Peyğəmbərlik Ruhu. – № 2

TAM1897 D 21.2Vəz 10 fevral 1897-ci il, çərşənbə günü səhər saatlarında söylənilib Baş Konfransın Gündəlik Bülletenində, 15 fevral 1897-ci il, Cild 1, № 2, səh. 21-22-də çap olunub.

TAM1897 D 21.3Aşağıdakılar Pastor Jonesun çıxışından yalnız xülasədir. Əvvəlki yığıncaqdan bəri bir çox adam gəldiyi üçün, əvvəlki gün irəli sürülən məqamları təkrarlamağa kifayət qədər vaxt sərf etmək lazım gəldi. Bundan əlavə, natiq dedi ki, xalq olaraq bizim problemimiz Şahidliklərin Allahdan olduğuna nominal olaraq inanmamağımız deyil; amma bilməli olduğumuz odur ki, onlara necə inanmaq lazımdır. Əgər Şahidliklərə inancımızı ifadə etməyin yeganə yolu insanlara onlara inandığımızı deməkdirsə, inancımız heç nə demək deyil. Beləliklə, insanlara imanımızın səmimiyyətindən şübhələnməyə yol açırıq. Əgər biz həqiqətən Şahidliklərə inanırıqsa, bunu insanlara deməyə ehtiyac qalmayacaq. Həyatımız içimizdəki imana şahidlik edəcək.

TAM1897 D 21.4Allahdan uzaqlaşma var və məbəd, Yerusəlimdə qədim dövrlərdə olduğu kimi, təmizlənməyə ehtiyac duyur. Biz Allahın Ruhunun Şahidliklərini nəzərə almamaqla bu vəziyyətə gətirilmişik. Lakin onları nəzərə almayanların çoxu onlara inanırdı və həmin vaxt bu Şahidlikləri əllərində saxlayırdılar, onları nəzərə almadıqlarını düşünmürdülər. Nəticədə, bilmək istədiyimiz odur ki, Ruhun Şahidliklərini necə nəzərə almalıyıq.

TAM1897 D 21.5Və biz bir an belə düşünməməliyik ki, bir şahidlik verildikdə və bir adamın adı çəkildikdə, Allah onun məhv edilməsi üçün hücum edir. Rəbbin məqsədi onu özünə zərər verən və Allahın işinə mane olan qüsurlardan ayırmaqdır. Məqsəd adamı xilas etmək və qüsuru məhv etməkdir. Allah bir insanı günahla ayrılmaz şəkildə bağlı olmadıqca məhv etməz və ya məhkum etməz. Bu insan yanlış yolundan dönüb, şahidliyi qəbul edib və Allahın gözü önündə özünü düzəltdikdə, artıq şahidliyin onu tapdığı vəziyyətdə qalmır. O şahidlik sonra başqalarına xəbərdarlıq kimi istifadə oluna bilər, amma yanlışlığını dərk etmiş insanı məhkum etmək üçün heç vaxt istifadə edilməməlidir.

TAM1897 D 21.6Allahın yolu insanı olmadığı bir şeyə çevirmək; ona sahib olmadığı bir şeyi verməkdir. Biz Şahidlikləri başqalarına tətbiq edə bilmərik. Xeyr, hətta xaricdən özümüzə də tətbiq edə bilmərik. Biz ürəyimizi Allaha açmalı, şahidliyi qəbul etməliyik ki, Rəbb ilahi prinsipi yeridib bizə sahib olmadığımızı versin, bizi hələ olmadığımız bir şeyə çevirsin və beləliklə Müqəddəs Ruhunun vasitəsilə şahidliyin tətbiqini həqiqətən özü həyata keçirsin. O zaman həyatımızda, əməllərimizdə Allahın içimizə əkdiyi şey özünü göstərəcək. Bu, Şahidlikləri qəbul etməkdir. Bundan azı onları qəbul etmək sayılmır.

TAM1897 D 21.7Allahın ürəyə əkib yerləşdirdiyi qüvvət insana sınağa çəkiləndə günaha qarşı möhkəm dayanmağa və zəifliyinin ortasında belə möhkəm dayanmağa imkan verəcək. Bu ona sahib olmadığı şeyi bəxş edəcək və onu təbiətən olmadığı bir varlıq halına gətirəcək.

TAM1897 D 21.8Bir insan yerləşdirildiyi mövqedə uğursuzluğa düçar olanda, biz adətən düşünürük ki, Allah onu o yerə qoymaqla səhv edib; amma bu belə deyil. Allah Şaulun İsrail padşahı olması ilə bağlı heç bir səhv etməyib; amma Şaul Allahın ondan istədiyi şəxsə çevrilməməklə səhv edib. O, Allahın səsini dinləmək əvəzinə öz yollarına və planlarına əməl etməkdə səhv edib. Eyni şəkildə, Allah Yarovamı İsrail üzərində padşah etməkdə də səhv etməyib. On qəbiləni Yəhudadan ayırmaqda Allahın məqsədi xalqın itaətsizliyi üzündən həyata keçməsə də, Allahın bir planı var idi, lakin Yarovam bu planın həyata keçirilməsinə imkan vermədi. Allah məni və ya sizi bir vəzifəyə çağırsa, əgər faydalı olmağımıza mane olacaq bir zəifliyimiz varsa və Allah bizə bir mesaj göndərsə, bu mesaj bizi Onun istədiyi şəxsə çevirmək, Onun lütfü ilə Onun istədiyi yerdə dayanmağımız üçündür.

TAM1897 D 22.1«Gündən-günə insanlar Allahın padşahlığının içlərində olub-olmadığını ortaya qoyurlar. Əgər Məsih onların qəlbində hökm sürürsə, onlar prinsip möhkəmliyi, güc və sadiq keşikçilər, həqiqi islahatçılar kimi dayanmaq qabiliyyəti qazanırlar; çünki İsa Məsihlə tam əməkdaşlıq olmadan islahat ola bilməz. Məsihin lütfü ilə insanlar Allahın verdiyi qabiliyyətlərdən özlərini islah etmək üçün istifadə etməlidirlər [başqalarını deyil, özlərini islah etmək üçün]; göylərin Rəbbinin bəyənmə ilə baxdığı bu özünü inkar edən hərəkət vasitəsilə onlar öz irsi və sonradan qazanılmış meyllərinə qarşı qələbə qazanırlar. Sonra onlar Daniel kimi digər ürəklərdə heç vaxt silinməyəcək izlər buraxırlar. Bu təsir dünyanın bütün guşələrinə çatacaq.»

TAM1897 D 22.2İslahat işi özündən başlayır. Özümü islah etmədən başqalarının qəlbində iz buraxa bilmərəm. Allah bizə çatıb başqalarına çatır və bizim vasitəmizlə onlara çatır. 2 Korinflilərə 1:3-4-ə baxın:—

TAM1897 D 22.3Rəbbimiz İsa Məsihin Allahına – Atasına alqış olsun! O, rəhmli Ata və hər cür təsəlli verən Allahdır. Çəkdiyimiz hər bir əziyyətdə O bizə təsəlli verir ki, biz də Allahdan aldığımız təsəlli ilə hər cür əziyyət çəkənlərə təsəlli verə bilək.

TAM1897 D 22.4Allah bizə təsəlli verir ki, biz də başqalarına təsəlli verə bilək; Allah bizə kömək edir ki, biz də başqalarına kömək edə bilək. Biz Allahın təsəllisinə ehtiyac duyduğumuz bir vəziyyətə gətirilirik ki, başqalarına təsəlli verə bilək. O, bizi təsəlli edərkən başqalarını nəzərdə tutur. «Əziyyət çəkiriksə, bu sizə təsəlli və xilas gətirir.» Əgər mən əzab çəkirəmsə, bu başqa bir insanın təsəllisi və xilası üçündür. Mən təsəlli verəcəyim insanla illərlə rastlaşmaya bilərəm; amma bir gün onunla görüşəcəyəm və yaşadığım təcrübə məni onun yanında oturmağa, əlini tutmağa, ona kömək və təsəlli olmağa hazırlayır. O, məndən Allahdan aldığım şeyi alır və bunu başqalarına çatdırmaq üçün alır, onlar da başqalarına; və beləliklə, bizə bəxş edilmiş Allahın lütfünün təsiri yaşadığımız ştatdan kənara çıxmasaq belə bütün yer üzünə yayılır. Qardaşlar, Allah bizimlə bunu etmək istəyir və o zaman təsirimiz dünyanın bütün guşələrinə çatacaq.

TAM1897 D 22.5İndi sual yaranır: Şahidlikləri necə qəbul etməliyik? Gəlin, onların qəbul edildiyi düşünüldüyü halda əslində necə rədd edildiklərini oxuyaq. Beləliklə, o səhvdən necə qaçmağı və onları necə qəbul etməyi biləcəyik. Burada mənim oxuduğum kimsə var ki, onun «nümunəsi Şahidliklərə olan inamı sarsıtmaqda çox rol oynayıb.» O bunu necə etdi? — «O özü Allahın verdiyi işığa birbaşa zidd addım atıb.» Amma o, özünün onlara birbaşa zidd getdiyini düşünmürdü. O, onlara doğru iş gördüyünü zənn edirdi. Bəs o, hədəfdən necə bu qədər yayındı? Cavab budur: «Rəbbin qınamaları və xəbərdarlıqları insan hiylələri ilə yayındırılıb, şərh edilib və etibarsızlaşdırılıb.»

TAM1897 D 22.6Onlar necə «yayındırıldı»? Cavab budur: «Niyə zəif bəhanələr uydurdunuz?» «Ay, Allahın məsləhətindən üz çevirənlər və Allahın yaratmaq istədiyi təəssüratı ört-basdır etməyə çalışanlar necə də utansınlar.»

TAM1897 D 22.7Onlar necə «izah edildi»? Cavab budur: Onlar «öz şərhlərini verdilər, dedilər ki, əslində belə etmək niyyətində olmayıblar.»

TAM1897 D 22.8Və Şahidliklər məhz belə şəkildə – onlara inandıqlarını və qəbul etdiklərini düşünənlər tərəfindən – yayındırıldı, şərh edildi və etibarsızlaşdırıldı. İndi, siz də boş-boş bəhanələrlə onları yayındırırsınızmı? Onları şərh edib etibarsızlaşdırmaq üçün üzərlərinə öz izahınızı qoyaraq, «belə demək istəməyiblər» deyirsinizmi? — Əlbəttə ki, edirsiniz; bunu etdiyinizi bilirsiniz. Onda gəlin bunu elə bu an dayandıraq.

TAM1897 D 22.9Bəs onlar necə qəbul edilməlidir? Onların nə demək istədiklərini necə biləcəyik? Cavab budur: «Onlar məhz bildirilən kimi nəzərdə tutulub.» Nə demək istəyirlər? — «Bildirilən kimi.» Onların nə dediklərini deyə bilərsənmi? — Bəli, kifayət qədər asandır. Onda onları dedikləri kimi qəbul edin. Qəlbinizi Allah üçün geniş açın ki, Öz yaxşı Ruhu vasitəsilə onların məhz dediyində olan prinsipi orada əksin, sonra o prinsip ortaya çıxacaq, həyatınızda parlayacaq; o zaman Şahidlikləri qəbul etmiş olacaqsınız. O zaman biləcəksiniz ki, Şahidliklərə inanırsınız. O zaman bu barədə səhvə yol vermək təhlükəsi olmayacaq. Başqaları da bunu biləcək, çünki siz ürəklərdə heç vaxt silinməyəcək izlər buraxacaqsınız və onlar ziyarət günündə Allahı izzətləndirəcəklər.

TAM1897 D 22.10Allahın Kəlamı bizim ölçümüzdür. Hər bir sevgi əməli, hər bir mehribanlıq sözü, əzab çəkənlərin və zülmə məruz qalmışların xeyirinə edilən hər bir dua əbədi taxtın önündə qeyd olunur və Cənnətin silinməz qeydlərinə daxil edilir. İlahi Kəlam ən qaranlıq anlayışa işıq saçır və bu işıq ən təhsilli insanları da öz gücsüzlüyünü və günahkarlığını dərk etməyə vadar edir. — Şah. № 31.