წინასწარმეტყველების სული. – № 1
TAM1897 D 2.2ქადაგება, რომელიც გაიჟღერა სამშაბათს, დილით, 1897 წლის 9 თებერვალს გამოქვეყნდა გენერალური კონფერენციის ყოველდღიურ ბიულეტენში, 1897 წლის 12 თებერვალი, ტ. 1, № 1, გვ. 2-6.
TAM1897 D 2.3ვფიქრობ, ამ ოთახში არავინ არის ისეთი, ვინც არ თვლის, რომ ნამდვილად სწამს წინასწარმეტყველების სულის; ანუ, რომ წინასწარმეტყველების სული ეკუთვნის ეკლესიას — ამ გზავნილს, როგორც ეს დის უაითის მეშვეობით ვლინდება, და რომ ეს რამეები, სულ მცირე, სიტყვით მაინც, სწორად მიიჩნევა, რაც შეეხება იმ იდეასა და წმინდა წერილებს, რომლებიც ამტკიცებენ, რომ ასეთი რამეები ამ საქმის ნაწილია. მაგრამ პრობლემა ამაში არ არის, რადგან ახლა ჩვენ პრობლემებში ვართ. თუ ეს არ ვიცით, ბევრად უარეს მდგომარეობაში ვართ, ვიდრე მაშინ, თუ პრობლემებში ვიქნებოდით და ამას ვიცოდით. და მეტიც, ღვთის საქმე, ისევე როგორც თქვენ და მე, ისეთ პრობლემებში ვართ, რომ ყოველდღიურად ვდგავართ ღვთის რისხვის მიღების საფრთხის წინაშე იმის გამო, რომ იქ ვართ, სადაც ვართ. უფალი ამას ერთხელ და ორჯერ არ ამბობს, ის გვიხსნის, თუ როგორ მოვხვდით აქ და როგორ დავაღწიოთ თავი. და ერთადერთი, რისი თქმაც აქ შემიძლია, არის ის, რომ შეისწავლოთ “წინასწარმეტყველების სული” და მისგან მიიღოთ ის, რაც გჭირდებათ.
TAM1897 D 2.4ეს მხოლოდ ერთ-ერთი იმ განცხადებებიდანაა, რომელიც გაკეთდა. ამ განცხადებების ცოდნით და იმის გათვალისწინებით, რომ ისინი დიდი ხანია ვიცი, სიამოვნებით დავრჩებოდი სახლში და იქ გავაგრძელებდი საქმეს, რადგან გასაკეთებელი ძალიან ბევრია და მასში უამრავი ადამიანია ჩართული. ღმერთი მოითხოვს მრავალ ცვლილებას იმ ადამიანებს შორის, რომლებმაც ჩამოაყალიბეს კომიტეტები, საბჭოები, კრებები და ა.შ., და სწორედ ეს ადამიანები, რომლებიც ამ კომიტეტებს, საბჭოებსა და კრებებს ქმნიან, არიან ისინი, ვინც აქ შეიკრიბა და ვისაც მოუწევს ცვლილებების განხორციელება. ახლა, როგორ მოახდენენ ეს კაცები იმ ცვლილებებს, რომლებშიც თავად არიან ჩართულნი, თუ თავად არ გარდაიქმნებიან პირველ რიგში? ცვლილების მოსახდენად ერთადერთი გზაა, რომ თავად კაცები გარდაიქმნან. ყველა, ვინც ასე მოიქცევა, ღმერთი გამოიყენებს, ხოლო ყველა, ვინც ასე არ მოიქცევა — რა ბედი ეწევათ? სწორედ ამიტომ ვამბობ, რომ დღეს ჩვენ რთულ მდგომარეობაში ვართ. როდესაც უფალი გვეუბნება, რა განსაცდელში ვართ, ის გვიხსნის, როგორ მოვხვდით იქ და როგორ გამოვიდეთ იქიდან. ეს ყველაფერი “სამოწმებოების” უგულებელყოფის შედეგია. შემდეგ, როდესაც “სამოწმებოების” უგულებელყოფით ვვარდებით განსაცდელში, და “სამოწმებოები” გვიხსნიან, როგორ დავაღწიოთ თავი ამ განსაცდელს, და ჩვენ მივყვებით იმ მოწმობას, რომელიც გვიყვანს გზას გამოსასვლელად, მაშინ ჩვენ სწორად დავადგებით “სამოწმებოების” გზას.
TAM1897 D 2.5მე არაფერში არ ვამტყუნებ თქვენ, რადგან მეც თქვენთან ერთად ვარ ამაში. უფალი ამბობს, რომ საქმე გაჭირვებაშია, და მე ამ საქმის ნაწილი ვარ; მე მას მივეკუთვნები, ჩემი ცხოვრება მასთანაა დაკავშირებული, ისევე როგორც თქვენი; ეს ჩვენთვის ყველაფერია. მაშ, როდესაც საქმე გაჭირვებაშია, თქვენც და მეც გაჭირვებაში ვართ. შესაძლოა, თქვენ პირადად არ გქონდათ პირდაპირი კავშირი იმ ნაბიჯებთან, რომლებმაც საქმე გაჭირვებაში ჩააგდო; მაგრამ ჩვენ, რადგან საქმის ნაწილი ვართ და თავად ეს საქმე ჩვენი სიცოცხლეა, მაინც გაჭირვებაში ვართ, რადგან საქმეს უჭირს. მაგრამ ღმერთი გვასწავლის, რა ვქნათ ამ მდგომარეობიდან გამოსასვლელად.
TAM1897 D 2.6არ მინდა, ადამიანის რჩევა მოგცეთ, არამედ უფლის. შესაძლოა, ჩვენ ვნახოთ ადამიანების სახელები და, თუ ასე მოხდება, მე მათგან თავს არ ავარიდებ. თუ რომელიმე სახელი გამოტოვდება და არ წაიკითხება, და ჩვენ ვიცით, ვის ეკუთვნის ის, ეს არ ნიშნავს, რომ თავდასხმა ხდება ამ ძმაზე. დავუშვათ, მე შეცდომას ვუშვებ და უფალი ამის შესახებ მოწმობით მეუბნება. როდესაც ეს მოწმობა ჩემამდე მოდის, ზურგს ვუქცევ ამ შეცდომას და შეგიძლიათ, რამდენიც გინდათ, იმდენი გამოიყენოთ, ის ჩემს საწინააღმდეგოდ არ იქნება; რადგან მე მასში არ ვარ, თუკი მას ვაღიარებ და შესაბამისად ვიქცევი.
TAM1897 D 3.1სინამდვილეში, საკითხავია, იპოვის თუ არა ვინმე თავის გულში “მოწმობების” რწმენას მანამ, სანამ ერთს, ორს ან სამს არ მიიღებს და შემდეგ ყველა მათგანს არ დაეთანხმება. მხოლოდ ამის შემდეგ იქნება ის თითქმის დარწმუნებული, რომ “მოწმობების” სწამს, და მანამდე ასეთი გამოცდილების გარეშე არა. მე დავიწყებ და დავასრულებ სიტყვით. აი, რა გვეუბნება, თუ როგორ ვიმოქმედოთ, როდესაც ამგვარ ადგილას მოვხვდებით: “თუ უფალი თქვენი კრებების შუაგულშია, ხედავს თქვენს წესრიგს, სიყვარულს, შიშს და მის სიტყვაზე თქვენს ძრწოლას, მაშინ თქვენ მზად ხართ, უანგაროდ შეასრულოთ მისი საქმე”.
TAM1897 D 3.2აქ ჩვენ საბჭოში ვართ. მიუხედავად იმისა, რომ ხასიათით განსხვავებულები ვართ, თუ ქრისტეს იმავე სულით ვართ ჩამოყალიბებულნი, ჩვენ ერთნი ვართ. მაშინ ეკლესია შეიძლება აღდგეს ისეთი ნათელი, როგორც შუადღის მზე, და გამოვიდეს, როგორც საშინელი, დროშებიანი ლაშქარი.
TAM1897 D 3.3ღმერთი მოწყვეტილია თავის საქმეს, ზოგადად თავისი საქმის მართვას — შტატის საქმიანობაში, საბჭოებში, კომიტეტებში, ეკლესიებში და ა.შ. ჩვენ გვყავდა ცრუ ღმერთები, რადგან ხალხმა ღმერთსა და საქმეს შორის ადამიანები ჩააყენა, ადამიანებმა კი თავი მოიყვანეს ამ მდგომარეობაში. ღმერთი მაინც იმოქმედებს თავისი საქმისათვის და თუ გზას არ გაუთავისუფლებთ და არ მისცემთ საშუალებას, იმოქმედოს თავისი გზით, ღვთის რისხვა დაეცემა მათზე, ვინც გზაზე დგას. ადამიანები თავად რჩებიან და სხვებსაც აძლევენ უფლებას, დატოვონ ისინი იმ ადგილებში, საიდანაც დიდი ხნის წინ უნდა წამოსულიყვნენ. თუ გზას გავუთავისუფლებთ და მივცემთ საშუალებას, იმოქმედოს, ის ნაზი ხელით იმოქმედებს. ჩვენ არ გვინდა თოკებისგან გაკეთებული შოლტი. უმჯობესია, ახლა ცოტათი გაოცებულები ვიყოთ, ვიდრე ცოტა ხანში დიდად განცვიფრებულები; და სიყვარულით დაგვიწესდეს მხილება, ვიდრე ამ ყველაფერში გაუცნობიერებლად გავაგრძელოთ სვლა და ტაძრიდან განდევნილები ვიყოთ, როგორც იმ დღეს, ან სულაც სრულიად გაოცებულები აღმოვჩნდეთ, როცა ამას ვეღარაფერს ვუშველით.
TAM1897 D 3.4ამიტომ, თუ უფალი თქვენი საბჭოების შუაგულშია, ხედავს თქვენს სიყვარულს, თქვენს შიშს და მის სიტყვაზე თქვენს ძრწოლას, მაშინ თქვენ მზად ხართ, მისი საქმე აღასრულოთ; და ის არ იქნება თანამონაწილე არცერთ უსამართლო საქმეში.
TAM1897 D 3.5კიდევ ერთხელ ვკითხულობ: “კაცის გზაა ზრახვა და ჩანაფიქრი. ღმერთი კი პრინციპს ნერგავს”. და სადაც ღმერთმა პრინციპი დანერგა, ჩვენი ცხოვრება და ქმედებები უბრალოდ ამ პრინციპის გამოხატულებაა. და თუ ღვთის პრინციპი არ არის, მაშინ იქ ეშმაკის პრინციპია. “შეიქმნელობებს არ შეუძლიათ რეფორმების მოხდენა. ქრისტიანობა გულში რეფორმაციას გვთავაზობს. რასაც ქრისტე შინაგანად მოახდენს, განხორციელდება გარდაქმნილი გონების მითითებით. გეგმა, დაიწყო გარედან და შეეცადო შინაგანად მოქმედება, ყოველთვის ჩავარდა და ყოველთვის ჩავარდება.”
TAM1897 D 3.6მე არ შემიძლია მოწმობა საკუთარ თავზე გარდა სხვისთვის გამოვიყენო, რადგან ის გულში უნდა იქნას მიღებული და შიგნიდან უნდა იმოქმედოს. მაშინ ღმერთი მას ყველგან გამოიყენებს, სადაც მე წავალ. და იგივე ეხება ჩვენ ყველას იმ მოწმობაში, რომელიც ნებისმიერს ეძლევა ნებისმიერ შეხვედრაზე, საბჭოს ან გენერალური კონფერენციის სხდომაზე. პრეზიდენტი ვერ გაავრცელებს მთელ სფეროში მისთვის მოცემულ მოწმობას. მან ის უნდა მიიღოს თავის სულში და დაემორჩილოს მას სხეულით, სამშვინველითა და სულით; და მაშინ იესო ქრისტე გაავრცელებს ამ მოწმობას ყველგან, სადაც კი ის, პრეზიდენტი, წავა. ეს ცოცხალი ძალაა მასში და მაშინ, თუ ის წინ წავა, ეს მოწმობა უფლის მიერ გავრცელდება ყველგან, სადაც არ უნდა იყოს ის. მაგრამ ადამიანებმა სცადეს მოწმობების სხვა ადამიანებზე გავრცელება ისე, რომ ეს მოწმობა თავად არ იყო მათში ცოცხალი ძალა. ეს არაერთხელ სცადეს და სწორედ აქ არის პრობლემა. თუ მოწმობა არ მიიღო მან სხეულით, სამშვინველითა და სულით, რათა მასში არსებული პრინციპი ცოცხალი ძალა გახდეს, მაშინ, არ აქვს მნიშვნელობა, რამდენად ბევრს წაიკითხავს ის ამ მოწმობას და სხვებს მიაწვდის, მისი საკუთარი გავლენა იმ მოწმობის საწინააღმდეგო იქნება, რომელსაც ის ავრცელებს. რადგან თუ ის არ ცხოვრობს ამით თავის ცხოვრებაში, და ყველაფერში, რასაც ამბობს და აკეთებს, მაშინ მას თავისივე ქმედებებით ანადგურებს. და სწორედ ამან გამოიწვია ის მდგომარეობა, რომელიც ახლა არსებობს. “ღვთის გზაა, მიანიჭოს კაცს ის, რაც მას არ გააჩნია”. ჩვენ უნდა ავიღოთ ის, რაც არ გაგვაჩნია და რასაც ღმერთი გვაძლევს, და ეს უფალში ძალად გვაქცევს. 2 კორინთელთა 2:14: “ხოლო მადლობა ღმერთს, რომელსაც ქრისტეში მარადის გაგვაჩენებს გამარჯვებულთ და ყოველგან ჩვენით მისი ცოდნის სურნელს აცხადებს”. როდესაც ეს პრინციპი არსებობს, სადაც არ უნდა წავიდეთ, ღმერთი საუბრობს; ის მეტყველებს. ის ჩვენი მეშვეობით ყველგან აცხადებს საკუთარი თავის შეცნობის სურნელს. ეს შეიძლება იყოს საქმიანი გარიგება; ამას არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს. ყველაფერი, რასაც ვაკეთებთ, ჩვენი წასვლის შემდეგ მათ ღმერთს შეახსენებს, ამიტომ ის ჩვენი მეშვეობით ყველგან აცხადებს საკუთარი შეცნობის სურნელს.
TAM1897 D 3.7“ღვთის გზაა, ადამიანი აქციოს იმად, რაც ის არ არის”; აქციოს მე იმად, რაც არ ვარ. შემდეგ, როდესაც ჩემამდე მოდის მოწმობა, რომელიც მეუბნება, რომ მართალი არ ვარ, ეს მოწმობა იმისთვისაა, რომ გამხადოს ის, რაც არ ვარ — გამხადოს მართალი. მე ვერ დავრჩები იქ, სადაც ვარ, თუ ამას გავითვალისწინებ; მაგრამ როდესაც გავითვალისწინებ, გავხდები ის, რაც არ ვყოფილვარ, და ყველგან, სადაც არ უნდა წავიდე, ღმერთი შეძლებს საკუთარი თავის გამოვლენას.
TAM1897 D 3.8“კაცის გზაა იპოვოს მარტივი ადგილი და დაჰყვეს მადასა და ეგოისტურ ამბიციას. ღვთის გზაა იმოქმედოს ძალით. ის გასცემს მადლს, თუ ავადმყოფი გააცნობიერებს, რომ ის მას სჭირდება. კაცი ხშირად კმაყოფილია იმით, რომ საკუთარ თავს შარლატანული მეთოდებით უმკურნალოს, შემდეგ კი თავისი მოქმედების მანერას სწორად გამართლოს.” ღვთის გზა განსხვავებულია. ჩვენ ყველანი ავადმყოფები ვართ და, ამის გაცნობიერების შემთხვევაში, ღმერთი საჭირო განკურნებას მოგვცემდა. ადამიანი შარლატანობას ანიჭებს უპირატესობას და თვლის, რომ მისი მოქმედების მანერა სწორია; ღმერთს კი სულის განწმენდა აქვს განზრახული. იოანეს 7:38: “ვისაც ჩემზე სწამს, როგორც წერია, მის მუცლიდან იდინებს ცოცხალი წყლის მდინარეები”. ეს არის ღვთის სამეფო მასში. “დღითი დღე ადამიანები ამჟღავნებენ, თუ ღვთის სამეფო მათშია თუ არა. თუ ქრისტე მათ გულებში მეფობს, ისინი იძენენ პრინციპების სიმტკიცეს, ძალას, უნარს, რომ იდგნენ როგორც ერთგული მედამსხვრეები, ჭეშმარიტი რეფორმატორები; რადგან რეფორმაცია შეუძლებელია იესო ქრისტესთან სრული თანამშრომლობის გარეშე. ქრისტეს მადლით ადამიანებმა უნდა გამოიყენონ ღვთისგან ბოძებული უნარები საკუთარი თავის გასარეფორმირებლად. ამ თვითგანკარგულებით, რომელსაც ზეციერი უფალი მოწონებით შეჰყურებს, ისინი იმარჯვებენ საკუთარ მემკვიდრეობით მიღებულ და განზრახ გამომუშავებულ მიდრეკილებებზე; შემდეგ კი, დანიელის მსგავსად, სხვებზე ტოვებენ კვალს, რომელიც არასოდეს წაიშლება. ეს გავლენა დედამიწის ყველა კუთხეში გავრცელდება.”
TAM1897 D 4.1ეს არის ის მოწმობა, რომელსაც წუთის წინ ვგულისხმობდი. როდესაც მოწმობას იღებ და გულსა და ცხოვრებაში იტევ, ეს შენ იმად გაქცევს, რაც არ იყავი, და მაშინ ღვთის სასუფეველი შენშია და მოწმობა მიწის ყველა კუთხეში იქნება გატანილი. შესაძლოა, შენი შტატიდან არასდროს გახვიდე. მაშინ ეს როგორ იქნება შესაძლებელი? სადაც შენ მიდიხარ და სადაც მე მივდივარ, ღმერთი გულზე ახდენს შთაბეჭდილებებს, რომლებიც არასოდეს წაიშლება, და ისინი კვლავ ახალ შთაბეჭდილებებს წარმოშობენ და ასე შემდეგ. ადამიანი შეიძლება გაიხისტოს მის მიმართ, მაგრამ ის მაინც იქ მოხვდება; და როდესაც ეს შთაბეჭდილება თქვენგან იქნება მოხდენილი, ის გაიგებს, რომ ის უფლისგანაა. სადუკეველებს არ სწამდათ აღდგომის, მაგრამ ისინიც ამბობდნენ, რომ შეატყვეს მოწაფეებს, რომ ისინი იესოსთან იყვნენ და მისი სიკვდილის შემდეგ მისგან ისწავლეს. გულებში იცოდნენ, რომ იგი აღმდგარიყო. ფაქტი არსებობდა, მაგრამ ისინი ამით არ შეცვლილან. ეს არის პრინციპი, რომელიც ბიბლიაშია. 1896 წელს დაწერილ მოწმობიდან წავიკითხე: “ბევრი ისეთი კაცი, რომელიც საბჭოსა და კრების სხდომებზე მრჩევლად მსახურობდა, გასაფილტრია”. დააკვირდით, ნათქვამია “ბევრი”. სულ არც ისე ბევრია, ასე რომ, როდესაც ბევრს გაფილტრავენ, ბევრი აღარ დარჩება. “სხვებმა უნდა დაიკავონ მათი ადგილი, რადგან მათი ხმა არ არის ღვთის ხმა. მათი გეგმები და ზრახვები არ არის ღვთის წესრიგში. იგივე კაცები ინარჩუნებდნენ თანამდებობას საბჭოების დირექტორებად, სანამ მათ მართვასა და მათ გზებზე, ღვთის მიერვე აღნთებული წმინდა ცეცხლის ნაცვლად, ჩვეულებრივი ცეცხალი გამოიყენებოდა. ეს კაცები ისრაელად აღარ იწოდებიან, არამედ ჩამნაცვლებლებად”. ჩამნაცვლებლები ისრაელის ნაცვლად! რა უფრო მძიმე უბედურებაში შეიძლება ვიყოთ?
TAM1897 D 4.2კიდევ ერთი, 1894 წელს დაწერილი ჩვენებიდან: “ცვლილებები დიდი ხნის წინ უნდა მომხდარიყო. ღმერთს სურს, რომ ეკლესიამ თავისი სირცხვილი მოიცილოს”. აი, ეს სიტყვები: “თქვენს საბჭოს წლიდან წლამდე ერთი და იგივე ადამიანები არ უნდა წარმოადგენდნენ; ცვლილებები დიდი ხნის წინ უნდა მომხდარიყო. ღმერთს სურდა, ეკლესიას თავისი სირცხვილი მოეშორებინა; მაგრამ სანამ წლიდან წლამდე თანამდებობაზე რჩებიან ადამიანები, რომლებიც სრულიად კომპეტენტურად მიიჩნევენ თავს ღვთის რჩევის მიღების გარეშე მუშაობისთვის, ამას ვერ შეძლებენ. ეს მდგომარეობა მთელ საქმეს აფუებს, რადგან ადამიანებს არ ესმით სულიწმინდის ხელმძღვანელობის საჭიროება.”
TAM1897 D 4.3რა უნდა ვიღონოთ? მიეცემა თუ არა უფალს ახლა მუშაობის საშუალება? მიეცემა თუ არა მას უფლება, მოახდინოს საჭირო ცვლილებები? ეს მოწმობა არ უნდა განვახორციელოთ იმით, რომ ჩვენ ხელში ავიღოთ ეს საქმე და უეცრად შევეცადოთ ცვლილებების მოხდენას. ჩემი გული სწორი უნდა იყოს, სანამ რაიმე ცვლილებაში მივიღებ მონაწილეობას. საჭიროა, თავი მივცეთ ღმერთს და შემდეგ მივცეთ მას საშუალება, იმუშაოს ჩვენი მეშვეობით. ჩვენ არ გვაინტერესებს, ვინ არიან ეს ადამიანები, თუ ღმერთი მათთანაა.
TAM1897 D 4.4ჩვენ ახლა არ უნდა დავიწყოთ გარშემოხედვა, რომ ვიპოვოთ კანდიდატები, რომლებსაც მხარს დავუჭერთ და ჩავაყენებთ იმ პოზიციებზე, რომლებსაც ამჟამად სხვები იკავებენ; რადგან მაშინ, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ამ თანამდებობებს დატოვებდნენ, ჩვენ დავიკავებდით მათ ადგილს და უფალი ისევე შორს იქნებოდა, როგორც ადრე. პრობლემა ახლა ისაა, რომ უფალი გაიყვანეს. ახლა, თუ ჩვენ მათ ადგილებში მოხვედრას შევეცდებით, უფალი კვლავ გარეშე დარჩება, საქმე კი წინანდელზე უარეს მდგომარეობაში აღმოჩნდება. მაგრამ ეს არ არის ის, რაც საჭიროა. აქ პოლიტიკა არ უნდა იყოს; მაგრამ თუ პოლიტიკა ჩვენშია, ის აქ გამოვლინდება და თავს იჩენს. თუ ადამიანს მართლაც აქვს პოლიტიკა თავის თავში, მისთვის საუკეთესო ადგილი მის გასატარებლად ღია სამყაროა, პოლიტიკოსთა შორის და მხოლოდ პოლიტიკოსთა, რადგან ეს არის მისი ერთადერთი საქმე; და თუ ის ამას იქ არ გააკეთებს, ეკლესიაში გააკეთებს და იქ მხოლოდ ზიანსა და ეშმაკობას გაავრცელებს. და რა თქმა უნდა, უმჯობესია, რომ ასეთი საქმიანობა ღია სამყაროში იყოს, ვიდრე ეკლესიაში. ასე რომ, ჩვენ აქ ამისთვის არ ვართ. ჩვენ აქ იმისთვის ვართ, რომ ვიპოვოთ ღმერთი და გავუღოთ ჩვენი გულები, რათა მან დაიკავოს ადგილი ცენტრიდან პერიფერიამდე, ყოველ ფიქრში, სიტყვასა და საქმეში; და ღმერთი პოლიტიკოსი არ არის; ის ღმერთია. ჩვენი საქმეა, ვეძიოთ ღმერთი მთელი გულით, რათა ღმერთმა გააკეთოს ყველაფერი, რაც გასაკეთებელია; და ის ამას გააკეთებს, თუკი მივცემთ ამის საშუალებას. მიეცით ღმერთს შანსი. ვინც გზაზე დგას, უნდა გაიწიოს, ჩვენ კი, დანარჩენებმა, ხელი არ უნდა შევუშალოთ. მაშინ ღმერთი დაიკავებს მას, რაც მას ეკუთვნის.
TAM1897 D 5.1შემდეგ აქ მოყვანილია ნიკოდიმოსისა და ქრისტეს ამბავი. ნიკოდიმოსი ისრაელის მმართველი იყო და ნათქვამია: “ნიკოდიმოსმა ღამით მოინახულა იესო და უთხრა: “რაბი, ჩვენ ვიცით, რომ შენ ღვთისგან მოსული მოძღვარი ხარ, რადგან ვერავინ შეძლებს ასეთი სასწაულების მოხდენას, რომლებსაც შენ ახდენ, თუ ღმერთი არ იქნება მასთან.” ყოველივე ეს მართალი იყო თავისთავად, მაგრამ რა თქვა იესომ? მან “მიუგო და უთხრა მას: ამინ, ამინ, გეუბნები შენ: თუ ვინმე თავიდან არ იშვება, ღვთის სასუფეველს ვერ იხილავს”. აი, კაცი, რომელიც მაღალ, ნდობით სავსე თანამდებობას იკავებდა, კაცი, რომელსაც პატივს სცემდნენ, როგორც ებრაული წეს-ჩვეულებებით აღზრდილს, რომლის გონებაც სიბრძნით იყო სავსე. ის ნამდვილად არაჩვეულებრივი ნიჭებით იყო დაჯილდოებული. ის დღისით არ მიდიოდა იესოსთან, რადგან ეს ყურადღებას მიიპყრობდა; იუდეველთა მმართველისთვის მეტისმეტად დამამცირებელი იქნებოდა, საკუთარი თავი შეურაცხყოფილი ნაზარეველის მხარეს დაეყენებინა. ნიკოდიმოსი ფიქრობს: “მე თავად დავრწმუნდები ამ მოძღვრის მისიაზე და პრეტენზიებზე, არის თუ არა ის ნამდვილად ნათელი წარმართთა გასანათებლად და ისრაელის დიდება.”
TAM1897 D 5.2იესო თითქმის ეუბნება ნიკოდემოსს: დავა არ დაგეხმარებათ თქვენს საქმეში. არც არგუმენტები მოუტანს სინათლეს სულს. შენ ახალი გული უნდა გქონდეს, რათა ზეციური სასუფეველო შეიცნო. შენ სწორ მდგომარეობაში არა უდიდესი მტკიცებულება, არამედ ახალი მიზნები, მოქმედების ახალი წყაროები დაგაყენებს: შენ ხელახლა უნდა იშვა. სანამ ეს ცვლილება მოხდება, რომელიც ყველაფერს განაახლებს, ყველაზე ძლიერი მტკიცებულებებიც კი უსარგებლო იქნება. ნაკლი შენს გულშია; ყველაფერი უნდა შეიცვალოს, თორემ ღვთის სასუფეველოს ვერ იხილავ.
TAM1897 D 5.3“ეს ძალიან დამამცირებელი განცხადება იყო ნიკოდიმოსისთვის და გაღიზიანებით იგი იწყებს ქრისტეს სიტყვებზე საუბარს და ეუბნება: “როგორ შეუძლია კაცს დაიბადოს, როცა მოხუცია?” იგი არ იყო საკმარისად სულიერი, რომ ქრისტეს სიტყვების მნიშვნელობა გაეგო. მაგრამ მხსნელი არგუმენტს არგუმენტით არ შეხვედრია. სერიოზული, წყნარი ღირსებით აწვდის ხელს და უფრო მეტი დამაჯერებლობით უსვამს ხაზს ჭეშმარიტებას: “ამინ, ამინ, გეუბნები, თუ ვინმე წყლისა და სულიწმიდისგან არ იშვება, ღვთის სასუფეველში ვერ შევა. ხორცისგან შობილი ხორცია, ხოლო სულიწმიდისგან შობილი — სული. ნუ გაგიკვირდება, რომ გითხარი: უნდა იშვათ თავიდან. ქარი, სადაც სურს, იქ ქრის და შენ მისი ხმა გესმის, მაგრამ ვერ იტყვი, საიდან მოდის და საით მიდის; ასევეა ყველა, ვინც სულიწმიდისგან იშობა”. ნიკოდიმოსმა უთხრა მას: “როგორ შეიძლება ეს?”
TAM1897 D 5.4“ჭეშმარიტების ზოგიერთი ნათება აღწევდა მმართველის გონებაში. ქრისტეს სიტყვებმა ის შიშის ზღვარზე მიიყვანა და კითხვით უპასუხა: “როგორ შეიძლება ეს?” იესომ ღრმა სერიოზულობით უპასუხა: “ისრაელის მოძღვარი ხომ არ ხარ, და ესენი არ იცი?” მისმა სიტყვებმა ნიკოდიმოსს ასწავლა, რომ სიმართლის პირდაპირი სიტყვების გამო გაღიზიანებისა და ირონიის ნაცვლად, საკუთარი თავის შესახებ ბევრად უფრო მოკრძალებული წარმოდგენა უნდა ჰქონოდა, თავისი სულიერი უმეცრების გამო. თუმცა, ქრისტეს სიტყვები ისეთი სერიოზული ღირსებით იყო წარმოთქმული, რომ მისი მზერაც და ტონიც მასდამი უდიდეს სიყვარულს გამოხატავდა, ამიტომ ის არ გაბრაზებულა, როდესაც თავისი დამამცირებელი მდგომარეობა გააცნობიერა. ნამდვილად, ის, ვისაც ხალხის რელიგიური ინტერესები ევალებოდა, არ უნდა ყოფილიყო უცოდინარი ისეთი მნიშვნელოვანი სიმართლის შესახებ, რომელიც მათთვის ზეციური სასუფეველის შესასვლელ პირობად იყო ქცეული. “ამინ, ამინ გეუბნები შენ, — განაგრძო იესომ, — ჩვენ ვსაუბრობთ იმაზე, რაც ვიცით, და ვმოწმობთ იმაზე, რაც გვიხილავს, თქვენ კი ჩვენს მოწმობას არ იღებთ. თუ მიწიერი გითხარით და არ გწამთ, როგორ დაიჯერებთ, თუ ზეციურს გეტყვით?”
TAM1897 D 5.5“ამ გაკვეთილს ნიკოდიმოსისადმი წარმოვადგენ, როგორც განსაკუთრებით შესაფერისს მათთვის, ვინც დღეს ისრაელში მმართველების პასუხისმგებლიან თანამდებობებს იკავებს და რომელთა ხმაც ხშირად ისმის საბჭოში, რითაც ნიკოდიმოსის სულის იდენტურ სულს ადასტურებს”. ვინ მოისმენს და მიეცემა ამავე სიტყვებს უფლება, დღესაც იგივე ეფექტი მოახდინონ მათ გულებსა და ცხოვრებაზე? შედეგად, ნიკოდიმოსი მოექცა.
TAM1897 D 5.6ეს სიტყვები წარმოთქმული იყო კონფერენციების პრეზიდენტებისადმი, ეკლესიების უხუცესებისადმი და ჩვენს დაწესებულებებში ოფიციალურ თანამდებობებზე მყოფთადმი. თქვენ იცით, კონფერენციის პრეზიდენტი ხართ თუ არა. ის თქვენ გესაუბრებათ; ის ამბობს: თქვენ ხელახლა უნდა იშვათ. თქვენ იცით, ეკლესიის უხუცესი ხართ თუ არა. ის თქვენ გესაუბრებათ; ის ამბობს: თქვენ ხელახლა უნდა იშვათ. თქვენ იცით, ჩვენს რომელიმე დაწესებულებაში ოფიციალურ თანამდებობას იკავებთ თუ არა. ის თქვენ გესაუბრებათ; ამბობს: “უნდა იშვათ თავიდან”. ამბობს: “მოქცეულნი უნდა იყოთ”. ის არ ამბობს, რომ არასდროს მოქცეულხართ; მიუხედავად იმისა, რომ მოქცეულნი ვართ, დრო ისეთია, რომ ღმერთი მოითხოვს უფრო სრულყოფილ მოქცევას, უფრო ღრმა მიძღვნას, ვიდრე ოდესმე თქვენ ან მე განგვიცდიათ. არაფერს ნიშნავს თქვენთვის ან ჩემთვის ის, რომ მოქცეულნი ვიყავით ხუთი, ათი ან თხუთმეტი წლის წინ, თუ ახლა, დღეს მოქცეულნი არ ვართ. და დღეს ის ამბობს, თუ მის ხმას გაიგონებთ, ნუ გაიქვავებთ თქვენს გულებს. დღეს, როცა დღესაა, ის გვეუბნება თქვენ და მე: “უნდა იშვათ თავიდან; მოქცეულნი უნდა იყოთ; და თუ ვინმე არ იშვება თავიდან, ვერ იხილავს ღვთის სასუფეველს”. და აი, კურთხეული აღთქმა: “მე მოგცემთ თქვენ ახალ გულს”. მადლობა უფალს! მოვძებნოთ უფალი ისეთი გულითა და ისეთი გულმოდგინებით, როგორიც არასდროს გვქონია, რათა მანაც ისე იხმაროს ჩვენ, როგორც არასდროს; და მაშინ იგი მოაშორებს სირცხვილს თავისი ეკლესიისგან და იგი აღდგება, რათა წავიდეს შეუზღუდავი, მთვარესავით ლამაზი, მზესავით ნათელი და შიშის მომგვრელი, როგორც ალამებიანი ლაშქარი. აი, რა სურს უფალს ჩვენგან დღეს. მიიღებს კი ამას?