Vísindi frelsunarinnar. – Nr. 2
TAM1897 D 59.2Prédikun flutt sunnudagskvöldið 14. febrúar 1897 Prentað í dagbrotum Alþingsins (General Conference Daily Bulletins) þann 17. febrúar 1897, bindi 1, nr. 4, bls. 59-64 og þann 18. febrúar 1897, bindi 1, nr. 5, bls. 65-66.
TAM1897 D 59.3ENN EITT eða tvö orð til skýringar áður en við byrjum rannsóknina í kvöld: Enginn vafi er á að margir hafi velt því fyrir sér hvort allt sem sagt var hinn fyrri kvöldi muni standast prófið. Það mun það gera. Ég talaði ekki tilviljunarkennt. Það er rétt að ég fór ekki í gegnum allt í smáatriðum, en ef þið hugsið um það sem ég sagði þegar þið sjáið það prentað, munið þið sjá að það er satt. Þegar ég sagði að snjóblómurinn væri í jafnvægi við jörðina og jörðin í jafnvægi við snjóblómið, ef loftsteinn nokkurra tonna að þyngd dettur á jörðina, er þá ekki þyngdarkrafturinn meiri en áður? Og myndi það ekki eyðileggja jafnvægi blómsins við jörðina? — Nei; því það er ekki aðeins jörðin sem er í jafnvægi við það blóm, heldur alheimurinn. Manstu að þegar lögmál þyngdar er rannsakað er vísindalega sagt að hver einasta efnisagnir í alheimi séu dregnar að hverri annarri, þannig að ekki aðeins jörðin heldur einnig alheimurinn sé í jafnvægi við þarfir blómanna; því myndi fall meteórítsins ekki auka þyngdarkraft alheimsins.
TAM1897 D 59.4Bara nokkur orð til skýringar í upphafi: Hefði ég verið að tala í fyrri kennslustund um efnið “Vísindi í Biblíunni” eða “Vísindi og Biblían”, hefði ég fjallað ítarlegar um hvað þyngdaraflið er og hvað það er ekki, samkvæmt vísindalegri skilgreiningu orðsins. En ég var ekki að tala um það; allt sem ég ætlaði að gera hinn fyrri kvöld var að tilkynna um staðreynd uppgötvunarinnar á lögmáli þyngdaraflsins og kenninguna um það sem lögmál. Skoðanir hafa breyst síðan á tímum Newtons varðandi kenningu um það lögmál; en það hefur ekki áhrif á lögmálið.
TAM1897 D 60.1Í ströngu sannleika er þyngdaraflið alls ekki lögmál, heldur einfaldlega máttur Guðs. Í raun eru engin “náttúrulögmál”. Lögmál náttúrunnar eru einungis venjur Guðs. Allt sem lögmál þyngdaraflsins er, er venja Guðs; birtingarmynd máttar Guðs. En þar sem ég var ekki að ræða hvað það er í raun og veru, notaði ég hugtökin í almennri merkingu og einungis til að tilgreina það sem það afl sem viðheldur jafnvægi alheimsins.
TAM1897 D 60.2Í kvöld mun ég lesa aðra skilgreiningu á vísindum. Hún er einnig tekin úr verki eins af fremstu viðurkenndu vísindamönnum heimsins: “Vísindi eru nákvæmasta þekking sem við búum yfir um nokkurt efni.” Orðið “vísindi” þýðir bókstaflega þekking. Skilgreiningin sem við fengum hitt kvöldið er rétt. Hún er afurð hugsunar. Einnig er það ágætlega gert að skilgreina þau sem nákvæmasta þekkingu sem við höfum um efnið.
TAM1897 D 60.3Nú snúum við okkur aftur að þeim tveimur atriðum sem við fjölluðum um í síðasta tíma. Hvar fannst nákvæmasta þekking á muninum á bjartleika stjarnanna í sautján hundruð ár áður en vísindin uppgötvuðu hann? — Í Biblíunni. Hvar fannst þá hin sanna vísindalega þekking á því efni? — Í Biblíunni. — Hvar fannst nákvæmasta þekkingin á samræmingu alheimsins í tvö þúsund og fimm hundruð ár áður en hún var uppgötvuð? — Í Biblíunni. Hvert var þá vísindalegasta bókin í heiminum um efni þeirrar vísindagreinar? — Biblían. Mundu enn sem áður að ég er ekki að tala um vísindi og Biblíu. Ég er að tala um vísindin um hjálpræðið. Og þótt vísað sé til annarra vísinda, er það einungis í óaðskiljanlegum tengslum við þessa aðalvísindagrein. Það er svo að þið og ég komumst að því með öllum þeim sönnunargögnum sem við getum safnað saman á þessum tveimur klukkustundum náms, að frelsun er vísindi, að hún er æðsta vísindagrein alheimsins, að hún er það sem mestu skipti í námi okkar, og að við stöndum okkur vísindalega þegar við helgum henni aðalnámið okkar af öllu hjarta.
TAM1897 D 60.4Nú er Biblían ekki ritgerð um neina aðra vísindagrein en vísindagrein björgunarinnar. Hún er sérstök ritgerð um það efni. Biblían vísar til annarra vísinda; en engar ritgerðir um aðrar vísindagreinar finnast í Biblíunni. Önnur vísindi eru nefnd, eins og þau sem við höfum tekið eftir í Korintubréfunum og í Jesaja; hvers vegna eru þau nefnd á þessum stöðum — til að koma fram vísindalegum punkti? — Nei; heldur til að nota það til að skýra betur fyrir skilningi okkar vísindin um hjálpræðið. Hvers vegna er sú stjörnufræðilega staðreynd færð inn í 1. Korintubréf 15:41? Hvert er markmiðið með því að segja: “Ein stjarna sker sig úr annarri stjörnu í dýrð?” Síðan segir það beint á eftir: “Svo er einnig upprisa hinna dauðu. Hún er sáð í vanvirðingu, hún er uppvakin í dýrð. Það er sáð í veikleika, það er uppvakið í krafti.” Eins og ein stjarna er frábrugðin annarri í dýrð, svo er einnig upprisan. Þannig sjáið þið að tilgangurinn með því að vísa til þeirrar vísindalegu staðreyndar er að varpa ljósi á atriði í vísindum frelsunarinnar, til að hjálpa okkur að sjá sannleikann í vísindum frelsunarinnar betur.
TAM1897 D 60.5Hvers vegna tók Jesaja þessa staðhæfingu um þyngdaraflið inn í ræðu sína? Lítum aðeins lengra inn í kaflann, og þá munum við sjá. Ég mun lesa þennan vers og svo annað í lok þeirrar hugsunar sem hann er að fylgja. “Hver hefur mælt vötnin í holu handar sinnar?” “Við hvern viljið þér þá líkja mér, eða hverjum jafnast ég?” segir Hinn Heilagi. “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hverjum jafnast ég?” “Hvort skuluð þér þá jafngilda mér? eða hver
TAM1897 D 60.6Enginn sleppur undan athygli hans, og allt er í jafnvægi við þarfir hvers einasta blóms sem vex á akrinum. En af hverju beinir hann athygli okkar að þessu og dregur það fram í ræðu sinni hér? — Ekki til að staðhæfa vísindalega staðreynd; heldur til að beina athygli allra manna að vísindum frelsunarinnar. Hvað dregur hann út úr því? Við eigum að hugleiða allt þetta og íhuga hvað það er sem hefur gert allt þetta? Og svo les ég áfram: “Hvers vegna segir þú, Jakob, og mælir, Ísrael, að vegur minn sé hulinn fyrir Drottni og réttlætis míns gleymt hjá Guði mínum?” Jesaja 40:27.
TAM1897 D 60.7Þegar Guð ber svo mikla umhyggju fyrir blóminu sem vex við fætur okkar, er það hvorki falið né gleymt; hvernig getið þið þá sagt að þið séuð falin fyrir Drottni, og að dómur ykkar hafi farið framhjá honum, og að hann beri enga umhyggju fyrir ykkur lengur? Þannig sjáið þið að í hverju einasta tilviki er vísindalegur sannleikur dreginn fram til að varpa ljósi á vísindin um frelsun fyrir ykkur og mig.
TAM1897 D 61.1Önnur hugsun: Þegar þessir rithöfundar skynjuðu þetta, var það með opinberun. Auðvitað fengu þeir ekki þessa hluti úr neinni vísindalegri rannsókn sem þessi heimur hafði. Drottinn var að opinbera aðalvísindagrein sína, vísindagrein bjargarinnar; og hann kallaði á aðrar vísindagreinar til að skýra það. Hvaða vísindagrein er þá mikilvægust fyrir Drottin? — Bjargin, vissulega. Þegar Drottinn notaði aðrar vísindagreinar einungis til að skýra þetta, er alveg ljóst að hann telur þessa vísindagrein mikilvægari en hinar.
TAM1897 D 61.2En þetta er ekki allt. Einn maður sem nefndur er í Biblíunni var mjög fróður í öllum vísindum — allri náttúruvísindum þessa heims. Ég vil að þið sjáið að það var til maður sem var mjög fróður í þeim vísindum sem eru nú svo mikils metin í heiminum. Og ég vil að þið sjáið hvað hann segir í ljósi alls þessa. Hér er ritningin:—
TAM1897 D 61.3Og Guð gaf Sálómoni viturleika og skilning, afar mikinn, og víðfeðmi hjarta, eins og sandurinn á sjávarströndinni. Og viturleiki Sálómons var meiri en viturleiki allra austurlanda sona og allur viturleiki Egyptalands. Því hann var viturari en allir menn; en Etan Ezrahítinn, og Heman, og Kalkól, og Darda, synir Mahóls; og frægð hans barst um öll þjóðir í kringum hann. Og hann orti þrjú þúsund spakmæli og söngvar hans voru þúsund og fimm. Hann talaði um tré, frá sedristrénu í Líbanon til ísópsins sem sprettur úr múrnum; hann talaði einnig um dýr, fugla, skriðdýr og fiskar. 1. Konungabók 4:29-33.
TAM1897 D 61.4Hann talaði um tré frá sedristrénu sem er í Líbanon til ísópsins sem sprettur upp úr múrnum. Hvað kallast það í vísindum? — Plöntufræði. Hann kunni plöntufræði betur en nokkur annar í heiminum.
TAM1897 D 61.5Hann talaði einnig um dýr. Hvert væri vísindalega heitið ef það væri sett þar í dag? — Dýrafræði. Sálómón skildi dýrafræði betur en nokkur maður sem lifir í heiminum í dag. Hann kenndi hana; því segir að hann hafi talað um allt þetta. Hann kenndi þessi fræði.
TAM1897 D 61.6“Og um fugla.” Hvaða vísindi er það? — Fuglafræði. Þá kenndi Salómon í vísindunum grasafræði, dýrafræði og fuglafræði.
TAM1897 D 61.7Hvað næst? — “Og skriðdýr.” Hvaða vísindi eru það? — Skordýrafræði.
TAM1897 D 61.8“Og um fiskar.” Hvaða vísindi er það? — Fiskifræði.
TAM1897 D 61.9Fólk sem les þennan kafla ritningarinnar hugsar yfirleitt ekki um Salómón sem alhliða vísindamann. En ef sagt hefði verið að Salómón hefði talað um grasafræði, dýrafræði, fuglafræði, skordýrafræði og fiskifræði, væru menn tilbúnir að segja: “Hversu undursamlegur maður Salómón var.” En þá væri það ekki einu korninu undursamlegra en það er nú þegar; því það segir einmitt allt þetta.
TAM1897 D 61.10Ég les þetta svo að þið sjáið að Salómon kunni eitthvað til vísinda, ekki aðeins eitthvað til vísinda, heldur meira um öll þessi vísindi en nokkur annar maður hefur nokkru sinni vitað um eitt þeirra.
TAM1897 D 61.11Þó að hann hafi svo vel skilið allar þessar vísindagreinar og kennt um þær allar, segir hann þetta: “Heyrum uppgjör alls málsins;” kjarni alls þess sem sagt hefur verið er: “Óttist Guð og varðveitið boðorð hans, því að þetta er öll skylda allra manna: því að Guð mun dæma hvert verk, með hverri leyndu hlut, hvort sem það er gott eða illt.”
TAM1897 D 61.12Í hans mati, hvað hafði forgang fram yfir allar aðrar vísindagreinar samanlagðar? — Frelsun Guðs.
TAM1897 D 61.13Englarnir skilja allar vísindagreinar, en þeir telja frelsunina verðmætari til náms en allar aðrar greinar samanlagðar. Spámennirnir töldu hana einnig verðmætari; og notuðu hinar sem leið til að skilja frelsunina betur. Og hér er maður sem skildi hinar vísindagreinar, og hann segir að vísindin um frelsunina rísi yfir þær allar. Nú vil ég að þið sjáið að Guð sjálfur, af sinni hálfu, aðskilinn frá öllu þessu, telur það einnig svo vera.
TAM1897 D 61.14Sjáðu hér: Við lásum rétt áðan að Sálómón kenndi allar þessar vísindagreinar. Hversu margt af þeim kenningum höfum við skrifað niður til námsins? — Ekki neitt. Guð hefur ekki fært okkur neina skrá eða frásögn af kennslu Salómons í grasafræði. Hann hefur ekki fært okkur, né skráð, eina einustu kennslustund sem Salómón kenndi nokkurn tíma í dýrafræði, né í neinni annarri af þessum vísindum. En hann færði okkur aftur og aftur kennslustundir frá Salómoni, sem og frá öllum hinum, um vísindin um hjálpræðið. Þá, þegar englarnir eru taldir gefa aðeins álit engils; spámennirnir aðeins álit spámanns, og Salómon aðeins álit alhliða vísindamanns; hvað er þá álit Guðs? — Það er að frelsunin sé okkur, þér og mér, verðmætari og verðskuldi rannsókn okkar meira en öll þessi önnur fræði, sem hann sjálfur kenndi.
TAM1897 D 61.15Þessi vísindi sem Sálómón skildi og kenndi voru ekki eins konar vísindi og vísindi Huxley, Darwin og annarra vísindamanna þessa tíma. Með eðlislægum huga getur maður rannsakað náttúruvísindi og gert margar uppgötvanir. Og þótt þær séu ekki alltaf réttar, geta þær þó varpað ljósi á nokkur atriði sem eru sönn. En þannig fór Sálómón ekki. Guð gaf Sálómoni visku, svo að hann skynjaði allt þetta í ljósi Guðs. Hann talaði um allt þetta með visku Guðs. Því var vísindin sem Sálómon kenndi Guðs vísindi. Jurtfræði sem hann kenndi var ekta, guðleg jurtfræði. Dýrafræði sem hann kenndi var guðleg dýrafræði. Það voru Guðs sjónarmið, Guðs sannleikur, Guðs vísindi í öllum þessum hlutum. Það var ekki vísindi sem sviksamlega ber það nafn.
TAM1897 D 62.1Jæja, þar sem þetta er Guðs vísindi, og það er guðdómlegt í sjálfu sér, af hverju gaf Drottinn okkur það ekki allt? Af hverju gaf hann heiminum ekki ritgerð Salómons um grasafræði og um öll þessi önnur efni? — Það er ástæða fyrir því; og það er sú að þetta er ekki það sem heimurinn þarf fyrst og fremst.
TAM1897 D 62.2Maður gæti átt allt þetta, hann gæti skilið allt þetta, eins og Salómón gerði. En hvaða gagn hefði hann af því, ef hann hefði ekki fyrst og fremst vísindin um hjálpræðið? Salómón átti allt; en þegar hann sneri hjarta sínu frá Guði, frá vísindunum um hjálpræðið og frá því að rannsaka það af öllu hjarta, hvaða gagn gerði honum þá þekking hans á hinum vísindunum? Hversu mikið gat það hindrað hann í að syndga? Hversu mikla mátt hafði það til að halda honum frá eðli sínu og frá djöfullegri gjörðum og spillingu sem var í honum?
TAM1897 D 62.3Þið vitið að þegar hann sneri hjarta sínu frá Guðs vísindum, frá vísindum hjálpræðisins, þrátt fyrir að hann hefði öll hin, var hann jafn vondur, jafn illgjarn, sökktur jafn algerlega í hjáguðadýrkun og allt óhelgið, eins og hann hefði ekki vitað A B C um neitt.
TAM1897 D 62.4Þannig sjáum við ástæðuna fyrir því að Drottinn varðveitti manninum ekki alla vísindakunnáttu. Ímyndum okkur að þeir hefðu allt, eins og Salómón, og gætu kennt það eins og Salómón kenndi. Með hjarta sem hefur ekki gefið sig Guði upp, með sál sem ekki er frelsuð, hvaða gagn myndu vísindin þá hafa fyrir þá? Þau gátu ekki haldið þeim aftur frá neinu illsku og spjöllum sem eru í mannshjartanu.
TAM1897 D 62.5Þessar vísindagreinar eru ekki það sem heimurinn þarf í dag fyrst og fremst á að halda. Hjartað þarf að hreinsast, sálin þarf að bjargast, allur persónuleikinn þarf að endurbyggjast, hugurinn þarf að umbreytast í sjálft líkneski Guðs og dýrð hans, svo að lífið endurspegli réttlæti hans, til að gera þekkingu á Guði einum sýnilega fyrir allan heiminn. Þótt við höfum allt sem allar vísindagreinar geta gefið, mun það engan veginn gagnast án frelsunar; því innan skamms munum við ekki eiga neitt af því eftir. Þetta er þess virði að hugsa um fyrir okkur sjálf í dag, í öllum okkar námi, lestri og rannsóknum.
TAM1897 D 62.6Það er annað atriði: Guð vill að þú og ég, allir menn, hugsum rétt um öll þau mál sem hann hefur eitthvað með að gera. Það eru menn í dag sem hugsa um öll þessi vísindalegu efni, en þeir hugsa ekki rétt. Þeir komast svo langt að þeir finna engan sess fyrir Guð. Og maðurinn án Guðs, án leiðsagnar hugsunar Guðs, getur ekki hugsað rétt um þessi önnur mál. En hugurinn er ekki réttur fyrr en hann er endurnýjaður í mynd hans sem skapaði hann. Hugurinn á að umbreytast, endurnýjast. Við eigum að fá alveg annan hug. Sérhver hugsun á að verða færð til hlýðni, undir Krist.
TAM1897 D 62.7Það er verkið frelsunar. Það er að endurreisa Guðs mynd í sálinni; að færa hugann þangað að hann verði einungis endurspeglun og ljómun réttlætis, hugsunar hins lifandi Guðs. Þegar það er gert, og verk Guðs er fullunnið í þessum heimi, við að kunngera þekkingu Guðs öllum öðrum þjóðum, mun Drottinn opna alheiminn og eilífðina fyrir okkur. Þá munu öll þessi önnur fög verða opin til rannsóknar fyrir okkur, og Drottinn getur sagt við okkur: Farið hvert sem ykkur lystir, ég get treyst ykkur. Hin víðfeðma alheimur er ykkur opinn. Ekkert er ykkur haldið frá. Það allt er ykkar eigið. Það tilheyrir ykkur. Farið hvert sem ykkur lystir, dvalið þar sem ykkur lystir, gerið það sem ykkur lystir; ég get treyst ykkur. Hugsið um hvaða efni sem ykkur lystir, rannsakið það eins djúpt og ykkur lystir, þið munið gera það rétt.
TAM1897 D 62.8Nú er ég ekki að segja að menn eigi alfarið að hunsa allar aðrar vísindagreinar þar til við komum til hins heimsins. Ég er einfaldlega að segja að vísindin um hjálpræðið eigi að leiða rannsóknir allra þeirra. Hefur Drottinn ekki sett okkur fyrirmynd um hversu mikla athygli við eigum að veita þessum hlutum og hvernig við eigum að nýta þá? Hvert er markmiðið með því að lesa og rannsaka þessar aðrar kennslubækur? — Að þær megi hjálpa okkur að skilja og kenna hluti frelsunarspeki betur en ef við hefðum ekki þá þekkingu. Þetta er notkun þeirra í Biblíunni. Hann sendir okkur til að prédika það fagnaðarerindi sem þessar aðrar vísindagreinar fjalla um, og með fordæmi hefur hann sýnt okkur hvernig eigi að nota þær. Með þessu sýnir Drottinn okkur að frelsunarspeki verði að leiða allar aðrar vísindagreinar sem þekktar eru í alheimi.
TAM1897 D 62.9Það verður að leiða öll önnur í þessum heimi, og þegar við komumst í hinn aðra heim mun það enn leiða. Þegar eilífðin er opin fyrir okkur, og við förum hvert sem okkur lystir, og hugleiðum hvaða efni sem okkur lystir, ættum við þá að snúa baki við frelsuninni og segja: “Ég hef lokið námi í því?” — Nei. Við vitum að ritað er að “kross Krists muni verða vísindi og söngur hinna frelsuðu um alla eilífð alda.” Þá, þegar við höfum lokið hlaupi okkar hér, þegar við höfum útskrifast, og tíminn kemur fyrir stóran útskriftarhátíð, og við stígum inn í eilífð náms, munum við þá geta skilið þessa mestu af öllum vísindum betur en þegar við vorum í þessum heimi.
TAM1897 D 63.1Við sögðum í hinni fyrirlestrinum að það sé ekki rangt notkun orðanna “vísindi” og “vísindalegur” að beita þeim um frelsun. Frelsun er vísindi, hún er vísindaleg. Verkun Guðs anda á huga manns, umbreyting hugans og alls lífsins í líkneski Jesú Krists, frá synd til réttlætis — það er vísindalegt fyrirbæri. Þess vegna, þegar þið rannsakið það, hafið í huga að við erum engan veginn óvísindaleg þegar við gerum það að meginatriði og allsherjaratriði í öllu, ávallt. Þessir sjálfskipaðir vísindamenn eru óvísindalegir í því að vanrækja þetta, helsta fræði allra vísinda.
TAM1897 D 63.2Annað atriði hefur einnig verið sannað; og það hefur verið sannað í þremur þjóðum sem eru fyrirmyndir í fræðslu heimsins. Saga biblíufólksins, gyðinga, Guðs fólks eins og í Biblíunni, er opinberlega fyrirmynd og uppspretta náms fyrir alla sem hyggjast þjóna Guði. Grikkland og Róm, með heimspeki sinni, bókmenntum og lögum, eru fyrirmyndir margra þeirra sem segjast fylgja Biblíunni, og allra annarra.
TAM1897 D 63.3Nú höfum við séð að meðal Guðs lýðs var maður sem var alhliða spakmælahöfundur, sem og alhliða skáld og alhliða vísindamaður. Ljóð hans voru þúsund og fimm, og spakmæli hans þrjú þúsund. Þar sjáið þið snilling; og samt sýndi sá, sem hafði slíka skilning og slíka visku í öllum þessum hlutum, með lífi sínu að allur slíkur fróðleikur er algjörlega máttlaus til hvers konar góðs fyrir manninn eða fyrir mann, án þess að vísindin um hjálpræði séu til staðar til að stjórna og halda öllu í jafnvægi í réttlæti.
TAM1897 D 63.4Ég vakti athygli ykkar fyrir stundu á því að Guð kom ekki til okkar með neitt af þeirri vísindalegu kennslu. Nú veki ég athygli ykkar á því að hann kom hins vegar til okkar með frásögn af lífi þess manns þegar hann sneri sér frá Guði. Hann kom til okkar með frásögn af þeim gífurlega misheppnun sem sá maður varð fyrir þrátt fyrir allt þetta þekkingar, þegar hann gleymdi vísindum frelsunarinnar. Hvers vegna taldi Guð þá mikilvægara fyrir þig og mig að skrá allt líf þessa manns eftir að hann sneri sér frá Guði en að færa okkur skrá yfir allar vísindalegu leiðbeiningarnar sem hann gaf? Í huga manna, hvað er verðmætara fyrir mannkynið? Skráning misheppnunarinnar, þeirrar gífurlegu misheppnunar sem Salómon gerði, er mannkyninu miklu verðmætari en allar vísindalegu kenningarnar sem Salómon flutti nokkru sinni, ef þær væru settar í bók fyrir mannkynið í dag; því í þeirri misheppnun var öllum heiminum sýnt hve algjörlega tilgangslaust og minna en ekkert er allt vitneskja um allt án þekkingar á frelsun Guðs.
TAM1897 D 63.5Annað gott dæmi sést í Grikkjum. Eðlilega hugurinn getur aldrei náð hærri, nánari og fullkomnari hugsun en gríski hugurinn gerði. Í því er sýnt fullkomnun mannlegrar hugsunar án Guðs.
TAM1897 D 63.6En hvað gerði það fyrir þá? Það er spurningin. Hvað gerði bókmenntir þeirra fyrir þá? Hvað gerði heimspeki þeirra fyrir þá? Hvað gerði list þeirra fyrir þá? Hvað gerði trúarbrögð þeirra fyrir þá? Heimspeki, philo sophia — ástin á visku. Hver var sú viska? — Hún var algjör heimska. Guð segir það. Hver var trúarbrögð þeirra? — Það var eingöngu goðsögn. Hver var list þeirra? — Guð segir að það hafi verið hjáguðadýrkun. Manstu eftir frásögninni?
TAM1897 D 63.7Orð Guðs segir ekki að þegar Páll gekk meðal þeirra styttu og sá list þeirra hafi hann dáðst að list þeirra. Nei, það segir: “Andi hans vaknaði í honum þegar hann sá borgina algerlega helgaða hjáguðadýrkun.” Hvað var það þá? — Hjáguðadýrkun.
TAM1897 D 63.8En jafnvel í dag taka karlar, konur og börn leifar af því sem var eingöngu hjáguðadýrkun, tilbiðja það, kalla það list og herma eftir því. Hugur þeirra beinist að því, þeir semja bækur um það og kenna það og stunda rannsóknir á því í skólum landsins. En hvað getur komið út úr öllu þessu? Hvað kom út úr því meðal Grikkjanna sjálfra? Þið vitið hvað það gerði fyrir þá. Ég þarf ekki að endurtaka — bókmenntir, list, lög, heimspeki, allt þetta. Róm afritaði heimspeki sína frá Grikklandi fremur en að hún hafi skapað hana sjálf, en bókmenntirnar eru þar. Og hvað gerði það fyrir Rómverja? — Sumt gerði það fyrir hina, en það gerði þá, ef mögulegt var, verri en aðrir voru. Um allt Grikkland, svo langt sem ég kom, sá ég alls staðar að Grikkir höfðu nægan virðingu fyrir konum til að hylja myndir þeirra almennilega. Karlmaður er auðvitað alltaf nakinn; en þegar við komum til Ítalíu er sú virðing horfin, og allar myndir eru án alls klæðnaðar. Í flestum tilfellum er draperían alveg horfin; og að auki er hið fullkomna listaverk sem dýrkað er í dag af þeim sem fara til Rómar og stunda þar listnám, einungis hin óklæddu kvennakynsmyndirnar, og það er engu að síður ekki list þegar það er gert; og samt er það komið að fullkomnun listarinnar, og er afritað alls staðar, og gallar þess eru afritaðir í hvert sinn.
TAM1897 D 64.1Ég vil spyrja spurningu. Hver ykkar hefur nokkurn tíma séð mannlegt par af fótum frá hnjám og niður? Þegar ég stend hér hvílir þyngd líkamans á vinstri fæti. Það jafnar algerlega þyngd líkamans. Hægri fóturinn hvílir með tærnar á gólfinu. Munu vöðvar í hægra fæti mótast nákvæmlega eins og í vinstra fæti? — Nei. En það er hið undursamlega listaverk. Það er einmitt þessi munur. Báðar fótleggurnar eru nákvæmlega eins, og við getum ekki greint einu hársbreiddar mun. Og þannig sjáum við að þetta er ekki listaverk. Það er margt hægt að segja um það, en ég er ekki að halda listfræðilega fyrirlestur í kvöld. Ég er að tala um hvað frelsun er mikils virði og hvað gott er í öllu án hennar. Hvaða gagn hafði Róm án hennar? — Ósæmd hennar sökkti henni. Hvaða gagn hafði Grikkland án hennar? — Ósæmd hennar sökkti því.
TAM1897 D 65.1Þannig, þegar staðreyndin er sönnuð á þrennan hátt fyrir heiminn um algjöra vanmátt hvers hugræns átaks mannsins, jafnvel í fullkomnun sinni, til að ná nokkru góðu þegar hjartað snýr sér frá Guði, hvað getur Drottinn þá gert fyrir heiminn ef þessar þrjár lexíur fyrir heiminn kenna fólkinu ekki neitt? Hvað getur hann gert fyrir menn ef þeir vilja fara þá leið, þrátt fyrir þessi þrjú dæmi um alvarlega viðvörun? Guð hefur skráð þessi þrjú dæmi til að kenna okkur máttleysi hæsta átaks hugarins á öllum sviðum vísinda, lista og bókmennta til að gera mönnum nokkuð gott, til að halda þeim frá synd, til að leiða þá að nokkru góðu, þegar þeir gleyma hjálpræði Guðs og fræði hjálpræðisins, sem hann hefur gefið hjörtum manna.
TAM1897 D 65.2Ég spyr því: Eigum við að herma eftir heimsku Grikkja og Rómverja? Eigum við að láta okkur heilla af hjáguðadýrkun þeirra og halda að hún sé list? Eigum við að hafa áhuga á trúarbrögðum þeirra, þegar þau eru algjörlega hneykslanleg? Það dugar ekki að kalla það goðsögn; það er hneykslanlegt.
TAM1897 D 65.3En einhver mun segja: Eru ekki bókmenntir þeirra ómetanlegar? Skoðum hvað Guð taldi þær vera virði. Á þeim tíma sem hann, með grísku tungumáli, var að kynna vísindin um hjálpræðið um allan heim, hafði Drottinn allar grísku bókmenntirnar fyrir augum sér, og rómversku líka. En samt fann hann aðeins þrjár stuttar setningar í öllu þessu ríki sem þess virði voru að taka upp og setja í þessa ritgerð um vísindin um hjálpræðið. Ég skal gefa ykkur þau. Eitt þeirra er í sautjánda kafla Postulasögunnar. Þar er vitnað í grískan rithöfund að nafni Aratus, og það hljóðar svo. Ég les úr tuttugustu og áttunda versinu. Páll talar og segir:—
TAM1897 D 65.4“Sumir af yðar eigin skáldum hafa einnig sagt: , því að við erum einnig afkomendur hans.’ Grískur rithöfundur sagði að maðurinn sé afkomandi Guðs. Drottinn tók það upp og sagði: ,Það er satt.’
TAM1897 D 65.5Annað er í fimmtánda kafla fyrsta bréfs Páls til Korintumanna, þrítugasta og þriðja vers. Fyrri hluti versins er: “Látið ykkur ekki blekkjast.” Þetta eru orð Drottins. Seinni hluti versins er tekinn úr riti grískum höfundi að nafni Menander: “Ósiðleg samskipti spilla góðum siðum.”
TAM1897 D 65.6Hitt er í Títusarbréfinu, fyrsta kafla, tólftu vers, og er úr Epimenides, svona: “Kretumenn eru ætíð lygara, illir dýr, latur magar.”
TAM1897 D 65.7Þessi þrjú tilvitnunarstað eru allt sem Drottinn gat fundið í öllum grískum bókmenntum sem þess virði var að taka upp og gefa þeim sinn stuðning.
TAM1897 D 65.8Jæja, þá segi ég ekki að þetta sé allt sem nokkur getur notað til hagsbóta. Það eru sögulegar staðreyndir í grísku sem hafa gildi. En Guð kennir það sem er dýrmætast fyrir alla mannkynið; hann kennir grundvallarreglur um rétt og sannleika, ekki einungis að leggja fyrir heiminn safn staðreynda. Og allt sem hann gat fundið á öllu sviði grískrar bókmenntar sem nýtast gæti í þágu sannleikans eða réttlætisins sem leiðarljós fyrir mannkynið, voru einmitt þessi þrjú ummæli: “Við erum einnig afkvæmi hans;” “Ill samskipti spilla góðum siðum;” og “Kretumenn eru ætíð lygari.” Hver annar getur fundið meira en það sem gagnist honum á vegi réttlætis og sannleikans, hreinleikans og heiðarleikans?
TAM1897 D 66.1Nú skaltu ekki gleyma. Grikkir og Rómverjar voru ekki lágstéttar, niðurlægðir, tötróttir, fáfróðir heiðingjar; þeir voru aðalsstétt, menntaðir og afar vel menntaðir. Hvernig gæti verið öðruvísi þegar það sem þeir vissu og kenndu er tindurinn sem kennarar nútímans sækjast eftir? Júlíus Sesar var einn af afreksmönnum allra tíma — í kurteisi, háttvísi, fagurfræði og almennum háttum. En hver var persónuleiki hans? Varlega orðuð lýsing á honum, sem væri nokkuð fullkomin eða sanngjörn, væri óvið hæfi til prentunar.
TAM1897 D 66.2Þegar Drottinn hefur sýnt hve algjörlega tilgangslaust allt vísindi, allur lærdómur af öllu tagi er án frelsunar hans, þá segi ég enn og aftur: Hvað getur hann gert fyrir menn ef þessi hlutir sem hann hefur sett fyrir augu heimsins kenna þeim ekki að það sé ekki rétta leiðin? Ef menn láta ekki kenna sér af þessum hlutum að taka rétta leiðina, að viðurkenna að Guðs vísindi séu æðst og að það sem hann veit sé best, hvernig getur mannkynið þá vonast til að komast undan því illu sem hefur komið yfir alla þá sem á undan hafa gengið?
TAM1897 D 66.3Vísindin um Guðs hjálpræði eru það eina sem menn þurfa að vita, fyrst og fremst; og að láta það leiða okkur, stýra okkur, halda jafnvægi í okkur, styðja okkur í öllu og gegn öllu illu. Og það mun gera allt þetta. Þetta er hin blessaða sannleikur. Ég las í gærkvöldi, og les aftur:—
TAM1897 D 66.4Mér, sem er minni en hinn minnsti allra heilagra, var þessi náð gefin að boða meðal heiðingjanna hin óleitanlegu auðæfi Krists; og að láta alla sjá hver samveran er í þessu leyndarmáli, sem frá upphafi heimsins hefur verið falið í Guði, sem skapaði allt fyrir tilstilli Jesú Krists. Efesusbréfið 3:8, 9.
TAM1897 D 66.5Hvað er þetta leyndardómur Guðs? — “Kristur í ykkur, von dýrðarinnar.” Kristur, máttur Guðs og viska Guðs, fagnaðarerindið, máttur Guðs til hjálpræðis — það er leyndardómur Guðs; það er vísindi hjálpræðisins. Það er vísindalega sannleikurinn, sem öll önnur vísindi snúast um. Þennan mátt Guðs til hjálpræðis verður hver maður að hafa til að halda sér frá því illu sem er í honum. Það illt sem fæðist í hverjum manni mun leiða hann til tortímingar, þrátt fyrir alla vísindi, alla bókmenntir, allan list, alla trúarbrögð, allt sem heimurinn getur boðið upp á eða nokkru sinni gæti boðið upp á, nema hann grípi til máttar Guðs til frelsunar, sem maðurinn fær með trú á Jesú Krist.
TAM1897 D 66.6Án þeirrar máttar í hjartanu er jafnvel sú vísindi sem Guð kenndi – að ekki sé minnst á bókmenntir, list, trúarbrögð og allt sem heiðingjarnir kenndu – máttarlaust til að halda manninum frá synd. Án hennar mun hver einasti blettur illsku sem í manni er birtast, þrátt fyrir allt annað. Þess vegna er það máttur Guðs til hjálpræðis: hann bjargar manninum gegn allri illsku.
TAM1897 D 66.7Dulargáta Guðs, sem er Kristur í yður, von dýrðarinnar; Kristur máttur Guðs og viska Guðs; Kristur og hann krossfestur; það eitt, allt í öllu, yfir öllu, í öllu, gegnum allt, nú og um eilífð — það er fræði hjálpræðisins, æðst allra fræða; það sem leiðir allar fræði, ræður æðst allra og leiðbeinir í rannsókn alls. Svo verði það með öllum að eilífu.
TAM1897 D 66.8Þá láti Drottinn okkur með anda sínum svo draga til sín; láti hjartað svo opnast fyrir þeirri krafti, fyrir samfélagi þessarar ráðgátu, fyrir anda Guðs, að hann megi þar gróðursetja Jesú Krist, náð sína og dyggð sína. Og meðan við höldum hjörtum okkar ætíð opin fyrir honum, og engum öðrum en honum, eins og blóm fyrir sólinni, öðlumst við í allri sinni fyllingu réttlæti hans, mátt hans, hjálpræði hans, miskunn hans, sannleikann hans, gleði hans, unað hans, frið hans — ó, og eilíft líf hans!