Allah üçün missionerlər

TAM1897 Q1 14.2Vəz 3 mart 1897-ci il, çərşənbə günü axşam söylənmişdir Baş Konfrans Bülleteni, 1897-ci ilin I rübü, Cild 2, № 1, səh. 14-20-də çap olunub.

TAM1897 Q1 14.3Dünən gecəki dərsimiz tarixə məlum ilk dövlətin təsis edilməsi ilə başa çatdı; əslində, dövlətin yaranışı. Müqəddəs Yazı Nəmrudun padşahlığı haqqında deyir:—

TAM1897 Q1 14.4Əvvəlcə onun padşahlığına Şinar ölkəsində olan Babil, Erek, Akkad və Kalne daxil idi. Həmin torpaqdan Aşşur çıxıb Ninevanı tikdi. (10:11: KJV-nin hərfi tərcüməsi)

TAM1897 Q1 14.5Bizim tərcüməmiz belədir: «Aşşur çıxıb Ninevanı tikdi.» Amma əsl məna, kənar izahda verildiyi kimi belədir: «O [Aşşur] Assuriyaya çıxıb Ninevanı tikdi», eləcə də orada adları çəkilən digər şəhərləri. Beləliklə, onun padşahlığının başlanğıcı Şinar, onun genişlənməsi isə Assuriya idi.

TAM1897 Q1 14.6Nəmrud sadəcə vəhşi heyvan ovlayan qüdrətli ovçu deyildi; həm də insanları təqib edən biriydi. Və o, bu quruluş və padşahlığının genişlənməsi sayəsində əldə etdiyi gücdən insanları öz hakimiyyətini və xidmət etdiyi tanrını tanımağa məcbur etmək üçün istifadə edirdi. Beləliklə, dünyada mövcud olmuş ilk dövlətdən tutmuş dünyada mövcud olacaq sonuncuya qədər hər biri özündə olan gücdən Allaha qarşı istifadə etmişdir.

TAM1897 Q1 14.7Mən bunu bir daha deyəcəyəm: Dünyada mövcud olmuş ilk dövlətdən, yəni Nəmrudun dövlətindən başlayaraq, dünyada mövcud olacaq son dövlətə, yəni bu dövlətə qədər hər bir dövlət öz gücünü Allaha, Onun həqiqətinə, Onun xalqına qarşı yönəldib; insanları Allahdan uzaqlaşdırmaq üçün. Başdan sona qədər, hər birinin tarixi budur. Dünyanın sonu çatanda, dünyanın padşahlıqlarının və dövlətlərinin tarixi belə olacaq.

TAM1897 Q1 14.8Budur, 14 aprel 1896-cı il tarixli Review jurnalının birinci səhifəsindəki məqaləsindən bir sitat: Baş aldatıcı «xalqı bütlərə səcdə etməyə vadar etdi və beləliklə dünya padşahlıqları üzərində hökmranlıq qazandı. O hesab edirdi ki, bu dünyanın tanrısı olmaq göylərdəki Allahın taxtına sahib olmaqdan sonra ən yaxşı şeydir.» Əvvəlki dərsdə sitat gətirilən tarixdə Peyğəmbərlik Ruhunda belə aşkar edilmiş hiylənin işlənməsini görə bilərsiniz. Əvvəlcə insanlar bütpərəstliyə, sonra isə monarxiyaya keçdilər. Bunu edən ilk şəxs bir dövlət qurdu və əldə etdiyi bu güc sayəsində insanları təqib etdi. Bu tarixdir. Gələcəkdə digər millətlərdə də bunun necə gerçəkləşdiyini görəcəksiniz.

TAM1897 Q1 14.9Nəmruddan çox keçməmiş bütün o ölkədə İbrahimdən başqa hamı Allahı unutmuşdu. Yalnız İbrahim Allahı axtarıb tapdı; Allah İbrahimlə bəşəriyyətin tarixini Rəbbin yolunda yenidən başlatdı. İndi baxın, O, İbrahimə nə dedi. Öyrəndiklərimizə, əvvəlki dərsdə qarşımızda duranlara və indi diqqətinizi çəkdiyim məqama nəzər saldıqda, Allahın onunla yeni bir xalq – yəni Allahın xalqını – yaratmağa başladığı zaman nə dediyini düşünün. Yaradılış 12:1 bizə Rəbbin ona ilk dediklərini bildirir: «İndi Rəbb İbrama demişdi: Çıx» – nədən? – «öz ölkəndən.» İlk növbədə nə?

TAM1897 Q1 14.10(Camaat) Sənin ölkən.

TAM1897 Q1 14.11«qohumlarının arasından, ata evindən çıx, sənə göstərəcəyim torpağa get.» Allah İbramdan üç şeyi tərk etməsini istədi. Birincisi, o, nəyi tərk etməli idi? — Öz ölkəsini. Sonra?—Qohumlarını. Sonra?—Atasının evini. Atasının evi bütpərəst idi. Onun ölkəsi insanları bütpərəstliyə məcbur edirdi; bu, Allaha qarşı idi. Onun ölkəsi, qohumları və atasının evi bütpərəst idi və o, hamısını tərk etməli idi. Rəbb ona torpağı göstərdi; amma onu ona mülk olaraq verdimi?—«bir qarış belə, torpaq vermədi.» Allah onu o ölkədən çağıranda, başqa bir ölkəyə apardı?—Xeyr; amma «Allah bu torpağı … ona və onun gələcək nəslinə verəcəyini vəd etmişdi.» Bəs Allah onu ölkəsindən çağırıb başqa ölkəyə aparmadıqda, o hansı vəziyyətdə qaldı?

TAM1897 Q1 14.12(Camaat) Bir qərib və müsafir.

TAM1897 Q1 14.13Bu, Allahın bu dünyadakı nümayəndəsini tamamilə ölkəsiz qoydu?

TAM1897 Q1 14.14Amma o tamamilə ölkəsiz idi?—Xeyr, o «daha yaxşı, yəni göylərdə olan bir ölkəni» gözləyirdi.

TAM1897 Q1 14.15Gəlin İbranilərə Məktubun on birinci fəslinə keçək və ora baxaq. Səkkizinci ayə, belə başlayır:—

TAM1897 Q1 14.16İbrahim çağırılanda iman vasitəsilə itaətli olub irs alacağı torpağa getdi. O hara getdiyini bilməyərək yola çıxdı.

TAM1897 Q1 15.1Amma o haradan çıxdı?—Öz ölkəsindən, hara getdiyini bilmədən. «İman vasitəsilə vəd edilmiş ölkədə bir qərib kimi məskunlaşdı. O eyni vədin həmvarisləri olan İshaq və Yaqubla birlikdə çadırlarda yaşadı.» Bilirsiniz ki, o ona miras vermədi, hətta ayağını yerləşdirəcək qədər torpaq da vermədi; amma yenə də həmin torpağı ona və ondan sonra gələn nəslinə verəcəyini vəd etmişdi. Onu öz yurdundan çıxardı; yer üzündə ayağını qoyacağı qədər belə bir yer vermədi. Beləliklə, o, tamamilə yurddan məhrum qaldı. Biz bununla bağlı əminik; amma Allahın nə dediyini xatırlayın. Bu vaxt İbrahim kim idi? — O, «Allahın dostu», «Allaha inananların hamısının atası» idi. O, sizin atanızdırmı? Bu dünyada vətəniniz varmı?

TAM1897 Q1 15.2Çünki İbrahim memarı və banisi Allah olan bünövrəli şəhəri gözləyirdi. Sara özü sonsuz və yaşı ötmüş olduğu halda iman vasitəsilə nəsil yaratmaq üçün güc aldı, çünki vəd Edəni sadiq saydı. Buna görə də bir kişidən, artıq ölüdən fərqlənməyən birindən sayca göydəki ulduzlar qədər, dəniz kənarındakı qum kimi saysız-hesabsız nəsil törədi. Bunların hamısı imanlı olaraq öldü. Vəd edilən şeylərə nail olmadılar.

TAM1897 Q1 15.3Allah onu öz ölkəsindən çıxardanda nə vəd etmişdi? Ona bir ölkə vəd etmişdimi?—Bəli. Amma o, bu dünyada bir ölkə əldə etmədi; «amma bunları uzaqdan görüb salamladılar və özlərinin yer üzündə yad və qərib olduqlarını iqrar etdilər. Axı belə sözləri deyənlər bir vətən axtardıqlarını göstərirlər.» Bir adamın öz ölkəsi olanda başqa bir ölkə axtara bilərmi?—Xeyr; çünki bir adam iki ölkəyə sahib ola bilmədiyi kimi, iki ağaya da xidmət edə bilməz.

TAM1897 Q1 15.4«Yaxşı,» deyir biri, «İbrahim öz vətənindən kənarda idi.» Bəli, amma istəsə geri dönmək imkanı vardı. Əgər o hələ də onu öz ölkəsi hesab etsəydi, ürəyində qalsa və səkkiz yüz-min mil uzaqlaşanda ev həsrəti çəksəydi, ölkədə qıtlıq baş qaldırsaydı və ora getmək düşündüyü qədər cazibədar olmasaydı, deyə bilərdi, «Oradakı adamları bir dəfə də görmək istərdim, əziz köhnə düzləri və tanış ağacları. Əgər bunu bacarsaydım, geri qayıdıb bir müddət bu sahədə qalmağa razı olardım.» Əgər o, belə düşünsəydi, geri dönmək imkanı əldə edə bilərdi; çünki yazılıb: «Əgər onlar çıxdıqları ölkə barəsində düşünsəydilər, qayıtmağa imkanları olardı.»

TAM1897 Q1 15.5Yadında saxlamaq; yadında saxlamaq nədir?—Əgər onların zehni çıxdıqları ölkə haqqında düşüncələrlə dolu olsaydı, geri dönmək fürsəti əldə edə bilərdilər. Və həqiqətən də əldə edərdilər; çünki o zaman o fürsəti özləri yaradardılar.

TAM1897 Q1 15.6Amma əslində onlar daha yaxşı bir ölkəni, yəni səmavi vətəni arzu edirdilər. Buna görə [buna görə, bu səbəbdən] Allah Özünü onların Allahı adlandırmaqdan utanmır, çünki O onlar üçün şəhər hazırlamışdır.

TAM1897 Q1 15.7Ölkənizdən çıxmısınız? Romalılara 4:1-12-yə baxın:—

TAM1897 Q1 15.8Bəs onda cismani əcdadımız İbrahim haqqında nə deyə bilərik? O nə əldə etdi? Əgər İbrahim öz əməlləri ilə saleh sayılsaydı, öyünməyə haqqı olardı, amma Allahın önündə yox. Müqəddəs Yazı nə deyir? «İbrahim Allaha iman etdi və bu ona salehlik sayıldı». Əməl edənin muzdu ona hədiyyə sayılmaz, bu onun haqqıdır. Lakin əməl etməyib allahsız adamları saleh sayan Allaha iman edən şəxsin imanı ona salehlik sayılır. Davud da o adamın bəxtiyarlığından danışır ki, Allah əməlinə baxmayıb onu saleh sayır: «Üsyankarlığı bağışlanan, Günahı əfv olunan insan Nə bəxtiyardır! Rəbb tərəfindən təqsirkar sayılmayan insan Nə bəxtiyardır!» Məgər bu bəxtiyarlıq yalnız sünnətlilərə məxsusdur, yoxsa sünnətsizlərə də aiddir? Bəli, biz deyirik ki, İbrahimin imanı ona salehlik sayıldı. Nə vəziyyətdə sayıldı? Sünnət olunandan sonra, yoxsa sünnət olunandan əvvəl? Sünnət olunandan sonra deyil, sünnət olunandan əvvəl! O, sünnətsiz ikən imanla malik olduğu salehliyi təsdiq edən möhür olaraq sünnət əlamətini aldı. Beləcə İbrahim sünnətsiz olaraq iman edən hamının atası oldu ki, onlara da imanları salehlik sayılsın. Atamız İbrahim həm də o sünnətli olanların atası oldu ki, sadəcə sünnətli olmaqla qalmayıb, onun sünnət edilməmişdən əvvəl malik olduğu iman izi ilə gedirlər.

TAM1897 Q1 15.9İndi atamız İbrahimin, hələ sünnət olunmamış halda malik olduğu bu iman, Allah onu ölkəsindən, qohumlarından, atası evindən çağırdığı və dünyanın heç bir yerində ölkəsi olmayan halda yalnız Allahın əlində qaldığı zamandakı imanı idi. Və o, sünnət olunmamış olsalar da, iman gətirənlərin hamısının atasıdır; həmçinin digərlərinin də, əgər biz hamımız sünnət olunmamış vaxtda sahib olduğu o imanın izindən gediriksə. «Əgər Məsihə aidsinizsə, deməli, İbrahimin nəslindənsiniz və vədə görə varissiniz.»

TAM1897 Q1 15.10«nəslin yad ölkədə qərib olacaq.» Siz onun nəslisinizmi? İsa Məsihə inandığınız üçün İbrahimin nəslindənsinizmi? Olduğunuz yerdə yadellisinizmi?—Əgər siz onun nəslindənsinizsə, beləsiniz. Niyə?—Çünki bu sizin ölkəniz deyil. Artıq bu sizin ölkəniz deyil.

TAM1897 Q1 15.11İndi bu nəzəriyyə deyil. Bu, praktik, gündəlik din məsələsinə gətirib çıxarır. Qardaş Dan Jones dünən, xatırlayırsınız, Meksikaya gedən missionerlərdən danışırdı və o, ora gedən və ürəklərini də özləri ilə aparan missionerlər istəyirdi. Missionerlik işini aparmaq üçün ora gedəndə ürəklərini ABŞ-da, yaxud hansı ölkədən gəlmişdilərsə, orada qoyan missionerləri o istəmir; çünki o zaman onlar missionerlik işi apara bilməzlər.

TAM1897 Q1 15.12Rəbb İbrahimin yerdə qarşılaşacağı bütün insanlara missioner olmasını istəyirdi; və o da elə oldu. Amma Allah bilirdi, Rəbbin baxdığı kimi baxan hər kəs də bilir ki, bu dünyada ölkəsi olan heç bir insan missioner ola bilməz. Siz və mən başqa heç bir ölkədə missioner ola bilmərik, əgər Amerika bizim ölkəmizdirsə. Amerika bizim ölkəmiz olduğu müddətcə Amerikada missioner ola bilmərik. Əvvəlcə ölkənizdən çıxmamışsınızsa, hətta öz yurdunuzda da missioner ola bilməzsiniz. Bu belədir. Bu, işlərin təbiətinə görə belədir.

TAM1897 Q1 16.1Sual.—Bunu necə əsaslandırırsınız?

TAM1897 Q1 16.2Biz bunu izah edə bilmərik. Mən onu izah etməyi təklif etmirəm. Rəbb bunu izah edib və siz və mən bunu qəbul etməli və buna inanmalıyıq.

TAM1897 Q1 16.3Biz dünyada hansı məqsəd üçün missionerik? Gəlin buna baxaq. Niyə biz missioner kimi göndərilmişik? Nəyin missionerləriyik? Missionerlik işimiz nədir? Məqsədi nədir? Biz Amerika üçün missionerlik edirik, yoxsa Allah üçün? Amerika yer üzündəki digər bütün ölkələrdən asılı olmayan, Allahın ölkəsidirmi? O, Allahın ölkəsi olmaq üçün kifayət qədər yaxşı deyil; və nə qədər yaxşı olsa da, Allahın xalqı üçün də kifayət qədər yaxşı deyil.

TAM1897 Q1 16.4Siz və mən Allahın missionerləri olmalıyıq, insanları Allaha çağırmaq üçün; onları olduqları yerdən Allaha, günahdan salehliyə, qaranlıqdan işığa, olduqları ölkədən Allahın hazırladığı daha yaxşı ölkəyə çağırmaq üçün.

TAM1897 Q1 16.5İndi əgər Almaniya mənim ölkəmdir — və əgər ürəyim oradadırsa, o, mənim ölkəmdir — necə ola bilər ki, mən insanları mənim mənsub olmadığım, mənim olmayan bir ölkəyə çağırım? Əgər Amerika mənim ölkəmdir, necə ola bilər ki, başqa bir ölkə naminə missionerlik işi aparım? — Bu mümkün deyil. Allah İbrahimi Öz missioneri, bütün insanları çağırdığı bir ölkənin missioneri etmək istəyəndə, onu həqiqətən bütün insanlara missioner ola biləcəyi yerə qoydu. Allah onu missioner olmağa çağırdı və bu, gələcək nəsillər üçün missionerlik işinə başlamağın nə demək olduğunu göstərən bir nümunə oldu. İlk addım öz ölkənizdən çıxmaqdır. Beləliklə, əgər Nebraskada missioner olacaqsınızsa, ölkənizdən çıxın. Əgər Meksikada missioner olacaqsınızsa, əvvəlcə ölkənizdən çıxın. Çünki əgər yer üzündə missioner olacaqsınızsa, Rəbb sizə deyir: «Ölkəndən çıx;» sonra isə əlavə edir: «ölkəndən və atanın evindən.» Bütün bunlardan uzaqlaşıb ayrılana qədər onlar missionerlik işinizə mane olur. Amma ölkənizdən, qohumlarınızdan və atanızın evindən ayrıldıqdan sonra, yer üzündə harada olsanız da, missionersiniz. Missioner olmaq məcburiyyətində deyilsiniz; siz artıq missionersiniz. «sizdən hər biriniz bütün əmlakından əl çəkməsə, Mənim şagirdim ola bilməz.» Və «Atasını ya anasını Məndən artıq sevən kəs Mənə layiq deyil.» «Öz torpağından, qohumlarının arasından, ata evindən çıx, sənə göstərəcəyim torpağa get.»

TAM1897 Q1 16.6Bir an əvvəl dedim və yenə deyirəm ki, bu, hər gün praktik xristianlıqdır, elə həmişə Allaha inananlar tərəfindən olduğu kimi.

TAM1897 Q1 16.7(Səs) Bir insan necə Nebraskada qala və eyni zamanda ölkəsindən çıxa bilər?

TAM1897 Q1 16.8Yenidən doğulmaqla. Əgər o Nebraskada doğulubsa, yenidən doğulmalıdır. Əgər o Amerikada doğulubsa, yenidən doğulsun və ölkəsindən kənarda olacaq. Əgər o Almaniyada doğulubsa, yenidən doğulsun və ölkəsindən kənarda olacaq.

TAM1897 Q1 16.9İndi, qardaşlar, burada çox şey var. Bu dünyada missionerlik işimizi bu təkrarlanan xarici iş sahəsinə getmək və demək olar ki, dərhal geri dönməyə hazırlaşmaq qədər əngəlləyən heç nə olmayıb. Yeddinci Gün Adventist missionerləri arasında xarici ölkədə olmuş hər kəs bilir ki, bu bir faktdır. Və bunu öyrənmək üçün ABŞ-dan kənara çıxmağa ehtiyac yoxdur. Əslində belə bir təklif irəli sürülüb ki, «Pitcairn» gəmisi ilə aparılan missionerləri geri gətirmək üçün ikinci bir gəmi götürmək məsləhətli olar; «Pitcairn» onları aparan kimi, qısa müddətdən sonra başqa bir gəmi onların ardınca getsin, darıxanda onları evlərinə qaytarsın! İndi bu iş dayandırılmalıdır, yoxsa biz bu dünyada heç vaxt missioner ola bilməyəcəyik; Rəbb belə bir şey istəmir.

TAM1897 Q1 16.10Əgər ürəyiniz bu ölkədə, ya da burada qohumlarınızın yanındadırsa; əgər ürəyiniz burada, atanızın evindədirsə, onda ruhunuzun xatirinə və Allahın işinin xatirinə, bütün bunları ürəyinizdən çıxarmadığınız müddətcə oradan getməyin. Çünki ürəyiniz haradadırsa, xəzinəniz də orada olacaq və siz mümkün qədər tez geri dönmək istəyəcəksiniz.

TAM1897 Q1 16.11Əgər ürəyiniz orada olmayarkən başqa bir ölkəyə getsəniz, orada olduğunuz müddətdə heç bir xeyir iş görə bilməyəcəksiniz; özünüzə və ətrafınızdakılara yük olacaqsınız. Düşünməyin ki, belə olmayacaq; çünki olacaqsınız.

TAM1897 Q1 16.12Bizim etməli olduğumuz iş odur ki, evimizin—həqiqi evimizin—harada olduğunu bilək və onun bu dünyada heç yerdə olmadığını, səmalarda olduğunu və tezliklə ora gedəcəyimizi anlayaq. Və sonra, bu dünyada haraya çağırılsaq da, yadınızda saxlayın ki, evə gedirsiniz. O zaman Cənub Dənizi adalarına, ya Meksikaya getsəniz də, evdə olacaqsınız; bunu biləcəksiniz və Allah sizi başqa bir xidmət sahəsinə çağırana qədər orada öz evinizdə qalaraq Allah üçün çalışacaqsınız; ora çatanda da yenə evdə olacaqsınız. Beləliklə, heç vaxt yad yerdə olmayacaqsınız və insanlar sizə yad olmayacaqlar.

TAM1897 Q1 16.13İndi bu dünyada hər hansı bir ölkəyə sahib olmaq ideyası məhz belə işləyir. Ölkələrə gəldikdə, sizin ölkəniz zehninizdə aparıcı rol oynayır; başqa bir ölkəyə getsəniz, daim həmin ölkəni öz ölkənizlə müqayisə edəcəksiniz. Verəcəyiniz dərslər, söyləyəcəyiniz vəzlər, hətta sizi müşayiət edən təsir belə, özünüz də fərqinə varmadan bu ideya ilə o qədər qovuşacaq ki, insanlar bunu hər zaman hiss edəcəklər. Beləliklə, ölkənizdən çıxmadığınız müddətcə sizinlə onlar arasında heç vaxt aşılmayacaq bir baryer yaranır.

TAM1897 Q1 17.1O şey sizdə olduğu müddətcə, sizinlə onlar arasında bir maneə var. İşiniz yalnız sizinlə insanlar arasındakı bu maneə aradan qalxdıqda, onlar sizin ölkənizdən, qohumlarınızdan və atanızın evindən ayrıldığınızı gördükdə təsirli ola bilər. Amma ölkənizdən çıxdığınız zaman, yenidən doğulduğunuzda, vətəniniz o göylərdəki ölkə olur; eviniz oradadır; və yalnız o torpağa ürəyiniz bağlıdır. O zaman bu dünyada heç kiminlə aranızda heç bir maneə qalmayacaq və Müjdəni bu dünyanın hər bir insanına çatdıra biləcəksiniz. Yerdə rastlaşdığınız hər kəsi dost kimi qarşılayacaqsınız; onlar sizin üçün yad olmayacaqlar.

TAM1897 Q1 17.2Əslində, başqa ölkələrdəki insanlarla birlikdə ola bilərsiniz və görəcəksiniz ki, onlar da bu ölkədəki insanlar qədər yaxşıdırlar. Keçən yaydan əvvəlki yay mən bu digər ölkələrdən bir neçəsində olmuşdum. Mən Danimarka, Norveç, İsveç, Almaniya, İsveçrə, Bohemiya, Avstriya, Macarıstan, Bolqarıstan, Türkiyə, Yunanıstan, İtaliya, Hollandiya, İngiltərə, İrlandiya, Şotlandiyada — ümumilikdə on altı müxtəlif ölkədə olmuşdum. Bu ölkələrin hər biri, öz yerində, mənim üçün bu ölkə qədər yaxşı idi.

TAM1897 Q1 17.3Bir çox cəhətdən onlar tamamilə eynidirlər. Oradakı su bu ölkədəki su kimidir. Ot orada da bu ölkədəki kimi böyüyür — üst hissəsi yuxarıya doğru uzanır. Orada ağaclar bu ölkədəki kimi böyüyür və bu ölkədəki ağaclara tamamilə bənzəyir. Hətta insanlar da formaca və ümumi görünüşcə bu ölkədəki insanlara tamamilə bənzəyir. Yaxşı, oradakı təpələr, qayalar, su, ağaclar, otlar və insanlar bu ölkədəki kimi olduqda, onlar da bu ölkədəkilər qədər yaxşı deyillərmi? Mən heç bir fərq görmürəm.

TAM1897 Q1 17.4Pastor Ballenger.—Orada da burada olduğu kimi bu şeylərdən danışmaqda eyni dərəcədə azad olardınızmı?

TAM1897 Q1 17.5Əlbəttə. Mən məhz bu şeyləri o ölkələrdə vəz etdim. Müjdəni istənilən yerdə vəz etmək olar. Qardaşlar, yol boyu hər addımda yaxşı insanlar tapdım və başqa cür insan görmədim. Doğrudan da, başqa cür insan tapmadım. Tamamilə yad insanlar—onları əvvəllər heç görməmişdim, onların dilini anlamırdım, onlar da mənim dilimi anlamırdılar—mənə kömək etmək, yol göstərmək və bacardıqları hər cür şəkildə yardım etmək üçün əllərindən gələni edirdilər. Mənim olduğum yerlərdə cibimdəki pul onların valyutası idi. Onu oxuya bilmirdim. Tramvay bileti almaq, qatara bilet almaq və ya buna bənzər hər hansı bir şey üçün pul verəndə — edə bildiyim tək şey kifayət edəcəyinə əmin olduğum qədər pul uzadıb ödəməli olduğum məbləği götürməyi onlara həvalə etmək idi, onlar da mənim ödəməli olduğum məbləği götürürdülər, ondan artıq almırdılar və düzgün qalıq pulu verirdilər.

TAM1897 Q1 17.6Qardaşlar, deyirəm sizə, insanlar hər yerdə eynidir. Yeganə fərq odur ki, bəzi yerlərdə onlar başqalarından bir az yaxşıdırlar. Mənim gördüyüm fərq yalnız budur. Müjdə isə — biz bilirik ki, o, dünyanın hər yerində eynidir. Bununla bağlı heç bir şübhə yoxdur. Və bu müjdə hər yerdə eyni olduğuna görə, o, bütün insanlıq üçün nəzərdə tutulub. Bütün insanlıq müjdə qədər eyni və oxşar olduğundan, Müjdəni Rəbbin göstərdiyi qaydada aparıb insanlara Rəbbin göstərdiyi qaydada yaxınlaşdığınız zaman, onun hər zaman və hər yerdə məhz bu cür işlədiyini görəcəksiniz.

TAM1897 Q1 17.7Danimarkada olanda, mənim üçün o, həqiqətən də yer üzündə ən yaxşı ölkə idi; ətrafımdakılarla birlikdə ondan həzz aldım! Norveçdə olanda, mənim üçün o, dünyanın ən yaxşı ölkəsi idi. Türkiyədə olanda, mənim üçün o, yer üzündə ən yaxşı ölkə idi; və əgər missionerlik sahəsi axtarsaydım, birbaşa Türkiyəyə gedərdim. Türklər də digər insanlar kimidir — küçədə rastlaşanda mehriban və nəzakətli, ölkə boyunca yolda rastlaşanda da elə.

TAM1897 Q1 17.8Qardaş Holser və mən Asiyadakı İzmir limanında gəmi ləngər salarkən gözləməli olduq və biz Efesin qalıqlarını ziyarət etməyə getdik. O, məndən daha uzağa getdi, amma biz birlikdə, tək başımıza, təxminən altı mil kəndə çıxdıq. Biz elə buradakı kimi tarlalara çıxdıq. Biz magistralda elə buradakı kimi insanlarla rastlaşdıq. Mən heç bir təhlükə hiss etmirdim və onun da hiss etmədiyini düşünürəm. Qorxacaq heç nə tapmadıq. Orada da elə buradakı kimi gəzdik. Biz Nikomediyada olanda ermənilər dedilər ki, evdən çıxmaq demək olar ki, təhlükəlidir, xüsusən də təpələrdə gəzmək təhlükəsiz deyildi; amma biz qatarı gözləyərkən şəhərdən çıxıb təpələrə qalxdıq. Yolda arabaları və öküzləri ilə gedən türklərlə rastlaşdıq; onları yol kənarında dincələrkən tapdıq. Qorxmadıq. Bizim üçün heç bir təhlükə yox idi. Hər yerdə təhlükəsizlik var idi.

TAM1897 Q1 17.9Mən sizə deyirəm ki, bu ölkələrin hər birində insanlar yaxşı, xoşrəftar, mehriban və köməksevərdir. Onlar sizin üçün bir xeyirxahlıq etmək, yolu göstərmək, sizi küçədən keçirtmək, yolu göstərmək üçün bir-iki məhəllə boyunca sizinlə getmək üçün işlərini yarımçıq buraxırlar, baxmayaraq ki, sizi əvvəllər görməyiblər və bir daha görəcəklərini gözləmirlər. Ürəyim o ətrafdakı bütün yaxşı insanlara qarşı mehriban hisslərlə doldu və arzu edirəm ki, onlar bizimlə birlikdə o daha yaxşı ölkəyə getsinlər, orada birlikdə olaq və hər zaman bir-birimizə mehriban olaq. Bir az əvvəl dediyim kimi və D. T. Jonesun dünən sizə söylədiyi kimi, bu missionerlik işinin kökündə duran məsələdir. Elə bu. Xaricə missioner getməyə könüllü, sevinclə yola düşənlər də olub. Onların başladığı iş, iddiaları bu idi; böyük xərclərlə ora çatdılar. Bir az keçməmiş geri qayıtmaq üçün yalvararaq məktub gəlir. «Ay, məni evə qayıtmağa qoyun! Mən evə qayıtmaq üçün xərci ödəməyinizi istəmirəm; sadəcə geri qayıtmağıma icazə verin.»

TAM1897 Q1 18.1(Səs) Xarici Missiyalar Şurası belə şəxslərə geri dönmək imkanı verirmi?

TAM1897 Q1 18.2Əlbəttə. Başqa cür necə edə bilərdilər? Bu boş-boş nağıl deyil. Bu bir faktdır, qardaşlar. Amma bu missionerlik işi deyil. Təbii ki, Xarici Missiyalar Şurası belə insanların orada qalmasını istəməzdi. Onların edə biləcəkləri ən yaxşı şey onları evə buraxmaq idi; çünki nəsə edə biləcəkləri yeganə yer evləri idi. Onların ürəyi Amerikadakı evlərində idi.

TAM1897 Q1 18.3Əslində, bəziləri orada qalsalar öləcəklərindən o qədər qorxdular ki, evə qayıdıb öldülər. Bu bir faktdır. Mən bu ifadəni hissiyyatınızla oynamaq və ya buna bənzər niyyətlə işlətmirəm. Bəzi insanlar elə ev həsrəti çəkirdilər ki, orada yaşaya bilməyəcəklərindən qorxurdular; və onlar öz xahişləri ilə evə qayıdaraq, çox keçmədən vəfat etdilər. Xaricdə qalsaydılar, bundan da pis aqibətlə üzləşməzdilər.

TAM1897 Q1 18.4Mən bilirəm, siz də bilirsiniz ki, bir çoxları xarici missionerlik işinə çətin missionerlik işi görməkdən çox, ekskursiyaya getmək fikri ilə yola düşüblər. Səyahətin sonunda isə bunun ekskursiya yox, əziyyət, özünü inkar, xəstəlik və yandırıcı qızdırma demək olduğunu gördülər; bu da az müddətdə bütün ekskursiya əhval-ruhiyyəsini yox etdi. Yola düşəndə ağıllarında bu yox idi.

TAM1897 Q1 18.5Mən bilirəm, siz də bilirsiniz ki, missionerlik işi fikri əvvəlcə gözümüzdə bir nur haləsinə bürünür. Amma biz gerçək faktlara baxmalı, gözümüzü o nur haləsindən çəkməli və onun arxasında sərt bir gerçəklik olduğunu xatırlamalıyıq. Missionerlik işinə başlayarkən böyük bir izdiham və təmtəraqla qatara və ya gəmiyə minməkdə müəyyən bir əfsun var; əlbəttə, bu yaxşıdır, amma gedənlər unutmamalıdırlar ki, ağıl və ürəkləri bundan daha möhkəm bir şeyə yönəlməlidir. Onlar yadda saxlamalıdırlar ki, qardaşlar onları qatara və ya gəmiyə qədər müşayiət etməyə, lazım gələrsə ayrılıq zamanı göz yaşı tökməyə hazır olsalar da, hər bir missioner bundan sonra çətinliklərlə, çıxılmaz vəziyyətlərlə, təhlükələrlə və xəstəliklərlə üzləşməyə getdiyini unutmamalıdır.

TAM1897 Q1 18.6Və o yadda saxlasın ki, o bu şeylərlə qarşılaşmaqla yanaşı, onlardan da keçə bilər və ölməkdən qorxmasın. Hər kəs yola çıxmazdan əvvəl həqiqətən ölmüş olduğuna tam əmin olsun, o zaman ora çatanda ölməkdən qorxmayacaq. Amma əgər yola çıxmazdan əvvəl ölməmisinizsə, ölənədək yola çıxmayın; çünki əks halda nə özünüzə, nə də bu işə heç bir fayda verməyəcəksiniz. Siz yalnız oradakılara yük olacaqsınız — əgər siz getməzdən əvvəl orada sadiq insanlar varsa.

TAM1897 Q1 18.7İndi bu həqiqətdir və siz bunu bilirsiniz. Bəs niyə biz bu şeyi gözdən itirməyə imkan verək? Bütün bu illər ərzində işimizdə məhz belə bir şeyə ehtiyac olub. Əgər siz yola çıxmazdan əvvəl bu şey tələb olunmuş olsaydı, böyük məbləğdə pullar qorunardı. Böyük səhvlərdən və saysız əzab-əziyyətdən qaçınılardı, əgər bu şey tələb olunmuş olsaydı və işçilər getməzdən əvvəl bu tələb yerinə yetirilmiş olsaydı.

TAM1897 Q1 18.8Bir an əvvəl dediyim kimi, əgər getməzdən əvvəl və orada olarkən həqiqətən ölüsünüzsə, ölüm ehtimalı sizi çox da narahat etməyəcək. Çox xəstələndiyiniz, qızdırmadan yanıb-yaxıldığınız üçün mütləq öləcəksiniz demək deyil. Bu, öləcəksiniz demək deyil və o xəstəlikdən çıxar-çıxmaz, ya da yola düşəcək qədər yaxşılaşar-yaxşılaşmaz evə qayıtmalısınız demək də deyil.

TAM1897 Q1 18.9Mən bəzi missionerləri tanıyıram, bəlkə siz də onları tanıyırsınız; xüsusilə xaricə missionerlik etməyə getmiş bir adamı və onun arvadını nəzərdə tuturam. Hər ikisi gənc idilər. Məncə, heç biri iyirmi ikidən artıq deyildi; ər bəlkə ən çoxu iyirmi üç yaşında idi. Onlar iş sahələrinə getdilər və işə başladılar. Zaman keçdikcə xəstəlik onlara üz verdi. Əvvəlcə arvadı yerli qızdırmaya tutuldu və dəhşətli dərəcədə xəstələndi — yəqin ki, sağ qalanların keçirdiyi ən ağır xəstəlik idi; amma qızdırma ilə birlikdə heç biri ev həsrəti çəkmədi. Onlar qorxmadan işlərinə sadiq qaldılar; ər arvadı sağalana qədər ona qulluq etdi; arvadı yenicə oturub-durmağa və gəzməyə başlayanda, ər özü də eyni qızdırmaya tutulub onun qədər ağır xəstələndi; arvadı isə o zəif halında əri sağalana qədər ona qulluq etdi. Amma onlar hər şeyi cəsur xristianlar kimi başdan keçirdilər, Rəbbə şükür. Onlar hələ də o sahədədir; olduqları yerdə uğurludurlar və ora enən gündən bəri uğur qazanıblar. Bu bizim idealımız olmalıdır.

TAM1897 Q1 18.10İndi mən demirəm ki, gedənlərdən heç biri geri qayıtmamalıydı. Demirəm ki, onların heç biri iş sahəsinə çatdıqdan dərhal sonra geri dönməməliydi. Amma qardaşlar, demək istəyirəm ki, onlar getməzdən əvvəl dərhal geri dönüb-dönməyəcəklərini bilməli idilər.

TAM1897 Q1 18.11Missiya Şurasının sizin yaxşı missioner ola biləcəyinizi düşünməsi xaricə missioner getmək üçün kifayət qədər əsas deyil. Siz özünüz əmin olmalısınız ki, Allah sizi ora getməyə çağırır; və siz ora Allahın məhz orada, o yerdə sizi istədiyi üçün gedirsiniz. O zaman gedəndə, Allahın sizi çağırdığı üçün gedəcəksiniz və gedərkən Onun sizinlə olduğunu biləcəksiniz. Ora çatanda biləcəksiniz ki, O sizinlədir; heç bir çətinlik sizi qorxutmayacaq, heç bir əzab-əziyyət sizi ruhdan salmayacaq, heç bir xəstəlik, hətta ölüm ehtimalı belə sizi geri döndərməyəcək.

TAM1897 Q1 19.1Əgər həqiqətən fiziki ölümlə üzləşsəniz, ondan qurtulmaq üçün qaçmaqla bu işə nə qədər zərər vurduğunuzu bilməzsiniz. Siz və mən, hər xristian, xüsusən də hər Yeddinci Gün Adventisti olan xristian, çünki bu xristian təcrübəsidir, bu bir canlı prinsipi dərk etməliyik: xristianın işi fiziki ölümündə bitmir. Əgər o, yaşadığı müddətdə işinə sədaqətlə yanaşır və vəzifə başında ölürsə, işi onun ölümündən sonra da davam edir.

TAM1897 Q1 19.2İndi bu bir faktdır. Əgər Allahın çağırışı ilə gedirsinizsə, əgər Allah sizinlə birlikdə gedirsə və yola çıxmazdan əvvəl ölürsünüzsə, əgər siz Allahın çağırdığı missionerlərdənsinizsə — İbrahimin olduğu kimi — siz özünüz, Allahın qarşısında, Allahın himayəsində və Allahla birlikdə, bu işin sizin barənizdə Onun iradəsi olduğunu bilməlisiniz.

TAM1897 Q1 19.3Bu gün missioner kimi getməli olduğunuz barədə inancınızın olması, bu Konfransdan həmin missionerlik sahəsinə yola düşməli olduğunuza dəlil deyil. Əgər inancınız düzgündürsə və yaxşıdırsa, o qalacaq. Əgər bu düzgün inanc növü deyilsə, qalmamalıdır. Mümkün olan ən qısa zamanda korlanmalıdır. Və əgər onu bir müddət saxlamalısınızsa və o korlanacaqsa, sahəyə getdikdən sonra korlanmaqdan burada korlanması daha yaxşıdır.

TAM1897 Q1 19.4Əgər inancınız Rəbbdən gəlirsə, o yaxşıdır və qorunacaq. Davudun iyirmi il boyu İsrail padşahı olacağına dair inancı vardı. Amma o, İsrail padşahı olacağı vaxtın gəlməsini heç də səbirsizliklə gözləmirdi. O, işi tələsdirmədi. Hər şey onun əlində olanda belə, taxtda oturmaq üçün bir barmağını belə tərpətmədi. Onun iyirmi il davam edəcək qədər möhkəm bir inamı vardı; Rəbb onu sınayıb ona güvəndikdən sonra isə özü onu taxtda oturtdu.

TAM1897 Q1 19.5Beləliklə, müəyyən bir sahə ilə bağlı dərin bir inancınız ola bilər. Bu inanc Allahdan gəlmiş ola bilər. İndi isə Missiya Şurasının buna inanıb-inanmamasından və Konfransın buna inanıb-inanmamasından asılı olmayaraq, öz fikrinizə əsasən hərəkət etməyə cəhd etməyin. Sadəcə Allahı gözləyin və qoy O, başqalarına bunun belə olduğunu bildirsin. Biz Allahı belə gözləyib sonra yola çıxanda, Rəbb bizimlə gedir və biz bunu bilirik; orada olduğumuz müddətdə o, bizimlədir və biz bunu bilirik. Bu bizim mövqeyimizdir və Allah bizi başqa yerə çağırana qədər biz bu mövqedə dayanacağıq. Əgər O, biz sağ ikən orada bizdən mümkün olduğu qədər səmərəli istifadə edibsə və siz öldükdən sonra təsirinizdən daha yaxşı istifadə edə bilərsə, onda sizə düşən iş xoşbəxt bir xristian kimi ölümə hazır uzanmaqdır; bilin ki, Allah siz öldükdən sonra da işinizi davam etdirəcək. Siz sağ ikən insanlarla danışanda Allahın sizin vasitənizlə onların qəlblərinə yerləşdirdiyi inam, ölümünüzdən sonra yaxşı örnəyiniz sayəsində dərinləşəcək, möhkəmlənəcək və canlanacaq; və bunun vasitəsilə onlar İsa Məsihə gətiriləcəklər.

TAM1897 Q1 19.6Beləliklə, Allahın müjdəni həyatınız vasitəsilə olduğu kimi, ölümünüz vasitəsilə də təbliğ etməsinə razısınızmı? Siz sağ olub yer üzündə gəzərkən Allahın müjdəni sizin vasitənizlə təbliğ etməsinə razı olduğunuz kimi, fiziki cəhətdən ölüb qəbirdə olarkən də bunu sizin vasitənizlə etməsinə eyni dərəcədə razısınızmı? Əgər razı deyilsinizsə, missiyaya getməyə hazır deyilsiniz.

TAM1897 Q1 19.7İndi bunu Müqəddəs Yazılardan oxuyacağam. Filiplilərə yazılan məktubun birinci fəslinə keçin. Orada Allahın sizə və sonradan əbədi həyata qovuşmaq üçün İsa Məsihə iman gətirəcək hər kəsə nümunə olsun deyə çağırdığı missionerin nümunəsi var. Siz Paulun çətinliklərini xatırlayırsınız. Onun başdan keçirdiklərini, sınaqlarını, təqiblərini, qamçılanmalarını, hər yerdəki təhlükələrini xatırlayırsınız; və bilirsiniz ki, o, olduğu heç bir yerdə ruhdan düşmədi.

TAM1897 Q1 19.8Qardaşlar, bunu sizə bildirmək istəyirəm ki, başıma gələnlər Müjdə yaymağı daha da irəli apardı. Belə olanda bütün saray mühafizəçiləri daxil olmaqla hamıya məlum oldu ki, Məsihdə olduğuma görə həbs olunmuşam. 12-13-cü ayələr.

TAM1897 Q1 19.9Bu yazılan zaman o bilmirdi ki, imperatorun fərmanı hansı gün icra olunacaq və o edam ediləcək. O, bunu gözləyirdi. İndi onun keçdiyi bütün bu şeyləri düşünün. Qamçılanmalar, məhkəmələr, təqiblər, təhlükələr, quldur basqınları, bir dəfə daşlanaraq şəhərdən sürüklənib ölü sayılaraq tərk edilməsi. İndi o deyir: «Mən istəyirəm ki, siz başa düşün, bu şeylər mənə İncilin yayılması üçün baş verib.» Allah bu sınaqların, əzabların və təhlükələrin hər birində nə edirdi?—O, bu insan vasitəsilə müjdəni vəz edirdi ki, o insanlar onu daşlayıb şəhərdən çıxarıb ölü kimi tərk edəndə, Allahın Müqəddəs Ruhu onların qəlblərinə Onun həqiqətinin möhürünü vururdu: bu adamın Allahdan olduğuna, gətirdiyi mesajın Allahdan olduğuna; əgər onlar ona üsyan etsələr, həlakətləri möhürlənmiş olardı; əgər ona təslim olsalar, xilas olardılar.

TAM1897 Q1 19.10Allahın bizim vasitəmizlə edəcəyi budur. Dünyada olmağımızın səbəbi odur ki, Allah bizim vasitəmizlə müjdəni bəyan etsin. Burada əsas olan bizim bunu etməyimizdən çox, Allahın bunu bizim vasitəmizlə etməsidir, istər sözlə, istərsə də təsir gücü ilə; Allah isə təsir gücü ilə də, sözlə olduğu kimi, eyni dərəcədə yaxşı işləyə bilər. Allah müjdəni sözlərimizə olduğu kimi, təsir gücümüzə də yerləşdirəcək. Biz sözlərimizlə olduğu kimi, təsir gücümüzlə də daim vəz edirik.

TAM1897 Q1 19.11Həmçinin qardaşlardan əksəriyyəti mənim həbsimdən ötrü Rəbbə güvənərək kəlamı qorxmadan bəyan etmək üçün daha çox cəsarət göstərdi. Doğrusu, bəziləri paxıllıq və rəqabət, bəziləri isə yaxşı niyyətlə Məsihi vəz edirlər. Bəziləri isə Məsihi səmimiliklə deyil, məhbus halımda guya mənə əziyyət verməklə özlərini göstərmək üçün bəyan edirlər. Bəziləri bunu məhəbbətlə edirlər, çünki bilirlər ki, mən Müjdəni müdafiə etmək üçün təyin edilmişəm. Nə olar? İstər riyakarlıqla, istərsə də səmimiliklə, nə cür olursa-olsun, əsasən Məsih bəyan edilir, mən buna sevinirəm. Əlbəttə, sevinəcəyəm, çünki bilirəm ki, bunun nəticəsi dualarınızla və İsa Məsihin Ruhunun köməyi ilə mənim xilasım olacaq. Böyük həvəslə gözləyir və ümidvaram ki, heç bir vəziyyətdə utandırılmayacağam, yaşasam da, ölsəm də, həmişəki kimi indi də bədənimdə Məsihin ucalması üçün tam cəsarət göstərə biləcəyəm.

TAM1897 Q1 20.1Yazılmayıbmı ki, Allah ölü bir adamdan istifadə edəcək ki, müjdəni və İsa Məsihin izzətini ucaldsın? Əgər O, bunu siz ölü ikən sağ olduğunuzdakından daha yaxşı edə bilərsə, bunu sizin vasitənizlə etməsinə razısınızmı? Həqiqətən ölüsünüz, amma Onun üçün dirisiniz. Elə isə görmürsünüzmü ki, bu müsbət mənada xristian heç vaxt ölmür? «Çünki Onun yanında hamı diridir.» «Buna görə yaşasaq da, ölsək də Rəbbə məxsusuq.» Bəs siz Rəbbə məxsussunuzmu? Əgər yaşayarkən Rəbbə məxsussunuzsa, öləndə də Rəbbə məxsus olacaqsınız. Və Allah sizi yaşayarkən müjdəni vəz etmək üçün istifadə etdiyi kimi, öləndən sonra da müjdəni vəz etmək üçün istifadə edəcək. Və sizin işiniz öləndən sonra da dayanmayacaq. Həyatda ikən işiniz Məsihin işi olduğu kimi, öləndən sonra da davam edəcək. Sizin təsiriniz özünü göstərəcək və Allah siz öldükdən sonra sizin vasitənizlə elə işlər görəcək ki, siz sağ ikən onları bu qədər yaxşı görə bilməz.

TAM1897 Q1 20.2Təsəvvür edin ki, Paul ölür. O, bunu gözləyirdi. Növbəti fəslin on yeddinci ayəsinə baxın. Amma bu baxımdan, o bütün vaxtı nə edirdi? «mən buna sevinirəm. Əlbəttə, sevinəcəyəm.»

TAM1897 Q1 20.3«Lakin sizin imanınızın qurban və xidməti üzərinə içmə təqdimi kimi töküləcəyəmsə də, sevinirəm və hamınızın sevincinə şərikəm.» «sizin imanınızın qurban və xidməti üzərinə içmə təqdimi kimi töküləcəyəmsə də» dedikdə o nəyə işarə edirdi? O, hər gün İsa Məsihin imanı uğrunda qurban veriləcəyini gözləyirdi. O, bununla bağlı nə edirdi? — «Sevinirəm və hamınızın sevincinə şərikəm.» Onlar nə etməli idilər? — «Siz də məhz bunun üçün sevinin və mənim sevincimə şərik olun.»

TAM1897 Q1 20.4Başı kəsiləndə Filiplilərin onunla birlikdə sevinəcəyini gözləyirdimi? — Bəli; o belə deyir. Qardaşlar, xristianın işinin onun ölümü ilə dayanmadığını dərk etdiyimiz zaman, kimsə öldüyü üçün başqalarına başsağlığı diləyi göndərmək və başsağlığı mesajları hazırlamaq işimiz xeyli azalacaq. Şükür Rəbbə ki, onun ölməsinə baxmayaraq, onun işi davam edir. Bunun üçün sevinin—onun ölümü üçün deyil, onun işi davam etdiyi üçün; Allah ondan bu şəkildə, sağ olsaydı istifadə edə biləcəyindən daha yaxşı istifadə edir.

TAM1897 Q1 20.5Buna görə də Allah girsin və bütün yeri tutsun ki, biz Allahı bütün ürəklə, bütün ruhla, bütün ağıl və bütün qüvvə ilə sevək. Missioner olmaq budur.

TAM1897 Q1 20.6Bu cür missioner olmaq üçün ilk növbədə «öz ölkəndən çıx» çağırışına əməl etmək lazımdır.