Η Αποστασία του Ισραήλ. – Αρ. 2

TAM1897 Q1 40.5Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Κυριακής, 14 Μαρτίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο General Conference Bulletin, Πρώτο Τρίμηνο, 1897, Τόμος 2, Αρ. 1, σελ. 40-45.

TAM1897 Q1 40.6Όπως είδαμε στο προηγούμενο μάθημα, ο Ισραήλ αποστάτησε και ζήτησε βασιλιά, ώστε να γίνει όμοιος με όλα τα έθνη. Στην παρούσα μελέτη, θα δούμε πόσο απόλυτα όμοιοι με τα έθνη έγιναν τελικά. Όμως, ο Ισραήλ αποστάτησε από τον Θεό, επειδή δεν πίστεψε στον Θεό με όλη του την καρδιά. Ο λόγος δεν συνοδεύτηκε από πίστη σε όσους τον άκουσαν. Έγιναν τυπολάτρες, και τότε τα κακά που θα είχαν αποφύγει αν ήταν πιστοί στον Θεό, έπεσαν πάνω τους, όπως και πάνω σε κάθε άλλο ειδωλολατρικό λαό· και τότε, όπως μας λέει το Πνεύμα της προφητείας, όλα τα κακά που ήταν αποτέλεσμα της δικής τους αποστασίας τα απέδωσαν στην κυβέρνηση του Θεού. Θεώρησαν ότι η διακυβέρνησή Του ήταν αποτυχία· δεν ήταν αρκετά καλή γι’ αυτούς, δεν τους αρκούσε σε αυτόν τον κόσμο, και έπρεπε να έχουν μια δική τους διακυβέρνηση —μια που θα μπορούσαν να χειριστούν και μέσω της οποίας θα μπορούσαν να κυβερνούν και να προστατεύουν τους εαυτούς τους.

TAM1897 Q1 40.7Τότε είπαν στον Σαμουήλ: «κατάστησον λοιπόν εις ημάς βασιλέα … καθώς έχουσι πάντα τα έθνη», «διά να ήμεθα και ημείς ως πάντα τα έθνη»· και παρόλο που ο Κύριος, μέσω του Σαμουήλ, διαμαρτυρήθηκε επίσημα εναντίον αυτού, αυτοί διαμαρτυρήθηκαν εναντίον αυτής της διαμαρτυρίας και είπαν: «Ουχί· αλλά βασιλεύς θέλει είσθαι εφ' ημάς· διά να ήμεθα και ημείς ως πάντα τα έθνη». Επειδή το ήθελαν έτσι, ο Κύριος τους άφησε να το έχουν έτσι. Όχι μόνο είχαν αποφασίσει και καθορίσει ότι θα είχαν βασιλιά, αλλά είχαν ήδη αποφασίσει ποιον θα είχαν για βασιλιά. Ήταν ο Σαούλ, ο γιος του Κείς· και ο Κύριος τους άφησε να τον έχουν, επίσης, επειδή έπρεπε να γίνει το δικό τους.

TAM1897 Q1 40.8Όμως, όλα τα κακά που ο Κύριος τους είχε προειδοποιήσει ότι θα έρθουν εξαιτίας της επιλογής τους για βασιλιά και βασίλειο, όντως έπεσαν επάνω τους. Άρχισαν να τα υφίστανται εν μέρει ήδη από τις ημέρες του Σαούλ. Βοηθήθηκαν σημαντικά να σωθούν από τα κακά τους χάρη στην επιρροή και τη βασιλεία του Δαβίδ. Αν και απέρριψαν τον Θεό, Εκείνος δεν τους εγκατέλειψε· παρέμεινε μαζί τους για να καθοδηγήσει όλους όσους ήθελαν να καθοδηγηθούν και να τους σώσει, αν ήταν δυνατόν, από τις καταστροφές που αναπόφευκτα επρόκειτο να έρθουν, και τις οποίες ο ίδιος γνώριζε ότι θα έρθουν, και από τις οποίες δεν μπορούσαν να ξεφύγουν ως έθνος. Αλλά θα έσωζε όλους όσους θα ήθελαν να ξεφύγουν από αυτές ως άτομα. Είχαν ξεκινήσει μια πορεία που τους οδηγούσε αναπόφευκτα και αμετάκλητα, βήμα-βήμα, μέχρι που, όπως θα δούμε, ήρθε η καταστροφή.

TAM1897 Q1 40.9Με τον Σολομώντα άρχισαν με τον πιο εμφανή τρόπο οι ταραχές που ήταν αναπόφευκτο αποτέλεσμα της πορείας που είχαν ακολουθήσει ενάντια στην προειδοποίηση του Κυρίου. Και η Αίγυπτος ήταν πάντα παρούσα. Η Αίγυπτος πάντα εμπλέκεται. Ο Σολομώντας πήρε γυναίκα από την Αίγυπτο, ενάντια στον λόγο του Κυρίου. Έστειλε στην Αίγυπτο για άλογα, ενάντια στον λόγο του Κυρίου. Τη δόξα που του έδωσε ο Κύριος την εξέτρεψε προς υπηρεσία της Αιγύπτου και της αιγυπτιακής ειδωλολατρίας, καθώς και της ειδωλολατρίας όλων των γύρω εθνών. Τα βάρη που επιβλήθηκαν στον λαό για τη συντήρηση των επτακοσίων συζύγων και των τριακοσίων παλλακών του Σολομώντα, που προέρχονταν από όλα τα ειδωλολατρικά έθνη, καθώς και για την ειδωλολατρική λατρεία τους, ήταν τέτοια που δεν έπρεπε να φέρει ο λαός, που δεν θα μπορούσε να τα αντέξει μακροπρόθεσμα· και για το καλό και των δύο λαών, ο Κύριος αποφάσισε να χωρίσει τις δέκα φυλές από τις δύο.

TAM1897 Q1 40.10Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιο ήταν αυτό το καλό που ο Κύριος είχε προορίσει για τις δέκα φυλές, ή για τις δύο, επειδή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο Ιεροβοάμ είχε οριστεί ως αυτός που θα κυβερνούσε πρώτος τις δέκα φυλές. Όμως ο Ιεροβοάμ, ξεχνώντας το λαμπρό παράδειγμα του Δαβίδ, να περιμένει την κατάλληλη στιγμή του Κυρίου και να αφήσει Εκείνον να τον φέρει στον θρόνο των δέκα φυλών με τον δικό Του τρόπο —ακόμη και ενώ ο Σολομώντας ζούσε—, σήκωσε το χέρι του εναντίον του βασιλιά, καθώς έκανε ένα βήμα με σκοπό να καταλάβει τον θρόνο των δέκα φυλών και να τις κυβερνήσει, για να ανακηρυχθεί βασιλιάς εναντίον του Σολομώντα. Αυτό ήταν προδοσία και εξέγερση. Ο Σολομώντας σκέφτηκε να τον τιμωρήσει γι’ αυτό, και εκείνος κατέφυγε στην Αίγυπτο και παρέμεινε εκεί μέχρι τον θάνατο του Σολομώντα.

TAM1897 Q1 40.11Αν πριν δεν ήταν Αιγύπτιος στην καρδιά του, έγινε αφού έφτασε εκεί. Όταν πέθανε ο Σολομών, ο Ιεροβοάμ επέστρεψε από την Αίγυπτο. Ήρθε η ώρα οι δέκα φυλές να χωριστούν από τις δύο, και ο Ροβοάμ ακολούθησε την πορεία που τις χώρισε. Όταν ο λαός ήρθε και του ζήτησε να ελαφρύνει τα βάρη που ο πατέρας του είχε επιβάλει πάνω τους, ήταν ένα λογικό και σωστό αίτημα. Οι γέροντες που είχαν υπάρξει σύμβουλοι του Σολομώντα, τον συμβούλεψαν να το κάνει αυτό. Ο Ροβοάμ, όμως, δεν αρκέστηκε να ακολουθήσει τη συμβουλή τους, επειδή δεν ήθελε να είναι υπηρέτης του λαού, όπως τον συμβούλευαν· ήθελε να είναι ο αφέντης του λαού, και γι’ αυτό συμβουλεύτηκε τους νέους που είχαν μεγαλώσει μαζί του. Η μητέρα του ήταν Αμμωνίτισσα, μία από τις πιο διεφθαρμένες ειδωλολατρικές συζύγους που είχε ο Σολομώντας· και οι νέοι που είχαν μεγαλώσει μαζί του ήταν γιοι άλλων ειδωλολατρικών γυναικών που ο Σολομώντας είχε ως συζύγους. Αυτοί οι νέοι είχαν μεγαλώσει μέσα σε όλες τις βδελυγμίες του ειδωλολατρισμού που ο Σολομώντας είχε ασκήσει μαζί με τις συζύγους του. Ο Ροβοάμ συμμεριζόταν τα φρονήματά τους και έκλινε προς τον τρόπο τους, και φυσικά απέρριψε τη συμβουλή του Κυρίου, καθώς και τη συμβουλή των ανδρών που είχαν τον φόβο του Κυρίου μπροστά τους.

TAM1897 Q1 41.1Ο Ροβοάμ έδωσε στον λαό την απάντηση που όλοι γνωρίζουμε: «Μου ζητήσατε να ελαφρύνω τα βάρη σας, αλλά αντί για αυτό, θα τα βαρύνω· όπου ήταν σαν το μικρό σας δάχτυλο, θα τα κάνω να είναι σαν τους γοφούς σας». Εκείνοι είπαν: «εις τας σκηνάς σου, Ισραήλ· πρόβλεψον τώρα, Δαβίδ, περί του οίκου σου.» Ο Ροβοάμ, όταν είδε τι είχε συμβεί, πραγματικά εξεπλάγη· και όμως αυτό δεν είναι και τόσο παράξενο για αυτόν, διότι, αφού ήταν τόσο τυφλός ώστε να μην μπορεί να δει ότι αυτό που τους είπε ήταν το πιο άσοφο πράγμα που μπορούσε να πει, δεν είναι καθόλου παράξενο να εκπλαγεί από αυτό που ακολούθησε όταν το είπε. Έστειλε τον θησαυροφύλακά του προς αυτούς, για να τους κατευνάσει, να εξομαλύνει την κατάσταση και να τους φέρει πίσω, αν ήταν δυνατόν. Αλλά αυτοί λιθοβόλησαν αμέσως τον θησαυροφύλακα μέχρι θανάτου, και ο Ροβοάμ, βλέποντας ποιο ήταν το αποτέλεσμα, φοβήθηκε και έτρεξε στο άρμα του και επέστρεψε βιαστικά στην Ιερουσαλήμ, συγκρότησε στρατό για να ανέβει και να τους υποτάξει και να τους αναγκάσει να τον υπηρετήσουν. Αλλά ο προφήτης του Κυρίου του είπε ότι δεν έπρεπε να γίνει αυτό, και ότι έπρεπε να παραμείνουν στα σπίτια τους, και έτσι έκαναν.

TAM1897 Q1 41.2Τότε ο Ιεροβοάμ ανέλαβε το βασίλειο και έστησε τα χρυσά μοσχάρια που είχε φέρει από την Αίγυπτο, με αποτέλεσμα οι δέκα φυλές να οδηγηθούν αμέσως στην Αίγυπτο, στην αιγυπτιακή ειδωλολατρία και στο αιγυπτιακό σύστημα διακυβέρνησης, όταν αποκόπηκαν από τις δύο. Έτσι, με τον Ιεροβοάμ ξεκίνησε η τάση και δόθηκε το παράδειγμα που ακολούθησαν όλοι οι υπόλοιποι βασιλιάδες των δέκα φυλών. Και πάντα μετά, αναφέρεται: «Ο Ιεροβοάμ, ο γιος του Ναβάτ, ο οποίος αμάρτησε και έκανε τον Ισραήλ να αμαρτήσει». Και η αποστασία ήταν σταθερά, σταθερά καθοδική, μέχρι που ολόκληρο το βασίλειο χάθηκε, και δεν ακούστηκε ξανά, ούτε θα ακουστεί ποτέ. Η αποστασία στη σειρά των βασιλέων των δέκα φυλών πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και στο χειρότερο. Ο Ιεροβοάμ ήταν κακός· και όσοι τον διαδέχθηκαν αμέσως ήταν επίσης κακοί. Στη συνέχεια ήρθε ο Αμρί, ο οποίος ήταν χειρότερος από τους άλλους· μετά ήρθε ο Αχαάβ, ο οποίος ήταν χειρότερος από όλους τους προηγούμενους. Έτσι συνεχίστηκε η κατάσταση σε όλο το βασίλειο, μέχρις ότου ολόκληρο αυτό καταστράφηκε και εξαφανίστηκε.

TAM1897 Q1 41.3Όμως ο Κύριος προσπαθούσε συνεχώς με όλες του τις δυνάμεις να τους κάνει να Τον λατρεύουν. Τους έστελνε προφήτη μετά από προφήτη· καλούσε ξανά και ξανά τους βασιλείς να Τον φοβούνται, να Τον λατρεύουν. Όταν φτάνουμε στις έσχατες ημέρες του Ισραήλ, βλέπουμε ειδικά τον Αμώς και τον Ωσηέ να προφητεύουν. Ο Αμώς, ο Ωσηέ και ο Μιχαίας προφήτευσαν για τον Ισραήλ και προς τον Ισραήλ, στις έσχατες ημέρες του Ισραήλ. Μόνο ένα μικρό μέρος του Μιχαία, ωστόσο, αφορά άμεσα τις δέκα φυλές. Σχεδόν ολόκληρο το βιβλίο του Αμώς αφορά αυτές, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του Ωσηέ. Ο Αμώς και ο Ωσηέ είναι σε μεγάλο βαθμό, σχεδόν εξ ολοκλήρου, προφητείες που αφορούν τον Ισραήλ, καθώς και την τελευταία έκκληση του Κυρίου προς τον Ισραήλ να επιστρέψει για άλλη μια φορά σ’ Αυτόν και να σωθεί από την απόλυτη καταστροφή.

TAM1897 Q1 41.4Όλες αυτές οι προφητείες, καθώς και η ιστορία του Ισραήλ, έχουν συμπεριληφθεί στη Γραφή ως προειδοποίηση για τους ανθρώπους που ζουν στις έσχατες ημέρες της ιστορίας αυτού του κόσμου. Και η διδασκαλία του Θεού βρίσκεται εκεί για τους ανθρώπους των εσχάτων ημερών — να στραφούν προς τον Θεό, ώστε να σωθούν από την πραγματική καταστροφή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτά τα πράγματα έχουν συμπεριληφθεί εκεί. Έτσι, ο Αμώς και ο Ωσηέ αποτελούν εξίσου παρούσα αλήθεια σήμερα, για εσάς και για μένα, και για όλους στον κόσμο, όπως ήταν για τους ανθρώπους των δέκα φυλών την εποχή που έγραψαν.

TAM1897 Q1 41.5Ο Αμώς προφήτευσε, και ο ιερέας που βρισκόταν στη Βαιθήλ του είπε: «Μην προφητεύεις εδώ· αυτό είναι το σπίτι του βασιλιά και η αυλή του βασιλιά· πήγαινε στη γη του Ιούδα». Και πήγε και είπε στον δεύτερο Ιεροβοάμ ότι ο Αμώς προφήτευε κακό για τη γη, και δίδασκε εξέγερση εναντίον του βασιλιά, και έλεγε ότι το ξίφος του Κυρίου θα έπεφτε πάνω σε όλα αυτά, και ότι η γη δεν μπορούσε να αντέξει όλα τα λόγια του.

TAM1897 Q1 41.6Ας στραφούμε τώρα στο συγκεκριμένο απόσπασμα και ας διαβάσουμε τον Αμώς 7:10-15:—

TAM1897 Q1 41.7Τότε ο Αμασίας ο ιερεύς της Βαιθήλ εξαπέστειλε προς Ιεροβοάμ τον βασιλέα του Ισραήλ, λέγων, Ο Αμώς συνώμοσεν εναντίον σου εν μέσω του οίκου Ισραήλ· ο τόπος δεν δύναται να υποφέρη πάντας τους λόγους αυτού· διότι ούτω λέγει ο Αμώς· Ο Ιεροβοάμ θέλει τελευτήσει διά ρομφαίας, ο δε Ισραήλ βεβαίως θέλει φερθή αιχμάλωτος εκ της γης αυτού. Τότε είπεν ο Αμασίας προς τον Αμώς, Ω συ ο βλέπων, ύπαγε, φύγε εις την γην Ιούδα και εκεί τρώγε άρτον και εκεί προφήτευε· εν δε τη Βαιθήλ μη προφητεύσης πλέον, διότι είναι αγιαστήριον του βασιλέως και είναι οίκος του βασιλείου. Και απεκρίθη ο Αμώς και είπε προς τον Αμασίαν, δεν ήμην εγώ προφήτης ουδέ υιός προφήτου εγώ, αλλ' ήμην βοσκός και συνάζων συκάμινα· και ο Κύριος με έλαβεν από όπισθεν του ποιμνίου και είπε Κύριος προς εμέ, Ύπαγε, προφήτευσον εις τον λαόν μου Ισραήλ.

TAM1897 Q1 41.8Και προφήτευσε σ’ αυτούς· αλλά μην ξεχνάτε, εκείνες ήταν οι τελευταίες ημέρες του Ισραήλ. Όταν όμως δεν άφησαν τον Αμώς να προφητεύσει σε εκείνη τη γη, και τον έδιωξαν, και τον καταδίωξαν όπως είχαν κάνει με πολλούς από τους προφήτες πριν, ο Κύριος ανέδειξε τον Ωσηέ στη γη του Ιούδα· και αυτός, όντας στη γη του Ιούδα όπου αυτός ο ειδωλολατρικός ιερέας είπε στον Αμώς να πάει, μπόρεσε να προφητεύσει σχετικά με τον Ισραήλ, και δεν μπόρεσαν να τον καταδιώξουν και να του κάνουν ό,τι ήθελαν.

TAM1897 Q1 42.1Τώρα, μια σύντομη παρατήρηση, ρίχνοντας ξανά μια ματιά σε όλο αυτό το θέμα: Γνωρίζετε ότι από την εποχή του Σαμουήλ και μετά, οι βασιλείς του Ισραήλ δίωκαν τον λαό του Θεού, δίωκαν τους προφήτες, σκότωναν τους ιερείς, όπως ήθελαν. Το έκαναν επειδή είχαν τη δύναμη, καθώς και το πνεύμα, να το κάνουν. Αλλά τώρα, αν το Ισραήλ δεν είχε ποτέ βασιλιά, βασίλειο ή δική του κυβέρνηση, θα μπορούσαν να το είχαν κάνει αυτό; — Όχι· θα ήταν αδύνατο. Γνωρίζετε ότι οι βασιλιάδες του Ισραήλ ήταν χειρότεροι από τους ειδωλολατρικούς βασιλιάδες απέναντι στους άνδρες του Θεού και τους προφήτες του Κυρίου: έτσι ώστε, ενώ οι βασιλιάδες του Ισραήλ και οι βασιλιάδες του Ιούδα κακομεταχειρίζονταν βάναυσα τους προφήτες του Κυρίου, οι ειδωλολατρικοί βασιλιάδες τους σεβόντουσαν και τους ευνοούσαν.

TAM1897 Q1 42.2Ο Ωσηέ, όπως έλεγα, προφήτευσε και γι’ αυτό. Τώρα θα διαβάσω μερικά εδάφια από τον Ωσηέ, για να δείτε τι λέει σχετικά με αυτό. Κοιτάξτε πρώτα το ένατο κεφάλαιο, μόνο μια-δυο λέξεις:—

TAM1897 Q1 42.3Δεν θέλουσι κατοικήσει εν τη γη του Κυρίου· αλλ' ο Εφραΐμ θέλει επιστρέψει προς την Αίγυπτον.

TAM1897 Q1 42.4Ο Εφραΐμ ήταν μία από τις δέκα φυλές· όμως το όνομα χρησιμοποιείται εδώ για το σύνολό τους. Οι δέκα φυλές πήγαν στην Ασσυρία· αιχμαλωτίστηκαν από τους Ασσυρίους. Ωστόσο, όταν αιχμαλωτίστηκαν από τους Ασσυρίους, τι εννοεί ο Κύριος όταν λέει ότι θα επιστρέψουν στην Αίγυπτο;—Η Αίγυπτος συμβολίζει την απόλυτη αποστασία από τον Θεό. Το σκοτάδι, που είναι εντελώς αιγυπτιακό σκοτάδι, είναι εκεί όπου οι άνθρωποι κυβερνούν στη θέση του Θεού, και ολόκληρη η εξουσία — η κυβέρνηση, οι άνθρωποι και όλα — είναι στραμμένη εναντίον του Θεού και εναντίον του λαού Του, όπως ήταν εναντίον του Ισραήλ όταν βρισκόταν στη γη της Αιγύπτου, ακριβώς πριν πέσουν οι πληγές πάνω στην Αίγυπτο και ο Ισραήλ ελευθερωθεί. Και όταν ο Κύριος λέει εδώ ότι ο Εφραΐμ θα πάει στην Αίγυπτο, παρόλο που η Ασσυρία — η κυβέρνηση της Ασσυρίας — επρόκειτο να τους αιχμαλωτίσει, αυτό δείχνει ότι ήταν αποφασισμένοι να οδηγηθούν σε απόλυτη αποστασία, και γι’ αυτό δεν μπορούσαν, απλώς και μόνο επειδή δεν ήθελαν, να κατοικήσουν «στη γη του Κυρίου».

TAM1897 Q1 42.5Θυμάστε ότι διαβάσαμε τι είπε ο Κύριος στον Άβραμ: «Έξελθε εκ της γης σου, και εκ της συγγενείας σου, και εκ του οίκου του πατρός σου, εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει». Τότε, αυτή η γη είναι η γη του Κυρίου. Και όταν μιλάει μέσω του Ωσηέ ότι ο Ισραήλ δεν θα κατοικήσει στη γη του Κυρίου, δεν αναφέρεται σε εκείνο το μικρό κομμάτι γης γύρω από τη Σαμάρεια· αλλά αναφέρεται στη γη που δείχθηκε στον Αβραάμ και στην οποία ο Θεός είχε καλέσει τον λαό Του όταν τους έβγαλε από την Αίγυπτο. Δεν θα κατοικήσουν στη γη του Κυρίου· ακολουθεί η Αίγυπτος, η απόλυτη αποστασία. Θα το δείτε αυτό περαιτέρω, καθώς θα διαβάσω.

TAM1897 Q1 42.6Δεν θέλουσι κατοικήσει εν τη γη του Κυρίου· αλλ' ο Εφραΐμ θέλει επιστρέψει προς την Αίγυπτον, και θέλουσι φάγει ακάθαρτα εν τη Ασσυρία. Δεν θέλουσι προσφέρει σπονδάς οίνου εις τον Κύριον, ουδέ θέλουσιν είσθαι αρεστοί εις αυτόν· αι θυσίαι αυτών θέλουσιν είσθαι εις αυτούς ως άρτος πενθούντων· πάντες οι τρώγοντες αυτάς θέλουσι μιανθή· διότι άρτος αυτών υπέρ της ψυχής αυτών δεν θέλει εισέλθει εις τον οίκον του Κυρίου. Τι θέλετε κάμει εν ημέρα πανηγύρεως και εν ημέρα εορτής του Κυρίου; Διότι, ιδού, έφυγον διά την ταλαιπωρίαν· η Αίγυπτος θέλει συνάξει αυτούς, η Μέμφις θέλει θάψει αυτούς· τα δι' αργυρίου επιθυμητά αυτών, κνίδαι θέλουσι κληρονομήσει αυτά· άκανθαι θέλουσιν είσθαι εν ταις σκηναίς αυτών.

TAM1897 Q1 42.7Δέκατο κεφάλαιο:—

TAM1897 Q1 42.8Ο Ισραήλ είναι μια άδεια άμπελος· παράγει καρπό για τον εαυτό του (κατά λέξη μετάφραση της KJV)· κατά το πλήθος των καρπών αυτού επλήθυνε τα θυσιαστήρια· κατά την αγαθότητα της γης αυτού ελάμπρυνε τα αγάλματα. Η καρδία αυτών είναι μεμερισμένη· τώρα θέλουσι τιμωρηθή· αυτός θέλει κατασκάψει τα θυσιαστήρια αυτών, θέλει φθείρει τα αγάλματα αυτών. Διότι τώρα θέλουσιν ειπεί, Ημείς δεν έχομεν βασιλέα.

TAM1897 Q1 42.9Εκείνη την εποχή δεν είχαν βασιλιά. Είχε δολοφονηθεί, και υπήρχε κενό εξουσίας. Δεν είχε ακόμη έρθει άλλος βασιλιάς στη θέση του. Αλλά προσέξτε τι λέει: «Διότι τώρα θέλουσιν ειπεί, Ημείς δεν έχομεν βασιλέα». Ο Κύριος τους είπε, όταν επέλεξαν εκείνο τον βασιλιά παρά την αντίρρησή Του, ότι Τον απορρίπταν. «Ουχί· αλλά βασιλεύς θέλει είσθαι εφ' ημάς». Είχαν βασιλιά; — Ναι· και ήρθε η ώρα που αναγκάστηκαν να πουν: «Ημείς δεν έχομεν βασιλέα». Αλλά τι είπε ο Κύριος ακριβώς εκείνη τη στιγμή;

TAM1897 Q1 42.10Διότι τώρα θέλουσιν ειπεί, Ημείς δεν έχομεν βασιλέα, διότι δεν εφοβήθημεν τον Κύριον· και ο βασιλεύς τι ήθελε μας κάμει; Ελάλησαν λόγους, ομνύοντες ψευδώς, ενώ έκαμνον συνθήκην· όθεν η καταδίκη θέλει εκβλαστήσει ως το κώνειον εν ταις αύλαξι του αγρού. Οι κάτοικοι της Σαμαρείας θέλουσι κατατρομάξει διά τον μόσχον της Βαιθ-αυέν· διότι ο λαός αυτού θέλει πενθήσει δι' αυτόν και οι ειδωλοθύται αυτού, οι χαίροντες εις αυτόν, διά την δόξαν αυτού, διότι μετωκίσθη απ' αυτού.

TAM1897 Q1 42.11Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο βρίσκεται αυτό που λέει ο Κύριος. Ένατος στίχος:—

TAM1897 Q1 42.12«Απωλέσθης, Ισραήλ· πλην εν εμοί είναι η βοήθειά σου. Εγώ θα είμαι ο βασιλιάς σου.»

TAM1897 Q1 42.13Αλλά δεν το ήθελαν έτσι. Βλέπετε λοιπόν καθ’ όλη τη διάρκεια, ο Κύριος ήθελε να είναι ο μόνος βασιλιάς τους· ήθελε να Τον αναγνωρίσουν ως βασιλιά τους, και να μην έχουν κανέναν άλλο. Τότε, όπως λέει στον επόμενο στίχο: «Σοι έδωκα βασιλέα εν τω θυμώ μου και αφήρεσα αυτόν εν τη οργή μου.» Διαβάζω λοιπόν ολόκληρο τον στίχο:—

TAM1897 Q1 42.14Εγώ θα είμαι ο βασιλιάς σου· πού υπάρχει άλλος που να μπορεί να σε σώσει σε όλες τις πόλεις σου; Και πού είναι οι κριτές σου, για τους οποίους είπες: «Δώσε μου βασιλιά και άρχοντες»;

TAM1897 Q1 42.15Τους παραπέμπει ακριβώς στην εποχή που είπαν: «Δώσε μας έναν βασιλιά να βασιλεύει πάνω μας». Τους λέει τώρα: «Εκείνη την εποχή διαμαρτυρήθηκα ότι δεν έπρεπε να τον έχετε και σας είπα ότι θα ερχόταν αυτό το κακό· τώρα ομολογείτε οι ίδιοι ότι δεν έχετε βασιλιά, αλλά έχετε καταστρέψει τους εαυτούς σας. Εγώ θα γίνω ο βασιλιάς σας· αφήστε με να γίνω ο βασιλιάς σας». Τώρα κοιτάξτε το ενδέκατο κεφάλαιο, πρώτο εδάφιο:—

TAM1897 Q1 42.16«Ότε ο Ισραήλ ήτο νήπιον, τότε εγώ ηγάπησα αυτόν και εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.»

TAM1897 Q1 43.1Γιατί το λέει αυτό εδώ, στις έσχατες ημέρες του Ισραήλ, χίλια χρόνια αφού τον είχε βγάλει από την Αίγυπτο; Για ποιο λόγο;

TAM1897 Q1 43.2Ότε ο Ισραήλ ήτο νήπιον, τότε εγώ ηγάπησα αυτόν και εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου. Όσον εκάλουν αυτούς, τόσον αυτοί ανεχώρουν απ' έμπροσθεν αυτών· εθυσίαζον εις τους Βααλείμ και εθυμίαζον εις τα γλυπτά. Εγώ εδίδαξα έτι τον Εφραΐμ να περιπατή, πιάνων αυτόν από των βραχιόνων αυτού· αλλά δεν εγνώρισαν ότι ιάτρευον αυτούς. Έσυρα αυτούς με σχοινία ανθρώπου, με δεσμούς αγάπης· και ήμην εις αυτούς ως οι αφαιρούντες τον ζυγόν επάνωθεν των σιαγόνων αυτών, και έθεσα τροφήν έμπροσθεν αυτών. Δεν θέλει επιστρέψει εις την γην της Αιγύπτου, αλλ' ο Ασσύριος θέλει είσθαι βασιλεύς αυτού, διότι δεν ηθέλησαν να επιστραφώσι. Και η ρομφαία θέλει επιπέσει επί τας πόλεις αυτού και θέλει αναλώσει τους ισχυρούς αυτού και καταφάγει, ένεκα των διαβουλίων αυτών. Και ο λαός μου είναι προσκεκολλημένος εις την αποστασίαν την κατ' εμού· αν και εκαλέσθησαν προς τον Ύψιστον, ουδείς όμως ύψωσεν αυτόν.

TAM1897 Q1 43.3Ο Κύριος πενθεί τώρα για τον Ισραήλ, ακριβώς όταν βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Κάνει την τελευταία έκκληση: έρχεται τώρα η τελευταία προφητεία· και με αυτήν, και ακριβώς αυτή τη στιγμή, ο Εζεκίας βασιλεύει στον Ιούδα. Όταν ανέβηκε στο θρόνο, άρχισε να μεταρρυθμίζει το βασίλειο και να το ανακτά από την αποστασία του Άχαζ. Όταν καθάρισε τον ναό και έβαλε τα πάντα σε τάξη, γιόρτασαν το Πάσχα για δύο εβδομάδες. Όμως, πριν από εκείνο το Πάσχα, ο Εζεκίας έστειλε αγγελιοφόρους σε όλες τις δέκα φυλές, σε ό,τι είχε απομείνει από αυτές, για να τους καλέσει στο Πάσχα στην Ιερουσαλήμ, ώστε να προσκυνήσουν τον Κύριο, τον Θεό των Δυνάμεων· αλλά η αφήγηση αναφέρει ότι χλεύασαν τους αγγελιοφόρους και γέλασαν περιφρονητικά εις βάρος τους· ωστόσο, «ένα πλήθος» από τον Ισσάχαρ, τον Ζαβουλών, τον Νεφθαλί και από διάφορα μέρη των επαρχιών ανέβηκε στην Ιερουσαλήμ, γιόρτασε το Πάσχα και προσχώρησε στον Κύριο. Και όταν αυτοί οι άνθρωποι ανέβηκαν στην Ιερουσαλήμ και πήραν τις θέσεις τους ανάμεσα στον λαό του Ιούδα, εκείνη ακριβώς την εποχή ο βασιλιάς της Ασσυρίας ανέβηκε και κατέλαβε ολόκληρη τη γη των δέκα φυλών. Και έτσι, όσοι υπάκουσαν στην έκκληση του Εζεκία να ανέβουν στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν τον Κύριο, σώθηκαν από την αιχμαλωσία στην Ασσυρία.

TAM1897 Q1 43.4Τώρα, λίγο πριν ο Εζεκίας κάνει την έκκλησή του, ο Ωσηέ γράφει αυτό, και ο Κύριος θρηνεί για αυτό που ο λαός είναι αποφασισμένος να κάνει. Δείτε τι λέει:—

TAM1897 Q1 43.5«Εγώ εδίδαξα έτι τον Εφραΐμ να περιπατή, πιάνων αυτόν από των βραχιόνων αυτού.»

TAM1897 Q1 43.6Ο Κύριος επιθυμούσε τόσο πολύ να ακολουθήσουν τον σωστό δρόμο, που τους πήρε από τα χέρια και τους οδήγησε· αλλά εκείνοι απέσυραν τα χέρια τους, δεν ήθελαν να οδηγηθούν ούτε καν έτσι. Ωστόσο, δεν μπορεί να τους εγκαταλείψει. Δείτε:—

TAM1897 Q1 43.7Πως θέλω σε παραδώσει, Εφραΐμ; πως θέλω σε εγκαταλίπει, Ισραήλ; πως θέλω σε κάμει ως Αδαμά; πως θέλω σε θέσει ως Σεβωείμ; η καρδία μου μετεστράφη εντός μου, τα σπλάγχνα μου συνεκινήθησαν. Δεν θέλω εκτελέσει την έξαψιν του θυμού μου, δεν θέλω επιστρέψει εις εξολοθρευμόν του Εφραΐμ· διότι εγώ είμαι Θεός και ουχί άνθρωπος, Άγιος εν τω μέσω σου· και δεν θέλω εισέλθει εν θυμώ.

TAM1897 Q1 43.8Έτσι συγκρατεί τον εαυτό του από τις κρίσεις που πρέπει να πέσουν επάνω τους. Επειδή είναι Θεός, δεν θα τις αφήσει να πέσουν ακόμα· ακόμα και όταν πρέπει να πέσουν. Όμως, εξακολουθούσαν να επαναστατούν· εξακολουθούσαν να ακολουθούν τον δικό τους δρόμο. Και το αποτέλεσμα καταγράφεται στο Β΄ Βασιλέων 17:5-8:—

TAM1897 Q1 43.9Και ανέβη ο βασιλεύς της Ασσυρίας διά πάσης της γής· και ανέβη εις την Σαμάρειαν και επολιόρκησεν αυτήν τρία έτη. Εν τω εννάτω έτει του Ωσηέ, ο βασιλεύς της Ασσυρίας εκυρίευσε την Σαμάρειαν και μετώκισε τον Ισραήλ εις την Ασσυρίαν, και κατώκισεν αυτούς εν Αλά και εν Αβώρ, παρά τον ποταμόν Γωζάν, και εν ταις πόλεσι των Μήδων. Έγεινε δε τούτο, διότι οι υιοί του Ισραήλ ημάρτησαν εις Κύριον τον Θεόν αυτών, όστις ανήγαγεν αυτούς εκ γης Αιγύπτου, υποκάτωθεν της χειρός του Φαραώ βασιλέως της Αιγύπτου, και εσεβάσβησαν άλλους θεούς, και περιεπάτησαν εις τα νόμιμα των εθνών, τα οποία εξεδίωξεν ο Κύριος απέμπροσθεν των υιών Ισραήλ, και τα των βασιλέων του Ισραήλ, τα οποία εθέσπισαν.

TAM1897 Q1 43.10Στη συνέχεια, το κείμενο συνεχίζει μέχρι το δέκατο τρίτο εδάφιο:—

TAM1897 Q1 43.11Και διεμαρτυρήθη ο Κύριος κατά του Ισραήλ και κατά του Ιούδα, διά χειρός πάντων των προφητών, πάντων των βλεπόντων, λέγων, Επιστρέψατε από των οδών υμών των πονηρών και φυλάττετε τας εντολάς μου, τα διατάγματά μου, κατά πάντα τον νόμον τον οποίον προσέταξα εις τους πατέρας σας και τον οποίον απέστειλα εις εσάς διά μέσου των δούλων μου των προφητών. Πλην αυτοί δεν υπήκουσαν, αλλ' εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών, ως τον τράχηλον των πατέρων αυτών, οίτινες δεν επίστευσαν εις Κύριον τον Θεόν αυτών. Και απέρριψαν τα διατάγματα αυτού και την διαθήκην αυτού, την οποίαν έκαμε μετά των πατέρων αυτών, και τας διαμαρτυρήσεις αυτού, τας οποίας διεμαρτυρήθη εναντίον αυτών· και υπήγαν οπίσω της ματαιότητος, και εματαιώθησαν, και οπίσω των εθνών των πέριξ αυτών, περί των οποίων ο Κύριος προσέταξεν αυτούς, να μη πράξωσιν ως εκείνα.

TAM1897 Q1 43.12Έτσι χάθηκαν οι δέκα φυλές. Ο Ωσηέ, όταν προφήτευσε γι’ αυτά, είπε: «ο Ιούδας έτι έχει εξουσίαν μετά του Θεού και είναι πιστός μετά των αγίων.» Ο Ιούδας μπόρεσε να αντέξει για λίγο ακόμα. Βασιλιάς ήταν ο Εζεκίας· τον Εζεκία διαδέχθηκε ο Μανασσής, ο οποίος βύθισε ξανά το βασίλειο στην αποστασία· ο γιος του ακολούθησε τα βήματά του· τον διαδέχθηκε ο Ιωσίας, ο οποίος μεταρρύθμισε το βασίλειο για άλλη μια φορά· και όταν ο Ιωσίας σκοτώθηκε, τότε το βασίλειο οδηγήθηκε κατευθείαν στην καταστροφή. Δεν υπήρχε κανείς μετά τον Ιωσία που να φοβάται τον Κύριο. Ακόμη και την εποχή του Εζεκία, ζητούσαν συνεχώς τη βοήθεια της Αιγύπτου και προσκολλώνταν σε αυτήν, προσπαθώντας να την πείσουν να τους σώσει, προσπαθώντας να λάβουν βοήθεια από την Αίγυπτο, ενώ οι δυσκολίες που τους είχαν επιβληθεί οφείλονταν εξ ολοκλήρου στην απιστία τους και στην απομάκρυνσή τους από τον Κύριο.

TAM1897 Q1 43.13Τώρα ας δούμε τις έσχατες ημέρες του Ιούδα. Ο Άχαζ έστειλε μήνυμα στον Θεγλάθ-φελασάρ, βασιλιά της Ασσυρίας, και του ζήτησε να ανέβει και να τον σώσει από το χέρι του βασιλιά της Δαμασκού και του βασιλιά της Σαμαρείας. Ο Θεγλάθ-φελασάρ το έπραξε· κατέλαβε τη Δαμασκό, ανακουφίζοντας έτσι τον Άχαζ. Ο Άχαζ του κατέβαλε φόρο υποτέλειας, ανέβηκε στη Δαμασκό για να τον συναντήσει και να του υποβάλει τα σέβη του ως υπήκοος. Ενώ βρισκόταν εκεί, βρήκε έναν ειδωλολατρικό βωμό, έφτιαξε έναν παρόμοιο και τον έστησε στην είσοδο του ναού του Κυρίου. Έτσι οδήγησε τον λαό στην αποστασία, όπως και οι άλλοι στο Ισραήλ.

TAM1897 Q1 43.14Στον Ιούδα, ο Εζεκίας διαδέχθηκε τον Άχαζ. Όταν ο Εζεκίας έγινε βασιλιάς, ήθελε να απελευθερωθεί από την ασσυριακή κυριαρχία και τον φόρο. Υπήρχε μια παράταξη στον Ιούδα που ήταν με τον Εζεκία, αποφασισμένη να απελευθερωθεί από την Ασσυρία. Αυτή η παράταξη θεωρούσε ότι ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό ήταν να ζητήσουν τη βοήθεια της Αιγύπτου. Ο Ησαΐας προφήτευε τότε και τους είπε να βασιστούν στον Κύριο για την απελευθέρωσή τους τόσο από την Αίγυπτο όσο και από την Ασσυρία. Τους είπε ότι καταπιέζονταν εξαιτίας των αμαρτιών τους εναντίον του Κυρίου. Τους είπε ότι η προσπάθειά τους να ζητήσουν βοήθεια από την Αίγυπτο δεν θα είχε αποτέλεσμα· διότι η προσπάθειά τους να ζητήσουν βοήθεια από την Αίγυπτο θα τους έφερνε περισσότερη καταπίεση, καθώς η Αίγυπτος θα τους καταπίεζε αντί να τους βοηθήσει· ότι η Αίγυπτος δεν μπορούσε να τους απελευθερώσει.

TAM1897 Q1 44.1Τώρα ας δούμε το όγδοο κεφάλαιο του Ησαΐα. Ποιο απόσπασμα της Γραφής χρησιμοποιούμε τόσο συχνά από το βιβλίο του Ησαΐα, σχετικά με την έλευση του Κυρίου και την αναμονή για την έλευση του Κυρίου; Πού το βρίσκουμε; Θυμάστε ότι το όγδοο κεφάλαιο του Ησαΐα είναι αυτό που μιλάει για εκείνους που αναζητούν πνεύματα των νεκρών, που μουρμουρίζουν και ψιθυρίζουν — αναφέρεται δηλαδή στον Πνευματισμό; Εκεί λέει: «Δέσον την μαρτυρίαν, σφράγισον τον νόμον μεταξύ των μαθητών μου. Εγώ δε θέλω περιμείνει τον Κύριον, όστις κρύπτει το πρόσωπον αυτού από του οίκου Ιακώβ, και επ' αυτόν θέλω είσθαι πεποιθώς.» Είναι λοιπόν αυτό ένα κεφάλαιο για την έλευση; — Ναι. Είναι ένα κεφάλαιο που αφορά την έλευση του Κυρίου; — Ναι.

TAM1897 Q1 44.2Τώρα δείτε τι περιέχει αυτό το κεφάλαιο. Δείτε τι υπάρχει στην αρχή αυτού του κεφαλαίου, ξεκινώντας από τον πέμπτο στίχο.

TAM1897 Q1 44.3Και ελάλησεν έτι Κύριος προς εμέ, λέγων, Επειδή ο λαός ούτος απέβαλε τα ύδατα του Σιλωάμ τα ρέοντα ησύχως, και χαίρει εις τον Ρεσίν και εις τον υιόν του Ρεμαλία [αυτοί ήταν η Ασσυρία και η Δαμασκός] , διά τούτο, ιδού, ο Κύριος αναβιβάζει επ' αυτούς τα ύδατα του ποταμού, τα δυνατά και τα πολλά, τον βασιλέα της Ασσυρίας και πάσαν την δόξαν αυτού· και θέλει υπερβή πάντα τα αυλάκια αυτού και πλημμυρήσει πάσας τας όχθας αυτού και θέλει περάσει διά του Ιούδα, θέλει πλημμυρήσει και υπεραναβή, θέλει φθάσει μέχρι λαιμού και το εξάπλωμα των πτερύγων αυτού θέλει γεμίσει το πλάτος της γης σου, Εμμανουήλ.

TAM1897 Q1 44.4Αυτό ήταν κυριολεκτικά αληθές όσον αφορά αυτούς. Ο βασιλιάς της Ασσυρίας ανέβηκε και πλημμύρισε ολόκληρη τη γη. Αλλά γιατί αυτό είναι γραμμένο σε ένα πλαίσιο και σε ένα σημείο όπου αναμένεται η έλευση του Κυρίου, και αφορά έναν λαό που πρέπει να προσδοκά την έλευση του Κυρίου; Αυτό είναι γραμμένο σε εκείνο το σημείο και μας έχει παραδοθεί, για να δείξει σε όλους τους ανθρώπους σήμερα, ότι δυσκολίες, κακουχίες και αμηχανίες θα έρθουν σε ολόκληρη τη γη και σε όλα τα έθνη, που θα ξεχειλίσουν και θα ξεπεράσουν τα όρια, θα φτάσουν μέχρι τον λαιμό και θα γεμίσουν το πλάτος της γης, και ότι ο λαός δεν θα ξέρει πώς να ξεφύγει από αυτά. Γι’ αυτό το απόσπασμα έχει παραδοθεί σε εμάς που προσδοκούμε τον Κύριο. Ας διαβάσουμε παρακάτω και ας δούμε.

TAM1897 Q1 44.5Ενώθητε, λαοί, και θέλετε κατακοπή· και ακροάσθητε, πάντες οι εν τοις εσχάτοις της γής· ζώσθητε, και θέλετε κατακοπή· ζώσθητε, και θέλετε κατακοπή. Βουλεύθητε βουλήν, και θέλει ματαιωθή· λαλήσατε λόγον, και δεν θέλει σταθή διότι μεθ' ημών ο Θεός. Διότι ούτως ελάλησε Κύριος προς εμέ εν χειρί κραταιά, και με εδίδαξε να μη περιπατώ εν τη οδώ του λαού τούτου, λέγων, Μη λέτε «Συμμαχία» σε όλους εκείνους στους οποίους αυτός ο λαός θα πει «Συμμαχία»· και τον φόβον αυτού μη φοβηθήτε μηδέ τρομάξητε.

TAM1897 Q1 44.6Υπάρχουν τέτοιες εποχές όπως αυτή τώρα, ακριβώς όταν αναμένεται η έλευση του Κυρίου; Συνδέονται μεταξύ τους επειδή τους έχει καταλάβει ο φόβος και η αμηχανία; Επειδή έρχονται ταλαιπωρίες στη γη; Βλέπουμε κάτι τέτοιο πουθενά; Έχει δει κανείς από εσάς κάτι τέτοιο; — Ω ναι, το έχετε δει! Το έχει δει κανείς άλλος εκτός από τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας; — Πράγματι, αν μπορούσε να υπάρχει κάποια διαφορά, σχεδόν όλοι το βλέπουν πιο καθαρά από τους Αντβεντιστές. Αλλά είναι ορατό· αυτό είναι αρκετά σαφές. Και ενώνουν τις δυνάμεις τους, συσπειρώνονται σε ομάδες και δέσμες, και περιζώνονται. Για ποιο λόγο οπλίζονται; Τι πρόκειται να συμβεί; — Πρόκειται να συντριβούν. Τότε, για ποιο λόγο οπλίζονται; — Για να συντριβούν. Ωστόσο, δεν το βλέπουν έτσι· πιστεύουν ότι οπλίζονται ενάντια στα κακά που έρχονται. Και οι προσπάθειές τους να απαλλαγούν από τα κακά, μόνο επιδεινώνουν την κατάσταση και τους φέρνουν ακόμα πιο κοντά στην καταστροφή και στη συντριβή.

TAM1897 Q1 44.7Τον Κύριον των δυνάμεων, αυτόν αγιάσατε και αυτός ας ήναι ο φόβος σας και αυτός ας ήναι ο τρόμος σας. Και θέλει είσθαι διά αγιαστήριον θέλει είσθαι όμως διά πέτραν προσκόμματος και διά βράχον πτώσεως εις τους δύο οίκους του Ισραήλ διά παγίδα και διά βρόχον εις τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Και πολλοί θέλουσι προσκόψει επ' αυτά και πέσει και συντριφθή και παγιδευθή και πιασθή. Δέσον την μαρτυρίαν, σφράγισον τον νόμον μεταξύ των μαθητών μου. Εγώ δε θέλω περιμείνει τον Κύριον, όστις κρύπτει το πρόσωπον αυτού από του οίκου Ιακώβ, και επ' αυτόν θέλω είσθαι πεποιθώς. Ιδού, εγώ και τα παιδία, τα οποία μοι έδωκεν ο Κύριος, διά σημεία και τεράστια εις τον Ισραήλ παρά του Κυρίου των δυνάμεων, του κατοικούντος εν τω όρει Σιών.

TAM1897 Q1 44.8Είναι σαφές ότι αυτό αφορά την έλευση του Κυρίου. Πρόκειται για μια προτροπή προς τον λαό που πρόκειται να συναντήσει τον Κύριο. Αλλά γιατί αναφέρονται οι θλίψεις της εποχής που η Ασσυρία καταπίεζε τον Ιούδα; Διότι αυτό απλώς δείχνει με τον πιο σαφή τρόπο τι είδους θλίψεις θα πλήξουν ολόκληρη τη γη και θα ταλαιπωρήσουν όλο τον λαό κατά την εποχή της έλευσης του Κυρίου. Και οι προσπάθειες που κατέβαλε ο Ιούδας για να ξεφύγει από αυτά τα κακά και να απαλλαγεί από αυτά, είναι ακριβώς τέτοιες προσπάθειες που θα καταβάλουν εκείνοι που δηλώνουν ότι είναι ο λαός του Θεού, για να απαλλαγούν από τα κακά που έρχονται.

TAM1897 Q1 44.9Ο Θεός καλεί συνεχώς: Μην βασίζεστε στην Ασσυρία· μην βασίζεστε στην Αίγυπτο· αλλά βασιστείτε μόνο στον Κύριο. Γυρίστε την πλάτη σας στην Ασσυρία: αυτό είναι σωστό. Αλλά μην πάτε στην Αίγυπτο για να ξεφύγετε από την Ασσυρία. Αναζητήστε τον Κύριο. Μην πάτε στην Αίγυπτο· πηγαίνετε στον Κύριο. Και όταν βρείτε τον Κύριο με όλη σας την καρδιά, θα απελευθερωθείτε από όλη αυτή τη δοκιμασία και την καταπίεση της Ασσυρίας. Λίγα μόνο λόγια γι’ αυτό. Το τριακοστό κεφάλαιο του Ησαΐα μας αποκαλύπτει το μυστικό αυτού.

TAM1897 Q1 45.1«Ουαί εις τα αποστατήσαντα τέκνα, λέγει Κύριος, τα οποία λαμβάνουσι βουλήν, πλην ουχί παρ' εμού· και τα οποία κάμνουσι συνθήκας, πλην ουχί διά του πνεύματός μου, διά να προσθέσωσιν αμαρτίαν εις αμαρτίαν· τα οποία υπάγουσι διά να καταβώσιν εις Αίγυπτον, και δεν ερωτώσι το στόμα μου, διά να ενδυναμωθώσι με την δύναμιν του Φαραώ και να εμπιστευθώσιν εις την σκιάν της Αιγύπτου. Η δε δύναμις του Φαραώ θέλει είσθαι αισχύνη σας και η πεποίθησις επί την σκιάν της Αιγύπτου όνειδος.» Στίχοι 1-3.

TAM1897 Q1 45.2Οι πρεσβευτές του κατέβηκαν εκεί για να κάνουν τις προτάσεις τους στην Αίγυπτο. Και όταν ο Ιούδας έστειλε πρεσβευτές στην Αίγυπτο, η Αίγυπτος ντράπηκε για τους πρεσβευτές.

TAM1897 Q1 45.3Διότι οι αρχηγοί αυτού εστάθησαν εν Τάνει και οι πρέσβεις αυτού ήλθον εις Χανές. Πάντες ησχύνθησαν διά λαόν, όστις δεν ηδυνήθη να ωφελήση αυτούς ουδέ να σταθή βοήθεια ή όφελος αλλά καταισχύνη και μάλιστα όνειδος. Η κατά των ζώων της Μεσημβρίας όρασις. Εν τη γη της θλίψεως και της στενοχωρίας, όπου ευρίσκονται ο δυνατός λέων και ο λέων ο γηραλέος, η έχιδνα και ο φλογερός πτερωτός όφις, εκεί θέλουσι φέρει τα πλούτη αυτών επί ώμων οναρίων και τους θησαυρούς αυτών επί του κυρτώματος των καμήλων, προς λαόν όστις δεν θέλει ωφελήσει αυτούς. Διότι οι Αιγύπτιοι εις μάτην και ανωφελώς θέλουσι βοηθήσει· όθεν εβόησα περί τούτου, Η δύναμις αυτών είναι να κάθηνται ήσυχοι. Στίχοι 4-7.

TAM1897 Q1 45.4Για να δείτε ότι αυτό δεν είναι κάτι ξένο, στρέφομαι εδώ και διαβάζω από μια μαρτυρία, με ημερομηνία 5 Ιουλίου 1896, ως εξής:—

TAM1897 Q1 45.5Οι προειδοποιήσεις που δόθηκαν στον λόγο του Θεού προς τους γιους του Ισραήλ προορίζονταν, όχι μόνο για αυτούς, αλλά για όλους όσους θα ζούσαν πάνω στη γη. Τους λέει: «Ουαί στα επαναστατημένα παιδιά, ... που ζητούν συμβουλή, αλλά όχι από Μένα· και που καλύπτονται με κάλυμμα, αλλά όχι από το Πνεύμα Μου, ώστε να προσθέτουν αμαρτία στην αμαρτία· που βαδίζουν για να κατέβουν στην Αίγυπτο, και δεν ρώτησαν από το στόμα Μου· για να ενισχυθούν με τη δύναμη του Φαραώ, και να εμπιστευθούν τη σκιά της Αιγύπτου». Αν ο Κύριος επέπληξε τον λαό Του στην αρχαιότητα επειδή αμέλησε να ζητήσει τη συμβουλή Του όταν βρισκόταν σε δυσκολία, δεν θα δυσαρεστηθεί σήμερα αν ο λαός Του, αντί να βασίζεται στις λαμπρές ακτίνες του Ήλιου της Δικαιοσύνης για να φωτίσει τον δρόμο του, στραφεί μακριά από Αυτόν στις δοκιμασίες και τις δυσκολίες του, αναζητώντας βοήθεια από ανθρώπους που είναι εξίσου επιρρεπείς στο σφάλμα και ανίκανοι με τον ίδιο τον λαό Του; Πού βρίσκεται η δύναμή μας; Βρίσκεται σε ανθρώπους που είναι εξίσου αβοήθητοι και εξαρτημένοι όπως εμείς οι ίδιοι, οι οποίοι χρειάζονται καθοδήγηση από τον Θεό ακριβώς όπως κι εμείς; Ο Χριστός λέει: «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα», και έχει δώσει το Άγιο Πνεύμα ως παρούσα βοήθεια σε κάθε στιγμή ανάγκης.

TAM1897 Q1 45.6Όμως γνωρίζετε ότι, μέσα στις περιπλοκές του περασμένου έτους —που υπήρχε η ελπίδα ότι θα επιλύονταν μέσω της πολιτικής εκστρατείας—, ακόμη και οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας απομακρύνθηκαν τόσο πολύ από την πίστη τους στον Θεό, ώστε συμμετείχαν στην εκστρατεία προσπαθώντας να χειραγωγήσουν τα πολιτικά ζητήματα, να ελέγξουν τις εκλογές και να διαμορφώσουν τα πράγματα. Για ποιο λόγο; —Ω, για να βοηθήσουν τη χώρα να βγει από τις δυσκολίες που ήταν τόσο σίγουροι ότι επρόκειτο να την πλήξουν. Φυσικά, δυσκολίες έρχονται στη χώρα. Αλλά θα οργανωθούν οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας σε ομάδες για ένα τέτοιο έργο; Ας ελευθερωθούν από την Ασσυρία· ας ελευθερωθούν τόσο από την Ασσυρία όσο και από την Αίγυπτο προς τον Θεό. Αυτή είναι η μόνη σωτηρία. Αυτή είναι η μόνη απελευθέρωση, είτε τότε, είτε τώρα, είτε για πάντα.