Ruhun Annabci. – Lamba ta 2

TAM1897 D 21.2Wa’azi da aka yi a safiyar Laraba, 10 ga Fabrairu, 1897 An buga shi a cikin General Conference Daily Bulletin, 15 ga Fabrairu, 1897, Juzu’i na 1, Lamba ta 2, shafuka 21-22.

TAM1897 D 21.3Abin da ke tafe taƙaitaccen bayanin jawabin Fasto Jones ne kawai. Saboda mutane da yawa sun iso tun bayan taron da ya gabata, ya zama dole a ɗauki lokaci mai yawa wajen sake nazarin muhimman abubuwan da aka tattauna a ranar da ta gabata. Bugu da ƙari, mai jawabi ya ce matsalar da ke tattare da mu a matsayin al’umma ba wai rashin yarda namu a fili ba ne cewa Shaidu sun fito daga Allah; amma abin da muke buƙatar sani shi ne yadda za mu gaskata su. Idan hanya ɗaya tilo da muke da ita don nuna imaninmu ga Shaidu ita ce ta hanyar gaya wa mutane cewa muna gaskata su, imaninmu ba shi da wani amfani. Haka muke buɗe wa mutane ƙofa su yi shakkar gaskiyar bangaskiyarmu. Idan kuwa muna gaskata Shaidun da gaske, ba za mu buƙaci mu gaya wa mutane haka ba. Rayuwarmu za ta zama shaida ga bangaskiyar da ke cikinmu.

TAM1897 D 21.4Akwai rabuwa da Allah, kuma haikali yana buƙatar tsarkakewa kamar yadda yake a zamanin da a Urushalima. An kawo mu cikin wannan hali ne ta hanyar watsi da Shaidu na Ruhu na Allah. Amma da yawa daga cikin waɗanda suka yi watsi da su sun yi imani da su, kuma a lokacin suna riƙe da waɗannan Shaidu a hannayensu, ba su yi tunanin suna watsi da su ba. Saboda haka, abin da muke son sani shi ne yadda za mu kula da Shaidu na Ruhu.

TAM1897 D 21.5Kuma ba za mu yi tunanin ko na ɗan lokaci ba cewa idan an bayar da shaida kuma an ambaci mutum, Allah na yi masa hari ne don halaka shi. Manufar Ubangiji ita ce ta ware shi daga kurakuran da ke cutar da shi kuma ke hana aikin Allah ci gaba. Manufar ita ce a ceci mutumin, a kuma halaka kuskuren. Allah ba zai halaka ko hukunta mutum ba sai dai idan ya kasance yana da alaƙa ta dindindin da zunubi. Idan wannan mutumin ya juya baya ga mummunar hanyar da yake bi, ya amince da shaida, ya gyara kansa a gaban Allah, to ba zai sake kasancewa a matsayin da shaida ta same shi ba. Wannan shaida za a iya amfani da ita a matsayin gargaɗi ga wasu, amma ba za a taɓa amfani da ita wajen hukunta mutumin da ya gane kuskurensa ba.

TAM1897 D 21.6Hanyar Allah ita ce ta sa mutum ya zama wani abu da ba shi ba; ta ba mutum wani abu da bai da shi. Ba za mu iya amfani da Shaidu ga wasu ba. A’a, ko ma ga kanmu daga waje. Dole ne mu buɗe zuciya ga Allah, mu karɓi shaida, domin Ubangiji ya dasa ka’idar allahntaka, ya ba mu abin da ba mu da shi, ya sa mu zama abin da ba mu kasance ba, kuma shi da kansa ta Ruhu Mai-tsarki ne ke aiwatar da amfani da wannan shaida. Sa’an nan zai bayyana a rayuwarmu, zai bayyana a ayyukanmu, abin da Allah ya dasa a ciki. Wannan shi ne karɓar Shaidu. Duk wani abu da bai kai haka ba ba karɓar su ba ne.

TAM1897 D 21.7Ƙarfin da Allah ya dasa, idan aka karɓe shi cikin zuciya, zai ba mutum damar tsayawa a gaban jarabawa, a tsakiyar rauninsa. Zai ba shi abin da bai mallaka ba, kuma zai sa shi abin da ba shi ba ne ta dabi’a.

TAM1897 D 21.8Idan mutum ya yi gazawa a matsayin da aka sanya shi, muna iya tunanin cewa Allah ya yi kuskure wajen barin a sanya shi a can; amma hakan ba haka yake ba. Allah bai yi kuskure wajen sanya Shawulu ya zama sarkin Isra’ila ba; amma Shawulu ya yi kuskure da ya kasa zama abin da Allah yake so ya kasance. Ya yi kuskure da ya bi hanyoyinsa da shirye-shiryensa, maimakon ya saurari muryar Allah. Haka kuma Allah bai yi kuskure ba wajen sanya Yerobowam sarkin Isra’ila. Ko da yake manufar Allah ta ware ƙabilu goma daga Yahuda ba ta tabbata saboda taurin kan mutane, duk da haka Allah yana da shiri, amma Yerobowam bai bar a aiwatar da shi ba. Allah na iya kiran ni ko ku zuwa wani matsayi, kuma idan muna da wani rauni da zai hana mu zama masu amfani, Allah ya aiko mana da saƙo, wannan saƙon shi ne ya sa mu zama abin da yake so mu zama, domin ta alherinsa mu tsaya inda yake so mu tsaya.

TAM1897 D 22.1“Kowace rana mutane suna bayyana ko daular Allah tana cikinsu. Idan Kiristi yana mulki a zukatansu, suna samun ƙarfin ƙa’ida, iko, da damar tsayawa a matsayin masu gadi masu aminci, masu gyara na gaskiya; domin ba za a samu gyara ba sai an yi cikakken haɗin gwiwa da Yesu Kiristi. Ta alherin Kiristi, mutane za su yi amfani da baiwarsu da Allah ya ba su don su gyara kansu [ba don su gyara wasu ba, amma don su gyara kansu]; ta wannan aikin musun kai, wanda Ubangijin sama ke kallo da amincewa, suna samun nasarori kan halayensu na gado da waɗanda suka koya. Sa’an nan, kamar Daniyel, suna barin tasiri a zuciyoyin wasu wanda ba za a taɓa goge shi ba. Za a kai wannan tasiri dukkan sassan duniya.”

TAM1897 D 22.2Aikin gyarawa yana farawa ne daga kai. Zan iya yin tasiri a zukatan wasu ne kawai idan na gyara kaina. Allah yana isa ga wasu ta hanyar isa gare mu, kuma yana isa ga wasu ta wurinmu. Ku koma 2 Korintiyawa 1:3, 4:—

TAM1897 D 22.3Yabo ya tabbata ga Allah, da Uban Ubangijinmu Yesu Kiristi, Uba mai tausayi, da kuma Allah na dukan ta’aziyya, wanda yakan yi mana ta’aziyya a cikin dukan wahalolinmu, domin mu kuma mu iya ta’azantar da waɗanda suke cikin kowace irin wahala, da ta’aziyyar da mu kanmu muka samu daga Allah.

TAM1897 D 22.4Allah yana yi mana ta’aziyya domin mu yi wa wasu ta’aziyya; Allah yana taimaka mana domin mu taimaki wasu. An kawo mu wuri inda muke buƙatar ta’aziyyar Allah, domin mu sami damar ta’aziyya wasu. Yana da wasu a zuciyarsa lokacin da yake ta’aziyya gare mu. “In muna shan wahala, ai, muna shanta domin ta’aziyyarku, da cetonku ne.” Idan an azabtar da ni, hakan na don ta’aziyya da ceto wani mutum. Wataƙila ba zan haɗu da mutumin da zan yi wa ta’aziyya ba har tsawon shekaru; amma a wani lokaci zan haɗu da shi, kuma abin da na fuskanta ya shirya ni in zauna a gefensa, ko in riƙe hannunsa, in zama masa taimako da ta’aziyya. Yana karɓa daga gare ni abin da na karɓa daga Allah, kuma yana karɓa ne domin shi ma ya isar da shi ga wasu, su ma su isar da shi ga wasu; haka tasirin alherin Allah da aka ba mu zai bazu a duk duniya, ko da ba mu bar jihar da muke rayuwa a cikinta ba. ‘Yan’uwa, wannan ne abin da Allah ke son yi da mu, sannan tasirinmu zai kai dukkan sassan duniya.

TAM1897 D 22.5Yanzu zuwa ga tambayar, Ta yaya za mu karɓi Shaidu? Mu karanta yadda aka ƙi su a zahiri a lokacin da ake ganin ana karɓarsu. Sa’an nan za mu san yadda za mu guji wannan kuskure, kuma mu san yadda za mu karɓe su. A nan na karanta game da wani wanda “misalinsa ya yi matuƙar raunana amincewa da Shaidu.” Ta yaya ya aikata haka? — “Shi kansa ya yi tafiya kai tsaye akasin hasken da Allah ya bayar.” Amma bai yi zato cewa yana tafiya a fili akasin su ba. Ya yi tunanin yana yin abin da ya dace dangane da su. To, ta yaya ya kuskure haka? Ga amsar: “An kauce wa suka da gargaɗin Ubangiji, an fassara su, an kuma sanya su babu tasiri ta hanyar dabaru na mutane.”

TAM1897 D 22.6Ta yaya aka “kauce musu”? Ga amsar: “Me ya sa kuka ƙirƙiri hujjoji marasa tushe?” “Ai, ya kamata waɗanda suka juya wa shawarar Allah baya kuma suka yi ƙoƙarin ɓoye tasirin da Allah zai yi su ji kunya.”

TAM1897 D 22.7Ta yaya aka “fassara” su? Ga amsar: Sun “ƙirƙiri fassararsu da kansu, suna cewa ba su yi nufin yin haka ba.”

TAM1897 D 22.8Kuma haka ne yadda aka kauce wa Shaidu, aka fassara su, aka kuma sanya su babu amfani, ta hannun waɗanda suka yi tunanin sun yi imani da su, kuma suka yi tunanin suna karɓar su. Yanzu, shin kuna kauce musu da hujjojin banza? Shin kuna fassara su kuma kuna sanya su babu amfani ta hanyar ɗaura musu ma’anar kanku, kuna cewa ba su nufin haka ko haka ba? — Tabbas kun yi; kun sani kun yi. To, mu daina hakan a yanzu.

TAM1897 D 22.9To, ta yaya za a karɓe su? Ta yaya za mu san abin da suke nufi? Ga amsar: “Sun yi nufin daidai yadda aka faɗa.” Me suke nufi? — “Daidai yadda aka faɗa.” Za ku iya faɗin abin da suke faɗa? — Eh, abu ne mai sauƙi. To, ku karɓi su yadda suka faɗa. Ku buɗe zukatanku sarai ga Allah, domin ta Ruhunsa nagari ya dasa a ciki ka’idar da ke cikin abin da aka faɗa, sai wannan ka’idar ta bayyana, za ta yi haske a rayuwarku; a lokacin ne kuka karɓi Shaidu. A lokacin ne za ku san cewa kun yarda da Shaidu. A lokacin ne ba za a samu wata matsala ta kuskure game da shi ba. Wasu za su gane hakan, domin za ku bar tasiri a zukata wanda ba za a taɓa goge shi ba, kuma za su yi wa Allah ɗaukaka a ranar ziyara.

TAM1897 D 22.10Kalmar Allah ita ce ma’auninmu. Duk wani aikin ƙauna, duk wata kalmar tausayi, duk wata addu’a domin masu wahala da waɗanda ake zalunta, ana ba da rahotonta a gaban gadon mulki na har abada, a kuma sanya ta a cikin rijistar sama wadda ba ta gushewa. Kalmar Allah mai tsarki tana zuba haske cikin fahimta mafi duhu, kuma wannan haske yana sa mutanen da suka fi wayewa su ji rashin ƙarfin su da zunubansu. — Test. No. 31.