ეგვიპტე და ისრაელი
TAM1897 Q1 20.8ქადაგება წარმოთქმული ხუთშაბათს, საღამოს, 1897 წლის 4 მარტს გამოქვეყნდა “გენერალური კონფერენციის ბიულეტენში”, 1897 წლის პირველი კვარტალი, ტ. 2, № 1, გვ. 20-26.
TAM1897 Q1 20.9ჩვენმა პირველმა გაკვეთილმა გვიჩვენა სახელმწიფოს წარმოშობა; ისტორიაში პირველი სახელმწიფოს დაარსება. ჩვენმა მეორე გაკვეთილმა გვიჩვენა ისტორიაში ეკლესიისა და სახელმწიფოს განცალკევების პირველი მაგალითი. იმ ადრეულ დროს უფალმა ნათლად მიუთითა, თუ რამდენად სრული უნდა ყოფილიყო ეკლესიისა და სახელმწიფოს განცალკევება. ჩვენ ამაღამ ორივეს მივყვებით, სანამ ისინი კვლავ არ შეხვდებიან ერთმანეთს, ერთსა და იმავე მიწაზე.
TAM1897 Q1 20.10ნიმროდი ქუშის ძე იყო; ქუში ეთიოპიაში ცხოვრობდა; ქუში ხამის ძე იყო; ხოლო ეგვიპტე ხამის მიწა იყო. ამგვარად, ჩვენ ნიმროდის გენეალოგიას პირდაპირ ეგვიპტესთან მივყავართ და მისი მაგალითის კვალიც ეგვიპტეშივე მიგვიყვანს. მიუხედავად იმისა, რომ ნიმროდი იყო პირველი კაცი, რომელმაც მეფის გვირგვინი დაიდო, პირველი, ვინც მეფის ტიტული აიღო და მეფური ბატონობა დაამკვიდრა, ეგვიპტეში ნიმროდის ეს მაგალითი ყველა თავის ფაზაში ყველაზე სრულყოფილად იქნა დაცული და ყველაზე სრულად დამკვიდრდა.
TAM1897 Q1 20.11ეგვიპტეში მეფე ნიმროდის დროის შემდეგღა ჰყავდა; მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მან მეფის ადგილი და უფლებამოსილება მიითვისა. რადგან, გახსოვთ, როდესაც ნიმროდმა ეს გააკეთა, ეს იყო ღმერთის წინააღმდეგ, ხალხის წარმოდგენის ღმერთზე და მის შესახებ მათი ცოდნის წინააღმდეგ. იმ დროს ხალხმა იცოდა, რომ ამით ნიმროდი ღმერთის ადგილს იკავებდა; და მისი სახელი მიუთითებს იმ შეხედულებებზე, რომლებიც მაშინ ამ ქმედებასთან დაკავშირებით იყო გავრცელებული. ეგვიპტეში იგივე გზა იქნა გატარებული. ეგვიპტური ჩანაწერები მოწმობენ, რომ ეგვიპტის პირველი მმართველები ღმერთები იყვნენ, შემდეგ — ნახევარღმერთები, ხოლო ამის შემდეგ — თავად მეფეები, რომლებიც ადამიანები იყვნენ.
TAM1897 Q1 20.12ამგვარად, ხედავთ, რომ იმ ქვეყანაში პროცედურა იდენტური იყო შინარში არსებულთან. ეგვიპტეში მეფე განზრახ და ღიად, საკუთარი ნებით, ხალხის წინაშე ღმერთის ადგილს იკავებდა. ხალხი მას ასე აღიქვამდა. მზე იყო ღმერთი; ეგვიპტის მეფე მზის ძე იყო. ის ხალხისთვის ღმერთი იყო. ხალხი მისი სუნთქვით ცოცხლობდა. ის მათი სიცოცხლის სუნთქვა იყო. მათ სული მისგან მიეღოთ. მათთვის ის იყო “სიცოცხლის მიმცემი, მარადიული მზის მსგავსი”. (იხ. “ბიბლიის იმპერიები”, თავი 7, პარ. 27, 38, 43, 44, 49, 64, 71-83, 96, 102; თავი 14, პარ. 15, 16.) ასე რომ, ეგვიპტეში მეფე უბრალოდ ღმერთის წარმომადგენელი, მისი ვიცე-მმართველი კი არ იყო; ის ღმერთის განსახიერება გახლდათ. ღვთის სიცოცხლე მეფეში ბინადრობდა და მეფის მეშვეობით ხალხამდე აღწევდა. ამგვარად, მეფე ხალხისთვის სიცოცხლე იყო, რადგან მასში განსახიერებული იყო დიდი, ყოვლისმომცველი ღმერთი — მზე. არ არსებობდა ღვთის ისეთი ატრიბუტი, რომელსაც მეფე ხალხისთვის არ განასახიერებდა. ასეთი იყო მეფობისა და მმართველობის სისტემა ძველ ეგვიპტეში.
TAM1897 Q1 21.1ახლა დავუბრუნდეთ ქალდეას, როდესაც ღმერთმა ეკლესია სახელმწიფოსგან განაცალკევა, როგორც წინა გაკვეთილში წავიკითხეთ, როდესაც მან აბრაამს უთხრა: “გამოდი შენი ქვეყნიდან, შენი ნათესავებისგან და შენი მამის სახლიდან, იმ მიწაზე, რომელსაც მე გაჩვენებ”. და გაითვალისწინეთ, რომ მხოლოდ მას შემდეგ, რაც აბრაამი თავისი ნათესავების უკანასკნელისგანაც განცალკევდა, უფალმა უჩვენა მას ეს მიწა. აბრაამი ჯერ თავისი ქვეყნისგან განცალკევდა; მეორე რიგზე — მამის სახლისგან; და მესამე რიგზე — ნათესავებისგან. მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ლოთი სოდომის ველზე გადავიდა, ღმერთმა აჩვენა აბრაამს ეს მიწა. დაბადება 13:14, 15. როდესაც ღვთის მოწოდება მიემართა აბრაამს, და მან თავისი ქვეყანა დატოვა — გულით, სულითა და მთელი არსებით — და მამის სახლი, და მთელი თავისი ნათესაობა, და დადგა იქ, სადაც უფალს სურდა მისი ყოფნა, მაშინ უთხრა მას უფალმა, “აწიე ახლა შენი თვალები და შეხედე იმ ადგილიდან, სადაც ხარ, ჩრდილოეთით, სამხრეთით, აღმოსავლეთით და დასავლეთით, რადგან მთელ ამ ქვეყანას, რომელსაც ხედავ, მე მოგცემ შენ და შენს შთამომავლობას სამუდამოდ”. მე მას სამარადისო მემკვიდრეობად მივცემ.
TAM1897 Q1 21.2ახლა გეკითხებით, როდესაც ღმერთმა აბრაამს უთხრა, აეღო თვალი და შეეხედა, ნახა თუ არა აბრაამმა იმაზე მეტი, ვიდრე დაინახავდა, ღმერთის უბრძანებლად თვალი რომ აეღო?
TAM1897 Q1 21.3(საზოგადოება) დიახ.
TAM1897 Q1 21.4მაშასადამე, მან დაინახა რაღაც, რასაც ვერ დაინახავდა, ღმერთს რომ არ ეთქვა მისთვის შეხედვის შესახებ. და როდესაც ღმერთმა უთხრა, აეღო თვალი და შეეხედა, ის, რაც მან იხილა, იყო მიწა, რომელიც ღმერთმა აღუთქვა. იმ დროს ღმერთმა მას აღთქმული მიწა უჩვენა და ეს იყო ის მხარე, საითკენაც უფალმა მოუწოდა. ის მაშინ არ მისცა მას, “არა, ფეხის დასადგმელადაც არ მისცა; მაგრამ აღუთქვა, რომ მისცემდა მას სამკვიდროდ და მის შთამომავლობას მის შემდეგ”. და მან მარადისად მიაპყრო თვალი იმ ზეციურ ქვეყანას; იმ ქვეყანას, რომელსაც აქვს საძირკვლიანი ქალაქი, რომლის მშენებელი და შემქმნელი ღმერთია. იქ იყო “აღთქმა, რომ ის სამყაროს მემკვიდრე იქნებოდა;” და აბრაამმა ის მიიღო “რწმენის სიმართლით.” მაშინ, როდესაც ღმერთმა უთხრა აბრაამს, შეეხედა მისთვის და რომ ის მას და მის თესლს მარადიულ მემკვიდრეობად მისცემდა, რა დაინახა მან? სამყარო?
TAM1897 Q1 21.5(ხმები) მან იხილა მომავალი საუკუნე.
TAM1897 Q1 21.6და ეს არის ის მხარე, რომელიც იმ დროიდან მას ეკუთვნოდა. “ხოლო თუ ქრისტესნი ხართ, მაშინ აბრაამის თესლი ხართ და აღთქმისამებრ მემკვიდრეები”. და ეს არის თქვენი ქვეყანა და ჩემი. და ოჰ! წარმოიდგინეთ, რა ვიწრო, რა სრულიად უღირსი წარმოდგენები უნდა ჰქონდეს იმას, ვინც კმაყოფილია ნებისმიერი სხვა ქვეყნით, ან ვისაც მიდრეკილება აქვს სხვა ქვეყნისკენ, ან საერთოდ რაიმე სიყვარული სხვა ქვეყნისადმი. როგორ შეიძლება ვინმემ ასე მოიქცეს, როდესაც მისი მზერა მიმართულია იმ ქვეყნისკენ, რომელიც ღმერთმა უჩვენა მას და რომლისკენაც იგი მოუწოდებს მას!
TAM1897 Q1 21.7აბრაამი მოკვდა. ისააკი იცხოვრა და მოკვდა. იაკობი და მისი ოჯახი ეგვიპტეში გადაიყვანეს, როგორც უფალმა უთხრა აბრაამს: “შენი თესლი უცხოელი იქნება ქვეყანაში, რომელიც მათ არ ეკუთვნით”, და ეს ეგვიპტე იყო. ახლა კარგად დაფიქრდით. ნუ დაგავიწყდებათ ეს გამონათქვამი, რომელიც უფალმა გვიბოძა ეგვიპტის შესახებ, რადგან ის მომავალ გაკვეთილებში გამოგადგებათ. ქვეყანა, რომელშიც ისინი უცხოელები უნდა ყოფილიყვნენ და უფალს ემსახურებოდნენ, ეგვიპტე იყო. ისინი იქ ასობით წელი ცხოვრობდნენ — ქვეყანაში, რომელიც მათი არ იყო. და გახსოვდეთ, რომ ეს სწორედ ის ეგვიპტე იყო, რომელიც ჩვენ აღვწერეთ, სადაც მეფე ღმერთის ადგილს იკავებდა და ხალხისთვის ღმერთი იყო.
TAM1897 Q1 21.8მოდით, ერთი წამით კიდევ შევხედოთ ამ ეკლესიას და ვნახოთ, რას აკეთებდა უფალი მასთან. ამაღამ ჩვენ წინ გვაქვს რუკა, რომელიც ამ ქვეყანას გვიჩვენებს. აი, ქალდეა, საიდანაც აბრამი იყო მოწოდებული; ის აქ, მესოპოტამიაში, ხარანში ავიდა, სადაც მამამისი გარდაიცვალა. იქ ის მამის სახლიდან განცალკევდა და შემდეგ მოვიდა იმ მიწაზე, სადაც ლოთს დაშორდა.
TAM1897 Q1 21.9სანამ აბრამი ამ მიწაზე იყო, ისტორიაში მოვლენა დაფიქსირდა: აღმოსავლეთის ერებმა დასავლეთისკენ დაიწყეს დაპყრობები და ეგვიპტის საზღვრებამდე მივიდნენ. მაგრამ იმ დროისთვის, როდესაც ისრაელი ეგვიპტეში ჩავიდა, ან ცოტა ხნით ადრე, ეგვიპტის იმპერია მთელ ამ აღმოსავლეთ მხარეზე იყო გავრცელებული. ის მოიცავდა მთელ ეგვიპტეს, ეთიოპიის ჩათვლით, მცირე აზიის მთელ სამხრეთ და დასავლეთ საზღვარს, სომხეთამდე, ასურეთამდე და შინარამდე; ასე რომ, ეგვიპტის იმპერია ფარავდა მთელ აღმოსავლურ რეგიონს, იმდროინდელ ცნობილ სამყაროს. ეგვიპტის იმპერია, თავის დროზე, ისეთივე საყოველთაო იყო, როგორიც რომის იმპერია იყო თავის დროზე, ან ნებისმიერი სხვა იმპერია, რომელიც მას მოჰყვა.
TAM1897 Q1 21.10ახლა, როდესაც ისტორია აღმოსავლეთიდან იქმნებოდა და ამ ქვეყნების მეფეები დასავლეთის რეგიონს, ეგვიპტის საზღვრებამდე, იპყრობდნენ, ღმერთმა დაამკვიდრა თავისი ეკლესია ქანაანის მიწაზე, რათა ცოცხლად შეენარჩუნებინა ჭეშმარიტი ღმერთის შეცნობა იმ ხალხებს შორის, რომლებიც იქ გამუდმებით ჩადიოდნენ და მოდიოდნენ. და როდესაც ეგვიპტის სამეფო მთელ ამ მხარეზე გავრცელდა და მსოფლიო იმპერიის ცენტრი თავად ეგვიპტის დედაქალაქი გახდა, ღმერთმა თავისი ხალხი ეგვიპტეში წაიყვანა, რათა ყველა ხალხის ელჩები და მმართველები, რომლებიც ყველა ამ ქვეყნიდან თავიანთი მთავრობის, ანუ ეგვიპტის, სათავისკენ მიემგზავრებოდნენ, ღვთის ხალხთან შეხებაში მოსულიყვნენ.
TAM1897 Q1 21.11ეგვიპტეში უფალმა თავისი ხალხი გოშენში დაასახლა, ამ წარმართ ერებსა და ეგვიპტის დედაქალაქს შორის გამავალ გზაზე, რათა ხალხი, მათი ელჩები და მმართველები გოშენში, ღვთის ხალხის მიწაზე, გაევლოთ და მათი ყურადღება ჭეშმარიტი ღმერთისკენ მიექცათ.
TAM1897 Q1 22.1ეგვიპტეში იოსებიც ტახტის გვერდით იდგა, ამიტომ ეგვიპტეში ჩამოსულ ელჩებს იოსებთან შეხვედრა უწევდათ, რომელიც მათ ჭეშმარიტი ღმერთის შეცნობას მიანიჭებდა. იოსების გარდაცვალების შემდეგ, ცოდნა იოსებისა და მისი გავლენის შესახებ ეგვიპტის დედაქალაქში მოსემდე შენარჩუნდა. შემდეგ მოსე სასახლეში და ტახტის გვერდით იყო. არა უბრალოდ მის გვერდით, როგორც იოსები იყო; არამედ მოსე ტახტის პირველ საფეხურზე იდგა, რადგან ის ფარაონის ასულის ძე იყო. ფარაონის ასული ფარაონის ცოლი იყო; და მოსე, როგორც ფარაონის ასულის შვილი, ტახტის ორმაგად ლეგიტიმური მემკვიდრე იყო. ფარაონის ცოლი მისი ასული რომ არ ყოფილიყო, მისი ნაშვილები პირველი ვაჟი გახდებოდა ტახტის მემკვიდრე. ასევე, ფარაონს სხვა ცოლი რომ ჰყოლოდა და სხვა შვილები არ ჰყავდა, მისი ქალიშვილი ტახტის მემკვიდრე იქნებოდა. მაგრამ როდესაც ფარაონის ქალიშვილი ფარაონის ცოლი იყო, მაშინ მისი ნაშვილები ძე ტახტის ორმაგი მემკვიდრე გახლდათ. მისი მემკვიდრეობის უფლება ეგვიპტის ტახტზე, რომელიც მაშინ მსოფლიოს ტახტი იყო, სადავო არ იყო.
TAM1897 Q1 22.2იმ დროს ეგვიპტის მეფე დაახლოებით ოთხმოცი წლის იყო, ასე რომ, მოსესა და მის ორმაგად კანონიერ ადგილს ტახტზე, და მთელ იმ ძალაუფლებას შორის, რომელიც მსოფლიოს მოიცავდა, მხოლოდ მცირე მანძილი იყო. და იმ დროსვე ახლოვდებოდა აღთქმული დრო, რომელზეც ღმერთმა ფიცს დაუდო აბრაამს, და მოსემ ირწმუნა ეს, და ამიტომ განზრახ და სრულიად უარყო ტახტი და მთელი ძალაუფლება და დიდება ეგვიპტისა — მან “უარყო ფარაონის ასულის ძედ წოდება”.
TAM1897 Q1 22.3მოსემ ირწმუნა, რომ ახლოვდებოდა აღთქმის დრო, რომელიც ღმერთმა აბრაამს შეჰფიცა. და, სხვათა შორის, უმჯობესია, გადავწყვიტოთ, ვრწმუნდებით თუ არა ამას; რადგან თუ დარწმუნებულები ვართ, რომ ვრწმუნდებით, მოსეს ამ რწმენაში მეტს დავინახავთ. გადავშალოთ საქმეების 7:17:—
TAM1897 Q1 22.4როდესაც ახლოვდებოდა აღთქმული დრო, რომელიც ღმერთმა აბრაამს შეჰფიცა, ხალხი იზრდებოდა და მრავლდებოდა ეგვიპტეში.
TAM1897 Q1 22.5მოსეს დაბადების დროს ფარაონმა გადაწყვიტა ხალხის განადგურება, რათა ისინი არ გამრავლებულიყვნენ და არ გამხდარიყვნენ იმდენად ძლიერები, რომ ქვეყნიდან წასვლა შეძლებოდათ. საქმე ისაა, რომ ეგვიპტეში არა მხოლოდ იუდეველები იყვნენ უცხოელებად, არამედ უამრავი სხვა უცხოელიც — სხვა ქვეყნებიდან ეგვიპტეში ჩამოყვანილი ტყვეები. ასე რომ, იმ დროს ეგვიპტის მოსახლეობის დაახლოებით მესამედი უცხოელი იყო. ებრაულ სიტყვას, რომელიც “ხალხის გამრავლებას” აღნიშნავს, ნიშნავს, რომ ისინი “ირეოდნენ” ფუტკრებივით ან თევზებივით. როდესაც ფარაონმა დაინახა, რომ ხალხი ასე უხვად მრავლდებოდა და ქვეყანა უცხოელებით იყო გადავსებული, ის შეეშინდა, რომ ისინი აჯანყებას მოაწყობდნენ, მიწას დაიპყრობდნენ და ქვეყნიდან წავიდოდნენ.
TAM1897 Q1 22.6კიდევ ერთი მიზეზი, რამაც ამას შეუწყო ხელი, იყო ის, რომ ისრაელი ეგვიპტეში იმყოფებოდა; როდესაც ეგვიპტის იმპერია მთელ აღმოსავლეთს ფარავდა, სახელმწიფო ძალაუფლებას მტკიცედ ჰქონდა განზრახული, მთელი იმპერია მხოლოდ მზის თაყვანისცემას აეძულებინა. იმ იმპერიაში მზის თაყვანისცემის სხვადასხვა ფორმა იყო გავრცელებული, მაგრამ იმპერიის მთელი ძალით ცდილობდნენ, მზის თაყვანისცემის ყველა სხვა ფორმა აღეკვეთათ, გარდა ცაში მზის შიშველი დისკის ან მათ წინ მზის დისკის გამოსახულების თაყვანისცემისა. რა თქმა უნდა, ისრაელმა ამ ბრძანებას არ დაემორჩილა. ისინი მზეს არ სცემდნენ თაყვანს. ისინი ღვთის ჭეშმარიტებას იცავდნენ და ეს, მათი მხრიდან, იყო ერთ-ერთი საკითხი, რომელიც ახლა ამ მეფის გონებაში იდგა. სხვა მეფე ცდილობდა მზის თაყვანისცემის დანერგვას; მაგრამ როდესაც ეს მეფე მოვიდა, ეს საკითხი მის გონებაში იყო და სწორედ ეს იყო საფუძველი, რომელზეც მას შეეძლო დაესკვნა, რომ თუ ამ ხალხს შანსი მიეცემოდა, ისინი ქვეყნიდან წასვლის საქმეში წამყვანები იქნებოდნენ.
TAM1897 Q1 22.7იმ დროის შესახებ ცნობილია არა მხოლოდ ის, რომ “ხალხი გაიზარდა და გამრავლდა”, არამედ ისიც, რომ “მიუახლოვდა აღთქმული დრო, რომელიც ღმერთმა აბრაამს შეჰფიცა”. რა აღთქმა შეჰფიცა ღმერთმა აბრაამს? რა იყო ღმერთის აღთქმა აბრაამისადმი? — მიეცა მისთვის ის მიწა, რომელიც მან დაინახა. რომელი მიწა იყო ეს?
TAM1897 Q1 22.8(ხმები) სამყარო.
TAM1897 Q1 22.9რომელი სამყარო?
TAM1897 Q1 22.10მომავალი სამყარო.
TAM1897 Q1 22.11ეს არის სტეფანოსის სიტყვა: “ახლოვდებოდა აღთქმული დრო, რომელზეც ღმერთმა ფიცი დასდო აბრაამს”. ნამდვილად ასე იყო? გჯერათ ამის? გჯერათ, რომ ახლოს იყო დრო, როდესაც ღმერთს უნდა მიეცა აბრაამისთვის ის მიწა, რომელიც მას უჩვენა? ნათქვამია: “აბრაამისთვის”. სხვებიც იქნებოდნენ, მაგრამ ეს აბრაამისთვის იყო. არა ვინმე სხვა აბრაამის გარეშე, არამედ აბრაამი და მისი თესლი. “არ იტყვის: “და თესლებს”, როგორც მრავალთას; არამედ როგორც ერთისას: “და შენს თესლს”, რომელიც არის ქრისტე”.
TAM1897 Q1 22.12მაშ, ახლოს იყო აღთქმის დრო, როდესაც ღმერთი აბრაამსა და ქრისტეს მისცემდა იმ მიწას, რომელიც ღმერთმა აბრაამს უჩვენა? მე არ გეკითხებით, ოდესმე დაფიქრებულხართ ამაზე თუ არა. მე გეკითხებით, გჯერათ თუ არა იმისა, რაც წერია. მე არ ვაპირებ მის ახსნას. მას ახსნა არ სჭირდება, როდესაც ერთხელ დავუჯერებთ, რადგან წერია. თქვენ კარგად იცით, მუხლების მოყვანის გარეშეც, ბიბლიის ცოდნის წყალობით, რომ ღმერთმა ეს აღთქმა ყოველთვის აბრაამსა და მის თესლს მისცა. არასდროს — თესლს აბრაამის გარეშე. არასდროს — აბრაამს თესლის გარეშე, — და “არა თესლებს”, არამედ შენს თესლს. მაშინ, როდესაც აღთქმის შესრულების დრო ახლოვდებოდა, რომ ეს მიეცა აბრაამისთვის, კიდევ ვისთვის მოვიდა იგი? — ქრისტესთვის. როგორ უნდა მიეღო იგი აბრაამს? — ქრისტეს მეშვეობით.
TAM1897 Q1 22.13ს. ჰ. ლეინი.—როდესაც აღთქმა განმეორდა ისააკისა და იაკობის მიმართ, განა ერთი და იგივე ენა არ იყო გამოყენებული?
TAM1897 Q1 22.14დიახ. ის ყოველთვის ერთი და იგივე იყო.
TAM1897 Q1 22.15ს. ჰ. ლეინი.—მაშინ კითხვა ასე დაისმება: აუცილებელი იყო კი აბრაამის იქ ყოფნა სტეფანოსის განცხადების აღსასრულებლად?
TAM1897 Q1 23.1დიახ, რადგან მუდმივად წერია: “შენ და შენს თესლს”. მაგრამ მოვა სხვა მუხლები, რომლებიც ამას დაადასტურებენ.
TAM1897 Q1 23.2ახლა ერთი სიტყვა. იაკობი ეგვიპტეში გარდაიცვალა, იმ მიწაზე გადაასვენეს და იქ დამარხეს. იოსები ეგვიპტეში გარდაიცვალა, მაგრამ თქვა: “არ დამმარხოთ; არც კი იმ მიწაზე”. იოსებს არ სურდა, რომ ის პალესტინაში გადაესვენებინათ, სადაც იაკობი გადაასვენეს და დამარხეს. იოსებმა თქვა, ღმერთი მოგინახულებთ. შეინახეთ ჩემი სხეული და, როდესაც ღმერთი მოგინახულებთ, წამომიღეთ თქვენთან ერთად. წაიღეთ ჩემი ძვლები თქვენთან ერთად. და ისინიც ასე მოიქცნენ. და როდესაც მიწაზე მივიდოდნენ, რომელი მიწის შესახებ თქვა ღმერთმა აბრაამისთვის მიცემულ აღთქმაში?
TAM1897 Q1 23.3(საზოგადოება) მომავალი სამყარო.
TAM1897 Q1 23.4განა ვერ ხედავთ, რომ იოსები არასდროს მოელოდა ამქვეყნად დაკრძალვას?
TAM1897 Q1 23.5ამას სხვა კუთხით შევხედოთ. წერია, რომ “მიუახლოვდა აღთქმის შესრულების დრო, რომელიც ღმერთმა შეჰფიცა აბრაამს”. ღმერთმა შეჰფიცა აბრაამს, რომ მისცემდა მას იმ მიწას, რომელიც უჩვენა, სამუდამო მემკვიდრეობად. მაგრამ აბრაამი უკვე მკვდარი იყო და ასობით წელი იყო გარდაცვლილი. მაშ, როგორ შეეძლო ღმერთს მიეცა მიწა აბრაამისთვის, როცა ის მკვდარი იყო? ცხადია, ვერ შეეძლო. მაშ, რადგან ღმერთს ფიცი ჰქონდა დადებული, რომ მიწა აბრაამისთვის მიეცა; რადგან ახლა ახლოს იყო ის დრო, რომელიც ღმერთს აბრაამისთვის ჰქონდა დადებული; და რადგან აბრაამი უკვე მკვდარი იყო, ცხადია, რომ მიწა მას, სანამ მკვდარი იყო, ვერ მიეცემოდა; და ასევე ცხადია, რომ ახლოს იყო დრო, როდესაც აბრაამი მკვდრეთით აღდგებოდა, რათა ღმერთს მისთვის მიეცა მიწა, რომელიც მას მარადიულ მემკვიდრეობად ჰქონდა დადებული. ამიტომ, განა არ ხედავთ, რატომ არ დაუშვა იოსებმა თავისი სხეულის დამარხვა — ქანაანის მიწაზეც კი, ისევე, როგორც იაკობის? სინამდვილეში, იოსებს სწამდა, რომ ახლოს იყო მიწის მიცემის ის დრო, რომელიც ღმერთმა აბრაამს ფიცით აღუთქვა, და იოსები მოელოდა, რომ აბრაამთან ერთად მიიღებდა მემკვიდრეობას.
TAM1897 Q1 23.6(ხმით) განა ეს დაპირება არ ეხებოდა ღვთის მიერ აბრაამისთვის გაკეთებულ დაპირებას, რომელზეც დაბადების წიგნის მეთხუთმეტე თავშია საუბარი?
TAM1897 Q1 23.7დიახ, ზუსტად ეს არის, ღმერთს მადლობა. და აი, იოსები მოკვდა, ეგვიპტეში დააბალზამეს, კუბოში ჩაასვენეს, და როდესაც ისრაელი ეგვიპტიდან გავიდა, იოსების ძვლები ორმოცი წლის განმავლობაში თან დაჰქონდათ უდაბნოში; და მთელი ამ ხნის განმავლობაში იოსების გვამი მათთან იყო, თვალწინ, დღე და ღამ, და მათი ურწმუნოების სარცხვენელად იყო.
TAM1897 Q1 23.8ბევრი ადამიანი, როგორც აღმოვაჩინე, სტეფანოსის სიტყვის იმ მუხლის კითხვისას, მას ამა და იმგვარად ხსნის, იმის ნაცვლად, რომ ირწმუნოს, რასაც ის ამბობს, და იმ აღთქმას დააკვირდეს, რომელიც ღმერთმა აბრაამს მისცა და რომლითაც ფიცს დადო, რომ მისცემდა მას იმ მიწას, რომელიც უჩვენა. მაგრამ თქვენ ხომ თანხმდებით, რომ მიწა, რომელიც ღმერთმა აბრაამს უჩვენა, იყო სამყარო და არა ეს სამყარო, არამედ სამყარო მომავალი? ეს არის ქვეყანა, რომლის მიცემასაც ღმერთმა ფიცით აღუთქვა; და ეს არის ქვეყანა, რომელსაც ის მოელოდა. ეს არის ქვეყანა, რომელსაც ჰქონდა ქალაქი, რომელსაც ის მოელოდა, რომლის მშენებელი და შემქმნელი ღმერთია. და მას არც კი გაუვლია აზრად, დაბრუნებოდა იმ ქვეყანას, საიდანაც გამოსული იყო.
TAM1897 Q1 23.9მთელი ამ ხნის განმავლობაში ღვთის ფიცი იყო, რომ ეს მიწა მიეცა აბრაამისა და მისი თესლისთვის. ნუ დაამატებთ მასზე “თესლებს”, როცა ღმერთმა ის მოხსნა; ნუ დაამატებთ მასზე “ს”-ს, როცა ღმერთმა ის მოაგლიჯა. “ის არ ამბობს: “და თესლებსაც”, როგორც ბევრისას, არამედ როგორც ერთისას: “და შენი თესლისათვის, რომელიც არის ქრისტე”. ისინი მრავალნი იყვნენ, ეს მართალია. ეგვიპტიდან სამი მილიონი გამოვიდა, მაგრამ ესენი არ არიან ისინი, ვის შესახებაც ღმერთი ლაპარაკობდა, როდესაც თქვა: “შენთვის და შენი თესლისთვის”, რაც “ერთი თესლია” და “რომელიც არის ქრისტე”. ხედავთ ამას? როდესაც კითხულობთ სიტყვებს: “შენდა და შენი თესლისათვის”, არ დაუშვათ თქვენს გონებაში ისრაელის მრავალრიცხოვნობა. როდესაც ღმერთი შლის ამ “ს”-ს, ჩვენ არავითარ შემთხვევაში არ გვაქვს უფლება, ისევ დავამატოთ. ჩვენ მას იქ არც ფიქრებში არ უნდა ჩავსვათ. ვინ იყო თესლი? — ქრისტე. როდესაც ის ამბობს: “შენ და შენი თესლისთვის”, ჩვენ არც შენ და არც მე არ უნდა წავიკითხოთ ეს სხვაგვარად, გარდა იმისა, რომ: “მე მას შენ და ქრისტეს მოგცემ მარადიულ მემკვიდრეობად”. ჩვენ იქ ქრისტეს გარდა არავინ არ უნდა ჩავსვათ, თუ არა ქრისტეს მეშვეობით. შენ და ქრისტეს მოგცემ მას.
TAM1897 Q1 23.10სტეფანოსი ამბობს, რომ “დაიახლოვდა აღთქმის დრო, რომელიც ღმერთმა აბრაამს შეჰფიცა”. სტეფანოსმა ეს ბიბლიიდან მიიღო. მინდა, დაინახოთ, რომ ეს არ იყო სულიწმინდის განსაკუთრებული შთაგონება, რომელიც სწორედ იმ დროს მიეცა სტეფანოსს, არამედ ეს ყველაფერი წინასწარ იყო ბიბლიაში და სულიწმინდას ეს სხვებისთვის სტეფანოსის მეშვეობით მიუცია, მისი მეხსიერების აღძვრით იმის მიმართ, რაც მან ადრე ბიბლიაში წაიკითხა. გთხოვთ, გადაშალოთ გამოსვლის მეექვსე თავი. ეს ისე ნათლად არის დაწერილი წმინდა წერილში, რომ მისი ახსნა-განმარტებით უარყოფის შესაძლებლობა არ არსებობს. ეს ისრაელის განთავისუფლების დროა და უფალი ამას გააკეთებდა. გამოსვლა 6:1-5:—
TAM1897 Q1 23.11მაშინ უთხრა უფალმა მოსეს: “ახლა იხილავ, რას ვუზამ ფარაონს; ძლიერი ხელით გაუშვებს მათ და ძლიერი ხელით განდევნის მათ თავისი ქვეყნიდან”. და ელაპარაკა ღმერთი მოსეს და უთხრა მას: “მე ვარ უფალი. და გამოვჩნდი აბრაამს, ისააკს და იაკობს ღმერთის, ყოვლისშემძლების, სახელით, ხოლო ჩემი სახელით, იეჰოვას, მათთვის უცნობი ვიყავი”. და მეც დავამტკიცე ჩემი აღთქმა მათთან, რომ მივცე მათ ქანაანის მიწა, მათი მოგზაურობის მიწა, სადაც ისინი უცხოელები იყვნენ. და მეც მოვისმინე ისრაელის ძეთა კვნესა, რომლებსაც ეგვიპტელები მონობაში ამყოფებენ; და მომაგონდა ჩემი აღთქმა.
TAM1897 Q1 23.12რა იყო მისი აღთქმა? — მიეცა მათთვის მიწა. რას წარმოადგენდა მიწა? რა იყო ის? — მიწა, სამყარო, რომელიც უფალმა აჩვენა აბრაამს და ფიცით აღუთქვა, რომ მარადიულ მფლობელობაში მისცემდა მას.
TAM1897 Q1 24.1(ხმები) მომავალი სამყარო.
TAM1897 Q1 24.2ახლა ის ამბობს: “გამახსენდა ჩემი აღთქმა”. რას ნიშნავდა ეს? “გამახსენდა ჩემი აღთქმა”. განა დავიწყებოდა? — არა; არამედ ის, რომ ახლა დადგა დრო, შეესრულებინა ის, რაც დაჰპირდა. გახსოვთ, რომ გამოცხადების მეთვრამეტე თავში წერია:—
TAM1897 Q1 24.3და მოვისმინე სხვა ხმა ციდან, რომელიც ამბობდა: “გამოდით მისგან, ჩემო ერო, რათა არ გახდეთ მისი ცოდვების თანამონაწილე და არ მიიღოთ მისი სატანჯველნი. რადგან მისი ცოდვები ზეცამდე აღწევს და ღმერთმა გაიხსენა მისი უსამართლობანი. მიაგეთ მას, როგორც მან მოგაგოთ, და ორმაგი ორმაგად მიაგეთ მის საქმეთა შესაბამისად; სასმისში, რომელიც მან აავსო, ორმაგად აუვსეთ მისთვის. რამდენადაც თავი განდიდნა და ფუფუნებაში იცხოვრა, იმდენივე ტანჯვა და მწუხარება მიეცით მას, რადგან გულში ამბობს: მე დედოფალი ვარ, ქვრივი კი არ ვარ და მწუხარებას არ ვიხილავ. ამიტომ მისი სატანჯველნი ერთ დღეს მოვლენ: სიკვდილი, მწუხარება და შიმშილი; და იგი სრულიად დაიწვება ცეცხლით, რადგან ძლიერია უფალი ღმერთი, რომელიც მას განასჯობს.
TAM1897 Q1 24.4როდესაც ღმერთმა მისი უსამართლობანი მოიხსენა, დადგა დრო, როდესაც მას განაჩენი გამოუტანეს. როდესაც მან თავისი აღთქმა მოიხსენა, რა დრო დადგა? — დადგა დრო ფიცის აღსრულებისა. მაგრამ რა იყო აღთქმა აბრაამთან, ისააკთან და იაკობთან? — ის იყო, რომ მათთვის მიეცა ის მიწა მარადიულ მფლობელობაში, და მიეცა ის მათთვის და მათი თესლისთვის. ვინ იყო ეს თესლი? — ქრისტე.
TAM1897 Q1 24.5ამიტომ უთხარი ისრაელის შვილებს: მე ვარ უფალი და გამოგიყვანთ ეგვიპტელთა ტვირთისგან, და გაგათავისუფლებთ მათი მონობისგან, და გამოგისყიდით გაშლილი მკლავით და დიდებული სასჯელებით: და მე დაგიდგენთ ჩემს ხალხად და ვიქნები თქვენი ღმერთი; და შეიცნობთ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, რომელიც გამოგიყვანთ ეგვიპტელთა ტვირთისგან.
TAM1897 Q1 24.6ისრაელს რომ ეს ერწმუნა, განა სინაზე შეთანხმების დადება დასჭირდებოდა? ეგვიპტიდან მათი გამოსვლამდევე თქვა: “მე ვიქნები თქვენი ღმერთი, თქვენ კი ჩემი ერი იქნებით. შეიცნობთ, რომ მე ვარ უფალი”.
TAM1897 Q1 24.7და შეგყვანთ იმ ქვეყანაში, რომლის მიცემის ფიციც ვფიცე აბრაამს, ისააკს და იაკობს, და მოგცემთ მას მემკვიდრეობად. მე ვარ უფალი.
TAM1897 Q1 24.8“ახლოვდებოდა აღთქმის შესრულების დრო, რომელიც ღმერთმა აბრაამს შეჰფიცა”. “იმ მიწაზე შეგიყვან, რომლის შენთვის მოცემასაც ვფიცავ”. მაშ, რა არის ეს აღთქმა? რომელ მიწაზე სურდა ღმერთს ისრაელის შეყვანა? რომელი მიწა იყო მათთვის? — მომავალი საუკუნე. ახლა კი ნუ ეცდებით ამ ყველაფრის ახსნას. მე ამის ახსნა არ მაქვს. არსებობს ის, რასაც სიტყვა ამბობს, და მე მას ვენდობი. მას ახსნა არ სჭირდება. საჭიროა მხოლოდ რწმენა. არა, არც საკუთარი თავისთვის არ სცადოთ მისი ახსნა. თუ ეს თქვენთვის ახალია, თუ ამის შესახებ სხვა იდეები გქონდათ, ნუ შეეცდებით მათ ამასთან შეთავსებას. უარყავით ყველაფერი და ნახეთ, რას ამბობს ეს.
TAM1897 Q1 24.9კვლავ გეკითხებით. რომელი მიწის შესახებ დაიფიცა ღმერთმა, რომ მიეცა აბრაამისთვის, ისააკისა და იაკობისთვის?
TAM1897 Q1 24.10(საზოგადოება) მომავალი ქვეყანა.
TAM1897 Q1 24.11ამაზე შეინარჩუნებთ პოზიციას? ცოტა ხნის წინ დაეთანხმეთ, რომ ეს სწორი იყო. ახლა კი, ჩვენი სულისთვის, ნუ გადავალთ ამაზე უკან.
TAM1897 Q1 24.12(ხმით) მოხდებოდა კი მათთვის გამოსყიდვა?
TAM1897 Q1 24.13დიახ; მათთვის გამოსყიდვა მოვიდოდა. გამოსყიდვა მოვიდოდა სამყაროსთვის. ყოველივე ეს მოხდებოდა. მაგრამ ის მოვიდოდა სხვაგვარად, ვიდრე მოხდა. სამყაროს სხვანაირი გამოცდილება ექნებოდა, ვიდრე ჰქონდა. ჩვენ ვცდებით, როდესაც მათ გამოცდილებას ვუყურებთ და ვფიქრობთ, რომ ღმერთი სწორედ ამისკენ მოუწოდებდა მათ. მათ ის საშინელი გამოცდილება იმიტომ ჰქონდათ, რომ არ ირწმუნეს ის, რისკენაც ღმერთი მოუწოდებდა მათ. და, ძმანო, თუ მე და თქვენ დღეს იმას, რაც მაშინ ისრაელს დაუდგინეს, ისე შევხედავთ, როგორც თავად ისინი ხედავდნენ, მაშინ ახლაც ისე მოვიქცევით, როგორც მაშინ ისრაელი. ისრაელმა მაშინ ვერ დაინახა, რა ჰქონდა ღმერთს მათთვის, და ამიტომაც ვერ მიიღეს ის, რაც მას ჰქონდა მათთვის. ახლა, თუ თქვენ და მე ამ საკითხებში იმაზე მეტს ვერ ვხედავთ, რასაც ისრაელი ხედავდა, მაშინ ვერც ჩვენ მივიღებთ იმაზე მეტს, რაც ისრაელმა მიიღო. თუ ჩვენ ამ საკითხებს ისევე ვუყურებთ, როგორც ისრაელი, ჩვენც დღეს ისევე მოვიქცევით, როგორც ისრაელი მაშინ.
TAM1897 Q1 24.14ჩვენც ისევე გვექადაგა სახარება, როგორც მათ; მაგრამ ქადაგებული სიტყვა არ გამოადგათ, რადგან არ იყო შერწყმული რწმენასთან მათში, ვინც ის მოისმინა. ამიტომ გვეშინოდეს, რათა, მისი მოსასვენებელში შესვლის აღთქმა ჩვენთვისაც რომ დატოვეს, არავინ თქვენგანი არ ჩანდეს, რომ მისგან მოკლებული რჩება.
TAM1897 Q1 24.15დაგვეხმარება კი ეს იმის მეშვეობით, რომ გვექნება რწმენა ჩვენ, მსმენელთა, შორის? ღმერთმა დაიფაროს, რომ ისრაელის გამოცდილება ჩვენშიც განმეორდეს. ეს ჩვენ წინ დაიდო, რათა დავიხსნათ თავი.
TAM1897 Q1 24.16ვნახოთ, რა ვერ იხილეს ღმერთისადმი ურწმუნოებით. ვნახოთ, რა ჰქონდა ღმერთს მათთვის და მივიღოთ ეს, იმის ნაცვლად, რომ ვუყუროთ ყველაფერს ისე, როგორც ისინი, და ვერ მივიღოთ, როგორც მათ.
TAM1897 Q1 24.17გადავშალოთ გამოსვლის წიგნის მეთხუთმეტე თავი და იქ ამას ძალიან ნათლად იხილავთ. როდესაც ისრაელი ეგვიპტიდან გამოვიდა და წითელი ზღვა გადაკვეთა, მეცამეტე მუხლში ამ სიტყვებს წააწყდებით:—
TAM1897 Q1 24.18შენ შენი წყალობით გამოიყვანე ხალხი, რომელიც გამოისყიდე; შენი ძალით წაუძეხი მათ შენს წმინდა სამკვიდრებელში.
TAM1897 Q1 24.19ეს თავი მოსეს სიმღერაა. ისინი, ვინც სიონის მთაზე დადგებიან და გაიმარჯვებენ მხეცზე, მის ხატებასა და მისი სახელის რიცხვზე, მოსეს სიმღერას მღერიან. არა სიმღერას, რომელიც იმის მსგავსია. არა სიმღერას, რომელიც მის ჰგავს. არამედ ისინი მოსეს სიმღერას მღერიან. გამოსვლის მეთხუთმეტე თავი ჩვენი სიმღერაა.
TAM1897 Q1 24.20სად აპირებდა ღმერთი მათ მიყვანას? — თავის “წმინდა სამკვიდრებელში”. სად იყო ეს წმინდა სამკვიდრებელი?
TAM1897 Q1 24.21(საზოგადოება) “ქალაქი, რომელსაც საფუძვლები აქვს, რომლის მშენებელი და შემქმნელი ღმერთია”.
TAM1897 Q1 24.22მეტი. “ხალხი გაიგებს და შეძრწუნდება; პალესტინის მკვიდრთ გაუპყრობს სევდა”.
TAM1897 Q1 24.23ე. ჯ. უაგონერი.— და მართლაც ასე მოხდა.
TAM1897 Q1 24.24რა თქმა უნდა, ასეც მოხდა. როდესაც ისინი იმ საზღვართან მივიდნენ, ედომის ჰერცოგები გაოცდნენ. “მოაბის ძლიერ კაცებს ძრწოლა მოეპარებათ; ქანაანის ყველა მცხოვრები კი დადნება”. რა უნდა დამართნოდათ მცხოვრებლებს?
TAM1897 Q1 25.1(ხმები) ისინი უნდა გაქრნენ.
TAM1897 Q1 25.2ე. ჯ. უაგონერი.—ისინი უკვე დამდნარიყვნენ.
TAM1897 Q1 25.3სწორედ მაშინ, როდესაც ისინი იქ აღმოჩნდნენ, ისრაელმა იკითხა: “გავლის ნებას მოგვცემთ თქვენს მიწაზე?” რას უთხრეს? — “არა, ბატონო”. მათ არ მისცეს უფლება, ფეხი დაედოთ მათ მიწაზე. მაგრამ, ისინი რომ პირდაპირ წასულიყვნენ წითელი ზღვიდან ედომის საზღვრამდე, მთელი ედომი გაოგნებული იდგებოდა, სანამ ისინი არ ჩაივლიდნენ. ო, ისრაელო, შენ ჯერ კიდევ ვერ მიხვდი, რა დაკარგა იქ ისრაელმა. ძმებო, როდესაც აღმოვაჩენთ, თუ რა გამოტოვა იქ ისრაელმა, ეს შთაგვაგონებს, მოგვცემს ღვთის ძალას და ჩვენ დავიჯერებთ ამას.
TAM1897 Q1 25.4შიში და ძრწოლა დაეუფლებათ; შენი მკლავის სიდიადის გამო ქვასავით უძრავნი იქნებიან; ვიდრე შენი ერი გადავლენ, უფალო, ვიდრე გადავლენ ერი, რომელიც შენ შეიძინე.
TAM1897 Q1 25.5რას უზამს მათ? “შენ შეიყვან მათ და დაამკვიდრებ შენი მემკვიდრეობის მთაზე”. ვისი მემკვიდრეობა? — უფლის. მაგრამ “ღმერთმა, რომელმაც ძველ დროში, სხვადასხვა დროსა და სხვადასხვა სახით ილაპარაკა მამებთან წინასწარმეტყველების მეშვეობით, ამ უკანასკნელ დღეებში ილაპარაკა ჩვენთან თავისი ძის მეშვეობით, რომელიც დაადგინა მემკვიდრედ ყოველივეთა”. ვინ მიუძღოდა ისრაელს? — ღმერთი. რაში? — “შენს სამკვიდროში”; ჩვენს კი არა — შენს. “ხოლო თუ ქრისტესი ხართ, მაშინ აბრაამის თესლი ხართ და მემკვიდრეები აღთქმისამებრ”. “შენი სამკვიდრო, უფალო”. ეს ყველაფერი არ არის. “შენ შეიყვან მათ და დაამკვიდრებ შენი მემკვიდრეობის მთაზე, იმ ადგილას, უფალო, რომელიც შენთვის შექმენი საცხოვრებლად”. ეს ყველაფერი არ არის. “წმინდა ადგილას, უფალო, რომელიც შენმა ხელებმა დაამკვიდრა”. რომელი წმინდა ადგილია ის, რომელიც უფლის ხელებმა დაამკვიდრა?
TAM1897 Q1 25.6(ხმები) ჭეშმარიტი სავანე.
TAM1897 Q1 25.7რა თქმა უნდა, ასეა. “იმის შესახებაც, რაც ვთქვით, არსებითად ეს არის: ჩვენ გვაქვს ასეთი მღვდელმთავარი, რომელიც ზეცაში, დიდების ტახტის მარჯვნივ ზის; წმინდა ადგილისა და ჭეშმარიტი კარვის მსახური, რომელიც უფალმა აღმართა და არა კაცმა”. ეს არის ჩვენი ამაღამის საუბრის არსი, ხომ ასეა? სწორედ იქ სურდა ღმერთს ისრაელის წაყვანა. მაგრამ მათ ვერ დაინახეს. ხედავთ? სწორედ იქ უნდა წაგვიყვანოს მან.
TAM1897 Q1 25.8ხედავთ, რომ სწორედ იქ უნდა წაეყვანა ღმერთს ისრაელი მაშინ? თუ ხედავთ, მაშინ მზად იქნებით, მიხვიდეთ იმ ადგილას, რომელიც ისრაელმა გამოტოვა. მაგრამ თუ ფიქრობთ, რომ ეს იყო რაიმე მიწიერი სავანე, რომელიც ადამიანმა აღმართა, მაშინ ეს არის ყველაფერი, რაც ისრაელმა დაინახა და ეს არის ყველაფერი, რასაც თქვენ დაინახავთ. და ისრაელი ვერ შევიდა მიწაზე და თქვენც ვერ შეხვალთ. ჩვენ უნდა დავინახოთ იმაზე მეტი, ვიდრე ისრაელმა დაინახა, თორემ ვერასდროს მივალთ იმაზე შორს, ვიდრე ისრაელი მივიდა. მაგრამ რატომ არ დაინახა ისრაელმა იმაზე მეტი, ვიდრე დაინახა? — მათ არ ირწმუნეს. მაგრამ შენ და მე უნდა ვირწმუნოთ ახლა ის, რაც ისრაელს მაშინ არ ურწმუნია, თორემ ვერასდროს მივიღებთ იმას, რაც ისრაელმა დაკარგა. მაგრამ თუ ვირწმუნებთ იმას, რაც ისრაელს არ ურწმუნია, მაშინ შევიყვანილნი ვიქნებით მემკვიდრეობაში, რომელშიც ისრაელი არ შეყვანილია, კარავში, რომელშიც ისრაელი არ შესულა, ღვთის წმინდა სამკვიდრებელში, ქალაქში, რომელსაც აქვს საძირკველები, რომლის მშენებელი და შემქმნელი ღმერთია.
TAM1897 Q1 25.9მეთვრამეტე მუხლი: “უფალი იბატონებს უკუნისამდე”. მას სურს, თავად იბატონოს მათზე; აღარც ფარაონი, აღარც ნიმროდი, აღარც ეს კერპთაყვანისმცემლები, აღარც ეს მეამბოხე ხალხი. ღმერთს სურდა ისრაელის კურთხეულ მიწაზე შეყვანა და იქ მათზე მარადის მეფობა, მაგრამ მათ ეს არ იცოდნენ. ო, რა დაკარგეს უფლისადმი ურწმუნოებით! ო, რა დავკარგეთ ჩვენ ამდენი წლის განმავლობაში! რადგან, როგორც ხვალ ღამით წაგიკითხავთ, ჩვენ იქ დიდი ხნის წინ ვიქნებოდით, უფალს რომ გვერწმუნა. ღმერთი ამბობს ასე და ასეც არის. ჩვენ ამ კარავში არაფერი გვესაქმება ამაღამ. წესით, აქ საერთოდ არ უნდა ვიყოთ, რადგან ჩვენ ამ ქვეყანაში არაფერი გვესაქმება. თუმცა, რადგან ამ ქვეყანაში ვართ, ეს ჩვენი ადგილია. მაგრამ სინამდვილეში ამ ქვეყანაში საერთოდ არ უნდა ვიყოთ. ჩვენ დიდი ხნის წინ უნდა ვყოფილიყავით ღვთის სამეფოში. ეს ფაქტია, ძმანო. ბიბლიაში იმაზე მეტია, ვიდრე ჩვენ შევძლებდით აქ კიდევ ერთ საათში ამ ერთ იდეაზე საუბრისას.
TAM1897 Q1 25.10ახლა მოსემ ამ ყველაფერში ირწმუნა. მას სწამდა, რომ აღთქმის აღსრულების დრო ახლოს იყო. მაგრამ მალე მას ეგვიპტის ტახტი უნდა დაეკავებინა. ის მეფე უნდა გამხდარიყო. მას უნდა ეპატრონა; ეკავა თანამდებობა, რომელიც ნებისმიერი ქალაქის მერის ან მდივნის თანამდებობაზე მაღალი იყო. მას უნდა ეპატრონა არა მხოლოდ სამეფოზე, არამედ იმპერიაზე; მსოფლიო იმპერიაზე, და ეს მისი უფლება იყო. ორმაგი უფლებით ის მას ეკუთვნოდა. მას არ მოუწევდა თანამდებობისთვის ბრძოლა. ის მას უნდა ერგო და არავინ იყო, ვინც მის უფლებას ედავებოდა. ტახტამდე მხოლოდ ერთი ნაბიჯი რჩებოდა; მხოლოდ ამ ფარაონის გარდაცვალებამდე, რომელიც თითქმის ასი წლის იყო. მაშინ ეს მოსე მსოფლიოს მეფე გახდებოდა, რადგან ეგვიპტის იმპერია მსოფლიო მასშტაბის იყო.
TAM1897 Q1 25.11ისრაელსაც სწორედ იმ დროს ძალიან უჭირდა. ისრაელი დაჩაგრული, დევნილი იყო და აიძულებდნენ, აგურის ღუმელებში ემუშავათ. მოსემ შეიძლებოდა ეთქვა: “ახლა ჩვენი ხალხი დაჩაგრულია; მას დევნიან; ისინი თავიანთი ღმერთის რწმენის გამო იტანჯებიან; მაგრამ ეს მაქსიმუმ ცოტა ხანს გაგრძელდება, რადგან ფარაონს თითქმის ასი წელი უსრულდება და დიდხანს ვეღარ იცოცხლებს. მაშინ მე რეფორმას ვატარებ”. მე ამ მთავრობას დავალაგებ. მე სამართლიანად ვიმეფებ. და არა ამ ბოროტი ფარაონებივით. მე ღმერთის მწამს. მე ქრისტიანი ვარ და, სწორედ იმიტომ, რომ ქრისტიანი ვარ, ბევრად უკეთ ვარ მომზადებული მმართველობისთვის. და მას შეეძლო არა მხოლოდ მოეხსნა მათთვის ტვირთი, არამედ დაენიშნა ისინი თანამდებობებზე და ღვთის ხალხით ემართა მსოფლიო. განა გზა არ იყო ღია? ტახტამდე მხოლოდ ერთი ნაბიჯი იყო და ეს ნაბიჯი მალე უნდა გადაედგა. მაგრამ ვნახოთ, რა გააკეთა იმ ქრისტიანმა ასეთ ვითარებაში. გადავშალოთ ეპისტოლე ებრაელთა მიმართ, მეთერთმეტე თავი. დააკვირდით, ყურადღებით წაიკითხეთ და ნახეთ, რა არის ნათქვამი. ოცდამეოთხე მუხლი:—
TAM1897 Q1 26.1რწმენით, მოსემ, როცა გაიზარდა, უარყო ფარაონის ასულის შვილად წოდება.
TAM1897 Q1 26.2რას ნიშნავდა ფარაონის ასულის შვილად წოდების უარყოფა? — სამეფოზე უარის თქმას. ტახტი იქვე იდგა. მასთან მხოლოდ ერთი ნაბიჯი იყო. მაგრამ იმის ნაცვლად, რომ ამაღლებულიყო და ტახტზე დაჯდარიყო, მან უარი თქვა. მან ზურგი აქცია ეგვიპტის ტახტს, ეგვიპტის მთელ საგანძურსა და სიამეულებს და სახე სხვა ქვეყნისკენ მიაპყრო; რადგან დადგა დრო, როდესაც ღმერთი თავის ხალხს იმ ქვეყნიდან ამ სხვა ქვეყანაში გამოიყვანდა. მოსემ იესო ქრისტეს ირწმუნა და, ამიტომაც, ეკლესიისა და სახელმწიფოს განცალკევებაში ირწმუნა. ამიტომ ის სახელმწიფოს გამოეყო და მთელი გულით ეკლესიას დაუდგა გვერდში. ღმერთმა ის ამ ქვეყნიდან გამოიძახა, როგორც თავდაპირველად თავისი მამა, აბრაამი, გამოიძახა თავისი ქვეყნიდან. მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის. მოისმინეთ: “რადგან ირჩევდა უფრო მეტად ღვთის ხალხთან ერთად ტანჯვას, ვიდრე ეგვიპტის სიამეებით დროებით ტკბობას?”
TAM1897 Q1 26.3(საზოგადოება) ცოდვა.
TAM1897 Q1 26.4ცოდვა? ის ტახტის მემკვიდრე იყო. მაშ, რა იყო ის, რომ მას გონება მიემართა ეგვიპტის ტახტის, ამქვეყნიური და ამქვეყნიურ მთავრობათა ძალაუფლებისა და სიამეებისკენ? რა იყო ეს? — ცოდვა. ასეა ნათქვამი?
TAM1897 Q1 26.5(ხმები) დიახ.
TAM1897 Q1 26.6გჯერათ?
TAM1897 Q1 26.7(ხმები) დიახ.
TAM1897 Q1 26.8მაშინ ეს ისრაელისთვის ცოდვა იყო?
TAM1897 Q1 26.9(ხმები) დიახ.
TAM1897 Q1 26.10ახლა რა არის?
TAM1897 Q1 26.11(ხმები) ცოდვა.
TAM1897 Q1 26.12ძმებო, ბიბლიაში არის რაღაცები, რაზეც უნდა დავფიქრდეთ. “რადგან უმჯობესად მიიჩნია ღვთის ხალხთან ერთად ტანჯვა, ვიდრე ცოტა ხნით ცოდვის სიამოვნებისგან ტკბობა”. მაგრამ არ დაგავიწყდეთ, რომ აქ ნახსენები სიამოვნებები — ცოდვის სიამოვნებები — სინამდვილეში ეგვიპტის სიამოვნებებია; ეგვიპტის მეფედ ყოფნის, მიწიერ მთავრობაში თანამდებობის დაკავების, სხვა ხალხზე ბატონობის სიამოვნებები. ყოველივე ეს მას მემკვიდრეობით, კანონიერი უფლებით უნდა ერგო. მას არ სჭირდებოდა კანდიდატად დადგომა ან ხმების მოპოვება. ეს ყველაფერი ბუნებრივად ერგებოდა მას. წერია, რომ ამ ყველა სიამოვნების მიღება და მათით ტკბობა ცოდვის სიამოვნებისგან ტკბობას უდრიდა. მაგრამ მან ამაზე უარი თქვა. რატომ? — “რადგან ქრისტეს სირცხვილს ეგვიპტის საგანძურზე უდიდეს სიმდიდრედ მიიჩნევდა”.
TAM1897 Q1 26.13სად იყო ქრისტე ეგვიპტის მთავრობისა და ტახტთან მიმართებით? იყო ქრისტე ერთიანობაში ეგვიპტესთან? — არა. შეეძლო მოსეს ერთდროულად ჰქონოდა ქრისტეც და ეგვიპტის ტახტიც?
TAM1897 Q1 26.14(ხმები) არა.
TAM1897 Q1 26.15მაგრამ ეგვიპტის ტახტი მას ისევე ბუნებრივად ერგებოდა, როგორც ფოთლები ცვივა ხეებიდან. მას არ მოუწია თანამდებობისთვის ბრძოლა. არც კი იმისთვის, რომ თავი წარედგინა.
TAM1897 Q1 26.16ა. ფ. ბალენჯერი.—ან თუნდაც პეტიციის შედგენა.
TAM1897 Q1 26.17არა. მას წარმომადგენლის მოძებნაც კი არ დასჭირვებია, რომ თავისი შუამდგომლობა პრეზიდენტისთვის წარედგინა.
TAM1897 Q1 26.18კიდევ ერთხელ შეხედეთ ამ სიტუაციას. იყო ეგვიპტე თავისი ტახტით, თავისი სიამოვნებებითა და საგანძურით, რომელიც მას ისევე ბუნებრივად ერგებოდა, როგორც ფოთლები ცვივა ხიდან, ყოველგვარი პირადი ძალისხმევის გარეშე. მას მხოლოდ ხელებდაკრეფილი უნდა ეჯდა, სანამ მოხუცებული მეფე არ მოკვდებოდა, და შემდეგ ყველაფერი მისი იქნებოდა. თუმცა, მას ურჩევნოდა, ქრისტესთან ყოფილიყო და მისი შეურაცხყოფა იტვირთა, ვიდრე ეგვიპტის ტახტზე მჯდომარე ყოფილიყო. და განსაკუთრებით გაითვალისწინეთ, რომ ქრისტესთან ყოფნისთვის მას ტახტსა და ეგვიპტის მთელ საგანძურსა და სიამეულებს ზურგი უნდა შეექცია.
TAM1897 Q1 26.19ახლა ნუ იტყვით, რომ ეს მე შევთხზე, რომ თავად მოვიგონე. დააკვირდით, რას ამბობს სიტყვა, და დაინახავთ, რომ ყველაფერი იქვეა. ნუთუ მართლა არ არის იქ?
TAM1897 Q1 26.20(ხმები) დიახ.
TAM1897 Q1 26.21მოდით, ეს კიდევ ერთხელ წავიკითხოთ და ამაღამ დასრულების დროა; ხვალ კი ღამით ისრაელს კვლავ შევისწავლით:—
TAM1897 Q1 26.22რწმენით, მოსემ, როცა გაიზარდა, უარყო ფარაონის ასულის შვილად წოდება; რადგან უმჯობესად ჩათვალა ღვთის ხალხთან ერთად ტანჯვა, ვიდრე ცოტა ხნით ცოდვის სიამეებში ცხოვრება; და ქრისტეს შეურაცხყოფას ეგვიპტის საგანძურზე მეტ სიმდიდრედ მიიჩნევდა, რადგან მას თვალი ჰქონდა დაწესებული საზღაურის მიღებაზე.
TAM1897 Q1 26.23“ახლოვდებოდა აღთქმის შესრულების დრო, რომელიც ღმერთმა ფიცით დაუდო აბრაამს”, რათა მისთვის კურთხეული საზღაური მიეცა. მოსემ ამის რწმენით განეშორა სახელმწიფოს, ზურგი აქცია ტახტს და ქრისტეს შეურაცხყოფა ამჯობინა ეგვიპტის მთელ ძალაუფლებას, სიამოვნებასა და დიდებას. და არ დაგავიწყდეთ, რომ მას მოუწია ამ ყველაფრისთვის ზურგის შექცევა, რათა ქრისტეს შეურაცხყოფის თანამზიარედ ყოფილიყო.