Η Πρώτη Μεγάλη Εντολή

TAM1897 D 279.2Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Τρίτης, 2 Μαρτίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο «General Conference Daily Bulletin», 5 Μαρτίου 1897, Τόμος 1, Αρ. 16, σ. 279-285.

TAM1897 D 279.3ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ότι ο Κύριος έχει πει για την εποχή αυτή και για τους ανθρώπους που ζουν σε αυτήν την εποχή, ότι «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.» Εσείς και εγώ ομολογούμε δικαίως ότι είμαστε αυτός ο λαός, και στεκόμαστε εκεί όπου ομολογούμε ότι μπορεί να ειπωθεί για εμάς από τον Κύριο, προς το σύμπαν: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.» Και αυτό θα είναι γεγονός, όχι απλώς επειδή το λέει, αλλά θα το πει επειδή είναι γεγονός.

TAM1897 D 279.4Αυτό το κείμενο ισχύει πλήρως για εσάς και εμένα που βρισκόμαστε εδώ σε αυτόν τον ναό· και ο Κύριος θέλει να γίνει πραγματικότητα τώρα και να παραμείνει πραγματικότητα για πάντα, ώστε να μπορεί να το διακηρύσσει συνεχώς σε όλο τον κόσμο και σε όλο το σύμπαν: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.»

TAM1897 D 279.5Αυτό είναι που πρέπει να μελετήσουμε. Πρέπει να μελετήσουμε σε αυτά τα μαθήματα, για να γνωρίζουμε αν τηρούμε τις εντολές του Θεού ή όχι· ώστε ο Κύριος να μπορεί να πει για εμάς: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού.»

TAM1897 D 279.6Όσον αφορά την τήρηση των εντολών του Θεού, σίγουρα περιλαμβάνεται και η πρώτη, και αυτή σίγουρα πρέπει να την τηρούμε. Και εδώ είναι ο λόγος Του: «πρώτη πασών των εντολών είναι· Άκουε Ισραήλ, Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος· και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου· αύτη είναι η πρώτη εντολή.»

TAM1897 D 279.7Τώρα, μπορεί ο Κύριος να πει για εσάς και για μένα, όσον αφορά αυτή την εντολή: «Εδώ είναι αυτοί που την τηρούν»;

TAM1897 D 279.8Έχει ο Κύριος όλη την καρδιά σας, έτσι ώστε να μην έχετε καρδιά για τίποτα άλλο εκτός από Αυτόν και ό,τι είναι δικό Του;

TAM1897 D 279.9Έχει ο Κύριος ολόκληρη την ψυχή σας, με αφοσιωμένη αγάπη, έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένα συναίσθημα της ύπαρξής σας που να μην είναι δικό Του;

TAM1897 D 279.10Έχει ο Κύριος ολόκληρο το νου σας, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία σκέψη του νου σας, καμία δραστηριότητα του νου σας, κανένα μέρος του νου σας που να μην είναι δικό Του — αφιερωμένο στην υπηρεσία Του; Διότι με το νου υπηρετούμε τον Κύριο τον Θεό μας. Όχι με ένα μέρος του, όχι με ένα τμήμα του, αλλά με ολόκληρο το νου. Έτσι ώστε να μην έχετε νου να αφιερώσετε ή να στρέψετε σε οτιδήποτε δεν προέρχεται από τον Θεό.

TAM1897 D 279.11Είναι όλη η δύναμή σας δική Του, έτσι ώστε να μην έχετε δύναμη να αφιερώσετε πουθενά αλλού παρά μόνο σε ό,τι είναι του Θεού και στην υπηρεσία Του;

TAM1897 D 279.12Αν όλα αυτά ισχύουν για εσάς, τότε ισχύει πραγματικά για εσάς το ρητό: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς».

TAM1897 D 279.13«Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.» Όταν η αγάπη του Θεού βρίσκεται στις καρδιές μας, όπως στην πρώτη εντολή, θα είναι αρκετά εύκολο να αγαπάμε τους πλησίον μας όπως τον εαυτό μας.

TAM1897 D 279.14Όπως αναφέρθηκε στην ομιλία του αδελφού Κέλογκ την άλλη μέρα, για εκείνο το μικρό αγόρι στο Σικάγο που πήγε σε έναν άνδρα, έναν εντελώς άγνωστο, και του είπε: «Ξέρεις ότι είσαι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός στον κόσμο;» Και όταν ο άνδρας, έκπληκτος, ρώτησε πώς ήταν δυνατόν αυτό, λέγοντας ότι δεν είχε δολοφονήσει ποτέ κανέναν, δεν είχε διαπράξει ποτέ κάποιο σοβαρό έγκλημα, το μικρό αγόρι του είπε: «Η μεγαλύτερη εντολή είναι: “θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου”. Το κάνεις αυτό;» Εκείνος απάντησε: «Όχι, δεν το κάνω. Δεν μπορώ να πω ότι το κάνω καθόλου.» «Λοιπόν», είπε ο μικρός, «αυτή είναι η μεγαλύτερη από τις εντολές. Παραβαίνεις τη μεγαλύτερη εντολή· άρα είσαι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός.» Ο άνδρας το παραδέχτηκε και οδηγήθηκε στον Θεό και στην πλήρη σωτηρία. Αυτό είναι απολύτως σαφές: καθώς αυτή είναι η μεγαλύτερη εντολή, όποιος την παραβαίνει είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός. Είστε εσείς;

TAM1897 D 279.15Εσείς και εγώ δηλώνουμε ότι τηρούμε τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού. Παραβαίνουμε την πρώτη από όλες τις εντολές του Θεού; Αν δεν τηρούμε τη μεγαλύτερη, την πρώτη, από όλες τις εντολές, τότε την παραβαίνουμε. Αν παραβαίνουμε αυτήν, δεν τηρούμε τις εντολές· αυτό είναι δεδομένο. Εσείς και εγώ πρέπει να αποφασίσουμε τώρα, και πρέπει να αποφασίσουμε για πάντα, αν θα υπηρετήσουμε τον Κύριο με όλη την καρδιά, και με όλη την ψυχή, και με όλο το νου, και με όλη τη δύναμη.

TAM1897 D 279.16Είναι γραμμένο: «Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας». Η επικράτεια που βρίσκεται μέσα μας είναι η επικράτεια του Θεού· έτσι ήταν όταν δημιουργήθηκε ο άνθρωπος, αλλά ο εχθρός σφετερίστηκε τη θέση του Θεού· και ο Κύριος ελευθέρωσε ξανά τον άνθρωπο για να επιλέξει αν ο Θεός θα έχει τη δική Του θέση στη δική Του βασιλεία, ή αν ο σφετεριστής θα έχει τη θέση του Θεού στη βασιλεία του Θεού. Η βασιλεία που βρίσκεται μέσα σας ανήκει στον Κύριο. Εσείς αποφασίζετε αν θα κυβερνά εκεί ο Κύριος ή αν θα κυβερνά εκεί ο εχθρός. Και αν δεν επιλέξετε να κυβερνά εκεί ο Κύριος, τότε επιλέγετε να κυβερνά εκεί ο εχθρός. Εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την επιλογή του ανθρώπου το ποιος θα κυβερνά.

TAM1897 D 280.1Κάποιος πρέπει να κυβερνά. Ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να κυβερνά τον εαυτό του, ανεξάρτητα από τον Θεό. Δημιουργήθηκε για να είναι ο εαυτός του μαζί με τον Θεό, και δεν μπορεί να είναι ο εαυτός του χωρίς τον Θεό. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για να στέκεται στο πλευρό του Θεού. Η βασιλεία του Θεού βρισκόταν μέσα του. Ο Θεός κυβερνούσε μέσα του. Αλλά άρχισε να ακολουθεί τον δικό του δρόμο, ακολουθώντας τον Σατανά. Όμως, ένας άνθρωπος μπορεί να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο μόνο ακολουθώντας τον Θεό. Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας. Πρέπει να επιλέξουμε ο Θεός να πάρει τη θέση Του μέσα μας, στη δική Του βασιλεία μέσα στις καρδιές μας. Θα πάρει τη θέση Του εκεί, και θα κυβερνά εκεί όταν μπορεί να έχει τη δική Του θέση στη δική Του βασιλεία.

TAM1897 D 280.2Ξέρετε, όσον αφορά τη βασιλεία του Θεού επί της γης, ότι θα εκτείνεται από θάλασσα σε θάλασσα και από τον ποταμό μέχρι τα άκρα της γης. Η βασιλεία του Θεού, αυτή η βασιλεία που θα έρθει όταν έρθει ο Κύριος, ξέρετε ότι θα καλύψει κάθε ίντσα, κάθε σωματίδιο, του εδάφους που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο. Τώρα, η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας. Αυτή η βασιλεία μέσα σας, όπου κυβερνά ο Θεός — καλύπτει η κυριαρχία Του κάθε κομμάτι χώρου, κάθε σωματίδιο εδάφους στην καρδιά σας; Το καλύπτει; Αυτό είναι το ερώτημα, και αυτά τα ερωτήματα μας αφορούν με περισσότερους από έναν τρόπους.

TAM1897 D 280.3Απλώς διαβάζω την εντολή και εφιστώ την προσοχή σας σε αυτό που λέει η εντολή. Και αυτό για να έχουμε εσείς και εγώ το μυαλό και την καρδιά μας πάντα ανοιχτά στο ερώτημα: Ισχύει για εμάς το «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού και την πίστιν του Ιησού» με όλη την καρδιά, την ψυχή, το νου και τη δύναμή μας;

TAM1897 D 280.4Σε τι επικεντρώνεται το μυαλό σας, τι μελετά, σε τι εργάζεται — βρίσκεται ο Θεός σε αυτό; Γίνεται για τη δόξα του Θεού; Η έρευνα που κάνετε, οι σπουδές που ακολουθείτε, ολόκληρη η σκέψη του νου σας — γίνεται ώστε να αποτυπωθεί εκεί η εικόνα του Θεού; Γίνεται για να βρείτε τον Θεό σε μεγαλύτερο βαθμό μέσα στο νου σας; Γίνεται για να Τον δοξάσετε περισσότερο; Είναι Αυτός ο πρώτος και το παν σε όλα, στις διανοητικές σας προσπάθειες; Τον αγαπάτε, Τον υπηρετείτε με όλο το νου σας;

TAM1897 D 280.5Και με όλη τη δύναμή σου. Το χωράφι που οργώνετε, το οργώνετε για τον Θεό; Το πλάνισμα που κάνετε, για να λειάνετε μια σανίδα, το κάνετε για τον Θεό, ώστε ό,τι λαμβάνετε να είναι του Θεού και καθόλου δικό σας; Είναι η δύναμή σας τόσο απόλυτα αφιερωμένη στον Θεό, ώστε να εργάζεστε για το έργο του Θεού όπου κι αν βάζετε το χέρι σας;

TAM1897 D 280.6Είναι μια διαδεδομένη αντίληψη ότι κάποιος πρέπει να σταματήσει να ασκεί το επάγγελμά του, ή ό,τι χειρωνακτική εργασία κι αν κάνει, προτού μπορέσει να γίνει εργάτης του έργου. Πολλοί λένε: «Θέλω να ξεφύγω από αυτό που κάνω. Μακάρι να μπορούσα να βρω μια διέξοδο. Μακάρι να μπορούσα να φύγω από αυτό το εργαστήριο. Θα ήθελα να γίνω εργάτης του έργου». Αν δεν είστε εργάτης του έργου εκεί όπου βρίσκεστε, δεν θα είστε εργάτης του έργου όταν φτάσετε εκεί που θέλετε να είστε. Αν δεν είστε εργάτης του έργου ενώ οργώνετε το χωράφι, δεν θα είστε εργάτης του έργου αν προσπαθούσατε να κηρύξετε από τον άμβωνα. Αν είστε σιδηρουργός και κάθε μέρα βρίσκεστε μπροστά στο αμόνι — αν δεν είστε εργάτης του έργου τόσο εντατικά, τόσο θερμά, τόσο ολόψυχα όσο είμαι εγώ στον άμβωνα, τότε δεν θα είστε εργάτης του έργου αν διανέμετε φυλλάδια κάπου.

TAM1897 D 280.7Υπάρχει ένα παράδειγμα μπροστά μας για το τι μπορεί να είναι η ανθρωπότητα· και για το τι πρέπει να είναι κάθε πιστός στον Ιησού. Ο Υιός του Θεού ήρθε σε αυτόν τον κόσμο για να δείξει σε εσάς και σε εμένα τι ακριβώς σημαίνει να τηρεί κανείς τις εντολές και πώς ακριβώς γίνεται αυτό. Και εργάστηκε σε ένα επάγγελμα περίπου έξι φορές περισσότερο από ό,τι κήρυττε. Ξεκινώντας από την ηλικία των δώδεκα ετών, όταν μπορούσε να αρχίσει να εργάζεται με τον Ιωσήφ στο επάγγελμα του ξυλουργού, όταν μπορούσε να κάνει αρκετά πράγματα — καθώς ένα δωδεκάχρονο αγόρι μπορεί να κάνει πάρα πολλά πράγματα βοηθώντας έναν ξυλουργό. Ξεκινώντας λοιπόν από την ηλικία των δώδεκα ετών, βαπτίστηκε και άρχισε να κηρύττει περίπου στα τριάντα του χρόνια· αυτό μας κάνει δεκαοκτώ χρόνια. Αυτά τα χρόνια εργαζόταν ως ξυλουργός. Από τα τριάντα έως τα τριάντα τρία και μισό χρόνια του, αφιερώθηκε στη δημόσια διακονία, κηρύττοντας. Βλέπετε λοιπόν ότι εργάστηκε ως ξυλουργός σχεδόν έξι φορές περισσότερο από ό,τι κήρυττε.

TAM1897 D 280.8Τώρα, ήταν εξίσου ο Υιός του Θεού εκείνα τα δεκαοκτώ χρόνια που εργαζόταν ως ξυλουργός, όσο ήταν και τα τρεισήμισι χρόνια που ασχολούνταν με το κήρυγμα; — Ξέρετε ότι ήταν. Ήταν ο Σωτήρας μου και ο Σωτήρας σας όταν βρισκόταν εκεί και πριόνιζε μια σανίδα, και έφτιαχνε ένα παγκάκι και του έβαζε πόδια, — ήταν εξίσου ο Σωτήρας μου και ο Σωτήρας σας τότε, όσο και όταν βρισκόταν πάνω στο σταυρό; — Ξέρετε ότι ήταν. «Διότι σωζόμαστε μέσω της ζωής Του».

TAM1897 D 281.1Μην ξεχνάτε ότι ήταν στο τέλος αυτών των δεκαοκτώ ετών, όταν ήρθε να βαπτιστεί και βαπτίστηκε, στην αρχή της διακονίας του και στο τέλος της ξυλουργικής του, — τότε ήταν που ο Θεός είπε: «Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην.» Δεν ήταν, λοιπόν, εξίσου εργάτης για το έργο εκείνα τα δεκαοκτώ χρόνια, όπως ήταν τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια; — Ξέρετε ότι ήταν. Τότε, αν είστε ξυλουργός και ομολογείτε την πίστη σας στον Ιησού Χριστό, δεν μπορείτε να είστε οπαδός Του; Δεν πρέπει να είστε οπαδός Του και εργάτης για το έργο Του ακριβώς εκεί, τόσο πραγματικά όσο αν βρισκόσασταν στον άμβωνα; Δεν λέω ότι είστε υποχρεωμένοι να παραμείνετε πάντα ξυλουργοί. Ούτε Εκείνος παρέμεινε. Δεν λέω ότι θα είστε υποχρεωμένοι να παραμείνετε πάντα σιδηρουργοί ή αγρότες· αλλά λέω και επιμένω ότι, όσο είστε ξυλουργοί, όσο είστε σιδηρουργοί, όσο είστε αγρότες, πρέπει να είστε εργάτες του έργου τόσο αληθινά όσο θα είστε ποτέ, όπου κι αν βρίσκεστε.

TAM1897 D 281.2Έτσι ο Ιησούς έδειξε σε καθέναν από εμάς τι σημαίνει να είσαι χριστιανός και πώς πρέπει να είναι η ζωή μας, ό,τι κι αν απασχολεί το μυαλό, την καρδιά ή τα χέρια μας. Αγαπούσε τον Θεό με όλη του την καρδιά, όλη του την ψυχή, όλο του το μυαλό και όλη του τη δύναμη, όταν ήταν ξυλουργός. Όταν πριόνιζε σανίδες, όταν έφτιαχνε τραπέζια, όταν έφτιαχνε πόρτες και τις τοποθετούσε, το έκανε προς δόξα του Θεού. Ο Θεός ήταν τα πάντα για αυτόν. Όταν κάποιος ερχόταν σ’ αυτόν ως ξυλουργό, βλέποντάς τον μόνο ως ξυλουργό· χωρίς να τον βλέπει ως τον Σωτήρα του κόσμου — όταν κάποιος ερχόταν σ’ αυτόν μόνο ως ξυλουργό, καθόταν μαζί του και του έλεγε: «Θέλω να μου φτιάξεις ένα τραπέζι. Θα μου το φτιάξεις;» και εκείνος απαντούσε: «Τι είδους τραπέζι θέλεις;» και ο άνθρωπος του το περιέγραφε, και ο Ιησούς έλεγε: «Ναι, θα σου το φτιάξω·» όταν ο Ιησούς είχε φτιάξει το τραπέζι και το μετέφερε στην πλάτη του στο σπίτι του ανθρώπου, και το έβαλε μέσα στο σπίτι του ανθρώπου, και το έστησε εκεί για να το χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος — σε όλη αυτή τη διαδικασία ο Ιησούς ανήκε εξ ολοκλήρου στον Θεό. Ο Θεός ήταν παρών σε όλες τις πράξεις του. Σε κάθε αρμό που έφτιαξε σε εκείνο το τραπέζι δεν υπήρχαν ρωγμές, καμία δεν ήταν καλυμμένη με σκόνη, τίποτα δεν ήταν κρυμμένο· ήταν ένα τίμιο τραπέζι. Ήταν από κάθε άποψη ένα τραπέζι που ο Θεός θα μπορούσε να εγκρίνει.

TAM1897 D 281.3Και όταν έκανε τη συμφωνία για την κατασκευή του τραπεζιού, έκανε μια τόσο τίμια συμφωνία, που ο Θεός θα μπορούσε να τη δει και να πει: «Αυτή είναι μια τίμια συμφωνία». Δεν ζήτησε από τον άνδρα να πληρώσει περισσότερα από όσα δικαιολογημένα οφείλονταν για ένα τέτοιο έργο. Ο άνδρας τον ρώτησε: «Θα φτιάξεις ένα τέτοιο τραπέζι;» «Ναι.» «Πόσο θα χρεώσεις γι’ αυτό; — πόσο θα κοστίσει;» Θα το υπολόγιζε και θα έλεγε στον άνδρα: «Η ξυλεία θα κοστίσει τόσο, και θα χρειαστεί τόσος χρόνος για να το φτιάξω, και η εργασία μου αξίζει τόσο. Δεν το πιστεύεις; Δεν πιστεύεις ότι η εργασία μου, για το χρόνο που θα χρειαστεί, θα αξίζει τόσο;» Και ο άνθρωπος θα έλεγε: «Ναι, το πιστεύω. Πιστεύω ότι αξίζει όλα αυτά. Αυτό είναι τίμιο. Αυτή είναι μια ξεκάθαρη συμφωνία.» Και όταν έβαζε το τραπέζι στην πλάτη του, το μετέφερε εκεί και το έβαζε στη θέση του, ο άνθρωπος τον πλήρωνε ό,τι προέβλεπε η συμφωνία, και ο Θεός μπορούσε να κοιτάξει από ψηλά όλη αυτή τη συναλλαγή και να πει: «Αυτό είναι τίμιο. Αυτό είναι ό,τι μπορεί να κάνει κανείς.»

TAM1897 D 281.4Είστε εσείς τέτοιοι ξυλουργοί; Δηλώνετε ότι είστε χριστιανοί. Είστε εσείς τέτοιοι εργάτες, ό,τι κι αν κάνετε;

TAM1897 D 281.5Αγαπάτε τον Θεό με όλη σας την καρδιά, με όλη σας την ψυχή, με όλο σας το νου και με όλη σας τη δύναμη; Ό,τι κι αν κάνετε ή καλείστε να κάνετε, όποια συναλλαγή κι αν έχετε με τον πλησίον σας, είτε είναι ειδωλολάτρης είτε χριστιανός, γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε ο Θεός να μπορεί να το δει και να πει: «Αυτό είναι αρκετά καλό για τη βασιλεία του Θεού», επειδή όλη η καρδιά σας, όλη η ψυχή σας, όλη η διάνοιά σας και όλη η δύναμή σας είναι μέσα σε αυτό προς δόξα του Θεού;

TAM1897 D 281.6Είμαστε τηρητές των εντολών ή όχι; Αυτό είναι το ερώτημα. Και είναι καιρός να το διαπιστώσουμε τόσο διεξοδικά, ώστε ο Κύριος να μπορεί να βεβαιώσει στο μήνυμα που εκφωνεί: «εδώ οι φυλάττοντες τας εντολάς του Θεού».

TAM1897 D 281.7Τώρα, μπορείτε να δείτε ότι αυτή η εντολή καλύπτει ολόκληρο το φάσμα των πάντων, και ότι δεν μπορούμε να αγγίξουμε ούτε μία σκέψη σε ολόκληρο το πεδίο της σκέψης που να μην εμπίπτει σε αυτό το κείμενο με το οποίο ξεκινήσαμε. Επομένως, πρέπει να εξετάζουμε τα πάντα στη σκέψη μας, πρέπει να εξετάζουμε τα πάντα στα οποία καλείται το μυαλό μας, υπό το φως αυτής της γραφής, της πρώτης από όλες τις εντολές.

TAM1897 D 281.8Ό,τι καλούμαστε να αναλάβουμε, πρέπει να το εξετάζουμε υπό το πρίσμα αυτής της μεγαλύτερης από όλες τις εντολές. Είναι κάτι στο οποίο, με το φόβο του Θεού, μπορώ να αφοσιωθώ με όλη μου την καρδιά, την ψυχή, το νου και τη δύναμή μου; Αν δεν είναι, τότε θέλω να το αγγίξω; — Όχι. Αν είναι κάτι στο οποίο δεν μπορώ να αφοσιωθώ με όλη μου την καρδιά, το νου, την ψυχή και τη δύναμή μου, και μαζί με τον Θεό, τι σχέση έχω τότε με αυτό; Αν ο Θεός δεν μπορεί να με συνοδεύσει, τότε παραβαίνω τις εντολές. Δεν αφιερώνω τα πάντα σ’ Αυτόν. Όλη μου η δύναμη δεν αξίζει τίποτα αν αφιερώνεται σε κάτι στο οποίο Εκείνος δεν μπορεί να εμπλακεί ή το οποίο δεν μπορεί να αγγίξει, να εγκρίνει ή να αποδεχτεί.

TAM1897 D 282.1Ξέρω ότι αυτό είναι αυστηρό, αλλά είναι ο Χριστιανισμός. Είναι ο Χριστιανισμός, και εσείς και εγώ δεν πρέπει να αρκούμαστε ούτε στο ένα δέκατο έκτο οποιουδήποτε πράγματος που δεν ανταποκρίνεται ακριβώς σε αυτό. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αρκείται, ούτε για μια στιγμή, σε οτιδήποτε σε αυτόν τον κόσμο, εκτός από το να κάνουμε ό,τι αναλαμβάνουμε με τον Θεό μαζί μας, και στη συνέχεια να το κάνουμε με όλη την καρδιά, και όλη την ψυχή, και όλο το νου, και όλη τη δύναμη. Και σας λέω ότι όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, όλοι μας, αν όλοι σε αυτόν τον ναό παραδοθούμε σ’ Αυτόν αυτή τη στιγμή και παραμείνουμε σταθεροί εκεί, δεν μπορούμε να φανταστούμε ποια δύναμη του Θεού θα εκδηλωθεί στον κόσμο.

TAM1897 D 282.2Η μεγάλη δυσκολία από την αρχή ήταν ότι οι άνθρωποι δεν άφηναν στον Θεό τη θέση στην καρδιά τους που Του ανήκει. Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο έτσι, αλλά αυτός στράφηκε προς οτιδήποτε άλλο και απέκλεισε εντελώς τον Θεό. Ο Θεός τον ελευθέρωσε από αυτό το σκοτάδι, τον ελευθέρωσε να επιλέξει, και τον κάλεσε να επιλέξει, αν θα αγαπούσε τον Θεό με όλη την καρδιά, όλη την ψυχή, όλη τη διάνοια και όλη τη δύναμή του. Ελευθερώθηκε για να επιλέξει να αφήσει τον Θεό να πάρει ξανά τη θέση Του· αλλά τόσοι πολλοί επέλεξαν να μην έχει ο Κύριος τη δική Του θέση, ώστε ο κατακλυσμός τους σάρωσε από την επιφάνεια της γης.

TAM1897 D 282.3Τότε ο Κύριος έδωσε μια νέα αρχή στο ανθρώπινο γένος. Και το μόνο πράγμα που ζήτησε από τον καθένα ήταν να αγαπά τον Κύριο Θεό με όλη την καρδιά, με όλη την ψυχή, με όλο το νου και με όλη τη δύναμη, και τον πλησίον του όπως τον εαυτό του. Αυτό είναι το μόνο που ζήτησε από τους οκτώ που μπήκαν στην κιβωτό και που βγήκαν από αυτήν. Αν ο πρώτος άνθρωπος είχε αγαπήσει τον Θεό με όλη του την καρδιά, και με όλη του την ψυχή, και με όλο του το νου, και με όλη του τη δύναμη, καμία αμαρτία δεν θα μπορούσε ποτέ να εισέλθει.

TAM1897 D 282.4Αφού αμάρτησε και ο Κύριος τον ελευθέρωσε από εκείνη τη δουλεία, αν ο Αδάμ και όλα τα παιδιά του αγαπούσαν τον Θεό με όλη την καρδιά, την ψυχή, την ισχύ, το νου και τη δύναμή τους, ποια θα ήταν η κατάσταση του κόσμου; — Θα τηρούσαν τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού, και η δικαιοσύνη θα κάλυπτε τη γη όπως τα νερά καλύπτουν τη θάλασσα. Είναι αδύνατο να εκπληρωθεί αυτό στον άνθρωπο που βρίσκεται υπό τη δουλεία της κατάρας, υπό τη δουλεία της αμαρτωλής σάρκας; Μπορεί ο Θεός να ελευθερώσει τον αμαρτωλό από τη δύναμη της αμαρτίας στη σάρκα, ώστε να μπορεί να αγαπά τον Θεό με όλη την καρδιά, την ψυχή, την ισχύ, το νου και τη δύναμή του; — Ναι. Η αμαρτία δεν θα μπορούσε να έχει καταραστεί τη γη, όπως είναι, ακόμη και με τους ανθρώπους υπό τη δουλεία της αμαρτωλής σάρκας, αν είχαν πιστέψει στον Θεό και είχαν τηρήσει τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού. Αυτή είναι η αλήθεια, γιατί αυτό είναι ο Χριστιανισμός. Βλέπετε, λοιπόν, ότι το μόνο που ο Κύριος θέλει πάντα από εμάς, το μόνο που ήθελε πάντα από τον άνθρωπο από τότε που ο Αδάμ αμάρτησε, ήταν και είναι να τηρεί τις εντολές του Θεού και την πίστη του Ιησού. Και η πρώτη από όλες τις εντολές είναι: θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου.

TAM1897 D 282.5Στην Επιστολή προς Ρωμαίους 1:21, αναφέρεται ότι στην αρχή «γνώριζαν τον Θεό». Δείτε αυτό: ο άνθρωπος στην αρχή της πορείας του γνώριζε τον Θεό. Ο Αδάμ γνώριζε τον Θεό εξαρχής, αλλά δεν διατήρησε αυτή τη γνώση. Όταν ο Αδάμ αμάρτησε και ξεκίνησε εκ νέου, γνώριζε τον Θεό. Όταν η ανθρωπότητα ξεκίνησε εκ νέου μετά τον κατακλυσμό, γνώριζε τον Θεό εξαρχής· έτσι, η ανθρωπότητα απομακρυνόταν από τον Θεό συνεχώς. Ο κόσμος ήταν τόσο αμαρτωλός, είναι τόσο αμαρτωλός και θα είναι τόσο αμαρτωλός, επειδή γνώριζε τον Θεό και Τον απορρίπτει, και όχι επειδή δεν γνώριζε τον Θεό. Έτσι, ο κόσμος δεν βρίσκεται στην κακία εξαιτίας του σκότους· ο κόσμος βρίσκεται στο σκότος εξαιτίας της κακίας.

TAM1897 D 282.6Ο κόσμος ξεκίνησε με φως· και το ότι εισήλθε το σκοτάδι, οφείλεται στην επιλογή των ανθρώπων· «γνωρίσαντες τον Θεόν, δεν εδόξασαν ως Θεόν ουδέ ευχαρίστησαν, αλλ' εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμοίς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία· λέγοντες ότι είναι σοφοί εμωράνθησαν, και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού εις ομοίωμα εικόνος φθαρτού ανθρώπου και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών.»

TAM1897 D 282.7Τώρα προσέξτε: τι πρώτα; — Γνώριζαν τον Θεό· αλλά δεν Τον δόξασαν ως Θεό· δεν Του έδωσαν τη θέση που Του ανήκει μέσα τους. Δεν δόξασαν τον Θεό, — δεν Τον αποκάλυψαν στον άνθρωπο, δεν Τον έκαναν φανερό στη γη· διότι ο Ιησούς είπε: «Σε δόξασα στη γη», και Αυτός ήταν ο Θεός φανερωμένος εν σαρκί. Αυτοί οι άνθρωποι που γνώριζαν τον Θεό, δεν επέτρεψαν στον Θεό να φανερωθεί εν σαρκί. Δεν ήταν ευγνώμονες. Τότε οι σκέψεις τους έγιναν μάταιες· τότε η ανόητη καρδιά τους σκοτείνιασε· τότε, μέσα στο σκοτάδι τους, δήλωναν ότι ήταν σοφοί. Αυτή η σοφία ήταν ανοησία, και τότε έφτιαξαν είδωλα.

TAM1897 D 282.8Έτσι βλέπετε ότι η εικόνα που παρουσιάζεται μπροστά στα μάτια των ανθρώπων, στην ειδωλολατρία τους, δεν είναι παρά η εξωτερική εκδήλωση της ειδωλολατρίας, η εξωτερική της αναπαράσταση. Η ειδωλολατρία βρίσκεται ήδη βαθιά μέσα στην καρδιά, και έχει προχωρήσει αρκετά βήματα προς τα έξω. Σκεφτείτε το. Πού αρχίζει η ειδωλολατρία; — Στην καρδιά. Σε ποιο σημείο αυτής της πορείας αρχίζει η ειδωλολατρία; — Όταν γνώριζαν τον Θεό, δεν Τον δόξασαν ως Θεό· ακριβώς εκεί αρχίζουν όλα. Τότε, πού υπάρχει κάποιος ενδιάμεσος χώρος μεταξύ της γνώσης του Θεού και της ειδωλολατρίας;

TAM1897 D 283.1Σκεφτείτε προσεκτικά τώρα. Γνώριζαν τον Θεό, και, «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε». Η γνώση του Θεού είναι αιώνια ζωή· αυτό είναι δεδομένο. Γνώριζαν τον Θεό· είχαν αιώνια ζωή μέσα από τη γνώση του Θεού. Αυτό είναι γραμμένο. Όμως κατέληξαν στην ειδωλολατρία. Πόσα βήματα από τη γνώση του Θεού έκαναν για να οδηγηθούν στην ειδωλολατρία; — Μόνο ένα. Τότε, πόσα βήματα από το να αγαπάς τον Θεό με όλη την καρδιά, την ισχύ, το νου και τη δύναμή σου, πρέπει να γίνουν για να φτάσεις στην ειδωλολατρία; — Μόνο ένα. Τότε, αν δεν αγαπώ τον Θεό με όλη μου την καρδιά, και όλη μου την ψυχή, και όλο μου το νου, και όλη μου τη δύναμη, τι είμαι; — Ένας ειδωλολάτρης.

TAM1897 D 283.2Μπορεί να μην έχω κανένα λαξευμένο είδωλο μπροστά μου. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν στην αρχή. Όμως είχαν μια εικόνα, μια αντίληψη, διαμορφωμένη στο μυαλό τους, και όταν έφτιαξαν το λαξευμένο είδωλό τους, ήταν απλώς μια αναπαράσταση για να στέκεται μπροστά στα μάτια τους, αυτού που είχαν ήδη στο μυαλό τους. Ο πρώτος άνθρωπος που έφτιαξε ένα είδωλο είχε αυτή την αντίληψη στο μυαλό του πριν το φτιάξει. Ο πρώτος άνθρωπος που έφτιαξε μια εικόνα είχε την αντίληψη ότι αυτή θα έπρεπε να είναι ο θεός του, και αυτή η αντίληψη υπήρχε πριν φτιάξει την εικόνα από ξύλο ή πέτρα. Τότε, εκείνη η πέτρινη εικόνα, που έβαλε μπροστά στα μάτια του, ήταν μόνο η εξωτερική μορφή που έφτιαξε για να του αναπαριστά με εκείνο το σχήμα τον θεό που είχε ήδη στο μυαλό του. Δεν είχε, λοιπόν, έναν θεό πριν φτιάξει εκείνο το είδωλο; — Ναι. Πού βρισκόταν; — Στην καρδιά του.

TAM1897 D 283.3Έγιναν μάταιοι στις φαντασίες τους. Τις φαντασίες ποιων; — Τις δικές τους. Να ο άνθρωπος που φαντάζεται κάτι· δημιουργεί μια εικόνα της φαντασίας του και την τοποθετεί μπροστά στα μάτια του, έξω από τον εαυτό του. Η φαντασία είναι απλώς η δημιουργία νοητικών εικόνων. Και η εικόνα στην πέτρα δεν είναι παρά η απτή μορφή της εικόνας που υπάρχει στην καρδιά. Πού δημιουργήθηκε πρώτα η εικόνα; — Στο μυαλό του· στη δική του φαντασία, στη δική του σκέψη. Αλλά ποιος ήταν εκεί όταν είχε απομακρυνθεί από τον Θεό; — Μόνο ο Σατανάς και ο ίδιος. Τότε, από πού μπορούν να προέρχονται οι σκέψεις του; — Μόνο από τον εαυτό του και τον Σατανά.

TAM1897 D 283.4Έτσι λοιπόν, βλέπετε αρκετά καθαρά ότι η ειδωλολατρία βρίσκεται στην καρδιά· η σύλληψη, η εικόνα, βρίσκεται ήδη εκεί πριν η εικόνα μπορέσει να εμφανιστεί εξωτερικά. Αν και ο θεός του είναι ο ήλιος, το φεγγάρι ή τα αστέρια, αυτή η σύλληψη, η ιδέα του, η φαντασία του, βρίσκεται εκεί πριν την αποτυπώσει σε εξωτερική μορφή στον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια.

TAM1897 D 283.5Ό,τι εμφανίζεται στην ειδωλολατρία είναι απλώς η αντανάκλαση αυτού που υπάρχει στην καρδιά. Και ο Θεός πρέπει να βρίσκεται στην καρδιά, με όλη την καρδιά, όλη την ψυχή, όλο το νου και όλη τη δύναμη, αλλιώς υπάρχει ειδωλολατρία. Δεν υπάρχει μέση οδός.

TAM1897 D 283.6Στην πραγματικότητα, μετά τον κατακλυσμό, όταν οι άνθρωποι εγκατέλειψαν για πρώτη φορά τον αληθινό Θεό και απομακρύνθηκαν για να αποκτήσουν δικούς τους θεούς — επέτρεψαν σε αυτούς τους θεούς να καταλάβουν τη θέση του Θεού για αυτούς, δείχνοντας έτσι ότι, όταν γνώριζαν τον Θεό, Τον αναγνώριζαν ως τον μοναδικό τους κυβερνήτη. Όταν αγαπώ τον Θεό με όλη μου την καρδιά, με όλη μου την ψυχή, με όλο μου το νου και με όλη μου τη δύναμη, ποιος μόνος θα είναι ο Θεός μου; — Ο Θεός. Ποιος θα είναι η μόνη μου εξουσία; — Ο Θεός. Ποιος μόνος θα έχει εξουσία πάνω μου; — Ο Θεός. Είναι ικανός να ασκεί τη σωστή εξουσία; — Ναι. Είναι ικανός να κρατά τον άνθρωπο στον ίσιο δρόμο; — Ναι. Όταν ένας άνθρωπος αγαπά τον Θεό με όλη του την καρδιά, την ψυχή, το νου και τη δύναμή του, δεν χρειάζεται κανέναν άλλο νόμο ή εξουσία για να τον κρατήσει στον ίσιο δρόμο στον κόσμο. Ποιος είναι ο κυβερνήτης του; — Ο Θεός. Και είναι ο Θεός ικανός να κυβερνά όταν Τον αγαπάμε υπέρτατα; — Ναι. Όμως, όταν ο άνθρωπος εγκαταλείπει τον Θεό και στρέφεται στην ειδωλολατρία, είναι ικανός να κυβερνά τον εαυτό του; — Όχι.

TAM1897 D 283.7Τώρα, μετά τον κατακλυσμό, ενώ γνώριζαν ακόμη τον Θεό, Τον αναγνώριζαν ως τον μοναδικό Βασιλιά και Κυβερνήτη τους. Δεν είχαν άλλον ηγεμόνα. Όταν απομακρύνθηκαν για πρώτη φορά από τον Θεό και έβαλαν άλλους θεούς στη θέση Του — εννοώ στην αρχή, όταν απομακρύνθηκαν από τον Θεό και έβαλαν άλλους θεούς στη θέση του Θεού — επέτρεψαν σε αυτούς τους άλλους θεούς να καταλάβουν τη θέση των ηγεμόνων. Δήλωναν ότι αυτοί οι θεοί ήταν οι ηγεμόνες τους. Δεν είχαν βασιλιάδες· οι άνθρωποι δεν δήλωναν ακόμη ότι θέλουν να αναδειχθούν οι ίδιοι ως ηγέτες. Οι άνθρωποι δήλωναν ότι οι θεοί ήταν οι βασιλιάδες· και οι άνθρωποι που κατείχαν εξουσία ήταν μόνο οι εκπρόσωποι των θεών, ενώ οι θεοί ήταν οι πραγματικοί βασιλιάδες.

TAM1897 D 283.8Τα αποδεικτικά στοιχεία για αυτό θα τα βρείτε στο βιβλίο «Empires of the Bible», στη σελίδα 50. Εδώ βρίσκονται τα πρώτα αρχεία που ανακαλύφθηκαν στη Βαβυλωνία, όπου ξεκίνησε το ανθρώπινο γένος και όπου έλαβε χώρα η σύγχυση των γλωσσών — όπου το ανθρώπινο γένος ξέχασε τον Θεό. Διαβάζω:—

TAM1897 D 284.1«Προς τον Νινρίδου, τον βασιλιά του, για τη διαφύλαξη του Ιντάντου, αντιβασιλέα του Ρίντου, του δούλου, της χαράς του Νινρίδου».

TAM1897 D 284.2Εδώ ο ηγεμόνας, ο Ιντάντου, γράφοντας μια επιγραφή προς τον θεό του, ομολογούσε ότι ήταν απλώς ο αντιβασιλέας του θεού του. Δεν ισχυριζόταν ότι ήταν βασιλιάς. Έτσι βλέπετε ότι ο θεός ήταν ο βασιλιάς αυτού του ανθρώπου. Ο θεός θεωρούνταν ο βασιλιάς του λαού, και αυτός ο άνθρωπος που κατείχε την εξουσία, ήταν μόνο ο αντιβασιλέας του θεού, ή ο υποδιοικητής του.

TAM1897 D 284.3Αυτό δείχνει ότι η γνώση του Θεού ως του νόμιμου Κυβερνήτη ήταν τόσο πρόσφατη, ώστε κανένας άνθρωπος δεν είχε ακόμα το θάρρος να αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς. Το καταλαβαίνετε αυτό; Σκεφτείτε το προσεκτικά. Όταν ο Θεός ήταν ο μόνος κυβερνήτης, ήταν, φυσικά, ο μόνος βασιλιάς τους· αλλά όταν απομακρύνθηκαν από Αυτόν και δέχτηκαν άλλους θεούς, η γνώση τους για τον αληθινό Θεό ήταν τόσο πρόσφατη, η σχέση τους μαζί Του ήταν τόσο πρόσφατη στη συνείδησή τους, ώστε όταν έβαλαν άλλους θεούς στη θέση του Θεού και ανέδειξαν αυτούς τους ψεύτικους θεούς ως βασιλιάδες τους — κανένας άνθρωπος που κατείχε εξουσία μεταξύ των ανθρώπων δεν είχε το θάρρος να πάρει τον τίτλο του βασιλιά· αλλά επέλεξε να είναι γνωστός ως αντιβασιλέας του θεού που επρόκειτο να είναι ο πραγματικός βασιλιάς. Το επαναλαμβάνω. Η γνώση του αληθινού Θεού ως του μοναδικού Βασιλιά ήταν τόσο πρόσφατη στο μυαλό αυτών των ανθρώπων, ώστε κανένας άνθρωπος δεν είχε ακόμη το θάρρος να αναλάβει τον τίτλο του βασιλιά. Η ανάμνησή τους για τον Θεό ως τον μοναδικό Βασιλιά και Κυβερνήτη ήταν ακόμα τόσο σαφής, ώστε το να αναλάβει οποιοσδήποτε άνθρωπος τον τίτλο του βασιλιά έμοιαζε υπερβολικά με απόπειρα να εκθρονίσει τον Θεό.

TAM1897 D 284.4Θα διαβάσω μια άλλη επιγραφή από την ίδια αυτή χώρα, από την ίδια εποχή:—

TAM1897 D 284.8Εδώ έχουμε έναν άνδρα που έχτισε ένα σπίτι προς τιμήν του θεού του. Αυτός ο άνδρας λέει ότι είναι αντιβασιλέας αυτού του θεού, ο οποίος είναι βασιλιάς. Αυτός ο άνδρας, ο Γκουντέα, δεν ισχυρίζεται ότι είναι βασιλιάς. Έχει εξουσία, αλλά δεν ισχυρίζεται ότι είναι βασιλιάς. Ποιος είναι ο βασιλιάς; — Ο θεός του. Αυτό σας δείχνει και πάλι ότι η γνώση του αληθινού Θεού ως του μοναδικού Βασιλιά ήταν τόσο πρόσφατη στο μυαλό τους, που δεν είχαν απομακρυνθεί τόσο εντελώς από τον Θεό και από την ιδέα του Θεού ως μοναδικού Βασιλιά και Κυβερνήτη, ώστε να είναι πρόθυμοι να παραμερίσουν την ιδέα της βασιλείας του Θεού και να επιτρέψουν σε έναν άνθρωπο να πάρει τον τίτλο του βασιλιά.

TAM1897 D 284.9Α. Φ. Μπάλεντζερ. — Ο άνθρωπος που κατείχε θέση εξουσίας, λοιπόν, ισχυριζόταν ότι ήταν ο αντιβασιλέας του θεού του, και όχι βασιλιάς;

TAM1897 D 284.10Ναι. Δεν υπήρχαν ακόμη βασιλείς. Δεν μιλάμε για τον άνθρωπο ως βασιλιά. Δεν υπήρχαν ακόμη βασιλείς μεταξύ των ανθρώπων. Υπήρχαν άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας. Ένας άνθρωπος κυβερνούσε τους άλλους. Είχε εξουσία, αλλά δεν αποκαλούσε τον εαυτό του βασιλιά. Δεν ήταν γνωστός ως βασιλιάς και δεν επέτρεπε ακόμη στον εαυτό του να αναλάβει τον τίτλο του βασιλιά. Γιατί; — Επειδή δεν είχε απομακρυνθεί ακόμη τόσο πολύ από την ιδέα του αληθινού Θεού, ως μοναδικού νόμιμου Βασιλιά, ώστε να είναι αρκετά γενναίος, ώστε να έχει αρκετό ασεβές θάρρος, για να παραμερίσει κάθε ιδέα θεϊκής βασιλείας και να ανακηρυχθεί ο ίδιος βασιλιάς.

TAM1897 D 284.11Αυτά είναι τα παλαιότερα αρχεία που έχουν βρεθεί σε εκείνη τη γη. Μπορείτε να δείτε ότι συγκαταλέγονται μεταξύ των πολύ πρώιμων. Είναι αρχεία από την εποχή πριν οι άνθρωποι αναλάβουν καθόλου τον τίτλο του βασιλιά, και όταν είχαν την ιδέα του αληθινού Θεού ως Βασιλιά.

TAM1897 D 284.12Αλλά εδώ υπάρχει μια καταγραφή λίγο παλαιότερη από αυτή, η οποία αναφέρεται στη σύγχυση των γλωσσών στον πύργο της Βαβέλ. Στην τέταρτη σελίδα του βιβλίου «Empires of the Bible» θα βρείτε την κατά τη Γραφή περιγραφή της σύγχυσης των γλωσσών. Αυτή είναι η περιγραφή που έγραψαν οι άνθρωποι μεταξύ των οποίων συνέβη η σύγχυση των γλωσσών. Στη Γραφή έχετε την καταγραφή του Κυρίου για αυτό το γεγονός. Σε αυτή την επιγραφή πάνω στα τούβλα που ήταν θαμμένα στα ερείπια της Βαβυλώνας και έχουν ανακαλυφθεί, υπάρχει η δική τους περιγραφή του γεγονότος. Μπορείτε να τη συγκρίνετε με την περιγραφή της Γραφής, στο ενδέκατο κεφάλαιο της Γένεσης, και θα δείτε ότι τα δύο κείμενα είναι ακριβώς ίδια. Να τι έλεγαν γι’ αυτό:—

TAM1897 D 284.14Αυτή είναι μια από τις παλαιότερες περιγραφές που υπάρχουν. Οι άλλες την ακολουθούν χρονικά. Αλλά αυτές οι άλλες δείχνουν ότι υπήρχε μια εποχή που δεν υπήρχε ακόμη βασιλιάς ανάμεσα στους ανθρώπους· ότι ο άνθρωπος που κατείχε την εξουσία δεν θα δεχόταν τον τίτλο του βασιλιά· ότι ο θεός του ήταν ο βασιλιάς του· και η ιδέα ότι ο αληθινός Θεός ήταν βασιλιάς ήταν τόσο πρόσφατη, ώστε δεν είχε το θάρρος να πει ότι ήταν βασιλιάς. Ακόμη τότε, αυτό σήμαινε υπερβολικό σφετερισμό εξουσίας, σύμφωνα με την αντίληψή του για τον αληθινό Θεό.

TAM1897 D 285.1Αυτό ήταν πριν από τον Νεβρώδ. Ο Νεβρώδ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που είχε το θάρρος να πάρει τον τίτλο του βασιλιά, παρά την ιδέα ότι ο Θεός ήταν βασιλιάς. Έτσι διαβάζω στη σελίδα πενήντα του βιβλίου «Empires of the Bible»:—

TAM1897 D 285.2Ο Νεβρώδ ήταν αυτός ο τολμηρός άνθρωπος. Το όνομά του σημαίνει εξέγερση, υπεροπτική περιφρόνηση και, σύμφωνα με τον Γκεζένιους, ισοδυναμεί με τον εξαιρετικά ασεβή επαναστάτη. Και «άρχισε να γίνεται ισχυρός επί της γης». Ή, όπως το αποδίδει μια άλλη μετάφραση, «ήταν ο πρώτος ισχυρός επί της γης».

TAM1897 D 285.3Ο Νεβρώδ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που ανέλαβε ποτέ τον τίτλο του βασιλιά· ο πρώτος που κατείχε βασιλική εξουσία και έφερε ανοιχτά τον τίτλο του βασιλιά. Και το όνομά του σημαίνει ακριβώς αυτό που σήμαινε αυτό το πράγμα ανάμεσα στους λαούς πάνω στους οποίους είχε αναδειχθεί.

TAM1897 D 285.4Τώρα, δεν είναι δική μου η δήλωση, αλλά η δήλωση μιας αυθεντίας στο θέμα αυτό, που λέει το εξής:—

TAM1897 D 285.5Με την ίδρυση του βασιλείου του Νεβρώδ, ολόκληρος ο αρχαίος κόσμος εισήλθε σε μια νέα ιστορική φάση. Η ανατολική παράδοση, η οποία αναδεικνύει αυτόν τον πολεμιστή ως τον πρώτο άνθρωπο που φόρεσε βασιλικό στέμμα, υποδεικνύει ένα γεγονός πιο σημαντικό από την υιοθέτηση ενός νέου στολισμού στην ενδυμασία, ή ακόμη και από την κατάκτηση μιας επαρχίας. Η βασιλεία του εισήγαγε στον κόσμο ένα νέο σύστημα σχέσεων μεταξύ του κυβερνήτη και των κυβερνωμένων. Η εξουσία των προηγούμενων ηγεμόνων βασιζόταν στο αίσθημα της συγγένειας, και η κυριαρχία του αρχηγού ήταν μια εικόνα γονικής εξουσίας. Ο Νεβρώδ, αντίθετα, ήταν κυρίαρχος ενός εδάφους και των ανθρώπων μόνο στο βαθμό που αυτοί ήταν κάτοικοί του, και ανεξάρτητα από προσωπικούς δεσμούς. Μέχρι τότε υπήρχαν φυλές — διευρυμένες οικογένειες — κοινωνία· τώρα υπήρχε ένα έθνος, μια πολιτική κοινότητα — το Κράτος. Η πολιτική και η κοινωνική ιστορία του κόσμου από τότε και στο εξής είναι διακριτές, αν όχι αποκλίνουσες. — «Empires of the Bible», σ. 51.

TAM1897 D 285.6Ποια ήταν, λοιπόν, η προέλευση του Κράτους;