Το Πνεύμα της Προφητείας. – Αρ. 1

TAM1897 D 2.2Κήρυγμα που δόθηκε το πρωί της Τρίτης, 9 Φεβρουαρίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο «General Conference Daily Bulletin», 12 Φεβρουαρίου 1897, Τόμος 1, Αρ. 1, σ. 2-6.

TAM1897 D 2.3ΥΠΟΘΕΤΩ ότι δεν υπάρχει κανείς σε αυτήν την αίθουσα που να μη νομίζει ότι πιστεύει πραγματικά στο Πνεύμα της Προφητείας· δηλαδή, ότι το Πνεύμα της Προφητείας ανήκει στην εκκλησία — σε αυτό το μήνυμα όπως εκδηλώνεται μέσω της αδελφής Γουάιτ, και ότι αυτά τα πράγματα πιστεύονται, τουλάχιστον κατά δήλωση, όσον αφορά την ιδέα και τις Γραφές που αποδεικνύουν ότι τέτοια πράγματα αποτελούν μέρος αυτού του έργου. Αλλά δεν είναι εκεί που βρίσκεται το πρόβλημα, γιατί βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση τώρα. Αν δεν το γνωρίζουμε, είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση απ’ ό,τι αν βρισκόμασταν σε δύσκολη θέση και το γνωρίζαμε. Και περισσότερο από αυτό, το έργο του Θεού, καθώς και εσείς και εγώ, βρισκόμαστε σε τέτοια δύσκολη θέση που κινδυνεύουμε μέρα με τη μέρα να υποστούμε την οργή του Θεού, επειδή βρισκόμαστε εκεί όπου βρισκόμαστε. Ο Κύριος μας το λέει αυτό περισσότερες από μία φορές, και μας λέει πώς φτάσαμε εκεί, και μας λέει πώς να βγούμε από αυτή την κατάσταση. Και το μόνο πράγμα που ξέρω να σας πω εδώ, είναι να μελετήσετε το Πνεύμα της Προφητείας, και να αντλήσετε από αυτό ό,τι χρειάζεστε.

TAM1897 D 2.4Αυτή είναι μόνο μία από τις δηλώσεις που γίνονται. Γνωρίζοντας αυτές τις δηλώσεις, και έχοντάς τις γνωρίσει εδώ και αρκετό καιρό, θα ήμουν ευτυχής να μείνω στο σπίτι και να συνεχίσω το έργο εκεί, επειδή υπάρχουν τόσα πολλά να γίνουν και τόσοι πολλοί εμπλεκόμενοι. Ο Θεός ζητά πολλές αλλαγές μεταξύ των ανδρών που έχουν σχηματίσει επιτροπές, διοικητικά συμβούλια, συμβούλια κ.λπ., και αυτοί οι άνδρες που απαρτίζουν αυτές τις επιτροπές, τα διοικητικά συμβούλια και τα συμβούλια είναι ακριβώς εκείνοι που έχουν συγκεντρωθεί εδώ και στους οποίους θα ανατεθεί να κάνουν τις αλλαγές. Τώρα, πώς θα πραγματοποιήσουν αυτοί οι άνδρες τις αλλαγές στις οποίες οι ίδιοι εμπλέκονται, αν δεν αλλάξουν πρώτα οι ίδιοι; Ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί η αλλαγή είναι να αλλάξουν οι άνδρες. Όσοι το κάνουν, ο Θεός θα ενεργήσει μέσω αυτών, και όσοι δεν το κάνουν — τι θα απογίνουν; Γι’ αυτό λέω ότι βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση σήμερα. Όταν ο Κύριος μας λέει σε τι δυσκολία βρισκόμαστε, μας λέει πώς φτάσαμε εκεί και πώς να βγούμε από αυτήν. Όλα προέρχονται από την παραμέληση των Μαρτυριών. Τότε, όταν βρεθούμε σε δυσκολία επειδή αγνοήσαμε τις Μαρτυρίες, και οι Μαρτυρίες μας λένε ακριβώς πώς να βγούμε από αυτή τη δυσκολία, και ακολουθήσουμε τη μαρτυρία που μας οδηγεί έξω, τότε θα είμαστε σε πλήρη συμφωνία με τις Μαρτυρίες.

TAM1897 D 2.5Δεν έχω τίποτα να σας επιρρίψω, γιατί βρίσκομαι μαζί σας σε αυτό. Ο Κύριος λέει ότι το έργο βρίσκεται σε δυσκολία, και εγώ είμαι μέρος του έργου· ανήκω σε αυτό, η ζωή μου είναι συνυφασμένη με αυτό, όπως και η δική σας· είναι τα πάντα για εμάς. Όταν, λοιπόν, το έργο βρίσκεται σε δυσκολία, εσείς και εγώ βρισκόμαστε σε δυσκολία. Μπορεί να μην είχατε προσωπικά καμία συγκεκριμένη σχέση με τα βήματα που οδήγησαν το έργο σε δυσκολία· όμως, καθώς είμαστε μέρος του έργου, και το ίδιο το έργο είναι η ζωή μας, βρισκόμαστε εξίσου σε δυσκολία επειδή βρίσκεται σε δυσκολία το έργο. Αλλά ο Θεός μας λέει τι να κάνουμε για να βγούμε από αυτήν.

TAM1897 D 2.6Δεν θέλω να σας δώσω ανθρώπινη συμβουλή, αλλά τη συμβουλή του Κυρίου. Μπορεί να δούμε ονόματα ανθρώπων, και αν συμβεί αυτό, δεν θα το αποφύγω. Αν ένα όνομα παραλειφθεί και δεν διαβαστεί, και ξέρουμε ποιος είναι, αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται επίθεση εναντίον αυτού του αδελφού. Ας υποθέσουμε ότι διαπράττω ένα λάθος, και ο Κύριος μου το επισημαίνει σε μια μαρτυρία. Όταν αυτή η μαρτυρία φτάσει σε μένα, γυρίζω την πλάτη μου στο λάθος, και μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε όσο θέλετε, και δεν θα είναι εναντίον μου· διότι δεν εμπλέκομαι σε αυτό, αν έχω απομακρυνθεί από αυτό αναγνωρίζοντάς το και ενεργώντας αναλόγως.

TAM1897 D 3.1Στην πραγματικότητα, το ερώτημα είναι αν κάποιος βρίσκει βαθιά μέσα στην καρδιά του την πίστη στις Μαρτυρίες, μέχρι να λάβει μία, δύο ή τρεις, και να τις έχει αποδεχτεί όλες· και τότε θα είναι αρκετά βέβαιος ότι πιστεύει στις Μαρτυρίες, και όχι πριν βιώσει κάποια τέτοια εμπειρία. Θα ξεκινήσω και θα τελειώσω με τον Λόγο. Εδώ υπάρχει κάτι που μας λέει τι να κάνουμε όταν φτάνουμε σε μέρη όπως αυτό: «Αν ο Κύριος βρίσκεται εν μέσω των συμβουλίων σας, παρατηρώντας την τάξη, την αγάπη και τον φόβο σας, καθώς και τον τρόμο σας μπροστά στον λόγο Του, τότε είστε έτοιμοι να κάνετε το έργο Του ανιδιοτελώς».

TAM1897 D 3.2Εδώ βρισκόμαστε σε συμβούλιο. Αν και διαφέρουμε ως προς τον χαρακτήρα, αν διαμορφωνόμαστε από το ίδιο πνεύμα του Χριστού, είμαστε ένα. Τότε η εκκλησία μπορεί να ανατείλει καθαρή σαν τον ήλιο το μεσημέρι, και να προχωρήσει τρομερή σαν στρατός με λάβαρα.

TAM1897 D 3.3Ο Θεός έχει αποκλειστεί από το έργο Του, από τη διαχείριση του έργου Του γενικά, στο έργο των πολιτειών, στα συμβούλια, στα διοικητικά συμβούλια, στις εκκλησίες κ.λπ. Είχαμε ψεύτικους θεούς, επειδή ο λαός έβαλε ανθρώπους, και οι άνθρωποι επέτρεψαν να τοποθετηθούν, ανάμεσα στον Θεό και το έργο. Ο Θεός θα ενεργήσει στο έργο Του ούτως ή άλλως, και αν δεν απομακρυνθείτε από το δρόμο Του και δεν Τον αφήσετε να ενεργήσει με τον δικό Του τρόπο, η οργή του Θεού θα πέσει πάνω σε όσους βρίσκονται στο δρόμο Του. Οι άνθρωποι παραμένουν, και επιτρέπουν να τους κρατούν, σε θέσεις από τις οποίες θα έπρεπε να έχουν αποχωρήσει εδώ και καιρό. Αν απομακρυνθούμε από το δρόμο Του και Τον αφήσουμε να ενεργήσει, θα ενεργήσει με απαλό χέρι. Δεν θέλουμε μαστίγιο από σχοινιά. Καλύτερα να εκπλαγούμε λίγο τώρα, παρά να εκπλαγούμε πολύ μετά από λίγο· και να επιπληχθούμε με αγάπη, παρά να συνεχίσουμε να αγνοούμε αυτά τα πράγματα και να αναγκαστούμε να φύγουμε από τον ναό όπως έκαναν εκείνη την ημέρα, ή να εκπλαγούμε εντελώς όταν δεν θα μπορούμε να το αποφύγουμε.

TAM1897 D 3.4Έτσι, αν ο Κύριος βρίσκεται εν μέσω των συμβουλίων σας, παρατηρώντας την αγάπη σας και τον φόβο σας, καθώς και τον τρόμο σας μπροστά στο λόγο Του, τότε είστε έτοιμοι να κάνετε το έργο Του· και Εκείνος δεν θα συμμετέχει σε καμία άδικη πράξη.

TAM1897 D 3.5Διαβάζω και πάλι: «Ο τρόπος του ανθρώπου είναι να επινοεί και να σχεδιάζει. Ο Θεός εμφυτεύει μια αρχή». Και όπου ο Θεός έχει εμφυτεύσει μια αρχή, η ζωή και οι πράξεις μας μαζί δεν είναι παρά μια έκφραση αυτής της αρχής. Και αν η αρχή του Θεού δεν υπάρχει εκεί, τότε υπάρχει η αρχή του διαβόλου. «Οι περιστάσεις δεν μπορούν να επιφέρουν μεταρρυθμίσεις. Ο Χριστιανισμός προτείνει μια μεταρρύθμιση στην καρδιά. Ό,τι ο Χριστός επιτελεί εσωτερικά θα εκδηλωθεί υπό την καθοδήγηση ενός μεταστραμμένου νου. Το σχέδιο να ξεκινά κανείς από το εξωτερικό και να προσπαθεί να εργαστεί προς τα μέσα, έχει πάντα αποτύχει και πάντα θα αποτυγχάνει».

TAM1897 D 3.6Δεν μπορώ να εφαρμόσω μια μαρτυρία σε κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό μου, διότι πρέπει να εφαρμοστεί στην καρδιά και να λειτουργήσει από μέσα. Τότε ο Θεός θα την εφαρμόσει όπου κι αν πάω. Και το ίδιο ισχύει για όλους μας όσον αφορά τη μαρτυρία που δίνεται σε οποιονδήποτε, σε οποιαδήποτε συνάντηση ή συμβούλιο ή συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης. Ο πρόεδρος δεν μπορεί να εφαρμόσει σε ολόκληρο το πεδίο μια μαρτυρία που του δόθηκε. Πρέπει να την αποδεχτεί στην ψυχή του και να παραδοθεί σε αυτήν με σώμα, ψυχή και πνεύμα· και τότε ο Ιησούς Χριστός θα εφαρμόσει τη μαρτυρία παντού όπου πηγαίνει ο ίδιος, ο πρόεδρος. Είναι κάτι ζωντανό μέσα του, και τότε, αν προχωρήσει, αυτή η μαρτυρία εφαρμόζεται από τον Κύριο όπου κι αν βρίσκεται. Αλλά οι άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να εφαρμόσουν τις Μαρτυρίες σε άλλους ανθρώπους χωρίς να έχουν τη μαρτυρία ως κάτι ζωντανό μέσα τους. Αυτό έχει δοκιμαστεί ξανά και ξανά, και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Αν η μαρτυρία δεν γίνει αποδεκτή από τον ίδιο με σώμα, ψυχή και πνεύμα, έτσι ώστε η αρχή που περιέχεται σε αυτήν να είναι κάτι ζωντανό μέσα του, δεν έχει σημασία πόσο πολύ μπορεί να διαβάζει αυτή τη μαρτυρία και να την εφαρμόζει σε άλλους ανθρώπους, η δική του επιρροή θα είναι αντίθετη προς τη μαρτυρία που εφαρμόζει. Διότι αν δεν βιώνεται στη ζωή του, και σε όλα όσα λέει και κάνει, καταστρέφεται από τις πράξεις του. Και αυτό είναι που έχει οδηγήσει στις συνθήκες που επικρατούν σήμερα. «Ο τρόπος του Θεού είναι να δώσει στον άνθρωπο κάτι που δεν έχει.» Πρέπει να πάρουμε αυτό που δεν έχουμε, που ο Θεός μας δίνει, και αυτό θα μας κάνει δύναμη εν Κυρίω. Β΄ Κορινθίους 2:14: «Πλην χάρις εις τον Θεόν, όστις πάντοτε κάμνει ημάς να θριαμβεύωμεν διά του Χριστού και φανερόνει εν παντί τόπω δι' ημών την οσμήν της γνώσεως αυτού·» Όταν υπάρχει αυτή η αρχή, όπου κι αν πάμε ο Θεός μιλάει· εκφράζεται. Κάνει γνωστή τη γνώση του εαυτού Του μέσω μας παντού. Μπορεί να είναι μια επιχειρηματική συναλλαγή· αυτό δεν έχει σημασία. Ό,τι κάνουμε θα τους θυμίζει τον Θεό αφού φύγουμε, έτσι ώστε Εκείνος να φανερώνει την ευωδία της γνώσης Του μέσω μας παντού.

TAM1897 D 3.7«Ο τρόπος του Θεού είναι να κάνει τον άνθρωπο κάτι που δεν είναι·» να με κάνει κάτι που δεν είμαι. Τότε, όταν μου έρχεται μια μαρτυρία που μου λέει ότι δεν είμαι σωστός, αυτή η μαρτυρία έχει σκοπό να με κάνει αυτό που δεν είμαι — να με κάνει σωστό. Δεν μπορώ να παραμείνω εκεί που είμαι και να την εφαρμόσω· αλλά όταν την εφαρμόσω, θα γίνω αυτό που δεν ήμουν, και όπου κι αν πάω ο Θεός μπορεί να φανερωθεί.

TAM1897 D 3.8«Ο τρόπος του ανθρώπου είναι να βρει μια άνετη θέση και να ικανοποιεί τις επιθυμίες και την εγωιστική φιλοδοξία του. Ο τρόπος του Θεού είναι να εργάζεται με δύναμη. Δίνει τη χάρη, αν ο άρρωστος συνειδητοποιήσει ότι τη χρειάζεται. Ο άνθρωπος πολύ συχνά αρκείται στο να θεραπεύεται σύμφωνα με τις μεθόδους της ψευδοϊατρικής και στη συνέχεια να δικαιολογεί τον τρόπο εργασίας του ως σωστό». Ο τρόπος του Θεού είναι διαφορετικός. Είμαστε όλοι άρρωστοι άνθρωποι, και αν μπορούσαμε να το συνειδητοποιήσουμε, ο Θεός θα μας έδινε την απαραίτητη θεραπεία. Ο άνθρωπος προτιμά την ψευδοϊατρική και πιστεύει ότι ο τρόπος εργασίας του είναι σωστός· αλλά ο Θεός έχει ως σκοπό να εξαγνίσει την ψυχή. Ιωάννης 7:38: «Όστις πιστεύει εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί ύδατος ζώντος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας αυτού.» Αυτή είναι η βασιλεία του Θεού μέσα του. «Μέρα με τη μέρα οι άνθρωποι αποκαλύπτουν αν η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα τους. Αν ο Χριστός βασιλεύει στις καρδιές τους, αποκτούν σταθερότητα στις αρχές, ισχύ, ικανότητα να στέκονται ως πιστοί φρουροί, αληθινοί μεταρρυθμιστές· διότι δεν μπορεί να υπάρξει μεταρρύθμιση αν δεν υπάρχει πλήρης συνεργασία με τον Ιησού Χριστό. Μέσω της χάρης του Χριστού, οι άνθρωποι πρέπει να χρησιμοποιούν τις δυνάμεις που τους έχει δώσει ο Θεός για να μεταρρυθμίσουν τους εαυτούς τους. Μέσω αυτής της πράξης αυταπάρνησης, την οποία ο Κύριος των ουρανών βλέπει με έγκριση, κερδίζουν νίκες επί των δικών τους κληρονομικών και καλλιεργημένων τάσεων· τότε, όπως ο Δανιήλ, αφήνουν εντυπώσεις στους άλλους που δεν θα σβηστούν ποτέ. Η επιρροή αυτή θα μεταδοθεί σε όλα τα μέρη της γης.»

TAM1897 D 4.1Αυτή είναι η μαρτυρία στην οποία αναφέρθηκα πριν από ένα λεπτό. Όταν δέχεστε μια μαρτυρία και την ενσωματώνετε στην καρδιά και στη ζωή σας, αυτό σας μεταμορφώνει σε κάτι που δεν ήσασταν, και τότε η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας, και η μαρτυρία θα μεταδοθεί σε όλα τα μέρη της γης. Ίσως να μη βγείτε ποτέ από την πολιτεία σας. Τότε πώς θα μπορούσε ποτέ να συμβεί αυτό; Όπου κι αν πάτε και όπου κι αν πάω, ο Θεός αφήνει εντυπώσεις στην καρδιά που δεν θα σβηστούν ποτέ, και μέσω αυτών δημιουργεί και άλλες εντυπώσεις, και ούτω καθεξής. Κάποιος μπορεί να σκληρύνει την καρδιά του εναντίον αυτού, αλλά θα φτάσει εκεί ούτως ή άλλως· και όταν αυτή η εντύπωση δημιουργηθεί από εσάς, θα γνωρίσει ότι προέρχεται από τον Κύριο. Οι Σαδδουκαίοι δεν πίστευαν στην ανάσταση, αλλά έλεγαν επίσης ότι είχαν αναγνωρίσει για τους μαθητές ότι είχαν συναναστραφεί με τον Ιησού και είχαν διδαχθεί από αυτόν μετά τον θάνατό Του. Στην καρδιά τους γνώριζαν ότι είχε αναστηθεί. Το γεγονός υπήρχε, αλλά δεν μεταστράφηκαν εξαιτίας αυτού. Αυτή είναι η αρχή που υπάρχει στη Γραφή. Από μια μαρτυρία που γράφτηκε το 1896 διαβάζω: «Πολλοί από τους άνδρες που έχουν ενεργήσει ως σύμβουλοι σε συνεδριάσεις διοικητικών συμβουλίων και συμβουλίων πρέπει να απομακρυνθούν». Προσέξτε, λέει «πολλοί». Δεν είναι πάρα πολλοί συνολικά, έτσι ώστε όταν απομακρυνθούν πολλοί από αυτούς, δεν μπορούν να μείνουν πολλοί. «Άλλοι άνδρες πρέπει να πάρουν τη θέση τους, διότι η φωνή τους δεν είναι η φωνή του Θεού. Τα σχέδιά τους και οι μεθοδεύσεις τους δεν είναι σύμφωνα με τη θέληση του Θεού. Οι ίδιοι άνδρες έχουν παραμείνει στη θέση τους ως διευθυντές των διοικητικών συμβουλίων, έως ότου, υπό τη δική τους διαχείριση και με τους δικούς τους τρόπους, χρησιμοποιείται κοινή φωτιά αντί για την ιερή φωτιά που ο ίδιος ο Θεός άναψε. Αυτοί οι άνδρες δεν ονομάζονται πλέον Ισραήλ, αλλά υποσκελιστές». Υποσκελιστές αντί για Ισραήλ! Σε ποιο χειρότερο πρόβλημα θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε;

TAM1897 D 4.2Και πάλι, από μια μαρτυρία που γράφτηκε το 1894: «Θα έπρεπε να είχαν γίνει αλλαγές εδώ και πολύ καιρό. Ο Θεός θέλει η εκκλησία να απομακρύνει την ντροπή της». Ακολουθούν τα λόγια: «Οι ίδιοι άνδρες δεν πρέπει να απαρτίζουν το διοικητικό σας συμβούλιο χρόνο με το χρόνο· θα έπρεπε να είχαν γίνει αλλαγές εδώ και πολύ καιρό. Ο Θεός θα ήθελε η εκκλησία να απομακρύνει την ντροπή της· αλλά όσο άνδρες που αισθάνονται πλήρως ικανοί να εργάζονται χωρίς να δέχονται τη συμβουλή του Θεού παραμένουν στα αξιώματά τους χρόνο με το χρόνο, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Αυτή η κατάσταση μολύνει κάθε κλάδο του έργου, επειδή οι άνδρες δεν αισθάνονται την ανάγκη τους για την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος».

TAM1897 D 4.3Τι πρέπει να γίνει; Θα έχει ο Κύριος την ευκαιρία να ενεργήσει τώρα; Θα του επιτραπεί να επιφέρει τις απαραίτητες αλλαγές; Αυτή η μαρτυρία δεν πρέπει να εφαρμοστεί με το να αναλάβουμε εμείς αυτό το έργο και να προχωρήσουμε απότομα για να κάνουμε τις αλλαγές. Η καρδιά μου πρέπει να είναι σωστή πριν μπορέσω να συμμετάσχω σε οποιαδήποτε αλλαγή. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παραδοθούμε στον Θεό και, στη συνέχεια, να Τον αφήσουμε να ενεργήσει μέσω μας. Δεν μας ενδιαφέρει ποιοι είναι οι άνθρωποι, αρκεί να είναι ο Θεός εκεί.

TAM1897 D 4.4Δεν πρέπει να αρχίσουμε τώρα να ψάχνουμε γύρω μας για να δούμε ποιους υποψηφίους μπορούμε να προωθήσουμε, ώστε να τους ευνοήσουμε και να τους τοποθετήσουμε σε θέσεις που κατέχουν τώρα άλλοι· διότι τότε, αν και εκείνοι θα έφευγαν από τις θέσεις, εμείς θα βρισκόμασταν στις θέσεις, και ο Κύριος θα ήταν τόσο μακριά όσο και πριν. Το πρόβλημα είναι ότι τώρα ο Κύριος έχει μείνει εκτός. Τώρα, αν προσπαθούσαμε να πάρουμε τις θέσεις τους, ο Κύριος θα παρέμενε ακόμα εκτός, και το έργο θα ήταν σε χειρότερη κατάσταση από πριν. Αλλά αυτό δεν είναι αυτό που θέλουμε. Δεν πρέπει να υπάρχει πολιτική εδώ· αλλά αν η πολιτική υπάρχει μέσα μας, θα είναι εδώ, και θα εκδηλωθεί εδώ. Αν πράγματι κάποιος έχει πολιτική μέσα του, το καλύτερο μέρος για να την ασκήσει είναι έξω στον ανοιχτό κόσμο, ανάμεσα σε όσους είναι πολιτικοί και τίποτα άλλο, γιατί αυτό είναι το μόνο που είναι· και αν δεν την ασκήσει εκεί, θα την ασκήσει στην εκκλησία, και θα διαδώσει μόνο κακό και διαβολιά εκεί. Και φυσικά είναι καλύτερο ένα τέτοιο έργο να γίνεται ανοιχτά στον κόσμο παρά στην εκκλησία. Οπότε δεν είναι γι’ αυτό που βρισκόμαστε εδώ. Βρισκόμαστε εδώ για να βρούμε τον Θεό και να ανοίξουμε τις καρδιές μας, ώστε να καταλάβει τη θέση από το κέντρο μέχρι την περιφέρεια, σε κάθε σκέψη, λέξη και πράξη· και ο Θεός δεν είναι πολιτικός· είναι ο Θεός. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε τον Θεό με όλη μας την καρδιά, ώστε ο Θεός να κάνει ό,τι πρέπει να γίνει· και θα το κάνει, αν Τον αφήσουμε. Δώστε στον Θεό μια ευκαιρία. Όσοι στέκονται εμπόδιο πρέπει να κάνουν στην άκρη, και οι υπόλοιποι από εμάς πρέπει να φροντίσουμε να μη σταθούμε εμπόδιο. Τότε ο Θεός θα μπορεί να έχει τη θέση που Του ανήκει.

TAM1897 D 5.1Στη συνέχεια, μας παρατίθεται εδώ η ιστορία του Νικόδημου και του Χριστού. Ο Νικόδημος ήταν άρχοντας στο Ισραήλ, και λέγεται ότι «ο Νικόδημος ζήτησε να συναντήσει τον Ιησού τη νύχτα, λέγοντας: “Ραββί, γνωρίζουμε ότι είσαι δάσκαλος που έχει έρθει από τον Θεό· διότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει αυτά τα θαύματα που κάνεις εσύ, εκτός αν ο Θεός είναι μαζί του.” Όλα αυτά ήταν αληθινά μέχρι ένα βαθμό, αλλά τι είπε ο Ιησούς; “Απάντησε και του είπε: Αληθώς, αληθώς, σου λέγω, αν κάποιος δεν γεννηθεί εκ νέου, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού.” Εδώ ήταν ένας άνθρωπος σε υψηλή θέση εμπιστοσύνης, ένας άνθρωπος που τον θαύμαζαν ως κάποιον που ήταν μορφωμένος στα ιουδαϊκά έθιμα, κάποιος του οποίου το μυαλό ήταν γεμάτο σοφία. Πράγματι, διέθετε ταλέντα που δεν ήταν συνηθισμένα. Δεν θα πήγαινε στον Ιησού κατά τη διάρκεια της ημέρας, γιατί αυτό θα τον έκανε αντικείμενο σχολιασμού· θα ήταν πολύ ταπεινωτικό για έναν άρχοντα των Ιουδαίων να παραδεχτεί ότι συμπαθεί τον περιφρονημένο Ναζωραίο. Ο Νικόδημος σκέφτεται: Θα εξακριβώσω ο ίδιος την αποστολή και τους ισχυρισμούς αυτού του δασκάλου, αν είναι πράγματι το φως που φωτίζει τους εθνικούς και η δόξα του Ισραήλ».

TAM1897 D 5.2«Ο Ιησούς ουσιαστικά λέει στον Νικόδημο: Δεν είναι η αντιπαράθεση που θα βοηθήσει την υπόθεσή σου. Δεν είναι τα επιχειρήματα που θα φέρουν φως στην ψυχή. Πρέπει να αποκτήσεις νέα καρδιά, αλλιώς δεν θα μπορέσεις να διακρίνεις τη βασιλεία των ουρανών. Δεν είναι οι ισχυρότερες αποδείξεις που θα σε οδηγήσουν στη σωστή θέση, αλλά νέοι σκοποί, νέες πηγές δράσης: πρέπει να αναγεννηθείς. Μέχρι να επέλθει αυτή η αλλαγή, που θα κάνει όλα τα πράγματα καινούργια, ακόμη και οι ισχυρότερες αποδείξεις που θα μπορούσαν να παρουσιαστούν θα ήταν άχρηστες. Η έλλειψη βρίσκεται στη δική σου καρδιά· όλα πρέπει να αλλάξουν, αλλιώς δεν θα μπορέσεις να δεις τη βασιλεία του Θεού.

TAM1897 D 5.3«Αυτή ήταν μια πολύ ταπεινωτική δήλωση για τον Νικόδημο, και με ένα αίσθημα εκνευρισμού απαντά στα λόγια του Χριστού, λέγοντας: “Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να γεννηθεί όταν είναι γέρος;” Δεν είχε αρκετή πνευματική διάθεση για να διακρίνει το νόημα των λόγων του Χριστού. Αλλά ο Σωτήρας δεν απάντησε στην αντιρρητική του στάση με αντιρρήσεις. Σηκώνοντας το χέρι του με σοβαρή, ήρεμη αξιοπρέπεια, επιμένει στην αλήθεια με μεγαλύτερη βεβαιότητα: «Αληθώς, αληθώς, σου λέγω, αν κάποιος δεν γεννηθεί από νερό και Πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού. Ό,τι γεννιέται από τη σάρκα είναι σάρκα· και ό,τι γεννιέται από το Πνεύμα είναι Πνεύμα. Μην θαυμάζεις που σου είπα: Πρέπει να γεννηθείτε εκ νέου. Ο άνεμος φυσά όπου θέλει, και ακούς τη φωνή του, αλλά δεν ξέρεις από πού έρχεται και πού πηγαίνει· έτσι είναι και κάθε ένας που γεννιέται από το Πνεύμα». Ο Νικόδημος του είπε: «Πώς μπορούν να γίνουν αυτά τα πράγματα;»

TAM1897 D 5.4«Κάποιες αχτίδες αλήθειας διαπερνούσαν το μυαλό του άρχοντα. Τα λόγια του Χριστού τον γέμισαν δέος και τον οδήγησαν να ρωτήσει: “Πώς μπορούν να γίνουν αυτά;” Με βαθιά σοβαρότητα ο Ιησούς απάντησε: “Είσαι δάσκαλος του Ισραήλ και δεν γνωρίζεις αυτά τα πράγματα;” Τα λόγια Του μεταδίδουν στον Νικόδημο το μάθημα ότι, αντί να αισθάνεται ενοχλημένος από τα σαφή λόγια της αλήθειας και να επιδίδεται σε ειρωνεία, θα έπρεπε να έχει μια πολύ πιο ταπεινή άποψη για τον εαυτό του, λόγω της πνευματικής του άγνοιας. Ωστόσο, τα λόγια του Χριστού ειπώθηκαν με τέτοια σοβαρή αξιοπρέπεια, και τόσο το βλέμμα όσο και ο τόνος εξέφραζαν τέτοια αγάπη προς αυτόν, ώστε δεν προσβλήθηκε όταν συνειδητοποίησε την ταπεινωτική του θέση. Σίγουρα, κάποιος στον οποίο έχουν ανατεθεί τα θρησκευτικά συμφέροντα του λαού δεν θα έπρεπε να αγνοεί μια αλήθεια τόσο σημαντική για να την κατανοήσουν, όπως είναι η προϋπόθεση για την είσοδο στη βασιλεία των ουρανών. “Αληθώς, αληθώς, σου λέγω”, συνέχισε ο Ιησούς, “μιλάμε για όσα γνωρίζουμε και μαρτυρούμε για όσα έχουμε δει· και εσείς δεν δέχεστε τη μαρτυρία μας. Αν σας έχω πει γήινα πράγματα και δεν πιστεύετε, πώς θα πιστέψετε, αν σας πω ουράνια πράγματα;»

TAM1897 D 5.5«Αυτό το μάθημα προς τον Νικόδημο το παρουσιάζω ως ιδιαίτερα εφαρμόσιμο σε όσους σήμερα κατέχουν θέσεις ευθύνης ως άρχοντες στο Ισραήλ, και των οποίων οι φωνές ακούγονται συχνά στα συμβούλια, αποδεικνύοντας το ίδιο πνεύμα που είχε ο Νικόδημος». Ποιοι θα ακούσουν και θα αφήσουν τα ίδια λόγια να έχουν την ίδια επίδραση στις καρδιές και στις ζωές τους σήμερα; Ο Νικόδημος μεταστράφηκε ως αποτέλεσμα αυτού.

TAM1897 D 5.6Αυτά τα λόγια ειπώθηκαν στους προέδρους των συνελεύσεων, στους πρεσβύτερους των εκκλησιών και σε όσους κατέχουν επίσημες θέσεις στα ιδρύματά μας. Ξέρετε αν είστε πρόεδρος συνέλευσης. Σας μιλάει· σας λέει: «Πρέπει να αναγεννηθείτε». Ξέρετε αν είστε πρεσβύτερος εκκλησίας. Σας μιλάει· σας λέει: «Πρέπει να αναγεννηθείτε». Ξέρετε αν κατέχετε επίσημη θέση σε κάποιο από τα ιδρύματά μας. Αυτά τα λόγια απευθύνονται σε εσάς· λένε: «Πρέπει να αναγεννηθείτε». Λένε: «Πρέπει να μεταστραφείτε». Δεν λένε ότι δεν μεταστραφήκατε ποτέ· παρόλο που έχουμε μεταστραφεί, η εποχή είναι τέτοια που ο Θεός απαιτεί μια πιο ολοκληρωτική μεταστροφή, μια αφιέρωση βαθύτερη από οποιαδήποτε έχουμε γνωρίσει ποτέ μέχρι τώρα, είτε εσείς είτε εγώ. Δεν έχει καμία σημασία για εσάς ή για εμένα το ότι μεταστραφήκαμε πριν από πέντε, δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, αν δεν είμαστε μεταστραμμένοι τώρα, σήμερα. Και σήμερα λέει: «Αν ακούσετε τη φωνή Του, μην σκληρύνετε τις καρδιές σας». Σήμερα, όσο ακόμα λέγεται «σήμερα», λέει σε εσάς και σε εμένα: «Πρέπει να αναγεννηθείτε· πρέπει να μεταστραφείτε· και αν κάποιος δεν αναγεννηθεί, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού». Και υπάρχει η ευλογημένη υπόσχεση: «θέλω δώσει εις εσάς καρδίαν νέαν». Δόξα στον Κύριο! Ας αναζητήσουμε τον Κύριο με τέτοια καρδιά, με τέτοια σοβαρότητα όπως ποτέ πριν, ώστε να μας χρησιμοποιήσει όπως ποτέ πριν· και τότε θα απομακρύνει την ντροπή από την εκκλησία Του, και αυτή θα σηκωθεί για να προχωρήσει ανεμπόδιστη, όμορφη σαν το φεγγάρι, καθαρή σαν τον ήλιο, και τρομερή σαν στρατός με λάβαρα. Αυτό είναι που θέλει ο Κύριος από εσάς και εμένα σήμερα. Θα το πάρει;