Έξω από τη Βαβυλώνα και την Αίγυπτο
TAM1897 Q1 45.8Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Δευτέρας, 15 Μαρτίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο «General Conference Bulletin», Πρώτο Τρίμηνο, 1897, Τόμος 2, Αρ. 1, σελ. 45-54.
TAM1897 Q1 45.9Στο χθεσινό μας μάθημα φτάσαμε σε ένα σημείο της ιστορίας του Ιούδα όπου οι ταραχές από την Ασσυρία πλημμύριζαν τη γη σαν πλημμύρα. Επιθυμούσαν να ξεφύγουν από αυτές, και ο Κύριος τους καλούσε να Τον αναζητήσουν με όλη τους την καρδιά, ώστε να τους ελευθερώσει. Προσπαθούσαν, μέσω συμμαχιών και συνασπισμών με την Αίγυπτο, να ελευθερωθούν μόνοι τους.
TAM1897 Q1 45.10Έτσι συνεχίστηκε η κατάσταση μέχρι που έφτασαν σε ένα σημείο στη ζωή του Εζεκία όπου κάθε βοήθεια από την Αίγυπτο είχε διακοπεί εντελώς, όχι επειδή το ήθελε αυτός, αλλά επειδή έτσι είχαν τα πράγματα. Ο βασιλιάς της Ασσυρίας είχε περάσει ανάμεσα στην Ιερουσαλήμ και τη Μεσόγειο Θάλασσα και είχε τοποθετηθεί ανάμεσα στους στρατούς της Αιγύπτου και της Ιερουσαλήμ, ώστε να εμποδίσει τη συνένωση των δυνάμεων του Ιούδα και της Αιγύπτου. Έτσι, μπορούσε να νικήσει τον καθένα από αυτούς ξεχωριστά.
TAM1897 Q1 45.11Την πρώτη φορά που ο Σενναχειρείμ εισέβαλε εναντίον της Ιερουσαλήμ, έκανε το ίδιο, και ο Εζεκίας έσφαλε τόσο πολύ που αναγράφεται στις Γραφές ότι βγήκε να συναντήσει τον βασιλιά της Ασσυρίας και του είπε: «Ημάρτησα· απόστρεψον απ' εμού· ό,τι επιβάλης επ' εμέ, θέλω βαστάσει αυτό.» Και ο βασιλιάς της Ασσυρίας του επέβαλε τριάντα τάλαντα χρυσού και τριακόσια τάλαντα αργύρου, και ο Εζεκίας αναγκάστηκε να λεηλατήσει τον οίκο του Θεού για να πληρώσει τον φόρο.
TAM1897 Q1 45.12Η αιτία αυτής της ταραχής ήταν ότι ο λαός της Ακκαρών είχε εξεγερθεί εναντίον του λαού της Ασσυρίας· ο βασιλιάς όμως της Ακκαρών ήταν πιστός στον βασιλιά της Ασσυρίας και δεν ήθελε να συμμετάσχει στην εξέγερση του λαού. Τότε ο λαός τον αιχμαλώτισε με τη βία και τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ, και τον παρέδωσε στον Εζεκία για να τον φυλάξει. Και ο Εζεκίας τον δέχτηκε. Ο Εζεκίας συμπαθούσε τόσο πολύ την εξέγερσή τους εναντίον του βασιλιά της Ασσυρίας, ώστε ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει σε αυτό το βαθμό.
TAM1897 Q1 45.13Ο βασιλιάς της Ασσυρίας ανέβηκε και κατέλαβε την Ακκαρών. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς την Ιερουσαλήμ για να πάρει τον βασιλιά της Ακκαρών και να τον επανατοποθετήσει στον θρόνο του στην Ακκαρών. Ο Εζεκίας οχύρωσε την πόλη και έχτισε προμαχώνες και όλα τα αμυντικά έργα που έπρεπε να κατασκευαστούν· αλλά αυτό δεν έφερε αποτέλεσμα, δεν θα τους έσωζε· επειδή ο Θεός δεν μπορούσε να τους σώσει με αυτόν τον τρόπο. Θα διαβάσω την περιγραφή του Σενναχειρείμ για εκείνη την εκστρατεία, καθώς και την περιγραφή της Γραφής. Αυτές οι δύο περιγραφές συνυφαίνονται στο βιβλίο «Empires of the Bible», στη σελίδα 322 και στις τρεις επόμενες σελίδες. Αρχίζω την ανάγνωση από την παράγραφο 15. Ο Σενναχειρείμ περιγράφει πώς ο λαός της Ακκαρών είχε εξεγερθεί και είχε συλλάβει τον βασιλιά τους, κρατώντας τον αιχμάλωτο. Λέει:—
TAM1897 Q1 46.1Οι αρχιερείς, οι ευγενείς και ο λαός της Ακκαρών, οι οποίοι τον Παδία, τον βασιλιά τους (που ακολουθούσε την πίστη και τη λατρεία της Ασσυρίας), είχαν αλυσοδέσει με σιδερένιες αλυσίδες· και τον είχαν παραδώσει στον Εζεκία, βασιλιά του Ιούδα· και είχαν συμπεριφερθεί εχθρικά προς τη θεότητα· αυτοί οι άνδρες τώρα ήταν τρομοκρατημένοι στην καρδιά τους.
TAM1897 Q1 46.2Και κατέλαβε την πόλη, και συνεχίζει λέγοντας: «Ο Εζεκίας, βασιλιάς του Ιούδα, δεν υποτάχθηκε στο ζυγό μου». Στη συνέχεια, η Αγία Γραφή αναφέρει: Γι’ αυτό «ανέβη Σενναχειρείμ ο βασιλεύς της Ασσυρίας επί πάσας τας οχυράς πόλεις του Ιούδα και εκυρίευσεν αυτάς.» Τότε ο Σενναχειρείμ λέει:—
TAM1897 Q1 46.3Σαράντα έξι από αυτές τις πόλεις, ισχυρά φρούρια, και τις πόλεις της επικράτειάς τους που ήταν αμέτρητες, με πολεμικά μηχανήματα, τις πολιόρκησα, τις κατέλαβα, τις λεηλάτησα και τις μέτρησα ως λάφυρα... Διακόσιες χιλιάδες εκατόν πενήντα άτομα, μικρούς και μεγάλους, άνδρες και γυναίκες, άλογα, φοράδες, γαϊδούρια, καμήλες, βόδια και πρόβατα πέρα από κάθε μέτρηση, από τη μέση τους τα απήγαγα και τα μοίρασα ως λάφυρα.
TAM1897 Q1 46.4Στη συνέχεια, η Αγία Γραφή λέει:—
TAM1897 Q1 46.5Και ιδών ο Εζεκίας, ότι ο Σενναχειρείμ ήλθε και ο σκοπός αυτού ήτο να πολεμήση εναντίον της Ιερουσαλήμ, συνεβουλεύθη μετά των αρχόντων αυτού και μετά των δυνατών αυτού, να εμφράξη τα ύδατα των πηγών των έξω της πόλεως· και συνήργησαν μετ' αυτού. Και συνήχθη λαός πολύς, και ενέφραξαν πάσας τας πηγάς και τον ποταμόν τον ρέοντα διά μέσου της γης, λέγων, Διά τι ελθόντες οι βασιλείς της Ασσυρίας να εύρωσιν ύδωρ πολύ; Ενδυναμωθείς έτι ανωκοδόμησεν όλον το τείχος το κεχαλασμένον και ύψωσεν έως των πύργων, και άλλο τείχος έξω και επεσκεύασε την Μιλλώ της πόλεως Δαβίδ, και έκαμεν όπλα πολλά και θυρεούς.
TAM1897 Q1 46.6Τώρα ο Σενναχειρείμ λέει:—
TAM1897 Q1 46.7Αυτόν [τον Εζεκία] τον ίδιο, σαν πουλί σε κλουβί, μέσα στην Ιερουσαλήμ, τη βασιλική του πόλη, τον έκλεισα· κατασκεύασα πύργους πολιορκίας εναντίον του (επειδή είχε δώσει εντολή να ανακαινιστούν τα προπύργια της μεγάλης πύλης της πόλης του).
TAM1897 Q1 46.8Και τώρα η Αγία Γραφή λέει:—
TAM1897 Q1 46.9Και έβαλε πολεμάρχους επί τον λαόν, και συνήθροισεν αυτούς προς εαυτόν εις την πλατείαν της πύλης της πόλεως και ελάλησε κατά την καρδίαν αυτών, λέγων, Ενδυναμούσθε και ανδρίζεσθε, μη φοβηθήτε μηδέ πτοηθήτε από προσώπου του βασιλέως της Ασσυρίας, και από προσώπου παντός του πλήθους του μετ' αυτού· διότι πλειότεροι είναι μεθ' ημών παρά μετ' αυτού· μετ' αυτού είναι βραχίονες σάρκινοι μεθ' ημών δε είναι Κύριος ο Θεός ημών, διά να βοηθή ημάς και να μάχηται τας μάχας ημών. Και ενεθαρρύνθη ο λαός εις τους λόγους Εζεκίου του βασιλέως του Ιούδα.
TAM1897 Q1 46.10Όλα αυτά ήταν αλήθεια, αν μόνο ο Εζεκίας ήταν αθώος σε αυτό το θέμα· αλλά με τον Παδία, βασιλιά της Ακκαρών, που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν φυλακισμένος στην Ιερουσαλήμ, ο Κύριος δεν μπορούσε να εγκρίνει την πορεία που είχε ακολουθήσει ο Εζεκίας για την υπεράσπιση της πόλης. Συνεπώς, ο Σενναχειρείμ λέει:—
TAM1897 Q1 46.11Ο φόβος της επιτίμησης της μεγαλειότητάς μου κυρίευσε τον ίδιο τον Εζεκία, τους Ούρμπι, τους δικούς του στρατιώτες και τους άλλους στρατιώτες που είχε φέρει να εισέλθουν στην Ιερουσαλήμ, τη βασιλική του πόλη.
TAM1897 Q1 46.12Στη συνέχεια, η Αγία Γραφή αναφέρει:—
TAM1897 Q1 46.13Και επέβαλεν ο βασιλεύς της Ασσυρίας επί τον Εζεκίαν τον βασιλέα του Ιούδα, τριακόσια τάλαντα αργυρίου και τριάκοντα τάλαντα χρυσίου. Και έδωκεν εις αυτόν ο Εζεκίας άπαν το αργύριον το ευρεθέν εν τω οίκω του Κυρίου και εν τοις θησαυροίς του οίκου του βασιλέως. Κατ' εκείνον τον καιρόν απέκοψεν ο Εζεκίας τας θύρας του ναού του Κυρίου και τους στύλους, τους οποίους Εζεκίας ο βασιλεύς του Ιούδα είχε περισκεπάσει με χρυσίον, και έδωκεν αυτό εις τον βασιλέα της Ασσυρίας.
TAM1897 Q1 46.14Και γι’ αυτό λέει ο Σενναχειρείμ:—
TAM1897 Q1 46.15Στον προηγούμενο φόρο, που καταβαλλόταν ετησίως, πρόσθεσα τον φόρο συμμαχίας της εξοχότητάς μου και τον επέβαλα σ’ αυτόν... Οι εργάτες, οι στρατιώτες και οι οικοδόμοι, τους οποίους είχε συγκεντρώσει εντός της Ιερουσαλήμ, της βασιλικής του πόλης, για την οχύρωσή της, κατέβαλαν πλέον φόρο. Με τριάντα τάλαντα χρυσού, 800 τάλαντα αργύρου· υφάσματα, κόκκινα, κεντημένα· πολύτιμους λίθους μεγάλου μεγέθους· καναπέδες από ελεφαντόδοντο, κινητούς θρόνους από ελεφαντόδοντο, δέρματα βουβαλιών, ξύλο νταν, ξύλο κου, έναν μεγάλο θησαυρό κάθε είδους· και τις κόρες του, τους ευνούχους του παλατιού του, τους άνδρες μουσικούς και τις γυναίκες μουσικούς· στη Νινευή, τη βασιλική μου πόλη, έστειλε μετά από εμένα. Και για να πληρώσει φόρο υποτέλειας και να αποδώσει φόρο τιμής έστειλε τον απεσταλμένο του. Τις πόλεις του που λεηλάτησα, τις απέκοψα από το βασίλειό του, και τις έδωσα στον Μιτίντι, βασιλιά της Αζώτου, στον Παδία, βασιλιά της Ακκαρών, και στον Ζίλι-Μπελ, βασιλιά της Γάζας. Μείωσα το βασίλειό του.
TAM1897 Q1 46.16Αυτή είναι η πλήρης ιστορία εκείνου του εδαφίου στις Γραφές όπου λέει ότι ο Εζεκίας έστειλε στον βασιλιά της Ασσυρίας και είπε: «Ημάρτησα· απόστρεψον απ' εμού· ό,τι επιβάλης επ' εμέ, θέλω βαστάσει αυτό.»
TAM1897 Q1 46.17Λίγο καιρό μετά από αυτό, ο Εζεκίας έστειλε πρεσβευτές στην Αίγυπτο, και η Αίγυπτος σύναψε συμμαχία με τον Εζεκία και έστειλε στρατό. Ο Σενναχειρείμ το έμαθε εγκαίρως, ώστε να τοποθετήσει το στρατό του ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Ιερουσαλήμ. Τότε έστειλε πρώτα ένα μήνυμα στην Ιερουσαλήμ προς τον Εζεκία να παραδοθεί και να περιμένει μέχρι να επιστρέψει από την Αίγυπτο· τότε θα ερχόταν και θα τους έπαιρνε όλους αιχμαλώτους σε μια γη όμοια με τη δική τους, που θα ήταν εξίσου καλή με τη δική τους. Αλλά ο Εζεκίας τους είπε να μην απαντήσουν καθόλου, και ο άνδρας επέστρεψε στη Λαχείς, όπου διαπίστωσε ότι ο βασιλιάς είχε πάει στη Λιβνά, και εκεί του έκαναν αναφορά.
TAM1897 Q1 46.18Τότε ο Σενναχειρείμ έμαθε ότι πλησίαζαν οι στρατιές της Αιγύπτου, και έστειλε ξανά επιστολή στην Ιερουσαλήμ, αναφέροντας τι μπορούσε να κάνει ο ίδιος και τι δεν μπορούσε να κάνει ο Κύριος· και ότι ο Εζεκίας δεν έπρεπε να βασίζεται στον Κύριο, επειδή ο Κύριος δεν μπορούσε να τους ελευθερώσει από τα χέρια του· και ότι, μόλις τελείωνε με τον βασιλιά της Αιγύπτου, θα ανέβαινε, και η Ιερουσαλήμ θα έπρεπε να υποστεί τις συνέπειες.
TAM1897 Q1 46.19Μέχρι τότε, ο Εζεκίας είχε μάθει να εμπιστεύεται τον Κύριο· διότι δεν είχε κανέναν άλλον να εμπιστευτεί. Τελικά αναγκάστηκε να εμπιστευθεί τον Κύριο. Γι’ αυτό ανέβηκε στον ναό, έθεσε την επιστολή του Σενναχειρείμ ενώπιον του Κυρίου και είπε στον Κύριο: «Να τη, λοιπόν· δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Κύριε, ανάλαβε εσύ για μας». Και ο Κύριος το έκανε. Εκείνη τη νύχτα οι στρατιές του Σενναχειρείμ εξοντώθηκαν, και εκείνος επέστρεψε στη Νινευή. Έτσι, τελικά, μέσα από όλες αυτές τις δύσκολες στιγμές, αυτά τα κακά που τους είχαν πλήξει και που τους είχαν εγκλωβίσει τόσο απόλυτα ώστε να μην μπορούν να λάβουν καμία βοήθεια ούτε από την Αίγυπτο ούτε από πουθενά αλλού, οδηγήθηκαν εκεί όπου ο Κύριος τους ήθελε εξαρχής — εκεί όπου μπορούσε να τους ελευθερώσει.
TAM1897 Q1 47.1Αν μόνο είχαν βασιστεί στον Κύριο όλη την ώρα όπως έκαναν τότε, ο Κύριος θα είχε κάνει όλη την ώρα αυτό που έκανε για αυτούς τότε. Δεν θα είχαν υποταχθεί ποτέ στην Ασσυρία, ούτε θα είχαν καμία σχέση με την Αίγυπτο. Δεν θα είχαν ποτέ λεηλατηθεί και αιχμαλωτιστεί. Θα είχαν παραμείνει ως λαός του Κυρίου και βασίλειό Του για πάντα, κατοικώντας μόνοι τους, χωρίς να υπολογίζονται μεταξύ των εθνών.
TAM1897 Q1 47.2Δεν χρειάζεται να ακολουθήσω λεπτομερώς την ιστορία του Ιούδα. Είναι ξανά η ιστορία των δέκα φυλών. Θα ήταν απλώς να επαναλάβω την ιστορία που αναφέραμε χθες το βράδυ, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο όπου ο Κύριος έστειλε τον προφήτη Του στον Σεδεκία, τον τελευταίο βασιλιά, και είπε: «Σήκωσον το διάδημα και αφαίρεσον το στέμμα· αυτό δεν θέλει είσθαι τοιούτον· ο ταπεινός θέλει υψωθή και ο υψηλός θέλει ταπεινωθή. Θέλω ανατρέψει, ανατρέψει, ανατρέψει αυτό, και δεν θέλει υπάρχει εωσού έλθη εκείνος, εις ον ανήκει· και εις τούτον θέλω δώσει αυτό.»
TAM1897 Q1 47.3Λίγο μετά από αυτό, ολόκληρος ο λαός αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα, εκτός από τους φτωχότερους της γης που δεν είχαν τίποτα. Αυτοί αφέθηκαν στη γη, για να την κατέχουν όπως ήθελαν. Έτσι, εκείνη την εποχή ήταν πλεονέκτημα να είναι κανείς φτωχός και να μην έχει τίποτα· και αυτό γράφτηκε για να το κατανοήσουν όλοι οι άνθρωποι που ζουν σήμερα πάνω στη γη. Δεν είναι ευλογία να είναι κανείς πλούσιος και να κατέχει μεγάλες περιουσίες σήμερα. Και σύντομα έρχονται οι ημέρες που όσοι είναι φτωχοί και δεν έχουν τίποτα θα είναι οι πιο ευνοημένοι σε αυτόν τον κόσμο. Έτσι ήταν όταν καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ εκείνη την εποχή, και μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα ή σφαγιάστηκαν.
TAM1897 Q1 47.4Εκείνη την εποχή, όσοι δεν είχαν τίποτα μπορούσαν να έχουν σπίτια παντού στη γη· διότι είχαν ολόκληρη τη γη για τον εαυτό τους. Όλοι οι άλλοι μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι. Και έτσι θα είναι και πάλι. Όσοι προσκολλώνται στα υπάρχοντα αυτού του κόσμου, όσοι θέλουν να πλουτίσουν, θα μεταφερθούν αιχμάλωτοι από τα πλούτη τους και θα χαθούν μαζί με ολόκληρο τον κόσμο. Τότε, όσοι είναι φτωχοί στα αγαθά αυτού του κόσμου και δεν έχουν τίποτα, επειδή έχουν αφιερώσει τα πάντα στο έργο του Θεού, — αυτοί θα κατοικήσουν στη γη του Κυρίου, όταν όλοι όσοι κατοικούν στις χώρες της γης θα μεταφερθούν αιχμάλωτοι και ολόκληρη η γη θα καταστραφεί.
TAM1897 Q1 47.5Αυτή η περιγραφή της αποστασίας του Ισραήλ και της καταστροφής του δεν γράφτηκε χωρίς λόγο. Ο Ωσηέ και οι προφητείες στις οποίες αναφερθήκαμε χθες το βράδυ δεν γράφτηκαν χωρίς λόγο. Το όγδοο κεφάλαιο του Ησαΐα δεν γράφτηκε χωρίς λόγο. Αυτά τα λόγια γράφτηκαν για εμάς, και πρέπει να τα λάβουμε υπόψη στις μέρες μας.
TAM1897 Q1 47.6Τώρα φτάνουμε στις έσχατες ημέρες του Ιούδα. Διαβάστε τα βιβλία του Ιερεμία και του Ιεζεκιήλ. Αποτελούν την παρούσα αλήθεια σήμερα για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, ακριβώς όπως και το βιβλίο της Αποκάλυψης. Ο Ιερεμίας και ο Ιεζεκιήλ γράφτηκαν για εμάς, στους οποίους έχουν έρθει τα τέλη του κόσμου, επειδή αυτά τα βιβλία γράφτηκαν στις ημέρες που είχε έρθει το τέλος του Ιούδα· και η καταστροφή της Ιερουσαλήμ, καθώς και οι καιροί που την συνόδευσαν, καταγράφονται απλώς για να δείξουν σε όλους τους λαούς του κόσμου τους καιρούς κατά τους οποίους πλησιάζει το τέλος του κόσμου και η καταστροφή του, και για να τους προειδοποιήσουν σχετικά με τα γεγονότα που θα το συνοδεύσουν και τις ταραχές που θα το συνοδεύσουν.
TAM1897 Q1 47.7Το Ισραήλ επέλεξε βασιλιά ενάντια στην αντίρρηση του Κυρίου. Όταν χωρίστηκαν, οι δέκα φυλές έφτασαν στο σημείο όπου αναγκάστηκαν να πουν: «Δεν έχουμε βασιλιά»· και ο Κύριος είπε: «Εγώ θα είμαι ο βασιλιάς σας». Και πάλι είπαν: «Όχι· πρέπει να έχουμε βασιλιά». Και απέκτησαν έναν άλλο, και αυτός ήταν ο τελευταίος. Τότε δεν είχαν πλέον ούτε βασιλιά ούτε βασίλειο· αλλά αιχμαλωτίστηκαν και χάθηκαν για πάντα, επειδή δεν ήθελαν τον Κύριο για βασιλιά τους.
TAM1897 Q1 47.8Ο Ιούδας παρέμεινε για λίγο ακόμα, και μετά συνέβη αυτό που διαβάσαμε πριν από λίγο: «Σήκωσον το διάδημα και αφαίρεσον το στέμμα», ο Ιούδας δεν μπορεί πλέον να έχει βασιλιά. Αναγκάζεται να πει: «Δεν έχουμε βασιλιά». Πρόκειται να οδηγηθεί σε αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα. Ο λαός και οι φυλές ως τέτοιοι δεν είχαν πλέον βασιλιάδες μέχρι να έρθει ο αληθινός Βασιλιάς τους, στον οποίο ανήκει το δικαίωμα να βασιλεύει και να κυβερνά· και ακόμη και τότε ήταν τόσο αποφασισμένοι, τόσο γεμάτοι από το ίδιο πνεύμα που απέρριψε τον Θεό στις ημέρες του Σαούλ, ώστε δεν ήθελαν τον Κύριο να τους κυβερνά· Τον απέρριψαν και επέλεξαν έναν βασιλιά αυτού του κόσμου — «Δεν έχομεν βασιλέα ειμή Καίσαρα.»
TAM1897 Q1 47.9Είναι όλα μια και η ίδια ιστορία. Όταν απέρριψαν τον Θεό, το έκαναν παρά την αντίρρησή Του, και επέλεξαν έναν βασιλιά που ονομαζόταν Σαούλ. Ο Κύριος είδε σε αυτό το ότι θα απέρριπταν τον Ιησού, τον βασιλιά τους, και θα επέλεγαν τον Καίσαρα και τον Βαραββά. Το ότι απέρριψαν τον Χριστό και επέλεξαν τον Καίσαρα δεν ήταν παρά η αναπόφευκτη λογική συνέπεια του ότι είχαν απορρίψει τον Θεό και είχαν επιλέξει τον Σαούλ. Όταν Τον απέρριψαν και επέλεξαν τον Σαούλ, ο Κύριος ήξερε ότι θα Τον απέρριπταν και θα επέλεγαν τον Καίσαρα. Και το τελευταίο βήμα ήταν ήδη στο πρώτο.
TAM1897 Q1 47.10Γι’ αυτό ο Κύριος είπε: «Σαμουήλ, δεν απορρίπτουν εσένα, αλλά απορρίπτουν εμένα, ώστε να μην βασιλεύω επάνω τους»· και αυτό έχει την ίδια σημασία και για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας. Ο Θεός θέλει να είναι ο Κυβερνήτης του λαού Του, θέλει να είναι ο Βασιλιάς του λαού Του. Θα είναι αυτός; Θα αρκεί η βασιλεία Του; Θα είναι η διακυβέρνησή Του αρκετή για τον λαό Του; Αυτό είναι το ερώτημα τώρα, όπως ήταν και τότε. Δεν ήταν αρκετό για αυτούς τότε· επειδή δεν υποτάχθηκαν σ’ Αυτόν με όλη τους την καρδιά. Έπεσαν στον τυπολατρισμό και έγιναν τόσο όμοιοι με τον κόσμο, ώστε έπεσαν στην ειδωλολατρία του κόσμου. Πρέπει να έχουν βασιλιά, όπως και οι άλλοι ειδωλολάτρες. Και η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα. Αν ο Θεός δεν είναι επαρκής ηγέτης για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, αυτό οφείλεται στο ότι δεν πιστεύουν σ’ Αυτόν με όλη τους την καρδιά. Οφείλεται στο ότι μοιάζουν τόσο πολύ με τους ειδωλολάτρες, ώστε πρέπει να έχουν μια ειδωλολατρική κυβέρνηση και ειδωλολατρική εξουσία για να προστατευθούν από τον εαυτό τους και να κυβερνηθούν. Ω, ας ακούσουν οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας σήμερα τον λόγο του Κυρίου: «Εγώ θα είμαι ο Βασιλιάς σας».
TAM1897 Q1 48.1Ο Ιούδας, όπως ανέφερα πριν από λίγο, μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, και λίγοι από τους φτωχότερους έμειναν στη γη. Εκεί θα έπρεπε να είχαν μείνει. Όμως πήγαν στην Αίγυπτο οικειοθελώς. Παρά την αντίρρηση του Κυρίου και πάλι, πήγαν στην Αίγυπτο. Έτσι, όλος ο λαός του Κυρίου διασκορπίστηκε ανάμεσα στους ειδωλολάτρες, στη Βαβυλώνα και στην Αίγυπτο. Και έτσι, από εκείνη την εποχή και μετά, όλες οι Γραφές μιλούν για τον λαό Του που θα φέρει από τη Βαβυλώνα και από την Αίγυπτο· και έτσι είναι ακόμα.
TAM1897 Q1 48.2Σήμερα, το μήνυμα είναι: «Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής». Αυτή είναι η Βαβυλώνα. Και στο ενδέκατο κεφάλαιο του βιβλίου της Αποκάλυψης, γίνεται λόγος για εκείνη που «πνευματικά ονομάζεται Αίγυπτος»· και όσοι νικήσουν το θηρίο, και την εικόνα του, και το χάραγμα, και τον αριθμό του ονόματός του, «ψάλλουν το άσμα του Μωυσή» —όχι κάτι παρόμοιο— αλλά «το άσμα του Μωυσή, του δούλου του Θεού». Ποιο ήταν το άσμα του Μωυσή; — Το άσμα της απελευθέρωσης από την Αίγυπτο. Όταν, λοιπόν, εκείνοι που νικούν το θηρίο, την εικόνα του, το χάραγμα και τον αριθμό του ονόματός του, ψάλλουν το άσμα του Μωυσή, το κάνουν επειδή έχουν απελευθερωθεί από την Αίγυπτο. Διότι, σήμερα και μέχρι το τέλος του κόσμου, «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.» Υπάρχει σήμερα μια Βαβυλώνα και μια Αίγυπτος. Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι του Θεού στη Βαβυλώνα και στην Αίγυπτο. Και σήμερα ο Κύριος καλεί: «Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου»· και: «Εξ Αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου.»
TAM1897 Q1 48.3Κοιτάξτε το ξανά: Πού ήταν ο Νεβρώδ; — Ήταν στη Βαβυλώνα και κυβερνούσε το βασίλειο της Βαβυλώνας. Πού ήταν ο Αβραάμ; — Ήταν στη χώρα που κυβερνούσε το βασίλειο που ίδρυσε ο Νεβρώδ. Αλλά ο Θεός τον κάλεσε να βγει από εκείνη τη χώρα. Εκείνη η χώρα ήταν η Βαβυλώνα τόσο πνευματικά όσο και φυσικά. Και κάτι ακόμα: ο Νεβρώδ ήταν γιος του Χους, και ο Χους ήταν γιος του Χαμ, και η Αίγυπτος είναι η γη του Χαμ. Έτσι, στον Νεβρώδ υπήρχαν τόσο η Αίγυπτος όσο και η Βαβυλώνα. Και όταν ο Θεός κάλεσε τον Αβραάμ, τον κάλεσε να βγει τόσο από την Αίγυπτο όσο και από τη Βαβυλώνα. Και «εάν δε ήσθε του Χριστού, άρα είσθε σπέρμα του Αβραάμ και κατά την επαγγελίαν κληρονόμοι.» Και εσείς καλείστε να βγείτε τόσο από την Αίγυπτο όσο και από τη Βαβυλώνα.
TAM1897 Q1 48.4Ας αφοσιωθούμε όλοι στη μελέτη της Αγίας Γραφής και ας τη διαβάζουμε για το τι λέει, για τις πνευματικές έννοιες που περιέχει. Τότε ολόκληρη η Αγία Γραφή, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στίχο, θα είναι ένα ζωντανό, λαμπρό πράγμα για τον καθένα μας.
TAM1897 Q1 48.5Στη συνέχεια, βρήκαμε τον Ισραήλ στην Αίγυπτο, και ο Κύριος τους κάλεσε ξανά να βγουν από την Αίγυπτο. Τότε απέρριψαν τον Κύριο, και το αποτέλεσμα ήταν να οδηγηθούν σε αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, και πάλι να επιστρέψουν στην Αίγυπτο. Και όταν ήρθε ο Ιησούς, τον απέρριψαν και επέλεξαν τον Καίσαρα. Τότε εμφανίστηκε η χριστιανική εκκλησία, και υπήρξε η αποστασία της εκκλησίας που δημιούργησε μια άλλη Βαβυλώνα, και ο Θεός κάλεσε τους ανθρώπους να βγουν από εκείνη τη Βαβυλώνα. Την εποχή της Μεταρρύθμισης, τους κάλεσε να βγουν από εκείνη τη Βαβυλώνα. Στη συνέχεια ήρθε ο Προτεσταντισμός, ο μεταρρυθμισμένος Χριστιανισμός, ο οποίος αποστάτησε και τώρα δημιουργεί μια εικόνα του θηρίου, η οποία φέρνει ξανά τη Βαβυλώνα, τη μητέρα και τις θυγατέρες της, ενωμένες με τις κυβερνήσεις του κόσμου. Και ακόμα ο Θεός καλεί: «Βγείτε από τη Βαβυλώνα», «Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου».
TAM1897 Q1 48.6Η φιλοσοφία που προκάλεσε την αποστασία στη χριστιανική εκκλησία· η ψευδής, ειδωλολατρική διδασκαλία που είχε εισαχθεί στα χριστιανικά σχολεία και προκάλεσε την αποστασία, προήλθε από την Αίγυπτο. Αυτή η αιγυπτιακή φιλοσοφία διαστρέβλωσε τα χριστιανικά σχολεία, προκάλεσε την αποστασία και οικοδόμησε την Εκκλησία της Ρώμης, η οποία σήμερα είναι ταυτόχρονα και Βαβυλώνα και Αίγυπτος. Και έτσι, σήμερα, μέσα στην ζωντανή παρούσα αλήθεια, ο Κύριος καλεί τον λαό Του να βγει τόσο από τη Βαβυλώνα όσο και από την Αίγυπτο.
TAM1897 Q1 48.7Αλλά ο Κύριος θέλει τα πάντα. Θέλει να κυβερνά τα πάντα. Θέλει το βασίλειό Του να επικρατεί πάνω σε όλα. Θέλει να είναι έτσι στην Εκκλησία· θέλει να είναι έτσι στο σχολείο· θέλει να είναι έτσι στους εκδοτικούς οίκους· θέλει να είναι έτσι παντού, όπου αναφέρεται το όνομά Του. Θα Του το επιτρέψετε;
TAM1897 Q1 48.8Αν ναι, εσείς, ο καθένας ξεχωριστά, πρέπει να αρχίσετε αφήνοντας τον Κύριο να καταλάβει ολόκληρο το χώρο μέσα στην καρδιά σας. Αφήστε αυτόν τον Βασιλιά να βασιλεύει εκεί, στο δικό Του βασίλειο, στο βασίλειο του Πνεύματος. Αυτή η Βασιλεία και η κυριαρχία πρέπει να είναι τόσο πλήρεις και απόλυτες, ώστε να μην αναγνωρίζετε κανέναν βασιλιά, κανέναν ηγεμόνα, παρά μόνο τον Θεό, και κανέναν νόμο, παρά μόνο αυτόν του Θεού.
TAM1897 Q1 48.9Τότε, και μόνο τότε, θα ελευθερωθούμε από την Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα. Και τότε, αφού ελευθερωθούμε έτσι από την Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα, θα μπορεί να ειπωθεί αληθινά, και θα ειπωθεί τότε από τον Κύριο σε ολόκληρο το σύμπαν: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού» — όχι εκείνοι που προσπάθησαν όσο μπορούσαν — αλλά θα είναι η βεβαίωση του Θεού ενώπιον του σύμπαντος, υποδεικνύοντας έναν λαό επί της γης που τηρεί τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού. Αυτή η ώρα πλησιάζει, και ο Θεός καλεί έναν λαό έξω από τη Βαβυλώνα και έξω από την Αίγυπτο, ώστε να γίνει αυτό, και ώστε να πιστοποιήσει: «Εδώ είναι ένας λαός που θα με αφήσει να τον κυβερνήσω, και που δεν χρειάζεται κανέναν άλλο ηγέτη, κανέναν άλλο νόμο, και καμία άλλη κυβέρνηση εκτός από εκείνη του Θεού».
TAM1897 Q1 48.10Τώρα ρίξτε ξανά μια ματιά σε αυτό. Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο την αρχή της ζωής του με την πρώτη από όλες τις εντολές παρούσα και ζωντανή μέσα του: «θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου». Ο άνθρωπος πήρε άλλο δρόμο, άκουσε κάποιον άλλο που μιλούσε, και έτσι έχασε τα πάντα. Ο Θεός τον ξαναέβαλε στα πόδια του και του έδωσε ξανά το προνόμιο να αγαπά τον Θεό με όλη του την καρδιά, την ψυχή, τη διάνοια και τη δύναμή του. Σε σύντομο χρονικό διάστημα οι απόγονοί του είχαν απομακρυνθεί τόσο πολύ από τον Θεό, ώστε ο Κύριος δεν είχε καμία θέση στη ζωή τους, και ο λαός έπρεπε να εξαλειφθεί από τη γη με έναν κατακλυσμό. Υπήρχαν μόνο οκτώ ψυχές που ήταν πρόθυμες να έχουν τον Κύριο στη ζωή τους.
TAM1897 Q1 49.1Ο Κύριος ξεκίνησε ξανά το έργο Του στη γη με οκτώ ανθρώπους. Για αυτούς, η πρώτη από όλες τις εντολές ήταν: «θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου». Όμως απομακρύνθηκαν από αυτό, είχαν άλλους θεούς, και από την ειδωλολατρία πέρασαν στη μοναρχία. Οργανώθηκε ένα κράτος — το πρώτο κράτος στον κόσμο. Ήταν ο καρπός της αποστασίας.
TAM1897 Q1 49.2Από εκείνο το ασεβές κράτος ο Θεός κάλεσε ξανά τον λαό Του και ξεκίνησε μια νέα φυλή όντων. Ο Θεός κάλεσε τον Αβραάμ από εκείνη τη χώρα, από τη συγγένειά του και από το πατρικό του σπίτι, σε μια γη που θα του έδειχνε. Και δεν του έδωσε ούτε τόσο χώρο ώστε να πατήσει το πόδι του πάνω στη γη· αλλά υποσχέθηκε ότι θα την έδινε σ’ αυτόν και στο σπέρμα του μετά από αυτόν, ενώ ακόμα δεν είχε παιδί. Έτσι, ο Θεός τον κάλεσε από τη χώρα όπου κατοικούσε, και δεν του έδωσε καμία χώρα στον κόσμο. Γι’ αυτό ο Αβραάμ, ο φίλος του Θεού, η εκκλησία του Θεού, έμεινε χωρίς καμία χώρα σε αυτόν τον κόσμο, και «εάν δε ήσθε του Χριστού, άρα είσθε σπέρμα του Αβραάμ και κατά την επαγγελίαν κληρονόμοι.»
TAM1897 Q1 49.3Πρέπει να βαδίζουμε στα βήματα της πίστης του πατέρα μας Αβραάμ, την οποία είχε, ενώ ήταν ακόμη απερίτμητος. Είστε χωρίς πατρίδα σε αυτόν τον κόσμο; Ο Κύριος σας καλεί να βγείτε από την πατρίδα σας, προς τη γη που σας δείχνει. Είναι η ουράνια πατρίδα. Θα την δεχτείτε;
TAM1897 Q1 49.4Οι απόγονοι του Αβραάμ πήγαν στην Αίγυπτο, και ο Θεός τους αποχώρισε από εκείνη τη χώρα. Ο Μωυσής ήταν το μεγάλο παράδειγμα εκείνης της εποχής. Ήταν κληρονόμος του θρόνου. Αλλά γύρισε την πλάτη του σε αυτόν και πήγε με τον Θεό· και έπρεπε να γυρίσει την πλάτη του σε αυτόν για να πάει με τον Θεό.
TAM1897 Q1 49.5Ο Θεός ελευθέρωσε τον λαό Του και τους είπε: «λαός, όστις θέλει κατοικήσει μόνος, και δεν θέλει λογαριασθή μεταξύ των εθνών». Όμως αποστάτησαν από τον Θεό και έθεσαν βασιλιά και κράτος όπως οι ειδωλολάτρες γύρω τους· και τι απέγινε αυτό; Τους έφερε κάποιο καλό; Ο Κύριος δεν τους εγκατέλειψε· αλλά μήπως αυτό το πράγμα τους έφερε κάποιο καλό; Ήταν μια συνεχής πορεία προς τα κάτω, προς τα κάτω, προς τα κάτω, μέχρι που χωρίστηκαν, και στη συνέχεια και οι δύο κατέληξαν στο τίποτα· και από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα είναι «περιπλανώμενοι ανάμεσα στα έθνη». Δεν έχουν καταταχθεί ανάμεσα στα έθνη, παρόλο που προσπάθησαν.
TAM1897 Q1 49.6Έτσι, όταν ήρθε ο Χριστός, ανέστησε ξανά μια πνευματική οικογένεια. Αλλά και πάλι ήρθε η αποστασία, και η εκκλησία παρασύρθηκε στην ειδωλολατρία και τον παγανισμό, και εγκαθίδρυσε μια κυβέρνηση — εκκλησία και κράτος ξανά. Ήταν η παποσύνη· και τι θα απογίνει αυτό; — Ξέρετε ότι πρόκειται να «πάει στην απώλεια». Στη συνέχεια, ο Θεός ανέστησε και πάλι μια πνευματική οικογένεια στον χριστιανικό Προτεσταντισμό. Όμως, και ο χριστιανικός Προτεσταντισμός αποστάτησε, ενώθηκε με τη μητέρα των πορνών και έστησε την εικόνα του θηρίου — ένα κράτος επί της γης που δηλώνει ότι είναι η βασιλεία του Θεού· και τι θα απογίνει όλο αυτό; — Ξέρετε ότι πρόκειται να καταστραφεί με αιώνια καταστροφή.
TAM1897 Q1 49.7Τι απέγινε το βασίλειο του Νεβρώδ; — Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο της Αιγύπτου; — Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο της Ασσυρίας; — Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο των δέκα φυλών; — Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο του Ιούδα; — Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο της Βαβυλώνας; — Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο της Μηδοπερσίας;—Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο της Ελλάδας;—Καταστράφηκε. Τι απέγινε το βασίλειο της Ρώμης;—Καταστράφηκε. Τι απέγιναν τα δέκα βασίλεια που διαδέχθηκαν τη Ρώμη;—Θα καταστραφούν. Τι απέγινε η παποσύνη που εγκαθιδρύθηκε πάνω στα ερείπια της Ρώμης;—Θα καταστραφεί. Τι θα απογίνει το βασίλειο που έχει δημιουργηθεί κατ’ εικόνα της παποσύνης, στις Ηνωμένες Πολιτείες; — Θα καταστραφεί.
TAM1897 Q1 49.8Ο Κύριος θέλει να μας δείξει ότι δεν επιθυμεί ο λαός Του να συνδέεται με αυτά τα πράγματα. Δεν είναι αυτό το δίδαγμα που βγαίνει από όλα αυτά; Θέλει ο λαός Του να προσκολλάται σε ό,τι φθείρεται; Από τον Αδάμ μέχρι σήμερα, ο Θεός καλεί τους ανθρώπους να Του επιτρέψουν να βασιλεύει, ώστε να είναι ο βασιλιάς τους· ώστε ο λαός να βγει από τη χώρα του, από τη συγγένειά του, από το πατρικό του σπίτι, και να κατοικεί μόνος, χωρίς να υπολογίζεται ανάμεσα στα έθνη. Θα βρει ποτέ έναν λαό που θα Του επιτρέψει να κάνει το δικό Του;
TAM1897 Q1 49.9(Φωνές) Ναι.
TAM1897 Q1 49.10Ναι· ξέρουμε ότι θα έχει έναν τέτοιο λαό, γιατί έτσι λέει ο λόγος του Θεού. Αλλά θα βρει αυτόν τον λαό ανάμεσα σε όσους τώρα δηλώνουν ότι είναι λαός Του; Αυτό είναι το ερώτημα. Θα είστε κι εσείς ανάμεσά τους; Θέλετε να είστε ανάμεσά τους; — Λέτε, Ναι. Τότε θα φύγετε από τη χώρα σας, και από τους συγγενείς σας, και από το πατρικό σας σπίτι; Θα ζήσετε μόνοι σας, και δεν θα υπολογίζεστε ανάμεσα στα έθνη; Θα έχετε τον Θεό για βασιλιά σας, και δεν θα έχετε κανέναν άλλο βασιλιά; Θα έχετε την κυβέρνηση του Θεού για κυβέρνησή σας, και δεν θα χρειάζεστε καμία άλλη κυβέρνηση;
TAM1897 Q1 49.11Όχι ότι θα επαναστατήσετε εναντίον οποιασδήποτε άλλης κυβέρνησης· απλώς δεν έχετε καμία ανάγκη για καμία άλλη, επειδή έχετε την καλύτερη κυβέρνηση — την κυβέρνηση που είναι τέλεια. Αν αυτή η κυβέρνηση υπάρχει στη ζωή σας, δεν θα χρειαστείτε καμία κυβέρνηση επί της γης για να σας κυβερνά, και εκείνοι δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα ή δυσκολία μαζί σας. Αυτό είναι το μόνο που ζητά ο Κύριος. Θα Του επιτρέψετε να την έχει στη ζωή σας;
TAM1897 Q1 50.1Βρίσκεται ακριβώς μέσα στο Άγγελμα του Τρίτου Αγγέλου, ότι με αυτό και μέσω αυτού, ο Θεός σκοπεύει να «θεμελιώσει τον Χριστιανισμό σε αιώνια βάση». Τότε, με την ίδια βεβαιότητα με την οποία στο Άγγελμα του Τρίτου Αγγέλου ο Θεός θεμελιώνει το Χριστιανισμό πάνω σε μια αιώνια βάση, θα είναι ένας Χριστιανισμός που δεν θα συνδέεται με τίποτα πάνω σε αυτή τη γη. Θα συνδέεται μόνο με τον Θεό· μόνο με τον αιώνιο λόγο Του· φωτισμένος από το αιώνιο Πνεύμα Του· διδαγμένος από Εκείνον, του οποίου οι έξοδοι χρονολογούνται από τις ημέρες της αιωνιότητας· και έτσι θα οδηγείται στον αιώνιο Θεό, ώστε Αυτός να κυβερνά, και από κάτω θα βρίσκονται τα αιώνια χέρια.
TAM1897 Q1 50.2Ξέρω, και ξέρετε κι εσείς, ότι υπάρχουν μερικοί από τους αδελφούς που δεν θεωρούν ότι αυτό είναι σωστό. Πριν από δύο χρόνια κηρύχθηκε και δημοσιεύθηκε στο BULLETIN. Από πολλούς δεν έγινε αποδεκτό. Από μερικούς δεν έχει γίνει αποδεκτό ακόμα. Θεωρείται εντελώς λάθος. Όμως, στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση, μας διαβάστηκαν δύο μαρτυρίες — γραμμένες ειδικά για αυτή τη Συνέλευση, και μία από αυτές, όπως διαπιστώνω, έχει τυπωθεί στο BULLETIN αρ. 4· η επόμενη δεν έχει τυπωθεί ακόμη, αλλά υποθέτω ότι θα τυπωθεί σύντομα — που επιπλήττουν τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας για την εμπλοκή τους σε πολιτικά ζητήματα. Διαβάζω εδώ ένα απόσπασμα που θα σας δείξει την ουσία του:—
TAM1897 Q1 50.3Ο Κύριος Ιησούς είναι απογοητευμένος από τον λαό Του. Αυτός είναι ο Αρχηγός, και αυτοί πρέπει να παρατάσσονται κάτω από το λάβαρό Του. Δεν έχουν ούτε χρόνο, ούτε σοφία, ούτε δύναμη να αφιερώσουν στο να παίρνουν το μέρος πολιτικών κομμάτων. Οι άνθρωποι παρασύρονται από μια έντονη δραστηριότητα που προέρχεται από κάτω, και οι γιοι και οι κόρες του Θεού δεν πρέπει να ασκούν την επιρροή τους σε αυτή την πολιτική διαμάχη. Αλλά τι είδους πνεύμα κυριεύει τον λαό μας, όταν εκείνοι που πιστεύουν ότι βρισκόμαστε τώρα υπό το Άγγελμα του Τρίτου Αγγέλου, το τελευταίο μήνυμα ελέους προς τον κόσμο, αδελφοί στην ίδια πίστη, εμφανίζονται φορώντας τα διακριτικά αντίπαλων πολιτικών κομμάτων, διακηρύσσοντας αντίθετα φρονήματα και δηλώνοντας τις διχασμένες απόψεις τους;
TAM1897 Q1 50.4Τώρα θέτω αυτό το ερώτημα με τη μορφή πρότασης: Αν αυτό που κηρύχθηκε πριν από δύο χρόνια σχετικά με το θέμα της κυβέρνησης και της εκκλησίας είχε γίνει αποδεκτό και ακολουθηθεί από όλους τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, θα μπορούσε άραγε να είχε υπάρξει αφορμή για αυτή τη μαρτυρία; — Προφανώς, όχι. Τότε μήπως αυτά τα μαθήματα ζητούσαν το λάθος πράγμα, όταν καλούσαν τον λαό του Θεού σε μια θέση όπου θα ήταν αδύνατο για Εκείνον να βρει κάτι για το οποίο να τους επιπλήξει; Εννοώ σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο. Εννοώ ότι όταν παρουσιάζεται μια γραμμή αλήθειας από τον λόγο του Θεού, η οποία, αν ο λαός Του την αποδεχόταν ενώπιον του Θεού και του κόσμου, θα τους έθετε σε μια τέτοια στάση ώστε να είναι αδύνατο για τον Κύριο να τους επιπλήξει σε θέματα που σχετίζονται με αυτή τη γραμμή αλήθειας, δεν είναι ασφαλές να την αποδεχτούμε ως αλήθεια; Πώς θα μπορούσε να είναι λάθος;
TAM1897 Q1 50.5Αλλά αυτή είναι μόνο μία από τις μαρτυρίες. Η άλλη μαρτυρία περιέχει σελίδα μετά σελίδα επιπλήξεων του ίδιου είδους, προς τον λαό Του, επειδή εμπλέχθηκαν στις πολιτικές συζητήσεις της πρόσφατης προεκλογικής εκστρατείας· έτσι ώστε σε δύο διαδοχικές μαρτυρίες ο Κύριος αναγκάστηκε να στείλει επίπληξη στον λαό Του επειδή έκαναν ακριβώς αυτό από το οποίο θα είχαν γλιτώσει, αν είχαν αποδεχτεί το μήνυμα που τους δόθηκε δεκαοκτώ μήνες πριν ξεκινήσει η προεκλογική εκστρατεία. Γιατί, λοιπόν, ο Κύριος έστειλε αυτό το μήνυμα στον λαό Του δεκαοκτώ μήνες πριν υπάρξει οποιαδήποτε αφορμή για να ακολουθήσουν την αντίθετη πορεία; Δεν ήθελε ο λαός Του να είναι προετοιμασμένος όταν θα ερχόταν εκείνη η εποχή της σύγχυσης και της συζήτησης, ώστε να γνωρίζουν τον σωστό δρόμο και να μην μπερδευτούν μαζί με τους υπόλοιπους που ήταν μπερδεμένοι, και έτσι να μην λάβουν μέρος στα πράγματα για τα οποία είναι υποχρεωμένος να τους επιπλήξει;
TAM1897 Q1 50.6Δεν ζητώ τώρα από κανέναν να το αποδεχτεί απλώς και μόνο επειδή υπάρχει. Ζητώ να το αποδεχτούν, να το μελετήσουν, να προσευχηθούν γι’ αυτό, να το εξετάσουν και να το αποδεχτούν επειδή είναι η αλήθεια, και θα απαλλάξει τον λαό του Θεού από την πιθανότητα να κληθεί ποτέ ο Θεός να τους επιπλήξει ή να τους διορθώσει σχετικά με ένα τέτοιο θέμα. Ωστόσο, γνωρίζω ότι υπάρχουν αδελφοί που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι λάθος· και λένε ότι αυτό απαιτούσε από τον λαό μας να υιοθετήσει μια ακραία θέση, και ότι πράγματι υιοθετούσε μια ακραία θέση. Μπορεί να είναι ακραία θέση αυτή που τοποθετεί τον λαό του Θεού εκεί όπου Εκείνος θέλει να στέκεται, ώστε να είναι εντελώς ελεύθερος από όλα αυτά τα συγκεχυμένα πράγματα που μπερδεύουν τον κόσμο;
TAM1897 Q1 50.7Φέτος η ίδια γραμμή σκέψης έχει παρουσιαστεί με διαφορετικό τρόπο. Οι γραφές στις οποίες αναφερόμασταν πριν από δύο χρόνια δεν έχουν συμπεριληφθεί καθόλου στα μαθήματα του τρέχοντος έτους. Τότε ήταν το ευαγγέλιο· τώρα είναι το ευαγγέλιο· διότι είναι απλώς το ευαγγέλιο που διαπερνά ολόκληρη τη Γραφή, και δεν μπορείτε να ανοίξετε τη Γραφή σε κανένα σημείο χωρίς να διαπιστώσετε ότι αυτό λέει.
TAM1897 Q1 50.8Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Αν συμμετέχουμε σε πολιτικές υποθέσεις και πολιτικές συζητήσεις, διαφορετικά άτομα θα πάρουν διαφορετικές πλευρές, σε αντίπαλα πολιτικά κόμματα, διακηρύσσοντας αντίθετα φρονήματα και εκφράζοντας τις διχασμένες απόψεις τους, ενώ δηλώνουν ότι είναι αδελφοί. Ποιο είναι το τελευταίο στάδιο της πολιτικής δραστηριότητας; —Ο πόλεμος, φυσικά. Τότε, τι υπάρχει σε αυτήν, στην αρχή; —Απλώς αυτό που υπάρχει στο τέλος —πόλεμος. Είναι αυτό το πνεύμα, από την αρχή μέχρι το τέλος. Μπορούν οι αδελφοί εν Χριστώ, που είναι ένα εν Χριστώ, να εμπλακούν σε οτιδήποτε θα τους οδηγήσει στη διχόνοια, με πνεύμα ανταγωνισμού; Μπορούν; — Όχι· όχι, αν θέλουν να παραμείνουν ένα εν Χριστώ. Πρέπει να επιδιώκουν την ενότητα, να επιδιώκουν την ενότητα του Πνεύματος, «σπουδάζοντες να διατηρήτε την ενότητα του Πνεύματος διά του συνδέσμου της ειρήνης.»
TAM1897 Q1 50.9Κάποιοι ήταν πρόθυμοι να ακολουθήσουν τη λογική αυτή και να παραδεχτούν ότι, τελικά, είναι επιτρεπτό ακόμη και για τους χριστιανούς, για οποιονδήποτε χριστιανό, για τους Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας ή για άλλους, να πολεμήσουν. Όχι να πολεμήσουν μεταξύ τους, φυσικά, αλλά να πολεμήσουν για την πατρίδα τους και να εμπλακούν σε πόλεμο για τη διατήρηση της πολιτικής κυβέρνησης. Αλλά πού είναι η πατρίδα του χριστιανού; Πού είναι η κυβέρνηση του χριστιανού; Μπορείτε να πείτε;
TAM1897 Q1 50.10(Φωνές) «Δεν είναι από αυτόν τον κόσμο».
TAM1897 Q1 50.11Δεν είναι αυτής της χώρας, ούτε αυτού του κόσμου. Η βασιλεία και η πατρίδα μας δεν είναι αυτού του κόσμου. Μπορούν όμως οι χριστιανοί να πολεμήσουν για την πατρίδα τους με όπλα σαρκικού πολέμου; Ο Βασιλιάς αυτής της χώρας δέχτηκε να σταυρωθεί, να θανατωθεί και να ταφεί μακριά από τα μάτια του κόσμου, αντί να σηκώσει το χέρι του για να πολεμήσει για την πατρίδα του. Μπορεί λοιπόν κάτι, η λογική του οποίου φτάνει σε τέτοιο βαθμό, να είναι αληθινό εξ αρχής;
TAM1897 Q1 51.1Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αν εμείς, ως Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, πρόκειται να κηρύξουμε αυτές τις αρχές και να τις τηρήσουμε, υπάρχει ένα σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει, για να αποδοθεί δικαιοσύνη στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, στην Πολιτεία του Μίσιγκαν και σε αρκετές άλλες Πολιτείες, ώστε να εμφανιστούμε υπό το σωστό πρίσμα.
TAM1897 Q1 51.2Το επαναλαμβάνω, ώστε να καταλάβετε τι εννοώ. Αν είναι να δεχτούμε την αρχή ότι οι χριστιανοί μπορούν να πολεμήσουν, μπορούν να υψώσουν το δεξί τους χέρι για να υπερασπιστούν τη χώρα και την κυβέρνηση και όλα αυτά, τότε η εκκλησία, για να είναι δίκαιη προς τον εαυτό της, και ειδικά για να είναι δίκαιη προς την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και προς αρκετές από τις πολιτείες, πρέπει να το διακηρύξει δημοσίως και να αποκηρύξει και να ανατρέψει την πορεία που είχε ακολουθήσει κάποτε η εκκλησία ως τέτοια.
TAM1897 Q1 51.3Έχω εδώ δύο μικρά έγγραφα που εκτυπώθηκαν το 1865, αλλά τα γεγονότα που περιγράφονται σε αυτά συνέβησαν το 1864. Το ένα από αυτά έχει τίτλο «Απόψεις των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας σχετικά με την οπλοφορία, όπως παρουσιάστηκαν στους Κυβερνήτες διαφόρων Πολιτειών και στον Γενικό Στρατιωτικό Αστυνομικό Διοικητή [δηλαδή, των Ηνωμένων Πολιτειών], μαζί με ένα απόσπασμα του νόμου περί στρατολόγησης».
TAM1897 Q1 51.4Εκείνη την εποχή οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, μέσω της Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης, δήλωσαν στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και στις κυβερνήσεις των πολιτειών του Ιλινόις, του Μίσιγκαν, της Πενσυλβανίας, του Ουισκόνσιν και μιας ή δύο ακόμη πολιτειών, ότι οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, ως Χριστιανοί και επειδή ήταν Χριστιανοί, δεν μπορούσαν να παραδεχτούν ότι οι Χριστιανοί θα μπορούσαν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να φέρουν όπλα ή να πολεμούν. Το άλλο έγγραφο αποτελεί αποσπάσματα από τα κείμενα και τις εκδόσεις των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, με σκοπό να δώσει στην κυβέρνηση βάσιμους λόγους να δεχτεί ως ειλικρινή αυτή τη δήλωση της εκκλησίας.
TAM1897 Q1 51.5Τώρα, αν αυτή η απόφαση πρόκειται να ανατραπεί και πρέπει να αποδεχθούμε την άποψη ότι οι χριστιανοί μπορούν να πολεμούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, για λογαριασμό της κυβέρνησης ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, τότε οφείλουμε προς την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να ζητήσουμε από την Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης, που εκπροσωπεί τη θρησκευτική μας ομολογία, να απευθυνθεί στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και να της δηλώσει ότι έχουμε αλλάξει τις απόψεις μας· και να απευθυνθεί στους κυβερνήτες αυτών των πολιτειών και να τους πει ότι έχουμε αλλάξει τις απόψεις μας· έτσι ώστε τα αρχεία να αντανακλούν τις νέες και αναθεωρημένες απόψεις μας σχετικά με το θέμα αυτό.
TAM1897 Q1 51.6Τώρα, δεν πιστεύω ούτε για μια στιγμή ότι πρέπει να εμμένουμε σε κάτι που έγινε, απλώς και μόνο επειδή έγινε. Αλλά αν αυτό που έγινε ήταν σωστό, τότε ας εμμείνουμε σε αυτό. Και λέω τώρα ότι, αν πρόκειται να αλλάξουν οι απόψεις μας σχετικά με αυτό, οφείλουμε στις κυβερνήσεις αυτές να τις ενημερώσουμε για το γεγονός, ώστε να μην μας θεωρούν διαφορετικούς από αυτό που πραγματικά είμαστε. Αυτό είναι το μόνο δίκαιο απέναντι στις κυβερνήσεις· διότι ως θρησκευτική ομολογία δηλώσαμε επίσημα ότι υποστηρίζαμε την αντίθετη θέση.
TAM1897 Q1 51.7Πριν από δύο χρόνια, όταν δόθηκαν αυτά τα μαθήματα, δεν γνώριζα ότι αυτά τα έγγραφα υπήρχαν. Δεν γνώριζα την ύπαρξή τους μέχρι περίπου τις αρχές του έτους 1897. Κάποιος μου τα έστειλε σε έναν φάκελο, και αυτό είναι το μόνο που γνωρίζω σχετικά. Εκτυπώθηκαν το 1865 από το «Steam Press of the Seventh-day Adventist Publishing Association, Μπάτλ Κρικ, Μίσιγκαν». Τα μέλη της Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης έχουν υπογράψει τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ τα μέλη των Επιτροπών των Πολιτειακών Συνελεύσεων έχουν υπογράψει τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στους κυβερνήτες των Πολιτειών.
TAM1897 Q1 51.8Τώρα θα σας διαβάσω μερικά από τα αποσπάσματα που τυπώθηκαν τότε από έγγραφα, εκδόσεις και φύλλα των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, ως αποδεικτικά στοιχεία προς την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και προς τους κυβερνήτες των πολιτειών, ότι η θέση που υιοθέτησε η Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης της ομολογίας ήταν η αναγνωρισμένη θέση τους και όχι κάποια που επινοήθηκε για την περίσταση, για να αποφύγουν τη στρατολόγηση ή για να ξεφύγουν από τις συνέπειες που επρόκειτο να πλήξουν τη χώρα λόγω του πολέμου. Το θέμα αυτό παρουσιάστηκε ως απόδειξη προς τις εν λόγω κυβερνήσεις ότι επρόκειτο για αρχή των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, και ότι την τηρούσαν επειδή αυτό ήταν χριστιανισμός.
TAM1897 Q1 51.9Θα διαβάσω μερικά αποσπάσματα από αυτό, και θα δείτε αυτό που είδα εγώ μόλις το διάβασα: ότι αν είχα αυτό το έγγραφο μπροστά μου πριν από δύο χρόνια σε αυτό το Ταμπερνάκλ, δεν θα μπορούσα να διδάξω τις αρχές που περιέχονται σε αυτό πιο ξεκάθαρα από ό,τι έκανα στα μαθήματα που έδωσα και που δημοσιεύτηκαν στο BULLETIN. Ακολουθεί ένα απόσπασμα από ένα κείμενο που γράφτηκε στο Signs of the Times, από τον πάστορα Τζέιμς Γουάιτ, το 1853:—
TAM1897 Q1 51.10Η φερόμενη ως Εκκλησία του Χριστού έχει εγκαταλείψει τον βραχίονα του αληθινού συζύγου της και τώρα στηρίζεται στον ισχυρό βραχίονα του νόμου. Αναζητά προστασία και τροφή από τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις του κόσμου, και εκπροσωπείται κατάλληλα από τις πόρνες κόρες της γριάς μητέρας, η οποία αποτελεί σύμβολο της Καθολικής Εκκλησίας. Όπως η γυναίκα πρέπει να προσκολλάται στον σύζυγό της, έτσι και η εκκλησία πρέπει να προσκολλάται στον Χριστό, και αντί να αναζητά προστασία από το χέρι του νόμου, να στηρίζεται μόνο στο ισχυρό χέρι του Αγαπημένου της. Η εκκλησία είναι παράνομα παντρεμένη με τον κόσμο. Αυτό μπορεί να διαπιστωθεί στους διάφορους τομείς της πολιτικής κυβέρνησης. Ακόμη και στο υπουργείο πολέμου, ο φερόμενος ως λειτουργός του Ιησού Χριστού φαίνεται να χλευάζει τον Θεό της ειρήνης με τις προσευχές του για επιτυχία στη μάχη.
TAM1897 Q1 51.11Και πάλι, ένα απόσπασμα που παρατίθεται από το «Review and Herald» της 9ης Μαΐου 1854:—
TAM1897 Q1 52.1Είτε αυτά τα πράγματα είναι επικείμενα είτε όχι [αφορά την έλευση του Κυρίου], το γεγονός παραμένει: ένα πνεύμα πολέμου επικρατεί, ένα πνεύμα μίσους και πλάνης. Είναι η μολυσματική του επιρροή που φοβόμαστε — είναι η ηθικά διαφθοροποιός επιρροή της εξοικείωσης με τις ιδέες του πολέμου και της αιματοχυσίας, είναι η ανθυγιεινή διέγερση, το πικρό κομματικό πνεύμα, που είναι κακό και προκαλεί την εξάπλωση του κακού.
TAM1897 Q1 52.2Ας μην ειπωθεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για τους μαθητές του Χριστού από αυτές τις αιτίες. Υπάρχει κίνδυνος· «και επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή.» Τέτοιες είναι οι μυστηριώδεις και ανεξήγητες συμπάθειες που συνδέουν τον άνθρωπο με τον άνθρωπο, που απαγορεύουν ένα ξεχωριστό και απομονωμένο συμφέρον, ώστε να υιοθετούμε ασυνείδητα τον επικρατούντα τόνο, και δεν το αντιλαμβανόμαστε μέχρις ότου ο νους παραμορφωθεί και ταραχθεί· και έτσι, βρισκόμενος σε μια ανθυγιεινή κατάσταση, είναι έτοιμος να δεχτεί και να συλλάβει το κακό. Η ηθική μάστιγα είναι ακόμη πιο καταστροφική από την πανούκλα.
TAM1897 Q1 52.3Ένα άλλο απόσπασμα που ανατυπώθηκε από το Review and Herald της 31ης Ιουλίου 1856:—
TAM1897 Q1 52.4Ο Ιησούς είπε: «συ ακολούθει μοι». Ποιο, αγαπητέ αδελφέ, αγαπητή αδελφή, είναι το πρότυπο της πίστης σας; Δεν είναι η Αγία Γραφή; Λέτε: «Ναι». Τότε θα στραφούμε προς αυτήν, για να μάθουμε αν ακολουθούμε τον Ιησού ή όχι. Θα προχωρήσω μπροστά σας στο μονοπάτι σας και θα συζητήσω μαζί σας· και αυτό το μονοπάτι είναι κάθε πράξη της ζωής μας. Θα κάνουμε πρώτα μια ευρεία επισκόπηση και θα ρωτήσουμε: «Ενεργείτε όπως ο κόσμος;» Αλλά ρωτάτε: «Τι εννοείς;» Θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω. Συμμετέχετε με τον κόσμο στις αρχές και τους νόμους του; Αν ναι, ο δρόμος σας δεν είναι αυτός που περπάτησε ο Ιησούς. Ο Ιησούς είπε: «Αυτοί (οι μαθητές) δεν είναι από τον κόσμο, όπως ούτε εγώ είμαι από τον κόσμο». Πότε είδατε τον Ιησού στην αίθουσα κρίσης του Καίσαρα; —Ποτέ, μόνο όταν τον οδηγούσαν σαν αρνί στη σφαγή.
TAM1897 Q1 52.5Αλλά θέλουμε καλούς νόμους, και είναι καθήκον μας να βρούμε καλούς ανθρώπους για να τους θεσπίσουν και να τους εφαρμόσουν.
TAM1897 Q1 52.6Πράγματι, θέλουμε καλούς νόμους· και ο Ιησούς δεν μας άφησε να τον ακολουθήσουμε χωρίς αυτούς. Λέει: «ο λόγος, τον οποίον ακούετε, δεν είναι ιδικός μου, αλλά του πέμψαντός με Πατρός.» Ιωάννης 14:24.
TAM1897 Q1 52.7Ο ψαλμωδός λέει: «Ο νόμος του Κυρίου είναι άμωμος, επιστρέφων ψυχήν». Ψαλμός 19:7. Ο Παύλος λέει: «Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης, διά να ήναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού, ητοιμασμένος εις παν έργον αγαθόν». Β΄ Τιμόθεο 3:16, 17. Τι περισσότερο θέλεις; Ή τι λιγότερο θέλεις, αγαπητέ αδελφέ;
TAM1897 Q1 52.8Το επόμενο βήμα που απαιτείς από τον εκπρόσωπό σου είναι να θεσπίσει νόμους, οι οποίοι, αν αγνοηθούν, επιβάλλονται με το σπαθί, ένα μη χριστιανικό όπλο. Οι εν λόγω νόμοι αποτελούν την ουσία, τη ζωτική υπόσταση της εν λόγω κυβέρνησης της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος, η οποία μπορεί να διατηρήσει την εθνική της υπόσταση μόνο με οπλοστάσια ή εργαλεία θανάτου, μεγάλους στόλους και στρατό εξοπλισμένο με τα θανατηφόρα όπλα του. Στη συνέχεια, τοποθετείς τον καλό σου αδελφό χριστιανό, οπαδό του Άρχοντος της Ειρήνης, δίπλα στο ικρίωμα, για να επιβάλει θάνατο· ή επικεφαλής ενός στρατιωτικού σώματος, με ένταλμα habeas corpus, για να ξαναρίξει στη δουλεία έναν φτωχό αδελφό, για το έγκλημα του να επιθυμεί να αναπνεύσει τον ελεύθερο αέρα του ουρανού. Ή, αν είναι ο ανώτατος άρχοντας της χώρας σου, ανεβάζεις τον καλό σου επίσκοπο, οπλισμένο από την κορυφή μέχρι τα νύχια, πάνω σε ένα πολεμικό άλογο, ως αρχιστράτηγο όλων των μηχανισμών θανάτου της χώρας.
TAM1897 Q1 52.9Θα ήθελα να ρωτήσω, αγαπητοί οπαδοί του Ιησού, αν ο άνθρωπος μπορεί να καταστήσει δίκαιο το να φονεύει κανείς, όταν ο Θεός έχει πει: «Μη φονεύσης.»; Δεν στηρίζεται ολόκληρη η δομή της ανθρώπινης διακυβέρνησης στο ξίφος; Δεν πρόκειται να συντριβούν σε θραύσματα όταν έρθει Εκείνος στον οποίο ανήκει το δικαίωμα να κυβερνά με δικαιοσύνη;
TAM1897 Q1 52.10Αλλά δεν είμαι σε πόλεμο με τις ανθρώπινες κυβερνήσεις. Όχι, όχι. Ο Δαβίδ λέει σε έναν ύμνο δοξολογίας προς τον Θεό: «Βεβαίως ο θυμός του ανθρώπου θέλει καταντήσει εις έπαινον σου· θέλεις χαλινώσει το υπόλοιπον του θυμού.» Ψαλμός 76:10. «Διότι οι άρχοντες δεν είναι φόβος των αγαθών έργων, αλλά των κακών. Θέλεις δε να μη φοβήσαι την εξουσίαν; πράττε το καλόν, και θέλεις έχει έπαινον παρ' αυτής· επειδή ο άρχων είναι του Θεού υπηρέτης εις σε [Χριστιανέ] προς το καλόν.» Ρωμαίους 13:3, 4.
TAM1897 Q1 52.11Αν, αδελφοί μου, έχετε κατά νου ότι οι χριστιανοί είναι μια διαφορετική ομάδα, ένα μικρό ποίμνιο, ξεχωρισμένο, εκλεγμένο από τον κόσμο, για να είναι φως μέσα στον κόσμο ή για τον κόσμο, ώστε ο κόσμος, βλέποντας τα καλά έργα τους (το φως), να οδηγηθεί να ενωθεί με το μικρό ποίμνιο, που καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας θεωρείται προορισμένο για σφαγή, και έτσι να δοξάσει τον Ουράνιο Πατέρα σας, τότε θα είστε σε θέση να κατανοήσετε περικοπές όπως η προς Ρωμαίους 13, και 1 Τιμόθεο 1·2, στις οποίες ίσως αναφερθώ στη συνέχεια. «Ας αντιμάχεται το όστρακον προς τα όστρακα της γής» [Ησαΐας 45:9]· αλλά, ας έχουν οι χριστιανοί το φρόνημα του Ιησού, και τότε θα ακολουθήσουν τον Ιησού.
TAM1897 Q1 52.12Έχουμε δει μερικά από τα αποτελέσματα των κατ' όνομα χριστιανών που ακολουθούν τον κόσμο; Ας μας προετοιμάσει λοιπόν αυτό να ανεβούμε σε ένα ύψωμα όπως έκανε ο Βαλαάμ, όταν ο Βαλάκ τον κάλεσε να καταραστεί τον Ισραήλ, όταν πρόφερε την παραβολή του και είπε: «Πως να καταρασθώ τον οποίον ο Θεός δεν καταράται; ή πως να αναθεματίσω τον οποίον ο Κύριος δεν ανεθεμάτισε; Διότι από της κορυφής των ορέων βλέπω αυτόν, και από των λόφων θεωρώ αυτόν· ιδού, λαός, όστις θέλει κατοικήσει μόνος, και δεν θέλει λογαριασθή μεταξύ των εθνών·» Αριθμοί 23:8, 9.
TAM1897 Q1 52.13Θα διαβάσω τώρα ένα άλλο απόσπασμα, που ανατυπώθηκε από το περιοδικό «Review», με ημερομηνία 14 Αυγούστου 1856:—
TAM1897 Q1 52.14Μήπως το ευαγγέλιο του Ιησού σας έχει παραχωρήσει το δικαίωμα να χρησιμοποιείτε το ξίφος, να οπλίζεστε με σαρκικά όπλα, να παίρνετε το ξίφος για να «φροντίσετε την οικογένειά σας», να ελευθερώνετε τους καταπιεσμένους από τη δύναμη του καταπιεστή, παραβιάζοντας την έκτη εντολή του Θεού, «Μη φονεύσης.»; Ο Ιησούς λέει: «Αγαπάτε τους εχθρούς σας».
TAM1897 Q1 52.15Πιστεύετε ότι εσείς, ως χριστιανοί που ζείτε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, έχετε άδεια από τη Γραφή να εμπλακείτε με οποιονδήποτε τρόπο σε πολιτικές διαμάχες; Είτε στη θέσπιση νόμων, είτε στην εφαρμογή των νόμων της ανθρώπινης κυβέρνησης; Αν ναι, νομίζω ότι κάνετε μεγάλο λάθος.
TAM1897 Q1 52.16Αυτό ήταν που δήλωσε η εκκλησία το 1864. Το παρουσίασαν στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, ως απόδειξη ότι δεν πίστευαν στον πόλεμο, ότι δεν μπορούσαν να εμπλακούν στη χρήση όπλων και ότι, αν επιστρατεύονταν, δεν θα μπορούσε να αναμένεται από αυτούς να πολεμήσουν. Και η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών άκουσε τις παρατηρήσεις τους και έλαβε μέτρα ώστε να υπηρετούν στα νοσοκομεία, όπου θα μπορούσαν να ασκούν το έργο των λειτουργών του Ευαγγελίου, να φροντίζουν τους ασθενείς και να φέρνουν τη σωτηρία στους ετοιμοθάνατους. Τώρα, αν αυτό πρόκειται να ανατραπεί, θα πρέπει να σταθούμε με ακεραιότητα ενώπιον της κυβέρνησης και να δηλώσουμε ότι έχει ανατραπεί.
TAM1897 Q1 52.17Συνεχίζω την ανάγνωση:—
TAM1897 Q1 52.18Κάθε κείμενο που μπορεί να παραθέσετε ή κάθε εύλογη αιτιολογία που μπορεί να προβάλετε, πρέπει να εξεταστεί με βάση την απλή, κυριολεκτική Γραφή. Ίσως να εξετάσουμε όλες αυτές τις γραφές ή τους λόγους που προβάλετε, την κατάλληλη στιγμή· αλλά πρώτα, θα ακούσουμε το Ευαγγέλιο. Για τους χριστιανούς που είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν τον Ιησού, αυτό θα πρέπει να είναι αρκετό.
TAM1897 Q1 52.19Ο Ιησούς λέει: «Εάν εμέ υπηρετή τις, εμέ ας ακολουθή». Ιωάννης 12:26. Αλλά μήπως λέτε: «Αυτό μπορώ να το κάνω, και να υπηρετώ ως πιστός πολίτης της χώρας μου, στις εθνικές πολιτικές και την κυβέρνησή της;» Σταματήστε. Ο Ιησούς λέει: «Ουδείς δύναται δύο κυρίους να δουλεύη». Ματθαίος 6:24. «Εάν ήσθε εκ του κόσμου, ο κόσμος ήθελεν αγαπά το ιδικόν του· επειδή όμως δεν είσθε εκ του κόσμου, αλλ' εγώ σας εξέλεξα εκ του κόσμου, διά τούτο σας μισεί ο κόσμος.» Ιωάννης 15:19.
TAM1897 Q1 52.20Ποιο μερίδιο μπορείτε να έχετε στις πολιτικές του κόσμου, αν «δεν είστε του κόσμου», αλλά σας μισεί ο κόσμος και έχετε επιλεγεί «μέσα από τον κόσμο»; «Μα πρέπει να παραδώσουμε την εξουσία στα χέρια των ασεβών;», λέτε. Δεν μπορείτε να κάνετε αλλιώς. Οι ασεβείς και οι παραπλανητές θα γίνονται όλο και χειρότεροι· και κατά την ώρα του τέλους του κόσμου, οι ασεβείς θα πράττουν ασεβώς, και κανένας από τους ασεβείς δεν θα καταλάβει. Δανιήλ 12:10. Ο λόγος είναι ότι ο κόσμος δεν είναι πρόθυμος να υπακούσει στον Θεό, ούτε να ακολουθήσει τον Ιησού, μη αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει ένας μόνο Νομοθέτης. Ιάκωβος 4:12.
TAM1897 Q1 53.1«Διά τούτο ο Κύριος λέγει, Επειδή ο λαός ούτος με πλησιάζει διά του στόματος αυτού και με τιμά διά των χειλέων αυτού, αλλ' η καρδία αυτού απέχει μακράν απ' εμού, και με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων· διά τούτο, ιδού, θέλω προσθέσει να κάμω θαυμαστόν έργον μεταξύ τούτου του λαού, θαυμαστόν έργον και εξαίσιον· διότι η σοφία των σοφών αυτού θέλει χαθή και η σύνεσις των συνετών αυτού θέλει κρυφθή.» Ησαΐας 29:13, 14. Πόσο θαυμαστά αυτό αποδεικνύεται από την πορεία πολλών διακεκριμένων θεολόγων, οι οποίοι, πριν από λίγο καιρό, ηγούνταν θρησκευτικών αναγεννήσεων, ηθικών μεταρρυθμίσεων και ειρηνιστικών οργανώσεων: οδηγούσαν την Εκκλησία του Χριστού, οπλισμένοι με το Ευαγγέλιο που φέρνει στο φως τη ζωή και την αθανασία· ενεργούσαν με ικεσίες, προσευχές και δάκρυα· τώρα όμως, σε κατάφωρη αντίθεση με το ίδιο το Ευαγγέλιο, όταν ο Ιησούς είπε: «Ηκούσατε ότι ερρέθη, θέλεις αγαπά τον πλησίον σου και μίσει τον εχθρόν σου. Εγώ όμως σας λέγω, Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους, οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους, οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι, διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς, διότι αυτός ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους.» «Γίνεσθε λοιπόν οικτίρμονες, καθώς και ο Πατήρ σας είναι οικτίρμων.» Ματθαίος 5:43-45· Λουκάς 6:36. Παρά τις γραφές αυτές, βλέπουμε την αξιοθρήνητη κατάσταση των χριστιανικών εκκλησιών, καθώς προχωρούν στην ηθική τους παρακμή και στην προσαρμογή τους στον κόσμο. Αναφέρουμε μερικά μόνο από τα πολλά παραδείγματα.
TAM1897 Q1 53.2Ακολουθούν διάφορες δηλώσεις διακεκριμένων ιεροκηρύκων, που αναφέρονται σε «όπλα», «αγώνες», «μάχη», «πόλεμο» κ.λπ. Στη συνέχεια, το κείμενο συνεχίζει ως εξής:—
TAM1897 Q1 53.3Εν όψει γεγονότων όπως αυτά, που καταδεικνύουν τη μετατροπή του πιο καθαρού χρυσού σε κάτι χειρότερο από σκωρία, την απόλυτη αδιαφορία για τις μαρτυρίες του Χριστού και την παλαιότερη ομολογία τους, πρέπει να αναφωνήσουμε: «περιεπάτησαν εις την οδόν του Κάϊν, και … εξεχύθησαν εις την πλάνην του Βαλαάμ».
TAM1897 Q1 53.4Αυτοί οι άνθρωποι ακολουθούν τον Ιησού; Εξοπλίζουν τον εαυτό τους και τους οπαδούς τους με τα όπλα του Ευαγγελίου; Επιδεικνύουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον τέλειο νόμο του Θεού; Αναγνωρίζουν ότι υπάρχει μόνο ένας Νομοθέτης για τον χριστιανό; Ακούουν τον Παύλο να λέει: «τα όπλα του πολέμου ημών δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά συν Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων»; 2 Κορινθίους 10:4. Τελικά δίνουν προσοχή στις Γραφές που ομολογούν ότι διδάσκουν;
TAM1897 Q1 53.5Ντυθείτε την πλήρη πανοπλία του Θεού, για να μπορέσετε να αντισταθείτε στις πονηριές του διαβόλου. Γιατί; — «διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα». Όχι· αυτή δεν είναι η κλήση των οπαδών του Ιησού. Αλλά παλεύουμε «εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου· εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας [πονηρά πνεύματα, στο περιθώριο] εν τοις επουρανίοις.» «Διά τούτο αναλάβετε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να αντισταθήτε εν τη ημέρα τη πονηρά και αφού καταπολεμήσητε τα πάντα, να σταθήτε.» Εφεσίους 6:11-13.
TAM1897 Q1 53.6Ο Παύλος απαριθμεί τα χριστιανικά όπλα στην Εφεσίους 6:14-18, και λέει: Πάρτε «την μάχαιραν του Πνεύματος, [όχι από ατσάλι] ήτις είναι ο λόγος του Θεού, προσευχόμενοι εν παντί καιρώ μετά πάσης προσευχής και δεήσεως διά του Πνεύματος»· φορώντας αυτή την ουράνια πανοπλία και έχοντας τα πόδια σας υποδημένα με την ετοιμασία του ευαγγελίου της ειρήνης, αγωνιζόμενοι να απολαύσετε την ευλογία του Χριστού: —«Μακάριοι οι ελεήμονες, διότι αυτοί θέλουσιν ελεηθή. … Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θέλουσιν ονομασθή υιοί Θεού.» [Ειρηνοποιοί, όχι όσοι διαταράσσουν την ειρήνη.] Ματθαίος 5:7, 9. Ακούστε τον Ιωάννη καθώς απευθύνεται στους στρατιώτες, όταν τον ρωτούν τι πρέπει να κάνουν. Αυτός απαντά: «Μη βιάσητε μηδένα». Λουκάς 3:14.
TAM1897 Q1 53.7Θυμηθείτε ότι ο Ιησούς είπε στον Πέτρο, όταν διδάχθηκε η μεγάλη πρακτική διδασκαλία για όλους τους χριστιανούς, τι να κάνουν με το ξίφος: «Επίστρεψον την μάχαιράν σου εις τον τόπον αυτής· διότι πάντες όσοι πιάσωσι μάχαιραν διά μαχαίρας θέλουσιν απολεσθή.» Ματθαίος 26:52.
TAM1897 Q1 53.8Ας περπατούν οι χριστιανοί στο φως αυτών των αληθειών, και τότε θα υπήρχαν ελάχιστοι χριστιανοί στρατηγοί ή στρατιώτες που θα χρησιμοποιούσαν τα «είκοσι πέντε τουφέκια Σαρπ του αιδεσιμότατου κ. Μπίτσερ», ακόμα κι αν στο ουραίο του καθενός ήταν προσκολλημένη υποκριτικά μια Βίβλος.
TAM1897 Q1 53.9Ακούουν τον Ιησού να λέει: «Η βασιλεία η εμή δεν είναι εκ του κόσμου τούτου· εάν η βασιλεία η εμή ήτο εκ του κόσμου τούτου, οι υπηρέται μου ήθελον αγωνίζεσθαι». Ιωάννης 18:36. Οι χριστιανοί, έτσι οπλισμένοι με αυτά τα όπλα του Ευαγγελίου και εντελώς αφοπλισμένοι από τα σαρκικά, όντες εντελώς ξεχωριστοί από τις κυβερνήσεις του κόσμου, μπορούν να αφήσουν τον κόσμο, οπλισμένο όπως είναι με όπλα θανάτου, να ορμάει στον ευρύ δρόμο, επιβάλλοντας τους μη χριστιανικούς νόμους του με την ποινή του θανάτου.
TAM1897 Q1 53.10Είναι το ανείπωτο προνόμιο του υπολοίπου της Εκκλησίας, καθώς ανατρέχουν στην ιστορία του παρελθόντος και βλέπουν ότι, αν και οι μαθητές του Χριστού, όπως ο Παύλος, φώναξαν: «ένεκα σου θανατούμεθα όλην την ημέραν. Ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής [Ρωμαίους 8:36]», ενώ ο δρόμος τους έχει βρεχθεί με δάκρυα, εμποτιστεί με το αίμα τους και καλυφθεί με τα διαμελισμένα πτώματά τους και τα λευκασμένα οστά τους·—είναι προνόμιό τους να φωνάζουν μαζί με τον Βαλαάμ, καθώς βλέπουν ότι του Θεού ο «λαός, όστις θέλει κατοικήσει μόνος, και δεν θέλει λογαριασθή μεταξύ των εθνών», «είθε να αποθάνω κατά τον θάνατον των δικαίων, και το τέλος μου να ήναι όμοιον με το τέλος αυτού.» Αριθμοί 23:9, 10.
TAM1897 Q1 53.11Υπάρχουν πολλά ακόμη σε αυτό το φυλλάδιο, αλλά δεν χρειάζεται να διαβάσω άλλο από αυτό. Θα διαβάσω ένα ή δύο ακόμη αποσπάσματα από τον Κύριο, που είναι εδώ για εμάς στις μέρες μας. Αυτό μας δόθηκε πριν από τέσσερα χρόνια από το Πνεύμα της προφητείας και μας διαβάστηκε σε αυτή τη Σκηνή:—
TAM1897 Q1 53.12«Ο Κύριος επέλεξε τον Ιακώβ για τον εαυτό Του, και τον Ισραήλ ως τον ιδιαίτερο θησαυρό Του. Διότι γνωρίζω ότι ο Κύριος είναι μεγάλος, και ότι ο Κύριός μας είναι υπεράνω όλων των θεών.» Σκεφτείτε, αδελφοί και αδελφές μου, ότι ο Κύριος έχει έναν λαό, έναν εκλεκτό λαό, την εκκλησία Του, για να είναι δικός Του, το δικό Του οχυρό, το οποίο διατηρεί σε έναν κόσμο πληγωμένο από την αμαρτία και επαναστατημένο· και προόριζε να μην αναγνωρίζεται καμία εξουσία μέσα σ’ αυτήν, να μην αναγνωρίζονται από αυτήν άλλοι νόμοι, παρά μόνο οι δικοί Του.
TAM1897 Q1 53.13Ένα άλλο μήνυμα μας παραδόθηκε στη Γενική Συνέλευση του τρέχοντος έτους. Αυτό μας μεταφέρει ακριβώς πίσω στο σημείο όπου ξεκίνησε η αποστασία, και μας φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό, με την αλήθεια Του, και με ολόκληρο αυτό το θέμα όπως προέρχεται από τον Κύριο· όπως Εκείνος επιθυμεί να είναι μαζί με τον λαό Του σήμερα.
TAM1897 Q1 53.14Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του λαού του Θεού που δηλώνει ότι τηρεί τις εντολές και του κόσμου δεν είναι τόσο σαφής όσο ήταν κάποτε. Όσοι περπατούν σε αρμονία με τον Θεό δεν θα βρεθούν να συμμετέχουν σε πολιτικές συγκεντρώσεις. Όσοι το κάνουν αυτό αποδεικνύουν ότι δεν είναι πιστοί υπηρέτες του Ιησού. Έχουν χειριστεί κοινή φωτιά για τόσο καιρό που έχουν χάσει τη διακριτική τους ικανότητα. Υπάρχει ένας λαός που έχει στρατευτεί για να σταθεί κάτω από το λάβαρο του Ιησού. Αυτοί είναι ο στρατός του Χριστού. Έχουν δεσμευτεί να αποχωρήσουν από τον κόσμο και να είναι ξεχωριστοί. Έχουν δεσμευτεί να χρησιμοποιούν το ξίφος του Πνεύματος, τον λόγο του Θεού, για να διεξάγουν επιθετικό πόλεμο ενάντια στην αμαρτία και κάθε ανομία. Πρέπει να δείξουμε τη νομιμοφροσύνη μας.
TAM1897 Q1 53.15Αυτός είναι ένας όρος που αφορά τη διακυβέρνηση· είναι ένας όρος που αφορά την ιδιότητα του πολίτη. Σε τι πρέπει να δείξουμε τη νομιμοφροσύνη μας; Αυτό είναι το ερώτημα.
TAM1897 Q1 53.16Πρέπει να δείξουμε τη νομιμοφροσύνη μας στον Βασιλιά μας, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ο απόστολος Ιάκωβος δηλώνει: «Όποιος λοιπόν θέλει να είναι φίλος του κόσμου, είναι εχθρός του Θεού». Και ο αγαπητός Ιωάννης, ο μαθητής που πνευματικά μοιάζει περισσότερο με τον Ιησού, έχει δώσει την προειδοποίηση: «Μην αγαπάτε τον κόσμο, ούτε τα πράγματα που είναι στον κόσμο. Αν κάποιος αγαπά τον κόσμο, η αγάπη του Πατέρα δεν είναι μέσα του». Κανείς δεν θα βρει ευτυχία ακολουθώντας το παράδειγμα του Αδάμ και απομακρυνόμενος από τον Δημιουργό του.
TAM1897 Q1 54.1Έτσι, αυτά τα μαθήματα κλείνουν ακριβώς εκεί από όπου ξεκινήσαμε — με τον Αδάμ και τον Δημιουργό του, και την πρώτη από όλες τις εντολές στο σύμπαν — «θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου». Τότε δεν θα απομακρυνθείτε από τον Δημιουργό σας. Τότε δεν θα υπάρξει αποστασία. Τότε δεν θα υπάρξει ειδωλολατρία. Τότε δεν θα υπάρξει κυβέρνηση που θα έχει συσταθεί σύμφωνα με το παράδειγμα των ειδωλολατρών που έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό· αλλά ο Θεός θα είναι τα πάντα σε όλους, και θα οδηγήσει τον λαό Του σε εκείνη την ένδοξη γη που έδειξε στον πατέρα μας τον Αβραάμ, όταν τον ξεχώρισε από όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου και τον κράτησε ξεχωριστό όσο ζούσε στον κόσμο.
TAM1897 Q1 54.2Αυτός που μας καλεί να ακολουθήσουμε και να βαδίσουμε στα βήματα της πίστης που είχε ο πατέρας μας ο Αβραάμ, ενώ ήταν ακόμη απεριτμημένος, θα μας οδηγήσει τότε στη γη που είναι η δόξα όλων των γαιών· και εκεί θα κατοικούμε ενώπιον του Κυρίου και κάτω από τα ένδοξα φτερά του Παντοδύναμου, εις τους αιώνες των αιώνων — αγαπώντας τον Θεό με όλη την καρδιά, με όλη την ψυχή, με όλο το νου και με όλη τη δύναμη· και Αυτός μπορεί να μας δείξει τώρα, τότε και εις τους αιώνες των αιώνων ενώπιον του σύμπαντος, και να πει: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.»
TAM1897 Q1 54.3και ας λέγη πας ο λαός, «Αμήν, και αμήν.»