Adventist Pioneer
Library
aplib.orgપુસ્તકાલય
07 / 121897ના ઉપદેશો

ઈશ્વર માટેના મિશનરીઓ

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 14.2બુધવાર સાંજે, 3 માર્ચ, 1897ના રોજ આપેલું પ્રવચન General Conference Bulletin, પ્રથમ ત્રિમાસિક, 1897, ખંડ 2, નં. 1, પૃ. 14-20 માં છાપેલું.

TAM1897 Q1 14.3આપણો ગત રાત્રિનો પાઠ ઇતિહાસમાં જાણીતા પ્રથમ રાજ્યની સ્થાપના સાથે પૂર્ણ થયો; ખરેખર, રાજ્યની ઉત્પત્તિ. શાસ્ત્રો નિમ્રોદના રાજ્ય વિશે કહે છે:—

TAM1897 Q1 14.4તેણે શિનઆર દેશના બાબિલ, એરેખ, આક્કાદ તથા કાલનેહ પર સૌ પ્રથમ પોતાના રાજ્યની સ્થાપના શરૂઆત કરી હતી. ત્યાંથી તે આશ્શૂરમાં ગયો અને નિનવે … તેણે બાંધ્યાં.

TAM1897 Q1 14.5આપણા અનુવાદમાં લખાયું છે: “આશ્શૂર નીકળ્યો અને તેણે નિનવે બાંધ્યું” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ). પરંતુ મૂળ વિચાર એ છે, જેમ કે માર્જિનમાં દર્શાવવામાં આવ્યું છે: “તે [આશ્શૂર] આશ્શૂર દેશમાં ગયો અને નિનવે બાંધ્યું,” તથા ત્યાં નામ આપેલાં અન્ય નગરો પણ. તેથી તેના રાજ્યની શરૂઆત શિનઆરમાં થઈ, અને તેનું વિસ્તરણ આશ્શૂર દેશમાં થયું.

TAM1897 Q1 14.6નિમ્રોદ માત્ર પશુઓનો એક શક્તિશાળી શિકારી જ નહોતો, પરંતુ તે માનવીઓનો દમનકર્તા પણ હતો. અને તે શક્તિ, જે તેણે પોતાના રાજ્યની સ્થાપના અને વિસ્તરણ દ્વારા મેળવી, તેનો ઉપયોગ તે લોકોને પોતાની શક્તિ અને જે દેવની તે સેવા કરતો, તેને સ્વીકારવા માટે મજબૂર કરવા માટે કરતો. તેથી, દુનિયામાં જે પ્રથમ રાજ્ય હતું, ત્યાંથી લઈને જગતમાં કદી થનાર છેલ્લા રાજ્ય સુધી, દરેક રાજ્યે પોતાની પાસે રહેલી શક્તિનો ઉપયોગ ઈશ્વર વિરુદ્ધ કર્યો છે.

TAM1897 Q1 14.7હું એ ફરીથી કહીશ: દરેક રાજ્યે, પ્રથમ રાજ્ય, એટલે નિમ્રોદનું, થી લઈને કદી થનાર છેલ્લા રાજ્ય, એટલે આ રાજ્ય, એ પોતાની શક્તિનો ઉપયોગ ઈશ્વર વિરુદ્ધ, તેમની સત્યતા વિરુદ્ધ, તેમના લોકો વિરુદ્ધ કર્યો છે; લોકોને ઈશ્વરથી દૂર કરવા માટે. શરૂઆતથી અંત સુધી, એ જ દરેકનું રેકોર્ડ છે. જ્યારે વિશ્વનો અંત થશે, ત્યારે એ વિશ્વનાં રાજ્યો અને શાસનોનો રેકોર્ડ હશે.

TAM1897 Q1 14.8અહીં 14 એપ્રિલ, 1896ના ‘રીવ્યૂ’ના પ્રથમ પાનાના લેખમાંથી એક નિવેદન છે: મહા-ઠગે “લોકોને મૂર્તિઓને નમવા માટે પ્રલોભિત કર્યું, અને આ રીતે પૃથ્વીના રાજ્યો પર પ્રભુત્વ મેળવ્યું. તેણે માન્યું કે સ્વર્ગમાં ઈશ્વરના સિંહાસન પર કબજો મેળવ્યા પછીનો શ્રેષ્ઠ વિકલ્પ આ દુનિયાનો દેવ બનવું છે.” પાછલા પાઠમાં ઉલ્લેખિત ઇતિહાસમાં, તમે આ યોજનાનું કાર્ય જોઈ શકો છો, જેમ ‘ભવિષ્યવાણીના આત્મામાં’ પ્રગટાવવામાં આવ્યું છે. પ્રથમ, લોકો મૂર્તિપૂજામાં ગયા, પછી રાજશાહીમાં. અને જેમણે સૌપ્રથમ આવું કર્યું, તેમણે એક રાજ્ય સ્થાપ્યું અને પોતાની પ્રાપ્ત શક્તિથી લોકો પર દમન કર્યું. એ જ ઇતિહાસ છે. આગળ વધતાં તમે અન્ય રાષ્ટ્રોમાં પણ તેનો અમલ જોઈ શકશો.

TAM1897 Q1 14.9નિમ્રોદ પછી ઘણો સમય નહીં થયો કે આખા પ્રદેશમાં ઈશ્વરને ભૂલી ગયા, ફક્ત ઇબ્રાહિમ સિવાય. ફક્ત ઇબ્રાહિમે જ ઈશ્વરની શોધ કરી અને તેમને શોધી કાઢ્યા; અને ઇબ્રાહિમ સાથે ઈશ્વરે ફરી એકવાર માનવજાતને પ્રભુના માર્ગે ચલાવવાની નવી શરૂઆત કરી. હવે ધ્યાન આપો કે તેમણે ઇબ્રાહિમને શું કહ્યું. આપણે જે અભ્યાસ કર્યો છે, અગાઉના પાઠમાં જે આપણા સમક્ષ હતું, અને જે તરફ મેં હમણાં તમારું ધ્યાન દોર્યું છે, તે ધ્યાનમાં લઈને વિચાર કરો કે જ્યારે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમ સાથે એક નવા રાષ્ટ્રની શરૂઆત કરી, ત્યારે ઈશ્વરે શું કહ્યું; એટલે કે, ઈશ્વરનું રાષ્ટ્ર. ઉત્પત્તિ 12:1 આપણને કહે છે કે પ્રભુએ શરૂઆતમાં એને શું કહ્યું. “હવે પ્રભુએ ઇબ્રામને કહ્યું, ‘તમે નીકળો—’ શું? — ‘તમારા દેશમાંથી.’” સૌપ્રથમ શું?

TAM1897 Q1 14.10(સભા) તમારો દેશ.

TAM1897 Q1 14.11“તારા સગાંઓ અને તારા પિતાના કુટુંબને છોડીને, જે દેશ હું તને બતાવું ત્યાં જા.” ઈશ્વરે ઇબ્રામને ત્રણ વસ્તુઓ છોડવા કહ્યું. પ્રથમ, તેને શું છોડવું?—તેનો દેશ. પછી?—તેના સંબંધીઓ. પછી?—તેના પિતાનું ઘર. તેના પિતાનું ઘર મૂર્તિપૂજક હતું. તેનો દેશ લોકોને મૂર્તિપૂજા કરવા માટે મજબૂર કરતો; તે ઈશ્વર વિરુદ્ધ હતો. તેનો દેશ, તેના સંબંધીઓ, અને તેના પિતાનું ઘર, બધા મૂર્તિપૂજક હતા, અને તેને બધું છોડવું પડ્યું. પ્રભુએ તેને તે જમીન બતાવી; પરંતુ શું તેમણે તેને તેનો કબજો આપ્યો?—“ના, એક પગલાભર પણ નહિ.” જ્યારે ઈશ્વરે તેને તે દેશમાંથી બોલાવ્યો, ત્યારે શું તેઓ તેને બીજા દેશમાં લઈ ગયા?—ના; પરંતુ “તેમણે તેને તથા તેના પછી તેના વંશજોને … આ દેશ આપવાનું વચન આપ્યું.” તો જ્યારે ઈશ્વરે તેને તેના દેશમાંથી બોલાવ્યો અને બીજા દેશમાં ન લઈ ગયો, ત્યારે તે ક્યાં રહી ગયો?

TAM1897 Q1 14.12(સભા) એક યાત્રિક અને એક પરદેશી.

TAM1897 Q1 14.13તેથી શું ઈશ્વરનો પ્રતિનિધિ આ દુનિયામાં સંપૂર્ણપણે દેશવિહોણો રહી ગયો?

TAM1897 Q1 14.14પણ શું તે સંપૂર્ણપણે દેશ વિના હતો?—ઓ, તે “એક વધુ સારો દેશ, એટલે સ્વર્ગીય” શોધી રહ્યો હતો.

TAM1897 Q1 14.15ચાલો આપણે હિબ્રૂઓના અગિયારમા અધ્યાય તરફ વળીએ અને તેને જોઈએ. આઠમી કલમથી શરૂ કરીને:—

TAM1897 Q1 14.16ઇબ્રાહિમ જે જગ્યા વારસામાં પામવાનો હતો, તેમાં જવાને તેડું પામીને આજ્ઞાધીન થયો, એટલે પોતે ક્યાં જાય છે, એ ન જાણ્યાં છતાં વિશ્વાસથી તે રવાના થયો.

TAM1897 Q1 15.1પણ તે ક્યાંથી નીકળ્યો?—તે પોતાના દેશમાંથી નીકળ્યો, એ જાણ્યા વિના કે તે ક્યાં જાય છે. “વિશ્વાસથી ઇબ્રાહિમે જાણે પરદેશમાં હોય તેમ વચનના દેશમાં પ્રવાસ કર્યો અને તેની સાથે તે જ વચનના સહવારસો ઇસહાક તથા યાકૂબ તેની જેમ તંબુઓમાં રહેતા.” તમે જાણો છો કે તેણે તેને વારસો આપ્યો નહોતો, ન તો પગ મૂકવા જેટલું પણ; છતાં તેણે તેને અને તેના પછીનાં તેનાં સંતાનોને તે આપવાનું વચન આપ્યું. તેણે તેને તેના પોતાના દેશમાંથી બહાર કાઢ્યો; અને પૃથ્વી પરના કોઈપણ બીજા દેશમાંથી એટલું પણ ન આપ્યું કે જેમાં તે પગ મૂકી શકે. આ રીતે, તે સંપૂર્ણપણે પૃથ્વી પર દેશ વિના રહી ગયો. આમાં આપણે નિશ્ચિત છીએ; પરંતુ યાદ રાખો કે ઈશ્વર શું કહી રહ્યા હતા. આ સમયે ઇબ્રાહિમ કોણ હતો?—તે “ઈશ્વરનો મિત્ર,” “ઈશ્વરમાં વિશ્વાસ રાખનારા બધાનો પિતા” હતો. શું તે તમારો પિતા છે? શું આ વિશ્વમાં તમારો કોઈ દેશ છે?

TAM1897 Q1 15.2કેમ કે જે શહેરનો પાયો છે, જેનાં યોજનાર તથા બાંધનાર ઈશ્વર છે, તેમની આશા તે રાખતો હતો. વિશ્વાસથી સારા પણ વૃધ્ધ થયા પછી ગર્ભ ધારણ કરવા સામર્થ્ય પામી; કેમ કે જેણે વચન આપ્યું હતું, તેમને તેણે વિશ્વાસપાત્ર ગણ્યા. એ માટે એકથી અને તે પણ વળી મૂએલા જેવો, તેનાથી સંખ્યામાં આકાશમાંના તારા જેટલાં તથા સમુદ્રના કાંઠા પરની રેતી જે અગણિત છે તેના જેટલાં લોક ઉત્પન્ન થયા. એ સઘળાં વિશ્વાસમાં મૃત્યુ પામ્યા તેઓને વચનોનાં ફળ મળ્યા નહિ.

TAM1897 Q1 15.3જ્યારે ઈશ્વરે તેને તેના દેશમાંથી બહાર લાવ્યો ત્યારે તેણે શું વચન આપ્યું? શું તેણે તેને એક દેશનું વચન આપ્યું?—હા. પરંતુ તેને આ દુનિયામાં કોઈ દેશ મળ્યો નહોતો; “પણ દૂરથી તે નિહાળીને તેમણે અભિવાદન કર્યા અને પોતા વિષે કબૂલ કર્યું છે કે અમે પૃથ્વી પર પરદેશી તથા મુસાફર છીએ. કેમ કે એવી વાતો કહેનારા સ્પષ્ટ જણાવે છે કે, તેઓ વતનની શોધ કરે છે.” જ્યારે કોઈ પાસે એક દેશ હોય, ત્યારે શું તે બીજો દેશ શોધી શકે?—ના; કારણ કે એક માણસના બે દેશ હોઈ શકે નહીં, જેમ તે બે માલિકોની સેવા કરી શકે નહીં.

TAM1897 Q1 15.4કોઈ કહે છે, “બરાબર, ઇબ્રાહિમ તો પોતાના દેશની બહાર હતો.” હા, પરંતુ જો તે ઇચ્છે તો પાછા જવાની તક તો તેને હતી. જો તેણે તેને હજી પણ પોતાનો દેશ માન્યો હોત, એટલું કે તે તેના દિલમાં વસતું, અને જ્યારે તે આઠસો કે એક હજાર માઇલ દૂર પહોંચ્યો ત્યારે તેને ઘરની યાદ આવતી, અને દેશમાં દુકાળ પડ્યો, અને આ મુસાફરી તેણે ધાર્યું હતું તેટલી મોજમજાની ન નીવડી હોત, તો તે કહી શકતો, “હું ત્યાંના લોકોને ફક્ત એકવાર વધુ જોવા ઈચ્છું, પ્રિય જૂના મેદાનો અને ઓળખાણના ઝાડો. જો હું ફક્ત એ કરી શકું, તો હું પાછો આવીને થોડા સમય માટે આ કાર્યક્ષેત્રમાં રહેવા તૈયાર છું.” જો તેણે આ રીતે વિચાર્યું હોત, તો તેને પાછા ફરવાની તક મળી હોત; કારણ કે લખેલું છે: “જે દેશમાથી તેઓ બહાર આવ્યા તેના પર જો તેઓએ ચિત્ત રાખ્યું હોત, તો પાછા ફરવાનો પ્રસંગ તેઓને મળત.”

TAM1897 Q1 15.5ચિત્ત રાખવું; ચિત્ત રાખવું એટલે શું?—જો તેમના મનમાં તેઓ જે દેશમાંથી નીકળ્યા હતા તેની સંપૂર્ણ સ્મૃતિ રહી હોત, તો તેમને પાછા ફરવાની તક મળી હોત. અને તેઓએ તે તક ચોક્કસ મેળવી હોત; કારણ કે ત્યારે તેઓએ તેને સાકાર કરી દીધું હોત.

TAM1897 Q1 15.6પણ હવે વધારે ઉત્તમ, એટલે સ્વર્ગીય દેશની તેઓ બહુ ઇચ્છા રાખે છે; માટે [તેથી, આ કારણસર] ઈશ્વર તેઓના ઈશ્વર કહેવાતા શરમાતા નથી, કેમ કે તેમણે તેઓને માટે એક શહેર નિર્માણ કર્યું છે.

TAM1897 Q1 15.7શું તમે તમારા દેશમાંથી બહાર આવ્યા છો? રોમનો 4:1-12 તરફ વળો:—

TAM1897 Q1 15.8તો મનુષ્યદેહે આપણા પૂર્વજ ઇબ્રાહિમને જે મળ્યું, તે વિષે આપણે શું કહીએ? કેમ કે ઇબ્રાહિમ જો કરણીઓથી ન્યાયી ઠર્યો હોત, તો તેને આત્મપ્રશંસા કરવાનું કારણ છે, પણ ઈશ્વર આગળ નહિ. કેમ કે શાસ્ત્રવચન શું કહે છે? કે ઇબ્રાહિમે ઈશ્વર પર વિશ્વાસ કર્યો અને તે વિશ્વાસ તેને માટે ન્યાયીપણાને અર્થે ગણાયો. હવે કામ કરનારને જે પ્રતિફળ મળે છે તે કૃપારૂપ ગણાતું નથી, પણ હકરૂપ ગણાય છે. પણ જે મનુષ્ય પોતે કરેલા કામ પર નહિ, પણ અધર્મીને ન્યાયી ઠરાવનાર પર વિશ્વાસ કરે છે, તેનો વિશ્વાસ તેને લેખે ન્યાયીપણાને અર્થે ગણાયો છે. તે જ રીતે ઈશ્વર જે મનુષ્યને કરણીઓ વગર ન્યાયી ગણે છે તેને દાઉદ પણ નીચે પ્રમાણે આશીર્વાદ આપે છે કે, ‘જેઓનાં અપરાધ માફ થયા છે, અને જેઓનાં પાપ ઢંકાયા છે, તેઓ આશીર્વાદિત છે. જેનાં પાપ પ્રભુ નહિ ગણે તે મનુષ્ય આશીર્વાદિત છે.’ ત્યારે તે આશીર્વાદ સુન્નતીને જ આપવામાં આવ્યો છે, કે બેસુન્નતીને પણ? આપણે એવું તો કહીએ છીએ કે ‘ઇબ્રાહિમનો વિશ્વાસ તેને લેખે ન્યાયીપણાને અર્થે ગણાયો છે.’ ત્યારે તે શી રીતે ગણાયો? તે સુન્નતી હતો ત્યારે? કે બેસુન્નતી હતો ત્યારે? સુન્નતી હતો ત્યારે નહિ, પણ બેસુન્નતી હતો ત્યારે જ. અને તે બેસુન્નતી હતો ત્યારે વિશ્વાસથી જે ન્યાયીપણું તેને મળ્યું હતું, તેની ઓળખ થવા માટે તે સુન્નતની નિશાની પામ્યો, જેથી સર્વ બેસુન્નતી વિશ્વાસીઓનો તે પૂર્વજ થાય કે તેઓને લેખે તે પણ વિશ્વાસનું ન્યાયીપણું ગણાય. અને સુન્નતીઓનો પૂર્વજ, એટલે જેઓ સુન્નતી છે એટલું જ નહિ, પણ આપણો પિતા ઇબ્રાહિમ બેસુન્નતી હતો તે સમયના તેના વિશ્વાસનાં પગલામાં જેઓ ચાલે છે તેઓનો પણ તે પૂર્વજ થાય.

TAM1897 Q1 15.9આપણા પિતા ઇબ્રાહિમનો તે વિશ્વાસ, જે તેમણે અણસુન્નત હોવા છતાં ધરાવ્યો હતો, એ જ વિશ્વાસ હતો જે તેમણે ત્યારે ધરાવ્યો હતો જ્યારે ઈશ્વરે તેમને તેમના દેશ, તેમના કુટુંબ અને તેમના પિતાના ઘરમાંથી બોલાવ્યા, અને તેઓ વિશ્વમાં કોઈ દેશ વિના, ઈશ્વરના હાથમાં સોંપાયેલા રહ્યા. અને તે વિશ્વાસુઓના બધા લોકોનો પિતા છે, ભલે તેઓ સુન્નત થયેલા ન હોય; અને બાકીના બધા લોકોનો પણ, શરત એ છે કે આપણે બધા તે વિશ્વાસના પગલે ચાલીએ જે તેમણે હજી સુન્નત પામ્યા ન હતા ત્યારે ધરાવ્યો હતો. “જો તમે ખ્રિસ્તનાં છો, તો તમે ઇબ્રાહિમનાં સંતાન અને વચન પ્રમાણે વારસ પણ છો.”

TAM1897 Q1 15.10“તારા વંશજો વિદેશમાં ભટકશે.” શું તમે તેના વંશજ છો? શું તમે ઈસુ ખ્રિસ્તમાં વિશ્વાસ રાખતા હોવાથી ઇબ્રાહિમના વંશજ છો? શું તમે જ્યાં છો ત્યાં પરદેશી છો?—જો તમે તેના વંશજ છો, તો ખરેખર છો. કેમ?—કારણ કે તે તમારો દેશ નથી. તે હવે તમારો દેશ નથી.

TAM1897 Q1 15.11હવે આ કોઈ સિદ્ધાંત નથી. આ તો હવે વ્યવહારુ, દૈનિક ધર્મની વાત છે. ભાઈ ડેન જોન્સ ગઈકાલે, તમને યાદ છે, મિશનરીઓ મેક્સિકો જવા વિશે વાત કરી રહ્યા હતા, અને તેઓ એવા મિશનરીઓ ઇચ્છતા હતા કે જે ત્યાં પોતાના દિલને સાથે લઈ જાય. જ્યારે તેઓ મિશનરી કાર્ય માટે ત્યાં જાય, ત્યારે જે લોકો પોતાના દિલ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં, અથવા તે કોઈપણ રાજ્યમાં છોડી દે, તેમને તેઓ ઇચ્છતા નથી; કારણ કે ત્યારે તેઓ મિશનરી કાર્ય કરી શકતા નથી.

TAM1897 Q1 15.12પ્રભુ ઇચ્છતા હતા કે ઇબ્રાહિમ પૃથ્વી પર મળનારા બધા લોકો માટે મિશનરી બને; અને તે એવો જ બન્યો. પરંતુ ઈશ્વર જાણતા હતા, અને જે કોઈ પણ આને પ્રભુની દૃષ્ટિએ જુએ છે, તે જાણે છે કે આ દુનિયામાં કોઈપણ માણસ, જેનો પોતાનો કોઈ દેશ હોય, તે મિશનરી બની શકે નહીં. જો અમેરિકા આપણો દેશ હોય, તો તમે અને હું કોઈપણ બીજા દેશમાં મિશનરી બની શકતા નથી. જ્યાં સુધી અમેરિકા આપણો દેશ છે, ત્યાં સુધી આપણે અમેરિકામાં મિશનરી બની શકતા નથી. જો તમે પહેલા તમારા દેશમાંથી બહાર નહીં નીકળો, તો તમે ઘરે પણ મિશનરી બની શકતા નથી. એ સાચું છે. એ વસ્તુઓની પ્રકૃતિમાં જ છે.

TAM1897 Q1 16.1પ્રશ્ન.—તમે એને કેવી રીતે સમજાવો છો?

TAM1897 Q1 16.2આપણે પોતે એ સમજાવી શકતા નથી. હું તેને સમજાવવાનો પ્રસ્તાવ નથી કરતો. પ્રભુએ તેને સમજાવી દીધું છે, અને તમને અને મને તેને સ્વીકારીને વિશ્વાસ કરવો છે.

TAM1897 Q1 16.3આપણે દુનિયામાં શું માટે મિશનરી છીએ? ચાલો, એ પર નજર કરીએ. આપણને મિશનરી તરીકે શા માટે મોકલવામાં આવ્યા છે? કયા માટેના મિશનરી? આપણું મિશન કાર્ય શું છે? તેનો હેતુ શું છે? શું આપણે અમેરિકા માટેના મિશનરી છીએ, કે ઈશ્વર માટેના? શું અમેરિકા પૃથ્વી પરના અન્ય તમામ દેશોથી સ્વતંત્ર, ઈશ્વરનો દેશ છે? તે ઈશ્વરનો દેશ બનવા જેટલો સારો નથી; અને તે ઈશ્વરના લોકો માટે, તે જેટલું પણ સારું કેમ ન હોય, પૂરતું નથી.

TAM1897 Q1 16.4તમે અને હું ઈશ્વર માટે મિશનરી છીએ, લોકોને ઈશ્વર તરફ બોલાવવા માટે; તેમને જ્યાં છે ત્યાંથી ઈશ્વર તરફ, પાપમાંથી ન્યાયીપણા તરફ, અંધકારમાંથી પ્રકાશમાં, અને જ્યાં તેઓ છે તે દેશમાંથી ઈશ્વરે તૈયાર કરેલા શ્રેષ્ઠ દેશમાં બોલાવવા માટે.

TAM1897 Q1 16.5હવે જો જર્મની મારો દેશ હોય—અને જો મારું હૃદય ત્યાં હોય, તો તે મારો દેશ છે—તો હું એવા દેશમાં લોકોને કેવી રીતે બોલાવી શકું જ્યાં હું સંબંધિત નથી, જે મારું નથી? જો અમેરિકા મારો દેશ હોય, તો હું બીજા દેશ માટે મિશનરી કાર્ય કેવી રીતે કરી શકું?—તે શક્ય નથી. જ્યારે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને પોતાના માટે મિશનરી બનાવવા ઇચ્છ્યું, એક એવા દેશ માટેનો મિશનરી જ્યાં ઈશ્વર બધા લોકોને બોલાવે છે, ત્યારે તેણે તેને એવી જગ્યાએ મૂક્યો જ્યાં તે ખરેખર બધા લોકો માટે મિશનરી બની શકે. ઈશ્વરે તેને મિશનરી બનવા માટે બોલાવ્યો, અને આમાં તેણે તેના પછી આવનારા બધા લોકો માટે એક ઉદાહરણ સ્થાપિત કર્યું કે મિશનરી કાર્ય શરૂ કરવાનો શું અર્થ થાય છે. પ્રથમ કામ છે તમારા દેશમાંથી બહાર નીકળવું. તો જો તમે નેબ્રાસ્કામાં મિશનરી બનવા જઈ રહ્યા છો, તો તમારા દેશમાંથી બહાર નીકળો. જો તમે મેક્સિકોમાં મિશનરી બનવા જઈ રહ્યા છો, તો પહેલા તમારા દેશમાંથી બહાર નીકળો. કારણ કે જો તમે પૃથ્વી પર કોઈ પણ રીતે મિશનરી બનવા જઈ રહ્યા છો, તો પ્રભુ તમને કહે છે, “તમારા દેશમાંથી બહાર નીકળો;” અને પછી તે આગળ કહે છે, “તમારા દેશમાંથી, અને તમારા પિતાના ઘરમાંથી.” આ બધું મિશનરી કાર્યમાં અવરોધરૂપ છે, જ્યાં સુધી તમે તેમાંથી દૂર નહીં થાઓ. પરંતુ જ્યારે તમે તમારા દેશ, તમારા કુટુંબ અને તમારા પિતાના ઘરમાંથી બહાર નીકળશો, ત્યારે તમે જ્યાં પણ પૃથ્વી પર હો, ત્યાં તમે એક મિશનરી છો. તમારે એ બનવાની જરૂર નથી; તમે પહેલેથી જ એ છો. “તમારામાંનો જે કોઈ પોતાની સર્વ વસ્તુઓનો ત્યાગ કરતો નથી, તે મારો શિષ્ય થઈ શકતો નથી.” અને “મારા કરતાં જે પોતાની મા અથવા પોતાના પિતા પર વધારે પ્રેમ કરે છે તે મારે યોગ્ય નથી.” “તું તારો દેશ, તારા સગાંઓ અને તારા પિતાના કુટુંબને છોડીને, જે દેશ હું તને બતાવું ત્યાં જા.”

TAM1897 Q1 16.6હવે થોડા પળ પહેલાં મેં કહ્યું હતું, અને ફરી કહું છું, કે આ દૈનિક વ્યવહારુ ખ્રિસ્તી ધર્મ છે, જેને ઈશ્વરમાં વિશ્વાસ કરનારાઓ હંમેશાં રોજિંદા જીવનમાં આચરતા આવ્યા છે.

TAM1897 Q1 16.7(અવાજ) એક માણસ નેબ્રાસ્કામાં રહીને પણ પોતાના દેશમાંથી કેવી રીતે બહાર નીકળી શકે?

TAM1897 Q1 16.8નવો જન્મ પામવાથી. જો તે નેબ્રાસ્કામાં જન્મ્યો હોય, તો તેને નવો જન્મ પામવાની જરૂર છે. જો તે અમેરિકામાં જન્મ્યો હોય, તો તેને નવો જન્મ પામવા દો, અને તે તેના દેશની બહાર હશે. જો તે જર્મનીમાં જન્મ્યો હોય, તો તેને નવો જન્મ પામવા દો, અને તે તેના દેશની બહાર હશે.

TAM1897 Q1 16.9હવે, ભાઈઓ, આમાં ઘણું છે. આ દુનિયામાં કોઈપણ વસ્તુએ આપણા મિશનરી કાર્યને એટલું અવરોધ્યું નથી જેટલું વિદેશી મેદાનમાં વારંવાર જવું અને તરત જ પાછા ફરવાની તૈયારી રાખવી. વિદેશમાં ગયેલા દરેક સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટ મિશનરીને આ વાતની ખબર છે. અને તેને આ જાણવા માટે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સની બહાર જવાની જરૂર નથી. ખરેખર એવું સૂચન પણ કરવામાં આવ્યું છે કે “પિટકેર્ન” જે મિશનરીઓને લઈ જાય છે, તેમને ઘરે લાવવા માટે બીજું એક જહાજ રાખવી સમજદારીભર્યું રહેશે; જેમ “પિટકેર્ન” તેમને લઈ જાય, તેમ થોડા સમયમાં બીજું જહાજ તેની પાછળ આવે, જ્યારે તેમને ઘરની યાદ આવે, અને તેમને ઘરે લઈ આવે! હવે આ બધું બંધ થવું જ પડશે, નહીં તો આપણે આ ધરતી પર મિશનરી બની શકીશું નહીં; પ્રભુને આવું કંઈ પણ ગમતું નથી.

TAM1897 Q1 16.10જો તમારું હૃદય આ દેશમાં છે; અથવા જો તમારું હૃદય અહીં તમારા સંબંધીઓ સાથે છે; જો તમારું હૃદય અહીં તમારા પિતાના ઘરમાં છે,—તો તમારા આત્માના હિત માટે અને ઈશ્વરના કાર્યના હિત માટે, જ્યાં સુધી તમે આ બધાથી તમારું હૃદય દૂર ન કરો, ત્યાં સુધી ત્યાંથી દૂર ન જાઓ. કારણ કે જ્યાં તમારું હૃદય છે, ત્યાં તમારો ખજાનો હશે, અને તમે શક્ય તેટલી વહેલી તકે પાછા આવવા માંગશો.

TAM1897 Q1 16.11જો તમે બીજા દેશમાં જાઓ, જ્યારે તમારું હૃદય ત્યાં નથી, ત્યારે તમે ત્યાં કોઈ સારું કરી શકતા નથી; તમે તમારા માટે અને તમારા આસપાસના બધા માટે એક ઝંઝટ બની જશો. એવું નહીં વિચારશો કે આવું નહીં થાય; કારણ કે આવું જ થશે.

TAM1897 Q1 16.12આપણે શું કરવાની જરૂર છે, તે એ છે કે આપણું ઘર ક્યાં છે તે જાણવું,—આપણું યોગ્ય ઘર,—અને એ કે તે આ પૃથ્વી પર ક્યાંય નથી; કે તે સ્વર્ગમાં છે, અને આપણે ત્યાં જલ્દી જ જવાના છીએ. અને પછી, આ પૃથ્વી પર તમને જ્યાં પણ બોલાવવામાં આવે, ધ્યાનમાં રાખો કે તમે ઘરે જઈ રહ્યા છો. પછી, જો તે દક્ષિણ સમુદ્ર ટાપુઓમાં હોય, જો તે મેક્સિકોમાં હોય, તો તમે ઘરે જ હશો; અને તમે તે જાણો છો, અને જ્યાં સુધી ઈશ્વર તમને બીજા મેદાનમાં બોલાવે નહીં, ત્યાં ઘરે રહીને ઈશ્વર માટે કામ કરવા માટે ત્યાં જ છો; અને જ્યારે તમે ત્યાં પહોંચશો, ત્યારે પણ તમે ઘરે જ હશો. આ રીતે તમે ક્યારેય અજાણ્યા સ્થળે નહીં હોવ, અને લોકો તમારા માટે અજાણ્યા નહીં રહે.

TAM1897 Q1 16.13હવે આ વિચાર કે આ દુનિયામાં કોઈપણ દેશ તમારો હોય, તે આ રીતે જ કામ કરે છે. દેશોની દૃષ્ટિએ, તમારો દેશ તમારા મનમાં મુખ્ય છે; અને જો તમે બીજા દેશમાં જાઓ, તો તમે સતત તે દેશ અને તમારા પોતાના દેશની તુલના કરતા રહેશો. તમે જે પાઠો આપો છો, જે ઉપદેશો કરો છો, અને તમારી સાથે જોડાયેલ પ્રભાવ પણ, અજાણતાં જ, એ બધું એ જ ભાવનાથી રંગાયેલું હશે, જેને લોકો હંમેશા ઓળખી લેશે. આ રીતે, તમારા અને તેમના વચ્ચે એક અવરોધ ઊભો છે, જેને તમે તમારા દેશમાંથી બહાર ન નીકળો ત્યાં સુધી ક્યારેય પાર કરી શકશો નહીં.

TAM1897 Q1 17.1જ્યાં સુધી તે વસ્તુ તમારામાં છે, ત્યાં સુધી તમારા અને તેમના વચ્ચે એક અવરોધ છે. તમારું કાર્ય ત્યારે જ અસરકારક બની શકે છે જ્યારે તમારા અને લોકો વચ્ચેનો આ અવરોધ તૂટી જાય, અને તેઓ જોઈ શકે કે તમે તમારા દેશ, તમારા કુટુંબ અને તમારા પિતાના ઘરથી અલગ થયા છો. પરંતુ જ્યારે તમે તમારા દેશમાંથી બહાર નીકળશો, જ્યારે તમે નવો જન્મ પામશો, ત્યારે તમારું મૂળ તે સ્વર્ગીય દેશમાં હશે; તમારું ઘર ત્યાં છે; અને એ જ એકમાત્ર ભૂમિ છે જેના માટે તમારું હૃદય ધડકે છે. ત્યારે આ પૃથ્વી પર તમારા અને બીજા કોઈની વચ્ચે કોઈ અવરોધ નહીં રહે, અને તમે આ વિશ્વના દરેક માણસ સુધી સુસમાચાર પહોંચાડી શકો. પૃથ્વી પર તમે જે કોઈને પણ મળશો, તેમાં તમને એક મિત્ર મળશે; તેઓ તમારા માટે અજાણ્યા નહીં રહે.

TAM1897 Q1 17.2વાસ્તવમાં, તમે અન્ય દેશોમાં લોકોમાં જઈ શકો છો, અને તમને ખબર પડશે કે તેઓ પણ આ દેશના લોકો જેટલા જ સારા છે. ગયા ઉનાળાથી એક વર્ષ પહેલાંના ઉનાળામાં, હું આ અન્ય ઘણા દેશોમાં હતો. હું ડેનમાર્ક, નોર્વે, સ્વીડન, જર્મની, સ્વિટ્ઝર્લૅન્ડ, બોહેમિયા, ઑસ્ટ્રિયા, હંગેરી, બલ્ગેરિયા, તુર્કી, ગ્રીસ, ઇટાલી, હોલેન્ડ, ઇંગ્લેન્ડ, આયર્લેન્ડ, સ્કોટલેન્ડમાં—કુલ મળીને સોળ અલગ-અલગ દેશોમાં હતો. આ દરેક દેશ, પોતાના-પોતાના સ્થાન પ્રમાણે, મારા માટે એટલો જ સારો હતો જેટલો આ દેશ ક્યારેય રહ્યો છે.

TAM1897 Q1 17.3ઘણી બાબતોમાં તેઓ એકદમ સમાન છે. ત્યાંનું પાણી આ દેશના પાણી જેવું જ છે. ત્યાં ઘાસ પણ આ દેશમાં જેમ ઉગે છે તેમ જ ઉગે છે—ટોચ ઉપર વધે છે. વૃક્ષો ત્યાં પણ એમ જ ઉગે છે જેમ કે આ દેશમાં, અને આ દેશના વૃક્ષો જેવા જ છે. માનવજાત પણ આકાર અને સામાન્ય દેખાવમાં આ દેશના લોકો જેવી જ છે. તો, જ્યારે ત્યાંના પહાડો, ખડકો, પાણી, વૃક્ષો, ઘાસ અને લોકો આ દેશનાં પહાડો, ખડકો, પાણી, વૃક્ષો, ઘાસ અને લોકો જેવાં જ છે, ત્યારે શું તે આ જેટલા જ સારાં નથી? મને તો કોઈ ફરક જ દેખાતો નથી.

TAM1897 Q1 17.4પાસ્ટર બેલેન્જર.—શું તમે ત્યાં પણ એ જ સ્વતંત્રતાથી આ બાબતો અંગે વાત કરી શકો જેટલી અહીં છે?

TAM1897 Q1 17.5નિશ્ચિતપણે. મેં એ દેશોમાં આ જ બાબતોનો પ્રચાર કર્યો. તમે ગમે ત્યાં પણ સુસમાચારનો પ્રચાર કરી શકો છો. ભાઈઓ, મને મારા દરેક પગલાં પર સારા લોકો મળ્યા, અને સારા લોકો સિવાય બીજું કંઈ મળ્યું નહીં. મને બીજાં કોઈ પ્રકારના લોકો મળ્યા નહોતા. સાચું કહું તો, એવું કદી થયું જ નહોતું. સંપૂર્ણ અજાણ્યા લોકો—જેમને મેં પહેલાં ક્યારેય જોયા નહોતા, જેમની ભાષા હું સમજી શકતો નહોતો અને જેઓ મારી ભાષા સમજી શકતા નહોતા—તેઓ મારી મદદ કરવા માટે અને મને રસ્તો બતાવવા માટે તેમજ શક્ય તે તમામ રીતે મારી સહાય કરવા માટે બધું જ કરતા. જ્યાં-જ્યાં હું ગયો, ત્યાં મારા ખિસ્સામાં જે પૈસા હતા, તે ત્યાંની જ ચલણી રકમ હતી. હું તેને વાંચી શકતો નહોતો. જ્યારે હું સ્ટ્રીટ-કારનું ભાડું ચૂકવવા, ટ્રેનની ટિકિટ ખરીદવા કે એવી કોઈ પણ બાબત માટે જતો, ત્યારે હું ફક્ત એટલું જ કરી શકતો કે પૂરતા પૈસા આપી દઉં, અને પછી તેઓ મારે કેટલું ચૂકવવું તે નક્કી કરી લેતા. તેઓ એટલું જ લેતા, અને તેથી વધુ નહીં, અને મને બાકીના પૈસા બરાબર પાછા આપતા.

TAM1897 Q1 17.6ભાઈઓ, હું તમને કહું છું, માનવજાત દરેક જગ્યાએ એકસરખી જ છે. એકમાત્ર ફરક એ છે કે કેટલીક જગ્યાઓમાં તેઓ બીજી જગ્યાઓની તુલનામાં થોડા વધુ સારા છે. એ જ ફરક છે જે હું શોધી શકું છું. અને સુસમાચાર—સુસમાચાર તો, આપણે જાણીએ છીએ, વિશ્વમાં દરેક જગ્યાએ એકસરખો જ છે. આ બાબતમાં કોઈ શંકા નથી. અને સુસમાચાર સર્વત્ર એકસરખો હોવાને કારણે, તે સમગ્ર માનવજાત માટે ઉપલબ્ધ છે. અને સમગ્ર માનવજાત, જેમ કે સુસમાચાર, એટલી જ સમાન અને એકસરખી છે, જ્યારે તમે પ્રભુની રીતે સુસમાચાર લઈને જાઓ છો અને પ્રભુની રીતમાં લોકો પાસે જાઓ છો, ત્યારે તમે જોશો કે તે હંમેશા અને સર્વત્ર આ રીતે જ કાર્ય કરે છે.

TAM1897 Q1 17.7જ્યારે હું ડેનમાર્કમાં હતો, ત્યારે મારા માટે તે ખરેખર પૃથ્વી પરનો શ્રેષ્ઠ દેશ હતો; અને મેં આસપાસના લોકો સાથે તેનો આનંદ માણ્યો! જ્યારે હું નોર્વેમાં હતો, ત્યારે મારા માટે તે વિશ્વનો શ્રેષ્ઠ દેશ હતો. જ્યારે હું તુર્કીમાં હતો, ત્યારે મારા માટે તે પૃથ્વી પરનો શ્રેષ્ઠ દેશ હતો; અને જો હું મિશન માટેનું મેદાન શોધવાનો હોઉં, તો હું સીધો તુર્કી જઈશ. તુર્કો અન્ય લોકોની જેમ જ છે—જ્યારે તેઓ રસ્તા પર તમને મળે ત્યારે માયાળુ અને શિષ્ટ હોય છે, અને દેશમાં જ્યારે તેઓ માર્ગ પર મળે ત્યારે પણ.

TAM1897 Q1 17.8ભાઈ હોલ્સર અને મને એશિયાના સ્મર્નામાં જહાજ લંગર નાખીને ઊભું હતું ત્યારે રાહ જોવી પડી, અને અમે એફેસસના ખંડેરો જોવા માટે નીકળ્યા. તે મારા કરતાં વધુ દૂર ગયો, પરંતુ અમે બંને મળીને દેશમાં આશરે છ માઇલ એકલા ચાલ્યા. અમે અહીં ખેતરોમાં જતા હોઈએ તેમ જ ગયા. અમે હાઇવે પર લોકોને મળ્યા, બિલકુલ અહીં મળતા હોય તેમ. મને કોઈ પણ પ્રકારનું જોખમ લાગ્યું નહોતું, અને મને નથી લાગતું કે તેને પણ લાગ્યો. અમને ડરવા જેવી કોઈ પણ વાત મળી નહોતી. અમે ત્યાં એમ જ ફર્યા જેમ અહીં ફરતા હોઈએ. અમે નિકોમેડિયામાં હતા, ત્યારે આર્મેનિયનોએ કહ્યું કે ઘરની બહાર નીકળવું પણ સુરક્ષિત નથી, અને ખાસ કરીને કોઈને ટેકરીઓ પર ફરતા જોવા મળવું તો બિલકુલ પણ નહીં; પરંતુ અમે ટ્રેનની રાહ જોતા શહેરની બહાર નીકળીને ટેકરીઓ પર ચઢ્યા. અમે રસ્તામાં તેમના ગાડાં અને બળદો સાથે તુર્કોને મળ્યા; તેઓ રસ્તાની બાજુમાં આરામ કરી રહ્યા હતા. અમને ડર લાગ્યો નહીં. અમને કોઈ જોખમ નહોતું. દરેક જગ્યાએ સુરક્ષા હતી.

TAM1897 Q1 17.9હું તમને કહું છું કે, તે દરેક દેશમાં લોકો સારા, મિલનસાર, દયાળુ અને સહાયક છે. તેઓ તમારી મદદ કરવા માટે, રસ્તો બતાવવા માટે, ગલીમાંથી પસાર થવામાં મદદ કરવા માટે, રસ્તો બતાવવા માટે એક-બે બ્લોક સુધી તમારી સાથે ચાલવા માટે પોતાનું કામ છોડી દેશે, ભલે તેમણે તમને પહેલાં ક્યારેય જોયા ન હોય અને ફરી ક્યારેય મળવાની અપેક્ષા ન રાખતા હોય. મારું હૃદય આસપાસના એ સારા લોકો પ્રત્યે દયાળુ ભાવનાઓથી ભરાઈ ગયું, અને હું ઈચ્છું છું કે તેઓ આપણી સાથે એ વધુ સારા દેશમાં જાય, જ્યાં આપણે બધા એકસાથે રહી શકીએ અને હંમેશા એકબીજાની સાથે દયાળુ રહી શકીએ. જેમ મેં થોડા પળ પહેલા કહ્યું હતું, અને જેમ કે ડી. ટી. જોન્સે ગઈકાલે તમને કહ્યું હતું, મિશનરી કાર્યના મૂળમાં આ જ છે. એ જ છે. કેટલાક લોકો સ્વેચ્છાએ, વિદેશી મિશન પર જવા માટે આનંદિત થઈને મોકલવામાં આવ્યા છે. એ જ તેમણે શરૂ કર્યું, એ જ તેમનો દાવો હતો; મોટા ખર્ચે તેઓ ત્યાં પહોંચ્યા. થોડા જ સમયમાં, એક પત્ર મળે છે, જેમાં વિનંતી હોય છે કે તેમને પાછા આવવા દેવામાં આવે. “ઓ, મને ફક્ત ઘરે આવવા દો! હું ઘરે પાછા ફરવાનો ખર્ચ માંગતો નથી; ફક્ત મને પાછા આવવા દો.”

TAM1897 Q1 18.1(અવાજ) શું વિદેશ મિશન બોર્ડ એવા લોકોને પાછા આવવા માટે તક આપે છે?

TAM1897 Q1 18.2નિશ્ચિતપણે. તેઓ બીજું શું કરી શકે? આ કોઈ નિરર્થક વાર્તા નથી. ભાઈઓ, આ એક તથ્ય છે. પરંતુ તે મિશનરી કાર્ય નથી. સ્વાભાવિક રીતે, વિદેશી મિશન બોર્ડ એવા લોકોને ત્યાં રહેવા દેવા ઇચ્છતું નહોતું. તેઓ જે શ્રેષ્ઠ કરી શકે તે એ હતું કે તેમને ઘરે આવવા દેવું; કારણ કે એકમાત્ર જગ્યા જ્યાં તેઓ કંઈક કરી શકે તે ઘરે જ હતી. તેમનું હૃદય અમેરિકામાં તેમના ઘરમાં જ હતું.

TAM1897 Q1 18.3વાસ્તવમાં, કેટલાક એટલા ડરી ગયા હતા કે ત્યાં રહીને તેઓ મરી જશે, એટલે ઘરે આવીને મરી ગયા. આ એક તથ્ય છે. હું આ શબ્દોનો ઉપયોગ તમારી ભાવનાઓ સાથે રમવા કે એવી કોઈ પણ વસ્તુ માટે નથી કરી રહ્યો. કેટલાક લોકો ઘરની યાદમાં એટલા વ્યાકુળ હતા કે તેમને ડર હતો કે તેઓ ત્યાં જીવી શકશે નહીં; અને તેઓ પોતાની વિનંતી પર ઘરે આવ્યા, અને થોડા સમય પછી મૃત્યુ પામ્યા. જો તેઓ વિદેશમાં જ રહ્યા હોત, તો પણ તેઓ આ કરતાં ઓછું કંઈ કરી શકતા નહીં.

TAM1897 Q1 18.4હું જાણું છું, અને તમે પણ જાણો છો, કે ઘણા લોકો વિદેશી મિશન પર એવા વિચારથી ગયા છે કે તેઓ કઠિન મિશનરી કાર્ય કરવા કરતાં મોજમજાની સફરે વધુ જઈ રહ્યા છે. અને જ્યારે મુસાફરીને અંતે તેમને સમજાયું કે આ મોજમજાની સફર નહોતી, પણ કષ્ટોનો સામનો કરવાનો હતો અને તેમાં આત્મત્યાગ, બીમારી અને ધગધગતો તાવ સહન કરવાનાં હતાં, ત્યારે થોડા જ સમયમાં મોજમજાની સફરની બધી લાગણી ઓસરી ગઈ. જ્યારે તેઓએ શરૂઆત કરી ત્યારે તેમના મનમાં આવું કંઈ નહોતું.

TAM1897 Q1 18.5હું જાણું છું, અને તમે પણ જાણો છો, કે શરૂઆતમાં મિશનરી કાર્યની આ વિચારધારામાં એક પ્રકારની પવિત્ર ઝળહળ હોય છે. પરંતુ આપણે મજબૂત તથ્યો તરફ આગળ વધવું છે, આ ઝળહળ પરથી નજર દૂર કરીને યાદ રાખવું કે તેની પાછળ એક કઠોર વાસ્તવિકતા પણ છે. મિશન શરૂ કરતી વખતે, મોટી ભીડ અને ભવ્ય સમારંભ સાથે ટ્રેન કે જહાજમાં ચઢવું, એમાં એક પ્રકારની ઝળહળ હોય છે; અને એ સન્માન પણ મળે છે. નિશ્ચિતપણે એ બધું યોગ્ય છે, પરંતુ જે લોકો જાય છે, તેમને ખાતરી હોવી જોઈએ કે તેમના મન અને હૃદય એથી વધુ મજબૂત બાબતો પર કેન્દ્રિત છે. તેઓને ધ્યાનમાં રાખવું જોઈએ કે, જ્યારે ભાઈઓ તેમને ટ્રેન કે જહાજ સુધી વિદાય આપવા તૈયાર હોય, અને વિદાય સમયે, જો જરૂર પડે, તો આંસુ પણ વહાવે, ત્યારે આ બધાની આગળ, દરેક મિશનરીને એ ન ભૂલવું જોઈએ કે તે કઠિનાઈઓ, ગૂંચવણો, જોખમો અને રોગોનો સામનો કરવા જઈ રહ્યો છે.

TAM1897 Q1 18.6અને તેને યાદ રાખવું જોઈએ કે તે ફક્ત આ બધું જ અનુભવશે નહીં, પરંતુ તેમાંથી પસાર પણ થશે, અને તેને મરવાનો ભય નહીં લાગે. દરેક વ્યક્તિ સંપૂર્ણપણે નિશ્ચિત હોય કે તે નીકળતા પહેલાં જ મૃત્યુ પામી ચૂક્યો છે, અને જ્યારે તે ત્યાં પહોંચશે ત્યારે તેને મરવાનો ડર નહીં લાગે. પરંતુ જો તમે નીકળતા પહેલાં મૃત્યુ પામ્યા નથી, તો ત્યાં સુધી શરૂ ન કરો જ્યાં સુધી તમે મૃત્યુ પામ્યા ન હોવ; કારણ કે નહીં તો તમે ન તો પોતાના માટે અને ન તો પ્રભુના કાર્ય માટે કોઈ ફાયદો કરી શકશો. તમે ત્યાં હાજર રહેલા લોકો માટે ફક્ત એક ભાર જ બનશો—જો તમારા જવા પહેલાં ત્યાં કોઈ વિશ્વસનીય લોકો હોય તો.

TAM1897 Q1 18.7હવે એ જ સત્ય છે, અને તમે એ જાણો છો. તો પછી આપણે એ બાબતને નજરઅંદાજ કેમ થવા દઈએ? આવા જ ગુણની આપણા કામમાં આ બધા વર્ષોથી જરૂર હતી. જો તમે શરૂઆત કરતા પહેલાં આ બાબત પર આગ્રહ રાખવામાં આવ્યો હોત, તો મોટી રકમ બચી ગઈ હોત. જો આ બાબત પર આગ્રહ રાખવામાં આવ્યો હોત, અને તે પણ કામદારો નીકળે તે પહેલાં, તો મોટી ભૂલો ટળી હોત અને અપાર દુઃખથી બચી શકાયું હોત.

TAM1897 Q1 18.8જેમ મેં થોડા પળ પહેલાં કહ્યું હતું, જો તમે ખરેખર મૃત્યુ પામ્યા હોવ જતાં પહેલાં, અને જ્યારે તમે ત્યાં હોવ, ત્યારે મૃત્યુની સંભાવનાઓ તમને ખાસ પરેશાન નહીં કરે. તેથી એવું નથી કે તમને બીમાર પડતાં, ખૂબ જ બીમાર પડતાં—તીવ્ર તાવથી તપતાં—તમે મરી જશો. એનો અર્થ એવો નથી કે તમે મરી જશો, કે પછી તમારે એવું વિચારવું જોઈએ કે આ બીમારીમાંથી બહાર આવતાં જ અથવા મુસાફરી કરી શકાય એટલા સાજા થતાં જ સામાન સમેટીને ઘરે જવા નીકળી પડવું જોઈએ.

TAM1897 Q1 18.9મને મિશનરીઓ વિશે ખબર છે, કદાચ તમને પણ ખબર હશે, ખાસ કરીને એક વ્યક્તિ અને તેની પત્ની, જેઓ વિદેશી મિશન માટે ગયા હતા. તેઓ બંને યુવાન હતા. મને લાગે છે કે બંનેમાં કોઈ પણ ૨૨ વર્ષથી વધુનો નહોતો; પતિ કદાચ મહત્તમ ૨૩ વર્ષનો હશે. તેઓ પોતાના કાર્યક્ષેત્રે ગયા અને કામ શરૂ કર્યું. સમય પસાર થતા, તેમને બીમારી આવી. પ્રથમ પત્નીને સ્થાનિક તાવે ઘેરી લીધું, અને તે ખૂબ જ બીમાર પડી—મને લાગે છે કે કોઈ વ્યક્તિ જીવતી રહી શકે એટલી હદ સુધી ગંભીર રીતે; પરંતુ તાવની સાથે તેમને ઘરની યાદ ન આવી. તેઓ બહાદુરીપૂર્વક તેમાં અડીખમ રહ્યા; પતિએ પત્નીની બીમારી દરમિયાન તેની સંભાળ લીધી, અને જ્યારે પત્ની માંડ ઊઠીને બેસવા અને હરવાફરવા સક્ષમ થઈ, ત્યારે પતિ પોતે પણ એ જ તાવથી એટલી જ ગંભીર રીતે પીડિત થયો; અને પત્નીએ, એ નબળી સ્થિતિમાં, તેની સંભાળ લીધી. પરંતુ તેમણે બધું જ બહાદુર ખ્રિસ્તીઓની જેમ પાર કર્યું, પ્રભુનો આભાર. તેઓ હજુ પણ તે જ મેદાનમાં છે; જ્યાં તેઓ છે, ત્યાં તેઓ સફળ છે, અને જ્યારે તેઓ ત્યાં ઉતર્યા, તે દિવસથી જ સફળ રહ્યા છે. એ જ આપણું આદર્શ હોવું જોઈએ.

TAM1897 Q1 18.10હવે હું એવું નથી કહતો કે જે લોકો ગયા હતા, તેઓમાંથી કોઈએ પણ પાછા ન આવવું જોઈએ. હું એવું પણ નથી કહેતો કે કાર્યક્ષેત્રમાં પહોંચ્યા પછી તેઓમાંથી કોઈએ પણ તરત પાછા આવવું જોઈતું નહોતું. પરંતુ, ભાઈઓ, હું એ કહેવા માંગું છું કે તેઓએ જતા પહેલાં જ જાણી લેવું જોઈએ હતું કે તેઓ તરત પાછા આવવાના છે કે નહીં.

TAM1897 Q1 18.11મિશન બોર્ડનું માનવું છે કે તમે એક સારા મિશનરી બની શકો, એ વિદેશી મિશન પર જવા માટે પૂરતો પુરાવો નથી. તમારે જાતે જાણવું જોઈએ કે ઈશ્વર તમને ત્યાં જવા માટે બોલાવે છે; અને તમે ત્યાં એ માટે જશો કેમ કે ઈશ્વર ઇચ્છે છે કે તમે તે જગ્યાએ રહો. ત્યારે જ્યારે તમે જશો, ત્યારે તમે ઈશ્વરના આહ્વાનથી જશો, અને તમને ખબર પડશે કે જ્યારે તમે જઈ રહ્યા હો ત્યારે તે તમારી સાથે છે. જ્યારે તમે ત્યાં પહોંચશો ત્યારે તમને ખબર પડશે કે તે તમારી સાથે છે; અને તમે કોઈપણ મુશ્કેલીઓથી ડરશો નહીં, કોઈપણ કષ્ટોથી નિરાશ નહીં થશો, કોઈપણ રોગોથી પાછા વળશો નહીં, અને ન તો મૃત્યુની સંભાવનાથી પણ.

TAM1897 Q1 19.1જો ખરેખર શારીરિક મૃત્યુ પામવાનો પ્રસંગ આવે, તો તેનાથી બચવા ભાગી જઈને તમે આ કાર્યને કેટલું નુકસાન પહોંચાડો છો તે તમે જાણતા નથી. તમારે અને મારે, દરેક ખ્રિસ્તીએ, અને ખાસ કરીને દરેક સાતમા-દિવસના એડવેન્ટિસ્ટ ખ્રિસ્તીએ, કારણ કે આ ખ્રિસ્તી અનુભવ છે, આ એક જીવંત સિદ્ધાંતને પકડવું જ જોઈએ કે ખ્રિસ્તીનું કાર્ય તે શારીરિક મૃત્યુ પામે ત્યારે પૂરું થતું નથી. જો તે જીવનકાળમાં પોતાના કાર્યમાં વિશ્વાસુ રહે અને પોતાની જગ્યાએ મૃત્યુ પામે, તો તેનું કાર્ય તેના મૃત્યુ પછી પણ ચાલુ રહે છે.

TAM1897 Q1 19.2હવે એ એક સત્ય છે. જો તમે ઈશ્વરના આહ્વાન સાથે જાઓ, જો તમે ઈશ્વર તમારી સાથે હોય ત્યારે જાઓ, અને જો તમે નીકળતા પહેલાં મૃત્યુ પામો, જો તમે એવા પ્રકારના મિશનરી છો જેને ઈશ્વર બોલાવે છે,—જે પ્રકારના ઇબ્રાહિમ હતા,—તો તમારે પોતે જાણવું પડશે, ઈશ્વરની સામે, ઈશ્વરની નીચે, અને ઈશ્વર સાથે, કે આ તમારા વિશે તેમની ઇચ્છા છે.

TAM1897 Q1 19.3આજે તમને મિશનરી તરીકે જવાની દૃઢ માન્યતા છે, એ એ વાતનો પુરાવો નથી કે તમારે આ સંમેલનમાંથી નીકળીને તે ક્ષેત્રમાં જવું છે. જો તમારો દૃઢ વિશ્વાસ યોગ્ય અને સારો હોય, તો તે ટકી રહેશે. જો તે યોગ્ય પ્રકારની દ્રઢવિશ્વાસ ન હોય, તો તેને ટકી રહેવું નહીં જોઈએ. તેને શક્ય તેટલી વહેલી તકે બગડી જવું જોઈએ. અને જો તમારે તેને થોડીવાર માટે સાચવી રાખવું પડે અને તે બગડી જાય, તો ક્ષેત્રમાં ગયા પછી કરતાં અહીં જ બગડી જવું વધુ સારું છે.

TAM1897 Q1 19.4જો તમારો દૃઢ વિશ્વાસ પ્રભુ પાસેથી હોય, તો તે સારો છે અને ટકી રહેશે. દાઉદને વીસ વર્ષ સુધી દ્રઢવિશ્વાસ હતો કે તે ઇઝરાયલનો રાજા બનશે. પરંતુ તે ઇઝરાયલનો રાજા બનવાનો સમય આવે તે માટે બિલકુલ અધીરો નહોતો. તેણે આ બાબતમાં કોઈ ઉતાવળ ન કરી. જ્યારે બધું તેના હાથમાં હતું, ત્યારે પણ તેણે સિંહાસન પર ચઢવા માટે એક આંગળી પણ હલાવી નહોતી. તેને એવો દૃઢ વિશ્વાસ હતો કે તે વીસ વર્ષ સુધી ટકી શકે; અને જ્યારે પ્રભુએ તેને પરીક્ષણ કરીને વિશ્વાસપાત્ર માન્યો, ત્યારે એ પોતે જ તેને સિંહાસન પર લાવ્યો.

TAM1897 Q1 19.5તો તમને કોઈ ચોક્કસ ક્ષેત્ર વિશે દૃઢ વિશ્વાસ હોઈ શકે છે. તે ઈશ્વર તરફથી હોઈ શકે છે. હવે, મિશન બોર્ડ તેમાં માનતું હોય કે નહીં, અથવા કોન્ફરન્સ તેમાં માનતું હોય કે નહીં, તેની પરવા કર્યા વિના તમારી પોતાની વિચારધારા અમલમાં લાવવાનો પ્રયાસ ન કરો. ફક્ત ઈશ્વરની રાહ જુઓ, અને તેમને જ અન્ય લોકોને કહેવા દો કે આમ જ છે. જ્યારે આપણે ઈશ્વર માટે આ રીતે રાહ જોઈએ, અને પછી આગળ વધીએ, ત્યારે પ્રભુ આપણી સાથે જાય છે, અને આપણે તે જાણીએ છીએ; અને જ્યારે આપણે ત્યાં હોઈએ ત્યારે તે આપણી સાથે હોય છે, અને આપણે તે જાણીએ છીએ. એ જ આપણી ચોકી છે, અને જ્યાં સુધી ઈશ્વર આપણને ત્યાંથી બોલાવી ન લે, ત્યાં સુધી આપણે એ ચોકી પર જ ઊભા રહીશું. અને જો ઈશ્વરે તમને ત્યાં જીવંત, અસરકારક રીતે જેટલો સમય શક્ય હોય તેટલો ઉપયોગ કર્યો હોય; અને જો તમે મૃત્યુ પામો તો તમારો પ્રભાવ વધુ સારી રીતે ઉપયોગમાં લઈ શકાય; તો તમારે ફક્ત એક ખુશખુશાલ ખ્રિસ્તી તરીકે શાંતિથી મૃત્યુ પામવું જોઈએ, એ જાણીને કે ઈશ્વર તમારું કાર્ય તમારા મૃત્યુ પછી પણ આગળ વધારશે. તમે જીવંત હતા અને તેમને સંબોધતા સમયે ઈશ્વરે તમારા દ્વારા લોકોના હૃદયમાં જે દ્રઢ વિશ્વાસ ઉત્પન્ન કર્યો હતો, તે તમારા મૃત્યુ પછી તમારા સારા આદર્શ દ્વારા વધુ ઊંડો, મજબૂત અને જીવંત બનશે; અને તેના દ્વારા તેઓ ઈસુ ખ્રિસ્ત તરફ દોરાશે.

TAM1897 Q1 19.6શું તમે તૈયાર છો કે ઈશ્વર તમારા જીવન દ્વારા તેમજ તમારા મૃત્યુ દ્વારા પણ સુસમાચારનો પ્રચાર કરે? શું તમે તૈયાર છો કે ઈશ્વર તમે શારીરિક રીતે મૃત્યુ પામીને કબરમાં હો ત્યારે પણ તમારા દ્વારા સુસમાચારનો પ્રચાર કરે, તે માટે એટલા જ નિશ્ચિતપણે તૈયાર છો જેટલા તમે જીવંત હો અને પૃથ્વી પર ચાલતા હો ત્યારે તે તમારા દ્વારા સુસમાચારનો પ્રચાર કરે તે માટે તૈયાર છો? જો તમે તૈયાર નથી, તો તમે મિશન પર જવા માટે તૈયાર નથી.

TAM1897 Q1 19.7હવે હું એ શાસ્ત્રમાંથી વાંચીશ. ફિલિપ્પીઓનો પ્રથમ અધ્યાય ખોલો. ત્યાં તે મિશનરીનું ઉદાહરણ છે, જેને ઈશ્વરે તમને નમૂનારૂપે, અને જે લોકો પછી ઈસુ ખ્રિસ્ત પર વિશ્વાસ કરશે તેમને શાશ્વત જીવન માટે ઉદાહરણરૂપે બોલાવ્યો. તમે પાઉલની કઠિનાઈઓ યાદ કરો છો. તમે તેના ઉતાર-ચઢાવ, તેની પરીક્ષાઓ, તેની સતાવણીઓ, તેની મારપીટ, દરેક જગ્યાએ તેના જોખમો યાદ કરો છો; અને તમે જાણો છો કે તે જ્યાં પણ હતો, ત્યાં ક્યારેય ડગમગ્યો નહોતો.

TAM1897 Q1 19.8ભાઈઓ, મને જે જે દુઃખો પડ્યાં, તે સુવાર્તાને વિઘ્નરૂપ થવાને બદલે તેનો પ્રસાર થવામાં સહાયભૂત થયાં, તે તમે જાણો એવું હું ઇચ્છું છું; કેમ કે ખ્રિસ્તને લીધે મારાં જે બંધનો છે તે આખા રાજયદરબારમાં તથા બીજે બધે સ્થળે પ્રસિદ્ધ થયાં; પદ 12, 13.

TAM1897 Q1 19.9જ્યારે આ લખાયું, ત્યારે તેને ખબર નહોતી કે સમ્રાટનો આદેશ ક્યારે અમલમાં આવશે અને તેને ક્યારે ફાંસી આપવામાં આવશે. તે આની રાહ જોઈ રહ્યો હતો. હવે વિચારો કે તેણે જે બધું સહન કર્યું. કોરડાના માર, અજમાવણીઓ, સતાવણીઓ, જોખમો, લૂંટફાટ, એકવાર પથ્થરમારી કરીને શહેરમાંથી ખેંચી કાઢી મૃત સમજીને છોડી દેવું. હવે તે કહે છે, “હું ઈચ્છું છું કે તમે સમજો કે આ બધું મને સુસમાચારના પ્રસાર માટે થયું છે.” આ દરેક અજમાવણી, પીડા અને જોખમ દ્વારા ઈશ્વર શું કરી રહ્યા હતા?—ઈશ્વર એ માણસનો ઉપયોગ કરી રહ્યા હતા, તેના દ્વારા સુસમાચાર પ્રચાર કરવા માટે, જેથી જ્યારે એ લોકોએ તેને પથ્થર મારી, શહેરમાંથી બહાર ખેંચી કાઢી અને મૃત સમજીને છોડી દીધો, ત્યારે ઈશ્વરના પવિત્ર આત્માએ તેમના હૃદય પર તેમની સત્યતાની મહોર લગાવી, કે તે માણસ ઈશ્વરનો હતો, કે તે સંદેશો જે તેણે તેમને આપ્યો હતો, તે ઈશ્વરનો હતો; અને જો તેઓએ તેનો વિરોધ કર્યો, તો તેમનો વિનાશ નિશ્ચિત થઈ ગયો; અને જો તેઓએ તેનો સ્વીકાર કર્યો, તો તેઓ બચાયા.

TAM1897 Q1 19.10આપણા દ્વારા ઈશ્વર એ જ કરવાના છે. દુનિયામાં આપણે જે માટે છીએ, તે એ છે કે ઈશ્વર આપણા દ્વારા સુસમાચાર પ્રચાર કરે. એટલું નહીં કે આપણે કરીએ, પરંતુ ઈશ્વર આપણા દ્વારા કરે, શબ્દ દ્વારા કે પ્રભાવ દ્વારા; અને ઈશ્વર પ્રભાવ દ્વારા પણ એટલું જ સારું કરી શકે છે જેટલું શબ્દ દ્વારા. ઈશ્વર આપણા શબ્દોમાં જેટલો સુસમાચાર મૂકશે, એટલો જ આપણા પ્રભાવમાં પણ મૂકશે. આપણે હંમેશા આપણા શબ્દોની જેમ જ આપણા પ્રભાવ દ્વારા પણ પ્રચાર કરી રહ્યા છીએ.

TAM1897 Q1 19.11અને પ્રભુના સમુદાયના કેટલાક ભાઈઓએ મારાં બંધનોને લીધે વિશ્વાસ રાખીને નિર્ભયપણે ઈશ્વરનું વચન બોલવાની વિશેષ હિંમત રાખી. કેટલાક તો અદેખાઈ તથા વિરોધથી અને કેટલાક સદ્દભાવથી ખ્રિસ્ત ની સુવાર્તા પ્રગટ કરે છે પહેલા તો મારાં બંધનમાં મારા પર વિશેષ સંકટ લાવવાના ઇરાદાથી, શુદ્ધ મનથી નહિ, પણ પક્ષાપક્ષીથી ખ્રિસ્તની વાત પ્રગટ કરે છે; પણ બીજા, ખ્રિસ્તનાં સુવાર્તા વિષે પ્રત્યુત્તર આપવા માટે હું નિર્મિત થયો છું, એવું જાણીને પ્રેમથી પ્રગટ કરે છે. તો એથી શું? દરેક રીતે, ગમે તો દંભથી કે સત્યથી, ખ્રિસ્ત ની વાત પ્રગટ કરવામાં આવે છે; તેથી હું આનંદ પામું છું અને પામીશ. કેમ કે હું જાણું છું કે, તમારી પ્રાર્થનાથી તથા ઈસુ ખ્રિસ્તનાં આત્માની સહાયથી, એ મારા ઉદ્ધારને માટે ઉપયોગી થઈ પડશે, તે હું જાણું છું. એ પ્રમાણે મને વિશ્વાસ, અપેક્ષા તથા આશા છે કે, હું કોઈ પણ બાબતમાં શરમાઈશ નહિ; પણ પૂરી હિંમતથી, હંમેશ મુજબ હમણાં પણ, ગમે તો જીવનથી કે મૃત્યુથી, મારા શરીરદ્વારા ખ્રિસ્તનાં મહિમાની વૃદ્ધિ કરવામાં આવે.

TAM1897 Q1 20.1તો શું લખેલું નથી કે ઈશ્વર એક મૃત્યુ પામેલા માણસનો ઉપયોગ સુસમાચાર અને ઈસુ ખ્રિસ્તના મહિમાને મહાન બનાવવા માટે કરશે? શું તમે ઇચ્છો છો કે તે આ કાર્ય તમારા દ્વારા કરે, જ્યારે તે તમારા જીવંત હોવા કરતાં મૃત્યુ પામ્યા પછી વધુ સારી રીતે કરી શકે? ખરેખર મૃત્યુ પામેલા, પરંતુ તેના માટે જીવંત. તો શું તમે નથી જોઈ રહ્યા કે આ સારા અર્થમાં એક ખ્રિસ્તી ક્યારેય મરતો નથી. “કેમ કે બધા તેમને અર્થે જીવે છે.” “તે માટે ગમે તો આપણે જીવીએ કે મરીએ, તોપણ આપણે પ્રભુના જ છીએ.” શું તમે? જો તમે જીવતા સમયે પ્રભુના છો, તો તમે મૃત્યુ પછી પણ પ્રભુના છો. અને જેમ નિશ્ચિતપણે ઈશ્વર તમને જીવતા સમયે સુસમાચાર પ્રચાર કરવા માટે ઉપયોગ કરે છે, તેમ જ નિશ્ચિતપણે તે તમને મૃત્યુ પછી પણ સુસમાચાર પ્રચાર કરવા માટે ઉપયોગ કરશે. અને તમારું કાર્ય તમારા મૃત્યુ પછી પણ બંધ નહીં થાય. જેમ નિશ્ચિતપણે જ્યારે તમે જીવંત છો ત્યારે તમારું કાર્ય ખ્રિસ્તનું કાર્ય છે, તેમ જ તે તમારા મૃત્યુ પછી પણ ચાલુ રહેશે. તમારો પ્રભાવ અસર કરશે, અને ઈશ્વર તમારા મૃત્યુ પછી તમારા દ્વારા એવા કાર્યો કરશે, જે તે તમે જીવંત હો ત્યારે એટલી સારી રીતે કરી શકતા નથી.

TAM1897 Q1 20.2ધારો કે પાઉલ મૃત્યુ પામે. તે આવું થવાની અપેક્ષા રાખતો હતો. પછીના અધ્યાયની સત્તરમી કલમમાં જુઓ. પરંતુ, આ બધું ધ્યાનમાં રાખીને, તે આખો સમય શું કરી રહ્યો હતો? “તેથી હું આનંદ પામું છું અને પામીશ.”

TAM1897 Q1 20.3“પણ જો હું તમારા વિશ્વાસના અર્પણ તથા સેવા પર રેડાવું પડે તોપણ હું આનંદ કરીશ અને તમારી સર્વની સાથે આનંદ કરીશ.” જ્યારે તેણે કહ્યું, “જો હું તમારા વિશ્વાસના અર્પણ તથા સેવા પર રેડાવું પડે” ત્યારે તેણે કઈ બાબતનો સંદર્ભ આપ્યો? તે દરરોજ આશા રાખતો હતો કે તેને ઈસુ ખ્રિસ્તના વિશ્વાસના બલિદાન તરીકે અર્પણ કરવામાં આવશે. તે આ અંગે શું કરી રહ્યો હતો?—“હું આનંદ કરીશ અને તમારી સર્વની સાથે આનંદ કરીશ.” તેઓએ શું કરવું હતું?—“એમ જ તમે પણ મારી સાથે આનંદમાં સહભાગી બનો.”

TAM1897 Q1 20.4શું તેણે અપેક્ષા રાખી હતી કે જ્યારે તેનું માથું કાપવામાં આવશે ત્યારે ફિલિપ્પીઓ તેની સાથે આનંદ કરશે?—હા; એમણે એમ જ કહ્યું છે. ભાઈઓ, જ્યારે આપણે એ સત્ય સમજીશું કે ખ્રિસ્તીનું કાર્ય મૃત્યુ પછી પણ બંધ થતું નથી, ત્યારે કોઈના મૃત્યુને કારણે શોકના ઠરાવો પસાર કરીને લોકોને મોકલવાની આપણી પ્રવૃત્તિ ઘણી ઓછી થઈ જશે. પ્રભુનો આભાર માનો કે, ભલે તે મૃત્યુ પામ્યો હોય, તેનું કાર્ય ચાલુ જ છે. તેમાં આનંદ કરો—તે મૃત્યુ પામ્યો એ માટે નહીં, પરંતુ એ માટે કે તેનું કાર્ય ચાલુ છે; કે ઈશ્વર તે જીવંત હોત તેના કરતાં આ રીતે તેનો વધુ સારી રીતે ઉપયોગ કરી રહ્યા છે.

TAM1897 Q1 20.5તેથી ઈશ્વરને આવવા દો અને આખું સ્થાન આપો, જેથી આપણે આખા હૃદયથી, આખા આત્માથી, આખા મનથી અને આખી શક્તિથી ઈશ્વરને પ્રેમ કરીએ. મિશનરી બનવું એટલે એ જ છે.

TAM1897 Q1 20.6અને સૌથી પહેલાં, એવા મિશનરી બનવા માટે, “તમારા દેશમાંથી બહાર નીકળો.”

પાદટીપ

પાછા