Η πνευματική Αίγυπτος

TAM1897 Q1 26.25Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Παρασκευής, 5 Μαρτίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο General Conference Bulletin, Πρώτο Τρίμηνο, 1897, Τόμος 2, Αρ. 1, σελ. 26-33.

TAM1897 Q1 26.26Μου ξέφυγε να αναφέρω στο προηγούμενο μάθημα ότι η ιστορία που περιέγραψα βρίσκεται εξ ολοκλήρου στο βιβλίο «Empires of the Bible». Από τη σελίδα 77 έως τη σελίδα 150, θα βρείτε την ιστορία της Αιγύπτου και τα θέματα που κάλυψα στην περιγραφή που έκανα χθες το βράδυ.

TAM1897 Q1 26.27Το κείμενο για απόψε είναι η Αποκάλυψη 11:8.

TAM1897 Q1 27.1Και τα πτώματα αυτών θέλουσι κείσθαι επί της πλατείας της πόλεως της μεγάλης, ήτις καλείται πνευματικώς Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριος ημών εσταυρώθη.

TAM1897 Q1 27.2Διάβασα αυτόν τον στίχο με μοναδικό σκοπό να δείτε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η πνευματική Αίγυπτος, και ότι ο λόγος του Θεού αποκαλύπτει αυτό που «πνευματικά ονομάζεται Αίγυπτος».

TAM1897 Q1 27.3Η πνευματική Αίγυπτος είναι πράγματι η κυριολεκτική Αίγυπτος, διότι τα πνευματικά πράγματα είναι τα πιο κυριολεκτικά από όλα. Υπάρχει, όπως πάντα υπήρχε, μια φυσική Αίγυπτος εκεί στη βόρεια Αφρική, μέσα από την οποία ρέει ο Νείλος· αλλά αυτή δεν είναι η κυριολεκτική Αίγυπτος· η κυριολεκτική Αίγυπτος είναι η πνευματική Αίγυπτος.

TAM1897 Q1 27.4Επιστρέφοντας τώρα στα μαθήματα της χθεσινής βραδιάς σχετικά με την απελευθέρωση του Ισραήλ από την Αίγυπτο, θα ακολουθήσουμε ξανά την πορεία τους από το σημείο όπου ψάλλεται το άσμα του Μωυσή. Όταν διέσχισαν την Ερυθρά Θάλασσα σε στεγνό έδαφος, ανάμεσα στα τείχη από πάγο, και στάθηκαν στην ακτή θριαμβευτικοί για την καταστροφή των Αιγυπτίων, οι οποίοι, προσπαθώντας να τους ακολουθήσουν, πνίγηκαν, απελευθερώθηκαν σωματικά, φυσικά, από τη φυσική Αίγυπτο· αλλά υπήρχε μια βαθύτερη Αίγυπτος από αυτή, από την οποία δεν είχαν ακόμη απελευθερωθεί.

TAM1897 Q1 27.5Ξέρετε ότι, βήμα προς βήμα στην πορεία τους, οι καρδιές τους παρέμεναν στην Αίγυπτο· και όταν συνέβαινε κάτι που τους απογοήτευε, φώναζαν: «Ας γυρίσουμε στην Αίγυπτο!» Όταν έφτασαν στα σύνορα της Χαναάν και ο Κύριος ήθελε να εισέλθουν, φώναξαν: «Ας ορίσουμε έναν αρχηγό και ας γυρίσουμε στην Αίγυπτο!» Πού ήταν τότε οι καρδιές τους; — Στην Αίγυπτο. Το πρώτο πράγμα στις σκέψεις τους ήταν πάντα η Αίγυπτος.

TAM1897 Q1 27.6Καθώς στέκονταν στο Όρος Σινά, αφού είχαν ακούσει τη φωνή του Κυρίου, περιμένοντας τον Μωυσή να επιστρέψει από την κορυφή του βουνού με τον νόμο του Θεού, έφτιαξαν ένα είδωλο και το λάτρεψαν· και ποιο είδωλο ήταν αυτό; — Το μοσχάρι της Αιγύπτου. Στη συνέχεια, αφού άκουσαν τη φωνή του Κυρίου από την κορυφή του Σινά, που διακήρυσσε τον λόγο του νόμου Του, και άκουσαν τη φωνή της σάλπιγγας να ηχεί όλο και πιο δυνατά, και είδαν την κορυφή του βουνού να καλύπτεται ολόκληρη από καπνό — μετά από όλα αυτά, μπορείτε να δείτε ξεκάθαρα ότι η Αίγυπτος κατείχε τόσο μεγάλο μέρος της καρδιάς τους, ώστε στράφηκαν προς την ειδωλολατρία της Αιγύπτου αντί να περιμένουν μέχρι να επιστρέψει ο Μωυσής από την κορυφή του Σινά με το μήνυμα του Θεού. Και όταν αναγκάστηκαν να επιστρέψουν από τα σύνορα της γης και υποχρεώθηκαν να περιπλανηθούν στην έρημο, μπορείτε να δείτε ότι αυτό οφειλόταν ακριβώς σε αυτή την αιγυπτιακή σκλαβιά που τους κρατούσε δεμένους και από την οποία δεν είχαν απελευθερωθεί. Παρατηρείτε ότι, όταν ο Κύριος τους τάιζε καθημερινά με ψωμί από τον ουρανό — τροφή των αγγέλων —, ήταν τόσο μακριά από Αυτόν και τόσο απόλυτα απορροφημένοι από την Αίγυπτο, ώστε έλεγαν: «Μακάρι να ήμασταν πίσω στην Αίγυπτο, όπου είχαμε πράσα, κρεμμύδια και σκόρδο!»

TAM1897 Q1 27.7Δεν χρειάζεται να σας παραθέσω άλλο παράδειγμα· αυτό αρκεί για να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι ο Ισραήλ δεν είχε βγει εντελώς από την Αίγυπτο όταν στάθηκε στις όχθες της Ερυθράς Θάλασσας και τραγούδησε το άσμα του Μωυσή. Σωματικά είχαν βγει από την Αίγυπτο, αλλά πνευματικά όχι. Είχαν απελευθερωθεί από την αιγυπτιακή σκλαβιά του σώματος, αλλά ήταν δεμένοι από την αιγυπτιακή πνευματική σκλαβιά· και το πρόβλημα είναι ότι ποτέ δεν βγήκαν από την αιγυπτιακή σκλαβιά. Πέθαναν υπό αιγυπτιακή σκλαβιά. Όταν ο Κύριος διακήρυξε τον νόμο Του από το Σινά, ο Μωυσής τους είπε ότι αυτό γινόταν για να μην αμαρτήσουν. Τώρα διαβάστε ξανά το εδάφιο Εβραίους 11:25: «προκρίνας μάλλον να κακουχήται με τον λαόν του Θεού παρά να έχη πρόσκαιρον απόλαυσιν αμαρτίας». Αλλά είδαμε στο προηγούμενο μάθημά μας ότι οι απολαύσεις της αμαρτίας στις οποίες αναφερόταν εκεί δεν ήταν παρά οι απολαύσεις της Αιγύπτου. Ο Μωυσής, ως κληρονόμος του θρόνου της Αιγύπτου, είχε όλο τον πλούτο της Αιγύπτου, όλη τη δόξα της Αιγύπτου και όλη τη δύναμη της Αιγύπτου έτοιμα να πέσουν στα χέρια του, καθώς το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ανέβει στον θρόνο και να τα απολαύσει. Αυτές ήταν οι απολαύσεις της Αιγύπτου· αλλά η περιγραφή λέει ότι ήταν οι απολαύσεις της αμαρτίας. Τότε, τι είναι η πνευματική σκλαβιά της Αιγύπτου; Και τι είναι η πνευματική Αίγυπτος; — Η σκλαβιά της αμαρτίας.

TAM1897 Q1 27.8Υπάρχει ένας άλλος τρόπος να το κατανοήσουμε αυτό, απλώς με ένα σύντομο περίγραμμα. Ο Θεός κάλεσε τον Άβραμ, όπως θυμάστε, από τη Χαλδαία σε μια γη που θα του έδειχνε. Δεν του είχε δώσει ακόμα τη γη· υπήρχε λιμός στη γη όπου βρισκόταν, και κατέβηκε στην Αίγυπτο, και εκεί η Σάρα απέκτησε μια αιγυπτιακή υπηρέτρια με το όνομα Άγαρ. Ο Θεός υποσχέθηκε στον Άβραμ ότι το σπέρμα του θα ήταν σαν τα αστέρια του ουρανού. Λόγω της απιστίας, η υπόσχεση δεν εκπληρώθηκε τόσο σύντομα όσο περίμεναν, και η Σάρα είπε στον Άβραμ: «Ο Κύριος με εμπόδισε να γεννήσω· η υπόσχεση δεν έχει εκπληρωθεί· ορίστε η Αιγύπτια υπηρέτριά μου· πάρε την, και ίσως ο Κύριος να μας δώσει απόγονο μέσω αυτής». Έτσι έγινε· γεννήθηκε ο Ισμαήλ· και ο Κύριος είπε στον Άβραμ ότι η Σάρα θα αποκτούσε πράγματι παιδί, θα γεννούσε γιο, και θα τον ονόμαζαν Ισαάκ. Και ο Άβραμ απάντησε σε αυτό: «Είθε ο Ισμαήλ να ζήση ενώπιόν σου!»

TAM1897 Q1 27.9Αυτή η Αιγύπτια υπηρέτρια ήταν δούλη· και ο γιος της ήταν δούλος, υπηρέτης. Τώρα, όταν ο Άβραμ είπε: «Είθε ο Ισμαήλ να ζήση ενώπιόν σου», προσευχόταν ώστε ο Ισμαήλ να θεωρηθεί από τον Θεό ως ο υποσχεθείς απόγονος, μέσω του οποίου θα ερχόταν η απελευθέρωση και η ελευθερία στους γιους των ανθρώπων και σε όλα τα παιδιά του Θεού. Αλλά θα μπορούσε η ελευθερία να έρθει σε οποιονδήποτε μέσω ενός δούλου; Ο ίδιος ο Άβραμ ήταν ελεύθερος. Έπρεπε να λυτρωθεί από τον υποσχεθέντα απόγονο. Αν τώρα ο γιος του, όντας ο ίδιος δούλος, γινόταν αποδεκτός ως ο υποσχεθείς σπόρος, ο ίδιος ο Άβραμ θα οδηγούνταν σε δουλεία, αντί να λυτρωθεί από τη δουλεία. Και όλοι όσοι θα υποτάσσονταν στον Ισμαήλ θα οδηγούνταν επίσης σε δουλεία. Αλλά σε ποια δουλεία; — Στη δουλεία της αμαρτίας. Όμως η μητέρα του ήταν Αιγύπτια δούλα. Και καθώς ο Ισμαήλ ήταν ο ίδιος δούλος, επρόκειτο για αιγυπτιακή δουλεία. Δεν βλέπετε, λοιπόν, ότι υπήρχε αιγυπτιακή δουλεία — μια πνευματική Αίγυπτος — στην οικογένεια του Άβραμ;

TAM1897 Q1 28.1Ανοίξτε την Επιστολή προς Γαλάτες, και θα δούμε ξεκάθαρα ότι ο Κύριος τονίζει αυτό το σημείο. Θυμάστε το απόσπασμα στην Επιστολή προς Γαλάτες 4:22-24:—

TAM1897 Q1 28.2Διότι είναι γεγραμμένον ότι ο Αβραάμ εγέννησε δύο υιούς, ένα εκ της δούλης και ένα εκ της ελευθέρας. Αλλ' ο μεν εκ της δούλης εγεννήθη κατά σάρκα, ο δε εκ της ελευθέρας διά της επαγγελίας· Τα οποία είναι κατά αλληγορίαν· διότι αύται είναι αι δύο διαθήκαι, μία μεν από του όρους Σινά, η γεννώσα προς δουλείαν, ήτις είναι η Άγαρ.

TAM1897 Q1 28.3Αυτό, βλέπετε, παραπέμπει ακριβώς στην οικογένεια του Άβραμ και στην Άγαρ, την Αιγύπτια. Αυτή η διαθήκη, λέει, γεννά παιδιά για τη δουλεία· αυτή είναι η Άγαρ. Η Άγαρ, στην οικογένεια του Άβραμ, αντιπροσωπεύει, στην αλληγορία, τη διαθήκη από το Σινά. Αυτή η διαθήκη γέννησε παιδιά για τη δουλεία. Η Άγαρ ήταν Αιγύπτια. Τότε ποια δουλεία αντιπροσωπεύεται στη διαθήκη στο Σινά;—Η αιγυπτιακή δουλεία. Αλλά ήταν πνευματική δουλεία. Επομένως, υπήρχε τότε μια πνευματική Αίγυπτος. Διαβάστε τα εδάφια 25, 26:—

TAM1897 Q1 28.4Διότι το Άγαρ είναι το όρος Σινά εν τη Αραβία, και ταυτίζεται με την σημερινήν Ιερουσαλήμ, είναι δε εις δουλείαν μετά των τέκνων αυτής· η δε άνω Ιερουσαλήμ είναι ελευθέρα, ήτις είναι μήτηρ πάντων ημών.

TAM1897 Q1 28.5Έτσι, όταν ο Άβραμ είπε: «Είθε ο Ισμαήλ να ζήση ενώπιόν σου», ζήτησε να γίνει αποδεκτός ως ο υποσχεθείς απόγονος ένας δούλος. Ζήτησε να υποβληθούν ο Θεός, και όλη η ανθρωπότητα, και ολόκληρο το σύμπαν σε αιγυπτιακή δουλεία στην πνευματική Αίγυπτο. Η Αίγυπτος είναι το σύμβολο του σκότους, και επίσης το σύμβολο της αμαρτίας, όπως έχουμε δει. Η αμαρτία είναι επίσης το ίδιο το σκότος. Αφού, λοιπόν, η Αίγυπτος αντιπροσωπεύει την αμαρτία και το σκοτάδι, είναι προφανές ότι η αμαρτία και το σκοτάδι είναι η πνευματική Αίγυπτος.

TAM1897 Q1 28.6Ο Κύριος δεν θα μπορούσε ποτέ να δεχτεί έναν δούλο ως τον υποσχεθέντα απόγονο. Έτσι, ο Κύριος απάντησε στον Αβραάμ με τα εξής λόγια:—

TAM1897 Q1 28.7«Ναι η γυνή σου Σάρρα θέλει γεννήσει υιόν εις σε, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ισαάκ· και θέλω στήσει την διαθήκην μου προς αυτόν εις διαθήκην αιώνιον, και προς το σπέρμα αυτού μετ' αυτόν· περί δε του Ισμαήλ σου εισήκουσα· Ιδού, ευλόγησα αυτόν, και θέλω αυξήσει αυτόν, και θέλω πληθύνει αυτόν σφόδρα σφόδρα· δώδεκα άρχοντας θέλει γεννήσει, και θέλω κάμει αυτόν έθνος μέγα· αλλά την διαθήκην μου θέλω στήσει προς τον Ισαάκ, τον οποίον θέλει γεννήσει η Σάρρα εις σε το ερχόμενον έτος, εν τω αυτώ τούτω καιρώ.»

TAM1897 Q1 28.8Ο Ισαάκ ήταν ο υποσχεθείς απόγονος. Και σκεφτείτε το! Ο Ισαάκ δεν πήγε ποτέ στην Αίγυπτο. Να το θυμάστε αυτό. Υπήρχε λιμός στην Αίγυπτο, και άρχισε να πηγαίνει εκεί, αλλά ο Κύριος του είπε: «Μην πας στην Αίγυπτο». Ο Αβραάμ ήταν στην Αίγυπτο· η Σάρρα ήταν στην Αίγυπτο· ο Ισραήλ ήταν στην Αίγυπτο, αλλά ο Ισαάκ δεν πήγε ποτέ στην Αίγυπτο. Ήταν το παιδί της υπόσχεσης, γεννημένο από το πνεύμα, από την αρχή. Και πάλι διαβάζουμε:—

TAM1897 Q1 28.9ο Αβραάμ εγέννησε δύο υιούς, ένα εκ της δούλης και ένα εκ της ελευθέρας. Αλλ' ο μεν εκ της δούλης εγεννήθη κατά σάρκα, ο δε εκ της ελευθέρας διά της επαγγελίας· Τα οποία είναι κατά αλληγορίαν· διότι αύται είναι αι δύο διαθήκαι, μία μεν από του όρους Σινά, η γεννώσα προς δουλείαν, ήτις είναι η Άγαρ. Διότι το Άγαρ είναι το όρος Σινά εν τη Αραβία, και ταυτίζεται με την σημερινήν Ιερουσαλήμ, είναι δε εις δουλείαν μετά των τέκνων αυτής· η δε άνω Ιερουσαλήμ είναι ελευθέρα, ήτις είναι μήτηρ πάντων ημών. Διότι είναι γεγραμμένον· «Ευφράνθητι, στείρα η μη τίκτουσα, έκβαλε φωνήν και βόησον, η μη ωδίνουσα· διότι τα τέκνα της ερήμου είναι πλειότερα παρά τα τέκνα της εχούσης τον άνδρα.» Ημείς δε, αδελφοί, καθώς ο Ισαάκ επαγγελίας τέκνα είμεθα.

TAM1897 Q1 28.10Και ποιοι είμαστε εμείς; — «εάν δε ήσθε του Χριστού, άρα είσθε σπέρμα του Αβραάμ και κατά την επαγγελίαν κληρονόμοι.» Ο Ισαάκ ήταν το παιδί του Αβραάμ — το παιδί της υπόσχεσης. Και όταν γινόμαστε σπέρμα του Αβραάμ μέσω της πίστης στον Χριστό, απελευθερωμένοι από τη δουλεία της αμαρτίας — από την πνευματική Αίγυπτο —, είμαστε όπως ήταν ο Ισαάκ· και αυτός δεν βρέθηκε ποτέ στην Αίγυπτο.

TAM1897 Q1 28.11Έτσι βλέπετε ότι η αιγυπτιακή δουλεία και η χριστιανική ελευθερία υπήρχαν στην οικογένεια του Αβραάμ. Ο Ισμαήλ γεννήθηκε κατά σάρκα και αντιπροσώπευε την αιγυπτιακή δουλεία. Ο Ισαάκ γεννήθηκε κατά Πνεύμα και αντιπροσώπευε τα παιδιά του Θεού μέσω της πίστης του Ιησού.

TAM1897 Q1 28.12Ο Ιωσήφ γεννήθηκε, και στη νεότητά του βγήκε να δει τους αδελφούς του, και ήρθαν οι Ισμαηλίτες και αγόρασαν τον Ιωσήφ και τον μετέφεραν στην Αίγυπτο και τον πούλησαν εκεί. Και στη συνέχεια ο οίκος του Ιακώβ κατέβηκε στην Αίγυπτο, και τελικά απελευθερώθηκε από την αιγυπτιακή σκλαβιά. Αυτό αρκεί για να μπορέσετε να δείτε ολόκληρη την πορεία τους, από την κλήση του Αβραάμ μέχρι τη στιγμή που έφτασαν στα σύνορα της γης της επαγγελίας. Βλέπετε ότι υπήρχε μια πνευματική Αίγυπτος, καθώς και μια φυσική· και ότι, όταν ο λαός απελευθερώθηκε φυσικά από την Αίγυπτο, υπήρχε μια βαθύτερη Αίγυπτος από την οποία έπρεπε να απελευθερωθούν, αν ήθελαν να γίνουν παιδιά του Θεού.

TAM1897 Q1 28.13Τώρα θα διαβάσω το απόσπασμα στο οποίο αναφέρθηκα χθες το βράδυ. Βρίσκεται στο βιβλίο «Η Μεγάλη Διαμάχη», τόμος 4, σελίδα 457, αυτής της μεγάλης έκδοσης:—

TAM1897 Q1 28.14Η ιστορία του αρχαίου Ισραήλ αποτελεί μία ανάγλυφη εικόνα της πείρας που πέρασαν οι Αντβεντιστές. Ο Θεός οδήγησε το λαό Του στο κίνημα του Αντβεντισμού όπως οδήγησε το λαό του Ισραήλ στην έξοδο από την Αίγυπτο. Με τη μεγάλη απογοήτευση, η πίστη τους δοκιμάσθηκε όπως δοκιμάσθηκε και η πίστη των Εβραίων στην Ερυθρά θάλασσα.

TAM1897 Q1 28.15Τότε, στη μεγάλη απογοήτευση, σε ποιο σημείο της ιστορίας του Ισραήλ βρισκόταν ο λαός των αντβεντιστών;

TAM1897 Q1 28.16(Φωνές) Στην Ερυθρά Θάλασσα.

TAM1897 Q1 28.17Ο Θεός ήθελε τον Ισραήλ εκείνη την εποχή, όπως διαβάσαμε χθες το βράδυ, να περάσει κατευθείαν στη γη που είχε υποσχεθεί στον Αβραάμ — στην ιερή κατοικία Του, στον τόπο που είχε δημιουργήσει για να κατοικήσει· στην κληρονομιά Του· στο αγιαστήριο που είχαν ιδρύσει τα χέρια Του. Και ήταν μόνο έντεκα ημέρες ταξίδι από την Αίγυπτο μέχρι εκείνη τη γη. Όμως τους πήρε σαράντα χρόνια. Και μόνο τέσσερις από όσους ξεκίνησαν έφτασαν ποτέ εκεί.

TAM1897 Q1 28.18(Φωνή) Τέσσερις, ή δύο;

TAM1897 Q1 29.1Τέσσερις. Δεν ξέρατε ότι ήταν τέσσερις; Ήταν ο Χάλεβ και ο Ιησούς του Ναυή, και οι δύο ιερείς, οι γιοι του Ααρών — ο Ελεάζαρ και ο Ιθάμαρ. Φυσικά πάντα αναφέρονται ως δύο — ο Χάλεβ και ο Ιησούς —, αλλά και οι δύο ιερείς μπήκαν επίσης.

TAM1897 Q1 29.2(Φωνή) Μπορεί να μην ήταν είκοσι ετών.

TAM1897 Q1 29.3Ναι· ήταν τριάντα ετών· διότι είχαν χριστεί στο αξίωμα της ιεροσύνης. Έτσι, λοιπόν, μπροστά στη μεγάλη απογοήτευση, ο λαός της Δευτέρας Παρουσίας βρισκόταν, κατά κάποιον τρόπο, στην Ερυθρά Θάλασσα.

TAM1897 Q1 29.4Αν εξακολουθούσε ο λαός να εμπιστεύεται το χέρι που τους είχε οδηγήσει μέχρι τότε, θα αξιώνονταν να δουν το σωτήριο έργο του Θεού, Αν όλοι όσοι συνεργάστηκαν αρμονικά στο έργο του 1844 δέχονταν την αγγελία του τρίτου αγγέλου και τη μετέδιδαν με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός θα είχε επιτελέσει θαυμάσια πράγματα με τις προσπάθειές τους. Ένας χείμαρρος φωτός θα είχε περιβάλει τον κόσμο. Εδώ και χρόνια πριν οι κάτοικοι της γης θα είχαν προειδοποιηθεί, η τελική φάση του έργου θα είχε επιτελεσθεί και ο Χριστός θα είχε ήδη εμφανιστεί για την απολύτρωση του λαού Του.

TAM1897 Q1 29.5Πότε;

TAM1897 Q1 29.6(Φωνές) Πριν από χρόνια.

TAM1897 Q1 29.7Πού, λοιπόν, βρίσκεται αυτός ο λαός από την εποχή της απογοήτευσης;

TAM1897 Q1 29.8(Φωνές) Στην έρημο.

TAM1897 Q1 29.9Όπως ακριβώς και ο Ισραήλ παλαιότερα. Αλλά γιατί ο Ισραήλ της αρχαιότητας κρατήθηκε στην έρημο; — Λόγω της απιστίας. Δεν είδαν τι είχε ο Κύριος για αυτούς. Και ο λόγος που δεν είδαν, ήταν επειδή δεν πίστεψαν τον Θεό. Αν είχαν πιστέψει τον Θεό, θα είχαν δει αυτό που δεν είδαν. Και αυτό είναι το πρόβλημα με αυτόν τον λαό εδώ. Δεν έχουμε πιστέψει τα πράγματα που ειπώθηκαν στον Ισραήλ του παρελθόντος. Λέγονται σε εμάς όπως και σε εκείνους. Ακριβώς το ίδιο ευαγγέλιο κηρύσσεται σε εμάς όπως κηρύχθηκε και σε εκείνους.

TAM1897 Q1 29.10Ας φοβηθώμεν λοιπόν μήποτε, ενώ μένει εις ημάς επαγγελία να εισέλθωμεν εις την κατάπαυσιν αυτού, φανή τις εξ υμών ότι υστερήθη αυτής. Διότι ημείς ευηγγελίσθημεν, καθώς και εκείνοι· αλλά δεν ωφέλησεν εκείνους ο λόγος, τον οποίον ήκουσαν, επειδή δεν ήτο εις τους ακούσαντας ηνωμένος με την πίστιν. Διότι εισερχόμεθα εις την κατάπαυσιν ημείς οι πιστεύσαντες.

TAM1897 Q1 29.11Έτσι λοιπόν, αυτό που τους κράτησε έξω από τη γη είναι ακριβώς αυτό που μας κρατά έξω από τη γη. Και, όπως είπα χθες το βράδυ, δικαιωματικά δεν έχουμε καμία δουλειά εδώ, επειδή δεν θα έπρεπε να βρισκόμαστε στον κόσμο. Όπως ο Ισραήλ δεν είχε καμία δουλειά στην έρημο για σαράντα χρόνια, έτσι ούτε εμείς έχουμε κανέναν λόγο να βρισκόμαστε εδώ σε αυτή την έρημο. Ακούστε:—

TAM1897 Q1 29.12Δεν ήταν το θέλημα του Θεού να περιπλανώνται οι Ισραηλίτες σαράντα χρόνια στην έρημο. Η επιθυμία Του ήταν να τους οδηγήσει κατευθείαν στη γη Χαναάν και να τους εγκαταστήσει εκεί, έναν άγιο και ευτυχισμένο λαό. Αλλά «δια απιστίαν δεν ηδυνήθησαν να εισέλθωσι.» … Τα συνεχή ολισθήματα και η αποστασία τους τους έκαναν να απολεσθούν στην ερημιά και άλλοι παρουσιάστηκαν για να εισέλθουν στη Γη της Επαγγελίας. Ούτε και τώρα είναι θέλημα Θεού να βραδύνει τόσο πολύ η παρουσία του Χριστού και να παραμένει ο λαός Του τόσα πολλά χρόνια μέσα σ” αυτόν τον κόσμο της αμαρτίας και της θλίψης. Αλλά η απιστία τους χώρισε από το Θεό. Αφού αυτοί αρνήθηκαν να εκτελέσουν το έργο που τους είχε αναθέσει, άλλοι παρουσιάστηκαν για να κηρύξουν την αγγελία. Από ευσπλαχνία Του για τον κόσμο επιβραδύνει ο Χριστός την παρουσία Του, ώστε οι αμαρτωλοί να έχουν την ευκαιρία να ακούσουν την προειδοποίηση και να ζητήσουν να καταφύγουν σ” Αυτόν πριν ξεσπάσει η οργή του Θεού.

TAM1897 Q1 29.13Ούτε και τώρα είναι θέλημα Θεού να βραδύνει τόσο πολύ η παρουσία του Χριστού και να παραμένει ο λαός Του τόσα πολλά χρόνια μέσα σ” αυτόν τον κόσμο της αμαρτίας και της θλίψης. Αχ, εμείς είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτό. Δεν είναι έτσι; Πού βρίσκεται η ευθύνη; Σε τι είμαστε ένοχοι; — Στην απιστία. Αλλά τι υπήρχε στις καρδιές του Ισραήλ που προκάλεσε την απιστία τους; — Η Αίγυπτος, η Αίγυπτος, η Αίγυπτος. Τι, λοιπόν, υπήρχε στις καρδιές αυτού του λαού που προκάλεσε αυτή την απιστία και αυτή την απομάκρυνση από τον Θεό; — Η Αίγυπτος, τόσο σίγουρα όσο το προκάλεσε ποτέ η Αίγυπτος εκεί πέρα. Πνευματικά, αυτό που είναι η Αίγυπτος — ο κόσμος, η ειδωλολατρία, το σκοτάδι, που είναι η απιστία. Η λέξη «απιστία» τα εκφράζει όλα. Ξέρετε ότι η ίδια η λέξη «Αίγυπτος» είναι σύμβολο του σκοταδιού.

TAM1897 Q1 29.14Κοιτάξτε ξανά αυτό το απόσπασμα:

TAM1897 Q1 29.15Αν όλοι όσοι συνεργάστηκαν αρμονικά στο έργο του 1844 δέχονταν την αγγελία του τρίτου αγγέλου και τη μετέδιδαν με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός θα είχε επιτελέσει θαυμάσια πράγματα με τις προσπάθειές τους.

TAM1897 Q1 29.16Όπως ο Κύριος δρούσε δυναμικά μέσα από τις προσπάθειές τους στην αρχή του έργου, ποιος είναι ο λόγος της έλλειψης; — Η έλλειψη του Αγίου Πνεύματος. Η μόνη έλλειψη είναι η δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Αυτή είναι που μας δίνει τη δύναμη και που επιτελεί τα θαυμαστά έργα. Είναι το Άγιο Πνεύμα· και αν αυτό είχε γίνει δεκτό, «Ένας χείμαρρος φωτός θα είχε περιβάλει τον κόσμο.»

TAM1897 Q1 29.17Αυτό αναφέρεται στην Αποκάλυψη, στο δέκατο όγδοο κεφάλαιο: «είδον άγγελον καταβαίνοντα εκ του ουρανού, όστις είχεν εξουσίαν μεγάλην, και η γη εφωτίσθη εκ της δόξης αυτού». Αυτό είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που επισημαίνεται εδώ. Τι συγκρατεί αυτή την πλημμύρα φωτός; Μήπως αυτή η ροή φωτός περιμένει να ξεσπάσει πάνω στον κόσμο, από εκείνη την εποχή; — Ναι. Τι την έχει συγκρατήσει μετά το 1844; — Η απιστία. Τι την έχει κρατήσει πίσω από τότε; — Η απιστία. Δεν είναι λοιπόν καιρός να βρούμε απελευθέρωση από την αιγυπτιακή σκλαβιά; Ω, σκεφτείτε το! Το μήνυμα θα είχε κηρυχθεί με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος· ο Θεός θα είχε επιτελέσει θαυμάσια πράγματα με τις προσπάθειές τους. Ένας χείμαρρος φωτός θα είχε περιβάλει τον κόσμο. Εδώ και χρόνια πριν οι κάτοικοι της γης θα είχαν προειδοποιηθεί, η τελική φάση του έργου θα είχε επιτελεσθεί και ο Χριστός θα είχε ήδη εμφανιστεί για την απολύτρωση του λαού Του. Ω, ας μην καθυστερούμε πλέον! Γιατί να μην έχουμε απελευθέρωση από την Αίγυπτο, και από όλα όσα υπονοεί η λέξη αυτή — την πνευματική Αίγυπτο; Ας δοθεί το Άγιο Πνεύμα και ας φέρει αυτή την ισχυρή δύναμη να ενεργήσει για τους αμαρτωλούς· ώστε αυτή η πλημμύρα φωτός να φωτίσει τον κόσμο· ώστε ο κόσμος να προειδοποιηθεί· ώστε ο Χριστός να έρθει· ώστε να λυτρωθούμε από αυτόν τον κόσμο της αμαρτίας και της θλίψης.

TAM1897 Q1 30.1Τώρα βλέπετε την κατάσταση μέχρι εδώ. Το αιγυπτιακό σκοτάδι και η σκλαβιά μας έχουν κατακλύσει όλα αυτά τα χρόνια, τόσο σίγουρα όσο είχαν κατακλύσει τον Ισραήλ αφού διέσχισαν την Ερυθρά Θάλασσα και ενώ βρίσκονταν στην έρημο. Και ο Θεός προσφέρθηκε να θρέψει και αυτόν τον λαό με ψωμί από τον ουρανό — ψωμί που Εκείνος μπορεί να εγκρίνει, ψωμί που μπορεί να τους δώσει και που θα δημιουργήσει τέτοιες συνθήκες ώστε να μπορεί να τους ευλογήσει με κάθε πνευματική ευλογία. Αλλά εδώ τόσοι πολλοί ακόμα λένε: «Ω, η ψυχή μας απεχθάνεται αυτό το ελαφρύ ψωμί». Ας γυρίσουμε στην Αίγυπτο, όπου μπορούμε να έχουμε κρεμμύδια, πράσα και σκόρδα. Αν αυτό είναι μεταρρύθμιση υγείας, δεν θέλω τίποτα από όλα αυτά. Πού βρισκόμασταν; Θα επιτρέψουμε στον Κύριο να μας θρέψει; Θα δεχτούμε το μενού που μας προσφέρει ο Θεός; Ή θα λαχταράμε τα πράσα, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα, και τις κατσαρόλες με κρέας της Αιγύπτου; Αυτό είναι το ερώτημα.

TAM1897 Q1 30.2Έχετε πλέον συμφωνήσει ότι αυτή είναι η κατάσταση, ότι η αιγυπτιακή σκλαβιά είναι η αιτία όλων αυτών, και ότι η απιστία είναι η αιτία της αιγυπτιακής σκλαβιάς. Έχετε συμφωνήσει ότι δεν χρειάζεται τώρα, όπως δεν χρειαζόταν ούτε για τους άλλους, να περιμένουμε περισσότερο για να απελευθερωθούμε από την αιγυπτιακή σκλαβιά. Τώρα θα μελετήσουμε για μια στιγμή, πώς θα γίνει αυτή η απελευθέρωση· και το κλειδί βρίσκεται σε αυτά τα λόγια: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.»

TAM1897 Q1 30.3Ας στραφούμε στις εντολές του Θεού και ας τις εξετάσουμε για λίγο, στο εικοστό κεφάλαιο της Εξόδου. Αν χρειαζόταν κάποια περαιτέρω απόδειξη ότι βρισκόμαστε ακόμη υπό την επιρροή της αιγυπτιακής σκλαβιάς, ασφαλώς αυτό αποτελεί την τελική, αδιάσειστη απόδειξη. Μέχρι πολύ πρόσφατα, ούτε εσείς ούτε εγώ είχαμε δει ποτέ ένα αντίγραφο των δέκα εντολών, που εκδόθηκε από τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, το οποίο να περιείχε και τις δέκα εντολές. Εγώ δεν είχα δει ποτέ, μέχρι πολύ πρόσφατα. Και όμως έχουμε μιλήσει για την τήρηση των εντολών· έχουμε κηρύξει σε άλλους ανθρώπους για τις εντολές· έχουμε επισημάνει πώς η Ρώμη έχει αλλάξει τις εντολές και έχει παραλείψει την τέταρτη και έχει χωρίσει τη δέκατη, ενώ όλο αυτό το διάστημα εμείς οι ίδιοι, από τα δημοσιευμένα αντίγραφα των εντολών μας, ή από αυτά που αγοράσαμε και τα οποία είχε εκδώσει κάποιος άλλος, έχουμε παραλείψει και εμείς οι ίδιοι ένα μέρος των εντολών.

TAM1897 Q1 30.4Ο Θεός διακήρυξε τον νόμο Του από τον ουρανό. Μήπως είπε περισσότερα από όσα ανήκουν στις εντολές; Μήπως μίλησε πάρα πολύ; Μήπως είπε περισσότερα από όσα ήταν απαραίτητα; — Όχι· διότι ήταν τέλειος, και δεν υπήρχε τίποτα να προστεθεί όταν σταμάτησε να μιλάει. Λοιπόν, αφού δεν υπήρχε τίποτα να προστεθεί όταν σταμάτησε να μιλάει, μήπως άρχισε πριν χρειαστεί; Αφού δεν υπήρχε τίποτα να προστεθεί όταν σταμάτησε να μιλάει, υπάρχει κάτι πριν αρχίσει να μας μιλάει απευθείας για το καλό μας; Με άλλα λόγια, μήπως είπε μια λέξη παραπάνω ή μια λέξη λιγότερη; — Όχι! Όχι! Όχι!

TAM1897 Q1 30.5Ας δούμε, λοιπόν, τι είπε. Εδώ είναι: «Και ελάλησεν ο Θεός πάντας τους λόγους τούτους, λέγων, … Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού». Από εκεί αρχίζει; Αρχίζει να μιλάει λέγοντας: «Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού»; — Όχι. Εσείς αρχίσατε από εκεί; Ξέρετε ότι το κάνατε. Λοιπόν, αν ο Θεός δεν ξεκίνησε από εκεί, και εσείς κι εγώ ξεκινάμε από εκεί, μήπως παραλείπουμε κάτι που είπε, το οποίο είναι επίσης ουσιαστικό για το καλό μας; Από πού ξεκίνησε; Διαβάστε το. «Και ελάλησεν ο Θεός πάντας τους λόγους τούτους, λέγων, Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας. Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού.»

TAM1897 Q1 30.6Δεν βλέπετε ότι έχουμε παραλείψει ακριβώς αυτό που δείχνει την απελευθέρωση από την αιγυπτιακή δουλεία; Και γιατί το έχουμε παραλείψει; Ω, επειδή θεωρήσαμε ότι δεν έχουμε απελευθερωθεί από την Αίγυπτο — και αυτό είναι αλήθεια. Θεωρήσαμε ότι ποτέ δεν βγήκαμε από τη γη της Αιγύπτου — και λόγω της απιστίας μας αυτό είναι αλήθεια. Σκεφτήκαμε: «δεν εγείναμεν δούλοι εις ουδένα πώποτε». Όμως ήμασταν. Ήμασταν υποδουλωμένοι στον εαυτό μας, στη δύναμη της αμαρτίας — στην πνευματική Αίγυπτο. Αλλά απόψε υπάρχει απελευθέρωση από την αιγυπτιακή σκλαβιά, και ο Θεός καλεί εσάς και εμένα σε αυτή την απελευθέρωση από την αιγυπτιακή σκλαβιά. Και μας λέει απόψε, με φωνή βροντερή όπως από το Σινά, γεμάτη με τη σωτηρία του Ιησού Χριστού: «Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας.» Θα βγείτε; Θα παραδεχτείτε ότι σας έχει ελευθερώσει από τη γη της Αιγύπτου; Από τον οίκο της δουλείας; Αν όχι, γιατί όχι;

TAM1897 Q1 30.7Οι εχθροί μας μας το πετάνε στα μούτρα: «Ω, αυτές οι εντολές δεν είναι για μένα. Ποτέ δεν βγήκα από την Αίγυπτο». Οι εχθροί του νόμου του Θεού, οι εχθροί της σωτηρίας του Θεού, σας το πετάνε αυτό. Το έχουν πει σε μένα — σε όλους μας — ότι αυτός ο νόμος δεν δεσμεύει κανέναν εκτός από τους Εβραίους, επειδή κανείς δεν ελευθερώθηκε ποτέ από την αιγυπτιακή σκλαβιά εκτός από τους Εβραίους. Λένε: «Ω, δεν χρειάζεται να μου το κηρύττεις αυτό, εγώ ποτέ δεν βγήκα από την Αίγυπτο». Αυτό είναι αλήθεια, φυσικά· αλλά αυτό δεν τους τιμά. Εσείς και εγώ πρέπει να σταθούμε όρθιοι σαν εκείνους που έχουν λυτρωθεί από την αιγυπτιακή δουλεία, και να απαντήσουμε σε αυτό λέγοντας: «Δόξα στον Κύριο, εγώ βγήκα από την Αίγυπτο»· και, φτωχέ μου, απελπισμένε αδελφέ, αν δεν λυτρωθείς από την Αίγυπτο, θα χαθείς στη διαφθορά της Αιγύπτου.

TAM1897 Q1 30.8Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να τηρήσει αυτόν τον νόμο όσο βρίσκεται στην Αίγυπτο. Δεν μπορούσαν να το κάνουν. Ο Θεός τους ελευθέρωσε από την Αίγυπτο για να μπορέσουν να τηρήσουν τον νόμο. Το να βρίσκεσαι στην Αίγυπτο σημαίνει να βρίσκεσαι στην αμαρτία, και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τηρήσει τον νόμο του Θεού ενώ βρίσκεται στην αμαρτία· διότι η ίδια η αμαρτία είναι η παράβαση του νόμου. Φυσικά, δεν μπορείτε να τηρήσετε τις εντολές όσο βρίσκεστε στην Αίγυπτο. Δεν μπορείτε· ούτε εγώ μπορώ. Αλλά ας μας ελευθερώσει ο Κύριος, και τότε θα μπορούμε να τηρούμε τις εντολές, και όχι πριν από αυτό. Ο Κύριος το γνώριζε αυτό πολύ καλά· γι’ αυτό, όταν ζητούσε από τον Φαραώ να αφήσει τους γιους του Ισραήλ να φύγουν, είπε: «Εξαπόστειλον τον λαόν μου διά να με λατρεύση». Φυσικά δεν μπορούσαν να λατρεύουν τον Θεό στην Αίγυπτο. Ήθελε να τους ελευθερώσει, όχι μόνο σωματικά, αλλά και πνευματικά. Και τότε, όταν θα τους έδινε τον νόμο Του για να τον τηρούν, το πρώτο πράγμα που τους λέει είναι: «Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας», ώστε να μπορούν να τον τηρούν.

TAM1897 Q1 31.1Τι είδους νόμος είναι αυτός, άλλωστε; — Ένας πνευματικός νόμος. «εξεύρομεν ότι ο νόμος είναι πνευματικός». Ποια είναι, λοιπόν, η Αίγυπτος στον πρώτο στίχο του νόμου; — Είναι η πνευματική Αίγυπτος. «ο νόμος είναι πνευματικός». Η Αίγυπτος, λοιπόν, που αναφέρεται στον νόμο είναι η πνευματική Αίγυπτος, και αυτό σημαίνει για εσάς και για μένα απελευθέρωση από την πνευματική Αίγυπτο, που είναι απελευθέρωση από τη δουλεία της αμαρτίας.

TAM1897 Q1 31.2Σ. Χ. Λέιν.—Πιστεύετε ότι βγήκαν πνευματικά από την Αίγυπτο για λίγο;

TAM1897 Q1 31.3Είναι δύσκολο να πούμε. Ο Μωυσής ήταν πάντα, φυσικά· ο Χάλεβ ήταν πάντα· ο Ιησούς του Ναυή ήταν πάντα.

TAM1897 Q1 31.4Ε. Τζ. Γουάγκονερ.—Οι εβδομήντα πρεσβύτεροι είδαν τον Θεό.

TAM1897 Q1 31.5Ναι· είδαν τον Θεό. Είναι δύσκολο να πούμε, όμως, αν ο λαός είχε βγει από την Αίγυπτο. Ο Μωυσής ήταν πάντα έξω. Ακόμη και όταν βρισκόταν στη φυσική Αίγυπτο, ήταν πνευματικά έξω από αυτήν. Ο Χάλεβ και ο Ιησούς του Ναυή ήταν πάντα πνευματικά έξω από την Αίγυπτο. Στο θριαμβευτικό άσμα στην Ερυθρά Θάλασσα, ολόκληρος ο λαός, πιστεύω, ήταν πνευματικά έξω από την Αίγυπτο, αν είχαν παραμείνει σταθεροί σε αυτό. Όπως είπε ο Κύριος: «Μακάρι ο λαός μου να είχε ακούσει τη φωνή Μου και να είχε περπατήσει σύμφωνα με τους νόμους Μου, τότε θα είχα υποτάξει γρήγορα τους εχθρούς τους κάτω από αυτούς». Όμως, όταν δοκιμάστηκε η πίστη τους, με το πρώτο κιόλας βήμα που έκαναν, όταν βρέθηκαν στη Μερρά, όπου υπήρχε πικρό νερό, εγκατέλειψαν την πίστη τους και ευχήθηκαν να είχαν επιστρέψει πάλι στην Αίγυπτο. Όταν βιώνουμε μια πικρή εμπειρία, θα την εκλάβουμε ως απόδειξη ότι ο Κύριος μας έχει εγκαταλείψει; — Όχι· ας ευχαριστήσουμε τον Κύριο που αυτή η πικρή εμπειρία είναι για το καλό μας, και ο Θεός είναι ικανός να μετατρέψει το πικρό σε γλυκό.

TAM1897 Q1 31.6(Φωνή) Με συγχωρείτε, αδελφέ Τζόουνς, αλλά υπάρχει ένας στίχος — ο εικοστός έβδομος στίχος του ενδέκατου κεφαλαίου της Επιστολής προς Εβραίους — που δείχνει ότι ο Μωυσής απομακρύνθηκε από την Αίγυπτο ακριβώς εκεί, στην Αίγυπτο.

TAM1897 Q1 31.7Σίγουρα. Έτσι, ενώ σωματικά βρισκόταν στην Αίγυπτο, πνευματικά είχε βγει από την Αίγυπτο.

TAM1897 Q1 31.8Ε. Τζ. Γουάγκονερ.—οι λελυτρωμένοι του Κυρίου θέλουσιν … ελθεί εν αλαλαγμώ εις την Σιών.

TAM1897 Q1 31.9Ναι: και αν είχαν συνεχίσει να τραγουδούν το άσμα του Μωυσή, και με την πίστη με την οποία το τραγουδούσαν τότε, θα είχαν συνεχίσει να τραγουδούν μέχρι να φτάσουν στη γη. Και αυτό είναι που ο Θεός θέλει να έχουμε κατά νου. Θέλει να στρέψουμε τις καρδιές μας προς εκείνη την καλή γη· και τότε, με τις καρδιές μας να βρίσκονται εκεί, εκεί θα βρίσκεται και η λαχτάρα της ζωής μας. Και τότε ο Θεός θα μπορέσει σύντομα να γεμίσει τη ζωή μας με τη χαρά εκείνης της ευλογημένης γης. Και αυτό σημαίνει: ο Θεός μαζί μας.

TAM1897 Q1 31.10Ξέρετε πολύ καλά ότι ακόμα και τώρα, αντί η καρδιά να βρίσκεται σε εκείνη τη γη, βρίσκεται εδώ, σε αυτή τη γη. Για μερικούς από τους δικούς μας, το να ζητήσουμε από κάποιον να αποκοπεί από αυτή τη χώρα μοιάζει με προδοσία. Το να ζητήσουμε από κάποιον να αποκοπεί από αυτή τη χώρα, να πάει σε εκείνη τη γη και να αφήσει κατά μέρος τα αξιώματα και την πολιτική αυτού του έθνους, τους φαίνεται σχεδόν σαν επιβολή. Αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στην Αίγυπτο, αλλά ο Θεός τους έχει καλέσει να βγουν από την Αίγυπτο, να στρέψουν την καρδιά τους προς την καλύτερη χώρα, να τοποθετήσουν εκεί όλη την αγάπη τους και να εργαστούν για εκείνη τη χώρα με κάθε δύναμη της ύπαρξής τους· έτσι ώστε τα ρεύματα της χαράς και της δόξας από εκείνη τη γη να ρέουν στις καρδιές τους· έτσι ώστε όλος ο κόσμος και όλο το σύμπαν να γνωρίσουν ότι ο Θεός είναι αληθινά ο Θεός τους. Όταν αυτό γίνει, δεν θα χρειαστεί παρά λίγος χρόνος για να ολοκληρωθεί το έργο και να έρθει ο Κύριος.

TAM1897 Q1 31.11Όταν οι γιοι του Ισραήλ βρίσκονταν στην Ερυθρά Θάλασσα, η δύναμη του Θεού εκδηλώθηκε εκεί και εξέπληξε τα έθνη, σε τέτοιο βαθμό που, όταν οι κατάσκοποι μπήκαν στη γη, η Ραάβ είπε: «Ο φόβος και ο τρόμος για εσάς επικρατεί σε όλη τη γη, διότι έχουμε ακούσει τι έχει κάνει ο Θεός για εσάς, και οι καρδιές του λαού έχουν λιώσει». Αυτό είναι αλήθεια. Μια άλλη σκέψη σχετικά με την πνευματική Αίγυπτο: Είναι γραμμένο για τον Ιησού: «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Γιατί είναι γραμμένο αυτό για τον Ιησού; Γιατί πήγε ο Ιησούς στην Αίγυπτο; Γιατί τον πήγαν στην Αίγυπτο; Θα μπορούσε να είχε γλιτώσει από τη σφαγή των παιδιών που σκοτώθηκαν στη Βηθλεέμ, αν τον είχαν πάει σε μικρή απόσταση από εκείνο το μέρος, και δεν θα χρειαζόταν να πάει τόσο μακριά, μέχρι την Αίγυπτο. Δεν σφαγιάστηκαν όλα τα μικρά παιδιά στην Παλαιστίνη όταν εκδόθηκε το διάταγμα του Ηρώδη. Ήταν μόνο η Βηθλεέμ, οι περίχωροί της και τα προάστιά της. Η Βηθλεέμ απέχει μόλις έξι μίλια από την Ιερουσαλήμ, και τα παιδιά στην Ιερουσαλήμ δεν σφαγιάστηκαν· έτσι, ο Κύριος θα μπορούσε να είχε γλιτώσει αν τον είχαν μεταφέρει δέκα ή δώδεκα μίλια μακριά.

TAM1897 Q1 31.12Τότε γιατί μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο; — Για να εκπληρωθεί αυτό που είναι γραμμένο: «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Αυτός ήταν εμείς οι ίδιοι· εσείς κι εγώ. Αυτός ήταν εμείς οι ίδιοι· και όπως ο Θεός συνάντησε τον λαό Του στην Αίγυπτο και τον οδήγησε έξω, έτσι και ο Σωτήρας μας ήρθε εκεί όπου βρισκόμαστε, και ήταν όπως είμαστε εμείς, και κλήθηκε να βγει από την Αίγυπτο, δείχνοντας έτσι ότι όποιος θέλει να είναι όπως Αυτός, πρέπει και αυτός να βγει από την Αίγυπτο. Ήταν ο Υιός του Θεού, και κλήθηκε έξω από την Αίγυπτο, δείχνοντας έτσι ότι όλοι όσοι θέλουν να γίνουν υιοί του Θεού πρέπει επίσης να βγουν από την Αίγυπτο· διότι είναι γραμμένο για όλους, όπως και γι’ αυτόν: «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Είστε υιοί του Θεού; «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.»

TAM1897 Q1 31.13Πριν από λίγο είδαμε ότι πρέπει να βγούμε από την Αίγυπτο, για να τηρούμε τις εντολές του Θεού. Τώρα βλέπουμε ότι, για να ακολουθήσουμε τον Ιησού, πρέπει να κληθούμε να βγούμε από την Αίγυπτο. Το να τηρούμε τις εντολές του Θεού απαιτεί να βγούμε από την Αίγυπτο· η πίστη στον Ιησού απαιτεί επίσης να βγούμε από την Αίγυπτο. Και τα δύο αυτά εκφράζονται στην Αποκάλυψη 14:12: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.»

TAM1897 Q1 32.1Έτσι βλέπετε ότι από την αρχή μέχρι το τέλος υπάρχει μια πνευματική Αίγυπτος· και ολόκληρο το σχέδιο της σωτηρίας είναι απλώς η απελευθέρωση από την αιγυπτιακή σκλαβιά με τη δύναμη του Θεού· είναι το να κληθούμε να βγούμε από την Αίγυπτο στην ένδοξη ελευθερία των υιών του Θεού. Θα βγούμε λοιπόν από την Αίγυπτο, ώστε να υπηρετούμε πραγματικά τον Κύριο; Θα το κάνουμε αυτό, ώστε να τηρούμε αληθινά τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού; Τι θα κάνουμε; Θα φύγουμε από αυτή τη Συνέλευση παραμένοντας στην Αίγυπτο; Θα παραμείνουμε σε αυτή τη Συνέλευση και θα μείνουμε στην Αίγυπτο; Ω, δεν θα απελευθερωθούμε εντελώς από την Αίγυπτο και από όλα όσα υπονοεί αυτή η λέξη;

TAM1897 Q1 32.2Η απελευθέρωση είναι δωρεάν για εμάς, μας δίνεται. Ω, λοιπόν, ας ανοίξει κάθε καρδιά, ας στραφεί κάθε ψυχή προς τον Θεό και ας Τον αναζητήσει με την ομολογία της αμαρτίας, ώστε να απελευθερωθούμε από το σκοτάδι· και έτσι, πριν κλείσει η Συνέλευση, να απελευθερωθούμε στο ένδοξο φως και την ελευθερία των υιών του Θεού· διότι, «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Αυτό είναι που περιμένει. Θα Τον αφήσουμε να περιμένει; Και όταν έρθει εκείνη η στιγμή, αυτός ο λόγος θα εκπληρωθεί· το Άγγελμα του Τρίτου Αγγέλου θα κηρυχθεί με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος· ο Κύριος θα ενεργήσει δυναμικά μαζί με τις προσπάθειές μας· μια πλημμύρα φωτός θα χυθεί πάνω στον κόσμο· σύντομα οι κάτοικοι του κόσμου θα προειδοποιηθούν· το τελικό έργο θα ολοκληρωθεί· και ο Χριστός θα έρθει για τη λύτρωση του λαού Του. Ω, νομίζω ότι είμαστε πιο κοντά στην ώρα που ο Θεός θα μας ελευθερώσει από ό,τι έχουμε ονειρευτεί ποτέ. Η απελευθέρωση που προσφέρει ο Θεός είναι τόσο κοντά μας! Θα εισέλθουμε στη γη; Ο Ισραήλ απέτυχε επειδή δεν πίστεψε. Δεν είδαν θαυμαστά πράγματα στις υποσχέσεις Του. Αυτές οι υποσχέσεις είναι τώρα για εμάς. Πρέπει να είναι τόσο πραγματικές για εσάς και για μένα όσο ήταν για εκείνον όταν τις έδωσε στον Ισραήλ, για τον οποίο δεν ήταν πραγματικές.

TAM1897 Q1 32.3Ξέρετε ότι είναι γραμμένο:—

TAM1897 Q1 32.4Και είδον ως θάλασσαν υαλίνην μεμιγμένην με πυρ, και εκείνους οίτινες ενίκησαν κατά του θηρίου και κατά της εικόνος αυτού και κατά του χαράγματος αυτού και κατά του αριθμού του ονόματος αυτού ισταμένους επί την θάλασσαν την υαλίνην, έχοντας κιθάρας του Θεού. Και έψαλλον την ωδήν Μωϋσέως του δούλου του Θεού.

TAM1897 Q1 32.5Αχ, αλλά το άσμα του Μωυσή, του δούλου του Θεού, ήταν το άσμα της απελευθέρωσης από την αιγυπτιακή σκλαβιά· και εκείνοι που νικούν το θηρίο και το όνομά του και την εικόνα του και τον αριθμό του ονόματός του, —από τι απελευθερώνονται;— Απελευθερώνονται από την αιγυπτιακή σκλαβιά, τόσο σίγουρα όσο και ο Μωυσής. Και ψάλλουν το άσμα του Μωυσή, επειδή και αυτοί έχουν απελευθερωθεί από την αιγυπτιακή σκλαβιά. Η Αγία Γραφή είναι γεμάτη από αυτό. Πνευματικά βρισκόμασταν στην Αίγυπτο, και ω, ας μας ελευθερώσει ο Θεός από αυτήν. Τότε θα ψάλλουμε αυτό το άσμα στον Κύριο:—

TAM1897 Q1 32.6Ας ψάλλω προς τον Κύριον· διότι εδοξάσθη ενδόξως· τον ίππον και τον αναβάτην αυτού έρριψεν εις την θάλασσαν. Ο Κύριος είναι η δύναμίς μου και το άσμά μου, και εστάθη η σωτηρία μου· αυτός είναι Θεός μου και θα του ετοιμάσω κατοικία.

TAM1897 Q1 32.7Θα το κάνετε; Θα το κάνετε; θέλω κατοικεί εν αυτοίς και περιπατεί, και θέλω είσθαι Θεός αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου.

TAM1897 Q1 32.8Διά τούτο. Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε, λέγει Κύριος, και μη εγγίσητε ακάθαρτον, και εγώ θέλω σας δεχθή, και θέλω είσθαι Πατήρ σας, και σεις θέλετε είσθαι υιοί μου και θυγατέρες, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

TAM1897 Q1 32.9Αλλά, «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.»

TAM1897 Q1 32.10[Αυτός είναι] Θεός του πατρός μου, και θέλω υψώσει αυτόν. Ο Κύριος είναι δυνατός πολεμιστής· Κύριος το όνομα αυτού. Του Φαραώ τας αμάξας και το στράτευμα αυτού έρριψεν εις την θάλασσαν· και εκλεκτοί πολέμαρχοι αυτού κατεποντίσθησαν εν τη Ερυθρά θαλάσση. Αι άβυσσοι εσκέπασαν αυτούς· ως πέτρα κατεβυθίσθησαν εις τα βάθη. Η δεξιά σου, Κύριε, εδοξάσθη εις δύναμιν· η δεξιά σου, Κύριε, συνέτριψε τον εχθρόν. Και με το μέγεθος της υπεροχής σου εξωλόθρευσας τους υπεναντίους σου· εξαπέστειλας την οργήν σου και κατέφαγεν αυτούς ως καλάμην. Και με την πνοήν του θυμού σου τα ύδατα επεσωρεύθησαν ομού· τα κύματα εστάθησαν ως σωρός, αι άβυσσοι έπηξαν εν τω μέσω της θαλάσσης. Ο εχθρός είπε, Θέλω καταδιώξει, θέλω καταφθάσει, θέλω διαμοιρασθή τα λάφυρα· η ψυχή μου θέλει χορτασθή επ' αυτούς· θέλω σύρει την μάχαιράν μου, η χειρ μου θέλει αφανίσει αυτούς. Εφύσησας με τον άνεμόν σου και η θάλασσα εσκέπασεν αυτούς· κατεβυθίσθησαν ως μόλυβδος εις τα φοβερά ύδατα. Τις όμοιός σου Κύριε, μεταξύ των θεών; Τις όμοιός σου, ένδοξος εις αγιότητα, θαυμαστός εις ύμνους, ενεργών τεράστια; Εξέτεινας την δεξιάν σου, και η γη κατέπιεν αυτούς. Με το έλεός σου ώδήγησας τον λαόν τούτον, τον οποίον ελύτρωσας.

TAM1897 Q1 32.11Αυτό λέει: «ώδήγησας τον λαόν τούτον, τον οποίον ελύτρωσας». Σας λύτρωσε; Λυτρωμένοι από τι; — Λυτρωμένοι από την αμαρτία. Και η αμαρτία είναι η πνευματική Αίγυπτος.

TAM1897 Q1 32.12ώδήγησας αυτόν με την δύναμίν σου προς την κατοικίαν της αγιότητός σου. [Ας το κάνει.] Οι λαοί θέλουσιν ακούσει και φρίξει.

TAM1897 Q1 32.13Ήρθε η ώρα να ψάλλουμε το άσμα του Μωυσή. Θα το ψάλλουμε; Όμως δεν θα το ψάλλουμε στην Αίγυπτο. Δεν μπορείτε να το ψάλλετε αν βρίσκεστε στην Αίγυπτο, επειδή δεν μπορούσαν να το ψάλλουν μέχρι να ελευθερωθούν από την Αίγυπτο.

TAM1897 Q1 32.14Οι λαοί θέλουσιν ακούσει και φρίξει· πόνοι θέλουσι κατακυριεύσει τους κατοίκους της Παλαιστίνης. Τότε θέλουσιν εκπλαγή οι ηγεμόνες Εδώμ· τρόμος θέλει καταλάβει τους άρχοντας του Μωάβ· πάντες οι κάτοικοι της Χαναάν θέλουσιν αναλυθή. Φόβος και τρόμος θέλει επιπέσει επ' αυτούς· από του μεγέθους του βραχίονός σου θέλουσιν απολιθωθή, εωσού περάση ο λαός σου, Κύριε, εωσού περάση ο λαός ούτος, τον οποίον απέκτησας. Θέλεις εισαγάγει αυτούς.

TAM1897 Q1 32.15Ποιον θα φέρει μέσα; Τι λέτε; Ποιον θα φέρει ο Κύριος στην κατοικία Του; Εσάς; Έχετε βγει από την Αίγυπτο; «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Θα «φυτεύσει αυτούς εις το όρος της κληρονομίας σου, τον τόπον, Κύριε, τον οποίον ητοίμασας διά κατοικίαν σου». Τότε θα κατοικήσουμε εκεί με τον Κύριο, και έτσι θα είμαστε πάντα με τον Κύριο.

TAM1897 Q1 33.1το αγιαστήριον, Κύριε, το οποίον αι χείρες σου έστησαν. Ο Κύριος θέλει βασιλεύει εις τους αιώνας των αιώνων. Διότι εισήλθον οι ίπποι του Φαραώ εις την θάλασσαν μετά των αμαξών αυτού και μετά των ιππέων αυτού, και ο Κύριος έστρεψεν επ' αυτούς τα ύδατα της θαλάσσης· οι δε υιοί Ισραήλ επέρασαν διά ξηράς εν τω μέσω της θαλάσσης. Μαριάμ δε η προφήτις, η αδελφή του Ααρών έλαβε το τύμπανον εν τη χειρί αυτής και πάσαι αι γυναίκες εξήλθον κατόπιν αυτής μετά τυμπάνων και χορών. Και η Μαριάμ ανταπεκρίνετο προς αυτούς, λέγουσα, Ψάλλετε εις τον Κύριον· διότι εδοξάσθη ενδόξως· τον ίππον και τον αναβάτην αυτού έρριψεν εις θάλασσαν.

TAM1897 Q1 33.2«Από την Αίγυπτο σας κάλεσα», λέει ο Κύριος, και από την Αίγυπτο ήρθαμε. Τώρα λέει: «Εγώ είμαι ο Θεός σας, και εσείς είστε ο λαός Μου». «Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο εξαγαγών σε εκ γης Αιγύπτου, εξ οίκου δουλείας»· και: «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Και αυτό σημαίνει σήμερα όταν λέει: «Εδώ είναι, εδώ είναι» — «ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ αυτοί που τηρούν τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού».

TAM1897 Q1 33.3Η εκκλησία ψάλλει:—