৰৰ অধীনত, আৰু ঈশ্বৰৰ সৈতে জানিব লাগিব যে আপোনাৰ বিষয়ে এয়াই তেওঁৰ ইচ্ছা।

TAM1897 Q1 19.3আজি আপোনাৰ যে এজন মিছনাৰী হিচাপে যাবৰ বাবে দৃঢ় বিশ্বাস আছে, সেয়া এইটো প্ৰমাণ নহয় যে আপুনি এই সন্মিলনৰ পৰা সেই ক্ষেত্ৰলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিব। যদি আপোনাৰ বিশ্বাস সঠিক আৰু ভাল হয়, তেন্তে ই থাকিব। যদি ই সঠিক প্ৰকাৰৰ বিশ্বাস নহয়, তেন্তে ই থাকিব নালাগে। ই যিমান সোনকালে সম্ভৱ নষ্ট হোৱা উচিত। আৰু যদি আপুনি ইয়াক কিছু সময়ৰ বাবে ৰাখিবলগীয়া হয়, আৰু ই নষ্ট হয়, তেন্তে ক্ষেত্ৰলৈ যোৱাৰ পিছত নষ্ট হোৱাতকৈ ইয়াত নষ্ট হোৱাটোৱেই ভাল।

TAM1897 Q1 19.4যদি আপোনাৰ বিশ্বাসটো প্ৰভুৰ পৰা অহা, তেন্তে সেয়া এটা ভাল বিশ্বাস আৰু সেয়া টিকি থাকিব। দায়ূদে বিশ বছৰ ধৰি বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ ৰজা হ’ব। কিন্তু তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ ৰজা হোৱাৰ সময়টোৰ বাবে অকণো উদ্বিগ্ন নাছিল। তেওঁ কামটো খৰখেদা কৰা নাছিল। যেতিয়া সকলো বস্তু তেওঁৰ হাতত আছিল, তেতিয়া তেওঁ সিংহাসনত নিজকে বহুৱাবলৈ আঙুলি এটাও নচলালে। তেওঁৰ এনে এক দৃঢ় বিশ্বাস আছিল যিটো তেওঁ বিশ বছৰ ধৰি ৰাখিব পাৰিছিল; আৰু যেতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁক পৰীক্ষা কৰি বিশ্বাস কৰিব পৰা হ’ল, তেতিয়া তেওঁ নিজেই তেওঁক সিংহাসনত বহুৱালে।

TAM1897 Q1 19.5সেয়েহে, আপোনাৰ কোনো এক বিশেষ ক্ষেত্ৰৰ বিষয়ে এক দৃঢ় বিশ্বাস থাকিব পাৰে। সেয়া ঈশ্বৰৰ পৰা অহা হ’ব পাৰে। এতিয়া, মিছন ব’ৰ্ডে বিশ্বাস কৰক বা নকৰক, বা কনফাৰেন্সে বিশ্বাস কৰক বা নকৰক, নিজৰ ধাৰণাটো কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰিব। কেৱল ঈশ্বৰৰ বাবে অপেক্ষা কৰক, আৰু তেওঁক আনক এই কথা জনাবলৈ দিয়ক যে এয়া সঁচা। যেতিয়া আমি এইদৰে ঈশ্বৰৰ বাবে অপেক্ষা কৰোঁ, আৰু তাৰ পিছত আগবাঢ়ি যাওঁ, তেতিয়া প্ৰভুৱে আমাৰ লগত যায়, আৰু আমি সেয়া জানো; আৰু আমি তাত থাকোঁতে তেওঁ আমাৰ লগত থাকে, আৰু আমি সেয়া জানো। সেয়াই আমাৰ পদ, আৰু ঈশ্বৰে আমাক আঁতৰাই নিয়াৰ আগলৈকে আমি সেই পদত থিয় দি থাকিম। আৰু যদি তেওঁ আপোনাক তাত জীৱিত অৱস্থাত যিমান দিন পাৰে সিমান দিন ফলপ্ৰসূভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে, আৰু আপোনাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ আপোনাৰ প্ৰভাৱক আৰু ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে; তেন্তে আপোনাৰ বাবে কৰিবলগীয়া কামটো হ’ল এজন সুখী খ্ৰীষ্টান হিচাপে শান্তিত মৃত্যু বৰণ কৰা; এই কথা জানি যে আপোনাৰ মৃত্যুৰ পিছতো ঈশ্বৰে আপোনাৰ কাম আগবঢ়াই নিব। আপুনি জীয়াই থাকি তেওঁলোকৰ সৈতে কথা পাতোঁতে ঈশ্বৰে আপোনাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ হৃদয়ত যি দৃঢ় বিশ্বাস জগাইছিল, সেয়া আপোনাৰ মৃত্যুৰ পিছত আপোনাৰ ভাল আদৰ্শৰ দ্বাৰা অধিক গভীৰ, শক্তিশালী আৰু সজীৱ হ’ব; আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই তেওঁলোক যীচু খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ আহিব।

TAM1897 Q1 19.6তেন্তে আপুনি ইচ্ছুক নেকি যে ঈশ্বৰে আপোনাৰ জীৱনৰ দৰেই আপোনাৰ মৃত্যুৰ জৰিয়তেও শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰক? আপুনি ইচ্ছুক নেকি যে তেওঁ আপোনাৰ দ্বাৰা, শাৰীৰিকভাৱে মৃত আৰু কবৰত থকা অৱস্থাতো শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰক, ঠিক সেই একেই ইচ্ছাৰে, যি ইচ্ছাৰে আপুনি জীয়াই থাকি মাটিত খোজ কাঢ়ি থকা অৱস্থাতো তেওঁ আপোনাৰ দ্বাৰা শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাটো বিচাৰে? যদি আপুনি ইচ্ছুক নহয়, তেন্তে আপুনি কোনো মিছনলৈ যাবলৈ সাজু নহয়।

TAM1897 Q1 19.7এতিয়া মই সেইটো শাস্ত্ৰৰ পৰা পঢ়ি শুনাম। ফিলিপীয়াসকলৰ প্ৰথম অধ্যায়টো লওক। তাত সেইজন মিছনাৰীৰ উদাহৰণ আছে যাক ঈশ্বৰে মাতিছিল, আপোনালোকৰ বাবে এক আৰ্হি হিচাপে, পিছত অনন্ত জীৱনৰ বাবে যীচু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰিবলগীয়া সকলোৰে বাবে এক উদাহৰণ হিচাপে। আপোনালোকে পৌলৰ দুখ-কষ্টবোৰ মনত পেলায়। আপোনালোকে তেওঁৰ উত্থান-পতন, তেওঁৰ পৰীক্ষা, তেওঁৰ অত্যাচাৰ, তেওঁৰ চাবুকৰ আঘাত, তেওঁৰ চৌপাশে থকা বিপদবোৰ মনত পেলায়; আৰু আপোনালোকে জানে যে তেওঁ য’তেই আছিল ক’তো তেওঁ হতাশ হোৱা নাছিল।

TAM1897 Q1 19.8এতিয়া হে ভাই সকল, আপোনালোকে এই কথা জানি লোৱাতো মই ইচ্ছা কৰোঁ যে, মোলৈ যি যি ঘটিল, সেইবোৰ শুভবাৰ্তাৰ বাবে বাধা হোৱাৰ বিপৰীতে বৃদ্ধিৰ অৰ্থেহে ঘটিল। কাৰণ খ্ৰীষ্টত মোৰ যি বন্ধন, সেয়ে গোটেই প্ৰিটৰিয়মত আৰু আন সকলোৰে আগত প্ৰকাশিত হ’ল৷ পদ ১২, ১৩।

TAM1897 Q1 19.9যেতিয়া এইখিনি লিখা হৈছিল, তেওঁ নাজানিছিল যে কেতিয়া সম্ৰাটৰ আদেশ কাৰ্যকৰী হ’ব আৰু তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হ’ব। তেওঁ সেইটোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল। এতিয়া তেওঁ পাৰ হৈ যোৱা এই সকলোবোৰ কথাৰ বিষয়ে ভাবক। চাবুকৰ আঘাত, বিচাৰ, নিৰ্যাতন, বিপদ, ডকাইতি, এবাৰ শিলগুটিৰে আঘাত, চহৰৰ বাহিৰলৈ টানি নি মৃত বুলি ভাবি এৰি থোৱা। এতিয়া তেওঁ কৈছে, মই বিচাৰোঁ যে আপোনালোকে বুজিব লাগে যে এইবোৰ মোৰ ওপৰত শুভবাৰ্তাৰ প্ৰসাৰৰ বাবেহে ঘটিছে। এই প্ৰতিটো পৰীক্ষা, দুখ-কষ্ট আৰু বিপদৰ মাজেৰে ঈশ্বৰে কি কৰি আছিল?—ঈশ্বৰে তেওঁৰ দ্বাৰা শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ সেই মানুহজনক ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যাতে যেতিয়া সেই লোকসকলে তেওঁক শিলগুটিৰে মাৰি, চহৰৰ বাহিৰলৈ টানি লৈ গৈ মৃত বুলি ভাবি এৰি থৈ গৈছিল, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ আত্মাই তেওঁলোকৰ হৃদয়ত তেওঁৰ সত্যৰ মোহৰ মাৰি দিছিল যে সেই মানুহজন ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছিল, আৰু তেওঁ তেওঁলোকলৈ অনা বাৰ্তাটো ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছিল; আৰু যদি তেওঁলোকে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল, তেন্তে তেওঁলোকৰ ধ্বংস নিশ্চিত হৈছিল; আৰু যদি তেওঁলোকে ইয়াৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰিছিল, তেন্তে তেওঁলোক পৰিত্ৰাণ পাইছিল।

TAM1897 Q1 19.10আমাৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰে তাকেই কৰিব বিচাৰে। আমি জগতত থকাৰ একমাত্ৰ উদ্দেশ্য হ’ল, ঈশ্বৰে যেন আমাৰ দ্বাৰা শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিব পাৰে। ইয়াত আমি নিজে কৰাটো ডাঙৰ কথা নহয়, বৰঞ্চ ঈশ্বৰে আমাৰ দ্বাৰা কৰাটোহে, সেয়া বাক্যৰ দ্বাৰাহে হওক বা প্ৰভাৱৰ দ্বাৰাহে হওক; আৰু ঈশ্বৰে বাক্যৰ দৰেই প্ৰভাৱৰ দ্বাৰাও সিমানেই ভালকৈ কৰিব পাৰে। ঈশ্বৰে আমাৰ বাক্যৰ লগতে আমাৰ প্ৰভাৱতো শুভবাৰ্তা স্থাপন কৰিব। আমি সদায় আমাৰ বাক্যৰ দৰেই আমাৰ প্ৰভাৱৰ দ্বাৰাও প্ৰচাৰ কৰি থাকোঁ।

TAM1897 Q1 19.11আৰু সেয়ে খ্ৰীষ্টত থকা ভাই সকলৰ অধিক ভাগে মই বন্ধনত থকা অৱস্হাত প্ৰভুত দৃঢ় বিশ্বাস ৰাখিছে, আৰু ঈশ্বৰৰ বাক্য নিৰ্ভয়ৰূপে ক’বলৈ অধিক সাহস কৰিছে। কোনো কোনোৱে ঈৰ্ষাৰে আৰু বিবাদেৰে আৰু কোনো কোনোৱে সদ্ভাৱেৰে খ্ৰীষ্টক ঘোষণা কৰে৷ কিন্তু কিছুমানে স্বাৰ্থপৰতাৰে আৰু আন্তৰিকতাহীন ভাৱে খ্ৰীষ্টক প্ৰচাৰ কৰে, তেখেত সকলে শুদ্ধ ভাবেৰে নহয়, কিন্তু মোৰ বন্ধন ক্লেশযুক্ত কৰিবৰ আশয়েৰেহে তাকে কৰে। এভাগে প্ৰেমৰ কাৰণে ঘোষণা কৰে, ইয়াৰ চিন স্বৰূপে মই শুভবাৰ্তাৰ পক্ষত উত্তৰ দিবলৈ নিযুক্ত হৈছোঁ বুলি জানিছোঁ। তাতেই বা কি হ’ল? কপটেৰেই হওক বা সত্যেৰেই হওক, কোনো প্ৰকাৰে খ্ৰীষ্ট প্ৰচাৰিত হৈ আছে; ইয়াতে মই আনন্দহে কৰিছোঁ, আৰু আনন্দ কৰি থাকিম। কিয়নো মই জানো যে, আপোনালোকৰ প্ৰাৰ্থনা আৰু যীচু খ্ৰীষ্টৰ আত্মাৰ উপকাৰৰ যোগেদি মোৰ পৰিত্রাণৰ অৰ্থে, সেয়ে মোলৈ ঘটিব৷ এয়ে মোৰ আকাংক্ষা আৰু আশা সিদ্ধ হ’ব যে, মই কোনোমতে লজ্জিত নহম৷ কিন্তু সাহসেৰে যেনেকৈ সদায়, তেনেকৈ এতিয়াও জীৱনৰ দ্বাৰাই হওক বা মৰণৰ দ্বাৰায়েই হওক, মোৰ শৰীৰত খ্ৰীষ্ট মহিমান্বিত হ’ব।

TAM1897 Q1 20.1তেন্তে, এইটো লিখা নাইনে যে ঈশ্বৰে শুভবাৰ্তা আৰু যীচু খ্ৰীষ্টৰ মহিমা বৃদ্ধি কৰিবলৈ এজন মৃত মানুহকো ব্যৱহাৰ কৰিব? তেওঁ যেতিয়া আপোনাক জীৱিত অৱস্থাতকৈ মৃত অৱস্থাতহে ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, তেনে ক্ষেত্ৰত তেওঁ আপোনাক ব্যৱহাৰ কৰাটো আপুনি ইচ্ছা কৰে নে? সঁচাকৈয়ে মৃত, কিন্তু তেওঁৰ বাবে জীৱিত। তেন্তে আপুনি নেদেখে নে যে সেই ভাল অৰ্থত এজন খ্ৰীষ্টানৰ কেতিয়াও মৃত্যু নহয়। “কিয়নো তেওঁৰ সম্বন্ধে সকলো জীয়াই আছে।” “এই কাৰণে যদিও জীওঁ বা মৰোঁ, আমি প্ৰভুৰেই হৈ আছোঁ।” আপুনিও প্ৰভুৰ হয়নে? যদি আপুনি জীয়াই থকা সময়ত প্ৰভুৰ হয়, তেন্তে আপুনি মৰাৰ পিছতো প্ৰভুৰেই। আৰু যিমান নিশ্চিতভাৱে ঈশ্বৰে আপোনাক জীয়াই থকা অৱস্থাত শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে, সিমানেই নিশ্চিতভাৱে তেওঁ আপোনাক মৰাৰ পিছতো শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব। আৰু আপুনি মৰি গ’লেও আপোনাৰ কাম বন্ধ নহ’ব। আপুনি জীয়াই থকা সময়ত যিমান নিশ্চিতভাৱে আপোনাৰ কাম খ্ৰীষ্টৰ কাম, আপুনি মৰি গ’লেও সেয়া চলি থাকিব। আপোনাৰ প্ৰভাৱে কাম কৰিব, আৰু আপুনি মৰি যোৱাৰ পিছতো ঈশ্বৰে আপোনাৰ দ্বাৰা এনে কাম কৰিব, যিবোৰ আপুনি জীয়াই থাকোঁতে তেওঁ সিমান ভালদৰে কৰিব নোৱাৰে।

TAM1897 Q1 20.2ধৰি লওক পৌলৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁ এনে হ’ব বুলি ভাবিছিল। পৰৱৰ্তী অধ্যায়ৰ সপ্তদশ পদটো চাওক। কিন্তু, এই কথাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ গোটেই সময়খিনি কি কৰি আছিল? “ইয়াতে মই আনন্দহে কৰিছোঁ, আৰু আনন্দ কৰি থাকিম।”

TAM1897 Q1 20.3“কিন্তু আপোনালোকৰ বিশ্বাসৰূপ যজ্ঞত আৰু সেৱাৰ কাৰ্যত, যদিওবা মই নৈবেদ্য স্বৰূপে ঢলা যাওঁ, তথাপি মই আনন্দ কৰোঁ; আৰু আপোনালোক সকলোৰে সৈতে আনন্দ কৰোঁ।” তেওঁ যেতিয়া কৈছিল, “আপোনালোকৰ বিশ্বাসৰূপ যজ্ঞত আৰু সেৱাৰ কাৰ্যত, যদিওবা মই নৈবেদ্য স্বৰূপে ঢলা যাওঁ”, তেতিয়া তেওঁ কিহৰ কথা কৈছিল? তেওঁ প্ৰতিদিনে ভাবি আছিল যে তেওঁ যীচু খ্ৰীষ্টৰ বিশ্বাসৰ বলিদান হিচাপে অৰ্পিত হ’ব। তেওঁ এই বিষয়ে কি কৰিছিল?—“মই আনন্দ কৰোঁ; আৰু আপোনালোক সকলোৰে সৈতে আনন্দ কৰোঁ।” তেওঁলোকে কি কৰিব লাগিছিল?—“এই বিষয়ে আপোনালোকেও আনন্দ কৰক আৰু মোৰে সৈতে আনন্দ কৰক৷”

TAM1897 Q1 20.4তেওঁৰ মূৰ কাটি পেলোৱা হ’লে ফিলিপীয়াসকলে তেওঁৰ সৈতে আনন্দ কৰিব বুলি তেওঁ আশা কৰিছিল নেকি?—হয়; তেওঁ তাকেই কৈছে। ভাইসকল, যেতিয়া আমি এই সত্যটো উপলব্ধি কৰিম যে এজন খ্ৰীষ্টানৰ মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ কাম বন্ধ নহয়, তেতিয়া কোনোবা এজনৰ মৃত্যুৰ বাবে আমি ইমানকৈ শোকপ্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰি লোকসকললৈ পঠিয়াই নাথাকিম। প্ৰভুক ধন্যবাদ দিয়ক, কাৰণ তেওঁ যদিও মৰিছে, তেওঁৰ কাম চলি আছে। ইয়াৰ বাবে আনন্দিত হওক—তেওঁ যে মৰিল তাৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ তেওঁৰ কাম চলি থকাৰ বাবেহে আনন্দিত হওক; যে ঈশ্বৰে তেওঁক জীয়াই থকাতকৈ সেইদৰেহে ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিছে।

TAM1897 Q1 20.5সেয়েহে ঈশ্বৰক আহিবলৈ দিয়ক আৰু তেওঁক সকলো ঠাই দিয়ক, যাতে আমি ঈশ্বৰক সমস্ত হৃদয়েৰে, সমস্ত প্ৰাণেৰে, সমস্ত মনেৰে আৰু সমস্ত শক্তিৰে প্ৰেম কৰিব পাৰোঁ। এজন মিছনাৰী হোৱা মানেই এইটোৱেই।

TAM1897 Q1 20.6আৰু সকলোৰে আগত, তেনেকুৱা এজন মিছনাৰী হ’বলৈ, প্ৰথম কথাটো হ’ল, “তোমাৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহা।”