ბაბილონისა და ეგვიპტისგან

TAM1897 Q1 45.8ქადაგება წარმოთქმული ორშაბათს, საღამოს, 1897 წლის 15 მარტს გამოქვეყნდა “გენერალური კონფერენციის ბიულეტენში”, 1897 წლის პირველი კვარტალი, ტ. 2, № 1, გვ. 45-54.

TAM1897 Q1 45.9გუშინდელ გაკვეთილში ჩვენ მივედით იუდას ისტორიის იმ მომენტამდე, როდესაც ასურეთისგან მომდინარე უბედურებები ქვეყანას წყალდიდობავით ავსებდა. მათ სურდათ ამისგან თავი დაეღწიათ და უფალი უხმობდა მათ, მთელი გულით ეძებნათ იგი, რათა მას ეხსნა ისინი. ისინი კი ცდილობდნენ, თავი ეხსნათ კავშირების, გაერთიანებისა და ეგვიპტესთან ალიანსის მეშვეობით.

TAM1897 Q1 45.10ასე გრძელდებოდა მანამ, სანამ ეზეკიას ცხოვრებაში არ მივიდა დრო, როდესაც ეგვიპტიდან ყოველგვარი დახმარება სრულიად მოწყდა, არა იმიტომ, რომ მას ეს სურდა, არამედ იმიტომ, რომ ასე მოხდა. ასურეთის მეფემ იერუსალიმსა და ხმელთაშუა ზღვას შორის გაიარა და თავი იერუსალიმისა და ეგვიპტის არმიებს შორის მოათავსა, რათა იუდასა და ეგვიპტის ძალები ერთმანეთთან შეერთებისგან შეეჩერებინა. ამგვარად, მას შეეძლო თითოეული მათგანის ცალ-ცალკე დამარცხება.

TAM1897 Q1 45.11პირველად, როდესაც სენაქერიბი იერუსალიმს დაესხა თავს, მან იგივე გააკეთა, და ეზეკია იმდენად დამნაშავე იყო, რომ წერილშია ნათქვამი, რომ ის ასურეთის მეფესთან გავიდა და უთხრა: “შევცოდე; უკან დაბრუნდი ჩემგან; რასაც დამაწევ, მე ვატარებ”. და ასურეთის მეფემ მასზე ოცდაათი ტალანტი ოქრო და სამასი ტალანტი ვერცხლი დააკისრა, და ეზეკიას ღვთის სახლის გაძარცვა მოუწია ხარკის გადასახდელად.

TAM1897 Q1 45.12ამ უბედურების მიზეზი ის იყო, რომ ეკრონელები ასურეთის ხალხის წინააღმდეგ ამბოხდნენ; მაგრამ ეკრონის მეფე ასურეთის მეფის ერთგული იყო და ხალხს ამბოხებაში არ შეუერთდა. მაშინ ხალხმა იგი ძალით წაიყვანა ტყვედ იერუსალიმში და უსაფრთხოებისთვის ეზეკიას გადასცა. ეზეკიამაც მიიღო იგი. ეზეკია იმდენად თანაუგრძნობდა მათ ასურეთის მეფისგან განდგომას, რომ მზად იყო, ამაში გარკვეულწილად მიეღო მონაწილეობა.

TAM1897 Q1 45.13ასურეთის მეფე ავიდა და დაეუფლა ეკრონს. შემდეგ ის იერუსალიმისკენ გაემართა, რათა ეკრონის მეფე წამოეყვანა და კვლავ დაესვა მას თავის ტახტზე ეკრონში. ეზეკიამ მტკიცედ მოაწყვა ქალაქი, ააშენა ზღუდეები და ყველა საჭირო თავდაცვითი ნაგებობა; მაგრამ ამან არ უშველა, ამან ისინი ვერ იხსნა; რადგან ღმერთს არ შეეძლო მათი ამგვარად ხსნა. მე წავიკითხავ სენაქერიბის ანგარიშს ამ კამპანიის შესახებ, და ასევე ბიბლიის მონათხრობს. ეს ორი მონათხრობი ერთმანეთშია გადახლართული “ბიბლიის იმპერიებში”, 322-ე გვერდზე და მომდევნო სამ გვერდზე. კითხვას ვიწყებ მე-15 აბზაციდან. სენაქერიბი ჰყვება, თუ როგორ აჯანყდნენ ეკრონის მცხოვრებლები და როგორ დაატყვევეს მათი მეფე. ის ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.1ეკრონის მღვდელმთავრები, დიდებულები და ხალხი, რომლებმაც თავიანთი მეფე, პადია (რომელიც ასურეთის რწმენასა და მსახურებას იცავდა), რკინის ბორკილებში ჩააგდეს; იუდას მეფე ეზეკიას გადასცეს; და ღვთაების მიმართ მტრულად იქცეოდნენ; ეს კაცები ახლა გულში შეძრწუნდნენ.

TAM1897 Q1 46.2და იგი დაეუფლა ქალაქს და აგრძელებს: “იუდას მეფე ეზეკია არ დაემორჩილა ჩემს უღელს”. შემდეგ ბიბლია ამბობს: ამიტომ “ასურეთის მეფე სენაქერიბი ავიდა იუდას ყველა გალავნით შემოსაზღვრული ქალაქის წინააღმდეგ და დაიპყრო ისინი”. შემდეგ სენაქერიბი ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.3იმ ქალაქებიდან ორმოცდაექვსი, მტკიცე ციხესიმაგრეები და მათი ტერიტორიის ქალაქები, რომელთა რიცხვი უამრავი იყო, მე საბრძოლო მანქანებით გარს შემოვარტყი, დავიპყარი, გავძარცვე და ნადავლად ჩავთვალე... ორასი ათასი ას ორმოცდაათი ადამიანი, პატარაც და დიდიც, კაციც და ქალიც, ცხენები, ფაშატები, ვირები, აქლემები, ხარები და ცხვრები ურიცხვი რაოდენობით, მათ შუაგულიდან წავიყვანე და ნადავლად დავყავი.

TAM1897 Q1 46.4შემდეგ ბიბლია ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.5და როდესაც ეზეკიამ დაინახა, რომ სენაქერიბი მოვიდა და იერუსალიმთან ბრძოლას აპირებდა, მან თავის მთავრებსა და ძლიერ კაცებთან ერთად განიზრახა ქალაქის გარეთა წყაროების წყლების გადაკეტვა, და ისინი დაეხმარნენ მას. ამრიგად, შეიკრიბა დიდი ხალხი, დაახშეს ყველა წყარო და მდინარე, რომელიც ქვეყნის შუაგულში მიედინებოდა, და თქვეს: “რატომ უნდა მოვიდნენ ასურეთის მეფეები და უამრავი წყალი იპოვონ?” მან ასევე გამაგრდა, აღადგინა ყველა დანგრეული კედელი, აამაღლა იგი კოშკებამდე, ააშენა კიდევ ერთი გარე კედელი და შეაკეთა დავითის ქალაქში მილო. მან უამრავი ისარი და ფარი დაამზადა.

TAM1897 Q1 46.6ახლა სენაქერიბი ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.7ის [ეზეკია] თავად, გისოსში გამომწყვდეული ფრინველივით, იერუსალიმში, თავის სამეფო ქალაქში, დავამწყვდიე: მის წინააღმდეგ ალყის კოშკები აღვმართე (რადგან მან ბრძანა თავისი ქალაქის დიდი კარიბჭის ზღუდეების განახლება).

TAM1897 Q1 46.8და ახლა ბიბლია ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.9და დააყენა ხალხზე ომის მეთაურები, და შეკრიბა ისინი თავისთან, ქალაქის კარიბჭის ქუჩაზე, და გაამხნევა ისინი, ნუგეშის სიტყვებით უთხრა: “გამაგრდით და იყავით მტკიცე, ნუ გეშინიათ და ნუ შეძრწუნდებით ასურეთის მეფის და მისთანა მყოფი მთელი ბრბოს გამო, რადგან ჩვენთან უფრო მეტია, ვიდრე მასთან: მასთან ხორციელი მკლავია; მაგრამ ჩვენთან არის უფალი ჩვენი ღმერთი, რათა დაგვეხმაროს და ჩვენი ბრძოლები იბრძოლოს. და დაეყრდნო ხალხი იუდას მეფე ეზეკიას სიტყვებს.

TAM1897 Q1 46.10ეს ყველაფერი მართალი იყო, ოღონდ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ის ამ საქმეში უმწიკვლო ყოფილიყო; მაგრამ პადიასთან, ეკრონის მეფესთან, რომელიც იმ დროს იერუსალიმის ციხეში იჯდა, უფალს არ შეეძლო თავისი კურთხევა დაედო ეზეკიასთვის ქალაქის დაცვისას არჩეული გზისთვის. ამიტომაც ამბობს სენაქერიბი:—

TAM1897 Q1 46.11თავად ეზეკია ჩემი უდიდებულესობისგან გაკიცხვის შიშმა მოიცვა; და ურბი, და მისი საკუთარი ჯარისკაცები, და სხვა ჯარისკაცები, რომლებიც მან თავის სამეფო ქალაქ იერუსალიმში შეიყვანა.

TAM1897 Q1 46.12შემდეგ ბიბლია ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.13და ასურეთის მეფემ იუდას მეფე ეზეკიას სამასი ტალანტი ვერცხლი და ოცდაათი ტალანტი ოქრო დააკისრა. და ეზეკიამ მისცა მას მთელი ვერცხლი, რომელიც უფლის სახლსა და სამეფო სახლის საგანძურში იპოვა. იმ დროს იუდას მეფე ეზეკია მოხსნა ოქრო უფლის ტაძრის კარებიდან და სვეტებიდან, რომლებიც იუდას მეფე ეზეკიამ მოოქროვა, და მისცა ასურეთის მეფეს.

TAM1897 Q1 46.14და ამის შესახებ სენაქერიბი ამბობს:—

TAM1897 Q1 46.15წლიურ ხარკს, რომელიც მანამდე იხდიდა, დავამატე ჩემი ბატონობის სამოკავშირეო ხარკი და ესეც მას დავადე... მუშები, ჯარისკაცები და მშენებლები, რომლებიც იერუსალიმის, მისი სამეფო ქალაქის, გამაგრებისთვის ჰყავდა შეკრებილი, ახლა ხარკს ატარებდნენ. ოცდაათი ტალანტი ოქროსთან, რვაასი ტალანტი ვერცხლთან, ნაქსოვი ქსოვილი, ალისფერი, ნაქარგი, დიდი ზომის ძვირფასი ქვები, სპილოს ძვლის ტახტები, სპილოს ძვლის მოძრავი ტახტები, ბუფალოს ტყავი, დანის ხე, კუს ხე, ყოველგვარი დიდი საგანძური; და მისი ქალიშვილები, მისი სასახლის ევნუხები, მამაკაცი მუსიკოსები და მდედრი მუსიკოსები, ჩემს სამეფო ქალაქ ნინევეში, ჩემს შემდეგ გაგზავნა. და ხარკის გადასახდელად და პატივისცემის გამოსახატავად მან თავისი შუამავალი გაგზავნა. მისი ქალაქები, რომლებიც მე გავძარცვე, მის სამეფოს მოვაკელი და მივეცი მიტინთის, აშდოდის მეფეს, პადიას, ეკრონის მეფეს, და ზილი-ბელს, გაზის მეფეს. მე შევამცირე მისი სამეფო.

TAM1897 Q1 46.16ეს არის სრული ამბავი იმ მუხლისა წერილში, სადაც ნათქვამია, რომ ეზეკიამ ასურეთის მეფეს გაუგზავნა და უთხრა: “შევცოდე; უკან დაბრუნდი ჩემგან; რასაც დამაწევ, მე ვატარებ”.

TAM1897 Q1 46.17ამის შემდეგ მალევე ეზეკიამ ელჩები გაგზავნა ეგვიპტეში, ეგვიპტემ კი ეზეკიასთან კავშირი შეკრა და ლაშქარი გაგზავნა. სენაქერიბმა ამის შესახებ დროულად შეიტყო და თავისი ლაშქარი ეგვიპტესა და იერუსალიმს შორის განალაგა. მაშინ მან ჯერ იერუსალიმში გაგზავნა მოციქული, რომელიც ეძახდა ეზეკიას დანებებას და უბრძანებდა, დაეცადა მის დაბრუნებამდე ეგვიპტიდან, რადგან ის დაბრუნდებოდა და ყველას ტყვედ წაიყვანდა საკუთარი ქვეყნის მსგავს მიწაზე, რომელიც ისეთივე კარგი იქნებოდა, როგორც მათი. მაგრამ ეზეკიამ უბრძანა მათ, საერთოდ არ ეპასუხათ. მოციქული ლაქიში დაბრუნდა და ნახა, რომ მეფე ლიბნაში წასულიყო, სადაც მათ მას ამის შესახებ შეატყობინეს.

TAM1897 Q1 46.18მაშინ სენაქერიბმა შეიტყო, რომ ეგვიპტის ჯარები მოემართებოდნენ, და კვლავ გაგზავნა წერილი იერუსალიმში, რომელშიც ეწერა, თუ რისი გაკეთება შეეძლო მას და რისი გაკეთება არ შეეძლო უფალს; რომ ეზეკია არ უნდა დაყრდნობოდა უფალს, რადგან უფალს არ შეეძლო მათი მისი ხელიდან გამოხსნა; და რომ, როგორც კი ეგვიპტის მეფეს მოაგვარებდა საქმეს, ის იერუსალიმზე მოადგებოდა და ქალაქი ამის შედეგებს აგებდა.

TAM1897 Q1 46.19ამ დროისთვის ეზეკია უკვე შეჩვეული იყო უფალზე ნდობას, რადგან სხვა არავინ ჰყავდა, ვისაც ენდობოდა. ბოლოს და ბოლოს, იგი იძულებული გახდა, უფალს ენდო. ამიტომ ის ტაძარში ავიდა, სენაქერიბის წერილი უფლის წინაშე დადო და უთხრა: “აი, ახლა ყველაფერი შენს ხელშია; ჩვენ ვერაფერს გავხდებით”. უფალო, დაგვიცავი ჩვენ. და უფალმაც ასე მოიქცა. იმ ღამეს სენაქერიბის ლაშქარი დაიღუპა და ის ნინევეში დაბრუნდა. ასე რომ, საბოლოოდ, ამ ყველა მძიმე დროის, მათზე მოვლენილი ბოროტებისა და იმის წყალობით, რომ სრულიად ჩაიკეტნენ და ეგვიპტიდან თუ სხვაგან დახმარების მიღების საშუალება აღარ ჰქონდათ, ისინი იმ ადგილას მოიყვანეს, სადაც უფალს თავიდანვე სურდა მათი ყოფნა — იქ, სადაც მას მათი ხსნა შეეძლო.

TAM1897 Q1 47.1რომ მუდამ უფალზე ყოფილიყვნენ დამოკიდებულნი, როგორც მაშინ, უფალიც მუდამ იგივეს გააკეთებდა მათთვის, რასაც მაშინ გააკეთა. ისინი არასდროს დაექვემდებარებოდნენ ასურეთს და არც ეგვიპტესთან ექნებოდათ რაიმე საქმე. მათ არასდროს წაართმევდნენ ქონებას და არც ტყვეობაში წაიყვანდნენ. ისინი მუდამ უფლის ხალხად და მის სამეფოდ დარჩებოდნენ, განმარტოებით იცხოვრებდნენ და ხალხებს შორის არ ირიცხებოდნენ.

TAM1897 Q1 47.2არ არის საჭირო იუდას ისტორიის დეტალურად განხილვა. ეს ათი ტომის ისტორიის გამეორებაა. ეს მხოლოდ იმ ისტორიის გამეორება იქნებოდა, რომელიც გუშინ ღამით განვიხილეთ, მანამ, სანამ არ მივალთ იმ ადგილამდე, სადაც უფალმა თავისი წინასწარმეტყველი გაგზავნა ბოლო მეფის, სედეკიასთან, და უთხრა: “მოხსენი სამეფო გვირგვინი და გვირგვინი მოიხადე; ეს ასე აღარ იქნება; აამაღლე დაბლა მყოფი და დაამდაბლე მაღლა მყოფი. მე დავაგდებ, დავაგდებ, დავაგდებ მას; და აღარ იქნება, ვიდრე არ მოვა ის, ვისაც ამის უფლება აქვს, და მე მას მივცემ მას.”

TAM1897 Q1 47.3ამის შემდეგ მალევე მთელი ხალხი ბაბილონში გადაასახლეს, — გარდა ქვეყნის უღარიბესებისა, რომლებსაც არაფერი გააჩნდათ. ისინი ქვეყანაში დარჩნენ, რათა მასში თავიანთი ნება-სურვილისამებრ ემკვიდრათ. ამგვარად, იმ დროს სიკეთედ ითვლებოდა სიღარიბე და არაფრის ფლობა; ეს კი დაიწერა იმისთვის, რომ გაეგოთ ყველას, ვინც ახლა დედამიწაზე ცხოვრობს. ახლა კურთხევა არ არის, იყო მდიდარი და დიდი ქონების პატრონი. და მალე მოვა დღეები, როდესაც ღარიბები და უსაკუთრებოები ამქვეყნად ყველაზე კარგად იქნებიან. ასე იყო მაშინ, როდესაც იერუსალიმი იმ დღეს დაინგრა და ისინი ბაბილონში გადასახლდნენ ან მოკლეს.

TAM1897 Q1 47.4იმ დროს, ვისაც არაფერი ჰქონდა, მიწაზე ყველგან შეეძლო სახლი ჰქონოდა, რადგან მთელი მიწა მათთვის იყო. ყველა დანარჩენი ტყვეობაში წაიყვანეს. და ასე იქნება კვლავ. ვინც ამქვეყნიურ ქონებას ეწებება, ვინც მდიდარი იქნება, საკუთარი სიმდიდრის ტყვეობაში აღმოჩნდება და დაიღუპება მთელ სამყაროსთან ერთად. მაშინ ისინი, ვინც ამქვეყნიური სიკეთით ღარიბნი არიან და არაფერი გააჩნიათ, რადგან ყველაფერი ღვთის საქმეს მიუძღვნეს, უფლის მიწაზე დაიმკვიდრებენ საცხოვრებელს, როდესაც დედამიწის მიწებზე მცხოვრებნი ყველანი ტყვეობაში წაიყვანებიან და მთელი დედამიწა დაინგრევა.

TAM1897 Q1 47.5ისრაელის აპოსტასიისა და მისი განადგურების ეს აღწერა ტყუილად არ დაწერილა. ოზეას წიგნი და გუშინ ღამით ნახსენები წინასწარმეტყველებები ტყუილად არ დაწერილა. ესაიას მერვე თავი ტყუილად არ დაწერილა. ეს სიტყვები ჩვენთვის დაიწერა და ჩვენ მათ ჩვენს დროში უნდა დავემორჩილოთ.

TAM1897 Q1 47.6ახლა კი იუდას უკანასკნელ დღეებს მივუახლოვდით. წაიკითხეთ იერემიასა და ეზეკიელის წიგნები. ისინი დღეს, მეშვიდე დღის ადვენტისტებისთვის, ისეთივე თანამედროვე ჭეშმარიტებაა, როგორიც გამოცხადების წიგნია. იერემია და ეზეკიელი დაწერილია ჩვენთვის, ვისთვისაც ქვეყნის დასასრული მოვიდა, რადგან ეს წიგნები დაწერილია იმ დღეებში, როდესაც იუდას დასასრული დადგა; იერუსალიმის დანგრევა და მასთან დაკავშირებული დროის მოვლენები უბრალოდ აღწერილია იმისთვის, რომ მსოფლიოს ყველა ხალხს მიუთითოს იმ დროზე, როდესაც ქვეყნის დასასრული და მისი დანგრევა ახლოსაა, და გააფრთხილოს ისინი ამ მოვლენებისა და მასთან ერთად მოსული გასაჭირის შესახებ.

TAM1897 Q1 47.7ისრაელმა უფლის პროტესტის წინააღმდეგ აირჩია მეფე. როდესაც ისინი განცალკევდნენ, ათი ტომი იმ მდგომარეობამდე მივიდა, როდესაც იძულებული გახდა ეთქვა: “ჩვენ არ გვყავს მეფე”. უფალმა თქვა: “მე ვიქნები თქვენი მეფე”. მათ კვლავ უთხრეს: “არა; ჩვენ მეფე გვჭირდება”. და მათ სხვა მეფე ჰყავდათ, და ეს უკანასკნელი იყო. ამის შემდეგ მათ აღარც მეფე ჰყავდათ და აღარც სამეფო; არამედ ტყვეობაში წაიყვანეს და სამუდამოდ დაიკარგნენ, რადგან არ ისურვეს უფლის თავიანთ მეფედ.

TAM1897 Q1 47.8იუდა კიდევ ცოტა ხანს გაძლო, და შემდეგ დადგა ის, რასაც ცოტა ხნის წინ ვკითხულობდით: “მოიხსენი დიადემა და თავი მოიხადე გვირგვინი”. იუდას მეფე აღარ ჰყავს. იგი იძულებულია თქვას: “მეფე არ გვყავს”. მას ბაბილონის ტყვეობაში წასვლა მოუწევს. ხალხსა და ტომებს, როგორც ასეთებს, მეფე აღარ ჰყოლიათ მათი ჭეშმარიტი მეფის მოსვლამდე, ვისაც მეფობისა და ბატონობის უფლება აქვს; და მაშინაც კი ისინი იმდენად იყვნენ შეუპოვრები, იმავე სულით იყვნენ აღსავსე, რომელმაც უარყო ღმერთი საულის დროს, რომ არ სურდათ უფალი ემეფათ მათზე; მათ უარყვეს იგი და ამქვეყნიური მეფე აირჩიეს — “ჩვენ არ გვყავს მეფე, გარდა კეისრისა”.

TAM1897 Q1 47.9ეს ყველაფერი ერთი ამბავია. როდესაც მათ ღმერთი უარყვეს, ეს მისი პროტესტის საწინააღმდეგოდ გააკეთეს და აირჩიეს მეფე, სახელად საულ. უფალმა ამაში იხილა იესოს, მათი მეფის, უარყოფა და კეისრისა და ბარაბას არჩევა. ქრისტეს უარყოფა და კეისრის არჩევა მხოლოდ მათივე ლოგიკური შედეგი იყო ღმერთის უარყოფისა და საულის არჩევისა. როდესაც მათ უარყვეს იგი და საული აირჩიეს, უფალმა იცოდა, რომ ისინი მას უარყოფდნენ და კეისარს აირჩევდნენ. და ბოლო ნაბიჯი პირველშივე იყო.

TAM1897 Q1 47.10სწორედ ამიტომ თქვა უფალმა: “სამუელ, ისინი შენ კი არ გარიდებენ, არამედ მე მარიდებენ, რათა მე არ ვმბრძანებლობდე მათზე”; და ეს იგივეს ნიშნავს მეშვიდე დღის ადვენტისტებისთვის. ღმერთს სურს, იყოს თავისი ხალხის მბრძანებელი, მას სურს, იყოს თავისი ხალხის მეფე. იქნება კი ის ასეთი? იქნება კი მისი მეფობა საკმარისი? საკმარისი იქნება კი მისი მმართველობა თავისი ხალხისთვის? ეს არის საკითხი ახლაც, როგორც მაშინ იყო. მაშინ ეს მათთვის საკმარისი არ იყო, რადგან მთელი გულით არ დაემორჩილნენ მას. ისინი ფორმალიზმში ჩავარდნენ და იმდენად დაემსგავსნენ სამყაროს, რომ სამყაროს კერპთაყვანისმცემლობაში ჩაეშვნენ. მათ უნდა ჰყავდათ მეფე, როგორც სხვა წარმართებს. და დღესაც იგივე ამბავია. თუ ღმერთი საკმარისი მმართველი არ არის მეშვიდე დღის ადვენტისტებისთვის, ეს იმიტომ, რომ ისინი მთელი გულით არ სჯერიან მას. ეს იმიტომ, რომ ისინი იმდენად ჰგვანან წარმართებს, რომ მათ წარმართული მთავრობა და ძალაუფლება სჭირდებათ საკუთარი თავისგან საკუთარი თავის დასაცავად და საკუთარი თავის სამართავად. ო, დაე, მეშვიდე დღის ადვენტისტებმა დღეს მოისმინონ უფლის სიტყვა: მე ვიქნები თქვენი მეფე.

TAM1897 Q1 48.1იუდა, როგორც წეღან აღვნიშნე, ბაბილონში ტყვეობაში წაიყვანეს, ხოლო ქვეყანაში რამდენიმე ყველაზე ღარიბი დარჩა. იქ უნდა დარჩენილიყვნენ. მაგრამ ისინი ნებაყოფლობით წავიდნენ ეგვიპტეში. კვლავ უფლის პროტესტის საწინააღმდეგოდ, ისინი ეგვიპტეში წავიდნენ. ამგვარად, უფლის მთელი ერი გაიფანტა წარმართებს შორის, ბაბილონსა და ეგვიპტეში. და ამიტომ, იმ დროიდან მოყოლებული, წმინდა წერილები ყველგან საუბრობენ მისი ერის ბაბილონიდან და ეგვიპტიდან გამოყვანაზე; და დღესაც ასეა.

TAM1897 Q1 48.2დღეს ითქმის: “გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო, რათა არ გახდეთ მისი ცოდვების თანამონაწილე და არ მიიღოთ მისი წყლულები”. ეს ბაბილონია. და გამოცხადების წიგნის მეთერთმეტე თავში საუბარია იმაზე, რაც “სულიერად ეგვიპტედ იწოდება”; და ისინი, ვინც იგებენ მხეცზე, მის ხატზე, ნიშანზე და მისი სახელის რიცხვზე, “მღერიან მოსეს სიმღერას” — არა რაღაც მსგავსს — არამედ “ღვთის მსახურის, მოსეს სიმღერას”. რა იყო მოსეს სიმღერა? — ეგვიპტიდან განთავისუფლების სიმღერა. მაშინ, როდესაც ისინი, ვინც მხეცზე, მის ხატებაზე, მის ნიშანზე და მისი სახელის რიცხვზე იმარჯვებენ, მოსეს სიმღერას მღერიან, ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი ეგვიპტესგან არიან განთავისუფლებულნი. რადგან დღეს და ქვეყნის აღსასრულამდე, “ეგვიპტიდან მოვიხმე ჩემი ძე”. დღეს არსებობს ბაბილონი და ეგვიპტე. დღეს ღვთის ხალხია ბაბილონში და ეგვიპტეში. და დღეს უფალი მოუწოდებს: “გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო”; და: “ეგვიპტიდან მოვიხმე ჩემი ძე”.

TAM1897 Q1 48.3კიდევ ერთხელ დააკვირდით: სად იყო ნიმროდი? — ის ბაბილონში იყო და ბაბილონის სამეფოს მართავდა. სად იყო აბრაამი? — ის იმ ქვეყანაში იყო, რომელსაც ნიმროდის მიერ დაარსებული სამეფო მართავდა. მაგრამ ღმერთმა ის იმ ქვეყნიდან გამოიძახა. ის ქვეყანა სულიერადაც და ხორციელადაც ბაბილონი იყო. და მეტიც: ნიმროდი ქუშის ძე იყო, ქუში კი — ხამის ძე, ხოლო ეგვიპტი ხამის მიწაა. ასე რომ, ნიმროდშიც ეგვიპტეც და ბაბილონიც იყო. და როდესაც ღმერთმა აბრაამი მოიხმო, მან ის ეგვიპტიდანაც და ბაბილონიდანაც მოიხმო. და “თუ ქრისტესი ხართ, მაშინ აბრაამის თესლი ხართ და აღთქმისამებრ მემკვიდრეები”. და თქვენც მოხმობილნი ხართ ეგვიპტიდანაც და ბაბილონიდანაც.

TAM1897 Q1 48.4ო, მოდით, ყველანი შევუდგეთ ბიბლიის შესწავლას და წავიკითხოთ იგი ისე, როგორც არის ნათქვამი, მის შინაარსში არსებული სულიერი მნიშვნელობებისთვის. მაშინ მთელი ბიბლია, პირველი მუხლიდან ბოლომდე, ცოცხალი და მოციმციმე იქნება თითოეული ჩვენგანისთვის.

TAM1897 Q1 48.5შემდეგ ჩვენ ვხედავთ ისრაელს ეგვიპტეში, და უფალმა ისინი კვლავ გამოიყვანა ეგვიპტიდან. შემდეგ მათ უარყვეს უფალი და ამის შედეგად ბაბილონის ტყვეობაში ჩავარდნენ, და კვლავ ეგვიპტეში წავიდნენ. და როდესაც იესო მოვიდა, მათ იგი უარყვეს და კეისარი აირჩიეს. შემდეგ გაჩნდა ქრისტიანული ეკლესია და მოხდა ეკლესიის აპოსტასია, რომელმაც სხვა ბაბილონი შექმნა, და ღმერთმა ხალხი იმ ბაბილონიდან გამოიძახა. რეფორმაციის დროს ღმერთმა უწოდა მათ, გამოსულიყვნენ იმ ბაბილონიდან. შემდეგ მოვიდა პროტესტანტიზმი, რეფორმირებული ქრისტიანობა, რომელიც ასევე განდგა და ახლა მხეცის ხატებას ქმნის, რაც კვლავ ბაბილონს, დედასა და ქალიშვილებს, მსოფლიო მთავრობებთან გაერთიანებულს, წარმოაჩენს. და ღმერთი კვლავ მოუწოდებს: “გამოდით ბაბილონიდან, გამოდით მისგან, ჩემო ერო”.

TAM1897 Q1 48.6ფილოსოფია, რომელმაც ქრისტიანულ ეკლესიაში აპოსტასია გამოიწვია; ცრუ, წარმართული სწავლება, რომელიც ქრისტიანულ სკოლებში შემოიტანეს და აპოსტასია მოახდინეს, ეგვიპტიდან მოდიოდა. ამ ეგვიპტურმა ფილოსოფიამ დაამახინჯა ქრისტიანული სკოლები, გამოიწვია აპოსტასია და ააშენა რომის ეკლესია, რომელიც დღეს ერთდროულად ბაბილონიც არის და ეგვიპტეც. და ამგვარად, დღეს, ცოცხალ თანამედროვე ჭეშმარიტებაში, უფალი თავის ხალხს ბაბილონიდანაც და ეგვიპტიდანაც იწვევს.

TAM1897 Q1 48.7მაგრამ უფალს ყველაფერი სურს. მას სურს ყველაფერზე ბატონობა. მას სურს, რომ მისი სამეფო ყველაფერზე იყოს. მას სურს, რომ ასე იყოს ეკლესიაში; მას სურს, რომ ასე იყოს სკოლაში; მას სურს, რომ ასე იყოს საგამომცემლო დაწესებულებებში; მას სურს, რომ ასე იყოს ყველგან, სადაც მისი სახელია მოხსენიებული. ნება თუ მისცემთ მას, რომ ასე იყოს?

TAM1897 Q1 48.8თუ ასეა, თქვენ, თითოეულმა თქვენგანმა, პირველ რიგში, უფალს უნდა დაუთმოთ მთელი ადგილი თქვენს გულში. მიეცით ამ მეფეს უფლება, იბატონოს იქ, თავის სამეფოში, სულიწმიდის სამეფოში. ეს მეფობა და ბატონობა უნდა იყოს იმდენად სრული და აბსოლუტური, რომ თქვენ არცერთ მეფეს, არცერთ მბრძანებელს, გარდა ღვთისა, არ აღიარებდეთ და არცერთ კანონს, გარდა ღვთისას.

TAM1897 Q1 48.9მაშინ, და არა მანამდე, ვიხსნებით ეგვიპტისა და ბაბილონისგან. და მაშინ, ეგვიპტისა და ბაბილონისგან ამგვარად განთავისუფლებულნი, ჭეშმარიტად ითქმის და უფალი ამას იტყვის მთელ სამყაროსთან: “აი, ვინც იცავს ღვთის მცნებებსა და იესოს რწმენას” — და არა ისინი, ვინც ყველაფერს ცდილობდა, არამედ ეს იქნება ღვთის დამოწმება მთელი სამყაროს წინაშე, რომელიც მიუთითებს დედამიწაზე მცხოვრებ ხალხზე, რომელიც იცავს ღვთის მცნებებსა და იესოს რწმენას. ეს დრო ახლოსაა და ღმერთი ბაბილონისა და ეგვიპტისგან იწვევს ერს, რათა ეს აღსრულდეს და მან დაამოწმოს: “აი ერი, რომელიც მომცემს უფლებას, ვმართო იგი, და რომელსაც არ სჭირდება სხვა მმართველი, სხვა კანონი და სხვა მთავრობა, გარდა ღვთისა”.

TAM1897 Q1 48.10ახლა კიდევ ერთხელ გადაავლეთ ამას თვალი. ღმერთმა ადამიანი შექმნა და მასში დაამკვიდრა ყველა მცნებიდან პირველი: “შეიყვარე უფალი, შენი ღმერთი, მთელი შენი გულით, მთელი შენი სულით, მთელი შენი გონებით და მთელი შენი ძალით”. ადამიანმა სხვა გზა აირჩია, მოუსმინა სხვის ხმას და ამგვარად ყველაფერი დაკარგა. ღმერთმა ის კვლავ ფეხზე დააყენა და კვლავ მიანიჭა მას ღვთის სიყვარულის პრივილეგია მთელი გულით, სულით, გონებითა და ძალით. მალევე მისი შთამომავლები იმდენად დაშორდნენ ღმერთს, რომ უფალს მათ ცხოვრებაში ადგილი აღარ ჰქონდა და ხალხი დედამიწიდან წარღვნა უნდა მოეშორებინა. მხოლოდ რვა სული იყო, რომელსაც სურდა უფლის თავის ცხოვრებაში მიღება.

TAM1897 Q1 49.1უფალმა დედამიწაზე თავისი საქმე კვლავ რვა ადამიანით დაიწყო. მათთვის უპირველესი მცნება იყო: “შეიყვარე უფალი, ღმერთი შენი, მთელი შენი გულით, და მთელი შენი სულით, და მთელი შენი გონებით, და მთელი შენი ძალით”. მაგრამ ისინი ამ გზას გადაუხვიეს, სხვა ღმერთები შეიქმნეს და კერპთაყვანისმცემლობიდან მონარქიაში გადავიდნენ. შეიქმნა სახელმწიფო — მსოფლიოში პირველი სახელმწიფო. ეს იყო რჯულისგან განდგომის ნაყოფი.

TAM1897 Q1 49.2იმ ბოროტი სახელმწიფოდან ღმერთმა თავისი ხალხი კვლავ გამოიძახა და არსებათა ახალი მოდგმი დააარსა. ღმერთმა აბრაამი გამოიძახა იმ ქვეყნიდან, თავისი ტომიდან და მამის სახლიდან, ქვეყნისკენ, რომელსაც მას უჩვენებდა. და მას დედამიწაზე ფეხის დასადგმელად ადგილიც კი არ მისცა; მაგრამ აღუთქვა, რომ მას და მის შთამომავლობას მისცემდა, მაშინ, როცა მას ჯერ შვილიც არ ჰყავდა. ამგვარად, ღმერთმა მოუწოდა მას იმ ქვეყნიდან, სადაც იგი ცხოვრობდა, და არ მისცა მას ქვეყანა ამქვეყნად. ამიტომაც აბრაამი, ღვთის მეგობარი, ღვთის ეკლესია, დარჩა უქვეყნოდ ამ ქვეყანაზე და “თუ ქრისტესნი ხართ, მაშინ აბრაამის თესლი ხართ და აღთქმისამებრ მემკვიდრეები”.

TAM1897 Q1 49.3ჩვენ უნდა ვიაროთ ჩვენი მამის, აბრაამის, რწმენის კვალდაკვალ, რომელიც მას ჰქონდა, სანამ წინადაცვეთილი არ იყო. ხართ თუ არა უქვეყნოდ ამ ქვეყანაზე? უფალი გიხმობთ თქვენი ქვეყნიდან, იმ მიწაზე, რომელსაც ის გიჩვენებთ. ეს ზეციური ქვეყანაა. მიიღებთ მას?

TAM1897 Q1 49.4აბრაამის შთამომავლები ეგვიპტეში ჩავიდნენ და ღმერთმა ისინი იმ ქვეყნიდან გამოიყვანა. მოსე იმ ეპოქის უდიდესი მაგალითი იყო. ის ტახტის მემკვიდრე იყო. მაგრამ მან მას ზურგი აქცია და ღმერთთან ერთად წავიდა; და მას მოუწია მისთვის ზურგის შექცევა, რათა ღმერთთან ერთად წასულიყო.

TAM1897 Q1 49.5ღმერთმა იხსნა თავისი ხალხი და უთხრა მათ: “ხალხი განმარტოებით დაიმკვიდრებს საცხოვრებელს და არ იქნება ჩათვლილი ერებს შორის”. მაგრამ მათ ღალატი ჩაიდინეს ღმერთის წინაშე, და დაიდეს მეფე და სახელმწიფო, როგორც მათ გარშემო წარმართებს; და რა ბედი ეწია ამას? მოუტანა თუ არა მათ ამან რაიმე სიკეთე? უფალმა არ მიატოვა ისინი; მაგრამ მოუტანა კი მათ ამან რაიმე სიკეთე? ეს იყო ერთი უწყვეტი დაქვეითების გზა, ქვემოთ, ქვემოთ, ქვემოთ, სანამ არ დაიყვნენ, და შემდეგ ორივე არარაობად იქცა; და იმ დღიდან დღემდე ისინი “ხეტიალობენ ხალხებს შორის”. ისინი არ არიან ჩათვლილი ხალხებს შორის, მიუხედავად იმისა, რომ ცდილობდნენ.

TAM1897 Q1 49.6ამგვარად, როდესაც ქრისტე მოვიდა, მან კვლავ აღადგინა სულიერი ოჯახი. მაგრამ კვლავ დადგა განდგომილება და ეკლესია წარმართობასა და კერპთაყვანისმცემლობაში ჩავარდა და კვლავ დააარსა მთავრობა — ეკლესია და სახელმწიფო. ეს იყო პაპობა; და რა ბედი ელის მას? — თქვენ იცით, რომ ის “დაღუპვას მიეცემა”. მაშინ ღმერთმა კვლავ აღძრა სულიერი ოჯახი ქრისტიანულ პროტესტანტიზმში. მაგრამ მანაც უარყო რწმენა, შეუერთდა მეძავთა დედას და დგამს მხეცის ხატს — სახელმწიფოს დედამიწაზე, რომელიც თავს ღვთის სამეფოდ ასაღებს; და რა ბედი ელის ამ ყველაფერს? — თქვენ იცით, რომ ის მარადიული წარწყვეტით დაინგრევა.

TAM1897 Q1 49.7რა ბედი ეწია ნიმროდის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია ეგვიპტის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია ასურეთის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია ათი ტომის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია იუდას სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია ბაბილონის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია მედია-პერსეთის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია საბერძნეთის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია რომის სამეფოს? — ის დაინგრა. რა ბედი ეწია იმ ათ სამეფოს, რომლებიც მას მოჰყვნენ? — ისინი დაინგრევიან. რა ბედი ეწია პაპობას, რომელიც რომის ნანგრევებზე აღიმართა? — ის უნდა დაინგრეს. რა ბედი ელის იმ სამეფოს, რომელიც მის ხატად არის შექმნილი, ამერიკის შეერთებულ შტატებში? — ის დაინგრევა.

TAM1897 Q1 49.8უფალი გვინიშნავს, რომ მას არ სურს, მისი ხალხი ამასთან იყოს დაკავშირებული. განა ეს არ არის ამის გაკვეთილი? ნუთუ სურს, რომ თავისი ხალხის სიყვარული წარმავალზე მიემართოს? ადამის დროიდან დღემდე ღმერთი მოუწოდებს კაცობრიობას, მიეცით უფლება, მეფობდეს, რათა იგი მათი მეფე იყოს; რომ ხალხი გამოვიდეს თავისი ქვეყნიდან, თავისი ტომიდან, მამის სახლიდან, და ცალკე იცხოვროს და არ ჩაითვალოს ერებს შორის. ნუთუ ოდესმე იპოვის ისეთ ხალხს, რომელიც მის ნებაზე ივლის?

TAM1897 Q1 49.9(ხმები) დიახ.

TAM1897 Q1 49.10დიახ; ჩვენ ვიცით, რომ მას ექნება ასეთი ხალხი, რადგან ღვთის სიტყვა ამბობს ამას. მაგრამ ექნება კი მას ეს ხალხი მათ შორის, ვინც ახლა თავს მის ხალხად ასაღებს? ეს არის საკითხი. იქნებით კი თქვენ ერთ-ერთი მათგანი? იქნებით კი თქვენ ერთ-ერთი მათგანი? — თქვენ ამბობთ: “დიახ”. მაშ, გამოხვალთ კი თქვენი ქვეყნიდან, თქვენი ნათესავებისგან და თქვენი მამის სახლიდან? იცხოვრებთ კი მარტონი და არ ჩაითვლებით ხალხთა შორის? გეყოლებათ კი ღმერთი თქვენს მეფედ და არ გეყოლებათ სხვა მეფე? გეყოლებათ კი თქვენს მმართველობად ღვთის მმართველობა და არ დაგჭირდებათ სხვა მმართველობა?

TAM1897 Q1 49.11არა იმისათვის, რომ სხვა მმართველობას შეეწინააღმდეგოთ; უბრალოდ, სხვა არც გჭირდებათ, რადგან საუკეთესო მმართველობა გაქვთ — სრულყოფილი მმართველობა. თუ ეს მმართველობა თქვენს ცხოვრებაშია, დედამიწაზე სხვა მმართველობას არ დაგჭირდებათ და მათ თქვენთან არანაირი პრობლემა არ ექნებათ. ეს არის ყველაფერი, რასაც უფალი ითხოვს. მისცემთ თუ არა მას ამის უფლებას თქვენს ცხოვრებაში?

TAM1897 Q1 50.1სწორედ მესამე ანგელოზის გზავნილშია ნათქვამი, რომ მისითა და მისი მეშვეობით ღმერთი “ქრისტიანობის მარადიულ საფუძველზე დამყარებას” ისახავს მიზნად. მაშინ, ისევე უეჭველად, როგორც მესამე ანგელოზის გზავნილში ღმერთი ქრისტიანობას მარადიულ საფუძველზე აფუძნებს, ეს იქნება ქრისტიანობა, რომელიც ამქვეყნიურ არაფერთან არ იქნება დაკავშირებული. ის დაკავშირებული იქნება მხოლოდ ღმერთთან; მხოლოდ მის მარადიულ სიტყვასთან; განათლებული მისი მარადიული სულიწმიდით; ნასწავლი მისგან, ვისი გამოსვლაც საუკუნოების დღეთა პირველთაგან არის; და ამგვარად მიყვანილი მარადიულ ღმერთთან, რათა მან იბატონოს, და მის ქვემოთ იქნება მარადიული მკლავები.

TAM1897 Q1 50.2მე ვიცი და თქვენც იცით, რომ არიან ძმები, რომლებიც არ თვლიან, რომ ეს სწორია. ორი წლის წინ ეს იქადაგა და “ბიულეტენში” გამოქვეყნდა. ბევრმა ის არ მიიღო. ზოგიერთმა ჯერ კიდევ არ მიიღო. მას სრულიად არასწორად მიიჩნევენ. მაგრამ გასულ გენერალურ კონფერენციაზე ჩვენ წაგვიკითხეს ორი მოწმობა — სპეციალურად ამ კონფერენციისთვის დაწერილი, და ერთ-ერთი მათგანი, როგორც ვხედავ, დაბეჭდილია “ბიულეტენში” № 4; მეორე ჯერ არ დაბეჭდილა, მაგრამ, ვფიქრობ, მალე დაიბეჭდება — რომელიც მეშვიდე დღის ადვენტისტებს ამხელს პოლიტიკურ საქმეებში ჩართულობისთვის. აქ წავიკითხავ ერთ ნაწყვეტს, რომელიც ამ იდეას გაგიმხილავთ:—

TAM1897 Q1 50.3უფალი იესო იმედგაცრუებულია თავისი ხალხით. ის არის მხედართმთავარი, და მათ მისი დროშის ქვეშ უნდა შეიკრიბონ. მათ არ აქვთ დრო, სიბრძნე ან ძალა, რომ პოლიტიკურ პარტიებს დაუჭირონ მხარი. ადამიანები ქვემოდან ინტენსიური მოქმედებით არიან აღგზნებულნი და ღვთის ძეებმა და ასულებმა ამ პოლიტიკურ დაპირისპირებას თავიანთი გავლენა არ უნდა შესძინონ. მაგრამ რა სულისკვეთება იპყრობს ჩვენს ხალხს, როდესაც ისინი, ვინც გვიჩვენებს, რომ ახლა მესამე ანგელოზის გზავნილის, სამყაროსადმი მოწყალების უკანასკნელი გზავნილის, რწმენით არიან, ერთი რწმენის ძმები, ოპონირებული პოლიტიკური პარტიების ნიშნებს ატარებენ, საპირისპირო მოსაზრებებს აცხადებენ და თავიანთ დაყოფილ აზრებს უცხადებენ?

TAM1897 Q1 50.4ახლა ამ კითხვას ვსვამ წინადადების სახით: თუ ორი წლის წინ მთავრობისა და ეკლესიის ამ თემაზე ქადაგებული სწავლება ყველა მეშვიდე დღის ადვენტისტის მიერ ყოფილიყო მიღებული და დაცული, შესაძლებელი იქნებოდა ამ მოწმობის გაჩენა? — ცხადია, არა. მაშ, ხომ არ მოითხოვდა ეს გაკვეთილები არასწორს, როდესაც ღვთის ხალხს ისეთ პოზიციაზე იწვევდა, სადაც მას მათში დასასჯელი არაფერი ექნებოდა? მე ამ კონკრეტულ საკითხს ვგულისხმობ. მე ვგულისხმობ, რომ როდესაც ჭეშმარიტების ხაზია წარმოდგენილი ღვთის სიტყვიდან, რომელიც, მისი ხალხის მიერ ღვთისა და სამყაროს წინაშე მიღების შემთხვევაში, მათ ისეთ მდგომარეობაში ჩააყენებდა, რომ უფალს შეუძლებელი იქნებოდა მათთვის შეცდომის პოვნა იმასთან დაკავშირებით, რაც ამ ჭეშმარიტების ხაზს ეხება, განა უსაფრთხო არ არის ამის ჭეშმარიტებად მიღება? როგორ შეიძლება ეს არასწორი იყოს?

TAM1897 Q1 50.5მაგრამ ეს მხოლოდ ერთ-ერთი მოწმობაა. მეორე მოწმობაში კი გვერდი გვერდზეა იმავე სახის საყვედური თავისი ხალხის მიმართ, ბოლოდროინდელი კამპანიის პოლიტიკურ დებატებში ჩართულობის გამო; ასე რომ, ორი ზედიზედ მოწმობის მეშვეობით უფალი იძულებული გახდა, საყვედური გაეგზავნა თავისი ხალხისთვის იმის გამო, რომ აკეთებდნენ სწორედ იმას, რისგანაც იხსნებოდნენ, კამპანიის დაწყებამდე თვრამეტი თვით ადრე მიცემული გზავნილი რომ მიეღოთ. მაშ, რატომ გაუგზავნა უფალმა თავის ხალხს ეს გზავნილი თვრამეტი თვით ადრე, სანამ მათთვის საპირისპირო გზის არჩევის რაიმე მიზეზი გაჩნდებოდა? განა არ სურდა, რომ მისი ხალხი მომზადებული ყოფილიყო, როდესაც მათზე დადგებოდა გაუგებრობისა და დისკუსიების დრო, რათა მათ ენახათ სწორი გზა და არ აერევათ თავი დანარჩენებთან, რომლებიც დაბნეულნი იყვნენ, და ამგვარად არ მიეღოთ მონაწილეობა იმ საქმეებში, რომელთა გაკიცხვაც მას უწევს?

TAM1897 Q1 50.6მე ახლა არ ვითხოვ, რომ ვინმემ ეს უბრალოდ იმიტომ მიიღოს, რომ ის არსებობს. მე ვითხოვ, რომ მათ ეს მიიღონ, შეისწავლონ, ილოცონ მასზე, დააკვირდნენ და მიიღონ იმიტომ, რომ ეს სიმართლეა და ღვთის ხალხს დაიცავს იმისგან, რომ ოდესმე უფალს მოუწიოს მათი ამგვარ საკითხზე გაკიცხვა ან გამოსწორება. მაგრამ მე ვიცი, რომ არიან ძმები, რომლებიც ჯერ კიდევ ფიქრობენ, რომ ეს ყველაფერი არასწორია; და ამბობენ, რომ ეს ჩვენს ხალხს უკიდურესი პოზიციის დაკავებას სთხოვდა და რომ ეს თავად უკიდურესი პოზიცია იყო. განა უკიდურესი პოზიცია შეიძლება იყოს ის, რომელიც ღვთის ხალხს იმ ადგილას აყენებს, სადაც მას სურს მათი ყოფნა, რათა ისინი სრულიად თავისუფალი იყვნენ ყველა იმ გაუგებრობისგან, რომელიც სამყაროს აბნევს?

TAM1897 Q1 50.7წელს იგივე მოსაზრება სხვაგვარად გამოჩნდა. წერილები, რომლებსაც ორი წლის წინ ვიყენებდით, ამ წლის გაკვეთილებში საერთოდ არ გამოჩენილა. მაშინაც სახარება იყო, ახლაც სახარებაა; რადგან ეს უბრალოდ სახარებაა, რომელიც მთელ ბიბლიას ჟღენთავს, და ბიბლიის ნებისმიერ ადგილას რომ შეეხოთ, სწორედ ამას იპოვით.

TAM1897 Q1 50.8კიდევ ერთი რამაა, რაც უნდა გავითვალისწინოთ. თუ პოლიტიკურ საქმეებსა და დისკუსიებში ჩავერთვებით, სხვადასხვა პიროვნება სხვადასხვა მხარეს დადგება, დაუპირისპირდება ერთმანეთს პოლიტიკური პარტიების სახელით, გამოხატავს საპირისპირო შეხედულებებს და აცხადებს თავის დაყოფილ აზრებს, მაშინ როცა თავს ძმებად მიიჩნევენ. რა არის პოლიტიკური საქმიანობის ბოლო ნაბიჯი? — რა თქმა უნდა, ომი. მაშ, რა არის მასში თავიდან? — უბრალოდ ის, რაც ბოლოს — ომი. სწორედ ეს სულია, თავიდან ბოლომდე. შეუძლიათ კი ქრისტეში ძმებს, რომლებიც ერთნი არიან ქრისტეში, ჩაებან რაიმეს ისეთში, რაც მათ დაყოფას გამოიწვევს, დაპირისპირების სულით? შეუძლიათ? — არა; არ შეუძლიათ და ამავდროულად ქრისტეში ერთნი დარჩნენ. მათ უნდა ეძიონ ერთიანობა, ეძიონ სულიწმიდის ერთიანობა, “ცდილობდნენ დაიცვან სულიწმიდის ერთიანობა მშვიდობის კავშირში”.

TAM1897 Q1 50.9ზოგიერთს მზად აქვს, მიჰყვეს ამ ლოგიკას და დაუშვას, რომ საბოლოოდ ქრისტიანებს, ნებისმიერ ქრისტიანს, მეშვიდე დღის ადვენტისტებს თუ სხვებს, შეუძლიათ იბრძოლონ. რა თქმა უნდა, ერთმანეთთან კი არა, არამედ თავიანთი ქვეყნისთვის, და ომში ჩაებან სამოქალაქო მთავრობის შესანარჩუნებლად. მაგრამ სად არის ქრისტიანის ქვეყანა? სად არის ქრისტიანის მთავრობა? შეგიძლიათ მიპასუხოთ?

TAM1897 Q1 50.10(ხმები) “ამქვეყნიური არ არის”.

TAM1897 Q1 50.11ის არ არის ამ ქვეყნისა და არც ამ სამყაროსი. ჩვენი სამეფო და სამშობლო არ არის ამ სამყაროსი. მაგრამ შეუძლიათ თუ არა ქრისტიანებს იბრძოლონ თავიანთი ქვეყნისთვის ხორციელი ომის იარაღით? იმ ქვეყნის მეფემ თავად ინება ჯვარცმა, სიკვდილი და თვალთაგან დაფარულად დამარხვა, ვიდრე ხელს აღმართავდა თავისი ქვეყნისთვის საბრძოლველად. მაშინ, შეუძლია თუ არა რაიმე, რომლის ლოგიკაც ამ ზღვრამდე მიდის, თავიდანვე ჭეშმარიტი იყოს?

TAM1897 Q1 51.1მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის. თუ ჩვენ, როგორც მეშვიდე დღის ადვენტისტები, უნდა ვაქადაგოთ ეს პრინციპები და მივყვეთ მათ, არსებობს მნიშვნელოვანი ნაბიჯი, რომელიც უნდა გადავდგათ, სამართლიანობისთვის ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობის, შტატის — მიჩიგანის და რამდენიმე სხვა შტატის მიმართ, რათა სწორ შუქზე გამოვჩნდეთ.

TAM1897 Q1 51.2მე ამას კვლავ ვიტყვი, რათა გაიგოთ, რაზეც ვსაუბრობ. თუ ჩვენ უნდა მივიღოთ პრინციპი, რომ ქრისტიანებს შეუძლიათ იბრძოლონ, აღმართონ მარჯვენა ქვეყნისა და მთავრობის დასაცავად და ასე შემდეგ, მაშინ კონფესიამ, საკუთარი თავის მიმართ სამართლიანობისთვის, და განსაკუთრებით შეერთებული შტატების მთავრობისა და რამდენიმე შტატის წინაშე, ეს საჯაროდ უნდა გამოაცხადოს და უარყოს და შეცვალოს კურსი, რომელიც ერთ დროს თავად კონფესიამ აირჩია.

TAM1897 Q1 51.3აქ მაქვს ორი პატარა დოკუმენტი, რომელიც 1865 წელს დაიბეჭდა, მაგრამ მასში აღწერილი მოვლენები 1864 წელს მოხდა. ერთ-ერთს ჰქვია “მეშვიდე დღის ადვენტისტების შეხედულებები იარაღის ტარების შესახებ, წარდგენილი რამდენიმე შტატის გუბერნატორისა და პროვოსტ-მარშალ გენერალის [ანუ, შეერთებული შტატების] წინაშე, სამხედრო აღრიცხვის კანონის ნაწილთან ერთად”.

TAM1897 Q1 51.4იმ დროს მეშვიდე დღის ადვენტისტებმა, გენერალური კონფერენციის კომიტეტის მეშვეობით, აშშ-ის მთავრობას, ილინოისის, მიჩიგანის, პენსილვანიის, უისკონსინისა და კიდევ ერთი-ორი შტატის მთავრობებს წარუდგინეს, რომ მეშვიდე დღის ადვენტისტები, როგორც ქრისტიანები და იმიტომ, რომ ქრისტიანები იყვნენ, ვერ დაუშვებდნენ, რომ ქრისტიანებს რაიმე გარემოებაში შეეძლოთ იარაღის ტარება ან ბრძოლა. მეორე დოკუმენტია მეშვიდე დღის ადვენტისტების ნაშრომებიდან და პუბლიკაციებიდან ამონარიდები, რათა გამართლდეს მთავრობის მიერ ამ კონფესიისგან მიღებული შუამდგომლობის ავთენტურობა.

TAM1897 Q1 51.5ახლა, თუ ეს გადაწყვეტილება უნდა გაუქმდეს და ჩვენ უნდა მივიღოთ შეხედულება, რომ ქრისტიანებს შეუძლიათ იბრძოლონ ნებისმიერ გარემოებაში, მთავრობის ან ნებისმიერი სხვა რამის გამო, მაშინ ჩვენ ვალდებულნი ვართ, გენერალური კონფერენციის კომიტეტმა, რომელიც კონფესიას წარმოადგენს, მივიდეს ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობასთან და უთხრას, რომ ჩვენ შევცვალეთ ჩვენი შეხედულებები; და მივიდეს ამ შტატების მმართველებთან და უთხრას მათ, რომ შევცვალეთ ჩვენი შეხედულებები; რათა ჩანაწერები შეესაბამებოდეს ჩვენს ახალ და გადასინჯულ შეხედულებებს ამ საკითხზე.

TAM1897 Q1 51.6ახლა, ერთი წუთითაც არ მჯერა, რომ უნდა მივყვეთ რამეს, რაც გაკეთდა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ის გაკეთდა. მაგრამ თუ ის, რაც გაკეთდა, სწორი იყო, მაშინ მიჰყევით მას. და ახლა ვამბობ, რომ თუ ჩვენი შეხედულებები ამ საკითხზე იცვლება, ჩვენი ვალია, ამის შესახებ ამ მთავრობებს შევატყობინოთ, რათა მათ ჩვენზე სხვა აზრი არ შეუქმნათ, ვიდრე ის, რაც სინამდვილეში ვართ. ეს მთავრობების მიმართ მხოლოდ სამართლიანია; რადგან, როგორც კონფესია, ჩვენ ოფიციალურად დავაფიქსირეთ ჩვენი საპირისპირო პოზიცია.

TAM1897 Q1 51.7ორი წლის წინ, როდესაც ეს გაკვეთილები წაიკითხეს, არ ვიცოდი, რომ ეს დოკუმენტები არსებობდა. არ ვიცოდი მათი არსებობის შესახებ დაახლოებით 1897 წლის დასაწყისამდე. ვიღაცამ გამომიგზავნა ისინი კონვერტში და ამის შესახებ მხოლოდ ეს ვიცი. ისინი დაბეჭდილი იყო 1865 წელს “მეშვიდე დღის ადვენტისტთა გამომცემლობის ასოციაციის ორთქლზე მომუშავე სტამბაში, ბეტლ-კრიკში, მიჩიგანი”. შეერთებული შტატების მთავრობისთვის წარდგენილ დოკუმენტებზე ხელმოწერილია გენერალური კონფერენციის კომიტეტის წევრების სახელები, ხოლო შტატების გუბერნატორებისთვის წარდგენილ დოკუმენტებზე — შტატების კონფერენციების კომიტეტების წევრების სახელები.

TAM1897 Q1 51.8ახლა წავიკითხავ რამდენიმე ამონარიდს, რომლებიც იმ დროს დაიბეჭდა მეშვიდე დღის ადვენტისტების დოკუმენტებიდან, პუბლიკაციებიდან და გაზეთებიდან, როგორც მტკიცებულება ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობისა და შტატების გუბერნატორებისთვის, რომ კონფესიის გენერალური კონფერენციის კომიტეტის მიერ დაკავებული პოზიცია იყო მათი გააზრებული პოზიცია და არა შემთხვევისთვის შექმნილი, სამხედრო სამსახურისგან თავის არიდების ან ომის გამო ქვეყანაში დადგენილი შედეგებისგან თავის დაღწევის მიზნით. ეს საკითხი ამ მთავრობებისთვის მტკიცებულებად იქნა წარდგენილი იმისა დასამტკიცებლად, რომ ეს მეშვიდე დღის ადვენტისტების პრინციპი იყო და რომ მათ მას იმიტომ იცავდნენ, რომ ეს ქრისტიანობა იყო.

TAM1897 Q1 51.9მე ამიდან რამდენიმე ამონარიდს წავიკითხავ და თქვენ ნახავთ, რასაც მე დავინახე, როგორც კი წავიკითხე — რომ, ორი წლის წინ, ამ ტაბერნაკლში ეს დოკუმენტი ჩემ წინ რომ მქონოდა, ვერ შევძლებდი მასში მოცემული პრინციპების უფრო ნათლად სწავლებას, ვიდრე ეს იმ გაკვეთილებში გავაკეთე, რომლებიც მივაწოდე და რომლებიც “ბიულეტენში” გამოქვეყნდა. აი ამონარიდი “Signs of the Times”-ში დაბეჭდილი ნაწერიდან, რომელიც პასტორმა ჯეიმს უაითმა 1853 წელს დაწერა:—

TAM1897 Q1 51.10ქრისტეს აღიარებულმა ეკლესიამ თავისი ჭეშმარიტი ქმრის მკლავი დატოვა და ახლა კანონის ძლიერ მკლავზე იხრება. იგი დაცვასა და ამქვეყნიური გახრწნილი მთავრობებისგან საზრდოს მიღებას ეძებს და, შესაბამისად, წარმოდგენილია ძველი დედის მეძავი ქალიშვილებით, ხოლო ეს ძველი დედა კათოლიკური ეკლესიის სიმბოლოა. როგორც ქალი უნდა მიეწებოს თავის ქმარს, ასევე ეკლესიაც უნდა მიეწებოს ქრისტეს და კანონის მკლავისგან დაცვის ძიების ნაცვლად, მხოლოდ თავისი საყვარელის ძლიერ მკლავზე დაეყრდნოს. ეკლესია უკანონო ქორწინებაშია სამყაროსთან. ეს ჩანს სამოქალაქო მმართველობის სხვადასხვა სფეროში. ომის დეპარტამენტშიც კი, იესო ქრისტეს აღიარებული მსახური ხილულია, თუ როგორ დასცინის მშვიდობის ღმერთს თავისი ლოცვებით ბრძოლაში წარმატებისთვის.

TAM1897 Q1 51.11კიდევ ერთი ამონარიდი 1854 წლის 9 მაისის “Review and Herald”-იდან:—

TAM1897 Q1 52.1მიუხედავად იმისა, ახლოსაა თუ არა ეს ამბები [საუბარია უფლის მოსვლაზე], ფაქტი ფაქტად რჩება; ვრცელდება ომის სული, სიძულვილისა და შეცდომაში შეყვანის სული. ჩვენ გვეშინია მისი დამაბინძურებელი გავლენის, — ეს არის ომისა და სისხლისღვრის იდეებთან მიჩვევის დემორალიზებადი გავლენა, ეს არის არასასურველი აჟიოტაჟი, მწარე პარტიული სული, რომელიც ბოროტია და ბოროტების გავრცელებას იწვევს.

TAM1897 Q1 52.2ნუ იტყვიან, რომ ქრისტეს მოწაფეებს ამ მიზეზებისგან საფრთხე არ ემუქრებათ. საფრთხე არსებობს; რადგან, როდესაც “უკეთურება გაიზრდება, მრავლის სიყვარული გაცივდება”. ასეთია იდუმალი და აუხსნელი თანაგრძნობა, რომელიც ადამიანებს ერთმანეთთან აკავშირებს და გამორიცხავს ცალკეულ და იზოლირებულ ინტერესს, რომ შეუმჩნევლად ვიღებთ გარემოცვის დომინანტურ ტონს და ვერც კი ვამჩნევთ, სანამ გონება არ დაირღვევა და არ აირევა; და ამგვარად, არასწორ მდგომარეობაში მყოფი, ის მზადაა მიიღოს და ჩასახოს ბოროტება. ზნეობრივი სტიქია უფრო დამანგრეველია, ვიდრე ჭირი.

TAM1897 Q1 52.3კიდევ ერთი ამონარიდი, ხელახლა დაბეჭდილი “Review and Herald”-ის 1856 წლის 31 ივლისის ნომრიდან:—

TAM1897 Q1 52.4იესომ თქვა: “მომყევი”. ძმაო ძვირფასო, დაო ძვირფასო, რა არის თქვენი რწმენის საზომი? განა ბიბლია არ არის? თქვენ ამბობთ: დიახ. მაშ, სწორედ ამას მივმართოთ, რათა გავიგოთ, მივყვებით თუ არა იესოს. მე თქვენს გზაზე წინ წამოვალ და თქვენთან ერთად ვიმსჯელებ; ეს გზა კი ჩვენი ცხოვრების ყოველი ქმედებაა. ჯერ მოდით, ზოგადად შევხედოთ და ვიკითხოთ: სამყაროსავით იქცევით? მაგრამ თქვენ იკითხავთ: რას გულისხმობთ? შევეცდები, აგიხსნათ. იზიარებთ თუ არა სამყაროს მაქსიმებსა და კანონებს? თუ ასეა, თქვენი გზა არ არის ის, რომელზეც იესო დადიოდა. იესომ თქვა: ისინი (მოწაფეები) არ არიან ამქვეყნიურნი, როგორც მე არ ვარ ამქვეყნიური. როდის გინახავთ იესო კეისრის სამსჯავრო დარბაზში? — არასდროს, მხოლოდ მაშინ, როცა ის კრავივით მიიყვანეს სასაკლაოდ.

TAM1897 Q1 52.5მაგრამ ჩვენ გვინდა კარგი კანონები და ჩვენი მოვალეობაა, ვიზრუნოთ, რომ კარგმა ადამიანებმა შექმნან და აღასრულონ ისინი.

TAM1897 Q1 52.6ჭეშმარიტად, ჩვენ გვინდა კარგი კანონები; და იესომ არ დაგვტოვებია, რომ მისთვის მივყოლოდით მათ გარეშე. ის ამბობს: “სიტყვა, რომელსაც ისმენთ, ჩემი კი არ არის, არამედ მამისა, რომელმაც მომავლინა”. იოანე 14:24.

TAM1897 Q1 52.7ფსალმუნმგალობელი ამბობს: “უფლის რჯული სრულია და სულს განაახლებს”. ფსალმუნი 19:7. პავლე ამბობს: “მთელი წერილი ღვთის შთაგონებითაა და სასარგებლოა სწავლებისთვის, დადანაშაულებისთვის, გამოსწორებისთვის და სიმართლეში აღზრდისთვის, რათა ღვთის კაცი სრულყოფილი იყოს, ყოველ კეთილ საქმესთვის აღჭურვილი”. 2 ტიმოთეს 3:16, 17. კიდევ რას ითხოვ, ძვირფასო ძმაო? თუ რამე ნაკლები გინდა?

TAM1897 Q1 52.8შემდეგ ეტაპზე თქვენ თქვენგან დავალებულ პირს მოსთხოვთ, გამოსცეს კანონები, რომელთა უგულებელყოფის შემთხვევაშიც მათ აღსრულებას უქრისტიანო იარაღი — მახვილი — მოემსახურება. აღნიშნული კანონები არის ამ მთავრობის არსი, სული, რომლის შემადგენლობაშიც ის შედის, და რომელსაც თავისი ეროვნული არსებობის შენარჩუნება მხოლოდ არსენალებით, სასიკვდილო იარაღებით, დიდი სამხედრო-საზღვაო ძალებითა და სასიკვდილო იარაღით აღჭურვილი არმიით შეუძლია. შემდეგ თქვენ თქვენს კარგ ძმას, ქრისტიანს, მშვიდობის პრინცის მიმდევარს, ეშაფოტის გვერდით აყენებთ, რათა სიკვდილით დასაჯოს; ან სამხედრო დანაყოფის სათავეში, ჰაბეას კორპუსის ბრძანებით, რათა დააბრუნოთ მონაობაში ღარიბი ძმა, ზეციური თავისუფალი ჰაერის ჩასუნთქვის სურვილის დანაშაულისთვის. ან, თუ ის თქვენი ერის მთავარი მაგისტრატია, თქვენ თქვენს კარგ ეპისკოპოსს სრულად შეიარაღებულ საომარ ცხენზე აჯდევინებთ, ერის სიკვდილის ყველა ძალის მთავარსარდლად.

TAM1897 Q1 52.9მინდა გკითხოთ, იესოს ძვირფასო მიმდევრებო, შეუძლია თუ არა ადამიანს მკვლელობის გამართლება, როდესაც ღმერთმა თქვა: “არ მოკლავ”? განა ადამიანის მთავრობის მთელი ნაგებობა მახვილზე არ არის დაფუძნებული? განა ისინი ნამსხვრევებად არ უნდა იქცნენ, როდესაც მოვა ის, ვისაც სიმართლით მმართველობის უფლება აქვს?

TAM1897 Q1 52.10მაგრამ მე ადამიანურ მთავრობებთან ომში არ ვარ. არა, არა. დავითი ღმერთისადმი ქების სიმღერაში ამბობს: “ჭეშმარიტად, კაცის რისხვა შენს ქებას აღავლენს; დანარჩენ რისხვას კი შეიკავებ”. ფსალმუნი 76:10. “რადგან მმართველები კეთილი საქმის კი არა, ბოროტების საშინელება არიან. გსურს, არ გეშინოდეს ხელისუფლების? აკეთე კეთილი და მისგან ქებას მიიღებ. რადგან ის ღვთის მსახურია შენთვის [ქრისტიანისთვის] სასიკეთოდ”. რომაელთა 13:3, 4.

TAM1897 Q1 52.11თუ, ჩემო ძმებო, გაიხსენებთ, რომ ქრისტიანები განსხვავებული საზოგადოება არიან, მცირე სამწყსო, სამყაროსგან გამოყოფილი და რჩეული, რათა იყვნენ სამყაროსთვის ნათელნი, და სამყარომ მათი კეთილი საქმეების (ნათლის) ხილვით მიჰყოს გზა, რათა შეუერთდეს მცირე სამწყსოს, რომელსაც მთელი დღე დასაკლავად მიიჩნევენ, და ამგვარად განადიდოს თქვენი ზეციური მამა, მაშინ შეძლებთ გაიგოთ ისეთი მუხლები, როგორიცაა რომაელთა 13, და 1-ლი ტიმოთეს 1; 2, რომლებსაც შემდგომში შევეხები. “დაე, თიხის ჭურჭლის ნატეხი დედამიწის თიხის ჭურჭლის ნატეხებს შეებრძოლოს” [ესაია 45:9]; მაგრამ, თუ ქრისტიანებს იესოს გონება ექნებათ, მაშინ ისინი იესოს მიჰყვებიან.

TAM1897 Q1 52.12განა არ გვინახავს აღიარებული ქრისტიანების მიერ ამქვეყნიურის მიყოლის შედეგები? მაშ, დაე, მოგვამზადოს ეს, რათა მივაღწიოთ სიმაღლეს, როგორც ბალაამმა, როდესაც ბალაკმა ისრაელის დასაწყევლად მოიხმო, და მან თავისი იგავი წარმოთქვა და თქვა: “როგორ დავწყევლო, ვინც ღმერთმა არ დაწყევლა? ან როგორ დავუპირისპირდე, ვინც უფალმა არ დაუპირისპირდა? ვინაიდან კლდეების თავიდან ვხედავ მას და ბორცვებიდან — ვჭვრეტ მას: აჰა, ხალხი განმარტოებით იცხოვრებს და ხალხებს შორის არ იქნება ჩათვლილი.” რიცხვები 23:8, 9.

TAM1897 Q1 52.13ახლა ვკითხულობ კიდევ ერთ ამონარიდს, რომელიც 1856 წლის 14 აგვისტოს “Review”-დანაა ხელახლა დაბეჭდილი:—

TAM1897 Q1 52.14თქვენთვის იესოს სახარებამ მოგანიჭათ უფლება, გამოიყენოთ მახვილი, შეიარაღდეთ ხორციელი იარაღით, აიღოთ მახვილი “თქვენი ოჯახის უზრუნველსაყოფად”, გაათავისუფლოთ ჩაგრულნი ჩაგვრის გამჩენის ძალისგან ღვთის მეექვსე მცნების დარღვევით: “არ მოკლავ”? იესო ამბობს: “გიყვარდეთ თქვენი მტრები”.

TAM1897 Q1 52.15თქვენ ფიქრობთ, რომ თქვენ, როგორც სახარებისეულმა ქრისტიანებმა, ბიბლიური ნებართვა გაქვთ, რაიმე სახით ჩაერიოთ პოლიტიკურ დაპირისპირებაში? იქნება ეს კანონმდებლობის მიღებაში თუ ადამიანური მთავრობის კანონების აღსრულებაში? თუ ასეა, ვფიქრობ, თქვენ ძალიან ცდებით.

TAM1897 Q1 52.16სწორედ ამას ამბობდა კონფესია 1864 წელს. მათ ეს წარუდგინეს ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობას, როგორც მტკიცებულება იმისა, რომ ისინი არ სჯეროდათ ომის, რომ ვერ შეძლებდნენ იარაღის აღებას და რომ, თუ მათ გაიწვევდნენ, მათგან ბრძოლას ვერ მოითხოვდნენ. და ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობამ ყურად იღო მათი თხოვნები და უზრუნველყო, რომ ისინი წასულიყვნენ საავადმყოფოებში, სადაც შეძლებდნენ სახარების მსახურთა საქმის კეთებას, ავადმყოფებზე ზრუნვასა და მომაკვდავებისთვის ხსნის მინიჭებას. ახლა, თუ ეს გადაწყვეტილება შეიცვლება, ჩვენ უნდა წარვდგეთ მთავრობის წინაშე და განვაცხადოთ, რომ ის შეცვლილია.

TAM1897 Q1 52.17ვაგრძელებ კითხვას:—

TAM1897 Q1 52.18ნებისმიერი ტექსტი, რომელსაც მოიყვანთ, ან დამაჯერებელი არგუმენტი, რომელსაც წარმოადგენთ, უნდა შემოწმდეს წმინდა წერილის პირდაპირი, სიტყვასიტყვითი მნიშვნელობით. შესაძლოა, სათანადო დროს განვიხილოთ ყველა ისეთი წერილი ან არგუმენტი, რომელსაც თქვენ წარმოადგენთ; მაგრამ, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ მოვუსმენთ სახარებას. ქრისტიანებისთვის, რომლებიც მზად არიან იესოს მიჰყვნენ, ეს უნდა იყოს საკმარისი.

TAM1897 Q1 52.19იესო ამბობს: “ვინც ჩემს სამსახურს იტვირთავს, ჩემს კვალდაკვალ მოდიოდეს”. იოანე 12:26. მაგრამ თქვენ ამბობთ: “ამას შევძლებ და ვემსახურები ჩემს ქვეყანას, მის ეროვნულ პოლიტიკასა და მთავრობაში, როგორც ერთგული მოქალაქე”? შეჩერდით. იესო ამბობს: “არავის ძალუძს ორ ბატონს ემსახუროს”. მათე 6:24. “თუკი ქვეყნიერებისანი იყავით, ქვეყნიერებას თავისი ეყვარებოდა; ხოლო რადგან ქვეყნიერებისანი არ ხართ, არამედ მე გამოგირჩიეთ ქვეყნიერებისაგან, ამიტომაც სძულს თქვენ ქვეყნიერებას”. იოანე 15:19.

TAM1897 Q1 52.20რა წილად შეგიძლიათ მონაწილეობა მიიღოთ სამყაროს პოლიტიკაში, თუ “არ ხართ ამქვეყნიურნი”, არამედ სძულთ ამქვეყნიურთ და რჩეულნი ხართ “ამქვეყნიურთაგან”? მაგრამ, იტყვით, განა უნდა გადავცეთ მმართველობა ბოროტთას ხელში? თქვენ ამას ვერ აიცილებთ. ბოროტი კაცნი და მატყუარენი სულ უფრო და უფრო გაუარესდებიან; და ქვეყნის დასასრულს ბოროტნი ბოროტად მოიქცევიან და არავინ ბოროტთაგანი გაიგებს. დანიელის 12:10. მიზეზი ისაა, რომ სამყარო არ სურს ღმერთს დაემორჩილოს ან იესოს გაჰყვეს, რადგან არ აღიარებს, რომ არსებობს მხოლოდ ერთი რჯულმდებელი. იაკობის 4:12.

TAM1897 Q1 53.1“ამიტომ თქვა უფალმა: რადგან ეს ხალხი პირით მიახლოვდება და ტუჩებით პატივს მცემს, მაგრამ გული შორს მიმაშორა და ჩემდამი შიში კაცთა მცნებით ასწავლეს, ამიტომ, აჰა, მე მოვახდენ ამ ხალხში საოცრებას, საოცრებასა და სასწაულს; რადგან ბრძენთა ბრძნობა დაეღუპება და გონიერთა გონიერება დაიმალება”. ესაია 29:13, 14. რა საოცრად არის ეს დადასტურებული მრავალი ღვთისმეტყველის მაგალითზე, რომლებიც, არც ისე დიდი ხნის წინ, რელიგიური აღორძინებების, მორალური რეფორმებისა და მშვიდობის საზოგადოებების სათავეში იდგნენ: ქრისტეს ეკლესიას უძღვებოდნენ სახარებით, რომელსაც სიცოცხლე და უკვდავება ნათელზე გამოაქვს; იარაღად იყენებდნენ თხოვნებს, ლოცვებსა და ცრემლებს; ახლა კი, სახარების პირდაპირი წინააღმდეგ, როდესაც იესომ თქვა, “გსმენიათ, რომ ითქვა: გიყვარდეს შენი მოყვასი და გძულდეს შენი მტერი. ხოლო მე გეუბნებით: გიყვარდეთ თქვენი მტრები, აკურთხეთ, ვინც გწყევლთ, სიკეთე უყავით მათ, ვისაც სძულხართ, და ილოცეთ მათთვის, ვინც გგინებთ და გდევნით, რათა გახდეთ თქვენი ზეციერი მამის შვილები, რადგან ის თავის მზეს ამოანათებს ბოროტთა და კეთილთა ზედა და წვიმას უგზავნის მართალთა და უმართლოთა ზედა.” “იყავით თქვენც მოწყალენი, როგორც მოწყალეა თქვენი მამა”. მათე 5:43-45; ლუკა 6:36. ამ წერილების მიუხედავად, ჩვენ ვხედავთ ქრისტიანული ეკლესიების სამწუხარო მდგომარეობას, როდესაც ისინი განიცდიან მორალურ დაცემასა და ამქვეყნიურ გარემოსთან ადაპტაციას. მრავალი შემთხვევიდან რამდენიმე მაგალითს მოვიყვანთ.

TAM1897 Q1 53.2აქ მოჰყვება რამდენიმე ცნობილი მქადაგებლის გამოსვლა, რომლებიც “იარაღით”, “ბრძოლით”, “შერკინებით”, “ომით” და ა.შ. სუნთქავენ. შემდეგ კი ტექსტი ასე გრძელდება:—

TAM1897 Q1 53.3ასეთი ფაქტების გათვალისწინებით, რომლებიც ყველაზე წმინდა ოქროს ნარჩენზე უარესად გარდაქმნას, ქრისტეს მოწმობებისა და მათი ყოფილი აღიარების სრული უგულებელყოფის დემონსტრირებას ახდენს, ჩვენ უნდა ვიყვიროთ: “ისინი კაენის გზას გაჰყვნენ და ბალაამის ცდომილების შემდეგ ხარბად გაიჭრნენ”.

TAM1897 Q1 53.4მიჰყვებიან კი ეს ადამიანები იესოს? იყენებენ თუ არა ისინი სახარების იარაღს საკუთარი თავისა და მიმდევრებისთვის? გამოხატავენ თუ არა ისინი უსიტყვო ნდობას ღვთის სრულყოფილი რჯულისადმი? აღიარებენ თუ არა ისინი, რომ ქრისტიანისთვის მხოლოდ ერთი რჯულმდებელია? ესმით თუ არა მათ პავლეს სიტყვები: “ჩვენი საბრძოლო იარაღი ხორციელი კი არ არის, არამედ ღვთით ძლიერია სიმაგრეთა დასანგრევად”? (2 კორინთელთა 10:4). საბოლოოდ, ყურად იღებენ თუ არა ისინი წმინდა წერილს, რომლის სწავლებასაც თავად იჩემებენ?

TAM1897 Q1 53.5შემოიცვით ღვთის მთელი საჭურვლი, რათა შეძლოთ ეშმაკის ხრიკების წინააღმდეგ დგომა. რატომ? — “რადგან ჩვენი ბრძოლა ხორცისა და სისხლის წინააღმდეგ კი არ არის”. არა; ეს არ არის იესოს მიმდევრების მოწოდება. არამედ ჩვენ ვებრძვით “მთავრობათა, ძალაუფლებების, ამქვეყნიერი სიბნელის მბრძანებლების, მაღალ ადგილას მოქმედი სულიერი ბოროტების [ბოროტი სულები, არშიაზე] წინააღმდეგ”. “ამიტომ შეიმოსეთ ღვთის ყოველი საჭურვლით, რათა შეძლოთ ბოროტ დღეს წინააღმდეგობა და, ყოველივეს აღსრულების შემდეგ, მტკიცედ დადგეთ”. ეფესელთა 6:11-13.

TAM1897 Q1 53.6პავლე ჩამოთვლის ქრისტიანულ იარაღს ეფესელთა 6:14-18-ში და ამბობს: აიღეთ “სულიწმიდის მახვილი [და არა ფოლადის], რომელიც არის ღვთის სიტყვა; ყოველთვის ლოცვითა და ყოველგვარივე ვედრებით სულიწმიდაში ილოცეთ;” შემოსილნი ამ ზეციური აბჯრით და ფეხთათვის ჩაცმული მშვიდობის სახარების მომზადებით, ცდილობენ, დაიმკვიდრონ ქრისტეს კურთხევა,—“ნეტარ არიან მოწყალენი, რადგანაც მოწყალებას ჰპოვებენ... ნეტარ არიან მშვიდობისმყოფელნი [და არა მშვიდობის დამრღვევნი], რადგანაც შვილებად იწოდებიან ღვთისანი”. მათე 5:7, 9. მოუსმინეთ იოანეს, როდესაც ის ჯარისკაცებს ესაუბრება, როცა მათ ჰკითხეს, რა უნდა გაეკეთებინათ. მან უპასუხა: “არავის ძალადობა არ მოახდინოთ”. ლუკა 3:14.

TAM1897 Q1 53.7გახსოვდეთ, რომ იესომ პეტრეს უთხრა, როდესაც ყველა ქრისტიანისთვის ისწავლებოდა დიდი პრაქტიკული დოქტრინა იმის შესახებ, თუ რა უნდა ექნათ მახვილით, “ჩააბრუნე შენი მახვილი თავის ადგილას, რადგან ყველა, ვინც მახვილს მოიმარჯვებს, მახვილითვე დაიღუპება”. მათე 26:52.

TAM1897 Q1 53.8დაე, ქრისტიანები ამ ჭეშმარიტებათა ნათელში იარონ და მაშინ მხოლოდ მცირერიცხოვანი ქრისტიანი გენერალი თუ ჯარისკაცი თუ იხმარებდა “რევერენდ ბიჩერის ოცდახუთ შარპის შაშხანას”, მიუხედავად იმისა, რომ თითოეულ მათგანს ბიბლია თვალთმაქცურად იქნებოდა მიმაგრებული ლულის უკანა ნაწილთან.

TAM1897 Q1 53.9ისინი ისმენენ იესოს სიტყვებს: “ჩემი სამეფო ამქვეყნიური არ არის; ჩემი სამეფო ამქვეყნიური რომ ყოფილიყო, ჩემი მსახურები იბრძოლებდნენ.” იოანეს 18:36. ქრისტიანები, ამ სახარების იარაღით შეიარაღებულნი და ხორციელ იარაღზე სრულიად უარსმყოფელნი, სრულიად მოწყვეტილნი ამქვეყნიური მთავრობებისაგან, შეუძლიათ, ნება მისცენ სამყაროს, რომელიც სიკვდილის იარაღითაა შეიარაღებული, რომ ფართო გზაზე გაექანოს და თავისი უქრისტიანო კანონები სიკვდილით დასჯის საფრთხით აღასრულოს.

TAM1897 Q1 53.10ეს არის ეკლესიის ნაშთის უთქმელი პრივილეგია, როდესაც ისინი წარსულის ისტორიას გადახედავენ და ხედავენ, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ქრისტეს მოწაფეები, პავლეს მსგავსად, ღაღადებდნენ, “შენთვის ჩვენ მთელი დღე გვხოცავენ; ჩვენ დაგვთვალეს დასაკლავად განკუთვნილ ცხვრებად [რომაელთა 8:36];” მაშინ, როცა მათი გზა ცრემლებით იყო გაჟღენთილი, მათი სისხლით მორწყული და დახეული გვამებითა და გათეთრებული ძვლებით დაფარული; — მათი პრივილეგიაა, ბალაამთან ერთად შეჰყვირონ, როდესაც ხედავენ, რომ ღვთის “ერი განმარტოებით იცხოვრებს და არ იქნება ჩათვლილი ხალხებს შორის,” “მოვკვდე მართალთა სიკვდილით და ბოლო ჩემი მათივე იყოს!” რიცხვები 23:9, 10.

TAM1897 Q1 53.11ამ ფურცელში ბევრად მეტია, მაგრამ მე მისი კითხვა აღარ მჭირდება. წავიკითხავ კიდევ ერთ-ორ მუხლს უფლისგან, რომელიც ჩვენთვის, ჩვენს დროშია. ეს ოთხი წლის წინ მოგვეცა წინასწარმეტყველების სულისგან და წაგვიკითხეს ამ კარავში:—

TAM1897 Q1 53.12“უფალმა აირჩია იაკობი თავისათვის და ისრაელი — თავის განსაკუთრებულ საგანძურად. რადგან ვიცი, რომ უფალი დიდებულია და ჩვენი უფალი ყოველთა ღმერთთა ზემოთ არის.” დაფიქრდით, ჩემო ძმებო და დებო, რომ უფალს ჰყავს ხალხი, რჩეული ხალხი, მისი ეკლესია, რომელიც მისივეა, მისივე ციხესიმაგრე, რომელსაც ის ცოდვით დაჭედილი, ამბოხებული სამყაროს შუაგულში იცავს; და მას განზრახული ჰქონდა, რომ მასში არავითარი ხელისუფლება არ ყოფილიყო ცნობილი, არცერთი კანონი აღიარებული, გარდა მისი საკუთარისა.

TAM1897 Q1 53.13კიდევ ერთი მოგვევლინა ამჟამინდელ გენერალურ კონფერენციაზე. ეს პირდაპირ გვაბრუნებს იქ, სადაც აპოსტასია დაიწყო, და პირისპირ გვაყენებს ღმერთთან, მის ჭეშმარიტებასთან და მთელ ამ საკითხთან, როგორც ის არის უფლისგან; როგორც მას სურს, დღეს თავის ხალხთან იყოს.

TAM1897 Q1 53.14ღვთის იმ ხალხსა და სამყაროს შორის, რომლებიც დადგენილებების დაცვას იჩემებენ, გამყოფი ხაზი ისეთი მკაფიო აღარ არის, როგორიც ოდესღაც იყო. ვინც ღმერთთან თანხმობაში ცხოვრობს, პოლიტიკურ შეკრებებში მონაწილეობას არ მიიღებს. ვინც ამას აკეთებს, იმით ამტკიცებს, რომ იესოს ერთგული მსახურები არ არიან. მათ იმდენ ხანს უმუშავეს საერთო ცეცხლთან, რომ განსჯის უნარი დაკარგეს. არსებობს ხალხი, რომელიც იესოს დროშის ქვეშ დადგომას დათანხმდა. ისინი ქრისტეს ლაშქარი არიან. მათ აღთქვეს, რომ გამოვლენ სამყაროსგან და იქნებიან ცალკე. მათ აღთქვეს, რომ გამოიყენებენ სულის მახვილს, ღვთის სიტყვას, რათა აწარმოონ აგრესიული ომი ცოდვისა და ყოველი უსამართლობის წინააღმდეგ. ჩვენ უნდა გამოვხატოთ ჩვენი ერთგულება.

TAM1897 Q1 53.15არსებობს მმართველობითი ტერმინი; არსებობს ტერმინი, რომელიც მოქალაქეობას ეხება. რის ერთგულება უნდა გამოვხატოთ? ეს არის კითხვა.

TAM1897 Q1 53.16ჩვენ ერთგულება უნდა გამოვუცხადოთ ჩვენს მეფეს, უფალ იესო ქრისტეს. მოციქული იაკობი აცხადებს: “ვისაც ამქვეყნიურ მეგობრობას ირჩევს, ის ღვთის მტერია”. ხოლო საყვარელმა იოანემ, სულით იესოსთვის ყველაზე ახლოს მდგომმა მოწაფემ, გაგვაფრთხილა: “ნუ გიყვართ ქვეყნიერება და არც არაფერი, რაც მასშია. ვინაიდან, თუ ვინმეს ქვეყნიერება უყვარს, მამის სიყვარული მასში არ არის”. არავინ იპოვის ბედნიერებას ადამის მაგალითის მიყოლასა და თავისი შემოქმედისგან შორს წასვლაში.

TAM1897 Q1 54.1ამგვარად, ეს გაკვეთილები ზუსტად იქ სრულდება, სადაც დავიწყეთ — ადამითა და მისი შემოქმედით და სამყაროში ყველაზე პირველი მცნებით: “შეიყვარე უფალი, შენი ღმერთი, მთელი შენი გულით, მთელი შენი სულით, მთელი შენი გონებით და მთელი შენი ძალით”. მაშინ არ გადაუხვევთ თქვენი შემოქმედისგან. მაშინ არ იქნება აპოსტასია. მაშინ არ იქნება კერპთაყვანისმცემლობა. მაშინ არ იქნება მთავრობა დადგენილი წარმართთა მაგალითით, რომლებიც ღვთისგან განშორდნენ; არამედ ღმერთი იქნება ყველაფერი ყველაფერში და მიიყვანს თავის ხალხს იმ დიდებულ მიწაზე, რომელიც უჩვენა ჩვენს მამას, აბრაამს, როდესაც ის გამოარჩია მსოფლიოს ყველა მთავრობისგან და დაიცვა იგი განცალკევებული, სანამ ამქვეყნად ცხოვრობდა.

TAM1897 Q1 54.2ის, ვინც მოგვიწოდებს, გავჰყვეთ და ვიაროთ იმ რწმენის კვალდაკვალ, რომელიც ჩვენს მამას, აბრაამს ჰქონდა, სანამ წინადაცვეთილი არ იყო, მაშინ წაგვიყვანს იმ მიწაზე, რომელიც ყველა მიწის დიდებაა; და იქ დავემკვიდრებით უფლის წინაშე და ყოვლისშემძლების დიდებული ფრთების ქვეშ, უკუნისამდე — ღვთის სიყვარულით მთელი გულით, მთელი სულით, მთელი გონებითა და მთელი ძალით; და მას შეუძლია მიგვუთითოს ჩვენ ახლა, მაშინ და მარადის, სამყაროს წინაშე და თქვას: “აი, ვინც იცავს ღვთის მცნებებსა და იესოს რწმენას”.

TAM1897 Q1 54.3და თქვას ყოველმა ხალხმა: “ამინ და ამინ”.