Adventist Pioneer
Library
aplib.orgΒιβλιοθήκη
04 / 12Κηρύγματα του 1897

Η Επιστήμη της Σωτηρίας. – Αρ. 1

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 D 46.2Κήρυγμα που δόθηκε το βράδυ της Παρασκευής, 12 Φεβρουαρίου 1897 Δημοσιεύθηκε στο «General Conference Daily Bulletin» της 16ης Φεβρουαρίου 1897, Τόμος 1, Αρ. 3, σελ. 46-47 και της 17ης Φεβρουαρίου 1897, Τόμος 1, Αρ. 4, σελ. 49-53.

TAM1897 D 46.3ΟΛΟΙ γνωρίζουν ότι ζούμε σε μια πολύ επιστημονική εποχή, τουλάχιστον ως προς το όνομα, τις διακηρύξεις και τις φιλοδοξίες της. Ο Θεός θέλει ο λαός Του να συμβαδίζει πάντα με την εποχή. Και όχι μόνο αυτό: θέλει ο λαός Του να προπορεύεται πάντα της εποχής. Ιδιαίτερα θέλει ο λαός Του να είναι πάντα μεταρρυθμιστές, και για να είναι κάποιος μεταρρυθμιστής, πρέπει να προπορεύεται της εποχής. Επομένως, καθώς αυτή είναι μια ιδιαίτερα επιστημονική εποχή, τόσο στην ομολογία όσο και σε άλλα επίπεδα, το έργο του Θεού, ο λαός Του, πρέπει να είναι επιστημονικό για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής. Αυτή είναι η διατύπωση της πρότασης, στη μελέτη της οποίας σας προσκαλώ απόψε. Ο Κύριος θέλει εσείς και εγώ να αποδεχτούμε αυτή την πρόταση, να τη μελετήσουμε και να χτίσουμε πάνω της, μέχρι να αποδειχθεί μέσα μας ενώπιον του κόσμου ότι η πρόταση αυτή είναι επιστημονικά ορθή. Αν εσείς και εγώ, αν όλοι όσοι ομολογούν το όνομα του Χριστού, το κάνουμε αυτό, τότε αυτό το έργο θα πραγματοποιηθεί από τον Κύριο. Ο κόσμος θα το δει, και ο κόσμος θα το δει είτε εσείς και εγώ συμμετέχουμε σε αυτό είτε όχι. Διότι αν εσείς και εγώ δεν συμμετέχουμε σε αυτό, θα συμμετάσχουν εκείνοι που θα επιτρέψουν στον Κύριο να κάνει αυτή την απόδειξη μέσω αυτών· και αν εσείς και εγώ δεν Του επιτρέψουμε να το κάνει, θα το χάσουμε.

TAM1897 D 46.4Αλλά λέτε: «Η σωτηρία είναι το έργο του λαού του Θεού. Η σωτηρία είναι το μοναδικό έργο του Κυρίου». Αυτό είναι που λένε και οι άλλοι αδελφοί. Αυτό ήταν το θέμα του μαθήματός μας σήμερα το απόγευμα, και αυτό που έχουμε δει σε όλα τα μαθήματα στην Επιστολή προς Εβραίους. Είναι το μάθημα που έχουμε δει και σε άλλα σημεία της Γραφής. Και η Γραφή λέει ότι δεν πρέπει να γνωρίζουμε τίποτα άλλο παρά μόνο τον Ιησού Χριστό και αυτόν σταυρωμένο. Το λέτε αυτό· ναι, και το λέω κι εγώ. Λέω ότι το έργο του λαού του Θεού — ό,τι αποτελεί το έργο του Θεού στον κόσμο — είναι το έργο της σωτηρίας. Και αυτό συμφωνεί ακριβώς με ό,τι έχουμε ήδη δηλώσει. Επομένως, η σωτηρία είναι επιστήμη.

TAM1897 D 46.5Περισσότερο από αυτό: η σωτηρία δεν είναι απλώς επιστήμη, δεν είναι απλώς μια επιστήμη· είναι η κύρια, το κλειδί, το κέντρο όλων των επιστημών. Είναι το πιο επιστημονικό από όλα τα πράγματα με τα οποία ασχολείται ο νους των ανθρώπων σε αυτόν τον κόσμο. Έτσι, όταν ο λαός του Θεού δεχτεί τη σωτηρία του Θεού όπως είναι στον Θεό· όταν το έργο της σωτηρίας Του στον κόσμο θα σταθεί ως πραγματική εκπροσώπηση των ιδεών Του για τη σωτηρία, τότε θα αποκαλυφθεί στον κόσμο η επιστήμη που υπερέχει όλων των άλλων επιστημών. Τότε ο λαός του Θεού θα μπορεί να σταθεί μπροστά στους ίδιους τους βασιλιάδες της επιστήμης, χωρίς να ντρέπεται, σε μια επιστημονική εποχή.

TAM1897 D 47.1Τώρα, είμαι απόλυτα αφοσιωμένος σε αυτή την αλήθεια. Και θέλω να δείτε πόσο απόλυτα είναι η αλήθεια. Εσείς και εγώ είμαστε αφοσιωμένοι στη σωτηρία του Θεού. Και θέλω να δείτε από τη Γραφή — το βιβλίο όλης της αλήθειας — ότι η σωτηρία είναι επιστήμη. Τότε θα είστε, μαζί μου, αφοσιωμένοι σε αυτή την αλήθεια.

TAM1897 D 47.2Πρώτα, λοιπόν, θέλω να σκεφτείτε νηφάλια και να διαπιστώσετε οι ίδιοι όχι μόνο ότι η σωτηρία είναι επιστήμη, αλλά ότι είναι η ανώτατη από όλες τις επιστήμες.

TAM1897 D 47.3Η λέξη «επιστήμη» σημαίνει, κυριολεκτικά, γνώση. Η επιστήμη της βοτανικής είναι η γνώση της βοτανικής. Η επιστήμη της αστρονομίας είναι η γνώση της αστρονομίας. Έτσι, ένας επιστήμονας έχει ορίσει την επιστήμη ως «το προϊόν της σκέψης». Όλη η γνώση — η επιστήμη — που έχει ο κόσμος για την αστρονομία, είναι το προϊόν της σκέψης του κόσμου σχετικά με το θέμα της αστρονομίας.

TAM1897 D 47.4Τώρα, η σωτηρία είναι η γνώση του Θεού: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.» Είναι, λοιπόν, επιστήμη. Αλλά αυτή η γνώση δεν είναι προϊόν της ανθρώπινης σκέψης: είναι προϊόν της σκέψης του Θεού. Διότι «Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε και ωτίον δεν ήκουσε και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν. Εις ημάς δε ο Θεός απεκάλυψεν αυτά διά του Πνεύματος αυτού· επειδή το Πνεύμα ερευνά τα πάντα και τα βάθη του Θεού.» Επομένως, η σωτηρία, ως προϊόν της σκέψης του Θεού, δεν είναι μόνο επιστήμη, αλλά είναι η υψηλότερη από όλες τις επιστήμες.

TAM1897 D 47.5Και πάλι: Αυτό που αναγνωρίζεται από τον κόσμο ως επιστήμη — οι φυσικές επιστήμες — είναι προϊόν της ανθρώπινης σκέψης. Οι άνθρωποι σκέφτονται με το νου. Με το νου, λοιπόν, οι άνθρωποι ασχολούνται με όλες αυτές τις επιστήμες. Η σωτηρία, όμως, ασχολείται με τον ίδιο τον νου. Ποιο, λοιπόν, είναι το ανώτερο; Ποιο είναι το ανώτερο — αυτό που ασχολείται με όλα τα άλλα πράγματα, ή αυτό που ασχολείται με αυτό που ασχολείται με όλα τα άλλα πράγματα; — Το δεύτερο, βεβαίως. Επομένως, καθώς με το νου οι άνθρωποι ασχολούνται με όλες τις άλλες επιστήμες, και η σωτηρία ασχολείται με τον ίδιο τον νου, είναι απολύτως σαφές, όχι μόνο ότι η σωτηρία είναι επιστήμη τόσο βέβαια όσο οποιαδήποτε άλλη επιστήμη, αλλά ότι είναι ανώτερη επιστήμη από όλες τις άλλες επιστήμες. Είναι η ανώτατη επιστήμη που μπορεί να γνωρίσει ο νους του ανθρώπου.

TAM1897 D 47.6Ακόμη πάλι: Η σωτηρία ασχολείται με τον νου. Αλλά ποιος είναι αυτός που στη σωτηρία και μέσω της σωτηρίας ασχολείται με τον νου; — Είναι ο ίδιος ο Θεός. Επομένως, καθώς είναι ο ίδιος ο Θεός που επεξεργάζεται, που γνωστοποιεί, αυτή την επιστήμη· και καθώς αυτή η επιστήμη είναι το προϊόν της σκέψης του Θεού· προκύπτει ότι η επιστήμη της σωτηρίας είναι η υψηλότερη, η βαθύτερη, η ευρύτερη επιστήμη που είναι γνωστή, όχι μόνο στον νου του ανθρώπου, αλλά σε ολόκληρο το σύμπαν.

TAM1897 D 47.7Ας διαβάσουμε μερικά εδάφια της Γραφής. «μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας.» Ρωμαίους 12:2. «Άρα λοιπόν αυτός εγώ με τον νούν μεν δουλεύω εις τον νόμον του Θεού.» Ρωμαίους 7:25. «Εξεύρομεν δε ότι ο Υιός του Θεού ήλθε και έδωκεν εις ημάς νόησιν.» «ημείς όμως έχομεν νούν Χριστού.» Ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο Κύριος μπορεί να μας προσεγγίσει είναι μέσω του νου. Μας αντιμετωπίζει μόνο μέσω του νου. Μας κυβερνά μόνο μέσω του νου μας. Δείτε: «αυτός εγώ με τον νούν μεν δουλεύω εις τον νόμον του Θεού, με την σάρκα δε εις τον νόμον της αμαρτίας.» Και η πρώτη από όλες τις εντολές είναι αυτή: «Άκουε Ισραήλ, Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος· και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου». «διότι το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα εις τον Θεόν· επειδή εις τον νόμον του Θεού δεν υποτάσσεται· αλλ' ουδέ δύναται·». Ο σαρκικός νους που δεν μπορεί να υποταχθεί στον νόμο του Θεού — δεν μπορεί — πρέπει να αλλάξει, πρέπει να αντικατασταθεί από έναν άλλο νου που υπηρετεί πάντα τον νόμο του Θεού. Αυτή η αλλαγή του νου είναι η σωτηρία. Αυτή η ανανέωση του νου επιτελείται από τον Θεό στο έργο της σωτηρίας Του, και δεν μπορεί να επιτελεστεί από κανέναν άλλον. Γι’ αυτό και είναι η υψηλότερη από όλες τις επιστήμες — η υψηλότερη που είναι γνωστή στον ανθρώπινο νου, η υψηλότερη που είναι γνωστή στο σύμπαν.

TAM1897 D 47.8Δεν αρχίζετε να καταλαβαίνετε γιατί οι Μαρτυρίες μιλούν για «την επιστήμη της σωτηρίας»;

TAM1897 D 49.1Τώρα θέλω να δείτε ότι και άλλοι σκέφτονται το ίδιο. Θέλω να δείτε ότι δεν είμαι μόνος σε αυτό. Θέλω να δείτε ότι για αυτή τη θέση έχουμε το στήριγμα αυθεντιών — επιστημονικών αυθεντιών — δηλαδή ανθρώπων που κατανοούν την επιστήμη.

TAM1897 D 49.2Αν μπορούσα να σας παρουσιάσω απόψε αποδείξεις ότι εκείνοι που κατανοούν όλες τις άλλες επιστήμες καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον σε αυτόν τον κόσμο, μαρτυρούν ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτή την επιστήμη παρά για όλες τις άλλες επιστήμες μαζί, ότι βλέπουν σε αυτήν περισσότερα στοιχεία άξια της προσοχής τους παρά σε όλες τις άλλες επιστήμες μαζί, δεν θα λέγατε τότε ότι έχω δίκιο να μιλάω όπως μιλάω — από επιστημονική άποψη; Λοιπόν, έχω ακριβώς μια τέτοια ομάδα — μια ομάδα που κατανοεί όλες τις άλλες επιστήμες, και έχω την αποδεικτική μαρτυρία που δηλώνει αληθινά ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτήν παρά για όλες τις άλλες μαζί.

TAM1897 D 49.3Στην Α΄ Πέτρου 1:10-12, ο απόστολος μιλάει για τη σωτηρία, και εκεί διαβάζω τα εξής:—

TAM1897 D 49.4Περί της οποίας σωτηρίας εξεζήτησαν και εξηρεύνησαν οι προφήται οι προφητεύσαντες περί της χάριτος, ήτις έμελλε να έλθη εις εσάς· ερευνώντες εις τίνα ή ποίον καιρόν εφανέρονε το εν αυτοίς Πνεύμα του Χριστού, ότε προεμαρτύρει τα πάθη του Χριστού και τας μετά ταύτα δόξας· εις τους οποίους απεκαλύφθη ότι ουχί δι' εαυτούς, αλλά δι' ημάς υπηρέτουν αυτά, τα οποία τώρα ανηγγέλθησαν προς εσάς διά των κηρυξάντων το ευαγγέλιον εις εσάς εν Πνεύματι Αγίω τω αποσταλέντι απ' ουρανού, εις τα οποία επιθυμούσιν οι άγγελοι να παρακύψωσι.

TAM1897 D 49.5Ποια πράγματα επιθυμούν να εξετάσουν οι άγγελοι; — Τη σωτηρία του Θεού, όταν κηρύσσεται με το Άγιο Πνεύμα που έχει αποσταλεί από τον ουρανό. Η ελληνική λέξη για το «επιθυμούν» εδώ σημαίνει «να στρέφει κανείς την καρδιά του προς». Και η ελληνική λέξη για το «να εξετάσουν» σημαίνει: «να σκύβει κανείς προς ένα πράγμα για να το κοιτάξει· να κοιτάζει με το κεφάλι σκυμμένο προς τα εμπρός· να κοιτάζει με το σώμα λυγισμένο· να εξετάζει προσεκτικά, να επιθεωρεί με περιέργεια — όπως κάνει κάποιος που θέλει να εξοικειωθεί με κάτι». Αυτή είναι η στάση των αγγέλων απέναντι στο θέμα της σωτηρίας.

TAM1897 D 49.6Τώρα, κατανοούν οι άγγελοι άλλες επιστήμες — βιολογία, γεωλογία, ιχθυολογία, αστρονομία — όλες τις άλλες επιστήμες; Ξέρετε ότι τις κατανοούν. Όλοι γνωρίζουν ότι οι άγγελοι κατανοούν πλήρως όλες τις άλλες επιστήμες. Όλοι γνωρίζουν ότι είναι απολύτως ασφαλές να πούμε ότι όλοι οι άγγελοι κατανοούν όλες τις άλλες επιστήμες απείρως πιο πλήρως από ό,τι οποιοσδήποτε άνθρωπος κατανοεί, ή κατάλαβε ποτέ, οποιαδήποτε μεμονωμένη επιστήμη. Αλλά οι άγγελοι ενδιαφέρονται περισσότερο για το θέμα της σωτηρίας παρά για όλες τις άλλες επιστήμες. Αυτοί που γνωρίζουν τα περισσότερα για όλες τις άλλες επιστήμες ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτή τη μία. Ω, λοιπόν, συμφωνήσατε μαζί μου πριν από λίγο ότι αν μπορούσα να επικαλεστώ μια τέτοια αυθεντία, θα λέγατε ότι είμαστε ασφαλείς να υιοθετήσουμε αυτή τη θέση. Ελάτε λοιπόν, είμαστε ασφαλείς. Βρισκόμαστε στην καλύτερη παρέα — ναι, στην καλύτερη επιστημονική παρέα. Υπάρχει μια αυθεντία που είναι αποφασιστική στο θέμα αυτό, μια επιστημονική αυθεντία.

TAM1897 D 49.7Τώρα, δεν κάνω λογοπαίγνιο με τη λέξη «επιστήμη» εδώ απόψε. Χρησιμοποιώ τις λέξεις «επιστήμη» και «επιστημονικός» σε σχέση με τη σωτηρία ως απόλυτα αληθινές λέξεις. Η σωτηρία του Θεού είναι πραγματικά ένα επιστημονικό θέμα, όχι ψευδώς αποκαλούμενο έτσι, αλλά γνήσια, υπέρτατα επιστημονικό. Μην σχηματίσετε λοιπόν καθόλου την εντύπωση ότι παίζω με τη λέξη «επιστήμη» ή «επιστημονικός». Τις χρησιμοποιώ αληθινά, επειδή είναι σωστές σε αυτό το πλαίσιο.

TAM1897 D 49.8Αλλά δεν είναι μόνο αυτό: όχι μόνο οι άγγελοι επιθυμούν να το εξετάσουν, ως εκείνοι που θέλουν να γνωρίσουν κάτι· αλλά πράγματι γνωρίζουν κάτι. Πράγματι μαθαίνουν εξετάζοντάς το και μελετώντας το. Ανοίξτε στην Εφεσίους 3:8-11, και θα δείτε αυτή τη σκέψη να εκφράζεται:—

TAM1897 D 50.1Εις εμέ τον πλέον ελάχιστον πάντων των αγίων εδόθη η χάρις αύτη, να ευαγγελίσω μεταξύ των εθνών τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού και να φωτίσω πάντας, [παραλείπω τη λέξη «άνθρωποι», επειδή έχει προστεθεί στη μετάφραση] ποία είναι η κοινωνία του μυστηρίου του αποκεκρυμμένου από των αιώνων εν τω Θεώ όστις έκτισε τα πάντα διά του Ιησού Χριστού, διά να [Δείτε, λοιπόν, πρέπει να κηρύξω τα ανεξιχνίαστα πλούτη του Χριστού, προκειμένου να κάνω όλους να δουν ποια είναι η κοινωνία του μυστηρίου που ήταν κρυμμένο στον Θεό, και αυτό γίνεται με σκοπό, για τον σκοπό] γνωρισθή τώρα διά της εκκλησίας εν τοις επουρανίοις εις τας αρχάς και τας εξουσίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού, κατά την αιώνιον πρόθεσιν, την οποίαν έκαμεν εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών,

TAM1897 D 50.2Ποιος είναι ο «σκοπός» του να κάνουμε τους ανθρώπους να το δουν αυτό; — Προκειμένου να γίνει γνωστή στις αρχές και τις εξουσίες «στους ουράνιους τόπους» («στον ουρανό», όπως αναφέρουν άλλες μεταφράσεις· αυτό είναι σωστό) η πολυποίκιλη σοφία του Θεού. Οι άγγελοι, οι αρχές και οι εξουσίες, επιθυμούν διακαώς να ερευνήσουν αυτό το ευαγγέλιο της σωτηρίας όταν κηρύσσεται με το Άγιο Πνεύμα που έχει αποσταλεί από τον ουρανό. Πράγματι, το μελετούν και το ερευνούν. Και καθώς μελετούν, μαθαίνουν νέες αποκαλύψεις της σοφίας του Θεού — της πολυποίκιλης σοφίας του Θεού — σύμφωνα με τον αιώνιο σκοπό Του, τον οποίο προόρισε στον Ιησού Χριστό, τον Κύριό μας. Γνωρίζετε από άλλες γραφές ότι αυτό το μυστήριο του Θεού, αυτός ο αιώνιος σκοπός, αποκαλύπτεται στο ευαγγέλιο. Γνωρίζετε ότι οι αρχές και οι εξουσίες στον ουρανό δεν είναι αιώνιες με μια συγκεκριμένη έννοια — δεν υπάρχουν από αιωνιότητα σε αιωνιότητα. Υπάρχουν από ένα συγκεκριμένο σημείο μέχρι την αιωνιότητα, όπως εσείς και εγώ. Ο Γαβριήλ υπάρχει στην αιωνιότητα μόνο από το σημείο όπου δημιουργήθηκε. Δεν υπάρχει από αιωνιότητα σε αιωνιότητα.

TAM1897 D 50.3Ο Θεός όμως είναι από αιωνιότητα σε αιωνιότητα. Τώρα, από αιωνιότητα σε αιωνιότητα υπήρχε, υπάρχει, ένας σκοπός — ο αιώνιος σκοπός Του, ο οποίος έχει καθοριστεί στον Ιησού Χριστό, τον Κύριό μας. Πόσο καιρό θα χρειαστούν οι άγγελοι για να φτάσουν στο βάθος, να εξαντλήσουν τη μελέτη αυτού του αιώνιου σκοπού; — Για όλη την αιωνιότητα. Αυτό είναι αρκετά σαφές. Καθώς λοιπόν αυτός ο σκοπός αποκαλύπτεται στο Ευαγγέλιο, γίνεται γνωστός μέσω του μυστηρίου του Θεού, το οποίο είναι: «ο Χριστός εις εσάς, η ελπίς της δόξης», είναι αρκετά σαφές ότι οι άγγελοι τον μελετούν. Και καθώς τον εξετάζουν, βλέπουν εκεί να αποκαλύπτεται η πολυποίκιλη σοφία του Θεού, σύμφωνα με τον αιώνιο σκοπό Του. Επιθυμούν να τον ερευνήσουν. Το κάνουν, και έτσι μαθαίνουν.

TAM1897 D 50.4Επομένως, καθώς κατανοούν όλες τις άλλες επιστήμες περισσότερο από ό,τι οποιοσδήποτε άνθρωπος κατανοεί οποιαδήποτε μεμονωμένη επιστήμη, όταν ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτό παρά για όλες τις άλλες, και μαθαίνουν από αυτό· δεν είναι αυτό ένα γεγονός στο οποίο εσείς και εγώ μπορούμε με ασφάλεια να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας; Τότε, δεν είναι και αυτό ένα θέμα πιο άξιο της σκέψης μας, της υψηλότερης σκέψης μας, από όλα τα άλλα μαζί; Και δεν μπορούμε να στρέψουμε την καρδιά μας σε αυτό και να αφιερώσουμε ολόκληρη την ψυχή μας σε αυτό χωρίς να είμαστε αντιεπιστημονικοί; Ω, μπορούμε, μπορούμε! Ας το κάνουμε.

TAM1897 D 50.5Τώρα, μην με παρεξηγήσετε. Δεν επιτίθεμαι στις άλλες επιστήμες. Δεν λέω ότι όλες οι άλλες επιστήμες πρέπει να αγνοηθούν και να θεωρηθούν παραπλανητικές χίμαιρες και ανάξιες οποιασδήποτε προσοχής. Όχι· λέω ότι αυτή είναι μεγαλύτερη από όλες αυτές· και ότι ό,τι μελετάμε σε αυτές πρέπει να μελετάται υποταγμένο σε αυτό που είναι μεγαλύτερο από αυτές. Λέω μόνο ότι όλες οι άλλες πρέπει να καταλάβουν μια δευτερεύουσα θέση, τουλάχιστον, σε σχέση με αυτήν, αν θέλουμε να είμαστε επιστημονικοί.

TAM1897 D 50.6Σκεφτείτε το! Ας πάρουμε τα δικά μας φυσικά μυαλά, με τα οποία ασχολούμαστε με άλλες επιστήμες. Θα ενεργούσε αυστηρά επιστημονικά κάποιος — είτε εγώ είτε οποιοσδήποτε άλλος — αν αφιέρωνε την καλύτερη και υψηλότερη σκέψη του σε μια επιστήμη, ενώ η ανώτατη δυνατή αυθεντία τον διαβεβαίωνε ότι είχε στη διάθεσή του μια ανώτερη επιστήμη; Θα ήταν αυτό επιστημονικό; — Όχι. Λοιπόν, μέχρι εδώ βλέπουμε ότι αυτή είναι μια επιστήμη· ότι είναι η ανώτατη επιστήμη. Τότε, οποιοσδήποτε άνθρωπος που δεν αφιερώνει την ανώτατη σκέψη του, την καλύτερη σκέψη του και όλες τις δυνάμεις του, πρώτα απ’ όλα σε αυτή την επιστήμη, και δεν την αφήνει να καθοδηγεί όλες τις άλλες επιστήμες, από τη φύση των πραγμάτων δεν είναι επιστημονικός.

TAM1897 D 50.7Και δεν είναι ούτε σοφός. Γιατί τι είναι αυτή η επιστήμη; — Η σωτηρία. Πολύ καλά. Και είναι η αιώνια ζωή. Ας υποθέσουμε ότι αφιερώνω όλη μου τη ζωή, όλες τις δυνάμεις μου, σε άλλες επιστήμες, παραμελώντας αυτήν ή θεωρώντας την κατώτερη· θα την αποκτήσω; — Όχι. Πόσο καιρό θα έχω, λοιπόν, για να μελετήσω τις άλλες επιστήμες; — Το πολύ μόνο λίγα χρόνια. Τότε το έργο μου πάνω σε αυτές τις επιστήμες θα έχει τελειώσει για πάντα, και δεν θα έχω ποτέ ξανά την ευκαιρία να τις μελετήσω.

TAM1897 D 50.8Αλλά αν ασχοληθώ πρώτα με αυτή την επιστήμη και αφήσω τις άλλες σε δεύτερη μοίρα μέχρι να εξασφαλίσω τη σωτηρία, θα έχω τότε την ευκαιρία να μελετήσω τις άλλες; — Ναι. Για πόσο καιρό; — Για όλη την αιωνιότητα. Α, δεν είναι λοιπόν αυτός ο σοφός τρόπος; Δεν είναι αυτή η μόνη σοφή πορεία; Και δεν είναι αυτή η μόνη επιστημονική και λογική πορεία; — Βεβαίως είναι. Ελάτε, λοιπόν, ας είμαστε επιστημονικοί, αυστηρά, απόλυτα.

TAM1897 D 50.9Τώρα ας κοιτάξουμε λίγο πιο πέρα. Εκείνο το πρώτο απόσπασμα που εξετάσαμε σχετικά με τους αγγέλους ξεκινούσε με τους προφήτες, ως εξής: «Περί της οποίας σωτηρίας εξεζήτησαν και εξηρεύνησαν οι προφήται οι προφητεύσαντες περί της χάριτος, ήτις έμελλε να έλθη εις εσάς·», όταν μαρτυρούσαν εκ των προτέρων για τα παθήματα του Χριστού και τη δόξα που επρόκειτο να ακολουθήσει.

TAM1897 D 51.1Τώρα, μέσω των προφητών καταγράφηκε γραπτώς, όπως το έχουμε εδώ, αυτή η επιστήμη της σωτηρίας, αυτό το προϊόν της σκέψης του Θεού σχετικά με το θέμα της σωτηρίας. Αυτό το βιβλίο της επιστήμης, αυτή η επιστήμη της σωτηρίας, προήλθε από τους προφήτες. Γνώριζαν κάτι για τις άλλες επιστήμες; — Ναι.

TAM1897 D 51.2Μπορούμε να το διαπιστώσουμε σε πολλά σημεία — περισσότερα από όσα θα προλαβαίναμε να επισημάνουμε απόψε. Θα εξετάσουμε όμως δύο ή τρία σημεία, ώστε να κατανοήσουμε ότι όντως είχαν γνώση αυτών.

TAM1897 D 51.3Στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Α΄ Επιστολής προς Κορινθίους υπάρχει μια επιστημονική δήλωση που έγινε περίπου χίλια επτακόσια χρόνια πριν ανακαλυφθεί από την επιστήμη. Ήταν εκεί όλους αυτούς τους αιώνες, αλλά οι επιστήμονες του συγκεκριμένου κλάδου δεν την γνώριζαν μέσω της δικής τους σκέψης. Πρόκειται για τη δήλωση μιας αλήθειας στην αστρονομία. Όποιος πίστευε στη δήλωση της Γραφής, φυσικά την γνώριζε από πάντα, ακόμα κι αν δεν είχε ακούσει ποτέ τη λέξη «αστρονομία»· η ανθρώπινη επιστήμη, όμως, δεν την γνώριζε και την ανακάλυψε μόνο μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

TAM1897 D 51.4Μια άλλη σκέψη: Όταν ο συγγραφέας της Γραφής έκανε εκείνη την επιστημονική δήλωση, την οποία 1.700 χρόνια αργότερα οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ήταν επιστημονικά ορθή, δεν ήταν εξίσου αληθινή επιστημονική δήλωση από την αρχή, όπως ήταν και μετά την ανακάλυψή της; — Σίγουρα. Τότε δεν ήταν έτσι και όταν ο συγγραφέας την έγραψε; — Βεβαίως. Το απόσπασμα είναι από την Α΄ Κορινθίους 15:41:—

TAM1897 D 51.5Άλλη δόξα είναι του ηλίου, και άλλη δόξα της σελήνης, και άλλη δόξα των αστέρων· διότι αστήρ διαφέρει αστέρος κατά την δόξαν.

TAM1897 D 51.6Αυτό δεν ήταν γνωστό πριν από εκατό χρόνια, επειδή περίπου πριν από τόσο καιρό ένας άνθρωπος που θεωρούσε τον εαυτό του σημαντικό αστρονόμο, και θεωρούνταν έτσι μεταξύ των συναδέλφων του, επέκρινε αυτή τη δήλωση ως λανθασμένη και ως απόδειξη της άγνοιας των συγγραφέων της Γραφής· επειδή πίστευε (δηλαδή, ο συγγραφέας της Γραφής πίστευε) ότι το ένα αστέρι διαφέρει από το άλλο σε δόξα, σε λαμπρότητα, αντί για απόσταση. Αυτή είναι η άποψη αυτού του κριτικού σχετικά με το θέμα. Η άποψή του ήταν —και μιλούσε εκ μέρους της επιστήμης της αστρονομίας— ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο ένα αστέρι μας φαίνεται φωτεινότερο και πιο όμορφο από ένα άλλο, είναι ότι το ένα βρίσκεται πιο κοντά μας από το άλλο, με αποτέλεσμα να λαμβάνουμε περισσότερο από το φως του. Σήμερα όμως, σε όλους τους τομείς της επιστήμης, είναι γνωστό ως αλήθεια ότι υπάρχει τόση διαφορά στα αστέρια, στο μεγαλείο, την ομορφιά και τις αποχρώσεις τους, όση και στα λουλούδια πάνω στη γη. Έτσι, αν μπορούσαμε να δούμε όλα τα λουλούδια της γης να απλώνονται μπροστά μας σε ένα μεγαλοπρεπές λιβάδι, με όλη τους τη δόξα και την ποικιλία των αποχρώσεών τους, και στη συνέχεια να δούμε τα αστέρια του ουρανού τόσο καθαρά όσο βλέπουμε αυτά, θα βλέπαμε το ένα να είναι εξίσου ποικιλόμορφο και όμορφο με το άλλο. Αυτό είναι γνωστό σήμερα, αλλά δεν ήταν γνωστό όταν γράφτηκε εκείνο το απόσπασμα προς τους Κορινθίους.

TAM1897 D 51.7Τώρα, ρωτώ, δεν ήταν αυτή μια επιστημονική δήλωση; Δεν ήταν η διατύπωση μιας επιστημονικής αλήθειας, την ημέρα που ο Παύλος την έγραψε και την έστειλε στην Κόρινθο, με την ίδια βεβαιότητα που ισχύει και σήμερα; Η ανακάλυψη που έκανε η επιστήμη ότι αυτό ήταν αλήθεια δεν το έκανε αλήθεια, ούτε πρόσθεσε το παραμικρό στο βάρος της ως αλήθειας. Η ανακάλυψή τους απλώς έδειξε ότι είχαν ανακαλύψει κάτι που ήταν αληθινό, αλλά το οποίο δεν γνώριζαν πριν, επειδή δεν πίστευαν στη Γραφή. Αν μόνο το είχαν διαβάσει στη Γραφή, και το είχαν πιστέψει και αποδεχτεί, αυτό το επιστημονικό σημείο θα το γνώριζαν πολύ πριν το ανακαλύψουν οι επιστήμονες.

TAM1897 D 51.8Υπάρχει και μια άλλη επιστήμη: Ο Σερ Ίσαακ Νεύτωνας καθόταν μια μέρα κάτω από μια μηλιά. Ένα μήλο έπεσε από ένα κλαδί κοντά του. Πολλές φορές είχαν πέσει μήλα από δέντρα στο παρελθόν. Είχε δει μήλα να πέφτουν από δέντρα και παλαιότερα. Αλλά εκείνη τη μέρα βρισκόταν σε στοχαστική διάθεση και άρχισε να σκέφτεται. Γιατί έπεσε εκείνο το μήλο; Πρέπει να οφείλεται στο ότι η γη άσκησε κάποια επίδραση πάνω του για να το τραβήξει προς τον εαυτό της. Η γη, όντας μεγαλύτερη από το μήλο, θα το τραβούσε προς τον εαυτό της όταν αποκολλιόταν από το δέντρο. Είπε: «Αν πάρω αυτό το μήλο και το πετάξω όσο πιο ψηλά μπορώ, θα πέσει πάλι στη γη». Τότε, αν ήταν η έλξη της γης που το έφερε αυτή τη μικρή απόσταση, όταν το ρίξω όσο πιο ψηλά μπορώ και επιστρέψει πάλι, αυτό αποδεικνύει ότι η έλξη της γης φτάνει τόσο μακριά από τη γη, κρατάει αυτό το αντικείμενο και το φέρνει πίσω. Αν μπορούσα να το ρίξω ένα μίλι ψηλά και επέστρεφε, τότε θα ήταν προφανές ότι αυτή η επιρροή φτάνει ένα μίλι μακριά για να φέρει πίσω αυτό το αντικείμενο. Τότε, είπε: «Αν αυτό είναι αλήθεια, αυτή η επιρροή θα έπρεπε να φτάνει μέχρι τη Σελήνη. Αναρωτιέμαι αν φτάνει μέχρι τη Σελήνη; Θα πάω να δω». Πήγε στο σπίτι του και κάθισε εκεί, πήρε τους αστρονομικούς υπολογισμούς για την τροχιά και τη θέση της Σελήνης και επεξεργάστηκε μια μακρά σειρά αριθμών. Όμως δεν ταίριαζαν. Το δοκίμασε ξανά και ξανά, αλλά δεν ταίριαζαν· δεν μπορούσε να κάνει αυτή την επίδραση να φτάσει μέχρι τη Σελήνη.

TAM1897 D 52.1Άφησε το θέμα στην άκρη για περίπου δέκα χρόνια, αν θυμάμαι καλά, πριν το ξαναπάρει στα χέρια του. Μια μέρα δημοσιεύτηκε ένας νέος υπολογισμός της τροχιάς της Σελήνης, που διόρθωνε κάποιες ανακρίβειες σε παλαιότερα στοιχεία. Όταν αυτό δημοσιεύτηκε, ο Νεύτωνας είπε: «Αναρωτιέμαι αν αυτό θα μου δώσει αυτό που θέλω». Πήρε τα στοιχεία, άρχισε να δουλεύει και επεξεργάστηκε μια μακρά σειρά αριθμών που, φυσικά, θα εξέπληττε εσάς κι εμένα. Τελικά, όμως, έφτασε σε απόσταση δύο ή τριών αριθμών από το αποτέλεσμα και είδε ότι τα στοιχεία ταίριαζαν. Ήταν τόσο συγκλονισμένος από αυτό το θαυμαστό γεγονός που δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τους υπολογισμούς του. Η πένα έπεσε από το χέρι του και έπρεπε να ζητήσει από έναν φίλο να ολοκληρώσει τους υπολογισμούς για λογαριασμό του. Ο φίλος το έκανε, και ο Σερ Ίσαακ Νεύτωνας είχε αποδείξει ένα επιστημονικό γεγονός, ή μάλλον, μια νέα επιστήμη. Ονομάζεται βαρύτητα. Και από τότε έχει μείνει αθάνατος.

TAM1897 D 52.2Αυτό ήταν πράγματι κάτι σπουδαίο. Ωστόσο, αυτό αναφερόταν στη Γραφή 2.500 χρόνια πριν ο Σερ Ίσαακ Νεύτωνας το ανακαλύψει στη φύση. Η βαρύτητα είναι απλώς η ισορροπία του σύμπαντος. Είναι αυτή η αρχή, αυτός ο νόμος, όπως θα έλεγαν οι επιστήμονες, με τον οποίο διατηρείται η ισορροπία του σύμπαντος. Δηλαδή, κάθε σώμα στο σύμπαν επηρεάζει κάθε άλλο σώμα και βρίσκεται σε ισορροπία μαζί του. Όχι μόνο κάθε σώμα, αλλά κάθε σωματίδιο ύλης στο σύμπαν, έλκει και επηρεάζει κάθε άλλο σωματίδιο ύλης στο σύμπαν.

TAM1897 D 52.3Στον φυσικό κόσμο, αυτό είναι απλώς το αντίστοιχο γεγονός με αυτό που είδαμε στο μάθημα της Γραφής σήμερα το απόγευμα, όσον αφορά τη ζωή. Διαπιστώσαμε ότι δεν μπορείτε να αγγίξετε κανέναν ή τίποτα χωρίς αυτό να γίνει γνωστό σε ολόκληρο το σύμπαν. Ένα σπουργίτι δεν πέφτει χωρίς τον Πατέρα σας, και αυτό το σπουργίτι δεν πέφτει χωρίς η πτώση του να γίνει αισθητή σε ολόκληρο το σύμπαν. Αυτό είναι απλώς ένα αντίστοιχο γεγονός με εκείνο.

TAM1897 D 52.4Υπάρχει και ένα πνευματικό γεγονός που αντιστοιχεί σε αυτά τα δύο.

TAM1897 D 52.5Που να υπάγω από του πνεύματός σου; και από του προσώπου σου που να φύγω; Εάν αναβώ εις τον ουρανόν, είσαι εκεί· εάν πλαγιάσω εις τον άδην, ιδού, συ. Εάν λάβω τας πτέρυγας της αυγής και κατοικήσω εις τα έσχατα της θαλάσσης, και εκεί θέλει με οδηγήσει η χειρ σου και η δεξιά σου θέλει με κρατεί. Ψαλμός 139:7-10.

TAM1897 D 52.6Όταν εσείς κι εγώ κάνουμε μια σωστή σκέψη, γίνεται αντιληπτή κάπου αλλού; Κάνουμε μια λάθος σκέψη. Τι είναι μια λάθος σκέψη; — Η αμαρτία. Πού αρχίζει, λοιπόν, η αμαρτία; — Στη σκέψη. Γίνεται αντιληπτή η αμαρτία μου σε κάποιο άλλο μέρος του σύμπαντος εκτός από εμένα τον ίδιο; Ποιος την αντιλαμβάνεται; — Ο Θεός, μέσω του Πνεύματός Του. Ω, τότε, υπάρχει κάποιο πνευματικό γεγονός στο σύμπαν μας που δεν γίνεται αντιληπτό; που δεν γίνεται αισθητό; Ή μια σκέψη για το καλό ή το κακό που δεν γίνεται αισθητή; Δεν βλέπετε, λοιπόν, τη βαρύτητα ως επιστήμη; Ο Σερ Ίσαακ Νεύτωνας ανακάλυψε μια αλήθεια στο σύμπαν που αντιστοιχεί σε άλλες αλήθειες του σύμπαντος.

TAM1897 D 52.7Ο νόμος που ανακάλυψε ο Νεύτωνας είναι, όπως είπα, αυτός με τον οποίο διατηρείται η ισορροπία του σύμπαντος. Τώρα θα διαβάσω το εδάφιο που δείχνει ότι αυτό ήταν γνωστό 2.500 χρόνια πριν το ανακαλύψει ο Νεύτωνας. Ησαΐας 40:12:—

TAM1897 D 52.8Τις εμέτρησε τα ύδατα εν τω κοιλώματι της χειρός αυτού και εστάθμισε τους ουρανούς με την σπιθαμήν και συμπεριέλαβεν εν μέτρω το χώμα της γης και εζύγισε τα όρη διά στατήρος και τους λόφους διά πλάστιγγος;

TAM1897 D 52.9Όταν τα βουνά και οι λόφοι δημιουργήθηκαν, ήταν ισορροπημένα μεταξύ τους. Μήπως ο Θεός τα έφτιαξε έτσι ώστε να διατηρείται η ισορροπία τους; Ποια είναι η επιστημονική ονομασία του νόμου με τον οποίο διατηρείται η ισορροπία των πραγμάτων; — Η βαρύτητα. Για τι, λοιπόν, μιλούσε ο Ησαΐας; — Για τη βαρύτητα. Βεβαίως.

TAM1897 D 52.10Ένας επιστήμονας επεξηγεί αυτό το γεγονός με το μικρό λουλούδι που ονομάζεται «χιονάνθεμο». Σκεφτείτε δύο είδη λουλουδιών που αναπαράγονται από τον σπόρο. Το ένα είναι όρθιο λουλούδι, το άλλο είναι λουλούδι που κρέμεται. Έχετε παρατηρήσει στα λουλούδια μικρούς άξονες που στέκονται γύρω από έναν κεντρικό. Τώρα, σε ένα όρθιο λουλούδι που αναπαράγεται από τον σπόρο, ο κεντρικός άξονας είναι πάντα πιο κοντός από τους περιβάλλοντες. Αν είναι ένα λουλούδι που κρέμεται, ο κεντρικός άξονας είναι μακρύτερος από τους περιβάλλοντες. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι η γύρη που βρίσκεται πάνω στους περιβάλλοντες άξονες πρέπει να πέσει πάνω στον κεντρικό, αλλιώς δεν μπορεί να υπάρξει αναπαραγωγή του λουλουδιού.

TAM1897 D 52.11Τώρα, σε ένα όρθιο λουλούδι που αναπαράγεται από σπόρο, αυτός ο κεντρικός άξονας πρέπει να είναι κοντύτερος από τους άλλους, έτσι ώστε η γύρη των άλλων να μπορεί να πέσει πάνω του. Αν ήταν μακρύτερος, βλέπετε ότι η γύρη θα έπεφτε πιο κάτω και θα τον έχανε, και έτσι δεν θα μπορούσε να σχηματιστεί σπόρος. Αν πρόκειται για ένα κρεμαστό λουλούδι και αυτός ο άξονας είναι κοντύτερος από τους άλλους, η γύρη θα πέσει μακριά και πάλι δεν θα μπορεί να σχηματιστεί σπόρος. Έτσι λοιπόν, σε κάθε όρθιο λουλούδι που αναπαράγεται από τον σπόρο, ο κεντρικός άξονας είναι κοντύτερος από τους περιβάλλοντες. Σε κάθε κρεμαστό λουλούδι που αναπαράγεται από τον σπόρο, ο κεντρικός άξονας είναι μακρύτερος.

TAM1897 D 53.1Ο γάλανθος αναπαράγεται από τον σπόρο. Και παρόλο που είναι όρθιο λουλούδι, ο κεντρικός άξονας είναι μακρύτερος από τους περιβάλλοντες. Πώς είναι δυνατόν αυτό; Θα το επαναλάβω για να καταλάβετε πιο καθαρά το νόημα: Ο γάλανθος είναι, για την ακρίβεια, όρθιο λουλούδι και αναπαράγεται από τον σπόρο. Ο κεντρικός άξονας, λοιπόν, θα έπρεπε να είναι κοντύτερος από τους άλλους. Όμως είναι μακρύτερος. Πώς, λοιπόν, μπορεί να αναπαράγεται από τον σπόρο; Ο Κύριος έχει φροντίσει γι’ αυτό. Το έχει ρυθμίσει έτσι ώστε, αν και είναι ένα όρθιο λουλούδι, να λυγίζει και να γέρνει. Γι’ αυτό ο κεντρικός άξονας είναι μακρύτερος από τους άλλους, σε αυτό το όρθιο λουλούδι. Μεγαλώνει και στέκεται ίσιο μέχρι να ανθίσει και να ωριμάσει, έτοιμο για αναπαραγωγή. Ακριβώς τότε γέρνει το κεφάλι του, και όταν η γύρη έχει πέσει στη θέση της, το μικρό λουλούδι σηκώνεται ξανά και στέκεται όρθιο.

TAM1897 D 53.2Τώρα, αυτό είναι όμορφο από μόνο του· αλλά εδώ είναι που μπαίνει η επεξήγηση του νόμου της βαρύτητας. Αυτός ο επιστήμονας μου λέει ότι αυτό που κάνει το λουλούδι να γέρνει, να σκύβει το κεφάλι του, είναι η έλξη της γης. Αυτό είναι σωστό. Τι κάνει ένα μήλο να πέφτει; — Το βάρος. Αλλά το βάρος δεν είναι παρά η βαρύτητα — από το λατινικό gravus, που σημαίνει βάρος. Τι κάνει αυτό το όρθιο λουλούδι να σκύβει το κεφάλι του; — Το βάρος της γης. Αλλά γιατί το βάρος της γης δεν κάνει αυτό το λουλούδι να σκύψει το κεφάλι του νωρίτερα; — Α, όταν ο Θεός δημιούργησε αυτό το μικρό λουλούδι, εξισορρόπησε τη γη, ναι, εξισορρόπησε το σύμπαν, σύμφωνα με τις ανάγκες του. Όταν ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον ταπεινό μικρό γάλανθο, κράτησε το σύμπαν σε ισορροπία και το προσάρμοσε στις ανάγκες αυτού του μικροσκοπικού λουλουδιού! Και αν ο Θεός φροντίζει αυτό το μικροσκοπικό λουλούδι, δεν θα φροντίσει πολύ περισσότερο για εσάς, ω ολιγόπιστοι;

TAM1897 D 53.3Τώρα, αυτός ο επιστήμονας μου λέει ότι αν η γη — και φυσικά το σύμπαν — είχε δημιουργηθεί μία μόνο λίβρα, ή μια μόνο ουγγιά βαρύτερη από ό,τι είναι, θα είχε κάνει τον γάλανθο να σκύψει πριν από την κατάλληλη στιγμή· επειδή, όντας βαρύτερη, θα είχε ασκήσει μεγαλύτερη επίδραση πάνω του. Και σε αυτή την περίπτωση, ο πρώτος γάλανθος θα ήταν και ο τελευταίος. Αλλά για να μπορέσει αυτός ο μικρός γάλανθος να ζήσει και να χαροποιεί την ανθρωπότητα μέχρι το τέλος του κόσμου, ο Θεός ρύθμισε το σύμπαν ακριβώς σύμφωνα με τις ανάγκες αυτού του λουλουδιού, έτσι ώστε όταν έρθει η ακριβής στιγμή που το χρειάζεται, το βάρος να είναι ακριβώς αρκετό για να το γείρει. Τότε, καθώς κρέμεται ώστε να πραγματοποιηθεί η αναπαραγωγή, άλλη δύναμη εισρέει από τις ρίζες, και ο βλαστός γίνεται λίγο πιο σκληρός, και το λουλούδι νικά τη βαρύτητα και στέκεται όπως πριν.

TAM1897 D 53.4Τις εμέτρησε τα ύδατα εν τω κοιλώματι της χειρός αυτού και εστάθμισε τους ουρανούς με την σπιθαμήν και συμπεριέλαβεν εν μέτρω το χώμα της γης και εζύγισε τα όρη διά στατήρος και τους λόφους διά πλάστιγγος;

TAM1897 D 53.5Ποιος καθόρισε την ισορροπία του σύμπαντος; — Ο Θεός. Ο Ησαΐας το ανέφερε σχεδόν δύο χιλιάδες πεντακόσια χρόνια πριν το ανακαλύψει ο Σερ Ίσαακ Νεύτωνας. Δεν ήταν επιστημονικό γεγονός όταν το έγραψε ο Ησαΐας; — Ναι. Δεν ήταν καταγεγραμμένο όλους αυτούς τους αιώνες; — Ναι. Δεν ήταν μια επιστημονική αλήθεια όλο αυτό το διάστημα; — Ήταν. Ήταν περισσότερο επιστημονική αλήθεια όταν το ανακάλυψε ο Νεύτωνας; — Όχι· οι επιστήμονες έμαθαν κάτι που δεν γνώριζαν πριν, αλλά εκεί βρισκόταν στη Γραφή όλο αυτό το διάστημα.

TAM1897 D 53.6Σκεφτείτε αυτά τα πράγματα. Ο Θεός θέλει να το κάνουμε. Θέλει εσείς και εγώ να δούμε ότι η σωτηρία, ο Λόγος που μας έχει δώσει και στον οποίο καλεί την υψηλότερη σκέψη μας, δεν είναι κάποιο μικρό και περιθωριακό ζήτημα, αλλά το μεγαλύτερο πράγμα που μπορεί ποτέ να γνωρίσει ο κόσμος. Είναι το μεγαλύτερο πράγμα που μπορεί ποτέ να γνωρίσει η επιστήμη του κόσμου. Είναι η σημαντικότερη επιστήμη που μπορεί ποτέ να γνωρίσει ο κόσμος.

TAM1897 D 53.7Ωστόσο, δεν πρέπει να το μελετάμε για να είμαστε επιστημονικοί. Πρέπει να το μελετάμε για να σωθούμε· και το να σωθούμε είναι επιστημονικό.

Υποσημείωση

Πίσω