ભવિષ્યવાણીનો આત્મા. – નં. ૨
TAM1897 D 21.2પ્રવચન બુધવારે સવારે, 10 ફેબ્રુઆરી, 1897 General Conference Daily Bulletinમાં છપાયેલ, ફેબ્રુઆરી 15, 1897, ખંડ 1, અંક 2, પૃષ્ઠ 21-22.
TAM1897 D 21.3નીચે આપેલો લખાણભાગ પાસ્ટર જોન્સની ટિપ્પણીઓનો માત્ર સારાંશ છે. અગાઉની બેઠક પછી ઘણા લોકો આવ્યા હોવાથી, ગયા દિવસે રજૂ થયેલા મુદ્દાઓની પુનઃવિચારણામાં ઘણો સમય લાગ્યો. આ ઉપરાંત, વક્તાએ કહ્યું કે આપણે લોકો તરીકે આપણી સમસ્યા એ નથી કે આપણે નામમાત્ર પણ સાક્ષ્યોને ઈશ્વરની તરફથી માનતા નથી; પરંતુ આપણે જાણવાની જરૂર છે કે તેમને કેવી રીતે માનવું. જો સાક્ષ્યોમાં આપણો વિશ્વાસ વ્યક્ત કરવાનો એકમાત્ર રસ્તો એ હોય કે આપણે લોકોને કહીએ કે આપણે તેમાં વિશ્વાસ કરીએ છીએ, તો આપણો વિશ્વાસ નિષ્ફળ છે. આ રીતે આપણે લોકોને આપણા વિશ્વાસની પ્રામાણિકતા પર શંકા કરવાની તક આપીએ છીએ. જો આપણે ખરેખર સાક્ષ્યોમાં વિશ્વાસ કરીએ, તો આપણે લોકોને એ કહેવાની જરૂર નહીં પડે. આપણું જીવન જ આપણામાં રહેલા વિશ્વાસની સાક્ષી બનશે.
TAM1897 D 21.4ઈશ્વરથી દૂર થવાની પ્રવૃત્તિ છે, અને જેમ પ્રાચીન સમયમાં યરુશાલેમમાં મંદિરને શુદ્ધ કરવાની જરૂર હતી, તેમ અત્યારે પણ છે. અમે ઈશ્વરના આત્માનાં સાક્ષ્યોને અવગણવાથી આ સ્થિતિમાં પહોંચ્યા છીએ. પરંતુ ઘણા લોકો, જેમણે તેમને અવગણ્યા, તેઓ તેમાં વિશ્વાસ કરતા હતા અને તે સમયે તેમના હાથમાં તે સાક્ષ્યો હતાં, અને તેમને લાગતું નહોતું કે તેઓ તેમને અવગણી રહ્યા છે. તેથી, આપણે શું જાણવા માંગીએ છીએ તે છે કે આત્માનાં સાક્ષ્યોને કેવી રીતે માન આપવું.
TAM1897 D 21.5અને જ્યારે કોઈ સાક્ષ્ય આપવામાં આવે છે અને કોઈ વ્યક્તિનું નામ લેવામાં આવે છે, ત્યારે એક ક્ષણ માટે પણ એવું ન વિચારવું કે ઈશ્વર તેને નષ્ટ કરવા માટે હુમલો કરી રહ્યા છે. પ્રભુનો હેતુ એ છે કે તેને એ ખામીઓથી અલગ પાડવું, જે તેને નુકસાન પહોંચાડે છે અને ઈશ્વરના કાર્યમાં અવરોધરૂપ છે. તે વ્યક્તિને બચાવવા અને ખામીને નષ્ટ કરવા માટે છે. જ્યાં સુધી કોઈ માણસ પાપ સાથે અવિભાજ્ય રીતે જોડાયેલો ન હોય, ત્યાં સુધી ઈશ્વર તેને નષ્ટ નહીં કરે કે દોષી નહીં ઠરાવે. જ્યારે આ માણસ પોતાના ખોટા માર્ગ પરથી પાછો વળે, સાક્ષ્યને સ્વીકારે અને પોતાને ઈશ્વરની દૃષ્ટિમાં યોગ્ય બનાવે, ત્યારે તે હવે તે સ્થિતિમાં નથી જ્યાં સાક્ષ્યએ તેને શોધી કાઢ્યો હતો. તે સાક્ષ્ય પછી બીજાઓ માટે ચેતવણી તરીકે ઉપયોગમાં લઈ શકાય છે, પરંતુ જે માણસે પોતાની ભૂલ સ્વીકારી છે, તેને દોષી ઠરાવવા માટે તેનો ક્યારેય ઉપયોગ નહીં કરવો.
TAM1897 D 21.6ઈશ્વરનો માર્ગ એ છે કે માનવને એવો બનાવે કે જે તે નથી; તેને એ આપે કે જે તેની પાસે નથી. આપણે સાક્ષ્યોને બીજાઓ પર લાગુ કરી શકીએ નહીં. ન તો બહારથી પોતાના પર પણ. આપણે હૃદય ઈશ્વર માટે ખોલવું જોઈએ, સાક્ષ્ય સ્વીકારવા માટે, જેથી પ્રભુ દૈવી સિદ્ધાંત રોપે, આપણને તે આપે જે આપણી પાસે નથી, આપણને એવા બનાવે જેવા આપણે નથી, અને આ રીતે પોતાના પવિત્ર આત્મા દ્વારા સાક્ષ્યનો અમલ ખરેખર કરે. પછી આપણા જીવનમાં, આપણા કાર્યોમાં, તે દેખાશે જે ઈશ્વરે અંદર રોપ્યું છે. એ જ છે સાક્ષ્યોને સ્વીકારવું. આનાથી ઓછું કંઈ પણ કરવું એ સાક્ષ્યોને સ્વીકારવું નથી.
TAM1897 D 21.7જે શક્તિ ઈશ્વર રોપે છે, જ્યારે તેને હૃદયમાં સ્વીકારવામાં આવે છે, ત્યારે તે વ્યક્તિને પ્રલોભનમાં અને તેની નબળાઈ વચ્ચે પણ ઊભા રહેવામાં સક્ષમ બનાવે છે. તે તેને તે આપે છે જે તેની પાસે નથી, અને તેને સ્વભાવથી જે નથી, તે બનાવે છે.
TAM1897 D 21.8જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ તેને સોંપાયેલ પદમાં નિષ્ફળ થાય છે, ત્યારે આપણામાં એવું વિચારવાનું વલણ હોય છે કે તેને ત્યાં મૂકવા દેવામાં ઈશ્વર પાસેથી ભૂલ થઈ ગઈ; પરંતુ આવું નથી. ઈશ્વરે શાઉલને ઇઝરાયલનો રાજા બનાવવામાં કોઈ ભૂલ કરી નહોતી; પરંતુ શાઉલે ઈશ્વરની ઇચ્છા પ્રમાણે બનવામાં ભૂલ કરી. તેણે ઈશ્વરના અવાજને સાંભળવાને બદલે પોતાના માર્ગો અને યોજનાઓને અનુસરવામાં ભૂલ કરી. તે જ રીતે, ઇઝરાયલ પર રાજા તરીકે યરોબામને નિમણૂક કરતાં ઈશ્વરની કોઈ ભૂલ નહોતી. જો કે, લોકોની દુષ્ટતાને કારણે યહૂદાથી દસ કુળોને અલગ કરવાનો ઈશ્વરનો હેતુ પૂર્ણ ન થયો, છતાં ઈશ્વરની એક યોજના હતી, પરંતુ યરોબામે તેને અમલમાં લાવવા દીધું નહોતું. ઈશ્વર મને કે તમને કોઈ પદ માટે બોલાવી શકે છે, અને જો આપણમાં કોઈ એવી કમજોરી હોય જે આપણા કાર્યમાં અવરોધરૂપ બને, અને ઈશ્વર આપણને સંદેશ મોકલે, તો તે સંદેશ આપણને એવા બનાવવા માટે હોય છે જે તે ઈચ્છે છે, જેથી તેની કૃપાથી આપણે ત્યાં ઊભા રહી શકીએ જ્યાં તે આપણને ઊભા રહેવા ઈચ્છે છે.
TAM1897 D 22.1“દિવસ-પ્રતિદિવસ માનવીઓ દર્શાવે છે કે ઈશ્વરનું રાજ્ય તેમનામાં છે કે નહીં. જો ખ્રિસ્ત તેમના હૃદયમાં રાજ કરે છે, તો તેઓ સિદ્ધાંતની મજબૂતી, શક્તિ અને વિશ્વસનીય પ્રહરીઓ, સાચા સુધારકો તરીકે ઊભા રહેવાની ક્ષમતા મેળવે છે; કારણ કે ઈસુ ખ્રિસ્ત સાથે સંપૂર્ણ સહકાર વિના કોઈ સુધારો શક્ય નથી. ખ્રિસ્તની કૃપા દ્વારા, માનવોએ પોતાની ઈશ્વરદત્ત શક્તિઓનો ઉપયોગ પોતાને સુધારવા માટે કરવો છે [અન્યને સુધારવા માટે નહીં, પરંતુ પોતાને સુધારવા માટે]; આ આત્મ-ત્યાગની ક્રિયા દ્વારા, જેને સ્વર્ગનો પ્રભુ મંજૂરીપૂર્વક જુએ છે, તેઓ પોતાની વારસાગત અને વિકસિત વૃત્તિઓ પર વિજય મેળવે છે. પછી, દાનિયેલની જેમ, તેઓ અન્ય હૃદયો પર એવી છાપો પાડે છે જે ક્યારેય ભૂંસાશે નહીં. આ પ્રભાવ વિશ્વના તમામ ભાગોમાં પહોંચશે.”
TAM1897 D 22.2સુધારણાનું કાર્ય પોતાથી શરૂ થાય છે. જ્યારે હું પોતાને સુધારી લઉં છું, ત્યારે જ હું અન્ય હૃદયો પર છાપ મૂકી શકું છું. ઈશ્વર આપણને સ્પર્શીને અન્ય સુધી પહોંચે છે અને આપણા માધ્યમથી અન્ય સુધી પહોંચે છે. 2 કોરીંથી 1:3, 4 તરફ વળો—
TAM1897 D 22.3આપણા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્તનાં ઈશ્વર તથા પિતા, જે દયાના તથા સર્વ દિલાસાના ઈશ્વર છે તેમની સ્તુતિ થાઓ. તેઓ અમારી સર્વ વિપત્તિમાં અમને દિલાસો આપે છે, કે જેથી અમે પોતે ઈશ્વરથી જે દિલાસો પામીએ છીએ, તેને લીધે જેઓ ગમે તેવી વિપત્તિમાં હોય તેઓને અમે દિલાસો આપવાને શક્તિમાન થઈએ.
TAM1897 D 22.4ઈશ્વર આપણને સાંત્વના આપે છે જેથી આપણે બીજાઓને સાંત્વના આપી શકીએ; ઈશ્વર આપણને મદદ કરે છે જેથી આપણે બીજાઓને મદદ કરી શકીએ. આપણને એવી સ્થિતિમાં લાવવામાં આવે છે જ્યાં આપણને ઈશ્વરની સાંત્વનાની જરૂર હોય છે, જેથી આપણે બીજાઓને સાંત્વના આપી શકીએ. જ્યારે તે આપણને સાંત્વના આપે છે, ત્યારે તે બીજાઓને ધ્યાનમાં રાખે છે. “પણ જો અમે વિપત્તિ સહીએ તો તે તમારા દિલાસા તથા ઉદ્ધારને માટે છે.” જો હું પીડિત થાઉં, તો તે કોઈ બીજા માણસના સાંત્વન અને ઉદ્ધાર માટે છે. હું કદાચ વર્ષો સુધી તે વ્યક્તિને નહીં મળું, જેને મારે સાંત્વન આપવાનું છે; પરંતુ એક દિવસ હું તેને મળીશ, અને મારા અનુભવે મને તેની બાજુમાં બેસવા કે તેનો હાથ પકડવા માટે તૈયાર કર્યું છે, જેથી હું તેને સહારો અને સાંત્વન આપી શકું. તે મારાથી તે પ્રાપ્ત કરે છે જે મેં ઈશ્વર પાસેથી પ્રાપ્ત કર્યું છે, અને તે તેને એ માટે પ્રાપ્ત કરે છે કે તે બદલામાં તેને બીજાઓને આપી શકે, અને તેઓ બીજાઓને; અને આ રીતે, ઈશ્વરની કૃપાનો આપણા પર થયેલો પ્રભાવ સમગ્ર પૃથ્વી સુધી ફેલાય છે, ભલે જ આપણે તે રાજ્યની બહાર ન જઈએ જ્યાં આપણે રહીએ છીએ. ભાઈઓ, ઈશ્વર આપણી સાથે આવું જ કરવા માંગે છે, અને ત્યારબાદ આપણો પ્રભાવ વિશ્વના તમામ ભાગોમાં પહોંચશે.
TAM1897 D 22.5હવે પ્રશ્ન થાય છે, આપણે સાક્ષ્યોને કેવી રીતે સ્વીકારવું? ચાલો વાંચીએ કે જ્યારે એવું લાગતું હતું કે તેમને સ્વીકારવામાં આવી રહ્યું છે, ત્યારે વાસ્તવમાં તેમને કેવી રીતે નકારવામાં આવ્યું. પછી આપણે જાણીશું કે તે ભૂલ કેવી રીતે ટાળવી અને તેમને કેવી રીતે સ્વીકારવું. અહીં હું એક એવા વ્યક્તિ વિશે વાંચું છું, જેના “ઉદાહરણે સાક્ષ્યોમાં વિશ્વાસને અસ્થિર કરવામાં ઘણું યોગદાન આપ્યું છે.” તેણે આ કેવી રીતે કર્યું? — “તે પોતે ઈશ્વરે આપેલા પ્રકાશની સીધી વિરુદ્ધ ચાલ્યો છે.” પરંતુ તેને એવું લાગતું નહોતું કે તે સીધા વિરુદ્ધ ચાલી રહ્યો છે. તેને લાગતું હતું કે તે તેમની તરફ યોગ્ય કાર્ય કરી રહ્યો છે. તો પછી, તેણે નિશાન કેવી રીતે ચૂકી દીધું? જવાબ અહીં છે: “પ્રભુના ઠપકાઓ અને ચેતવણીઓને ટાળવામાં આવ્યાં છે, અને માણસોની યુક્તિઓ દ્વારા તેમનું અર્થઘટન કરીને તેમને નિરર્થક બનાવી દેવામાં આવ્યાં છે.”
TAM1897 D 22.6તેઓ “ટાળવામાં” કેવી રીતે આવ્યા? જવાબ અહીં છે: “તમે નબળા બહાનાઓ કેમ બનાવ્યા?” “ઓ, જેઓ ઈશ્વરની સલાહથી દૂર વળ્યા છે અને ઈશ્વર જે છાપ છોડવા માંગતા હતા તેને છુપાવવા પ્રયત્ન કર્યો છે, તેમને કેટલી શરમ અનુભવવી જોઈએ.”
TAM1897 D 22.7તેમનું “અર્થઘટન” કેવી રીતે કરવામાં આવ્યું? જવાબ અહીં છે: તેમણે “તેનો પોતપોતાની રીતે અર્થ કર્યો અને કહ્યું કે તેમનો એમ કરવાનો ઇરાદો નહોતો.”
TAM1897 D 22.8અને આ રીતે જ સાક્ષ્યોને એ લોકો દ્વારા ટાળવામાં આવ્યાં, તેમનું મનસ્વી અર્થઘટન કરવામાં આવ્યું અને તેમને નિરર્થક બનાવવામાં આવ્યાં, જેઓ એમ માનતા હતા કે તેઓ તેમાં વિશ્વાસ કરે છે અને તેને સ્વીકારી રહ્યા છે. હવે, શું તમે નબળા બહાનાઓથી તેમને ટાળતા આવ્યા છો? શું તમે તેમનું અર્થઘટન કરીને અને તમારા પોતાના અર્થ લગાવીને તેમને નિરર્થક બનાવતા આવ્યા છો, એ કહીને કે તેનો એવો અર્થ નથી? — ખરેખર તમે આવું કર્યું છે; તમને ખબર છે કે તમે કર્યું છે. તો ચાલો, આપણે આ તરત જ બંધ કરીએ.
TAM1897 D 22.9તો, તેમને કેવી રીતે સ્વીકારવું? તેમનો અર્થ શું છે તે આપણે કેવી રીતે જાણીશું? જવાબ આ છે: “તેમનો અર્થ એ જ છે જેમ જણાવ્યું છે.” તેમનો અર્થ શું? — “જેમ જણાવ્યું છે તેમ.” શું તમે કહી શકો કે તેઓ શું કહે છે? — હા, ખૂબ સરળ. તો તેમને તેમ જ સ્વીકારો જેમ તેઓ કહે છે. હૃદયને ઈશ્વર માટે વિશાળપણે ખોલો, જેથી તેમના પવિત્ર આત્મા દ્વારા ત્યાં તે સિદ્ધાંત રોપાય જેમ તેમાં લખાયું છે, પછી તે સિદ્ધાંત પ્રગટશે, તે તમારા જીવનમાં ઝળહળશે; ત્યારે તમે સાક્ષ્યોને સ્વીકારી લીધા હશે. ત્યારે તમને ખબર પડશે કે તમે સાક્ષ્યોમાં વિશ્વાસ કરો છો. ત્યારે તે અંગે ભૂલ થવાની કોઈ શક્યતા રહેશે નહીં. બીજાઓ પણ તે જાણી લેશે, કારણ કે તમે હૃદયો પર એવી છાપો પાડશો જે ક્યારેય મિટશે નહીં, અને તેઓ મુલાકાતના દિવસે ઈશ્વરની મહિમા કરશે.
TAM1897 D 22.10ઈશ્વરનું વચન આપણું માનદંડ છે. પ્રેમનું દરેક કાર્ય, દયાનો દરેક શબ્દ, પીડિતો અને દબાયેલાઓ માટેની દરેક પ્રાર્થના, શાશ્વત સિંહાસન સમક્ષ રજૂ કરવામાં આવે છે, અને સ્વર્ગના અક્ષય રેકોર્ડમાં મૂકવામાં આવે છે. દૈવી વચન સૌથી અંધકારમય સમજણમાં પ્રકાશ પાડે છે, અને તે પ્રકાશ સૌથી વધુ સંસ્કારી લોકોને પણ તેમની અસમર્થતા અને પાપિત્વનો અહેસાસ કરાવે છે. — Test. No. 31.