મિસર અને ઇઝરાયલ

TAM1897 Q1 20.8ગુરુવાર સાંજે, ૪ માર્ચ, ૧૮૯૭ના રોજ આપેલું પ્રવચન General Conference Bulletin, પ્રથમ ત્રિમાસિક, 1897, ખંડ 2, નં. 1, પૃ. 20-26 માં છાપેલું.

TAM1897 Q1 20.9આપણા પ્રથમ પાઠે આપણને રાજ્યની ઉત્પત્તિ અંગે શીખવ્યું; ઇતિહાસમાં પ્રથમ રાજ્યની સ્થાપના. આપણા બીજા પાઠે આપણને ઇતિહાસમાં ચર્ચ અને રાજ્યના વિભાજનનું પ્રથમ ઉદાહરણ આપ્યું. તે પ્રારંભિક સમયે પ્રભુએ સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવ્યું કે ચર્ચ અને રાજ્ય વચ્ચે વિભાજન કેટલું પૂર્ણ હોવું જોઈએ. આજે રાત્રે આપણે આ બંનેને અનુસરવાના છીએ, જ્યાં સુધી તેઓ ફરી એક જ ભૂમિમાં એકઠા ન થાય.

TAM1897 Q1 20.10નિમ્રોદ કૂશનો પુત્ર હતો; તે કૂશ દેશમાં વસતો હતો; કૂશ હામનો પુત્ર હતો; અને મિસર હામની જમીન હતી. આ રીતે આપણે નિમ્રોદની વંશાવળી સીધા મિસર સુધી શોધી શકીએ છીએ; અને તેના ઉદાહરણને પણ મિસર સુધી શોધી શકીએ છીએ. જોકે નિમ્રોદ રાજાનો તાજ પહેરવાનો પ્રથમ માણસ હતો, પ્રથમ એવો વ્યક્તિ જેણે ‘રાજા’નું બિરુદ ધારણ કરીને પોતાના શાસનનો દાવો કર્યો, છતાં મિસરમાં નિમ્રોદનું આ ઉદાહરણ તેના તમામ તબક્કાઓમાં સૌથી સંપૂર્ણપણે અનુસરવામાં આવ્યું અને સૌથી પૂર્ણપણે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું.

TAM1897 Q1 20.11નિમ્રોદના સમય પછી સુધી મિસરમાં કોઈ રાજા નહોતો; જ્યાં સુધી તેણે રાજાનું પદ અને અધિકાર હડપ્યો નહોતો. કારણ કે, તમને યાદ છે, જ્યારે નિમ્રોદે આવું કર્યું, ત્યારે તે ઈશ્વરની વિરુદ્ધ, લોકોની ઈશ્વર વિશેની કલ્પનાની વિરુદ્ધ, અને તેમના વિશેના તેમના જ્ઞાનની વિરુદ્ધ હતું. તે સમયે લોકો જાણતા હતા કે આમાં, નિમ્રોદ ઈશ્વરનું સ્થાન લઈ રહ્યો હતો; અને તેનું નામ તે સમયે આ કૃત્ય અંગેના પ્રચલિત દૃષ્ટિકોણોને સૂચવે છે. મિસરમાં પણ એ જ પ્રક્રિયા અપનાવવામાં આવી. મિસરના દસ્તાવેજો સાક્ષી આપે છે કે મિસરના પ્રથમ શાસકો દેવતાઓ હતા, ત્યારબાદ અર્ધદેવતાઓ, અને ત્યારબાદ માનવ રાજાઓ.

TAM1897 Q1 20.12આથી તમે જોઈ શકો છો કે તે દેશમાં પ્રક્રિયા શિનઆરમાં જેવી જ હતી. મિસરમાં રાજાએ ઇરાદાપૂર્વક અને જાહેરપણે, પોતાની તરફથી, લોકો માટે દેવનું સ્થાન ધારણ કર્યું. લોકોએ તેને એવો જ માન્યો. સૂર્ય દેવ હતો; મિસરનો રાજા સૂર્યનો પુત્ર હતો. તે લોકો માટે દેવ હતો. લોકો તેના શ્વાસ પર જીવતા. તે તેમના જીવનનો શ્વાસ હતો. તેમના આત્માઓ તેમને તેની પાસેથી મળતા હતા. તેઓ માટે તે “જીવનદાયક, સદાકાળના સૂર્ય સમાન” હતો. (જુઓ “Empires of the Bible,” અધ્યાય 7, પેરાગ્રાફ 27, 38, 43, 44, 49, 64, 71-83, 96, 102; અધ્યાય 14, પેરાગ્રાફ 15, 16.) આ રીતે મિસરમાં રાજા માત્ર દેવનો પ્રતિનિધિ કે ઉપરાજ્યપાલ જ નહોતો; તે દેવનું મૂર્ત સ્વરૂપ હતો. દેવનું જીવન રાજામાં વસતું હતું, અને રાજા દ્વારા લોકો સુધી પહોંચતું હતું. આ રીતે રાજા લોકો માટે જીવન હતો, કારણ કે તેમાં મહાન સર્વવ્યાપી દેવ સૂર્યનું પ્રતિનિધિત્વ થતું હતું. દેવનો એવો કોઈ પણ ગુણધર્મ નહોતો જે રાજા લોકોને દર્શાવતો ન હોય. પ્રાચીન મિસરમાં રાજશાહી અને શાસનની વ્યવસ્થા આવી હતી.

TAM1897 Q1 21.1હવે ખાલદી દેશમાં પાછા જાઓ, જ્યારે ઈશ્વરે ચર્ચને રાજ્યથી અલગ કર્યું, જેમ આપણે અગાઉના પાઠમાં વાંચ્યું, જ્યારે તેમણે ઇબ્રાહિમને કહ્યું, “તું તારો દેશ, તારા સગાંઓ અને તારા પિતાના કુટુંબને છોડીને, જે દેશ હું તને બતાવું ત્યાં જા.” અને ધ્યાનમાં રાખો કે ઇબ્રાહિમ પોતાના છેલ્લા બાકી રહેલા સંબંધીથી પણ અલગ થયા પછી જ પ્રભુએ તેને તે ભૂમિ બતાવી. ઇબ્રાહિમ પહેલાં પોતાના દેશથી, પછી પોતાના પિતાના ઘરથી અને છેલ્લે પોતાના સંબંધીઓથી અલગ થયા. લોત સદોમની ઘાટીમાં ગયા પછી જ ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને તે ભૂમિ બતાવી. ઉત્પત્તિ 13:14, 15. જ્યારે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને બોલાવ્યો, અને તે પોતાના દેશથી—હૃદયથી, આત્માથી અને સર્વ રીતે—તેમ જ પોતાના પિતાના ઘરથી અને બધા સંબંધીઓથી અલગ થઈને, અને જ્યાં પ્રભુએ તેને ઊભો રહેવા કહ્યું ત્યાં ઊભો રહ્યો, ત્યારે પ્રભુએ તેને કહ્યું, “તું જ્યાં ઊભો છે ત્યાંથી પોતાની આંખો ઊંચી કરીને ઉત્તર, દક્ષિણ, પૂર્વ તથા પશ્ચિમ તરફ જો. જે સર્વ પ્રદેશ તું જુએ છે, તે હું તને તથા તારા વંશજોને સદાને માટે આપીશ.” હું તેને શાશ્વત વારસો તરીકે આપીશ.

TAM1897 Q1 21.2હવે હું તમને પૂછું છું, જ્યારે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને આંખો ઊંચી કરીને જોવા કહ્યું, ત્યારે શું ઇબ્રાહિમે એ કરતાં વધારે જોયું જે તેણે ઈશ્વરે કહ્યું ન હોત તોપણ આંખો ઊંચી કરીને જોયું હોત?

TAM1897 Q1 21.3(સભા) હા.

TAM1897 Q1 21.4તેણે કંઈક એવું જોયું, જે તે જોઈ શકતો નહોતો, જો ઈશ્વર તેને જોવા માટે ન કહેતા. અને જ્યારે ઈશ્વરે તેને પોતાની આંખો ઊંચી કરીને જોવા માટે કહ્યું, ત્યારે તેણે જે જોયું તે ઈશ્વરે તેને આપવાનું વચન આપેલો દેશ હતો. તે સમયે ઈશ્વરે તેને આપવાનું વચન આપેલો દેશ બતાવ્યો, અને તે જ દેશ હતો જેમાં પ્રભુએ તેને બોલાવ્યો હતો. તેણે તેને તે સમયે તે દેશ આપ્યો નહોતો, “ના, એક પગલાભર પણ નહિ … તોપણ તેમણે તેને તથા તેના પછી તેના વંશજોને વતન તરીકે આ દેશ આપવાનું વચન આપ્યું.” અને તેણે સદાય માટે આ આકાશીય દેશ તરફ નજર કરી; એ દેશ જેમાં પાયાવાળું એક શહેર છે, જેના નિર્માતા અને સર્જનહાર ઈશ્વર છે. ત્યાં “દુનિયાના વારસ થવાનું વચન” હતી; અને ઇબ્રાહિમે તેને “વિશ્વાસના ન્યાયીપણા દ્વારા” પ્રાપ્ત કર્યું. પછી, જ્યારે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને તે તરફ જોવા કહ્યું, અને કહ્યું કે તે તેને અને તેના વંશજોને શાશ્વત વારસા માટે આપશે, ત્યારે તેણે શું જોયું? વિશ્વ?

TAM1897 Q1 21.5(અવાજો) તેણે આવનાર વિશ્વને જોયું.

TAM1897 Q1 21.6અને એ જ તે દેશ છે જે તે સમયથી તેની માલિકીમાં આવ્યો. “અને જો તમે ખ્રિસ્તનાં છો, તો તમે ઇબ્રાહિમનાં સંતાન અને વચન પ્રમાણે વારસ પણ છો.” અને એ જ તમારો દેશ છે, અને મારો. અને ઓહ! એ વિચાર કરો કે જે કોઈ બીજા કોઈ દેશથી સંતોષી હોય, અથવા બીજા કોઈ દેશ તરફ ઝુકાવણ ધરાવે, અથવા બીજા કોઈ દેશ માટે થોડી પણ લાગણી રાખે, તેના વિચારો કેટલા સંકુચિત અને સંપૂર્ણપણે અયોગ્ય હોવા જોઈએ. કોઈ વ્યક્તિ આવું કેવી રીતે કરી શકે, જ્યારે તેની નજર એ દેશ પર હોય જેને ઈશ્વરે તેને બતાવ્યો છે, અને જેમાં તે તેને બોલાવે છે!

TAM1897 Q1 21.7ઇબ્રાહિમ મૃત્યુ પામ્યા. ઇસહાક જીવ્યા અને મૃત્યુ પામ્યા. યાકૂબ અને તેમના કુટુંબને મિસરમાં લઈ જવાયા, જેમ પ્રભુએ ઇબ્રાહિમને કહ્યું હતું, “તારા વંશજો વિદેશમાં ભટકશે”, અને તે દેશ મિસર હતો. હવે ધ્યાનથી વિચાર કરો. મિસર વિશે પ્રભુએ આપેલું આ વાક્ય ભૂલશો નહીં, કારણ કે આવનારા પાઠોમાં તે ઉપયોગી થશે. જે દેશમાં તેઓ પરદેશી બનીને પ્રભુની સેવા કરવાના હતા, તે મિસર હતું. તેઓ ત્યાં સેંકડો વર્ષો રહ્યા—એક એવા દેશમાં જે તેમનો નહોતો. અને યાદ રાખો કે તે મિસર જ હતું જેનું આપણે વર્ણન કર્યું છે, જ્યાં રાજા દેવની જગ્યાએ હતો, અને લોકો માટે દેવ હતો.

TAM1897 Q1 21.8ચાલો, એક ક્ષણ માટે આ ચર્ચ પર વધુ નજર કરીએ અને જોઈએ કે પ્રભુ તેના માટે શું કરી રહ્યા હતા. આજે રાત્રે આપણી સામે એક નકશો છે જે આ દેશ બતાવે છે. અહીં ખાલદી દેશ છે, જ્યાંથી ઇબ્રામને બોલાવવામાં આવ્યો હતો; અને તે અહીં મેસોપોટેમિયાના હારાનમાં ગયો, જ્યાં તેના પિતાનું નિધન થયું. ત્યાં તે તેના પિતાના ઘરમાંથી અલગ થયો, અને પછી તે એ દેશમાં આવ્યો જ્યાં તે લોતથી અલગ થયો.

TAM1897 Q1 21.9જ્યારે ઇબ્રામ આ દેશમાં હતો, ત્યારે પૂર્વનાં રાષ્ટ્રોએ પશ્ચિમ તરફ વિજય મેળવતાં મેળવતાં મિસરની સરહદ સુધી પહોંચીને ઇતિહાસ રચ્યો. પરંતુ ઇઝરાયલ મિસર ગયાની આસપાસ કે થોડા સમય પહેલાં, મિસરી સામ્રાજ્ય આ સમગ્ર પૂર્વીય પ્રદેશમાં ફેલાઈ ગયું હતું. તે મિસરના સમગ્ર વિસ્તારમાં, કૂશ દેશ સુધી, એશિયા માઇનરના તમામ દક્ષિણ અને પશ્ચિમ સરહદોમાં, અર્મેનિયા, આશ્શૂર અને શિનઆર સુધી ફેલાયેલું હતું; તેથી મિસરનું સામ્રાજ્ય પૂર્વીય પ્રદેશ, એટલે કે તે સમયે જાણીતા સમગ્ર વિશ્વને આવરી લેતું હતું. મિસરનું સામ્રાજ્ય, તેના સમયમાં, એટલું જ વૈશ્વિક હતું જેટલું રોમન સામ્રાજ્ય તેના સમયમાં, અથવા ત્યારબાદ આવેલા અન્ય કોઈ પણ રાષ્ટ્રો.

TAM1897 Q1 21.10હવે, જ્યારે ઇતિહાસ પૂર્વથી સર્જાયો હતો અને આ દેશોના રાજાઓ પશ્ચિમ પ્રદેશમાં, એટલે કે મિસરની સરહદ સુધી વિજય મેળવી રહ્યા હતા, ત્યારે ઈશ્વરે પોતાની ચર્ચ કનાનની ભૂમિમાં સ્થાપી, જેથી ત્યાં પસાર થતા વિવિધ રાષ્ટ્રોમાં સાચા ઈશ્વરનું જ્ઞાન જીવંત રહે. અને જ્યારે મિસરનું સામ્રાજ્ય આ સમગ્ર દેશમાં ફેલાયેલું હતું, અને વિશ્વનું સામ્રાજ્ય કેન્દ્ર સ્વયં મિસરની રાજધાનીમાં હતું, ત્યારે ઈશ્વર પોતાના લોકોને મિસરમાં લઈ ગયા, જેથી આ તમામ દેશોમાંથી પોતાની સરકારના વડા, એટલે કે મિસર તરફ જતા તમામ લોકોના રાજદૂતો અને ગવર્નરો, ઈશ્વરના લોકોના સંપર્કમાં આવે.

TAM1897 Q1 21.11મિસરમાં પ્રભુએ પોતાના લોકોને ગોશેનમાં વસાવ્યા, જે આ વિદેશી પ્રજાઓ અને મિસરની રાજધાની વચ્ચેનો માર્ગ હતો, જેથી લોકો, તેમના દૂતો અને શાસકો, ઈશ્વરના લોકો વસેલા ગોશેનમાંથી પસાર થાય અને તેમનું ધ્યાન સાચા ઈશ્વર તરફ દોરાય.

TAM1897 Q1 22.1મિસરમાં યૂસફ પણ સિંહાસનની બાજુમાં હતો, જેથી મિસરમાં આવતા રાજદૂતોને યૂસફને મળવું પડતું, જે તેમને સાચા ઈશ્વરનું જ્ઞાન આપતો. યૂસફના મૃત્યુ પછી, યૂસફ વિશેની જાણકારી અને તેની અસર મિસરની રાજધાનીમાં મૂસા સુધી રહી. ત્યારબાદ મૂસા મહેલમાં અને સિંહાસનની બાજુમાં હતો. ફક્ત યૂસફની જેમ બાજુમાં જ નહીં; પરંતુ મૂસા સિંહાસનની તરફના પ્રથમ પગથિયાં પર ઊભો હતો, કારણ કે તે ફારુનની દીકરીનો પુત્ર હતો. ફારુનની દીકરી ફારુનની પત્ની હતી; અને મૂસા ફારુનની દીકરીનો પુત્ર હોવાને કારણે સિંહાસનનો દ્વિગણિત કાયદેસર વારસદાર હતો. જો ફારુનની પત્ની તેની દીકરી ન હોત, તો તેનો દત્તક પ્રથમ પુત્ર સિંહાસનનો વારસદાર હોત. ફરીથી, જો ફારુનની બીજી કોઈ પત્ની હોત અને તેના કોઈ અન્ય સંતાન ન હોત, તો તેની દીકરી સિંહાસનની વારસદાર હોત. પરંતુ જ્યારે ફારુનની દીકરી જ ફારુનની પત્ની હતી, ત્યારે તેનો દત્તક પુત્ર બેવડા હક્કથી સિંહાસનનો વારસદાર બન્યો. મિસરના સિંહાસન માટે તેના વારસદાર બનવાના અધિકાર પર કોઈ વિવાદ નહોતો, જે તે સમયે વિશ્વનું સિંહાસન હતું.

TAM1897 Q1 22.2તે સમયે મિસરના રાજાની ઉંમર આશરે એંસી વર્ષની હતી, તેથી મૂસા અને તેના સિંહાસન પરના દ્વિગણિત હક્ક, તથા સમગ્ર વિશ્વમાં ફેલાયેલા મિસરી સામ્રાજ્યની તમામ શક્તિ પર કબજો મેળવવા વચ્ચે માત્ર થોડી જ જગ્યા રહી. અને તે સમયે, ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમ પાસે જે વચન આપ્યું હતું, તેનો સમય પણ નજીક આવી રહ્યો હતો, અને મૂસાએ તેમાં વિશ્વાસ કર્યો, અને તેથી જ તેણે ઇરાદાપૂર્વક અને સંપૂર્ણપણે મિસરના સિંહાસન તથા તેની તમામ શક્તિ અને મહિમાને નકારી દીધાં—તેણે “ફારુનની દીકરીનો પુત્ર ગણાવાનો ઇનકાર કર્યો.”

TAM1897 Q1 22.3મૂસાએ માન્યું કે જે વચન ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને શપથપૂર્વક આપ્યું હતું, તેનો સમય નજીક આવી રહ્યો છે. અને, વળી, આપણે એ નક્કી કરવું જોઈએ કે શું આપણે એમાં વિશ્વાસ રાખીએ છીએ કે નહીં; કારણ કે જો આપણે ખાતરીપૂર્વક માનીએ કે આપણે એમાં વિશ્વાસ રાખીએ છીએ, તો આપણે મૂસાના એ વિશ્વાસમાં વધુ ઊંડાણથી જોઈ શકીશું. પ્રેરિતોનાં કૃત્યો 7:17 વાંચો:—

TAM1897 Q1 22.4જે વચન ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને સમ ખાઈને આપ્યું હતું (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ), તેનો સમય જેમ જેમ પાસે આવતો ગયો તેમ તેમ મિસરમાં આપણાં લોકોની વૃદ્ધિ થઈ અને તેઓની સંખ્યા પુષ્કળ થઈ.

TAM1897 Q1 22.5જ્યારે મૂસાનો જન્મ થયો, ત્યારે ફારુને લોકોને નષ્ટ કરવાનો વિચાર કર્યો, જેથી તેઓ વધતા નહીં અને એટલા શક્તિશાળી બનીને દેશ છોડીને બહાર ન જઈ શકે. મુદ્દો એ છે કે મિસરમાં માત્ર યહૂદીઓ જ વિદેશી નહોતા, પરંતુ ત્યાં અન્ય દેશોથી પકડી લાવવામાં આવેલા કેદીઓ સહિત અનેક વિદેશી લોકો હતા. તેથી તે સમયે મિસરની કુલ વસ્તીમાં લગભગ એક તૃતીયાંશ વિદેશીઓ હતા. જે હિબ્રૂ શબ્દનો અર્થ “વધવું” થાય છે, તેનો મતલબ છે કે તેઓ મધમાખીઓ કે માછલીઓની જેમ “ઝૂંડરૂપે ઊભરાઈ ગયા”. જ્યારે ફારુને લોકોને એટલી સંખ્યામાં વધતા અને દેશ વિદેશીઓથી ભરાયેલો જોયો, ત્યારે તેને ડર લાગ્યો કે તેઓ દેશ છોડીને જવા માટે બળવો કરીને દેશ પર કબજો કરી લેશે.

TAM1897 Q1 22.6આ માટેનું બીજું કારણ એ હતું કે, જ્યારે ઇઝરાયલ મિસરમાં હતું અને મિસરી સામ્રાજ્ય પૂર્વના સમગ્ર વિસ્તારમાં ફેલાયેલું હતું, ત્યારે રાજ્યશક્તિએ સમગ્ર સામ્રાજ્યમાં માત્ર સૂર્યની પૂજા કરવા માટે દબાણ કરવાનો નિશ્ચિત પ્રયાસ કર્યો. સૂર્યપૂજાના વિવિધ સ્વરૂપો સમગ્ર સામ્રાજ્યમાં ફેલાયેલા હતા, પરંતુ સામ્રાજ્યની તમામ શક્તિએ સૂર્યપૂજાના દરેક સ્વરૂપને બંધ કરીને ફક્ત આકાશમાં દેખાતું માત્ર સૂર્યમંડળ અથવા તેમની સામે રાખેલી સૂર્યમંડળની પ્રતિમા પૂરતી મર્યાદિત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. હવે, ઇઝરાયલે, સ્વાભાવિક રીતે, આ આદેશનું પાલન કર્યું નહોતું. તેઓ સૂર્યની પૂજા કરવા ઇચ્છતા નહોતા. તેઓ ઈશ્વરની સત્યતા માટે ઊભા રહ્યા, અને તેમનું આ વર્તન હવે આ રાજાના મનમાં હજી પણ હતું. સૂર્યપૂજા ફરજિયાત કરવાનો પ્રયાસ બીજા રાજાએ કર્યો હતો; પરંતુ જ્યારે આ રાજા સત્તામાં આવ્યો, ત્યારે તે વાત તેના મનમાં રહી, અને એ જ આધાર હતો જેના પર તેણે વિચાર્યું કે જો આ લોકોને તક મળે તો તેઓ દેશ છોડીને જવામાં આગેવાની લેશે.

TAM1897 Q1 22.7હવે તે સમયનો રેકોર્ડ માત્ર એટલો જ નથી કે “લોકો વધ્યા અને વધ્યા,” પરંતુ એ પણ કે “જે વચન ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને શપથપૂર્વક આપ્યું હતું, તેનો સમય નજીક આવ્યો.” ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમ આગળ શપથ લઈને કયું વચન આપ્યું હતું? ઈશ્વરનું ઇબ્રાહિમ માટેનું વચન શું હતું?—તેને જે જમીન દેખાઈ, તે જમીન આપવાની. તે જમીન કઈ હતી?

TAM1897 Q1 22.8(અવાજો) વિશ્વ.

TAM1897 Q1 22.9કઈ દુનિયા?

TAM1897 Q1 22.10આવનારી દુનિયા.

TAM1897 Q1 22.11આ છે સ્તેફનનું વચન: “ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને શપથપૂર્વક આપેલા વચનનો સમય નજીક આવ્યો હતો.” શું આવું થયું? શું તમે તેમાં વિશ્વાસ કરો છો? શું તમે માનો છો કે તે સમય નજીક આવી ગયો હતો જ્યારે ઈશ્વર ઇબ્રાહિમને તે જમીન આપવાના હતા, જે તેમણે તેને બતાવી હતી? તે કહે છે, “ઇબ્રાહિમને.” બીજાઓ ત્યાં હશે, પરંતુ તે ઇબ્રાહિમ માટે હતું. ઇબ્રાહિમ વિના બીજું કોઈ નહીં; પરંતુ ઇબ્રાહિમ અને તેના વંશજ. “અને તેનાં સંતાનોને જાણે ઘણાં વિષે ઈશ્વર કહેતાં નથી; પણ ‘તારા સંતાનને’, એમ એક વિષે કહે છે તે તો ખ્રિસ્ત છે.”

TAM1897 Q1 22.12શું વચનનો સમય નજીક આવ્યો હતો, જ્યારે ઈશ્વર ઇબ્રાહિમ અને ખ્રિસ્તને તે જમીન આપે જે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને બતાવી હતી? હું એ નથી પૂછતો કે તમે આ અંગે પહેલાં ક્યારેય વિચાર્યું છે કે નહીં. હું એ પૂછું છું કે તમે જે કહેવામાં આવ્યું છે, તેના પર શું વિશ્વાસ કરો છો. હું તેને સમજાવવાનો પ્રયાસ કરવાનો નથી. એકવાર આપણે તેમાં વિશ્વાસ કરી લઈએ, તો તેને સમજાવવાની જરૂર નથી, કારણ કે તેમાં જ લખેલું છે. તમે બાઇબલના જ્ઞાનથી, કલમોને ઉલ્લેખ કર્યા વિના પણ સારી રીતે જાણો છો કે ઈશ્વરે આ વચન દરેક વખતે ઇબ્રાહિમ અને તેના વંશજને આપ્યું. ક્યારેય ઇબ્રાહિમ વિના વંશજને નહીં. ક્યારેય વંશજ વિના ઇબ્રાહિમને નહીં,—અને “વંશજોને નહીં,” પરંતુ “તમારા વંશજને.” તો, જ્યારે આ વચન પૂરું કરવાનો સમય નજીક આવ્યો, ત્યારે તે ઇબ્રાહિમને આપવા માટે, બીજા કોને આપવામાં આવ્યું?—ખ્રિસ્તને. તે ઇબ્રાહિમને કેવી રીતે મળવાનું હતું?—ખ્રિસ્ત દ્વારા.

TAM1897 Q1 22.13એસ. એચ. લેન.—જ્યારે આ વચન ઇસહાક અને યાકૂબને પુનરાવર્તિત કરવામાં આવ્યું, ત્યારે શબ્દરચના એકસરખી નહોતી?

TAM1897 Q1 22.14હા. તે હંમેશા એક જ હતું.

TAM1897 Q1 22.15એસ. એચ. લેન.—તો પ્રશ્ન એ થાય છે કે, શું સ્તેફનની ઘોષણાને પૂર્ણ કરવા માટે ઇબ્રાહિમનું ત્યાં હાજર હોવું અનિવાર્ય હતું?

TAM1897 Q1 23.1હા, કારણ કે તે હંમેશા કહે છે, “તને, અને તારા વંશજને.” પરંતુ અન્ય કલમો આવશે જે તેને નિશ્ચિત બનાવશે.

TAM1897 Q1 23.2હવે ફક્ત એક શબ્દ. યાકૂબ મિસરમાં મૃત્યુ પામ્યા, અને તેમને તે જમીનમાં લઈ જઈને ત્યાં દફનાવવામાં આવ્યા. યૂસફ મિસરમાં મૃત્યુ પામ્યા, પરંતુ તેમણે કહ્યું, “મને દફનાવશો નહીં; ત્યાં તે દેશમાં પણ નહીં.” યૂસફે ઇચ્છ્યું નહોતું કે તેમને પેલેસ્ટાઇનમાં લઈ જઈને ત્યાં દફનાવવામાં આવે, જ્યાં યાકૂબને લઈ જઈને દફનાવવામાં આવ્યા હતા. યૂસફે કહ્યું, ઈશ્વર તમારી મુલાકાતે આવશે. મારો મૃતદેહ અહીં જ રાખો, અને જ્યારે ઈશ્વર તમારી મુલાકાતે આવશે, ત્યારે મને તમારી સાથે બહાર લઈ જશો. મારી હાડકીઓ પણ તમારી સાથે બહાર લઈ જશો. અને તેમણે કર્યું. અને જ્યારે તેઓ તે દેશમાં પહોંચવાના હતા, ત્યારે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને આપેલા વચનમાં કયો દેશ અભિપ્રેત હતો?

TAM1897 Q1 23.3(સભા) આવનારું વિશ્વ.

TAM1897 Q1 23.4શું તમે નથી જોઈ રહ્યા કે યૂસફે ક્યારેય આ દુનિયામાં દફન થવાની અપેક્ષા રાખી નહોતી?

TAM1897 Q1 23.5આને બીજી રીતે જુઓ. શબ્દ એ છે કે, “ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને શપથપૂર્વક આપેલા વચનનો સમય નજીક આવ્યો હતો.” ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને તે જમીન આપવાનું વચન આપ્યું હતું, જે તેણે તેને બતાવી હતી, એક શાશ્વત વારસો તરીકે. પરંતુ ઇબ્રાહિમ હવે મૃત્યુ પામ્યો હતો, અને તેના મૃત્યુને સેંકડો વર્ષો થઈ ગયાં હતાં. તો, જ્યારે તે મૃત્યુ પામ્યો હતો ત્યારે ઈશ્વર ઇબ્રાહિમને જમીન કેવી રીતે આપી શકે? સ્પષ્ટ છે કે તેઓ આપી શકતા નહોતા. તો, જેમ ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને જમીન આપવાનું વચન આપ્યું હતું; જેમ હવે તે સમય નજીક આવી ગયો હતો; અને જેમ ઇબ્રાહિમ મૃત્યુ પામ્યો હતો, તે નિશ્ચિત છે કે જ્યારે તે મૃત્યુ પામ્યો હતો ત્યારે તેને જમીન આપી શકાતી નહોતી; અને એટલું જ નિશ્ચિત છે કે તે સમય નજીક આવી ગયો હતો જ્યારે ઇબ્રાહિમને મૃત્યુમાંથી જીવંત કરવામાં આવશે, જેથી ઈશ્વર તેને તે જમીન આપી શકે જે તેણે તેને શાશ્વત વારસો માટે આપવાનું વચન આપ્યું હતું. તો પછી, શું તમે નથી જોઈ રહ્યા કે યૂસફે પોતાના મૃતદેહને દફનાવવા કેમ મંજૂરી ન આપી—અને તે પણ કનાનની જમીનમાં, જેમ યાકૂબને દફનાવવામાં આવ્યા હતા? સત્ય એ છે કે યૂસફે માન્યું હતું કે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને જે જમીન આપવાનું શપથપૂર્વક વચન આપ્યું હતું, તે આપવાનો સમય નજીક આવી ગયો હતો, અને યૂસફે ઇબ્રાહિમ સાથે વારસામાં પ્રવેશવાની અપેક્ષા રાખી હતી.

TAM1897 Q1 23.6(સ્વર) શું તે વચન ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને આપેલું વચન નહોતું, જેનો ઉલ્લેખ ઉત્પત્તિના પંદરમા અધ્યાયમાં છે?

TAM1897 Q1 23.7હા, એ એકદમ એ જ છે, પ્રભુનો આભાર. તો પછી, યૂસફ મૃત્યુ પામ્યો, અને મિસરમાં તેના શરીરને મમી બનાવવામાં આવ્યું, અને તેને એક શબપેટીમાં મૂકવામાં આવ્યું, અને જ્યારે ઇઝરાયલ મિસરમાંથી નીકળ્યો, ત્યારે યૂસફની અસ્થિઓ ચાળીસ વર્ષ સુધી અરણ્યમાં તેમની સાથે વહન કરવામાં આવી; અને આ આખા સમય દરમિયાન યૂસફનો મૃતદેહ તેમની સાથે, તેમની આંખો સામે, દિવસ-રાત હતો, અને તે તેમના અવિશ્વાસ માટે એક ઠપકો હતો.

TAM1897 Q1 23.8મને જોવા મળ્યું છે કે ઘણા લોકો, સ્તેફનના ભાષણના તે કલમને વાંચતાં, તેને એક રીતે, બીજી રીતે અને અનેક રીતે સમજાવે છે, તેના મૂળ સંદેશ પર વિશ્વાસ કરવાની બદલે, અને ઈશ્વર દ્વારા ઇબ્રાહિમને આપવામાં આવેલા વચનને જોવાને બદલે, જેમાં તેમણે ઇબ્રાહિમને તે જમીન આપવાનું વચન આપ્યું હતું જે તેમણે બતાવી હતી. પણ શું તમે એમાં સંમત નથી કે જે દેશ ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને બતાવ્યો હતો, તે આ વિશ્વ નહોતું, પરંતુ આવનાર વિશ્વ હતું? એ જ દેશ છે જે ઈશ્વરે તેને આપવાનું શપથપૂર્વક વચન આપ્યું હતું; અને એ જ દેશ છે જેની તેણે અપેક્ષા રાખી હતી. એ જ દેશ છે જેમાં એક શહેર હતું જેની તેણે અપેક્ષા રાખી હતી, જેના નિર્માતા અને સર્જનહાર ઈશ્વર છે. અને તેણે તે બીજા દેશમાં પાછા જવાની કોઈ પણ તક વિશે વિચાર્યું પણ નહોતું, જ્યાંથી તે બહાર આવ્યો હતો.

TAM1897 Q1 23.9સમગ્ર સમયમાં, ઈશ્વરની કસમ એ હતી કે તે જમીન ઇબ્રાહિમ અને તેના વંશજને આપે. જ્યારે ઈશ્વરે તેને દૂર કરી દીધું હોય, ત્યારે તેના પર “વંશજો” (અંગ્રેજીમાં સીડ્ઝ) શબ્દ મૂકશો નહીં; જ્યારે ઈશ્વરે તેને દૂર કરી દીધો હોય, ત્યારે તેમાં બહુવચનનો અંગ્રેજી અક્ષર “એસ” ઉમેરશો નહીં. “અને તેનાં સંતાનોને જાણે ઘણાં વિષે ઈશ્વર કહેતાં નથી; પણ ‘તારા સંતાનને’, એમ એક વિષે કહે છે તે તો ખ્રિસ્ત છે.” તેઓમાં ઘણા હતા, એ સાચું છે. મિસરથી ત્રણ મિલિયન લોકો બહાર આવ્યા, પરંતુ ઈશ્વરે “તને અને તારા વંશજને” કહ્યું ત્યારે તે આ લોકો વિશે બોલતા નહોતા; તે “એક” વિશે બોલતા હતા, “જે ખ્રિસ્ત છે.” શું તમે તે સમજ્યા? જ્યારે તમે “તને, અને તારા વંશજને” શબ્દો વાંચો ત્યારે તમારા મનમાં ઇઝરાયલની ભીડને પ્રવેશવા દો નહીં. જ્યારે ઈશ્વર “s” દૂર કરે છે, ત્યારે આપણે તેને ત્યાં મૂકવાની મંજૂરી નથી. આપણે તેને આપણા વિચારોમાં પણ મૂકી શકતા નથી. વંશજ કોણ હતો?—ખ્રિસ્ત. જ્યારે તે કહે છે, “તને અને તારા વંશજને,” ત્યારે તમે અને હું તેને કોઈ બીજા રીતે નહીં વાંચી શકીએ, સિવાય એ રીતે કે “તને અને ખ્રિસ્તને હું એ આપીશ, એક શાશ્વત વારસા તરીકે.” આપણે ત્યાં ખ્રિસ્ત સિવાય કોઈને પણ મૂકી શકતા નથી, સિવાય ખ્રિસ્ત દ્વારા. તને અને ખ્રિસ્તને હું એ આપીશ.

TAM1897 Q1 23.10સ્તેફન કહે છે કે “જે વચન ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને શપથપૂર્વક આપ્યું હતું, તેનો સમય નજીક આવ્યો.” સ્તેફનને આ બાઇબલમાંથી જ મળ્યું. હું તમને બતાવવા માંગું છું કે તે સમયે પવિત્ર આત્માએ સ્તેફનને કોઈ ખાસ પ્રેરણા આપી નહોતી, પરંતુ તે બધું પહેલેથી જ બાઇબલમાં હતું, અને પવિત્ર આત્માએ સ્તેફન દ્વારા બીજાઓને તે આપ્યું, તેમને બાઇબલમાં પહેલેથી વાંચેલી બાબતો યાદ અપાવીને. કૃપા કરીને નિર્ગમનના છઠ્ઠા અધ્યાય પર જાઓ. શાસ્ત્રમાં આ એટલું સ્પષ્ટ છે કે તેને બીજો અર્થ આપીને ટાળી દેવાની કોઈ શક્યતા નથી. આ ઇઝરાયલની મુક્તિનો સમય છે, અને પ્રભુએ તે કરવું હતું. નિર્ગમન 6:1-5:—

TAM1897 Q1 23.11પછી યહોવાહે મૂસાને કહ્યું, “હવે, તને જોવા મળશે કે હું ફારુનની શી હાલત કરું છું. મારા સામર્થ્યને કારણે ફારુન તેઓને જવા દેશે. અને મારા બળવાન હાથનાં પરાક્રમને કારણે તે ઇઝરાયલ લોકોને દેશમાંથી મુક્ત કરશે.” અને ઈશ્વરે મૂસાને કહ્યું, “હું યહોવાહ છું.” અને ‘સર્વસમર્થ ઈશ્વર’ એ નામે મેં ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક અને યાકૂબને દર્શન આપ્યું હતું. ઈશ્વર, યહોવાહ એ મારા નામની જાણકારી તેઓને ન હતી. મેં તેઓની સાથે કરાર કર્યો હતો. તેઓ જે દેશમાં જઈને વસ્યા હતા તે કનાન દેશ તેઓને આપવાનું મેં વચન આપ્યું હતું. તેઓ ત્યાં રહેતા હતા, પણ તે તેઓનો પોતાનો પ્રદેશ ન હતો. મેં ઇઝરાયલી લોકોની રડારોળ સાંભળી છે. તેઓ મિસરમાં ગુલામ છે અને મેં મારો કરાર યાદ કર્યો છે.

TAM1897 Q1 23.12તેનો કરાર શું હતો?—તેમને જમીન આપવાનો. જમીન શું દર્શાવતી? તે શું હતી?—જમીન, એટલે વિશ્વ, જે પ્રભુએ ઇબ્રાહિમને બતાવ્યું અને તેને શાશ્વત વારસોરૂપે આપવાનું શપથપૂર્વક વચન આપ્યું.

TAM1897 Q1 24.1(અવાજો) આવનારું વિશ્વ.

TAM1897 Q1 24.2હવે તે કહે છે, “મેં મારો કરાર યાદ કર્યો છે.” તેનો શું અર્થ હતો? “મેં મારો કરાર યાદ કર્યો છે.” શું તે ભૂલી ગયો હતો?—નહીં; પરંતુ હવે તેણે જે વચન આપ્યું હતું, તે કરવાનો સમય આવી ગયો હતો. તમને યાદ છે કે પ્રકટીકરણના અઢારમા અધ્યાયમાં લખેલું છે:—

TAM1897 Q1 24.3સ્વર્ગમાંથી બીજી એક વાણી એવું કહેતી મેં સાંભળી કે, હે મારા લોકો, તેનાથી બહાર આવો, તમે તેના પાપના ભાગીદાર ન થાઓ, અને તેના પર આવનારી આફતોમાંની કોઈ પણ તમારા પર ન આવે. કેમ કે તેનાં પાપ સ્વર્ગ સુધી ભેગા થયા છે, અને ઈશ્વરે તેના દુરાચારોને યાદ કર્યા છે. જેમ તેણે બીજાઓને ભરી આપ્યું તેમ તેને પાછું ભરી આપો, અને તેની કરણીઓ પ્રમાણે તેને બમણું જ આપો; જે પ્યાલો તેણે મેળવીને ભર્યો છે તેમાં તેને માટે બમણું મેળવીને ભરો. તેણે પોતે જેટલી કીર્તિ મેળવી અને જેટલો મોજશોખ કર્યો તેટલો ત્રાસ તથા પીડા તેને આપો; કેમ કે તે પોતાના મનમાં કહે છે કે, હું રાણી થઈને બેઠી છું. હું વિધવા નથી, અને હું રુદન કરનારી નથી; એ માટે એક દિવસમાં તેના પર આફતો એટલે મરણ, રુદન તથા દુકાળ આવશે, અને તેને અગ્નિથી બાળી નંખાશે; કેમ કે પ્રભુ ઈશ્વર કે જેમણે તેનો ન્યાય કર્યો, તે સમર્થ છે.

TAM1897 Q1 24.4જ્યારે ઈશ્વરે તેના પાપો યાદ કર્યા, ત્યારે તેનો ન્યાય કરવાનો સમય આવી ગયો. જ્યારે તેમણે પોતાના કરારને યાદ કર્યો, ત્યારે કયો સમય આવી ગયો હતો?—શપથ પૂર્ણ કરવાનો સમય આવી ગયો હતો. પરંતુ ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક અને યાકૂબ સાથેનો કરાર શું હતો?—તેઓને અને તેમના વંશજને એક શાશ્વત વારસો તરીકે તે જમીન આપવાનો હતો. વંશજ કોણ હતો?—ખ્રિસ્ત.

TAM1897 Q1 24.5તેથી ઇઝરાયલના સંતાનોને કહે કે, હું યહોવાહ છું, અને હું તમને મિસરીઓના બોજા નીચેથી બહાર લાવીશ, તમને તેમની ગુલામીમાંથી મુક્ત કરીશ અને લાંબા કરેલા હાથ તથા મોટા ન્યાયચુકાદાઓ વડે તમારો ઉદ્ધાર કરીશ; અને હું તમને મારા લોક તરીકે સ્વીકારીશ, અને હું તમારો ઈશ્વર થઈશ; અને તમે જાણશો કે હું યહોવાહ તમારો ઈશ્વર છું, જે તમને મિસરીઓના બોજા નીચેથી બહાર લાવે છે. (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ)

TAM1897 Q1 24.6જો ઇઝરાયલે એમાં વિશ્વાસ કર્યો હોત, તો શું તેમને સિનાઈમાં તે કરાર કરવાની જરૂર પડતી? મિસરમાંથી તેમના સાથે નીકળતા પહેલાં જ તેમણે કહ્યું, “હું તમારો ઈશ્વર હોઈશ, તમે મારા લોકો બનશો. તમે જાણી લેશો કે હું પ્રભુ છું.”

TAM1897 Q1 24.7અને જે દેશ ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક અને યાકૂબને આપવાના મેં સમ ખાધા હતા તેમાં હું તમને લઈ જઈશ; અને તે તમને વારસા તરીકે આપીશ; હું યહોવાહ છું. (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ)

TAM1897 Q1 24.8“જે વચન માટે ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમ સાથે શપથ લીધો હતો, તે સમય નજીક આવ્યો.” હું તમને તે દેશમાં લઈ જઈશ, જે તમને આપવાની મેં શપથ લીધી છે. તો, તે વચન શું છે? ઈશ્વર ઇઝરાયલને કઈ જમીનમાં લઈ જવા માંગતા હતા? તેમના માટે કઈ જમીન હતી?—આવનારી દુનિયા. હવે આ બધું સમજાવવાનો પ્રયાસ ન કરો. મારી પાસે તેનું કોઈ સ્પષ્ટીકરણ નથી. શબ્દ જે કહે છે તે છે, અને હું તેમાં વિશ્વાસ રાખું છું. તેને સમજાવવાની જરૂર નથી. તેને માત્ર માનવું જ છે. નહીં, તેને પોતાને પણ સમજાવવાનો પ્રયાસ ન કરો. જો તે તમારા માટે નવું છે, જો તમારા મનમાં તેના વિશે અન્ય વિચારો રહ્યા હોય, તો તેમને આ સાથે મેળ ખાતા કરવાનો પ્રયાસ ન કરો. તેમને બધા છોડો, અને જુઓ કે આ શું કહે છે.

TAM1897 Q1 24.9ફરીથી હું પૂછું છું. એ કઈ જમીન હતી જેને ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક અને યાકૂબને આપવાનું શપથપૂર્વક વચન આપ્યું હતું?

TAM1897 Q1 24.10(સભા) આવનારી દુનિયા.

TAM1897 Q1 24.11શું તમે એ પર ટકી રહેશો? થોડા સમય પહેલા તમે સંમત થયા હતા કે તે સાચું હતું. ચાલો, આપણા આત્માના હિત માટે હવે તેના પરથી પાછા ન વળીએ.

TAM1897 Q1 24.12(અવાજ) શું તેમને ઉદ્ધાર મળ્યો હોત?

TAM1897 Q1 24.13હા; તેમને ઉદ્ધાર મળ્યો હોત. ઉદ્ધાર વિશ્વમાં આવ્યો હોત. તે બધું આવ્યું હોત. પરંતુ તે જે રીતે થયું, તેના કરતાં અલગ રીતે આવ્યું હોત. વિશ્વે જે અનુભવ કર્યો છે, તેના કરતાં એક અલગ અનુભવ કર્યો હોત. જ્યારે આપણે તેઓએ કરેલા અનુભવને જ જોઈને માનીએ છીએ કે ઈશ્વરે તેમને એ માટે જ બોલાવ્યા હતા, ત્યારે આપણે એ ચૂકી જઈએ છીએ. તેઓએ એ ભયાનક અનુભવ કર્યો કારણ કે તેઓએ ઈશ્વરની બોલાવણી પર વિશ્વાસ કર્યો નહોતો. અને, ભાઈઓ, જો આજે આપણે પણ એ જ વસ્તુઓને જોઈએ, જે ત્યારે ઇઝરાયલ સામે મૂકવામાં આવી હતી, અને તેમને એ જ દૃષ્ટિએ જોઈએ, તો આપણે પણ એ જ કરીશું જે ઇઝરાયલે ત્યારે કર્યું. ઇઝરાયલે ત્યારે જોયું નહોતું કે ઈશ્વરે તેમના માટે શું રાખ્યું હતું, અને તેથી તેમને તે મળ્યું નહોતું. હવે જો તમે અને હું એ બાબતોમાં ઇઝરાયલે જે જોયું તે જ જોઈએ, તો આપણને પણ ઇઝરાયલે જે મેળવ્યું તે જ મળશે. જો આપણે આ બાબતોને ઇઝરાયલની જેમ જોઈશું, તો નિશ્ચિતપણે આજે આપણે પણ એ જ કરીશું જે ઇઝરાયલે ત્યારે કર્યું.

TAM1897 Q1 24.14જેમ ઇઝરાયલીઓને તેમ આપણને પણ સુવાર્તા પ્રગટ કરવામાં આવેલી છે; પણ સાંભળેલી વાત તેઓને લાભકારક થઈ નહિ, કારણ કે સાંભળનારાઓમાં તે વિશ્વાસ સાથે ભળી નહોતી. (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ) એ માટે આપણે ડરવું જોઈએ એમ ન થાય, કે તેમના વિશ્રામમાં પ્રવેશ પામવાનું આશાવચન હજી એવું ને એવું હોવા છતાં તમારામાંનો કોઈ કદાચ ત્યાં પહોંચવામાં નિષ્ફળ થાય.

TAM1897 Q1 24.15શું હવે આ વચન આપણને, એટલે કે તેને સાંભળનારાઓને, આપણી અંદર વિશ્વાસ સાથે ભળવાથી લાભ કરશે? ઈશ્વર ન કરે કે ઇઝરાયલનો અનુભવ આપણી સાથે ફરીથી થાય. આ આપણી સામે મૂકવામાં આવ્યું છે જેથી આપણે બચી શકીએ.

TAM1897 Q1 24.16ચાલો જોઈએ કે ઈશ્વરમાં વિશ્વાસ ન કરવાને કારણે તેઓએ શું નહોતું જોયું. ચાલો જોઈએ કે ઈશ્વરે તેમના માટે શું રાખ્યું હતું, અને તેઓ જે રીતે જોઈને નિષ્ફળ રહ્યા, તેના બદલે આપણે તેના પર ધ્યાન આપીને તેને મેળવીએ.

TAM1897 Q1 24.17નિર્ગમનના પંદરમા અધ્યાય તરફ વળો, અને ત્યાં આ વાત ખૂબ સ્પષ્ટ રીતે કહેવામાં આવી છે. જ્યારે ઇઝરાયલે મિસરમાંથી નીકળીને લાલ સમુદ્ર પાર કર્યો, ત્યારે તેરમી કલમમાં આ શબ્દો છે:—

TAM1897 Q1 24.18તમે તમારા લોકોને છોડાવ્યા. તમારા પ્રેમ અને કરુણાથી તમારા સામર્થ્ય વડે તમે તેઓને; તમારા પવિત્ર નિવાસમાં દોરી લાવ્યા છો.

TAM1897 Q1 24.19આ અધ્યાય મૂસાનું ગીત છે. જેઓ સિયોન પર્વત પર ઊભા રહે છે, અને પશુ, તેની મૂર્તિ અને તેના નામની સંખ્યા પર વિજય મેળવે છે, તેઓ મૂસાનું ગીત ગાય છે. તેઓ તેના આધારે રચાયેલું કોઈ ગીત ગાતા નથી. તેઓ તેને મળતું આવતું કોઈ ગીત પણ ગાતા નથી. પરંતુ તેઓ મૂસાનું ગીત જ ગાય છે. નિર્ગમનનો પંદરમો અધ્યાય આપણું ગીત છે.

TAM1897 Q1 24.20ઈશ્વર તેમને ક્યાં લઈ જવા ઇચ્છતા હતા?—તેમના “પવિત્ર નિવાસસ્થાન”માં. તે પવિત્ર નિવાસસ્થાન ક્યાં હતું?

TAM1897 Q1 24.21(સભા) “જે શહેરનો પાયો છે, જેનાં યોજનાર તથા બાંધનાર ઈશ્વર છે.”

TAM1897 Q1 24.22વધુ. “પ્રજા આ સાંભળીને કંપે છે, સર્વ પલિસ્તી વાસીઓ પીડા પામ્યા છે.”

TAM1897 Q1 24.23ઈ. જે. વૅગનર.—ખરેખર એવું જ થયું.

TAM1897 Q1 24.24બેશક, એ થયું. જ્યારે તેઓ એ સરહદે પહોંચ્યા, ત્યારે અદોમના સરદારો આશ્ચર્યચકિત થયા. “મોઆબના શક્તિશાળી અને પરાક્રમી પુરુષોને ધ્રૂજારી થઈ; અને બધા કનાનવાસીઓનાં ગાત્રો શિથિલ થઈ ગયાં.” નિવાસીઓનું શું થવાનું હતું?

TAM1897 Q1 25.1(અવાજો) તેઓ ઓગળી જવાના હતા.

TAM1897 Q1 25.2ઈ. જે. વૉગનર.—તેઓ પહેલેથી જ ઓગળી ગયા હતા.

TAM1897 Q1 25.3જ્યારે તેઓ ત્યાં પહોંચ્યા, ત્યારે ઇઝરાયલે પૂછ્યું, “શું તમે અમને તમારા દેશમાંથી પસાર થવા દેશો?” તેઓએ શું કહ્યું?—“ના, સર.” તેમને તેમની જમીન પર પગ મૂકવાની મંજૂરી નહોતી. પરંતુ જો તેઓ લાલ સમુદ્રથી સીધા અદોમની સરહદ સુધી ગયા હોત, તો તેઓ પસાર થઈ જાય ત્યાં સુધી આખું અદોમ આશ્ચર્યમાં સ્થિર ઊભું રહી ગયું હોત. ઓ ઇઝરાયલ, હજી સુધી એ જાણી શક્યું નથી કે ત્યાંના ઇઝરાયલે શું ગુમાવી દીધું. ભાઈઓ, જ્યારે આપણે શોધી કાઢીશું કે ઇઝરાયલે ત્યાં શું ગુમાવ્યું, ત્યારે તે આપણને એવી પ્રેરણા આપશે કે જેમાં ઈશ્વરની શક્તિ આવશે, અને આપણે તેમાં વિશ્વાસ કરીશું.

TAM1897 Q1 25.4તેઓ પર ભય અને ત્રાસ આવી પડશે; તમારા ભુજના સામર્થ્યથી તેઓ પથ્થર જેવા સ્તબ્ધ રહેશે; હે યહોવાહ, તમારા લોકો પાર જાય ત્યાં સુધી, તમે ખરીદેલા લોકો પાર જાય ત્યાં સુધી. (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ)

TAM1897 Q1 25.5તે તેમને લઈને શું કરશે? “તમારા વારસાના પર્વતમાં તેઓને લાવીને તમે તેઓને ત્યાં સ્થાયી વસાવવાના છો” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ). કોનો વારસો?—પ્રભુની. પરંતુ “પ્રાચીન કાળમાં પ્રબોધકો દ્વારા આપણા પૂર્વજોની સાથે ઈશ્વરે અનેક વાર વિવિધ રીતે વાત કરી હતી. તે આ છેલ્લાં સમયમાં પુત્ર કે, જેમને તેમણે સર્વના વારસ ઠરાવ્યાં … તેમના દ્વારા આપણી સાથે બોલ્યા છે.” ઇઝરાયલનું નેતૃત્વ કોણ કરી રહ્યો હતો?—ઈશ્વર. શેમાં લઈ જતા હતા?—“તમારા વારસામાં;” આપણા નહીં—તમારા. “અને જો તમે ખ્રિસ્તનાં છો, તો તમે ઇબ્રાહિમનાં સંતાન અને વચન પ્રમાણે વારસ પણ છો.” “તમારો વારસો, હે પ્રભુ.” એટલું જ નહીં. “હે પ્રભુ, તમે તમારા આવાસને માટે બનાવેલા સ્થાનમાં, એટલે તમારા વારસાના પર્વતમાં તેઓને લાવીને તમે તેઓને ત્યાં સ્થાયી વસાવવાના છો” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ). એટલું જ નહીં. “હે પ્રભુ, તમારા હાથોએ સ્થાપિત કરેલા પવિત્રસ્થાનમાં” (KJVનો શાબ્દિક અનુવાદ). એવું કયું પવિત્રસ્થાન છે જેને પ્રભુના હાથોએ સ્થાપિત કર્યું છે?

TAM1897 Q1 25.6(અવાજો) સાચું પવિત્રસ્થાન.

TAM1897 Q1 25.7ખરેખર એ જ છે. “હવે જે વાતો અમે કહીએ છીએ, તેનો સારાંશ એ છે, કે આપણને એવા પ્રમુખ યાજક મળ્યા છે, કે જે સ્વર્ગમાં ઈશ્વરના મહત્વના રાજ્યાસનની જમણી તરફ બિરાજમાન છે. પવિત્રસ્થાનનો તથા જે ખરો મંડપ માણસોએ નહિ, પણ પ્રભુએ બાંધેલો છે, તેના તે સેવક છે.” એ જ છે આજે રાત્રે આપણા સંવાદનો સારાંશ, છે કે નહીં? એ જ સ્થાન હતું જ્યાં ઈશ્વર ઇઝરાયલને લઈ જવા માંગતા હતા. પરંતુ તેઓએ તે જોયું નહોતું. શું તમે સમજ્યા? એ જ સ્થાન છે જ્યાં તેઓ આપણને લઈ જવા માંગે છે.

TAM1897 Q1 25.8શું તમે સમજો છો કે ઈશ્વર ત્યારે ઇઝરાયલને એ જ જગ્યાએ લઈ જવા માંગતા હતા? જો તમે સમજો છો, તો તમે તે જગ્યાએ જવા માટે તૈયાર થશો જ્યાં ઇઝરાયલ પહોંચી શક્યું નહોતું. પરંતુ જો તમે વિચારો કે તે કોઈ પૃથ્વીનું પવિત્રસ્થાન હતું જે મનુષ્યે ઊભું કર્યું હતું, તો એ જ બધું છે જે ઇઝરાયલે જોયું, અને એ જ બધું છે જે તમે પણ જોશો. અને ઇઝરાયલ દેશમાં પ્રવેશી શક્યું નહોતું, અને તમે પણ નહીં પ્રવેશી શકો. આપણે ઇઝરાયલે જે જોયું તેના કરતાં વધુ જોવું જ પડશે, નહીં તો આપણે ઇઝરાયલે જેટલું આગળ વધ્યું તેના કરતાં આગળ ક્યારેય નહીં વધી શકીએ. પણ ઇઝરાયલે જે જોયું તેના કરતાં વધુ કેમ ન જોયું?—તેઓ વિશ્વાસ કરતા નહોતા. પરંતુ હવે તમારે અને મારે એમાં વિશ્વાસ કરવો જોઈએ જેમાં ઇઝરાયલે ત્યારે વિશ્વાસ કર્યો નહોતો, નહીં તો આપણે ક્યારેય તે પ્રાપ્ત કરી શકીશું નહીં જે ઇઝરાયલે ગુમાવી દીધું. પરંતુ જો આપણે એમાં વિશ્વાસ કરીએ જેમાં ઇઝરાયલે વિશ્વાસ કર્યો નહોતો, તો આપણને તે વારસામાં લાવવામાં આવશે જેમાં ઇઝરાયલે પ્રવેશ કર્યો નહોતો, તે તંબુમાં જેમાં ઇઝરાયલે પ્રવેશ કર્યો નહોતો, ઈશ્વરનું પવિત્ર નિવાસસ્થાન, તે શહેરમાં જેના પાયા છે, જેના નિર્માતા અને સર્જનહાર ઈશ્વર છે.

TAM1897 Q1 25.9અઢારમી કલમ: “પ્રભુ સદાકાળ રાજ કરશે.” તેઓ પોતે તેમના પર રાજ કરવા માંગે છે; હવે ફારુન નહીં; હવે નિમ્રોદ નહીં; હવે આ મૂર્તિપૂજકો નહીં; હવે આ બગાવકારી લોકો નહીં. ઈશ્વર ઇઝરાયલને આશીર્વાદિત ભૂમિમાં લઈ જઈને ત્યાં તેમના પર શાશ્વત શાસન કરવા માંગતા હતા, પરંતુ તેઓએ તે જાણ્યું નહોતું. હાય! પ્રભુ પર વિશ્વાસ ન કરવાથી તેઓએ શું ગુમાવી દીધું! હાય! આ બધા વર્ષોમાં આપણે શું ગુમાવી દીધું છે! કારણ કે જેમ હું તમને કાલે રાત્રે વાંચીને બતાવીશ, જો આપણે ફક્ત પ્રભુ પર વિશ્વાસ કર્યો હોત, તો આપણે ઘણું પહેલાં ત્યાં પહોંચી ગયા હોત. ઈશ્વર એવું કહે છે, અને એ જ છે. આ રાત્રે આ તંબુમાં આપણું કોઈ કામ નથી. હક મુજબ અહીં કોઈ કામ નથી, કારણ કે આ દુનિયામાં આપણું કોઈ કામ નથી. છતાં, દુનિયામાં હોવાને કારણે, આ જ સ્થળ આપણું છે. પરંતુ આપણે દુનિયામાં હોવું જ નહીં જોઈએ. આપણે તો ઘણો સમય પહેલાં જ ઈશ્વરના રાજ્યમાં હોવું જોઈએ હતું. ભાઈઓ, એ એક સત્ય છે. બાઇબલમાં એ એક વિચાર પર જ એક કલાકમાં જેટલું આપણે અહીં રજૂ કરી શકીએ, તેના કરતાં પણ વધુ છે.

TAM1897 Q1 25.10હવે મૂસા એ બધું માનતો હતો. તે માનતો હતો કે વચન પૂર્ણ થવાનો સમય નજીક આવી ગયો છે. પરંતુ તે ટૂંક સમયમાં મિસરના સિંહાસન પર બેસવાનો હતો. તે રાજા બનવાનો હતો. તે શાસન કરવાનો હતો; કોઈપણ શહેરના મેયર કે ક્લર્કની પદવી કરતાં પણ ઉચ્ચ પદવી ધારણ કરવાનો હતો. તે માત્ર એક રાજ્ય પર જ નહીં, પરંતુ એક સામ્રાજ્ય પર શાસન કરવાનો હતો; વિશ્વનું સામ્રાજ્ય, અને તે તેનો હક હતો. બેવડી હક્કદારીથી તે તેના માટે હતું. તેને કોઈ પદ માટે ઉમેદવારી કરવાની જરૂર નહોતી. તે તેના પર આપોઆપ આવવાનું હતું, અને તેના હક્કમાં કોઈ વિવાદ નહોતો. સિંહાસન સુધી માત્ર એક જ પગલું બાકી હતું; ફક્ત આ ફારુન મૃત્યુ પામે ત્યાં સુધી, અને તેની ઉંમર લગભગ સો વર્ષની હતી. પછી આ મૂસા વિશ્વનો રાજા બનશે, કારણ કે મિસરનું સામ્રાજ્ય સમગ્ર વિશ્વમાં ફેલાયેલું હતું.

TAM1897 Q1 25.11ઇઝરાયલને પણ એ સમયે ખૂબ જ મુશ્કેલીઓનો સામનો કરવો પડી રહ્યો હતો. ઇઝરાયલ દબાયેલું, પીડાતું અને ઈંટોની ભઠ્ઠીઓમાં મજૂરી કરવા માટે મજબૂર કરવામાં આવ્યું હતું. મૂસા કહી શકતા: હવે અમારા લોકો દબાયેલા છે; તેઓ પીડાતા છે; તેઓ તેમના ઈશ્વરના કાર્ય માટે દુઃખ ભોગવી રહ્યા છે; પરંતુ વધુમાં વધુ સમય નહીં લાગે, કારણ કે ફારુન લગભગ સો વર્ષનો છે અને વધુ સમય જીવી શકશે નહીં. પછી હું સુધારો લાવીશ. હું આ શાસનને યોગ્ય રીતે ગોઠવીશ. હું ન્યાયપૂર્વક શાસન કરીશ. આ દુષ્ટ ફારુનોની જેમ નહીં. હું ઈશ્વરમાં વિશ્વાસ રાખું છું. હું એક ખ્રિસ્તી છું, અને ખ્રિસ્તી હોવાને કારણે હું શાસન માટે વધુ યોગ્ય છું. અને તે માત્ર તેમના ભારોને દૂર જ નહીં કરી શકતો, પરંતુ તેમને પદ આપી શકતો અને ઈશ્વરની પ્રજા દ્વારા વિશ્વ પર શાસન કરી શકતો. શું માર્ગ ખુલ્લો નહોતો? સિંહાસન સુધી પહોંચવા માટે ફક્ત એક પગલું હતું, અને તે પગલું ટૂંક સમયમાં લેવું જ હતું. પણ ચાલો જોઈએ કે એ ખ્રિસ્તીએ એવા સંજોગોમાં શું કર્યું. હિબ્રૂઓના અગિયારમા અધ્યાય પર જાઓ. ધ્યાનથી જુઓ, ધીરે-ધીરે વાંચો અને જુઓ તે શું કહે છે. ચોવીસમી કલમ:—

TAM1897 Q1 26.1વિશ્વાસથી મૂસાએ મોટા થયા પછી ફારુનની દીકરીનો પુત્ર ગણાવાનો ઇનકાર કર્યો.

TAM1897 Q1 26.2ફારુનની દીકરીનો પુત્ર કહેવાવાનો ઇનકાર કરવો એટલે શું?—રાજા બનવાનો ઇનકાર કરવો. ત્યાં સિંહાસન હતું. તે ત્યાં પહોંચવા માટે માત્ર એક પગલું જ હતું. પરંતુ ત્યાં જઈને સિંહાસન પર બેસવાને બદલે, તે નીચે ઉતરી આવ્યો. તેણે મિસરના સિંહાસનને, અને મિસરના તમામ ખજાનાઓ અને આનંદોને પીઠ ફેરવી, અને બીજા દેશ તરફ પોતાનું મુખ કર્યું; કારણ કે તે સમય આવી ગયો હતો જ્યારે ઈશ્વર તેમના લોકોને આ દેશમાંથી બહાર બોલાવીને બીજા દેશમાં લઈ જશે. મૂસાએ ઈસુ ખ્રિસ્તમાં વિશ્વાસ કર્યો, અને તેથી તેણે ચર્ચ અને રાજ્યના વિભાજનમાં વિશ્વાસ કર્યો. તેથી તે રાજ્યથી અલગ થઈને પૂર્ણ હૃદયથી ચર્ચ સાથે ઊભો રહ્યો. ઈશ્વરે તેમને આ દેશમાંથી બહાર બોલાવ્યો, જેમ તેમણે પહેલા તેમના પિતા ઇબ્રાહિમને તેમના દેશમાંથી બોલાવ્યો હતો. પરંતુ એટલું જ નહીં. સાંભળો: “થોડા સમય માટે મિસરનાં સુખ ભોગવવાને બદલે ઈશ્વરના લોકો સાથે દુઃખ સહન કરવાનું વધારે પસંદ કરવું?” (જોન્સના શબ્દો, શબ્દશઃ અનુવાદ)

TAM1897 Q1 26.3(સભા) પાપ.

TAM1897 Q1 26.4પાપ? તે સિંહાસનનો વારસદાર હતો. તો પછી, મિસરના સિંહાસન, વિશ્વની શક્તિ અને આનંદો તથા વિશ્વની સરકારો પર પોતાનું મન લગાવવું તેના માટે શું હતું? એ શું હતું?—પાપ. શું એવું કહે છે?

TAM1897 Q1 26.5(અવાજો) હા.

TAM1897 Q1 26.6શું તમે એમાં વિશ્વાસ કરો છો?

TAM1897 Q1 26.7(અવાજો) હા.

TAM1897 Q1 26.8તો ત્યારે ઇઝરાયલ માટે તે પાપ હતું?

TAM1897 Q1 26.9(અવાજો) હા.

TAM1897 Q1 26.10હવે તે શું છે?

TAM1897 Q1 26.11(અવાજો) પાપ.

TAM1897 Q1 26.12ભાઈઓ, બાઇબલમાં કેટલીક એવી બાબતો છે જેના વિશે આપણે વિચારવું જોઈએ. “પાપનું ક્ષણિક સુખ ભોગવવાને બદલે ઈશ્વરના લોકોની સાથે દુઃખ ભોગવવાનું તેણે વધારે પસંદ કર્યું.” પરંતુ ભૂલશો નહીં કે અહીં સંદર્ભિત આનંદો—પાપના આનંદો—વાસ્તવમાં મિસરના આનંદો છે; મિસરનો રાજા બનવાનો, પૃથ્વીના શાસનમાં પદ ધારણ કરવાનો, અને અન્ય લોકો પર શાસન કરવાનો આનંદ. આ બધું તેને વાસ્તવિક વંશાવળી દ્વારા, વારસાના હક્કથી મળવાનું હતું. તેને ઉમેદવાર તરીકે ઊભા રહેવાની કે મત માંગવાની જરૂર નહોતી. તે સ્વાભાવિક રીતે તેના માટે આવી રહ્યું હતું. શાસ્ત્રનો અહેવાલ કહે છે કે, જો તેણે આ બધી સુખ-સુવિધાઓ સ્વીકારી અને માણી હોત, તો તે પાપના આનંદ માણવા સમાન હોત. પરંતુ તેણે તેનો ત્યાગ કર્યો. શા માટે?—“મિસરમાંના દ્રવ્ય ભંડારો કરતાં ખ્રિસ્ત સાથે નિંદા સહન કરવી એ અધિક સંપત્તિ છે, એમ તેણે ગણ્યું.”

TAM1897 Q1 26.13મિસરની સરકાર અને સિંહાસન સંદર્ભે ખ્રિસ્ત ક્યાં હતો? શું ખ્રિસ્ત મિસર સાથે એક હતો?—ના. શું મૂસા ખ્રિસ્ત અને મિસરનું સિંહાસન બંને ધરાવી શકતો?

TAM1897 Q1 26.14(અવાજો) નહીં.

TAM1897 Q1 26.15પરંતુ મિસરનું સિંહાસન તેને એટલી જ સ્વાભાવિક રીતે મળવાનું હતું જેટલી સ્વાભાવિક રીતે પાન ઝાડ પરથી પડે છે. તેને પદ માટે સંઘર્ષ કરવાની જરૂર નહોતી. પોતાને ઉમેદવાર તરીકે નામાંકિત કરાવવા માટે પણ નહીં.

TAM1897 Q1 26.16એ. એફ. બેલેન્જર.—અથવા અરજી તૈયાર કરવાની પણ જરૂર નહોતી.

TAM1897 Q1 26.17નહીં. તેને રાષ્ટ્રપતિને પોતાની અરજી રજૂ કરવા માટે કોઈ પ્રતિનિધિની પણ જરૂર નહોતી.

TAM1897 Q1 26.18પુનઃ પરિસ્થિતિ પર નજર કરો. એક તરફ મિસર હતું, તેના સિંહાસન, તેના આનંદ-ઉલ્લાસ અને ખજાનાઓ સાથે, જે તેને એટલી જ સ્વાભાવિક રીતે મળવાનાં હતાં જેટલી સ્વાભાવિક રીતે પાન વૃક્ષ પરથી પડે છે, અને તેમાં તેની કોઈ વ્યક્તિગત મહેનત પણ નહોતી. તેણે ફક્ત હાથ પર હાથ ધરીને બેસવાનું હતું, જ્યાં સુધી વૃદ્ધ રાજા મૃત્યુ પામતો, અને પછી બધું તેનું થઈ જતું. છતાં, તે મિસરના સિંહાસન પર હોવા કરતાં ખ્રિસ્ત સાથે રહેવું અને તેની નિંદા સહન કરવી વધુ પસંદ કરતો. અને ખાસ ધ્યાનમાં રાખો કે ખ્રિસ્ત સાથે રહેવા માટે તેને સિંહાસન અને મિસરના તમામ ખજાનાઓ અને આનંદોને પીઠ ફેરવવી પડી.

TAM1897 Q1 26.19હવે એવું ન કહો કે મેં એમાં કંઈ ઉમેર્યું છે, કે મેં એ બનાવ્યું છે. શબ્દ શું કહે છે તે ધ્યાનથી જુઓ, અને તમે જોશો કે બધું ત્યાં જ છે. શું તે ખરેખર ત્યાં નથી?

TAM1897 Q1 26.20(અવાજો) હા.

TAM1897 Q1 26.21ચાલો તેને ફરીથી વાંચીએ, અને આજે રાત્રિ માટે સમાપ્ત કરવાનો સમય થશે; પછી કાલે રાત્રે આપણે ફરીથી ઇઝરાયલ વિશે અભ્યાસ કરીશું:—

TAM1897 Q1 26.22વિશ્વાસથી મૂસાએ મોટા થયા પછી ફારુનની દીકરીનો પુત્ર ગણાવાનો ઇનકાર કર્યો. પાપનું ક્ષણિક સુખ ભોગવવાને બદલે ઈશ્વરના લોકોની સાથે દુઃખ ભોગવવાનું તેણે વધારે પસંદ કર્યું. મિસરમાંના દ્રવ્ય ભંડારો કરતાં ખ્રિસ્ત સાથે નિંદા સહન કરવી એ અધિક સંપત્તિ છે, એમ તેણે ગણ્યું; કેમ કે જે ફળ મળવાનું હતું તે તરફ જ તેણે લક્ષ રાખ્યું.

TAM1897 Q1 26.23“ઈશ્વરે ઇબ્રાહિમને શપથ લઈને આપેલા વચનની પૂર્તિનો સમય નજીક આવ્યો”—તેને ધન્ય પ્રતિફળ આપવાનું વચન. મૂસાએ આમાં વિશ્વાસ કર્યો, પોતાને રાજ્યથી અલગ કર્યો, સિંહાસનની તરફ પીઠ ફેરવી, અને મિસરની તમામ શક્તિ, આનંદ અને મહિમાને બદલે ખ્રિસ્તની નિંદા પસંદ કરી. અને ભૂલશો નહીં કે ખ્રિસ્તની નિંદામાં ભાગીદાર બનવા માટે તેને આ બધા પરથી પીઠ ફેરવવી પડી.