Η Επιστήμη της Σωτηρίας. – Αρ. 2

TAM1897 D 59.2Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Κυριακής, 14 Φεβρουαρίου 1897 Δημοσιεύθηκε στα General Conference Daily Bulletins της 17ης Φεβρουαρίου 1897, Τόμος 1, Αρ. 4, σελ. 59-64 και της 18ης Φεβρουαρίου 1897, Τόμος 1, Αρ. 5, σελ. 65-66.

TAM1897 D 59.3Λίγα ακόμα λόγια εξήγησης πριν ξεκινήσουμε τη μελέτη απόψε: Αναμφίβολα, πολλοί ίσως αναρωτιούνται κατά κάποιον τρόπο αν όλα όσα ειπώθηκαν την προηγούμενη βραδιά θα αντέξουν στη δοκιμασία. Θα αντέξουν. Δεν μιλούσα τυχαία. Είναι αλήθεια ότι δεν ανέλυσα τα πάντα λεπτομερώς, αλλά αν σκεφτείτε αυτά που έλεγα όταν τα διαβάσετε τυπωμένα, θα δείτε ότι είναι αλήθεια. Όταν είπα ότι ο γάλανθος βρίσκεται σε ισορροπία με τη γη, και η γη σε ισορροπία με τον γάλανθο, τότε αν ένας μετεωρίτης βάρους αρκετών τόνων πέσει πάνω στη γη, δεν είναι η βαρύτητα μεγαλύτερη από πριν; Και αυτό δεν θα κατέστρεφε την ισορροπία του λουλουδιού με τη γη; — Όχι· επειδή δεν είναι μόνο η γη που βρίσκεται σε ισορροπία με αυτό το λουλούδι, αλλά το σύμπαν. Θυμάστε ότι, κατά τη μελέτη του νόμου της βαρύτητας, η επιστημονική διατύπωση είναι: «Κάθε σωματίδιο ύλης στο σύμπαν έλκεται από κάθε άλλο σωματίδιο», έτσι ώστε όχι μόνο η γη, αλλά και το σύμπαν, να βρίσκεται σε ισορροπία με τις ανάγκες των λουλουδιών· επομένως, η πτώση του μετεωρίτη δεν θα αύξανε τη βαρύτητα του σύμπαντος.

TAM1897 D 59.4Λίγα λόγια εξήγησης για αρχή: Αν μιλούσα, στο προηγούμενο μάθημα, για το θέμα «Η επιστήμη στη Γραφή» ή «Η επιστήμη και η Γραφή», θα είχα συζητήσει πιο αναλυτικά τι είναι η βαρύτητα και τι δεν είναι, σύμφωνα με την επιστημονική έννοια του όρου. Όμως δεν μιλούσα γι’ αυτό· το μόνο που σκόπευα να κάνω εκείνη τη νύχτα ήταν να αναφερθώ στο γεγονός της ανακάλυψης του νόμου της βαρύτητας και στη θεωρία του ως νόμου. Από την εποχή του Νεύτωνα έχουν επέλθει αλλαγές στις απόψεις σχετικά με τη θεωρία αυτού του νόμου· αυτό όμως δεν επηρεάζει τον νόμο.

TAM1897 D 60.1Για να είμαστε απολύτως ακριβείς, η βαρύτητα δεν είναι καθόλου νόμος, αλλά απλώς η δύναμη του Θεού. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν «νόμοι της φύσης». Οι νόμοι της φύσης δεν είναι παρά οι συνήθειες του Θεού. Ο νόμος της βαρύτητας δεν είναι παρά μια συνήθεια του Θεού· η εκδήλωση της δύναμης του Θεού. Αλλά καθώς δεν συζητούσα τι είναι πραγματικά, χρησιμοποίησα τους όρους με την κοινώς αποδεκτή έννοια, και μόνο για να τον περιγράψω ως αυτό που διατηρεί την ισορροπία του σύμπαντος.

TAM1897 D 60.2Θα διαβάσω απόψε έναν άλλο ορισμό της επιστήμης. Και αυτός προέρχεται από έναν από τους κορυφαίους αναγνωρισμένους επιστήμονες του κόσμου: «Η επιστήμη είναι η πιο ακριβής γνώση που διαθέτουμε για οποιοδήποτε θέμα». Η λέξη «επιστήμη» σημαίνει κυριολεκτικά γνώση. Ο ορισμός που δώσαμε την προηγούμενη βραδιά είναι σωστός. Είναι το προϊόν της σκέψης. Επίσης, μπορούμε κάλλιστα να την ορίσουμε ως την πιο ακριβή γνώση που έχουμε για το θέμα.

TAM1897 D 60.3Τώρα, επιστρέφοντας στα δύο σημεία που εξετάσαμε στο προηγούμενο μάθημα. Πού μπορούσε να βρεθεί η πιο ακριβής γνώση σχετικά με τη διαφορά στη φωτεινότητα των αστεριών, για χίλια επτακόσια χρόνια πριν την ανακαλύψει η επιστήμη; — Στη Γραφή. Τότε, πού μπορούσε να βρεθεί η αληθινή επιστήμη για το θέμα αυτό; — Στη Γραφή. — Πού βρισκόταν η πιο ακριβής γνώση για την ισορροπία του σύμπαντος για 2.500 χρόνια πριν ανακαλυφθεί; — Στη Γραφή. Τότε ποιο ήταν το πιο επιστημονικό βιβλίο στον κόσμο, όσον αφορά το θέμα αυτής της επιστήμης; — Η Γραφή. Λάβετε ακόμη υπόψη ότι δεν μιλάω για την επιστήμη και τη Γραφή. Μιλάω για την επιστήμη της σωτηρίας. Και αν και μπορεί να γίνεται αναφορά σε άλλες επιστήμες, αυτό συμβαίνει μόνο σε άρρηκτη σύνδεση με αυτή την κύρια επιστήμη. Σκοπός είναι να γνωρίσουμε εσείς κι εγώ, με βάση όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που μπορούμε να συγκεντρώσουμε σε αυτές τις δύο ώρες μελέτης, ότι η σωτηρία είναι επιστήμη, ότι είναι η υψηλότερη επιστήμη στο σύμπαν, ότι είναι η πιο άξια της μελέτης μας, και ότι ενεργούμε επιστημονικά όταν αφιερώνουμε σε αυτήν την κύρια και ολόψυχη μελέτη μας.

TAM1897 D 60.4Τώρα, η Αγία Γραφή δεν είναι μια πραγματεία για καμία επιστήμη εκτός από την επιστήμη της σωτηρίας. Είναι μια συγκεκριμένη πραγματεία για αυτό το θέμα. Η Αγία Γραφή αναφέρεται σε άλλες επιστήμες· αλλά δεν υπάρχουν πραγματείες στην Αγία Γραφή για καμία άλλη επιστήμη. Γίνεται αναφορά σε άλλες επιστήμες, όπως αυτές που έχουμε παρατηρήσει στις Επιστολές προς Κορινθίους και στον Ησαΐα· γιατί γίνεται αναφορά σε αυτές στα σημεία αυτά — για να διατυπωθεί ένα επιστημονικό σημείο; — Όχι· αλλά για να χρησιμοποιηθούν ώστε να διευκρινιστεί καλύτερα στην κατανόησή μας η επιστήμη της σωτηρίας. Γιατί αναφέρεται αυτή η αστρονομική αλήθεια στην Α΄ Κορινθίους 15:41; Ποιος είναι ο σκοπός του να λέγεται: «αστήρ διαφέρει αστέρος κατά την δόξαν.»; Ακολουθεί αμέσως η φράση: «Ούτω και η ανάστασις των νεκρών. … σπείρεται εν ατιμία, ανίσταται εν δόξη· σπείρεται εν ασθενεία, ανίσταται εν δυνάμει». Ακριβώς όπως το ένα αστέρι διαφέρει από το άλλο σε δόξα, έτσι είναι και η ανάσταση. Έτσι βλέπετε ότι ο σκοπός της αναφοράς αυτού του επιστημονικού στοιχείου είναι να διευκρινίσει ένα σημείο της επιστήμης της σωτηρίας, για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα μια αλήθεια της επιστήμης της σωτηρίας.

TAM1897 D 60.5Γιατί ο Ησαΐας ενέταξε στη συζήτησή του αυτή την αναφορά στο φαινόμενο της βαρύτητας; Ας εξετάσουμε λίγο πιο βαθιά το κεφάλαιο, και θα δούμε. Θα διαβάσω αυτόν τον στίχο και μετά έναν άλλο στο τέλος της σκέψης που αναπτύσσει. «Τις εμέτρησε τα ύδατα εν τω κοιλώματι της χειρός αυτού;» «Με τίνα λοιπόν θέλετε με εξομοιώσει και θέλω εξισωθή; λέγει ο Άγιος. Σηκώσατε υψηλά τους οφθαλμούς σας και ιδέτε, τις εποίησε ταύτα; Ο εξάγων το στράτευμα αυτών κατά αριθμόν· ο ονομαστί καλών ταύτα πάντα εν τη μεγαλειότητι της δυνάμεως αυτού, διότι είναι ισχυρός εις εξουσίαν· δεν λείπει ουδέν.» Ησαΐας 40:25, 26.

TAM1897 D 60.6Ούτε ένα δεν ξεφεύγει από την προσοχή Του, και όλα είναι ισορροπημένα σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε μικρού λουλουδιού που φυτρώνει στο χωράφι. Αλλά γιατί εφιστά την προσοχή μας σε αυτό και το αναφέρει στην ομιλία του εδώ; — Όχι για να δηλώσει το επιστημονικό γεγονός, αλλά για να εφιστήσει την προσοχή όλων των ανθρώπων στην επιστήμη της σωτηρίας. Τι συμπεραίνει από αυτό; Πρέπει να εξετάσουμε όλα αυτά και να αναρωτηθούμε: τι είναι αυτό που τα έχει κάνει όλα αυτά; Και στη συνέχεια διαβάζω παρακάτω: «Διά τι λέγεις, Ιακώβ, και λαλείς, Ισραήλ, Η οδός μου είναι κεκρυμμένη από του Κυρίου και η κρίσις μου παραμελείται υπό του Θεού μου;» Ησαΐας 40:27.

TAM1897 D 60.7Όταν ο Θεός φροντίζει τόσο πολύ το λουλούδι που φυτρώνει στα πόδια μας, αυτό δεν είναι κρυμμένο ούτε ξεχασμένο· πώς λοιπόν μπορείτε να λέτε ότι είστε κρυμμένοι από τον Κύριο, και ότι η κρίση σας έχει παραμεληθεί, και ότι δεν σας φροντίζει πια; Έτσι βλέπετε ότι σε κάθε περίπτωση, η επιστημονική αλήθεια εισάγεται εξ ολοκλήρου για να εξηγήσει σε εσάς και σε μένα την επιστήμη της σωτηρίας.

TAM1897 D 61.1Μια άλλη σκέψη: Όταν αυτοί οι συγγραφείς το αντιλήφθηκαν αυτό, ήταν μέσω αποκάλυψης. Φυσικά, δεν άντλησαν αυτά τα πράγματα από καμία επιστημονική μελέτη που υπήρχε σε αυτόν τον κόσμο. Ο Κύριος αποκάλυπτε την κύρια επιστήμη Του, την επιστήμη της σωτηρίας· και επικαλέστηκε τις άλλες επιστήμες για να την επεξηγήσει. Ποια, λοιπόν, από όλες τις επιστήμες είναι η πιο σημαντική για τον Κύριο; — Η σωτηρία, αναμφίβολα. Όταν ο Κύριος χρησιμοποίησε τις άλλες επιστήμες μόνο για να την επεξηγήσει, είναι απολύτως σαφές ότι θεωρεί αυτή την επιστήμη πιο σημαντική από τις άλλες.

TAM1897 D 61.2Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Ένας άνθρωπος που αναφέρεται στη Γραφή ήταν απόλυτα πεπειραμένος σε ολόκληρο το φάσμα των επιστημών — σε όλες τις φυσικές επιστήμες αυτού του κόσμου. Θέλω να δείτε ότι υπήρχε ένας άνθρωπος απόλυτα πεπειραμένος στις επιστήμες που σήμερα έχουν τόσο μεγάλη σημασία στον κόσμο. Και θέλω να δείτε τι λέει με βάση όλα αυτά. Ακολουθεί το απόσπασμα:—

TAM1897 D 61.3Και έδωκεν ο Θεός εις τον Σολομώντα σοφίαν και φρόνησιν πολλήν σφόδρα και έκτασιν πνεύματος, ως η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης. Και υπερέβη η σοφία του Σολομώντος την σοφίαν πάντων των κατοίκων της ανατολής και πάσαν την σοφίαν της Αιγύπτου· διότι ήτο σοφώτερος παρά πάντας τους ανθρώπους, παρά τον Εθάν τον Εζραΐτην και τον Αιμάν και τον Χαλκόλ και τον Δαρδά, τους υιούς του Μαώλ· και η φήμη αυτού ήτο εις πάντα τα έθνη κύκλω. Και ελάλησε τρισχιλίας παροιμίας· και αι ωδαί αυτού ήσαν χίλιαι και πέντε. Και ελάλησε περί δένδρων, από της κέδρου της εν τω Λιβάνω, μέχρι της υσσώπου της εκφυομένης επί του τοίχου· ελάλησεν έτι περί τετραπόδων και περί πτηνών και περί ερπετών και περί ιχθύων. Α΄ Βασιλέων 4:29-33.

TAM1897 D 61.4Μίλησε για τα δέντρα, από τον κέδρο που βρίσκεται στον Λίβανο μέχρι τον ύσσωπο που φυτρώνει από τον τοίχο. Πώς ονομάζεται αυτό στην επιστήμη; — Βοτανική. Κατανοούσε τη βοτανική καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο.

TAM1897 D 61.5Μίλησε επίσης για τα θηρία. Ποιος θα ήταν ο επιστημονικός όρος αν αναφερόταν σήμερα; — Ζωολογία. Ο Σολομώντας κατανοούσε τη ζωολογία καλύτερα από οποιονδήποτε άνθρωπο που ζει σήμερα στον κόσμο. Τη δίδασκε· διότι αναφέρεται ότι μίλησε για όλα αυτά τα πράγματα. Δίδασκε αυτές τις επιστήμες.

TAM1897 D 61.6«Και για τα πτηνά.» Ποια είναι αυτή η επιστήμη; — Η ορνιθολογία. Ο Σολομώντας, λοιπόν, δίδασκε τις επιστήμες της βοτανικής, της ζωολογίας και της ορνιθολογίας.

TAM1897 D 61.7Τι ακολουθεί; — «Και για τα ερπετά.» Ποια επιστήμη είναι αυτή; — Εντομολογία.

TAM1897 D 61.8«Και για τα ψάρια». Ποια επιστήμη είναι αυτή; — Η ιχθυολογία.

TAM1897 D 61.9Όσοι διαβάζουν αυτό το απόσπασμα της Γραφής, συνήθως δεν θεωρούν τον Σολομώντα ως έναν επιστήμονα με γνώσεις σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους. Αλλά αν είχε αναφερθεί ότι ο Σολομώντας μιλούσε για βοτανική, ζωολογία, ορνιθολογία, εντομολογία και ιχθυολογία, θα ήταν έτοιμοι να πουν: «Τι θαυμάσιος άνθρωπος ήταν ο Σολομώντας». Όμως, αυτό δεν θα το έκανε ούτε στο ελάχιστο πιο θαυμαστό από ό,τι είναι ήδη· διότι όλα αυτά αναφέρονται ήδη στο κείμενο.

TAM1897 D 61.10Διάβασα αυτό για να δείτε ότι ο Σολομώντας γνώριζε κάτι από επιστήμη, όχι μόνο κάτι από επιστήμη, αλλά περισσότερα για όλες αυτές τις επιστήμες απ’ ό,τι οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος έχει γνωρίσει ποτέ για οποιαδήποτε από αυτές.

TAM1897 D 61.11Ωστόσο, παρόλο που κατανοούσε τόσο βαθιά όλες αυτές τις επιστήμες και είχε διδάξει σε όλες αυτές, ορίστε τι λέει: «Ας ακούσωμεν το τέλος της όλης υποθέσεως»· το άθροισμα όλων όσων έχουν ειπωθεί είναι: «φοβού τον Θεόν και φύλαττε τας εντολάς αυτού, επειδή τούτο είναι το παν του ανθρώπου. Διότι ο Θεός θέλει φέρει εις κρίσιν παν έργον και παν κρυπτόν, είτε αγαθόν είτε πονηρόν.»

TAM1897 D 61.12Κατά την εκτίμησή του, τι είχε προτεραιότητα έναντι όλων των άλλων επιστημών μαζί; — Η σωτηρία του Θεού.

TAM1897 D 61.13Οι άγγελοι κατανοούν όλες τις επιστήμες, όμως θεωρούν τη σωτηρία πιο άξια της μελέτης τους από όλες τις άλλες επιστήμες μαζί. Και οι προφήτες τη θεωρούσαν πιο άξια· και χρησιμοποιούσαν τις άλλες ως μέσο για να κατανοήσουν καλύτερα τη σωτηρία. Και εδώ έχουμε έναν άνθρωπο που κατανόησε τις άλλες επιστήμες, και λέει ότι η επιστήμη της σωτηρίας τις υπερβαίνει όλες. Τώρα θέλω να δείτε ότι ο ίδιος ο Θεός, από την πλευρά Του, ξεχωριστά από όλα αυτά, το θεωρεί ακριβώς έτσι.

TAM1897 D 61.14Δείτε εδώ: Μόλις διαβάσαμε ότι ο Σολομώντας δίδαξε όλες αυτές τις επιστήμες. Πόσα από αυτά τα διδάγματα έχουμε στη διάθεσή μας γραπτώς για τη μελέτη μας; — Ούτε ένα. Ο Θεός δεν μας έφερε καμία καταγραφή ή αναφορά για τη διδασκαλία του Σολομώντα στη βοτανική. Δεν μας έφερε, ούτε κατέγραψε, ούτε ένα μάθημα που δίδαξε ποτέ ο Σολομώντας στη ζωολογία, ή σε οποιαδήποτε άλλη από αυτές τις επιστήμες. Αλλά μας έφερε, ξανά και ξανά, διδάγματα από τον Σολομώντα, καθώς και από όλους τους άλλους, σχετικά με την επιστήμη της σωτηρίας. Τότε, θεωρώντας ότι οι άγγελοι δίνουν μόνο την άποψη ενός αγγέλου· θεωρώντας ότι οι προφήτες δίνουν μόνο την άποψη ενός προφήτη, και ο Σολομώντας δίνει μόνο την άποψη ενός επιστήμονα με γνώσεις σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους· ποια είναι η άποψη του Θεού; — Είναι ότι η σωτηρία αξίζει περισσότερο για εσάς και για μένα, και είναι πιο άξια της μελέτης μας, από όλες αυτές τις άλλες επιστήμες, τη γνώση των οποίων ο ίδιος μας έδωσε.

TAM1897 D 61.15Αυτή η επιστήμη που ο Σολομώντας κατανόησε και δίδαξε δεν ήταν επιστήμη όπως αυτή του Χάξλεϊ, του Δαρβίνου και των άλλων επιστημόνων της εποχής μας. Με τον φυσικό νου ο άνθρωπος μπορεί να εμβαθύνει στις φυσικές επιστήμες και να κάνει πολλές ανακαλύψεις. Και αν και δεν έχουν πάντα δίκιο, οι άνθρωποι μπορούν ωστόσο να ανακαλύψουν ορισμένα σημεία που είναι αληθινά. Αλλά αυτός δεν ήταν ο τρόπος του Σολομώντα. Ο Θεός έδωσε στον Σολομώντα σοφία, ώστε να διακρίνει όλα αυτά υπό το φως του Θεού. Μίλησε για όλα αυτά με τη σοφία του Θεού. Έτσι, η επιστήμη που δίδαξε ο Σολομώντας ήταν η επιστήμη του Θεού. Η βοτανική που δίδαξε ήταν γνήσια, θεία βοτανική. Η ζωολογία που δίδαξε ήταν θεία ζωολογία. Ήταν οι απόψεις του Θεού, η αλήθεια του Θεού, η επιστήμη του Θεού σε όλα αυτά τα πράγματα. Δεν ήταν ψευδοεπιστήμη.

TAM1897 D 62.1Λοιπόν, αφού αυτή ήταν η επιστήμη του Θεού και ήταν θεία από μόνη της, γιατί ο Κύριος δεν μας την έδωσε όλη; Γιατί δεν έδωσε στον κόσμο την πραγματεία του Σολομώντα για τη βοτανική και για όλα αυτά τα άλλα θέματα; — Υπάρχει ένας λόγος γι’ αυτό· και είναι ότι αυτό δεν είναι αυτό που χρειάζεται ο κόσμος πάνω απ’ όλα.

TAM1897 D 62.2Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει όλα αυτά, μπορεί να τα κατανοεί όλα, όπως έκανε ο Σολομών. Ωστόσο, τι καλό θα του έκανε αυτό, αν δεν είχε πρώτα απ’ όλα την επιστήμη της σωτηρίας; Ο Σολομών τα είχε όλα· όμως, όταν έστρεψε την καρδιά του μακριά από τον Θεό, από την επιστήμη της σωτηρίας και από τη μελέτη αυτής με όλη του την καρδιά, τι καλό του έκανε η γνώση του για τις άλλες επιστήμες; Πόσο μπόρεσε να τον συγκρατήσει από την αμαρτία; Πόση δύναμη είχε για να τον κρατήσει μακριά από τον φυσικό του εαυτό, και από τη διαβολικότητα και τη διαφθορά που υπήρχαν μέσα του;

TAM1897 D 62.3Ξέρετε ότι όταν απέστρεψε την καρδιά του από την επιστήμη του Θεού, από την επιστήμη της σωτηρίας, παρόλο που είχε όλες τις άλλες, ήταν εξίσου κακός, εξίσου ασεβής, εξίσου βυθισμένος στην ειδωλολατρία και σε κάθε βέβηλο πράγμα, σαν να μην γνώριζε ούτε το Α-Β-Γ για τίποτα.

TAM1897 D 62.4Έτσι μπορούμε να δούμε γιατί ο Κύριος δεν διατήρησε για τον άνθρωπο όλη την επιστήμη που υπάρχει. Ας υποθέσουμε ότι την είχαν όλη, όπως ο Σολομών, και μπορούσαν να τη διδάξουν όπως τη δίδαξε ο Σολομών. Με την καρδιά να μην έχει παραδοθεί στον Θεό, με την ψυχή να μην έχει σωθεί, τι καλό θα τους έκανε η επιστήμη; Δεν θα μπορούσε να τους συγκρατήσει από κανένα είδος κακίας και διαφθοράς που υπάρχει στην ανθρώπινη καρδιά.

TAM1897 D 62.5Αυτές οι επιστήμες δεν είναι, καταρχάς, αυτό που χρειάζεται ο κόσμος σήμερα. Η καρδιά πρέπει να καθαριστεί, η ψυχή πρέπει να σωθεί, ολόκληρος ο χαρακτήρας να ανοικοδομηθεί, ο νους να μεταμορφωθεί στην ίδια την εικόνα και τη δόξα του Θεού, ώστε η ζωή να αντανακλά τη δικαιοσύνη Του, για να φανερωθεί η γνώση του Θεού και μόνο σε ολόκληρο τον κόσμο. Ακόμη και αν διαθέτουμε όλα όσα μπορούν να προσφέρουν οι επιστήμες, δεν θα ωφελήσουν σε τίποτα χωρίς τη σωτηρία· διότι δεν θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να μην έχουμε τίποτα από όλα αυτά. Αυτό αξίζει να το σκεφτούμε για τον εαυτό μας σήμερα, σε όλες τις σπουδές, τις αναγνώσεις και τις έρευνές μας.

TAM1897 D 62.6Υπάρχει και κάτι άλλο: ο Θεός θέλει εσάς και εμένα, όλους τους ανθρώπους, να σκεφτόμαστε σωστά για κάθε θέμα με το οποίο έχει σχέση. Υπάρχουν άνθρωποι σήμερα που σκέφτονται για όλα αυτά τα επιστημονικά θέματα, αλλά δεν σκέφτονται σωστά. Προχωρούν τόσο πολύ που δεν βρίσκουν καθόλου θέση για τον Θεό. Και ο άνθρωπος χωρίς τον Θεό, χωρίς την καθοδήγηση της σκέψης, του νου του Θεού, δεν είναι σε θέση να σκεφτεί σωστά σχετικά με αυτά τα άλλα θέματα. Αλλά ο νους δεν είναι σωστός μέχρι να ανανεωθεί κατά την εικόνα Εκείνου που τον δημιούργησε. Ο νους πρέπει να μεταμορφωθεί, να ανανεωθεί. Πρέπει να αποκτήσουμε έναν εντελώς διαφορετικό νου. Κάθε σκέψη πρέπει να τεθεί σε υπακοή, σε υποταγή, στον Χριστό.

TAM1897 D 62.7Αυτό είναι το έργο της σωτηρίας. Είναι η αποκατάσταση της εικόνας του Θεού στην ψυχή· το να φέρει το νου σε σημείο όπου θα είναι απλώς η αντανάκλαση, η ακτινοβολία της δικαιοσύνης και της σκέψης του ζωντανού Θεού. Όταν αυτό επιτευχθεί, και το έργο του Θεού ολοκληρωθεί σε αυτόν τον κόσμο, με το να γίνει γνωστή η γνώση του Θεού σε όλους τους άλλους ανθρώπους, τότε ο Κύριος θα μας ανοίξει το σύμπαν και την αιωνιότητα. Τότε όλα αυτά τα άλλα θέματα θα είναι ανοιχτά για τη μελέτη μας, και ο Κύριος θα μπορεί να μας πει: «Πηγαίνετε όπου θέλετε, μπορώ να σας εμπιστευτώ. Το απέραντο σύμπαν είναι ανοιχτό για σας. Δεν υπάρχει τίποτα που να σας κρύβεται. Είναι όλα δικά σας. Σας ανήκουν. Πηγαίνετε όπου θέλετε, μείνετε όπου θέλετε, κάνετε ό,τι θέλετε· μπορώ να σας εμπιστευτώ. Σκεφτείτε όποιο θέμα θέλετε, ερευνήστε το όσο βαθιά θέλετε, θα το κάνετε σωστά».

TAM1897 D 62.8Τώρα, δεν λέω ότι οι άνθρωποι πρέπει να αγνοήσουν εντελώς όλες τις άλλες επιστήμες μέχρι να φτάσουμε στον άλλο κόσμο. Λέω απλώς ότι η επιστήμη της σωτηρίας πρέπει να πρωτοστατεί στη μελέτη όλων αυτών. Δεν μας έδωσε ο Κύριος ένα παράδειγμα ως προς το πόση προσοχή πρέπει να δίνουμε σε αυτά τα πράγματα και πώς πρέπει να τα χρησιμοποιούμε; Ποιος είναι ο σκοπός της ανάγνωσης και της μελέτης αυτών των άλλων εγχειριδίων; — Για να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε και να διδάξουμε καλύτερα τα θέματα της επιστήμης της σωτηρίας, σε σύγκριση με το να μην διαθέτουμε αυτή τη γνώση. Έτσι χρησιμοποιούνται αυτά στη Γραφή. Μας στέλνει να κηρύξουμε το ευαγγέλιο με το οποίο είχαν σχέση αυτά τα άλλα, και με το παράδειγμά Του μας έχει δείξει πώς να το χρησιμοποιήσουμε. Με αυτό ο Κύριος μας δείχνει ότι η επιστήμη της σωτηρίας πρέπει να έχει την πρωτοκαθεδρία έναντι όλων των άλλων επιστημών που είναι γνωστές στο σύμπαν.

TAM1897 D 62.9Πρέπει να έχει την πρωτοκαθεδρία έναντι όλων των άλλων σε αυτόν τον κόσμο, και όταν φτάσουμε στον άλλο κόσμο θα εξακολουθεί να έχει την πρωτοκαθεδρία. Όταν η αιωνιότητα θα είναι ανοιχτή μπροστά μας, και όταν θα πηγαίνουμε όπου θέλουμε, και θα σκεφτόμαστε ό,τι θέμα θέλουμε, θα γυρίσουμε τότε την πλάτη μας στη σωτηρία και θα πούμε: «Έχω αποφοιτήσει από αυτό»; — Όχι. Γνωρίζουμε ότι είναι γραμμένο ότι «Ο σταυρός του Χριστού θα αποτελεί το αιώνιο θέμα της σπουδής και το άσμα των λυτρωμένων.» Τότε, όταν ολοκληρώσουμε την πορεία μας εδώ, όταν αποφοιτήσουμε, και έρθει η ώρα για μια μεγαλειώδη τελετή αποφοίτησης, και εισέλθουμε σε μια αιωνιότητα μελέτης, τότε θα είμαστε πιο ικανοί να κατανοήσουμε αυτή τη μεγαλύτερη από όλες τις επιστήμες απ’ ό,τι όταν βρισκόμασταν σε αυτόν τον κόσμο.

TAM1897 D 63.1Αναφέραμε στο προηγούμενο μάθημα ότι δεν αποτελεί κακή χρήση των λέξεων «επιστήμη» και «επιστημονικός» το να τις εφαρμόζουμε στη σωτηρία. Η σωτηρία είναι επιστήμη, είναι επιστημονική. Το έργο του Πνεύματος του Θεού πάνω στον νου, που μεταμορφώνει τον νου και ολόκληρη τη ζωή στην εικόνα του Ιησού Χριστού, από την αμαρτία στη δικαιοσύνη — αυτό είναι επιστημονικό. Επομένως, όταν τη μελετάτε, να έχετε κατά νου ότι δεν είμαστε καθόλου αντιεπιστημονικοί όταν την καθιστούμε το κύριο και το παν πάνω σε κάθε θέμα, πάντα. Αυτοί οι υποτιθέμενοι επιστήμονες είναι αντιεπιστημονικοί, καθώς παραμελούν αυτή, την κύρια όλων των επιστημών.

TAM1897 D 63.2Υπάρχει και κάτι άλλο που έχει αποδειχθεί· και έχει αποδειχθεί στα τρία έθνη που αποτελούν τα πρότυπα της παγκόσμιας μάθησης. Η ιστορία του λαού της Γραφής, του εβραϊκού λαού, του λαού του Θεού όπως αναφέρεται στη Γραφή, αποτελεί, σύμφωνα με όσα οι ίδιοι δηλώνουν, το πρότυπο και την πηγή μελέτης για όλους όσοι προτίθενται να υπηρετήσουν τον Θεό. Η Ελλάδα και η Ρώμη, με τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και τους νόμους τους, αποτελούν πρότυπα για πολλούς από εκείνους που δηλώνουν ότι ακολουθούν τη Γραφή, καθώς και για όλους τους άλλους.

TAM1897 D 63.3Τώρα, έχουμε δει ότι ανάμεσα στον λαό του Θεού υπήρχε ένας άνθρωπος που ήταν δημιουργός παροιμιών για κάθε θέμα, καθώς και ποιητής με ευρύτατη θεματολογία και επιστήμονας με γνώσεις σε όλους τους κλάδους. Τα τραγούδια του ήταν χίλια πέντε, και οι παροιμίες του τρεις χιλιάδες. Εκεί βλέπετε μια μεγαλοφυΐα· και όμως, αυτός που διέθετε τέτοια κατανόηση, τέτοια σοφία, σε όλα αυτά τα πράγματα, απέδειξε με τη ζωή του ότι κάθε τέτοια γνώση είναι απολύτως ανίκανη να προσφέρει οποιοδήποτε καλό σε έναν άνθρωπο ή για έναν άνθρωπο, χωρίς την επιστήμη της σωτηρίας να υπάρχει εκεί για να τα διέπει όλα και να τα διατηρεί σε ισορροπία μέσα στη δικαιοσύνη.

TAM1897 D 63.4Πριν από λίγο επέστησα την προσοχή σας στο γεγονός ότι ο Θεός δεν μας έδωσε καμία από αυτές τις επιστημονικές διδασκαλίες. Τώρα εφιστώ την προσοχή σας στο γεγονός ότι μας έδωσε μια καταγραφή της ζωής εκείνου του ανθρώπου όταν απομακρύνθηκε από τον Θεό. Μας έδωσε μια καταγραφή της τεράστιας αποτυχίας που υπέστη εκείνος ο άνθρωπος, παρά όλη αυτή τη γνώση, όταν ξέχασε την επιστήμη της σωτηρίας. Γιατί, λοιπόν, ο Θεός θεώρησε πιο σημαντικό για εσάς και για μένα να καταγράψει ολόκληρη τη ζωή εκείνου του ανθρώπου αφού απομακρύνθηκε από τον Θεό, παρά να μας δώσει μια καταγραφή όλων των επιστημονικών διδασκαλιών που έδωσε; Στα μυαλά των ανθρώπων, ποιο από τα δύο είναι πιο πολύτιμο για την ανθρωπότητα; Η καταγραφή της αποτυχίας, της τεράστιας αποτυχίας, που υπέστη ο Σολομώντας έχει μεγαλύτερη αξία για την ανθρωπότητα από ό,τι θα είχε όλη η επιστημονική διδασκαλία που ο Σολομώντας έδωσε ποτέ, αν είχε συγκεντρωθεί σε ένα βιβλίο για την ανθρωπότητα σήμερα· διότι μέσα από αυτή την αποτυχία αποδείχθηκε σε όλο τον κόσμο πόσο εντελώς μάταιη και λιγότερο από τίποτα είναι κάθε γνώση για όλα τα πράγματα χωρίς τη γνώση της σωτηρίας του Θεού.

TAM1897 D 63.5Ένα άλλο σπουδαίο παράδειγμα παρατηρείται στους Έλληνες. Ο φυσικός νους δεν μπορεί ποτέ να φτάσει σε μια ανώτερη, πιο βαθιά και πιο τέλεια σκέψη από ό,τι έφτασε ο ελληνικός νους. Σε αυτό απεικονίζεται η τελειότητα της ανθρώπινης σκέψης χωρίς τον Θεό.

TAM1897 D 63.6Αλλά τι τους πρόσφερε αυτό; Αυτό είναι το ερώτημα. Τι τους πρόσφερε η λογοτεχνία τους; Τι τους πρόσφερε η φιλοσοφία τους; Τι τους πρόσφερε η τέχνη τους; Τι τους πρόσφερε η θρησκεία τους; Φιλοσοφία, φιλο-σοφία — η αγάπη για τη σοφία. Ποια ήταν αυτή η σοφία; — Ήταν απόλυτη ανοησία. Ο Θεός το λέει αυτό. Ποια ήταν η θρησκεία τους; — Ήταν μόνο μυθολογία. Ποια ήταν η τέχνη τους; — Ο Θεός λέει ότι ήταν ειδωλολατρία. Θυμάστε την αφήγηση της Γραφής;

TAM1897 D 63.7Ο Λόγος του Θεού δεν λέει ότι, καθώς ο Παύλος περπατούσε ανάμεσα σε αυτά τα αγάλματα και έβλεπε την τέχνη τους, θαύμαζε την τέχνη τους. Όχι, λέει: «το πνεύμα αυτού παρωξύνετο εν αυτώ, επειδή έβλεπε την πόλιν γέμουσαν ειδώλων.» Τότε τι ήταν; — Ειδωλολατρία.

TAM1897 D 63.8Ωστόσο, ακόμη και σήμερα άνδρες, γυναίκες και παιδιά παίρνουν τα απομεινάρια αυτού που δεν ήταν παρά ειδωλολατρία, τα λατρεύουν, τα αποκαλούν τέχνη και τα αντιγράφουν. Το μυαλό τους ασχολείται με αυτά, συντάσσουν βιβλία γι’ αυτά, και τα διδάσκουν και τα μελετούν στα σχολεία της χώρας. Αλλά τι μπορεί να προκύψει από όλα αυτά; Τι προέκυψε από αυτά μεταξύ των ίδιων των Ελλήνων; Ξέρετε τι τους έφερε. Δεν χρειάζεται να το επαναλάβω — λογοτεχνία, τέχνη, δίκαιο, φιλοσοφία, όλα αυτά τα πράγματα. Η Ρώμη αντέγραψε τη φιλοσοφία της από την Ελλάδα περισσότερο απ’ ό,τι αυτή προήλθε από την ίδια, αλλά η λογοτεχνία υπάρχει. Και τι έκανε για τους Ρωμαίους; — Κάποια πράγματα τα έκανε και για τους άλλους, μόνο που, αν είναι δυνατόν, τους έκανε χειρότερους από ό,τι ήταν οι άλλοι. Σε όλη την Ελλάδα, από ό,τι παρατήρησα, είδα παντού ότι οι Έλληνες είχαν αρκετό σεβασμό για τη γυναίκα ώστε να ντύνουν κατάλληλα κάθε μορφή της που σμίλευαν. Ένας άνδρας, φυσικά, είναι πάντα γυμνός· αλλά όταν φτάνουμε στην Ιταλία, αυτός ο σεβασμός έχει χαθεί, και όλοι είναι χωρίς καμία απολύτως ενδυμασία. Στις περισσότερες περιπτώσεις η κάλυψη έχει εξαφανιστεί εντελώς· και, παρεμπιπτόντως, η τελειότητα της τέχνης σήμερα, που λατρεύεται από όσους πηγαίνουν στη Ρώμη και σπουδάζουν εκεί τέχνη, δεν είναι παρά οι γυμνές γυναικείες μορφές, και αυτό δεν αποτελεί τέχνη ούτως ή άλλως όταν γίνεται· και όμως έχει φτάσει να θεωρείται τελειότητα της τέχνης, και αντιγράφεται παντού, ενώ οι ατέλειές της αντιγράφονται κάθε φορά.

TAM1897 D 64.1Θέλω να κάνω μια ερώτηση. Ποιος από εσάς έχει δει ποτέ ένα ζευγάρι ανθρώπινων ποδιών από τα γόνατα και κάτω; Καθώς στέκομαι εδώ, το βάρος του σώματός μου στηρίζεται στο αριστερό μου πόδι. Αυτό εξισορροπεί συνολικά το βάρος του σώματός μου. Το δεξί πόδι ακουμπά με τα δάχτυλα στο πάτωμα. Μήπως οι μύες του δεξιού μου ποδιού θα είναι ακριβώς ίδιοι με εκείνους του αριστερού; — Όχι. Αλλά αυτό είναι το θαυμάσιο έργο τέχνης. Υπάρχει ακριβώς αυτή η διαφορά. Τα δύο πόδια είναι ακριβώς ίδια, και δεν μπορούμε να εντοπίσουμε ούτε την παραμικρή διαφορά. Και έτσι βλέπουμε ότι δεν πρόκειται για τέχνη ούτως ή άλλως. Υπάρχουν πολλά να πούμε γι’ αυτό, αλλά δεν δίνω διάλεξη για την τέχνη απόψε. Μιλώ για το ποια είναι η αξία της σωτηρίας και ποιο είναι το καλό όλων των πραγμάτων χωρίς αυτήν. Τι καλό είχε η Ρώμη χωρίς αυτήν; — Οι ανομίες της την βύθισαν. Τι καλό είχε η Ελλάδα χωρίς αυτήν; — Οι ανομίες της την βύθισαν.

TAM1897 D 65.1Έτσι, λοιπόν, όταν το γεγονός αποδεικνύεται με τριπλό τρόπο μπροστά στον κόσμο, ότι κάθε προσπάθεια του ανθρώπινου νου, όσο τέλεια κι αν είναι, είναι απολύτως ανίκανη να επιτύχει οποιοδήποτε καλό όταν η καρδιά έχει απομακρυνθεί από τον Θεό, τι μπορεί να κάνει ο Κύριος για τον κόσμο, αν αυτά τα τρία παγκόσμια διδάγματα δεν διδάξουν τον λαό; Τι μπορεί να κάνει για τους ανθρώπους, αν αυτοί συνεχίσουν να ακολουθούν αυτόν τον δρόμο, παρά τα τρία αυτά παραδείγματα σοβαρής προειδοποίησης; Ο Θεός έχει καταγράψει αυτά τα τρία παραδείγματα για να μας διδάξει την αδυναμία της μέγιστης προσπάθειας του νου σε όλους τους κλάδους της επιστήμης, της τέχνης και της λογοτεχνίας, να προσφέρει οποιοδήποτε καλό στους ανθρώπους, να τους κρατήσει μακριά από την αμαρτία, να τους οδηγήσει προς οποιοδήποτε καλό οποιουδήποτε είδους, όταν ξεχνούν τη σωτηρία του Θεού και την επιστήμη της σωτηρίας, την οποία έχει δώσει στις καρδιές των ανθρώπων.

TAM1897 D 65.2Ρωτώ λοιπόν: Πρέπει να μιμηθούμε την ανοησία των Ελλήνων και των Ρωμαίων; Πρέπει να γοητευτούμε από την ειδωλολατρία τους και να πιστεύουμε ότι είναι τέχνη; Πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τη θρησκεία τους, όταν είναι εντελώς αθλιότητα; Δεν αρκεί να πούμε ότι είναι μυθολογία· είναι αθλιότητα.

TAM1897 D 65.3Αλλά κάποιος θα πει: «Δεν είναι η λογοτεχνία τους ανεκτίμητη;» Ας δούμε τι αξία της απέδωσε ο Θεός. Την εποχή που, μέσω της ελληνικής γλώσσας, εισήγαγε την επιστήμη της σωτηρίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ο Κύριος είχε μπροστά Του ολόκληρο τον κόσμο της ελληνικής λογοτεχνίας, και της ρωμαϊκής επίσης, για την ακρίβεια. Ωστόσο, βρήκε μόνο τρεις σύντομες προτάσεις σε ολόκληρο το πεδίο που άξιζαν να αναφερθούν και να συμπεριληφθούν σε αυτή την πραγματεία για την επιστήμη της σωτηρίας. Θα σας τις παραθέσω. Μία από αυτές βρίσκεται στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο των Πράξεων. Προέρχεται από έναν Έλληνα συγγραφέα με το όνομα Άρατος, και έχει ως εξής. Διαβάζω από το εικοστό όγδοο εδάφιο. Ο Παύλος μιλάει και λέει:—

TAM1897 D 65.4«και τινές των ποιητών σας είπον· Διότι και γένος είμεθα τούτου». Ένας Έλληνας συγγραφέας είπε ότι ο άνθρωπος είναι απόγονος του Θεού. Ο Κύριος το ανέφερε αυτό και είπε: «Αυτό είναι αλήθεια».

TAM1897 D 65.5Ένα άλλο βρίσκεται στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Α΄ Επιστολής προς Κορινθίους, στον τριακοστό τρίτο στίχο. Το πρώτο μέρος του στίχου είναι: «Μη πλανάσθε». Αυτά είναι τα λόγια του Κυρίου. Το υπόλοιπο του στίχου παρατίθεται από έναν Έλληνα συγγραφέα ονόματι Μένανδρο: «Φθείρουσι τα καλά ήθη αι κακαί συναναστροφαί.»

TAM1897 D 65.6Το άλλο βρίσκεται στην Επιστολή προς Τίτο, στο πρώτο κεφάλαιο και στο δωδέκατο εδάφιο, και προέρχεται από τον Επιμενίδη, ως εξής: «Οι Κρήτες είναι πάντοτε ψεύσται, κακά θηρία, γαστέρες αργαί.»

TAM1897 D 65.7Αυτά τα τρία αποσπάσματα ήταν τα μόνα που μπόρεσε να βρει ο Κύριος σε ολόκληρο το πεδίο της ελληνικής λογοτεχνίας και τα οποία άξιζαν να αναφερθούν και να λάβουν την έγκρισή Του.

TAM1897 D 65.8Λοιπόν, δεν λέω ότι αυτά είναι τα μόνα που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει προς όφελός του. Υπάρχουν ιστορικά γεγονότα στην ελληνική γλώσσα που έχουν αξία. Αλλά ο Θεός διδάσκει τα πράγματα που είναι πιο πολύτιμα για όλη την ανθρωπότητα· διδάσκει τις αρχές του δικαίου και της αλήθειας, δεν παρουσιάζει απλώς στον κόσμο μια σειρά από γεγονότα. Και το μόνο που μπόρεσε να βρει σε ολόκληρο το πεδίο της ελληνικής λογοτεχνίας, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προς όφελος της αλήθειας ή της δικαιοσύνης ως αρχές για να καθοδηγήσει τον άνθρωπο, ήταν ακριβώς αυτές οι τρεις φράσεις: «και γένος είμεθα τούτου»· «Φθείρουσι τα καλά ήθη αι κακαί συναναστροφαί»· και «οι Κρήτες είναι πάντα ψεύτες». Ποιος άλλος μπορεί να βρει κάτι περισσότερο από αυτό, που θα του προσφέρει κάποιο όφελος στον δρόμο της δικαιοσύνης και της αλήθειας, της αγνότητας και της ακεραιότητας;

TAM1897 D 66.1Τώρα, μην ξεχνάτε. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι δεν ήταν κατώτεροι, εξαχρειωμένοι, κουρελιασμένοι, αμαθείς ειδωλολάτρες· ήταν αριστοκρατικοί, καλλιεργημένοι και εξαιρετικά μορφωμένοι. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν τα πράγματα που γνώριζαν και δίδασκαν αποτελούν το αποκορύφωμα στο οποίο φιλοδοξούν να φτάσουν οι δάσκαλοι του σήμερα; Ο Ιούλιος Καίσαρας ήταν ένας από τους πιο ολοκληρωμένους άνδρες που έζησαν ποτέ — όσον αφορά την ευγένεια, την εθιμοτυπία, την αισθητική και τους τρόπους γενικά. Αλλά ποιος ήταν ο χαρακτήρας του; Ακόμη και η πιο συγκρατημένη περιγραφή του, για να είναι έστω και λίγο πλήρης ή δίκαιη, θα ήταν ακατάλληλη για δημοσίευση.

TAM1897 D 66.2Όταν ο Κύριος έχει δείξει πόσο απόλυτα μάταιη είναι κάθε επιστήμη, κάθε είδους γνώση χωρίς τη σωτηρία Του, τότε λέω και πάλι: Τι μπορεί να κάνει για τους ανθρώπους, αν αυτά τα πράγματα που έχει θέσει ενώπιον του κόσμου δεν τους διδάξουν ότι αυτός δεν είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν; Αν οι άνθρωποι δεν διδαχθούν από αυτά τα πράγματα να ακολουθήσουν τον σωστό δρόμο, να παραδεχτούν ότι η επιστήμη του Θεού είναι η κυρίαρχη και ότι αυτό που γνωρίζει Εκείνος είναι το καλύτερο, τότε πώς μπορεί η ανθρωπότητα να ελπίζει να ξεφύγει από το κακό που έχει πλήξει όλους εκείνους που έχουν προηγηθεί;

TAM1897 D 66.3Η επιστήμη της σωτηρίας του Θεού είναι το μοναδικό πράγμα που πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι, πάνω απ’ όλα· και να αφήνουμε αυτή να μας οδηγεί, να μας καθοδηγεί, να μας ισορροπεί, να μας στηρίζει παντού, σε όλα τα πράγματα, και ενάντια σε κάθε κακό. Και θα κάνει όλα αυτά. Αυτή είναι η ευλογημένη αλήθεια. Διάβασα χθες το βράδυ και διαβάζω ξανά:—

TAM1897 D 66.4Εις εμέ τον πλέον ελάχιστον πάντων των αγίων εδόθη η χάρις αύτη, να ευαγγελίσω μεταξύ των εθνών τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού και να φωτίσω πάντας, ποία είναι η κοινωνία του μυστηρίου του αποκεκρυμμένου από των αιώνων εν τω Θεώ όστις έκτισε τα πάντα διά του Ιησού Χριστού, Εφεσίους 3:8, 9.

TAM1897 D 66.5Ποιο είναι αυτό το μυστήριο του Θεού; — «ο Χριστός εις εσάς, η ελπίς της δόξης». Ο Χριστός, η δύναμη του Θεού και η σοφία του Θεού, το ευαγγέλιο, η δύναμη του Θεού προς σωτηρία — αυτό είναι το μυστήριο του Θεού· αυτή είναι η επιστήμη της σωτηρίας. Αυτή είναι η επιστημονική αλήθεια, γύρω από την οποία περιστρέφονται όλες οι άλλες επιστήμες. Αυτή τη δύναμη του Θεού προς σωτηρία πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος, για να τον συγκρατήσει από το κακό που υπάρχει μέσα του. Το κακό που γεννιέται μέσα σε κάθε άνθρωπο θα τον οδηγήσει στην απώλεια, παρά όλη την επιστήμη, όλη τη λογοτεχνία, όλη την τέχνη, όλη τη θρησκεία, ό,τι μπορεί να προσφέρει ο κόσμος ή ό,τι θα μπορούσε ποτέ να προσφέρει, εκτός αν ο άνθρωπος προσκολληθεί στη δύναμη του Θεού προς σωτηρία, η οποία έρχεται στον άνθρωπο μέσω της πίστης του Ιησού Χριστού.

TAM1897 D 66.6Χωρίς αυτή τη δύναμη στην καρδιά, ακόμη και η επιστήμη που δίδαξε ο Θεός — για να μην πούμε τίποτα για τη λογοτεχνία, την τέχνη, τη θρησκεία και όλα όσα δίδαξαν οι ειδωλολάτρες — είναι ανίκανη να συγκρατήσει τον άνθρωπο από το να αμαρτήσει. Χωρίς αυτήν, κάθε ίχνος κακού που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο θα εκδηλωθεί, παρά όλα αυτά τα άλλα πράγματα. Γι’ αυτό είναι η δύναμη του Θεού προς σωτηρία: σώζει τον άνθρωπο από κάθε κακό.

TAM1897 D 66.7Το μυστήριο του Θεού, που είναι ο Χριστός μέσα σας, η ελπίδα της δόξας· ο Χριστός, η δύναμη του Θεού και η σοφία του Θεού· ο Χριστός και Αυτός εσταυρωμένος· αυτό και μόνο, αυτό το παν σε όλα, αυτό που είναι πάνω από όλα, μέσα σε όλα, διαμέσου όλων, τώρα και για πάντα — αυτή είναι η επιστήμη της σωτηρίας, η πρώτη από όλες τις επιστήμες· αυτή που οδηγεί όλες τις επιστήμες, έχει προτεραιότητα έναντι όλων και καθοδηγεί στη μελέτη όλων. Ας είναι έτσι με όλους για πάντα.

TAM1897 D 66.8Τότε ας μας προσελκύσει ο Κύριος με το Πνεύμα Του προς τον εαυτό Του· ας ανοιχτεί η καρδιά μας τόσο πολύ σε αυτή τη δύναμη, στην κοινωνία αυτού του μυστηρίου, στο Πνεύμα του Θεού, ώστε να εμφυτεύσει εκεί τον Ιησού Χριστό, τη χάρη Του και την αρετή Του. Και καθώς κρατάμε τις καρδιές μας πάντα ανοιχτές προς Αυτόν, και προς κανέναν άλλον εκτός από Αυτόν, όπως ένα λουλούδι προς τον ήλιο, αποκτούμε σε όλη της την πληρότητα τη δικαιοσύνη Του, τη δύναμή Του, τη σωτηρία Του, το έλεός Του, την αλήθεια Του, τη χαρά Του, την ευφροσύνη Του, την ειρήνη Του — Ω, και την αιώνια ζωή Του!