Spered ar Profediezh. – Niv. 2
TAM1897 D 21.2Prezegenn roet d’ar Merc’her vintin, an 10 a viz C’hwevrer 1897 Moulet e-barzh Bulletin Kemen-deiz ar C’hendalc’h Meur, 15 a viz C’hwevrer 1897, Levrenn 1, Niv. 2, p. 21-22.
TAM1897 D 21.3AR pezh a heul n’eo nemet un diverradenn eus evezhiadennoù ar Pastor Jones. Dre ma oa erruet kalz a dud abaoe an emvod diaraok, e oa ret tremen kalz amzer o adlavarout ar poentoù bet meneget an deiz a-raok. Ouzhpenn se, en deus lavaret ar prezegenner ne oa ket ar gudenn ganeomp evel pobl e ne gredemp ket dre an anv e teu an Testenioù eus Doue; met ar pezh a rankomp gouzout eo penaos krediñ enno. Ma’z eo an doare nemetañ hon eus da ezteurel hor c’hredenn en Testenioù lavarout d’an dud e kredomp enno, ne dalv ket hor c’hredenn netra. Evel-se e tigeromp an hent d’an dud da zoutañ e gwirionded hor feiz. Ma kredomp da vat e Testenioù an Eil Dont, n’hon bo ket ezhomm da lavarout kement-se d’an dud. Hon buhezioù a vo un testeni d’ar feiz a zo ennomp.
TAM1897 D 21.4Ur pellaat diouzh Doue zo, hag an templ en deus ezhomm da vezañ glanaet evel ma c’hoarveze gwechall e Jeruzalem. Kaset omp bet d’ar stad-mañ dre lezel a-gostez Testenioù Spered Doue. Met kalz eus ar re o deus lezet anezho a-gostez a grede enno, hag en amzer-se o doa an Testenioù-se en o daouarn, ha ne soñje ket dezho e oant o lezel anezho a-gostez. Da heul, ar pezh a fell deomp gouzout eo penaos en em zerc’hel e-keñver Testenioù ar Spered.
TAM1897 D 21.5Ha ne zleomp ket soñjal ur vunutenn zoken, pa vez roet un testeni ha pa vez meneget anv un den, emañ Doue o tagañ anezhañ evit e zistrujañ. Pal an Aotrou eo e zispartiañ diouzh ar fazioù a ra droug dezhañ hag a harz ouzh labour Doue. Saveteiñ an den ha distrujañ ar fazi eo ar pal. Ne zistrujo na ne gondaono Doue den ebet nemet ma vefe stag-mat ouzh ar pec’hed. Pa dro an den-se e gein d’e hent fall, pa anavez an testeni, ha pa en em reizh dirak Doue, n’emañ ket ken el lec’h ma kave an testeni anezhañ. Gallout a ra an testeni-se bezañ implijet neuze evel ur c’hemenn-diwall evit ar re all, met ne rank ket bezañ implijet biken evit kondaoniñ an den en deus anavezet e fazi.
TAM1897 D 21.6Hent Doue eo ober eus an den un dra n’eo ket ; reiñ d’an den un dra n’en deus ket. Ne c’hallomp ket lakaat an Testenioù da dalvezout evit ar re all. Nann, ket zoken evidomp hon-unan eus an diavaez. Ret eo deomp digeriñ hor c’halon da Zoue, da resev an testeni, evit ma c’hallfe an Aotrou plantañ ar bennaenn zivinek, o reiñ deomp ar pezh n’hon eus ket, o ober ac’hanomp un dra bennak n’omp ket, hag evel-se eñ e-unan, dre e Spered Santel, a ra da vat gant ar goulennañ an testeni. Neuze e vo gwelet en hor buhez, e vo sevenet en hon oberoù, ar pezh en deus Doue plantet ennomp. Setu ar pezh eo degemer an Testenioù. Kement tra all n’eo ket o degemer.
TAM1897 D 21.7Ar galloud a blant Doue, pa vez degemeret gant ar galon, a roio an tu d’an den da zerc’hel penn dindan an amprouenn, ha kreiz en e wanijenn. Reiñ a raio dezhañ ar pezh n’en deus ket, hag e raio anezhañ ar pezh n’eo ket dre natur.
TAM1897 D 21.8Pa c’hwit un den en ur garg ma’z eo lakaet, e c’hallomp soñjal en deus graet Doue ur fazi o lezel anezhañ da vezañ lakaet eno; met ne zeu ket kement-se da heul. N’en deus graet Doue fazi ebet o lakaat Saoul da vezañ roue Israel; met Saoul en deus graet ur fazi o chom hep dont da vezañ ar pezh en doa Doue c’hoant e teufe da vezañ. Graet en deus ur fazi o heuliañ e hentoù hag e steuñvoù dezhañ e-unan, kentoc’h eget selaou mouezh Doue. Heñveldra, n’en deus ket graet Doue fazi o lakaat Jeroboam da vezañ roue war Israel. Daoust ma ne voe ket kaset da benn mennozh Doue da zispartiañ an dek meuriad diouzh Juda abalamour da zroukrañs ar bobl, koulskoude en doa Doue ur steuñv, met ne lezas ket Jeroboam anezhañ da vezañ kaset da benn. Gallout a ra Doue gervel ac’hanon pe ac’hanoc’h d’ur garg bennak, ha mard eus ennon pe ennoc’h ur poent gwan bennak a vir ouzh hon talvoudegezh, ha ma kas Doue ur gemennadenn deomp, ar gemennadenn-se a zo evit ober ac’hanomp ar pezh en deus c’hoant e vefemp, evit ma c’hallfemp, dre e c’hras, chom en e sav el lec’h m’en deus c’hoant e vefemp.
TAM1897 D 22.1“A zeiz da zeiz e tiskouez an dud hag-eñ emañ rouantelezh Doue enno. Ma ren ar C’hrist en o c’halonoù, e c’hounezont nerzh a-fet pennaennoù, galloud, barregezh da chom en o sav evel evezhierien feal, adreizherien wirion ; rak ne c’hall ket bezañ adreizh ebet nemet e vefe ur c’henlabour klok gant Jezuz-Krist. Dre c’hras ar C’hrist e rank an dud ober gant o barregezhioù roet gant Doue evit en em adreizhañ [n’eo ket evit adreizhañ ar re all, met evit en em adreizhañ]; dre an ober-se a emzilez, a vez sellet outañ gant plijadur gant Aotrou an neñv , e c’hounezont trec’hioù war o zechoù hêrezhel ha maget. Neuze, evel Daniel, e lezont o roud war galonoù ar re all na vo biken diverket. Al levezon-se a vo kaset da bep korn eus ar bed.”
TAM1897 D 22.2Gant an den e-unan e krog labour an adreizhañ. Ne c’hallan levezoniñ kalonoù ar re all nemet pa’m eus en em adreizhet. Doue a dizh ar re all en ur dizhout ac’hanomp, hag en ur dremen dre hon hanterouriezh. Sellit ouzh 2 Korintianed 1:3, 4:—
TAM1897 D 22.3Benniget ra vo Doue, Tad hon Aotrou Jezuz-Krist, Tad an drugarez, ha Doue an holl frealz; a ro frealz deomp en hon holl zroukboanioù, evit ma c’hallfemp frealziñ ar re a zo en enkrez, gant ar frealz hon eus bet hon-unan digant Doue.
TAM1897 D 22.4Doue a frealz ac’hanomp evit ma c’hallfemp frealziñ ar re all; Doue a sikour ac’hanomp evit ma c’hallfemp sikour ar re all. Kaset e vezomp en ul lec’h ma’z eus ezhomm ganeomp eus frealz Doue, evit ma c’hallfemp frealziñ ar re all. Ar re all a zo e soñj pa’n frealz ac’hanomp. “Ha pa vefemp gwallgaset, eo evit ho frealz hag ho silvidigezh.” Ma’z on gwallgaset, eo evit frealz ha silvidigezh un den bennak all. Marteze ne gejan ket e-pad bloavezhioù gant an den a rankin frealziñ; met un deiz bennak e kejan gantañ, hag ar pezh am eus bevet a brient ac’hanon da azezañ en e gichen, pe da gemer e zorn, ha da vezañ ur skoazell hag ur frealz evitañ. Eñ a resev diganin ar pezh am eus resevet digant Doue, hag e resev anezhañ evit e dreuzkas d’ar re all d’e dro, hag ar re-se d’ar re all c’hoazh ; hag evel-se e teu levezon gras Doue roet deomp da dizhout an douar a-bezh, daoust ma ne fiñvfemp ket eus ar Stad ma vevomp enni. Breudeur, setu ar pezh en deus c’hoant Doue d’ober ganeomp, ha neuze e vo kaset hor levezon da bep korn eus ar bed.
TAM1897 D 22.5Bremañ d’ar goulenn : Penaos e tleomp kemer an Testenioù ? Lennomp penaos int bet distaolet e gwirionez pa soñjed e oant degemeret. Neuze e ouemp penaos chom hep ober ar fazi-se, ha penaos o degemer. Amañ e lennan diwar-benn unan bennak hag en deus e “skouer graet kalz evit diskar ar fiziañs en Testenioù.” Penaos en deus graet kement-se ? — « Eñ e-unan en deus kerzhet a-enep-kaer d’ar sklêrijenn en deus roet Doue. » Met ne soñje ket dezhañ e oa o kerzhet a-enep-kaer dezho. Soñjal a rae dezhañ e rae ar pezh a oa mat evito. Penaos, neuze, en deus manket ar pal ken-se ? Setu ar respont : « Ar rebechoù hag an diwalladennoù a-berzh an Aotrou a zo bet lezet a-gostez, ha displeget ha lakaet da vezañ didalvoud gant finesoù an dud. »
TAM1897 D 22.6Penaos e oant bet “lezet a-gostez”? Setu ar respont: “Perak hoc’h eus savet digarezioù skañv?” “O, pebezh mezh a zlefe bezañ gant ar re o deus troet o c’hein da ali Doue, hag o deus klasket kuzhat ar roud en defe Doue lezet.”
TAM1897 D 22.7Penaos e oant bet “displeget”? Setu ar respont: “O deus lakaet o displegadenn dezho o-unan, o lavarout ne oa ket o soñj ober kement-se.”
TAM1897 D 22.8Ha setu penaos eo bet an Testenioù lezet a-gostez, displeget, ha lakaet da vezañ didalvoud, gant ar re a soñje dezho e kredent enno, hag a soñje dezho e oant o’n degemer. Bremañ, ha c’hwi zo bet o’n tec’hout diouto gant digarezioù skañv? Ha c’hwi zo bet o’n displegañ hag o’n lakaat da vezañ didalvoud en ur reiñ ho ster deoc’h-c’hwi dezho, o lavarout ne oa ket se a oa o soñj? — Evel-just hoc’h eus; gouzout a rit hoc’h eus. Neuze, paouezomp gant se diouzhtu.
TAM1897 D 22.9Penaos eta e ranker o degemer? Penaos e ouefomp petra a dalvezont? Setu ar respont: “Talvezout a raent rik evel m’eo lavaret.” Petra a dalvezont? — “Rik evel m’eo lavaret.” Ha gouest oc’h da lavarout petra a lavaront? — Ya, aes a-walc’h. Neuze, degemerit anezho tre evel ma lavaront. Digorit ho kalon ledan da Zoue, evit ma c’hallfe, dre e Spered mat, plantañ enni ar bennaenn a zo er pezh a lavar, neuze e teuio ar bennaenn-se war wel, e skedo en ho puhez ; neuze hoc’h eus degemeret an Testenioù. Neuze e ouezit e kredit en Testenioù. Neuze ne vo riskl ebet da faziañ diwar-benn se. Ar re all a ouezo anezhañ, rak merkoù a lezot war galonoù na vint biken diverket, hag e veulint Doue da zeiz ar gweladenn.
TAM1897 D 22.10GER Doue eo hor reolenn. Pep ober a garantez, pep ger a vadelezh, pep pedenn evit ar re a c’houzañv hag ar re wasket, a vez danevellet dirak gador-roue peurbad an Neñv, ha lakaet war enrolladenn an Neñv na c’hall ket bezañ distrujet. Ar Ger divin a skuilh sklêrijenn en speredoù teñvalaetañ, hag ar sklêrijenn-se a laka ar re sevenetañ da santout o zizampart hag o fec’hadurezh. — Test. No. 31.