Ιεραπόστολοι για τον Θεό

TAM1897 Q1 14.2Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 3 Μαρτίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο «General Conference Bulletin», Πρώτο Τρίμηνο, 1897, Τόμος 2, Αρ. 1, σ. 14-20.

TAM1897 Q1 14.3Το μάθημά μας χθες το βράδυ έκλεισε με την ίδρυση του πρώτου κράτους που είναι γνωστό στην ιστορία· στην πραγματικότητα, με την προέλευση του κράτους. Η Γραφή λέει για το βασίλειο του Νεβρώδ:—

TAM1897 Q1 14.4η αρχή της βασιλείας αυτού εστάθη Βαβυλών, και Ερέχ, και Αχάδ, και Χαλνέ, εν τη γη Σενναάρ. Εκ της γης εκείνης εξήλθεν ο Ασσούρ, και ωκοδόμησε την Νινευή.

TAM1897 Q1 14.5Η μετάφρασή μας αναφέρει: «Βγήκε ο Ασσούρ και έχτισε τη Νινευή». Όμως η πραγματική έννοια είναι, όπως την παραθέτει η περιθωριακή σημείωση: «Αυτός [ο Ασσούρ] βγήκε στην Ασσυρία και έχτισε τη Νινευή», καθώς και τις άλλες πόλεις που αναφέρονται εκεί. Έτσι, η αρχή του βασιλείου του ήταν στη Σενναάρ, και η επέκτασή του έφτασε μέχρι την Ασσυρία.

TAM1897 Q1 14.6Ο Νεβρώδ δεν ήταν απλώς ένας ισχυρός κυνηγός θηραμάτων, αλλά και διώκτης ανθρώπων. Και τη δύναμη που είχε αποκτήσει, την οποία έλαβε στα χέρια του μέσω της ίδρυσης και της επέκτασης του βασιλείου του, τη χρησιμοποίησε για να αναγκάσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν τη δύναμή του και τον θεό που υπηρετούσε. Έτσι, από το πρώτο κράτος που υπήρξε ποτέ στον κόσμο μέχρι το τελευταίο που θα υπάρξει ποτέ στον κόσμο, κάθε ένα από αυτά έχει χρησιμοποιήσει εναντίον του Θεού τη δύναμη που διέθετε.

TAM1897 Q1 14.7Θα το επαναλάβω: Κάθε κράτος, από το πρώτο που υπήρξε ποτέ, δηλαδή αυτό του Νεβρώδ, μέχρι το τελευταίο που θα υπάρξει ποτέ, δηλαδή αυτό εδώ, έχει χρησιμοποιήσει τη δύναμή του εναντίον του Θεού, εναντίον της αλήθειας Του, εναντίον του λαού Του, για να απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Θεό. Από την αρχή μέχρι το τέλος, αυτή είναι η ιστορία του καθενός από αυτά. Όταν ο κόσμος θα τελειώσει, αυτό θα είναι το ιστορικό των βασιλείων και των κρατών του κόσμου.

TAM1897 Q1 14.8Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το άρθρο της πρώτης σελίδας του περιοδικού «Review», της 14ης Απριλίου 1896: Ο αρχι-παραπλανητής «παρέσυρε τον λαό να προσκυνήσει είδωλα και έτσι απέκτησε την κυριαρχία πάνω στα γήινα βασίλεια. Θεωρούσε ότι το να είναι ο θεός αυτού του κόσμου ήταν το δεύτερο καλύτερο πράγμα μετά την κατάκτηση του θρόνου του Θεού στον ουρανό». Στην ιστορία που αναφέρθηκε στο προηγούμενο μάθημα, μπορείτε να δείτε πώς λειτούργησε το σχέδιο που αποκαλύφθηκε έτσι μέσω του Πνεύματος της προφητείας. Πρώτα, οι άνθρωποι έπεσαν στην ειδωλολατρία, και μετά στη μοναρχία. Και ο πρώτος που το έκανε αυτό ίδρυσε ένα κράτος, και ο ίδιος έγινε διώκτης των ανθρώπων με τη δύναμη που είχε αποκτήσει με αυτόν τον τρόπο. Αυτή είναι η ιστορία. Θα δείτε ότι αυτό επαναλήφθηκε και σε άλλα έθνη καθώς προχωράμε.

TAM1897 Q1 14.9Δεν πέρασε πολύς καιρός από τον Νεβρώδ μέχρις ότου, σε ολόκληρη τη χώρα, ο Θεός ξεχάστηκε από όλους εκτός από τον Αβραάμ μόνο. Μόνο ο Αβραάμ αναζήτησε και βρήκε τον Θεό· και με τον Αβραάμ ο Θεός έδωσε μια νέα αρχή στο ανθρώπινο γένος σύμφωνα με την οδό του Κυρίου. Τώρα προσέξτε τι είπε στον Αβραάμ. Λαμβάνοντας υπόψη όσα μελετήσαμε, λαμβάνοντας υπόψη όσα είχαμε μπροστά μας στο προηγούμενο μάθημα, και όσα σας επισήμανα μόλις τώρα, σκεφτείτε τι είπε ο Θεός στον Αβραάμ όταν ξεκίνησε μαζί του ένα νέο έθνος· δηλαδή, ένα έθνος του Θεού. Η Γένεση 12:1 μας λέει τι του είπε ο Κύριος στην αρχή. «Και ο Κύριος είπε στον Άβραμ: Βγες από»—τι;—«τη χώρα σου». Τι πρώτα;

TAM1897 Q1 14.10(Συνάθροιση) Τη χώρα σου.

TAM1897 Q1 14.11«και εκ της συγγενείας σου, και εκ του οίκου του πατρός σου, εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει». Τρία πράγματα είπε ο Θεός ότι ο Άβραμ πρέπει να αφήσει. Πρώτον, πρέπει να αφήσει, τι; — Τη χώρα του. Μετά; — Τους συγγενείς του. Μετά; — Το σπίτι του πατέρα του. Στο σπίτι του πατέρα του υπήρχαν ειδωλολάτρες. Η πατρίδα του ανάγκαζε τους ανθρώπους στην ειδωλολατρία· ήταν εναντίον του Θεού. Η πατρίδα του, οι συγγενείς του και το σπίτι του πατέρα του ήταν ειδωλολάτρες, και έπρεπε να τα αφήσει όλα. Ο Κύριος του έδειξε τη γη· αλλά του έδωσε την κυριότητά της; — «ουδέ βήμα ποδός». Όταν ο Θεός τον κάλεσε να φύγει από εκείνη τη χώρα, τον οδήγησε σε κάποια άλλη; — Όχι· αλλά «υπεσχέθη δε ότι θέλει δώσει αυτήν … εις αυτήν και εις το σπέρμα αυτού μετ' αυτόν». Τότε, όταν ο Θεός τον κάλεσε να φύγει από τη χώρα του και δεν τον οδήγησε σε κάποια άλλη, πού τον άφησε αυτό;

TAM1897 Q1 14.12(Συνάθροιση) Παρεπίδημος και ξένος.

TAM1897 Q1 14.13Αυτό άφησε τον εκπρόσωπο του Θεού σε αυτόν τον κόσμο, εντελώς χωρίς πατρίδα σε αυτόν τον κόσμο;

TAM1897 Q1 14.14Ωστόσο, ήταν εντελώς χωρίς πατρίδα; — Ω, αναζητούσε «μια καλύτερη πατρίδα, δηλαδή την ουράνια».

TAM1897 Q1 14.15Ας ανοίξουμε στο ενδέκατο κεφάλαιο της Επιστολής προς Εβραίους και ας το δούμε. Αρχίζουμε από το όγδοο εδάφιο:—

TAM1897 Q1 14.16Διά πίστεως υπήκουσεν ο Αβραάμ, ότε εκαλείτο να εξέλθη εις τον τόπον τον οποίον έμελλε να λάβη εις κληρονομίαν, και εξήλθε μη εξεύρων που υπάγει.

TAM1897 Q1 15.1Αλλά από πού έφυγε; — Από την πατρίδα του, χωρίς να ξέρει πού πήγαινε. «Διά πίστεως παρώκησεν εις την γην της επαγγελίας ως ξένην, κατοικήσας εν σκηναίς μετά Ισαάκ και Ιακώβ των συγκληρονόμων της αυτής επαγγελίας·». Ξέρετε ότι δεν του έδωσε καμία κληρονομιά, όχι, ούτε καν τόσο ώστε να πατήσει το πόδι του πάνω της· και όμως υποσχέθηκε να τη δώσει σ’ αυτόν και στο σπέρμα του μετά από αυτόν. Τον έβγαλε από τη δική του πατρίδα· και από καμία άλλη χώρα στη γη δεν του έδωσε ούτε τόσο χώρο ώστε να πατήσει το πόδι του. Έτσι, έμεινε εντελώς χωρίς πατρίδα στη γη. Γι’ αυτό είμαστε βέβαιοι· αλλά θυμηθείτε τι έλεγε ο Θεός. Ποιος ήταν ο Αβραάμ εκείνη την εποχή; — Ήταν «ο φίλος του Θεού», «ο πατέρας όλων όσων πιστεύουν στον Θεό». Είναι αυτός ο πατέρας σας; Έχετε πατρίδα σε αυτόν τον κόσμο;

TAM1897 Q1 15.2διότι περιέμενε την πόλιν την έχουσαν τα θεμέλια, της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είναι ο Θεός. Διά πίστεως και αυτή η Σάρρα έλαβε δύναμιν εις το να συλλάβη σπέρμα και παρά καιρόν ηλικίας εγέννησεν, επειδή εστοχάσθη πιστόν τον υποσχεθέντα. Διά τούτο και εξ ενός, μάλιστα νενεκρωμένου, εγεννήθησαν καθώς τα άστρα του ουρανού κατά το πλήθος, και ως η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης, ήτις δεν δύναται να αριθμηθή. Εν πίστει απέθανον ούτοι πάντες, μη λαβόντες τας επαγγελίας.

TAM1897 Q1 15.3Τι υποσχέθηκε ο Θεός όταν τον έβγαλε από τη χώρα του; Του υποσχέθηκε μια χώρα; — Ναι. Αλλά δεν απέκτησε χώρα σε αυτόν τον κόσμο· «αλλά μακρόθεν ιδόντες αυτάς και πεισθέντες και εγκολπωθέντες και ομολογήσαντες ότι είναι ξένοι και παρεπίδημοι επί της γης. Διότι οι λέγοντες τοιαύτα δεικνύουσιν ότι ζητούσι πατρίδα.» Μπορεί κάποιος να αναζητά μια πατρίδα όταν έχει ήδη μία; — Όχι· διότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να έχει δύο πατρίδες, όπως δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους.

TAM1897 Q1 15.4«Λοιπόν», λέει κάποιος, «ο Αβραάμ ήταν μακριά από τη δική του». Ναι, αλλά είχε την ευκαιρία να επιστρέψει αν το ήθελε. Αν την θεωρούσε ακόμα πατρίδα του, έτσι ώστε να την είχε στην καρδιά του, και αν είχε νοσταλγήσει την πατρίδα του όταν βρέθηκε οχτακόσια ή χίλια μίλια μακριά, και αν υπήρχε λιμός στη γη, και αν η παραμονή εκεί δεν έμοιαζε τόσο με εκδρομή όσο είχε φανταστεί, θα μπορούσε να είχε πει: «Θα ήθελα να δω τους δικούς μου εκεί ακόμα μια φορά, τις αγαπημένες παλιές πεδιάδες και τα οικεία δέντρα. Αν μπορούσα μόνο να το κάνω αυτό, τότε θα ήμουν πρόθυμος να επιστρέψω και να μείνω σε αυτό το πεδίο εργασίας για λίγο». Αν είχε σκεφτεί έτσι, θα είχε την ευκαιρία να επιστρέψει· διότι είναι γραμμένο: «Και εάν μεν ενεθυμούντο εκείνην, εξ ης εξήλθον, ήθελον ευρεί καιρόν να επιστρέψωσι·».

TAM1897 Q1 15.5Να την έχουν στο μυαλό τους· τι σημαίνει αυτό; — Αν είχαν το μυαλό τους γεμάτο από εκείνη τη χώρα από την οποία βγήκαν, θα μπορούσαν να είχαν την ευκαιρία να επιστρέψουν. Και θα την είχαν, επίσης· διότι τότε θα είχαν δημιουργήσει οι ίδιοι την ευκαιρία.

TAM1897 Q1 15.6τώρα όμως επιθυμούσι καλητέραν, τουτέστιν επουράνιον. Διά τούτο [γι’ αυτό, για τον λόγο αυτό] ο Θεός δεν επαισχύνεται αυτούς να λέγηται Θεός αυτών, διότι ητοίμασε δι' αυτούς πόλιν.

TAM1897 Q1 15.7Έχετε φύγει από τη χώρα σας; Ανοίξτε στην προς Ρωμαίους επιστολή, 4:1-12:—

TAM1897 Q1 15.8Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί ότι απήλαυσεν Αβραάμ ο πατήρ ημών κατά σάρκα; Διότι εάν ο Αβραάμ εδικαιώθη εκ των έργων, έχει καύχημα, αλλ' ουχί ενώπιον του Θεού. Επειδή τι λέγει η γραφή; «Και επίστευσεν Αβραάμ εις τον Θεόν, και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην.» Εις δε τον εργαζόμενον ο μισθός δεν λογίζεται ως χάρις, αλλ' ως χρέος· εις τον μη εργαζόμενον όμως, πιστεύοντα δε εις τον δικαιούντα τον ασεβή, η πίστις αυτού λογίζεται εις δικαιοσύνην, καθώς και ο Δαβίδ λέγει τον μακαρισμόν του ανθρώπου, εις τον οποίον ο Θεός λογίζεται δικαιοσύνην, χωρίς έργων· «Μακάριοι εκείνοι, των οποίων συνεχωρήθησαν αι ανομίαι και των οποίων εσκεπάσθησαν αι αμαρτίαι·» μακάριος ο άνθρωπος, εις τον οποίον ο Κύριος δεν θέλει λογίζεσθαι αμαρτίαν. Ούτος λοιπόν ο μακαρισμός γίνεται διά τους περιτετμημένους ή και διά τους απεριτμήτους; διότι λέγομεν ότι η πίστις ελογίσθη εις τον Αβραάμ εις δικαιοσύνην. Πως λοιπόν ελογίσθη; ότε ήτο εν περιτομή ή εν ακροβυστία; Ουχί εν περιτομή αλλ' εν ακροβυστία· και έλαβε το σημείον της περιτομής, σφραγίδα της δικαιοσύνης της εκ πίστεως της εν τη ακροβυστία, διά να ήναι αυτός πατήρ πάντων των πιστευόντων ενώ υπάρχουσιν εν τη ακροβυστία, διά να λογισθή και εις αυτούς η δικαιοσύνη, και πατήρ της περιτομής, ουχί μόνον εις τους περιτετμημένους, αλλά και εις τους περιπατούντας εις τα ίχνη της πίστεως του πατρός ημών Αβραάμ της εν τη ακροβυστία.

TAM1897 Q1 15.9Τώρα, αυτή η πίστη του πατέρα μας Αβραάμ, την οποία είχε ενώ ήταν ακόμη απερίτμητος, ήταν η πίστη που είχε όταν ο Θεός τον κάλεσε να φύγει από τη χώρα του, από τη συγγένειά του, από το πατρικό του σπίτι, και τον άφησε να κρέμεται στα χέρια του Θεού, χωρίς πατρίδα στον κόσμο. Και είναι πατέρας όλων όσων πιστεύουν, ακόμα κι αν δεν είναι περιτμημένοι· και όλων των άλλων επίσης, υπό την προϋπόθεση ότι όλοι ακολουθούμε τα βήματα εκείνης της πίστης που είχε όταν ήταν απερίτμητος. «εάν δε ήσθε του Χριστού, άρα είσθε σπέρμα του Αβραάμ και κατά την επαγγελίαν κληρονόμοι.»

TAM1897 Q1 15.10«το σπέρμα σου θέλει παροικήσει εν γη ουχί εαυτών». Είστε σπέρμα του; Είστε σπέρμα του Αβραάμ επειδή πιστεύετε στον Ιησού Χριστό; Είστε ξένοι στη γη όπου βρίσκεστε; — Αν είστε σπέρμα του, τότε είστε. Γιατί; — Επειδή δεν είναι η πατρίδα σας. Δεν είναι πια η πατρίδα σας.

TAM1897 Q1 15.11Τώρα, αυτό δεν είναι θεωρία. Αυτό έχει να κάνει με την πρακτική, καθημερινή θρησκεία. Ο αδελφός Νταν Τζόουνς χθες, όπως θυμάστε, μιλούσε για ιεραπόστολους που πηγαίνουν στο Μεξικό, και ήθελε ιεραπόστολους που θα πήγαιναν εκεί και θα έπαιρναν μαζί τους τις καρδιές τους. Δεν θέλει εκείνους που θα άφηναν τις καρδιές τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος, όταν πήγαιναν εκεί για να κάνουν ιεραποστολικό έργο· γιατί τότε δεν μπορούν να κάνουν ιεραποστολικό έργο.

TAM1897 Q1 15.12Ο Κύριος ήθελε ο Αβραάμ να είναι ιεραπόστολος για όλους τους ανθρώπους που θα συναντούσε στη συνέχεια πάνω στη γη· και αυτός ήταν. Αλλά ο Θεός ήξερε, και ο καθένας που βλέπει αυτό όπως το βλέπει ο Κύριος το ξέρει, ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ιεραπόστολος σε αυτόν τον κόσμο, αν έχει μια πατρίδα σε αυτόν τον κόσμο. Εσείς και εγώ δεν μπορούμε να είμαστε ιεραπόστολοι σε καμία άλλη χώρα, αν η Αμερική είναι η πατρίδα μας. Δεν μπορούμε να είμαστε ιεραπόστολοι στην Αμερική, όσο η Αμερική είναι η πατρίδα μας. Δεν μπορείτε να είστε ιεραπόστολοι ούτε καν στην ίδια σας την πατρίδα, αν δεν έχετε πρώτα βγει από τη χώρα σας. Έτσι είναι. Είναι στη φύση των πραγμάτων.

TAM1897 Q1 16.1Ερώτηση.—Πώς το τεκμηριώνετε αυτό;

TAM1897 Q1 16.2Δεν μπορούμε να το αποδείξουμε. Δεν προτίθεμαι να το αποδείξω. Ο Κύριος το έχει αποδείξει, και εσείς και εγώ πρέπει να το κατανοήσουμε και να το πιστέψουμε.

TAM1897 Q1 16.3Για ποιο λόγο είμαστε ιεραπόστολοι στον κόσμο; Ας το εξετάσουμε αυτό. Γιατί μας έχουν στείλει να γίνουμε ιεραπόστολοι; Ιεραπόστολοι τίνος; Ποιο είναι το ιεραποστολικό μας έργο; Ποιος είναι ο σκοπός του; Είμαστε ιεραπόστολοι για την Αμερική ή είμαστε ιεραπόστολοι για τον Θεό; Είναι η Αμερική η χώρα του Θεού, ανεξάρτητη από όλες τις άλλες στη γη; Δεν είναι αρκετά καλή για να είναι η χώρα του Θεού· και δεν είναι αρκετά καλή για τον λαό του Θεού, όσο καλή κι αν είναι.

TAM1897 Q1 16.4Εσείς και εγώ πρέπει να είμαστε ιεραπόστολοι για τον Θεό, να καλούμε τους ανθρώπους προς τον Θεό· να τους καλούμε από εκεί όπου βρίσκονται προς τον Θεό, από την αμαρτία προς τη δικαιοσύνη, από το σκοτάδι προς το φως, από τη χώρα όπου βρίσκονται, προς την καλύτερη χώρα που έχει ετοιμάσει ο Θεός.

TAM1897 Q1 16.5Τώρα, αν η Γερμανία είναι η πατρίδα μου —και αν η καρδιά μου βρίσκεται εκεί, τότε είναι η πατρίδα μου—, πώς μπορώ να καλέσω ανθρώπους σε μια χώρα στην οποία δεν ανήκω, που δεν είναι δική μου; Αν η Αμερική είναι η πατρίδα μου, πώς μπορώ να ασκήσω ιεραποστολικό έργο για λογαριασμό μιας άλλης χώρας; —Δεν είναι δυνατόν. Όταν ο Θεός θέλησε ο Αβραάμ να γίνει ιεραπόστολος για τον Θεό, ιεραπόστολος για λογαριασμό μιας χώρας στην οποία ο Θεός καλεί όλους τους ανθρώπους, τον έβαλε εκεί όπου θα μπορούσε πράγματι να είναι ιεραπόστολος για όλους τους ανθρώπους. Ο Θεός τον κάλεσε να γίνει ιεραπόστολος, και με αυτό έδωσε το παράδειγμα σε όλους τους ανθρώπους που θα έρχονταν μετά, για το τι σημαίνει να αρχίσει κανείς ιεραποστολικό έργο. Το πρώτο πράγμα είναι να βγείτε από τη χώρα σας. Έτσι, αν πρόκειται να γίνετε ιεραπόστολοι στη Νεμπράσκα, βγείτε από τη χώρα σας. Αν πρόκειται να γίνετε ιεραπόστολοι στο Μεξικό, βγείτε πρώτα από τη χώρα σας. Διότι, αν πρόκειται να γίνετε καθόλου ιεραπόστολοι πάνω στη γη, ο Κύριος σας λέει: «Βγες από τη χώρα σου·» και στη συνέχεια προσθέτει: «από τη χώρα σου και από το σπίτι του πατέρα σου». Όλα αυτά τα πράγματα εμποδίζουν το ιεραποστολικό έργο, μέχρι να απομακρυνθείτε από αυτά και να τα αφήσετε πίσω. Αλλά όταν έχετε φύγει από τη χώρα σας, από τους συγγενείς σας και από το σπίτι του πατέρα σας, τότε, όπου κι αν βρίσκεστε στη γη, είστε ιεραπόστολοι. Δεν χρειάζεται να γίνετε αυτό· είστε ήδη αυτό. «πας όστις εξ υμών δεν απαρνείται πάντα τα εαυτού υπάρχοντα, δεν δύναται να ήναι μαθητής μου.» Και «Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού». «Έξελθε εκ της γης σου, και εκ της συγγενείας σου, και εκ του οίκου του πατρός σου, εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει».

TAM1897 Q1 16.6Τώρα, όπως είπα πριν από λίγο, και το επαναλαμβάνω, αυτό είναι ο πρακτικός χριστιανισμός στην καθημερινότητα, όπως ήταν πάντα για όσους πιστεύουν στον Θεό.

TAM1897 Q1 16.7(Φωνή) Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να μένει στη Νεμπράσκα και όμως να βγει από τη χώρα του;

TAM1897 Q1 16.8Με το να γεννηθεί εκ νέου. Αν γεννήθηκε στη Νεμπράσκα, πρέπει να γεννηθεί εκ νέου. Αν γεννήθηκε στην Αμερική, ας γεννηθεί εκ νέου, και θα βγει από τη χώρα του. Αν γεννήθηκε στη Γερμανία, ας γεννηθεί εκ νέου, και θα βγει από τη χώρα του.

TAM1897 Q1 16.9Τώρα, αδελφοί, αυτό έχει μεγάλη σημασία. Δεν υπάρχει τίποτα σε αυτόν τον κόσμο που να έχει εμποδίσει το ιεραποστολικό μας έργο τόσο πολύ όσο αυτή η επαναλαμβανόμενη μετάβαση σε ένα ξένο πεδίο εργασίας και η προετοιμασία για επιστροφή σχεδόν αμέσως. Κάθε άνθρωπος μεταξύ των ιεραποστόλων των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας που έχει βρεθεί σε ξένη χώρα, γνωρίζει ότι αυτό είναι γεγονός. Και δεν χρειάζεται να βγει από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διαπιστώσει. Έχει μάλιστα προταθεί ότι θα ήταν σκόπιμο να εξασφαλιστεί ένα δεύτερο πλοίο για να φέρνει πίσω τους ιεραπόστολους που μεταφέρει το «Πίτκερν»· καθώς το «Πίτκερν» τους μεταφέρει, ας ακολουθεί ένα άλλο πλοίο σε σύντομο χρονικό διάστημα, όταν αρχίσουν να νοσταλγούν την πατρίδα τους, και ας τους φέρνει πίσω! Τώρα, αυτό το φαινόμενο πρέπει να σταματήσει, αλλιώς δεν θα γίνουμε ποτέ ιεραπόστολοι σε αυτή τη γη· ο Κύριος δεν θέλει κάτι τέτοιο.

TAM1897 Q1 16.10Αν η καρδιά σας είναι σε αυτή τη χώρα· ή αν η καρδιά σας είναι εδώ με τους συγγενείς σας· αν η καρδιά σας είναι εδώ στο σπίτι του πατέρα σας, —τότε, για το καλό της ψυχής σας και για το καλό του έργου του Θεού, μην απομακρυνθείτε από αυτό μέχρι να απομακρύνετε την καρδιά σας από όλα αυτά. Διότι όπου είναι η καρδιά σας, εκεί θα είναι και ο θησαυρός σας, και θα θέλετε να επιστρέψετε το συντομότερο δυνατό.

TAM1897 Q1 16.11Αν πάτε σε άλλη χώρα, ενώ η καρδιά σας δεν είναι εκεί, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα καλό όσο βρίσκεστε εκεί· θα είστε μπελάς για τον εαυτό σας και για όλους όσους βρίσκονται γύρω σας. Μην νομίζετε ότι δεν θα είστε· γιατί θα είστε.

TAM1897 Q1 16.12Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να γνωρίζουμε πού βρίσκεται το σπίτι μας — το σπίτι που δικαιωματικά μας ανήκει — και ότι δεν βρίσκεται πουθενά πάνω σε αυτή τη γη· ότι βρίσκεται στον ουρανό, και ότι πρέπει να πάμε εκεί σύντομα. Και τότε, όπου κι αν κληθείτε πάνω σε αυτή τη γη, να έχετε κατά νου ότι πηγαίνετε στο σπίτι σας. Τότε, είτε πάτε στα νησιά της Νότιας Θάλασσας, είτε στο Μεξικό, θα νιώθετε σαν στο σπίτι σας· και το ξέρετε αυτό, και είστε εκεί για να μείνετε στο σπίτι σας και να εργάζεστε για τον Θεό όπου κι αν βρίσκεστε, μέχρι να σας καλέσει σε άλλο πεδίο· και όταν φτάσετε εκεί, θα εξακολουθείτε να νιώθετε σαν στο σπίτι σας. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα βρίσκεστε ποτέ σε ξένο μέρος, και οι άνθρωποι δεν θα σας είναι ξένοι.

TAM1897 Q1 16.13Τώρα, αυτή η ιδέα του να έχετε μια πατρίδα σε αυτόν τον κόσμο λειτουργεί ακριβώς με αυτόν τον τρόπο. Όσον αφορά τις χώρες, η χώρα που είναι δική σας κυριαρχεί στο μυαλό σας· και αν πάτε σε μια άλλη χώρα, θα κάνετε συνεχώς συγκρίσεις μεταξύ αυτής της χώρας και της δικής σας. Τα μαθήματα που δίνετε, τα κηρύγματα που εκφωνείτε, η ίδια η επιρροή που σας συνοδεύει θα είναι τόσο διαποτισμένα από αυτήν, χωρίς να το συνειδητοποιείτε, ώστε οι άνθρωποι θα το αναγνωρίζουν συνεχώς. Έτσι, υπάρχει ένα εμπόδιο ανάμεσα σε εσάς και αυτούς, το οποίο δεν μπορείτε ποτέ να ξεπεράσετε, μέχρι να βγείτε από τη χώρα σας.

TAM1897 Q1 17.1Όσο αυτό το πράγμα βρίσκεται μέσα σας, υπάρχει ένα εμπόδιο ανάμεσα σε εσάς και σε αυτούς. Το έργο σας δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό, μέχρι να καταρριφθεί αυτό το εμπόδιο ανάμεσα σε εσάς και τους ανθρώπους, και να δουν ότι έχετε αποκοπεί από τη χώρα σας, από τους συγγενείς σας και από το πατρικό σας σπίτι. Όταν όμως βγείτε από τη χώρα σας, όταν αναγεννηθείτε, η καταγωγή σας βρίσκεται σε εκείνη την ουράνια χώρα· εκεί είναι το σπίτι σας· και αυτή είναι η μόνη γη για την οποία χτυπά η καρδιά σας. Τότε δεν θα υπάρχει κανένα εμπόδιο ανάμεσα σε εσάς και κανέναν πάνω σε αυτή τη γη, και θα μπορείτε να μεταφέρετε το ευαγγέλιο σε κάθε άνθρωπο αυτού του κόσμου. Θα συναντάτε έναν φίλο σε κάθε άνθρωπο που θα συναντάτε στη γη· δεν θα είναι ξένοι για εσάς.

TAM1897 Q1 17.2Στην πραγματικότητα, μπορείτε να πάτε ανάμεσα σε ανθρώπους σε άλλες χώρες, και θα διαπιστώσετε ότι είναι εξίσου καλοί με τους ανθρώπους σε αυτή εδώ. Το προπερσινό καλοκαίρι, βρέθηκα σε αρκετές από αυτές τις άλλες χώρες. Βρέθηκα στη Δανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, την Ελβετία, τη Βοημία, την Αυστρία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία, την Τουρκία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Αγγλία, την Ιρλανδία, τη Σκωτία — συνολικά, σε δεκαέξι διαφορετικές χώρες. Κάθε μία από αυτές τις χώρες, η καθεμία στη θέση της, ήταν για μένα εξίσου καλή με ό,τι ήταν ποτέ αυτή η χώρα.

TAM1897 Q1 17.3Σε πολλά πράγματα είναι ακριβώς ίδιες. Το νερό εκεί είναι ακριβώς όπως το νερό σε αυτή τη χώρα. Το γρασίδι μεγαλώνει εκεί ακριβώς όπως και σε αυτή τη χώρα — η κορυφή του μεγαλώνει προς τα πάνω. Τα δέντρα μεγαλώνουν εκεί ακριβώς όπως και σε αυτή τη χώρα, και είναι ακριβώς όπως τα δέντρα σε αυτή τη χώρα. Ακόμη και οι άνθρωποι έχουν το ίδιο σχήμα και γενική εμφάνιση ακριβώς όπως και σε αυτή τη χώρα. Λοιπόν, όταν οι λόφοι, οι βράχοι, το νερό, τα δέντρα, το γρασίδι και οι άνθρωποι εκεί είναι ακριβώς όπως σε αυτή τη χώρα, δεν είναι εξίσου καλοί με αυτούς; Δεν βλέπω καμία διαφορά.

TAM1897 Q1 17.4Πάστορας Μπάλεντζερ.—Θα είχατε την ίδια ελευθερία να μιλάτε για αυτά τα θέματα σε όλες αυτές τις χώρες όπως έχετε εδώ;

TAM1897 Q1 17.5Βεβαίως. Κήρυξα ακριβώς αυτά τα πράγματα σε εκείνες τις χώρες. Μπορείτε να κηρύξετε το ευαγγέλιο οπουδήποτε. Αδελφοί, συνάντησα καλούς ανθρώπους σε κάθε βήμα του δρόμου μου, και τίποτα άλλο παρά καλούς ανθρώπους. Δεν συνάντησα κανέναν άλλο τύπο. Ειλικρινά, δεν βρήκα. Άνθρωποι που ήταν εντελώς άγνωστοι — τους οποίους δεν είχα δει ποτέ πριν, τη γλώσσα των οποίων δεν μπορούσα να καταλάβω, και οι οποίοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη δική μου — έκαναν ό,τι μπορούσαν για να με βοηθήσουν, να μου δείξουν το δρόμο και να με στηρίξουν με κάθε δυνατό τρόπο. Στα μέρη όπου βρισκόμουν, τα χρήματα που είχα στην τσέπη μου ήταν το δικό τους νόμισμα. Δεν μπορούσα να τα διαβάσω. Όταν πήγαινα να πληρώσω το εισιτήριο του τραμ, να αγοράσω εισιτήριο για το τρένο ή οτιδήποτε παρόμοιο, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να δώσω αρκετά ώστε να είμαι σίγουρος, και να τους αφήσω να πάρουν ό,τι έπρεπε να πληρώσω γι’ αυτό, και το έπαιρναν, χωρίς να παίρνουν τίποτα παραπάνω, και μου έδιναν τα σωστά ρέστα.

TAM1897 Q1 17.6Σας λέω, αδελφοί, οι άνθρωποι είναι ακριβώς ίδιοι παντού. Η μόνη διαφορά είναι ότι σε μερικά μέρη είναι λίγο καλύτεροι από ό,τι σε άλλα. Αυτή είναι η μόνη διαφορά που διαπιστώνω. Και το ευαγγέλιο — το ευαγγέλιο είναι το ίδιο, το ξέρουμε, παντού στον κόσμο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Και αφού το Ευαγγέλιο είναι το ίδιο παντού, προσφέρεται σε όλη την ανθρωπότητα. Και αφού όλη η ανθρωπότητα είναι εξίσου όμοια και εξίσου ίδια όπως το Ευαγγέλιο, όταν μεταφέρετε το Ευαγγέλιο με τον τρόπο του Κυρίου και πηγαίνετε στους ανθρώπους με τον τρόπο του Κυρίου, θα διαπιστώσετε ότι λειτουργεί ακριβώς έτσι πάντα και παντού.

TAM1897 Q1 17.7Όσο ήμουν στη Δανία, αυτή, για μένα, ήταν πραγματικά η καλύτερη χώρα στη γη· και το απόλαυσα μαζί με τους ανθρώπους γύρω μου! Όσο ήμουν στη Νορβηγία, για μένα αυτή ήταν η καλύτερη χώρα στον κόσμο. Όταν ήμουν στην Τουρκία, για μένα αυτή ήταν η καλύτερη χώρα στη γη· και αν έπρεπε να αναζητήσω ένα πεδίο ιεραποστολής, θα πήγαινα κατευθείαν στην Τουρκία. Οι Τούρκοι είναι ακριβώς όπως και οι άλλοι άνθρωποι — καλοσυνάτοι και ευγενικοί όταν σας συναντούν στο δρόμο, αλλά και στην ύπαιθρο, όταν σας συναντούν στον δημόσιο δρόμο.

TAM1897 Q1 17.8Ο αδελφός Χόλσερ και εγώ έπρεπε να περιμένουμε ενώ το πλοίο ήταν αγκυροβολημένο στη Σμύρνη της Ασίας, και βγήκαμε να επισκεφτούμε τα ερείπια της Εφέσου. Αυτός προχώρησε πιο μακριά από εμένα, αλλά περπατήσαμε μαζί περίπου έξι μίλια μέσα στην ύπαιθρο, μόνοι μας. Πήγαμε ακριβώς όπως βγαίνετε στα χωράφια εδώ. Συναντήσαμε ανθρώπους στον κεντρικό δρόμο, ακριβώς όπως συμβαίνει εδώ. Δεν ένιωσα κανένα είδος κινδύνου, και δεν νομίζω ότι ένιωσε ούτε εκείνος. Δεν βρήκαμε τίποτα που να μας φοβίζει. Περιπλανηθήκαμε εκεί ακριβώς όπως θα κάναμε εδώ. Ήμασταν στη Νικομήδεια όταν οι Αρμένιοι έλεγαν ότι δεν ήταν καθόλου ασφαλές να βγεις από το σπίτι, και πάνω απ’ όλα, να σε δουν να περπατάς στους λόφους· όμως βγήκαμε από την πόλη και ανεβήκαμε στους λόφους, ενώ περιμέναμε το τρένο. Συναντήσαμε Τούρκους στο δρόμο με τις άμαξές τους και τα βόδια τους· τους βρήκαμε να ξεκουράζονται δίπλα στο δρόμο. Δεν φοβηθήκαμε. Δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος για εμάς. Υπήρχε ασφάλεια παντού.

TAM1897 Q1 17.9Σας λέω ότι σε κάθε μία από αυτές τις χώρες οι άνθρωποι είναι καλοί, καλοσυνάτοι, ευγενικοί και εξυπηρετικοί. Θα αφήσουν τη δουλειά τους για να σας κάνουν μια χάρη, να σας δείξουν το δρόμο, να σας βοηθήσουν να περάσετε από έναν δρόμο, να σας συνοδεύσουν ένα ή δύο τετράγωνα για να σας δείξουν το δρόμο, παρόλο που δεν σας έχουν ξαναδεί και δεν περιμένουν να σας ξαναδούν. Η καρδιά μου γέμισε με ευγενικά συναισθήματα προς αυτούς τους καλούς ανθρώπους παντού, και εύχομαι να μπορούσαν να έρθουν μαζί μας σε εκείνη την καλύτερη χώρα όπου θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί και να είμαστε ευγενικοί ο ένας προς τον άλλον πάντα. Όπως είπα πριν από λίγο, και όπως σας είπε χθες ο Ντ. Τ. Τζόουνς, αυτό βρίσκεται στη ρίζα του ιεραποστολικού έργου. Αυτό είναι. Υπήρξαν άνθρωποι που στάλθηκαν, πρόθυμοι και χαρούμενοι να πάνε σε ξένη αποστολή. Γι’ αυτό ξεκίνησαν, αυτές ήταν οι προθέσεις που δήλωναν· με μεγάλο κόστος έφτασαν εκεί. Μετά από λίγο καιρό, όμως, έρχεται ένα γράμμα που ικετεύει να γυρίσουν πίσω. «Ω, αφήστε με μόνο να γυρίσω σπίτι! Δεν σας ζητάω να πληρώσετε το ταξίδι της επιστροφής μου· απλώς αφήστε με να γυρίσω πίσω.»

TAM1897 Q1 18.1(Φωνή) Δίνει η Επιτροπή Εξωτερικών Αποστολών σε τέτοιους ανθρώπους την ευκαιρία να επιστρέψουν;

TAM1897 Q1 18.2Βεβαίως. Πώς θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά; Αυτό δεν είναι μια απλή ιστορία. Είναι γεγονός, αδελφοί. Αλλά αυτό δεν είναι ιεραποστολικό έργο. Φυσικά, η Επιτροπή Εξωτερικών Αποστολών δεν θα ήθελε τέτοια άτομα να παραμείνουν εκεί. Το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να τους αφήσουν να γυρίσουν σπίτι· γιατί το μόνο μέρος όπου μπορούσαν να κάνουν κάτι ήταν στο σπίτι τους. Η καρδιά τους ήταν στο σπίτι τους, στην Αμερική.

TAM1897 Q1 18.3Στην πραγματικότητα, μερικοί φοβόντουσαν τόσο πολύ ότι θα πέθαιναν αν έμεναν εκεί, που επέστρεψαν στην πατρίδα και πέθαναν. Αυτό είναι γεγονός. Δεν χρησιμοποιώ αυτή την έκφραση, ούτε το θέτω με αυτόν τον τρόπο για να παίζω με τα συναισθήματά σας, ή κάτι τέτοιο. Μερικοί άνθρωποι νοσταλγούσαν τόσο πολύ την πατρίδα τους που φοβόντουσαν ότι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν εκεί· και επέστρεψαν στην πατρίδα τους κατόπιν δικής τους επιθυμίας, και λίγο αργότερα πέθαναν. Δεν θα μπορούσαν να είχαν κάνει τίποτα λιγότερο από αυτό αν είχαν παραμείνει στο εξωτερικό.

TAM1897 Q1 18.4Ξέρω, και το ξέρετε κι εσείς, ότι πολλοί έχουν πάει σε αποστολές στο εξωτερικό με την ιδέα ότι πηγαίνουν περισσότερο για εκδρομή παρά για σκληρό ιεραποστολικό έργο. Και όταν διαπίστωσαν, στο τέλος του ταξιδιού, ότι δεν ήταν εκδρομή, αλλά κακουχία, ότι σήμαινε αυταπάρνηση, ασθένεια και υψηλό πυρετό, όλα αυτά έσβησαν πολύ σύντομα κάθε αίσθηση ότι επρόκειτο για εκδρομή. Δεν ήταν αυτό που είχαν στο μυαλό τους όταν ξεκίνησαν.

TAM1897 Q1 18.5Ξέρω, και το ξέρετε κι εσείς, ότι υπάρχει μια αύρα δόξας γύρω από αυτή την ιδέα του ιεραποστολικού έργου, στην αρχή. Αλλά θέλουμε να επικεντρωθούμε στα αδιάσειστα γεγονότα, να απομακρύνουμε το βλέμμα μας από την αύρα δόξας και να θυμηθούμε ότι ακριβώς πίσω από αυτήν υπάρχει μια σκληρή πραγματικότητα. Υπάρχει μια κάποια αύρα όταν επιβιβαζόμαστε στο τρένο ή στο πλοίο, με ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων και μεγάλη τελετή, καθώς ξεκινάμε την αποστολή, τιμώμενοι με αυτόν τον τρόπο· φυσικά αυτό είναι εντάξει, αλλά όσοι φεύγουν πρέπει να είναι σίγουροι ότι το μυαλό και η καρδιά τους είναι στραμμένα σε κάτι πιο ουσιαστικό από αυτό. Πρέπει να έχουν κατά νου ότι, ενώ οι αδελφοί είναι πρόθυμοι να τους συνοδεύσουν στο τρένο ή στο πλοίο και να χύσουν δάκρυα, αν χρειαστεί, κατά τον αποχαιρετισμό, πέρα από όλα αυτά, ο καθένας από αυτούς τους ιεραπόστολους δεν πρέπει να ξεχνά ότι πηγαίνει να αντιμετωπίσει κακουχίες, αδιέξοδα, κινδύνους και ασθένειες.

TAM1897 Q1 18.6Και ας θυμάται ότι όχι μόνο μπορεί να αντιμετωπίσει όλα αυτά, αλλά και να τα περάσει, χωρίς να φοβάται ότι θα πεθάνει. Ας είναι ο καθένας απόλυτα βέβαιος ότι είναι νεκρός πριν ξεκινήσει, και δεν θα φοβηθεί ότι θα πεθάνει όταν φτάσει εκεί. Αλλά αν δεν έχετε πεθάνει πριν ξεκινήσετε, τότε μην ξεκινήσετε μέχρι να είστε νεκροί· γιατί αλλιώς δεν θα ωφελήσετε ούτε τον εαυτό σας ούτε το έργο. Θα είστε μόνο ένα βάρος για όσους βρίσκονται εκεί — αν υπάρχουν εκεί πριν πάτε εσείς κάποιοι που είναι πιστοί.

TAM1897 Q1 18.7Αυτή είναι η αλήθεια, και το ξέρετε. Τότε γιατί να επιτρέψουμε να χαθεί από τα μάτια μας αυτό το πράγμα; Κάτι τέτοιο ήταν απαραίτητο στο έργο μας όλα αυτά τα χρόνια. Θα είχαν εξοικονομηθεί μεγάλα χρηματικά ποσά αν είχε επιβληθεί κάτι τέτοιο πριν ξεκινήσετε. Θα είχαν αποφευχθεί μεγάλα λάθη, και ένας τεράστιος όγκος δυστυχίας, αν είχε επιβληθεί αυτό το πράγμα, και μάλιστα πριν φύγουν οι εργάτες.

TAM1897 Q1 18.8Όπως είπα πριν από λίγο, αν είστε πραγματικά νεκροί πριν φύγετε, και όσο βρίσκεστε εκεί, δεν θα σας ενοχλεί και πολύ η προοπτική του θανάτου. Δεν σημαίνει ότι θα πεθάνετε επειδή αρρωστήσετε, αρρωστήσετε σοβαρά — ενώ καίγεστε από τον πυρετό. Δεν σημαίνει ότι θα πεθάνετε, και ότι πρέπει να σκεφτείτε ότι πρέπει να μαζέψετε τα πράγματά σας και να γυρίσετε σπίτι αμέσως μόλις ξεπεράσετε αυτό, ή γίνετε αρκετά καλά για να ξεκινήσετε.

TAM1897 Q1 18.9Γνωρίζω ιεραπόστολους, ίσως και εσείς, έναν συγκεκριμένα, και τη σύζυγό του, τους οποίους έχω στο μυαλό μου, που πήγαν σε αποστολή στο εξωτερικό. Ήταν και οι δύο νέοι. Κανείς από τους δύο, νομίζω, δεν ήταν πάνω από είκοσι δύο ετών· ο σύζυγος ήταν πιθανώς είκοσι τριών το πολύ. Πήγαν στο πεδίο δράσης τους και άρχισαν το έργο τους. Με την πάροδο του χρόνου, τους χτύπησε η ασθένεια. Η σύζυγος προσβλήθηκε πρώτη από τον τοπικό πυρετό και ήταν τρομερά άρρωστη — όσο άρρωστη μπορεί να γίνει κάποιος, υποθέτω, και να επιζήσει· αλλά κανένας από τους δύο δεν ένιωσε νοσταλγία για την πατρίδα παρά τον πυρετό. Επέμειναν γενναία· ο σύζυγος φρόντισε τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της, και μόλις αυτή κατάφερε με δυσκολία να καθίσει και να περπατήσει, ο ίδιος προσβλήθηκε από τον ίδιο πυρετό, τόσο σοβαρά όσο και εκείνη· και εκείνη, σε εκείνη την αδύναμη κατάσταση, τον φρόντισε. Αλλά τα πέρασαν όλα αυτά σαν γενναίοι χριστιανοί, δόξα τω Κυρίω. Βρίσκονται ακόμα σε εκείνο το πεδίο· είναι επιτυχημένοι στο πεδίο όπου βρίσκονται, και έχουν επιτύχει από την πρώτη μέρα που έφτασαν εκεί. Αυτό πρέπει να είναι το ιδανικό μας.

TAM1897 Q1 18.10Τώρα, δεν λέω ότι κανένας από όσους έφυγαν δεν έπρεπε ποτέ να επιστρέψει. Δεν λέω ότι κανένας από αυτούς δεν έπρεπε να επιστρέψει αμέσως μόλις έφτασαν στο πεδίο. Αλλά θέλω να πω, αδελφοί, ότι έπρεπε να γνωρίζουν πριν φύγουν, αν επρόκειτο να επιστρέψουν αμέσως ή όχι.

TAM1897 Q1 18.11Το γεγονός ότι η Επιτροπή Αποστολών πιστεύει ότι θα μπορούσατε να γίνετε καλοί ιεραπόστολοι δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη για να αποφασίσετε να αναχωρήσετε για αποστολή στο εξωτερικό. Πρέπει να γνωρίζετε οι ίδιοι ότι ο Θεός σας καλεί να πάτε εκεί· και ότι πηγαίνετε εκεί επειδή ο Θεός σας θέλει εκεί, σε εκείνο το μέρος. Τότε, όταν πάτε, θα πάτε επειδή ο Θεός σας καλεί, και θα γνωρίζετε ότι είναι μαζί σας καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού σας. Θα ξέρετε ότι είναι μαζί σας όταν φτάσετε εκεί· και δεν θα σας τρομάξουν οι δυσκολίες, ούτε θα σας αποθαρρύνουν οι κακουχίες, ούτε θα σας κάνουν να γυρίσετε πίσω οι ασθένειες, ούτε καν η προοπτική του θανάτου.

TAM1897 Q1 19.1Αν φτάσετε πράγματι μπροστά στον σωματικό θάνατο, δεν ξέρετε πόσο υπονομεύετε το έργο αν φύγετε για να τον αποφύγετε. Εσείς και εγώ, κάθε χριστιανός, και ειδικά κάθε χριστιανός Αντβεντιστής της Εβδόμης Ημέρας, επειδή πρόκειται για χριστιανική εμπειρία, πρέπει να κατανοήσουμε αυτή τη μοναδική ζωντανή αρχή: ότι το έργο του χριστιανού δεν τελειώνει όταν πεθάνει σωματικά. Αν είναι πιστός στο έργο του όσο ζει και πεθάνει στη θέση του, το έργο του συνεχίζεται μετά το θάνατό του.

TAM1897 Q1 19.2Αυτό είναι γεγονός. Αν ακολουθήσετε το κάλεσμα του Θεού, αν πάτε με τον Θεό μαζί σας, και αν πεθάνετε πριν φύγετε, αν είστε ο τύπος του ιεραπόστολου που καλεί ο Θεός — ο τύπος που ήταν ο Αβραάμ —, πρέπει εσείς οι ίδιοι να γνωρίζετε για τον εαυτό σας, ενώπιον του Θεού, υπό τον Θεό και μαζί με τον Θεό, ότι αυτή είναι η θέλησή Του όσον αφορά εσάς.

TAM1897 Q1 19.3Το ότι έχετε σήμερα την πεποίθηση ότι πρέπει να πάτε ως ιεραπόστολοι δεν αποτελεί απόδειξη ότι πρέπει να ξεκινήσετε από αυτή τη Συνέλευση για να πάτε σε εκείνο το πεδίο. Αν η πεποίθησή σας είναι σωστή και καλή, θα διαρκέσει. Αν δεν είναι το σωστό είδος πεποίθησης, δεν πρέπει να διαρκέσει. Πρέπει να χαλάσει το συντομότερο δυνατό. Και αν πρέπει να την κρατήσετε για λίγο και χαλάσει, είναι καλύτερο να χαλάσει εδώ παρά αφού βρεθείτε στο πεδίο.

TAM1897 Q1 19.4Αν η πεποίθησή σας προέρχεται από τον Κύριο, είναι καλή και θα παραμείνει. Ο Δαβίδ είχε την πεποίθηση για είκοσι χρόνια ότι επρόκειτο να γίνει βασιλιάς του Ισραήλ. Αλλά δεν ανυπομονούσε καθόλου να έρθει η στιγμή που θα γινόταν βασιλιάς του Ισραήλ. Δεν βίαζε τα πράγματα. Όταν όλα ήταν στα χέρια του, δεν κούνησε ούτε δάχτυλο για να ανέβει στον θρόνο. Είχε μια πεποίθηση που ήταν αρκετά καλή για να την διατηρήσει για είκοσι χρόνια· και όταν ο Κύριος τον δοκίμασε και μπόρεσε να τον εμπιστευτεί, τον έφερε ο ίδιος στον θρόνο.

TAM1897 Q1 19.5Έτσι, μπορεί να έχετε μια πεποίθηση σχετικά με ένα συγκεκριμένο πεδίο. Μπορεί να προέρχεται από τον Θεό. Τώρα, μην επιχειρήσετε να υλοποιήσετε τη δική σας ιδέα, είτε η Επιτροπή Αποστολών πιστεύει σε αυτήν είτε όχι, είτε η Συνέλευση πιστεύει σε αυτήν είτε όχι. Απλώς περιμένετε τον Θεό, και αφήστε Τον να πει στους άλλους ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Όταν περιμένουμε έτσι τον Θεό, και μετά προχωράμε, ο Κύριος μας συνοδεύει, και το γνωρίζουμε· και είναι μαζί μας όσο βρισκόμαστε εκεί, και το γνωρίζουμε. Αυτή είναι η θέση μας, και θα παραμείνουμε σε αυτή τη θέση μέχρι ο Θεός να μας καλέσει να φύγουμε. Και αν μας έχει χρησιμοποιήσει εκεί όσο μπορεί, αποτελεσματικά, όσο είμαστε ζωντανοί· και μπορεί να αξιοποιήσει την επιρροή σας καλύτερα αν είστε νεκροί· τότε αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να ξαπλώσετε για να πεθάνετε απλώς ως ευτυχισμένοι χριστιανοί· γνωρίζοντας ότι ο Θεός θα συνεχίσει το έργο σας μετά το θάνατό σας. Η πεποίθηση που ο Θεός έβαλε στις καρδιές των ανθρώπων μέσω εσάς, όσο ήσασταν ζωντανοί και τους μιλούσατε, θα εμβαθυνθεί, θα ενισχυθεί και θα αναζωογονηθεί από το καλό σας παράδειγμα, αφού πεθάνετε· και μέσω αυτού θα οδηγηθούν στον Ιησού Χριστό.

TAM1897 Q1 19.6Είστε, λοιπόν, πρόθυμοι ο Θεός να κηρύξει το Ευαγγέλιο τόσο μέσω του θανάτου σας όσο και μέσω της ζωής σας; Είστε πρόθυμοι να κηρύξει το Ευαγγέλιο μέσω εσάς, όταν θα είστε νεκροί, σωματικά νεκροί και ενταφιασμένοι, με την ίδια βεβαιότητα που είστε πρόθυμοι να κηρύξει το Ευαγγέλιο μαζί σας, ενώ είστε ζωντανοί και περπατάτε πάνω στη γη; Αν δεν είστε, δεν είστε έτοιμοι να αναλάβετε μια αποστολή.

TAM1897 Q1 19.7Τώρα θα διαβάσω αυτό από τις Γραφές. Ανοίξτε στο πρώτο κεφάλαιο της Επιστολής προς Φιλιππησίους. Εκεί βρίσκεται το παράδειγμα εκείνου του ιεραπόστολου τον οποίο ο Θεός κάλεσε, ως πρότυπο για εσάς, ως παράδειγμα για όλους όσους θα πιστέψουν στη συνέχεια στον Ιησού Χριστό, για αιώνια ζωή. Θυμάστε τις κακουχίες του Παύλου. Θυμάστε τις περιπέτειές του, τις δοκιμασίες του, τους διωγμούς του, τα μαστιγώματά του, τους κινδύνους που αντιμετώπιζε παντού· και γνωρίζετε ότι ποτέ δεν δίστασε, όπου κι αν βρισκόταν.

TAM1897 Q1 19.8Θέλω δε να εξεύρητε, αδελφοί, ότι τα συμβάντα εις εμέ συνέτρεξαν μάλλον εις πρόοδον του ευαγγελίου, ώστε τα διά τον Χριστόν δεσμά μου έγειναν φανερά εις όλον το πραιτώριον και εις πάντας τους λοιπούς, Στίχοι 12, 13.

TAM1897 Q1 19.9Όταν γράφτηκε αυτό, δεν γνώριζε ποια μέρα θα εφαρμοζόταν το διάταγμα του αυτοκράτορα και θα εκτελούνταν ο ίδιος. Το περίμενε αυτό. Τώρα σκεφτείτε όλα αυτά τα πράγματα που πέρασε. Τα μαστιγώματα, οι δοκιμασίες, οι διωγμοί, οι κίνδυνοι, οι ληστείες, το ότι λιθοβολήθηκε μια φορά και σύρθηκε έξω από την πόλη και αφέθηκε για νεκρός. Τώρα λέει: «Θα ήθελα να καταλάβετε ότι αυτά τα πράγματα μου συνέβησαν για την προώθηση του Ευαγγελίου». Τι έκανε ο Θεός μέσα από κάθε μία από αυτές τις δοκιμασίες, τα παθήματα και τους κινδύνους;—Χρησιμοποιούσε αυτόν τον άνθρωπο για να κηρύξει το Ευαγγέλιο μέσω αυτού, έτσι ώστε όταν εκείνοι οι άνθρωποι τον λιθοβόλησαν, τον έσυραν έξω από την πόλη και τον άφησαν για νεκρό, το Άγιο Πνεύμα του Θεού έβαζε στις καρδιές τους τη σφραγίδα της αλήθειας Του, ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν από τον Θεό, ότι το μήνυμα που τους έφερε ήταν από τον Θεό· και αν επαναστάτησαν εναντίον του, η καταδίκη τους σφραγίστηκε· και αν υποτάχθηκαν σε αυτό, σώθηκαν.

TAM1897 Q1 19.10Αυτό είναι που ο Θεός πρόκειται να κάνει μέσω μας. Ο μόνος λόγος για τον οποίο βρισκόμαστε στον κόσμο είναι για να κηρύξει ο Θεός το Ευαγγέλιο μέσω μας. Δεν το κάνουμε τόσο εμείς, όσο το κάνει ο Θεός μέσω μας, είτε με λόγο είτε με επιρροή· και ο Θεός μπορεί να το κάνει εξίσου καλά με επιρροή όσο και με λόγο. Ο Θεός θα βάλει το Ευαγγέλιο τόσο στην επιρροή μας όσο και στα λόγια μας. Κηρύττουμε πάντα τόσο με την επιρροή μας όσο και με τα λόγια μας.

TAM1897 Q1 19.11και οι πλειότεροι των εν Κυρίω αδελφών πεποιθότες εις τα δεσμά μου τολμώσι περισσότερον να κηρύττωσιν αφόβως τον λόγον. Τινές μεν και διά φθόνον και έριδα, τινές δε και από καλής θελήσεως κηρύττουσι τον Χριστόν· οι μεν κηρύττουσιν εξ αντιζηλίας τον Χριστόν, ουχί εν καθαρότητι, νομίζοντες ότι προσθέτουσι θλίψιν εις τα δεσμά μου· οι δε εξ αγάπης, εξεύροντες ότι είμαι τεταγμένος εις απολογίαν του ευαγγελίου. Τι λοιπόν πλην κατά πάντα τρόπον, είτε επί προφάσει είτε τη αληθεία, ο Χριστός κηρύττεται· και εις τούτο χαίρω αλλά και θέλω χαίρει. Διότι εξεύρω ότι τούτο θέλει αποβή εις εμέ προς σωτηρίαν διά της δεήσεώς σας και διά της βοηθείας, του Πνεύματος του Ιησού Χριστού, κατά την σταθεράν προσδοκίαν και ελπίδα μου ότι δεν θέλω αισχυνθή εις ουδέν, αλλά μετά πάσης παρρησίας ως πάντοτε και τώρα θέλει μεγαλυνθή ο Χριστός εν τω σώματί μου είτε διά ζωής είτε διά θανάτου.

TAM1897 Q1 20.1Δεν είναι γραμμένο, λοιπόν, ότι ο Θεός θα χρησιμοποιήσει έναν νεκρό για να μεγαλύνει το ευαγγέλιο και τη δόξα του Ιησού Χριστού; Είστε πρόθυμοι να το κάνει μέσω σας, όταν μπορεί να το κάνει καλύτερα με εσάς νεκρούς παρά αν είστε ζωντανοί; Νεκροί πράγματι, αλλά ζωντανοί γι’ Αυτόν. Τότε δεν βλέπετε ότι, με αυτή την καλή έννοια, ο χριστιανός δεν πεθαίνει ποτέ; «διότι πάντες ζώσι εν αυτώ.» «Εάν τε λοιπόν ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου είμεθα.» Είστε; Αν είστε του Κυρίου όσο ζείτε, είστε του Κυρίου και όταν πεθάνετε. Και με την ίδια βεβαιότητα που ο Θεός σας χρησιμοποιεί όσο ζείτε για να κηρύξετε το Ευαγγέλιο, θα σας χρησιμοποιήσει και όταν πεθάνετε, για να κηρύξετε το Ευαγγέλιο. Και το έργο σας δεν θα σταματήσει όταν πεθάνετε. Όσο σίγουρα το έργο σας είναι έργο του Χριστού όσο ζείτε, τόσο θα συνεχιστεί όταν πεθάνετε. Η επιρροή σας θα είναι αισθητή, και ο Θεός θα κάνει πράγματα μέσω σας μετά το θάνατό σας, τα οποία δεν μπορεί να κάνει τόσο καλά όσο ζείτε.

TAM1897 Q1 20.2Ας υποθέσουμε ότι ο Παύλος θα πέθαινε. Το περίμενε. Κοιτάξτε το δέκατο έβδομο εδάφιο του επόμενου κεφαλαίου. Αλλά, παρεμπιπτόντως, εν όψει αυτού, τι έκανε όλο αυτό το διάστημα; «εις τούτο χαίρω αλλά και θέλω χαίρει.»

TAM1897 Q1 20.3«Αλλ' εάν και προσφέρω εμαυτόν σπονδήν επί της θυσίας και λειτουργίας της πίστεώς σας, χαίρω και συγχαίρω μετά πάντων υμών». Σε τι αναφερόταν όταν είπε: «εάν και προσφέρω εμαυτόν σπονδήν επί της θυσίας και λειτουργίας της πίστεώς σας»; Περίμενε καθημερινά ότι θα προσφερόταν ως θυσία της πίστης του Ιησού Χριστού. Τι έκανε γι’ αυτό; — «χαίρω και συγχαίρω μετά πάντων υμών». Τι έπρεπε να κάνουν εκείνοι; — «ωσαύτως δε και σεις χαίρετε και συγχαίρετε μετ' εμού.»

TAM1897 Q1 20.4Περίμενε μήπως οι Φιλιππήσιοι να χαρούν μαζί του όταν θα του έκοβαν το κεφάλι; — Ναι· έτσι λέει. Αδελφοί, όταν συνειδητοποιήσουμε ότι το έργο του χριστιανού δεν σταματά όταν πεθάνει, δεν θα ασχολούμαστε τόσο πολύ με το να εγκρίνουμε και να στέλνουμε συλλυπητήρια ψηφίσματα στους ανθρώπους επειδή κάποιος πέθανε. Δόξα τω Κυρίω, που, αν και έχει πεθάνει, το έργο του συνεχίζεται. Χαρείτε γι’ αυτό — όχι επειδή πέθανε, αλλά επειδή το έργο του συνεχίζεται· επειδή ο Θεός τον χρησιμοποιεί καλύτερα έτσι απ’ ό,τι αν ήταν ζωντανός.

TAM1897 Q1 20.5Γι’ αυτό ας αφήσουμε τον Θεό να μπει και να καταλάβει όλο τον χώρο μέσα μας, ώστε να αγαπάμε τον Θεό με όλη την καρδιά, και με όλη την ψυχή, και με όλο το νου, και με όλη τη δύναμη. Αυτό σημαίνει να είσαι ιεραπόστολος.

TAM1897 Q1 20.6Και το πρώτο πράγμα απ’ όλα, για να γίνεις τέτοιος ιεραπόστολος, είναι: «βγες από τη χώρα σου».