પ્રથમ મહાન આજ્ઞા

TAM1897 D 279.2પ્રવચન આપવામાં આવ્યું: મંગળવાર સાંજે, ૨ માર્ચ, ૧૮૯૭ General Conference Daily Bulletinમાં છપાયેલ, 5 માર્ચ, 1897, ખંડ 1, નં. 16, પૃ. 279-285.

TAM1897 D 279.3તમે જાણો છો કે પ્રભુએ આ સમય વિશે અને આ સમયે જીવતા લોકો વિશે કહ્યું છે કે, “અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુનો વિશ્વાસ જાળવી રાખે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ). તમે અને હું યોગ્ય રીતે એ લોકો હોવાનો દાવો કરીએ છીએ, અને આપણે એવી સ્થિતિમાં ઊભા છીએ, જ્યાં આપણો દાવો છે કે પ્રભુ આપણા વિશે બ્રહ્માંડને કહી શકે, “અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુનો વિશ્વાસ જાળવી રાખે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ). અને તે એક સત્ય હશે — માત્ર એ માટે નહીં કે તે એમ કહે છે, પરંતુ તે એમ કહેશે કારણ કે તે એક સત્ય છે.

TAM1897 D 279.4આ પાઠ અહીં આ સભાખંડમાં હાજર આપણા સૌ પર સંપૂર્ણપણે લાગુ પડે છે; અને પ્રભુ ઈચ્છે છે કે તે હાલમાં એક સત્ય બની જાય અને સતત સત્ય જ રહે, જેથી તે તેને સમગ્ર વિશ્વમાં અને સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં સતત જાહેર કરી શકે: “અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુનો વિશ્વાસ જાળવી રાખે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ).

TAM1897 D 279.5આ જ છે જેનો આપણે અભ્યાસ કરવાનો છે. આ પાઠોમાં આપણે અભ્યાસ કરીને જાણવું છે કે શું આપણે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓનું પાલન કરીએ છીએ કે નહીં; જેથી પ્રભુ આપણા વિશે કહી શકે, “અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુનો વિશ્વાસ જાળવી રાખે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ).

TAM1897 D 279.6ઈશ્વરની આજ્ઞાઓનું પાલન કરતી વખતે, નિશ્ચિતપણે પ્રથમ આજ્ઞા આવે છે, અને તેનું પાલન નિશ્ચિતપણે આપણે કરવું જ છે. અને અહીં તેનું વચન છે: “પહેલી એ છે કે, ઓ ઇઝરાયલ, સાંભળ, પ્રભુ આપણા ઈશ્વર તે એક જ છે; તારા પૂરા હૃદયથી, તારા પૂરા જીવથી, તારા પૂરા મનથી અને તારા પૂરા સામર્થ્યથી પ્રભુ તારા ઈશ્વર પર તું પ્રેમ કર.”

TAM1897 D 279.7હવે, શું પ્રભુ એ આજ્ઞાના સંદર્ભે તમારા અને મારા વિશે કહી શકે છે, “આ છે જેઓ તેને પાળે છે”?

TAM1897 D 279.8શું પ્રભુએ તમારું આખું હૃદય ધરાવી લીધું છે, એટલું કે તમારું હૃદય તેના સિવાય અને જે કંઈ તેનું છે તે સિવાય બીજી કોઈ વસ્તુ માટે નથી?

TAM1897 D 279.9શું પ્રભુએ તમારો આખો આત્મા સમર્પિત પ્રેમમાં ધારણ કર્યું છે, એટલું કે તમારી કોઈપણ લાગણી એવી નથી કે જે તેની ન હોય?

TAM1897 D 279.10શું પ્રભુએ તમારું આખું મન પોતાના માટે ગ્રહણ કર્યું છે, જેથી તમારા મનમાં કોઈ વિચાર, કોઈ પ્રવૃત્તિ કે કોઈ ભાગ એવો ન રહે જે તેનો ન હોય—પરંતુ બધું જ તેની સેવામાં સમર્પિત હોય? કારણ કે મનથી જ આપણે પ્રભુ, આપણા ઈશ્વરની સેવા કરીએ છીએ. થોડું નહીં, એક ભાગ નહીં, પરંતુ પૂર્ણપણે. જેથી ઈશ્વરનું ન હોય એવી કોઈ પણ બાબતમાં સમર્પિત કરવા કે લગાવવા માટે તમારા મનનો કોઈ ભાગ બાકી ન રહે.

TAM1897 D 279.11શું તમારી તમામ શક્તિ તેની જ છે, એટલી કે ઈશ્વરનું જે છે તેમાં અને તેની સેવામાં વાપરવા સિવાય બીજે ક્યાંય વાપરવા માટે તમારી પાસે કોઈ શક્તિ બાકી નથી?

TAM1897 D 279.12જો આ બધું તમારા વિશે સાચું છે, તો તમારા વિશે ખરેખર કહેવામાં આવ્યું છે, “અહીં તેઓ છે જેઓ આજ્ઞા પાળે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ).

TAM1897 D 279.13“બીજી આજ્ઞા એના જેવી જ છે, એટલે ‘જેવો સ્વયં પર તેવો પોતાના પડોશી પર તું પ્રેમ કર.’” જ્યારે પ્રથમ આજ્ઞા મુજબ ઈશ્વરનો પ્રેમ આપણા હૃદયમાં હોય, ત્યારે આપણા પાડોશીઓને પોતાની જેમ પ્રેમ કરવું પૂરતું સરળ બની જશે.

TAM1897 D 279.14જેમ કે ગયા દિવસે ભાઈ કેલોગની વાતોમાં ચિકાગોના તે નાનકડા છોકરાની વાત ઉઠી, જેણે એક અજાણ્યા માણસ પાસે જઈને કહ્યું, “શું તમને ખબર છે કે તમે દુનિયાના સૌથી મોટા પાપી છો?” અને જ્યારે તે માણસે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે એ કેવી રીતે હોઈ શકે, કહીને કે તેણે ક્યારેય કોઈની હત્યા કરી નથી, ક્યારેય કોઈ મોટો ગુનો કર્યો નથી, ત્યારે નાનકડા છોકરાએ તેને કહ્યું, “સૌથી મોટી આજ્ઞા આ છે, ‘તારા પૂરા હૃદયથી, તારા પૂરા જીવથી, તારા પૂરા મનથી અને તારા પૂરા સામર્થ્યથી પ્રભુ તારા ઈશ્વર પર તું પ્રેમ કર.’ શું તમે એ કરો છો?” તેણે જવાબ આપ્યો, “ના, હું કરતો નથી. હું તો એવું કહી શકતો નથી કે હું એ કરું છું.” “બરાબર,” નાનકડા છોકરાએ કહ્યું, “એ જ આજ્ઞાઓમાં સૌથી મહાન છે. તમે સૌથી મહાન આજ્ઞા ઉલ્લંઘી રહ્યા છો; તો તમે સૌથી મોટા પાપી છો.” માણસે એ સ્વીકાર્યું, અને તે ઈશ્વર તરફ અને સંપૂર્ણ ઉદ્ધાર તરફ દોરાયો. આ તો એકદમ સ્પષ્ટ છે: જેમ કે આ સૌથી મહાન આજ્ઞા છે, જે તેને ઉલ્લંઘે છે તે સૌથી મોટો પાપી છે. શું એ તમે છો?

TAM1897 D 279.15તમે અને હું ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ અને ઈસુના વિશ્વાસનું પાલન કરવાનો દાવો કરીએ છીએ. શું આપણે ઈશ્વરની તમામ આજ્ઞાઓમાંની પ્રથમ આજ્ઞાનું ઉલ્લંઘન કરી રહ્યા છીએ? જો આપણે સૌથી મહાન, એટલે પ્રથમ આજ્ઞાનું પાલન ન કરીએ, તો તેનું ઉલ્લંઘન જ કરીએ છીએ. જો આપણે આ એકનું ઉલ્લંઘન કરીએ, તો આપણે આજ્ઞાઓનું પાલન કરતા નથી; એ નિશ્ચિત છે. તમારે અને મારે હવે અને સદાકાળ માટે નિર્ણય લેવો પડશે કે શું આપણે પ્રભુની સેવા પૂરા હૃદય, પૂરા આત્મા, પૂરા મન અને પૂરી શક્તિથી કરીશું.

TAM1897 D 279.16લખેલું છે, “દેવનું રાજ્ય તમારાં અંદર છે.” જે ક્ષેત્ર આપણી અંદર છે, તે ઈશ્વરનું ક્ષેત્ર છે; જ્યારે મનુષ્યની રચના થઈ ત્યારે તે એવું જ હતું, પરંતુ શત્રુએ ઈશ્વરની જગ્યા પર કબજો કરી લીધો; અને પ્રભુએ મનુષ્યને ફરીથી મુક્ત કર્યું કે તે પસંદ કરી શકે કે ઈશ્વરને તેમના પોતાના રાજ્યમાં પોતાની જગ્યા મળે, કે કબજો કરનારને ઈશ્વરની જગ્યા ઈશ્વરના રાજ્યમાં મળે. તમારા અંદરનું રાજ્ય પ્રભુનું છે. ત્યાં પ્રભુ શાસન કરશે કે શત્રુ, એ નિર્ણય તમારો છે. અને જો તમે પ્રભુને શાસન કરવા માટે પસંદ ન કરો, તો તમે શત્રુને શાસન કરવા માટે પસંદ કરો છો. કોણ શાસન કરશે તે સંપૂર્ણપણે માનવની પસંદગી પર નિર્ભર છે.

TAM1897 D 280.1કોઈકને તો શાસન કરવું જ પડે. મનુષ્યને ઈશ્વરથી સ્વતંત્ર રહીને પોતાનું શાસન કરવા માટે બનાવવામાં આવ્યું નથી. તેને ઈશ્વર સાથે રહીને પોતાનું સાચું વ્યક્તિત્વ પ્રાપ્ત કરવા માટે બનાવવામાં આવ્યો છે, અને ઈશ્વર વિના તે પોતાનું સાચું વ્યક્તિત્વ પ્રાપ્ત કરી શકતો નથી. મનુષ્યને ઈશ્વર સાથે ઊભું રહેવા માટે બનાવવામાં આવ્યું છે. ઈશ્વરનું રાજ્ય તેના અંદર જ હતું. ઈશ્વર તેના અંદર શાસન કરતા હતા. પરંતુ તેણે શેતાનનું અનુસરણ કરીને પોતાની મરજી મુજબ ચાલવાનું શરૂ કર્યું. પરંતુ એક માણસ પોતાની મરજી ત્યારે જ પૂરી કરી શકે છે જ્યારે તે ઈશ્વરનું અનુસરણ કરે. ઈશ્વરનું રાજ્ય તમારા અંદર છે. આપણે પસંદ કરવું જોઈએ કે ઈશ્વર આપણામાં, આપણા હૃદયમાં પોતાના રાજ્યમાં પોતાનું સ્થાન લે. જ્યારે તે પોતાના રાજ્યમાં પોતાનું સ્થાન મેળવી શકશે, ત્યારે તે ત્યાં પોતાનું સ્થાન લેશે અને ત્યાં શાસન કરશે.

TAM1897 D 280.2તમે જાણો છો કે પૃથ્વી પર ઈશ્વરનું રાજ્ય સમુદ્રથી સમુદ્ર સુધી અને નદીથી પૃથ્વીના અંત સુધી ફેલાશે. ઈશ્વરનું રાજ્ય, આ રાજ્ય જે પ્રભુના આગમન સમયે સ્થાપિત થશે, તે આખી દુનિયામાં દરેક ઇંચ, દરેક કણ જમીનને આવરી લેશે. હવે, ઈશ્વરનું રાજ્ય તમારા અંદર છે. શું તમારી અંદરનું તે રાજ્ય, જ્યાં ઈશ્વર શાસન કરે છે, તમારા હૃદયમાંની દરેક જગ્યા, દરેક કણ પર તેનું શાસન ફેલાયેલું છે? શું એવું છે? એ જ પ્રશ્ન છે, અને આ પ્રશ્નો આપણાં માટે એક કરતાં વધુ રીતે છે.

TAM1897 D 280.3હું ફક્ત આજ્ઞા વાંચી રહ્યો છું, અને આજ્ઞા શું કહે છે તેના તરફ તમારું ધ્યાન દોરી રહ્યો છું. અને આ એ માટે છે કે તમે અને હું હંમેશા આ પ્રશ્ન માટે આપણાં મન અને હૃદય ખુલ્લા રાખી શકીએ: શું આ આપણા વિશે સાચું છે, “અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ પાળે છે અને ઈસુનો વિશ્વાસ જાળવી રાખે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ) પૂર્ણ હૃદય, આત્મા, મન અને બળથી?

TAM1897 D 280.4તમારું મન જેના પર સ્થિર રહે છે, જે પર તે અભ્યાસ કરે છે, જે પર તે કાર્ય કરે છે — શું તેમાં ઈશ્વર છે? શું તે ઈશ્વરના મહિમા માટે છે? તમે જે સંશોધન કરી રહ્યા છો, જે અભ્યાસ કરી રહ્યા છો, તમારા મનનો સમગ્ર વિચાર — શું તે માટે છે કે ત્યાં ઈશ્વરની છબી છાપાઈ શકે? શું તે મનમાં ઈશ્વરને વધુ વ્યાપક રીતે શોધવા માટે છે? શું તે તેમને વધુ મહિમા આપવા માટે છે? શું તેઓ તમારા બુદ્ધિશક્તિના પ્રયત્નોમાં પ્રથમ અને સર્વસ્વ છે? શું તમે તેમને પ્રેમ કરો છો, સમગ્ર મનથી તેમની સેવા કરો છો?

TAM1897 D 280.5અને તમારી આખી શક્તિથી. તમે જે ખેતર ખેડો છો, શું તમે તેને ઈશ્વર માટે ખેડો છો? તમે જે રંધો ચલાવો છો, લાકડું સમતલ બનાવવા માટે, શું તમે તે ઈશ્વર માટે કરો છો, જેથી તમને જે કંઈ મળે તે તમારું નહીં, પરંતુ સંપૂર્ણપણે ઈશ્વરનું હોય? શું તમારી શક્તિ એટલી સંપૂર્ણપણે ઈશ્વરને સમર્પિત છે કે તમે જ્યાં પણ તમારો હાથ મૂકો, ત્યાં ઈશ્વરના કાર્ય માટે જ કામ કરો છો?

TAM1897 D 280.6એક વ્યાપક માન્યતા છે કે કોઈ વ્યક્તિને તેના વ્યવસાય કે હાથકામમાંથી છૂટકારો મેળવ્યા વિના પ્રભુના કાર્યમાં કાર્યકર્તા બનવું શક્ય નથી. ઘણા કહે છે, “હું જેમાં છું તેમાંથી બહાર નીકળવા માંગું છું. હું આમાંથી છૂટકારો મેળવવા ઈચ્છું છું. હું આ દુકાનમાંથી બહાર નીકળવા ઈચ્છું છું. હું પ્રભુના કાર્યમાં કાર્યકર્તા બનવા ઈચ્છું છું.” જો તમે જ્યાં છો ત્યાં પ્રભુના કાર્ય માટે કાર્યરત નથી, તો જ્યાં પહોંચવા માંગો છો ત્યાં પણ કાર્યરત નહીં બનશો. જો તમે ખેતર ખેડતાં પ્રભુના કાર્ય માટે કાર્યરત નથી, તો ઉપદેશમંચ પરથી પ્રવચન આપવા પ્રયત્ન કરતા પણ કાર્યરત નહીં બનશો. જો તમે એક લોખંડકાર છો અને દરરોજ એરણ પર કામ કરો છો — જો તમે પ્રભુના કાર્ય માટે એટલી જ પૂર્ણતાથી, એટલી જ ખુલ્લા દિલથી, એટલી જ આખા હૃદયથી કામ ન કરો, જેટલું હું ઉપદેશમંચ પર કરું છું, તો તમે જ્યાં પણ ધાર્મિક પત્રિકાઓ વહેંચતા હોવ, ત્યાં પણ પ્રભુના કાર્ય માટેનો કાર્યકર નહીં બની શકો.

TAM1897 D 280.7આપણા સમક્ષ એક ઉદાહરણ મૂકવામાં આવ્યું છે કે માનવજાતિ શું બની શકે છે; અને ઈસુમાં દરેક વિશ્વાસી શું બનવું જોઈએ. ઈશ્વરનો પુત્ર આ દુનિયામાં આવ્યો હતો તમને અને મને બતાવવા માટે કે આજ્ઞાઓનું પાલન કરવું એટલે શું અને તે કેવી રીતે કરવામાં આવે છે. અને તેણે ઉપદેશ કરતાં આશરે છ ગણો સમય સુથારીકામ કર્યું. બાર વર્ષની ઉંમરથી શરૂ કરીને, જ્યારે તે યૂસફ સાથે સુથારીકામ કરવા લાગ્યો, ત્યારે તે ઘણું કરી શકતો હતો — કારણ કે બાર વર્ષનો છોકરો સુતારની મદદમાં ઘણી બધી કામગીરી કરી શકે છે. તેથી બાર વર્ષની ઉંમરે શરૂ કરીને, તેણે લગભગ ત્રીસ વર્ષની ઉંમરે બાપ્તિસ્મો લીધો અને ઉપદેશ આપવાનું શરૂ કર્યું; એટલે કે અઢાર વર્ષ. આ વર્ષો તેણે સુતારના વ્યવસાયમાં કામ કર્યું. ત્રીસ વર્ષની ઉંમરથી સાડા તેત્રીસ વર્ષ સુધી, તેણે જાહેર સેવામાં ઉપદેશ આપતાં વિતાવ્યા. તેથી તમે જોઈ શકો છો કે તેણે ઉપદેશ આપતાં કરતાં લગભગ છ ગણો લાંબો સમય સુતારના વ્યવસાયમાં કામ કર્યું.

TAM1897 D 280.8હવે, શું તે અઢાર વર્ષ, જ્યારે તેણે સુતારના વ્યવસાયમાં કામ કર્યું, એટલો જ ઈશ્વરનો પુત્ર હતો જેટલો તે સાડા ત્રણ વર્ષ પ્રવચનમાં વ્યસ્ત રહ્યો? — તમે જાણો છો કે તે હતો. જ્યારે તે ત્યાં એક પાટિયું વહેરતો, એક બેંચ બનાવતો અને તેમાં પગ લગાવતો, ત્યારે શું તે મારો અને તમારો તારણહાર એટલો જ હતો, જેટલો તે ક્રૂસ પર હતો? — તમે જાણો છો કે તે હતો. “કારણ કે અમે તેના જીવન દ્વારા બચાવવામાં આવ્યા છીએ.”

TAM1897 D 281.1આ વાત ભૂલશો નહીં કે આ અઢાર વર્ષોના અંતે, જ્યારે તેણે પોતાની સેવાકીય કાર્યોની શરૂઆતમાં અને પોતાની કાર્પેન્ટરીના અંતે બાપ્તિસ્મો લીધો, ત્યારે ઈશ્વરે કહ્યું, “આ મારો વહાલો દીકરો છે, તેના પર હું પ્રસન્ન છું.” તો શું તે અઢાર વર્ષોમાં પણ એટલો જ કાર્યકર ન હતો, જેટલો તે છેલ્લાં સાડા ત્રણ વર્ષોમાં હતો? — તમે જાણો છો કે તે હતો. તો જો તમે એક સુતાર છો, અને ઈસુ ખ્રિસ્તમાં જાહેરપણે વિશ્વાસુ છો, તો શું તમે તેનો અનુયાયી બની શકતા નથી? શું તમારે ત્યાં જ તેના અનુયાયી અને પ્રભુના કાર્યમાં એટલા જ ખરેખર કાર્યકર્તા બનવાનું નથી, જેટલું કે તમે ઉપદેશપીઠ પર હોત? હું એ નથી કહેતો કે તમે હંમેશા સુતાર જ રહેવાના છો. તેણે પણ એવું કર્યું નહોતું. હું એ નથી કહેતો કે તમે હંમેશા લોખંડકાર કે ખેડૂત જ રહેશો; પરંતુ હું કહું છું અને દાવો કરું છું કે જ્યારે તમે એક સુતાર છો, જ્યારે તમે એક લોખંડકાર છો, જ્યારે તમે એક ખેડૂત છો, ત્યારે પણ તમારે આ કાર્યમાં એટલા જ સાચા કાર્યકર્તા બનવાનું છે, જેટલા તમે ક્યારેય પણ, જ્યાં પણ હોવ, હોઈ શકો.

TAM1897 D 281.2આ રીતે ઈસુએ આપણામાંના દરેકને બતાવી દીધું છે કે ખ્રિસ્તી હોવું એટલે શું, અને આપણું જીવન કેવું હોવું જોઈએ, ભલે આપણું મન, હૃદય કે હાથ કોઈપણ કાર્યમાં વ્યસ્ત હોય. જ્યારે તેઓ એક સુતાર હતા, ત્યારે તેમણે પૂરા હૃદય, પૂરા આત્મા, પૂરા મન અને પૂરી શક્તિથી ઈશ્વરને પ્રેમ કર્યો. જ્યારે તેઓ પાટિયાં વહેરતા, જ્યારે તેઓ મેજ બનાવતા, જ્યારે તેઓ દરવાજા બનાવીને લગાવતા, ત્યારે તે બધું ઈશ્વરના મહિમા માટે હતું. ઈશ્વર જ તેના માટે સર્વસ્વ હતા. જ્યારે કોઈ માણસ એક સુતાર તરીકે તેની પાસે આવ્યો, તેને માત્ર એક સુતાર તરીકે જ જોયું; તેને વિશ્વના ઉદ્ધારકર્તા તરીકે નહીં જોયું, — જ્યારે કોઈ માણસ માત્ર એક સુતાર તરીકે તેની પાસે આવ્યો, અને તેની સાથે બેસીને કહ્યું, “મને એક મેજ બનાવવી છે. શું તમે મારા માટે બનાવી શકો?” અને તેણે જવાબ આપ્યો, “તમે કઈ પ્રકારની મેજ માંગો છો?” અને માણસે તેને વર્ણન કર્યું, અને ઈસુએ કહ્યું, “હા, હું તમને બનાવી આપીશ;” જ્યારે ઈસુ મેજ બનાવીને તેને પોતાની પીઠ પર લઈને માણસના ઘરે પહોંચ્યા હતા, અને તેને ઘરમાં લઈ જઈને માણસના ઉપયોગ માટે ત્યાં મૂકી દીધી — આ સમગ્ર વ્યવહારમાં ઈસુ સંપૂર્ણપણે ઈશ્વરના હતા. ઈશ્વર તેના તમામ કાર્યોમાં હાજર હતા. તેણે બનાવેલી મેજની દરેક જોડાણમાં કોઈ તિરાડ નહોતી, કોઈ ધૂળથી ઢંકાયેલું નહોતું, કંઈ પણ છુપાયેલું નહોતું; તે એક ઈમાનદાર મેજ હતી. તે સંપૂર્ણપણે એવી મેજ હતી કે જેને ઈશ્વર મંજૂર કરી શકે.

TAM1897 D 281.3અને જ્યારે તેણે મેજ બનાવવા માટે સોદો કર્યો, ત્યારે તેણે એવો ઈમાનદાર સોદો કર્યો, એવો કે જેને જોઈને ઈશ્વર કહી શકે, “આ એક ઈમાનદાર સોદો છે.” તેણે માણસ પાસેથી એવા કામ માટે યોગ્ય કરતાં વધુ પૈસા માંગ્યા નહોતા. માણસે તેને પૂછ્યું, “શું તમે આવા-આવા પ્રકારની મેજ બનાવશો?” “હું બનાવીશ.” “તે માટે તમે કેટલો ચાર્જ લેશો? — તેની કિંમત કેટલી પડશે?” તે તેની ગણતરી કરતો, અને માણસને કહેતો, “લાકડાનો આટલો ખર્ચ થશે, અને તેને બનાવવામાં એટલો સમય લાગશે, અને મારી મહેનતની કિંમત એટલી છે. શું તમને એવું નથી લાગતું? શું તમને નથી લાગતું કે જેટલો સમય લાગશે, તેની સામે મારી મહેનતની કિંમત એટલી જ હશે?” અને માણસ કહેતો, “હા, હું એમ જ માનું છું. મને લાગે છે કે તે એ બધાના જેટલું જ કિંમતી છે. એ ઈમાનદારી છે. એ એક સ્પષ્ટ સોદો છે.” અને જ્યારે તેણે ટેબલને પોતાની પીઠ પર ઊંચકીને ત્યાં લઈ જઈને નીચે મૂક્યું, ત્યારે તે માણસે તેને સોદા મુજબની રકમ ચૂકવી, અને ઈશ્વર આ આખી લેણદેણ પર નજર કરીને કહી શકતા, “એ ઈમાનદારી છે. કોઈ પણ વ્યક્તિ એથી વધુ કંઈ કરી શકે નહીં.”

TAM1897 D 281.4શું તમે એવા જ સુતાર છો? તમે ખ્રિસ્તી હોવાનો દાવો કરો છો. તમે જે પણ કરો, શું તમે એવા જ કામદાર છો?

TAM1897 D 281.5શું તમે ઈશ્વરને તમારા સમગ્ર હૃદય, સમગ્ર આત્મા, સમગ્ર મન અને સમગ્ર શક્તિથી પ્રેમ કરો છો? તમે જે પણ કરો છો, અથવા જે કરવા માટે બોલાવવામાં આવ્યા છો; તમારા પડોશી સાથે જે પણ વ્યવહાર કરો, તે પડોશી બિનયહૂદી હોય કે ખ્રિસ્તી; શું તે એવી રીતે કરવામાં આવે છે કે ઈશ્વર તેને જોઈને કહી શકે, “ઈશ્વરના રાજ્ય માટે આ પૂરતું સારું છે”? કારણ કે તેમાં તમારું આખું હૃદય, તમારો આખો આત્મા, તમારું આખું મન અને તમારી આખી શક્તિ ઈશ્વરના મહિમા માટે સમર્પિત છે.

TAM1897 D 281.6શું આપણે આજ્ઞાઓનું પાલન કરનારા છીએ કે નહીં? એ જ પ્રશ્ન છે. અને હવે એવો સમય આવી ગયો છે કે આપણે આ વાત એટલી સારી રીતે સમજીએ કે પ્રભુ પોતે પોતાના સંદેશમાં સાક્ષી આપી શકે, “અહીં તેઓ છે જેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞા પાળે છે” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ).

TAM1897 D 281.7હવે, તમે જોઈ શકો છો કે આ આજ્ઞા દરેક વસ્તુના સમગ્ર ક્ષેત્રને આવરી લે છે, અને આપણે વિચારોના સમગ્ર ક્ષેત્રમાં એક પણ એવો વિચાર સ્પર્શી શકતા નથી જેનો સમાવેશ આપણે જે પાઠથી શરૂઆત કરી છે તેમાં ન થતો હોય. તેથી, આપણે આપણા વિચારોમાંની દરેક વસ્તુને, અને જેમાં આપણું મન આમંત્રિત છે તે દરેક વસ્તુને, બધી આજ્ઞાઓમાં પ્રથમ એવા આ શાસ્ત્રના પ્રકાશમાં જોવું જોઈએ.

TAM1897 D 281.8જે પણ કાર્ય માટે આપણને આપણો હાથ લગાવવા બોલાવવામાં આવે છે, તેને આપણે સૌથી મહાન આજ્ઞાના પ્રકાશમાં જોવું જોઈએ. શું એ એવી વસ્તુ છે કે જેમાં હું ઈશ્વરના ભયમાં, પૂર્ણ હૃદય, આત્મા, મન અને શક્તિ સાથે પ્રવેશ કરી શકું? જો એવું નથી, તો શું હું તેને સ્પર્શવા ઈચ્છું? — નહીં. જો તે એવી વસ્તુ છે જેમાં હું મારા સમગ્ર હૃદય, મન, આત્મા અને બળથી, અને ઈશ્વર સાથે જોડાઈ શકતો નથી, તો પછી તેમાં મારું શું કામ? જો ઈશ્વર મારી સાથે ન હોઈ શકે, તો હું આજ્ઞાઓનું ઉલ્લંઘન કરી રહ્યો છું. હું બધું તેના માટે સમર્પિત કરી રહ્યો નથી. મારું સમગ્ર બળ નિષ્ફળ છે જો તે એવી વસ્તુમાં લાગેલું હોય જેમાં તે પ્રવેશી ન શકે, અથવા સ્પર્શી કે મંજૂરી આપી ન શકે, અથવા જેને તે સ્વીકારી ન શકે.

TAM1897 D 282.1મને ખબર છે કે આ સીધું છે, પરંતુ આ તો ખ્રિસ્તી ધર્મ છે. આ તો ખ્રિસ્તી ધર્મ છે, અને તમે અને હું બરાબર એનાથી ઓછી કોઈ પણ બાબતના સોળમા ભાગથી પણ સંતોષ માની શકીએ નહીં. આપણે જે કંઈમાં પ્રવેશીએ તે બધું ઈશ્વરને આપણી સાથે રાખીને જ કરીએ, એનાથી ઓછી આ દુનિયાની કોઈ પણ વસ્તુથી આપણે એક ક્ષણની છાયા જેટલો સમય પણ સંતોષ માનવો નહીં, અને પછી તેને આખા દિલ, આખા આત્મા, આખા મન અને આખી શક્તિથી કરીએ. અને હું તમને કહું છું કે જ્યારે આપણે ત્યાં પહોંચીશું, જો આ ઘરમાંના બધા લોકો હમણાં જ તેને સમર્પિત થઈ જાય અને ત્યાં અડગ રહે, તો આપણે કલ્પના પણ કરી શકતા નથી કે દુનિયામાં ઈશ્વરની કેટલી શક્તિ પ્રગટશે.

TAM1897 D 282.2શરૂઆતથી જ મોટી મુશ્કેલી એ રહી છે કે માનવીઓએ પોતાના હૃદયમાં ઈશ્વરને તે સ્થાન આપવા ઇનકાર કર્યો છે, જે સ્થાન તેના માટે છે. ઈશ્વરે માનવીને એ રીતે જ બનાવ્યો હતો, પરંતુ તેણે બધું બીજું પસંદ કર્યું અને ઈશ્વરને સંપૂર્ણપણે બહાર કાઢી દીધા. ઈશ્વરે તેને તે અંધકારમાંથી મુક્ત કર્યું, પસંદગી કરવાની છૂટ આપી, અને તેને આમંત્રણ આપ્યું કે તે આખા હૃદય, આખા આત્મા, આખા મન અને આખી શક્તિથી ઈશ્વરને પ્રેમ કરશે કે નહીં. તેને ફરીથી ઈશ્વરને તેમનું સ્થાન આપવા માટે મુક્ત કરવામાં આવ્યું; પરંતુ ઘણાએ એ પસંદ કર્યું કે પ્રભુને તેમનું પોતાનું સ્થાન ન મળે, તેથી મહાપ્રલયે તેમને પૃથ્વીની સપાટી પરથી ધોઈ નાખી દીધાં.

TAM1897 D 282.3પછી પ્રભુએ માનવજાતિની ફરીથી શરૂઆત કરી. અને તેણે દરેક પાસેથી માત્ર એટલું જ માંગ્યું કે તેણે પ્રભુ ઈશ્વરને પૂરા હૃદયથી, પૂરા આત્માથી, પૂરા મનથી અને પૂરી શક્તિથી પ્રેમ કરવો, અને પોતાના જેવા જ પોતાના પડોશીને પણ પ્રેમ કરવો. જહાજમાં પ્રવેશ્યા અને બહાર આવ્યા એ આઠ લોકો પાસેથી પણ એટલું જ માંગ્યું હતું. જો પ્રથમ માનવીએ પોતાના સમગ્ર હૃદય, આત્મા, મન અને બળથી ઈશ્વરને પ્રેમ કર્યો હોત, તો પાપ ક્યારેય પ્રવેશી શકતું નહીં.

TAM1897 D 282.4જ્યારે તેણે પાપ કર્યું, અને પ્રભુએ તેને તે દાસત્વમાંથી મુક્ત કર્યું, ત્યારબાદ જો આદમ અને તેના બધા સંતાનોએ ઈશ્વરને પૂર્ણ હૃદય, આત્મા, શક્તિ, મન અને બળથી પ્રેમ કર્યો હોત, તો દુનિયાની સ્થિતિ શું હોત? — તેઓ ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ અને ઈસુના વિશ્વાસનું પાલન કરતા હોત, અને ન્યાયીપણું પૃથ્વી પર એ રીતે છવાયેલું હોત જેમ સમુદ્ર જળોથી ઢંકાયેલું છે. શું એ અશક્ય છે કે શાપના બંદીવાસમાં, પાપી શરીરના બંદીવાસમાં, માનવમાં તે વસ્તુ પૂર્ણ થઈ શકે? શું ઈશ્વર પાપીને માંસમાં પાપની શક્તિમાંથી એટલી મુક્તિ આપી શકે છે કે તે આખા હૃદય, આખા આત્મા, આખી શક્તિ, આખા મન અને આખી તાકાતથી ઈશ્વરને પ્રેમ કરી શકે? — હા. જો માણસોએ ઈશ્વરમાં વિશ્વાસ કર્યો હોત, અને ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ અને ઈસુના વિશ્વાસનું પાલન કર્યું હોત, તો પાપી માંસના બંધનમાં હોવા છતાં, પાપ ધરતીને આજે જેવી છે તેવી રીતે શાપિત કરી શકતું નહીં. એ જ સત્ય છે, કારણ કે એ જ ખ્રિસ્તી ધર્મ છે. તો, હવે તમે જોઈ શકો છો કે પ્રભુ આપણમાં જે કંઈ ઈચ્છે છે, આદમના પાપ પછીથી માનવમાં જે કંઈ ઈચ્છતા આવ્યા છે, તે એ જ હતું અને છે કે, તેણે ઈશ્વરની આજ્ઞાઓ અને ઈસુના વિશ્વાસનું પાલન કરવું જોઈએ. અને બધી આજ્ઞાઓમાં પ્રથમ છે, ‘તારા પૂરા હૃદયથી, તારા પૂરા જીવથી, તારા પૂરા મનથી અને તારા પૂરા સામર્થ્યથી પ્રભુ તારા ઈશ્વર પર તું પ્રેમ કર.’

TAM1897 D 282.5રોમનોને પત્ર 1:21 માં કહેવામાં આવ્યું છે કે શરૂઆતમાં “તેઓએ ઈશ્વરને ઓળખ્યા.” જુઓ: માનવ તેના જીવનની શરૂઆતમાં ઈશ્વરને ઓળખતો હતો. આદમ શરૂઆતમાં ઈશ્વરને ઓળખતો હતો, પરંતુ તેણે આ જ્ઞાન જાળવી રાખ્યું નહોતું. જ્યારે આદમે પાપ કર્યું અને ફરીથી શરૂ થયો, ત્યારે તેણે ઈશ્વરને ઓળખ્યા. જ્યારે પૂર પછી માનવજાતે ફરીથી શરૂઆત કરી, ત્યારે તેણે શરૂઆતમાં ઈશ્વરને ઓળખ્યા; એટલે કે માનવજાત હંમેશા ઈશ્વરથી દૂર થઈ ગઈ છે. વિશ્વ એટલું પાપી હતું, એટલું પાપી છે, અને એટલું પાપી રહેશે, કારણ કે તેણે ઈશ્વરને ઓળખ્યા અને તેમને નકારી દીધા, અને એ માટે નહીં કે તેણે ઈશ્વરને ઓળખ્યા નહોતા. તેથી વિશ્વ અંધકારને કારણે દુષ્ટતામાં નથી; વિશ્વ દુષ્ટતાને કારણે અંધકારમાં છે.

TAM1897 D 282.6વિશ્વ પ્રકાશથી શરૂ થયું; અને અંધકાર આવ્યો છે, તે માનવજાતિની પસંદગીને કારણે છે; “ઈશ્વરને ઓળખીને તેઓએ તેમને ઈશ્વર તરીકે મહિમા આપ્યો નહિ કે આભાર માન્યો નહિ, પણ તેઓના તર્કવિર્તકોમાં મૂર્ખ બન્યા અને તેઓનાં નાસમજ મન અંધકારમય થયાં. પોતે બુદ્ધિવાન છીએ એવો દાવો કરતાં તેઓ મૂર્ખ થયા; તેઓએ અવિનાશી ઈશ્વરના મહિમાના બદલામાં નાશવંત મનુષ્ય, પક્ષી, ચોપગા પ્રાણીઓ અને પેટે ચાલનારાંના આકારની મૂર્તિઓ બનાવી.”

TAM1897 D 282.7હવે ધ્યાન આપો; શું પહેલું? — તેઓ ઈશ્વરને ઓળખતા હતા; પરંતુ તેમણે તેને ઈશ્વર તરીકે મહિમા આપ્યો નહોતો; તેમણે પોતાની અંદર તેને તે સ્થાન આપ્યું નહોતું જે તેના માટે છે. તેમણે ઈશ્વરનો મહિમા કર્યો નહોતો, — તેને માનવને પ્રગટાવ્યો નહોતો, તેને પૃથ્વી પર પ્રગટ કર્યો નહોતો; કારણ કે ઈસુએ કહ્યું, ‘મેં પૃથ્વી પર તમારો મહિમા કર્યો છે,’ અને તે માંસમાં પ્રગટ થયેલા ઈશ્વર હતા. જેઓ ઈશ્વરને ઓળખતા હતા, તેઓ ઈશ્વરને શરીરમાં પ્રગટ થવા દેતા નહોતા. તેઓ કૃતજ્ઞ નહોતા. પછી તેઓ પોતાની કલ્પનાઓમાં નિરર્થક બની ગયા; પછી તેમના મૂર્ખ હૃદય અંધકારમય બની ગયા; પછી તેમના અંધકારમાં તેઓ પોતાને વિદ્વાન હોવાનો દાવો કરતા. તે બુદ્ધિમત્તા મૂર્ખતા હતી, અને પછી તેઓ મૂર્તિઓ બનાવતા.

TAM1897 D 282.8આથી તમે જોઈ શકો છો કે, મનુષ્યની મૂર્તિપૂજામાં તેની આંખો સામે જે મૂર્તિ મૂકવામાં આવે છે, તે ફક્ત મૂર્તિપૂજાનું બાહ્ય પ્રદર્શન છે, તેની બાહ્ય રજૂઆત છે. મૂર્તિપૂજા તો પહેલેથી જ હૃદયમાં ઊંડે વસેલી છે, અને તે બહાર આવવા માટે અનેક પગલાંઓ ભરી રહી છે. તે વિશે વિચાર કરો. મૂર્તિપૂજા ક્યાંથી શરૂ થાય છે? — હૃદયમાં. આ પ્રક્રિયામાં મૂર્તિપૂજા ક્યાંથી શરૂ થાય છે? — જ્યારે તેઓએ ઈશ્વરને ઓળખ્યા, ત્યારે તેમણે તેને ઈશ્વર તરીકે મહિમા ન આપ્યો; બસ ત્યાંથી જ બધું શરૂ થાય છે. તો પછી, ઈશ્વરના જ્ઞાન અને મૂર્તિપૂજા વચ્ચે કોઈ મધ્યમ માર્ગ છે?

TAM1897 D 283.1હવે ધ્યાનથી વિચાર કરો. તેઓ ઈશ્વરને ઓળખતા હતા, અને, “અનંતજીવન એ છે કે તે તમને … ઓળખે.” ઈશ્વરનું જ્ઞાન જ શાશ્વત જીવન છે; આ તો નિશ્ચિત છે. તેઓ ખરેખર ઈશ્વરને ઓળખતા હતા; ઈશ્વરના જ્ઞાનમાં તેમને શાશ્વત જીવન હતું. એ લખેલું છે. પરંતુ તેઓ મૂર્તિપૂજામાં પડી ગયા. ઈશ્વરના જ્ઞાનથી મૂર્તિપૂજામાં પહોંચવા માટે તેમણે કેટલા પગલાં લીધા? — ફક્ત એક. તો, ઈશ્વરને આખા હૃદયથી, આખા સામર્થ્યથી, આખા મનથી અને આખી શક્તિથી પ્રેમ કરવાની સ્થિતિમાંથી મૂર્તિપૂજામાં પહોંચવા માટે કેટલા પગલાં લેવા પડે? — ફક્ત એક. તો, જો હું ઈશ્વરને મારા આખા દિલ, આખા આત્મા, આખા મન અને આખી શક્તિથી પ્રેમ ન કરું, તો હું શું છું? — એક મૂર્તિપૂજક.

TAM1897 D 283.2કદાચ મારી સામે કોઈ કોતરેલી મૂર્તિ નથી. આ લોકો પાસે શરૂઆતમાં એવી મૂર્તિ નહોતી. પરંતુ તેમના મનમાં એક છબી, એક કલ્પના હતી, અને જ્યારે તેમણે પોતાની કોતરેલી મૂર્તિ બનાવી, ત્યારે તે તેમના મનમાં પહેલેથી જ રહેલી કલ્પનાનું આંખો સામે દેખાતું પ્રતિનિધિત્વ માત્ર હતી. જેણે પ્રથમ મૂર્તિ બનાવી, તેના મનમાં તેને બનાવતા પહેલાં જ તેની કલ્પના હતી. મૂર્તિ બનાવનાર પ્રથમ માણસના મનમાં એવી કલ્પના હતી કે તે તેનો દેવ બનશે, અને એ કલ્પના લાકડું કે પથ્થરથી મૂર્તિ બનાવતા પહેલાં જ તેના મનમાં હતી. તો, જે પથ્થરની મૂર્તિ તેણે પોતાની આંખો સામે મૂકી, તે ફક્ત એક બાહ્ય સ્વરૂપ હતું, જે તેણે પોતાના મનમાં પહેલેથી જ રહેલા દેવતાનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા માટે બનાવ્યું હતું. તો શું એ કોતરેલી મૂર્તિ બનાવતા પહેલાં તેની પાસે કોઈ દેવ હતો? — હા. તે ક્યાં હતું? — તેના હૃદયમાં.

TAM1897 D 283.3તેઓ પોતાની કલ્પનાઓમાં નિરર્થક બની ગયા. કોની કલ્પનાઓ? — તેમની પોતાની. અહીં છે એક માણસ જે કંઈક કલ્પના કરી રહ્યો છે; તે પોતાની કલ્પનાની એક છબી બનાવે છે, અને તેને પોતાની આંખો સામે, પોતાની બહાર મૂકે છે. કલ્પના એટલે માત્ર માનસિક છબી-રચના. અને પથ્થરમાંની મૂર્તિ તો હૃદયમાં થતી છબી-રચનાનું જ સ્પર્શ્ય રૂપ છે. મૂર્તિ સૌપ્રથમ ક્યાં બનાવાઈ? — તેના મનમાં; તેની પોતાની કલ્પનામાં, તેના પોતાના વિચારમાં. પરંતુ જ્યારે તે ઈશ્વરથી અલગ થયો, ત્યારે ત્યાં કોણ હતું? — શેતાન અને તે પોતે સિવાય બીજું કોઈ નહોતું. તો, તેના વિચારો ક્યાંથી આવી શકે? — ફક્ત તે પોતે અને શેતાન તરફથી.

TAM1897 D 283.4તો, તમે સ્પષ્ટપણે જોઈ શકો છો કે મૂર્તિપૂજા હૃદયમાં જ છે; કલ્પના, છબી, બહારની છબી દેખાવાના પહેલાં જ ત્યાં હાજર હોય છે. ભલે તેનો દેવ સૂર્ય, ચંદ્ર કે તારાઓ હોય, આ કલ્પના, તેની વિચારધારા, તેની કલ્પનાશક્તિ, તેને સૂર્ય, ચંદ્ર અને તારાઓમાં બાહ્ય સ્વરૂપ આપે તે પહેલાં જ ત્યાં હાજર હોય છે.

TAM1897 D 283.5મૂર્તિપૂજામાં જે કંઈ દેખાય છે તે બધું ફક્ત હૃદયમાં રહેલી વસ્તુનું પ્રતિબિંબ છે. અને ઈશ્વર હૃદયમાં હોવા જોઈએ, પૂર્ણ હૃદય, પૂર્ણ આત્મા, પૂર્ણ મન અને પૂર્ણ શક્તિ સાથે, નહીં તો ત્યાં મૂર્તિપૂજા છે. કોઈ મધ્યમ માર્ગ નથી.

TAM1897 D 283.6વાસ્તવમાં, પૂર પછી, જ્યારે માનવીઓએ પ્રથમવાર સાચા ઈશ્વરને છોડીને પોતાના દેવતાઓ બનાવ્યા — ત્યારે તેમણે આ દેવતાઓને પોતાના માટે ઈશ્વરની જગ્યાએ સ્વીકાર્યા, જે દર્શાવે છે કે જ્યારે તેઓ ઈશ્વરને ઓળખતા હતા, ત્યારે તેમણે તેને પોતાના એકમાત્ર શાસક તરીકે સ્વીકાર્યો હતો. જ્યારે હું ઈશ્વરને મારા સમગ્ર હૃદય, સમગ્ર આત્મા, સમગ્ર મન અને સમગ્ર શક્તિથી પ્રેમ કરું છું, ત્યારે મારા ઈશ્વર એકમાત્ર કોણ હશે? — ઈશ્વર. મારા પર સત્તા ધરાવનાર એકમાત્ર કોણ હશે? — ઈશ્વર. મારા પર એકમાત્ર કોણનો અધિકાર હશે? — ઈશ્વર. શું તે યોગ્ય અધિકાર ચલાવવા સક્ષમ છે? — હા. શું તે માનવને યોગ્ય માર્ગે રાખી શકે છે? — હા. જ્યારે કોઈ માણસ ઈશ્વરને પોતાના સમગ્ર હૃદય, આત્મા, મન અને શક્તિથી પ્રેમ કરે છે, ત્યારે તેને દુનિયામાં યોગ્ય માર્ગે રાખવા માટે કોઈ બીજા કાયદા કે અધિકારની જરૂર નથી. તેનો શાસક કોણ છે? — ઈશ્વર. અને જ્યારે આપણે ઈશ્વરને સર્વોચ્ચ પ્રેમ કરીએ છીએ, ત્યારે શું ઈશ્વર શાસન કરવા સક્ષમ છે? — હા. પરંતુ, જ્યારે માણસ ઈશ્વરને છોડી દે છે અને મૂર્તિપૂજામાં પડે છે, ત્યારે શું તે પોતાનું શાસન કરવા સક્ષમ છે? — નહીં.

TAM1897 D 283.7હવે પૂર પછી, જ્યારે તેઓ હજી પણ ઈશ્વરને ઓળખતા હતા, ત્યારે તેમણે તેમને તેમના એકમાત્ર રાજા અને શાસક તરીકે સ્વીકાર્યા. તેમનો કોઈ બીજો શાસક નહોતો. જ્યારે તેઓ પ્રથમ વખત ઈશ્વરથી વિમુખ થયા, અને તેમની જગ્યાએ અન્ય દેવતાઓને બેસાડ્યા, — મારો અર્થ છે શરૂઆતમાં, જ્યારે તેઓ ઈશ્વરથી દૂર ગયા, અને ઈશ્વરની જગ્યાએ અન્ય દેવતાઓને બેસાડ્યા — ત્યારે તેમણે તે અન્ય દેવતાઓને શાસક તરીકે સ્થાન ધારણ કરવા દીધું. તેઓએ જાહેર કર્યું કે આ દેવતાઓ તેમના શાસકો હતા. તેઓ પાસે રાજાઓ નહોતા; લોકો હજી પોતાને શાસક તરીકે સ્થાપિત કરવાનો દાવો કરતા નહોતા. લોકો દાવો કરતા કે દેવતાઓ જ રાજાઓ છે; અને સત્તામાં રહેલા માણસો ફક્ત દેવતાઓના પ્રતિનિધિઓ જ હતા, જ્યારે વાસ્તવિક રાજાઓ તો દેવતાઓ જ હતા.

TAM1897 D 283.8આનો પુરાવો તમને “Empires of the Bible,” પાનું 50 પર મળશે. અહીં બાબિલોનિયામાં મળેલી પ્રથમ નોંધો છે, જ્યાં માનવજાતે શરૂઆત કરી, અને જ્યાં ભાષાઓનો ગોટાળો થયો — જ્યાં માનવજાત ઈશ્વરને ભૂલી ગઈ. હું વાંચું છું:—

TAM1897 D 284.1પોતાના રાજા નિનરિદુને, રિદુના ઉપરાજ્યપાલ, નિનરિદુના સેવક અને પ્રિયપાત્ર ઇડાડુના રક્ષણ માટે.

TAM1897 D 284.2અહીં શાસક ઇડાડુએ પોતાના દેવને લખેલા શિલાલેખમાં સ્વીકાર્યું કે તે ફક્ત તેના દેવનો ઉપરાજ્યપાલ છે. તેણે રાજા હોવાનો દાવો કર્યો નહોતો. આથી તમે જોઈ શકો છો કે દેવ જ આ માણસનો રાજા હતો. દેવને લોકોનો રાજા માનવામાં આવતો, અને સત્તામાં રહેલો આ માણસ ફક્ત દેવનો ઉપરાજ્યપાલ કે લેફ્ટિનેન્ટ જ હતો.

TAM1897 D 284.3આ દર્શાવે છે કે ઈશ્વરને યોગ્ય શાસક તરીકે ઓળખવાની જાણકારી એટલી તાજી હતી કે કોઈ પણ માણસ પાસે પોતાને રાજા જાહેર કરવાની હિંમત નહોતી. શું તમે એ જોઈ રહ્યા છો? ધ્યાનથી વિચાર કરો. જ્યારે ઈશ્વર એકમાત્ર શાસક હતા, ત્યારે સ્વાભાવિક રીતે તેઓ જ તેમના એકમાત્ર રાજા હતા; પરંતુ જ્યારે તેઓએ ઈશ્વરથી મોઢું ફેરવીને બીજા દેવતાઓને સ્વીકાર્યા, ત્યારે સાચા ઈશ્વર વિશેની તેમની જાણકારી એટલી તાજી, તેમનો સંબંધ એટલો નવો હતો કે જ્યારે તેમણે ઈશ્વરની જગ્યાએ બીજા દેવતાઓને મૂકીને આ ખોટા દેવતાઓને પોતાના રાજા તરીકે સ્થાપ્યા — ત્યારે કોઈ માણસમાં રાજાનો ખિતાબ લેવાની હિંમત નહોતી; પરંતુ તેઓ એ દેવતાના ઉપરાજ્યપાલ તરીકે ઓળખાવાનું પસંદ કરતા, જે ખરેખર સાચો રાજા હતો. હું ફરીથી કહું છું. ખરા ઈશ્વરને એકમાત્ર રાજા તરીકે ઓળખવાની જાણકારી આ લોકોના મનમાં એટલી તાજી હતી કે હજુ સુધી કોઈએ પણ રાજાનો ખિતાબ લેવાનો હિંમત નહોતો. ઈશ્વરને એકમાત્ર રાજા અને શાસક તરીકે યાદ કરવાની તેમની સ્મૃતિ એટલી સ્પષ્ટ હતી કે કોઈ પણ માણસ માટે રાજાનો ખિતાબ લેવું ઈશ્વરને સિંહાસનથી ઉતારવાની કોશિશ જેવી લાગે.

TAM1897 D 284.4હું આ જ ભૂમિમાંથી, એ જ સમયની એક બીજો શિલાલેખ વાંચીશ:—

TAM1897 D 284.8અહીં એક માણસ છે જેણે પોતાના દેવના સન્માનમાં એક મકાન બનાવ્યું. આ માણસ કહે છે કે તે આ દેવનો ઉપરાજ્યપાલ છે, જે રાજા છે. આ માણસ ગુદેયા રાજા હોવાનો દાવો નથી કરતો. તે સત્તામાં છે, પરંતુ રાજા હોવાનો દાવો નથી કરતો. રાજા કોણ છે? — તેનો દેવ. આ તમને ફરીથી બતાવે છે કે સાચા ઈશ્વરની એકમાત્ર રાજા તરીકેની કલ્પના તેમના મનમાં એટલી તાજી હતી કે તેઓ ઈશ્વરથી અને ઈશ્વરને માત્ર રાજા અને શાસક તરીકે જોવાની કલ્પનાથી એટલા દૂર તો ગયા નહોતા કે ઈશ્વરના રાજત્વની કલ્પનાને બાજુમાં મૂકીને કોઈ માણસને રાજાનો ખિતાબ આપવા તૈયાર થાય.

TAM1897 D 284.9એ. એફ. બેલેન્જર. — તો, સત્તાના પદે આવેલા એ માણસે પોતાને તેના દેવનો ઉપરાજ્યપાલ હોવાનો દાવો કર્યો, રાજા નહીં?

TAM1897 D 284.10હા. હજી સુધી કોઈ રાજાઓ નહોતા. આપણે માનવને રાજા તરીકે નથી કહી રહ્યા. માનવજાતિમાં હજી સુધી કોઈ રાજાઓ નહોતા. સત્તાના પદે લોકો હતા. એક માણસ બીજાઓ પર શાસન કરતો. તેની પાસે શક્તિ હતી, પરંતુ તે પોતાને રાજા કહેતો નહોતો. તેને રાજા તરીકે ઓળખવામાં આવતું નહોતું, અને તે હજી પોતાને રાજાનો ખિતાબ આપવા તૈયાર નહોતો. કેમ? — કારણ કે તે હજી સાચા ઈશ્વર, એકમાત્ર યોગ્ય રાજા, એ વિચારથી એટલો દૂર નહોતો ગયો કે તેમાં એટલી હિંમત કે દુષ્ટ સાહસ હોય કે તે કોઈપણ દેવત્વની રાજા તરીકેની કલ્પનાને બાજુમાં મૂકી પોતાને રાજા જાહેર કરે.

TAM1897 D 284.11આ તે જમીનમાં મળી આવેલા સૌથી પ્રાચીન રેકોર્ડ્સ છે. તમે જોઈ શકો છો કે તે ખરેખર સૌથી પ્રારંભિકમાંના છે. આ એ સમયના રેકોર્ડ્સ છે જ્યારે લોકોએ રાજાનો ખિતાબ પણ લીધો નહોતો, અને જ્યારે તેઓ સાચા ઈશ્વરને રાજા તરીકે માનતા.

TAM1897 D 284.12પરંતુ અહીં તેના કરતાં થોડી વધુ જૂની એક નોંધ છે, જે બાબિલના બુરજ પર ભાષાઓના ગૂંચવણ વિશે કહે છે. “Empires of the Bible”ના ચોથા પાના પર તમને ભાષાઓની ગૂંચવણ વિશે બાઇબલનું વર્ણન મળે છે. આ તે લોકો દ્વારા લખાયેલું વર્ણન છે જેમની વચ્ચે ભાષાઓની ગૂંચવણ થઈ હતી. બાઇબલમાં તમને તેના વિશે પ્રભુની નોંધ મળે છે. બાબિલના ખંડેરમાં દફન થયેલી અને શોધાઈ આવેલી ઈંટો પરના આ શિલાલેખમાં, તમને તેમણે આપેલું વર્ણન મળે છે. તમે તેને બાઇબલમાં, ઉત્પત્તિના અગિયારમા અધ્યાયમાં આવેલા વર્ણનની બાજુમાં મૂકી શકો છો, અને તમે બંને બાબતોને એકદમ સમાન જોઈ શકશો. આ અંગે તેમણે જે કહ્યું તે અહીં છે:—

TAM1897 D 284.14આ સૌથી પ્રાચીન વર્ણનોમાંનું એક છે. આ અન્ય વર્ણનો તેની બાજુમાં છે. પરંતુ આ અન્ય સ્રોતો દર્શાવે છે કે એક સમય હતો જ્યારે માનવજાતિમાં હજી કોઈ રાજા નહોતો; સત્તાધારી વ્યક્તિ ‘રાજા’નો ખિતાબ લેવા તૈયાર નહોતો; તેનો દેવ જ તેનો રાજા હતો; અને સાચા ઈશ્વરને રાજા માનવાની કલ્પના એટલી તાજી હતી કે તે પોતાને રાજા કહેવા માટે હિંમત પણ નહોતો કરતો. સાચા ઈશ્વર વિશેની તેની કલ્પનાને જોતાં, હજી પણ પોતાને રાજા કહેવો એ તેને સત્તાનો અતિશય અનધિકૃત કબજો લાગતો હતો.

TAM1897 D 285.1એ નિમ્રોદ પહેલાંની વાત હતી. નિમ્રોદ એ પહેલો માણસ હતો જેણે ‘ઈશ્વર રાજા છે’ એ વિચાર સામે ‘રાજા’નો ખિતાબ લેવાનો સાહસ કર્યું. તેથી હું “Empires of the Bible”ના પૃષ્ઠ પચાસ પર આગળ વાંચું છું—

TAM1897 D 285.2નિમ્રોદ આ સાહસિક માણસ હતો. તેના નામનો અર્થ બળવો અને ઘમંડી તિરસ્કાર થાય છે અને, ગેસેનિયસ અનુસાર, તે ‘અત્યંત અધર્મી બળવાખોર’નો સમાનાર્થી છે. અને “તે પૃથ્વી પર એક શક્તિશાળી પુરુષ બન્યો.” અથવા, બીજા અનુવાદ મુજબ, તે “પૃથ્વી પરનો પ્રથમ શક્તિશાળી પુરુષ.”

TAM1897 D 285.3નિમ્રોદ એ પહેલો માણસ હતો જેણે પોતાને માટે ‘રાજા’નો ખિતાબ લીધો; રાજાત્વની સત્તા ધારણ કરી અને ખુલ્લેઆમ ‘રાજા’ તરીકે ઓળખાવ્યો. અને તેનું નામ એ જ અર્થ ધરાવે છે જે તે લોકોમાં, જેમના પર તેણે પોતાને રાજા તરીકે સ્થાપ્યો, તે પદવીનો અર્થ હતો.

TAM1897 D 285.4હવે, આ મારી વાત નથી, પરંતુ આ વિષય પરના એક નિષ્ણાતનું નિવેદન છે, જે કહે છે:—

TAM1897 D 285.5નિમ્રોદના રાજ્યની સ્થાપના સાથે, સમગ્ર પ્રાચીન વિશ્વે એક નવા ઐતિહાસિક તબક્કામાં પ્રવેશ કર્યો. પૂર્વીય પરંપરા, જે આ યોદ્ધાને રાજાનો તાજ પહેરનાર પ્રથમ માનવી તરીકે રજૂ કરે છે, તે એક નવા વસ્ત્રના શણગાર અપનાવવાના, અથવા તો એક પ્રાંત પર વિજય મેળવવાના કરતાં પણ વધુ મહત્વપૂર્ણ તથ્ય તરફ સંકેત કરે છે. તેના શાસનકાળે વિશ્વમાં શાસક અને શાસિત વચ્ચેના સંબંધોની એક નવી પ્રણાળી રજૂ કરી. પૂર્વના શાસકોનો અધિકાર કુટુંબબોધની લાગણી પર આધારિત હતો, અને વડાનું પ્રભુત્વ પિતૃત્વ નિયંત્રણનું પ્રતિબિંબ હતું. નિમ્રોદ, તેના વિરુદ્ધ, એક પ્રદેશનો માણસો પર પણ તે ફક્ત એટલા માટે શાસન કરતો હતો કે તેઓ તે પ્રદેશના રહેવાસી હતા, વ્યક્તિગત બંધનોને ધ્યાનમાં લીધા વિના. અત્યાર સુધી કુળો — વિસ્તૃત કુટુંબો — સમાજ હતાં; હવે એક રાષ્ટ્ર, એક રાજકીય સમુદાય — રાજ્ય હતું. આગળથી વિશ્વનો રાજકીય અને સામાજિક ઇતિહાસ જો વિરોધી દિશામાં નહીં તો પણ, અલગ છે. — Empires of the Bible, પૃ. 51.

TAM1897 D 285.6તો, રાજ્યનો ઉદ્ભવ શું હતો?