მისიონერები ღვთისათვის

TAM1897 Q1 14.2ქადაგება, რომელიც წაიკითხა ოთხშაბათს საღამოს, 1897 წლის 3 მარტს გამოქვეყნდა “გენერალური კონფერენციის ბიულეტენში”, 1897 წლის პირველი კვარტალი, ტ. 2, № 1, გვ. 14-20.

TAM1897 Q1 14.3ჩვენი წუხანდელი გაკვეთილი დასრულდა ისტორიაში ცნობილი პირველი სახელმწიფოს დაარსებით; სინამდვილეში, სახელმწიფოს წარმოშობით. წმინდა წერილი ნიმროდის სამეფოს შესახებ ამბობს:—

TAM1897 Q1 14.4მისმა სამეფომ დაიწყო ბაბილოთი, ეღრექით, აქადითა და კალნეთი, შინარის ქვეყანაში. იმ ქვეყნიდან გამოვიდა აშური და ააშენა ნინეველი.

TAM1897 Q1 14.5ჩვენს თარგმანში წერია: “გამოვიდა აშური და ააშენა ნინეველი”. მაგრამ ნამდვილი აზრი, როგორც სათარგმნელის შენიშვნაშია მოცემული, ასეთია: “ის [აშური] გავიდა ასურეთში და ააშენა ნინეველი” და სხვა იქ დასახელებული ქალაქები. ასე რომ, მისი სამეფოს დასაწყისი შინარში იყო, ხოლო მისი გაფართოება ასურეთისკენ მოხდა.

TAM1897 Q1 14.6ნიმროდი მხოლოდ მხეცების ძლევამოსილი მონადირე კი არ იყო, არამედ ადამიანთა მდევნელიც. და ძალაუფლება, რომელიც მან თავისი სამეფოს დაარსებითა და გაფართოებით მოიპოვა, იყენებდა იმისთვის, რომ ადამიანები აიძულებინა, ეცნოთ მისი ძალა და ღმერთი, რომელსაც ემსახურებოდა. ამგვარად, მსოფლიოში არსებული პირველი სახელმწიფოდან დაწყებული, ბოლო სახელმწიფოს ჩათვლით, თითოეულ მათგანს ღმერთის წინააღმდეგ გამოიყენა ძალაუფლება, რომელიც მას ჰქონდა.

TAM1897 Q1 14.7ამას კიდევ ერთხელ ვიტყვი: ყველა სახელმწიფოს, პირველიდან, რაც კი ოდესმე ყოფილა, ანუ ნიმროდისა, ბოლომდე, რაც კი ოდესმე იქნება, ანუ ამჟამინდელის ჩათვლით, თავისი ძალა ღმერთის, მისი ჭეშმარიტებისა და მისი ხალხის წინააღმდეგ გამოიყენა, რათა ადამიანები ღმერთს მოეშორებინა. დასაწყისიდან დასასრულამდე, ეს არის თითოეულის მათგანის ანგარიში. როდესაც ქვეყნიერება დასრულდება, ასეთი იქნება მსოფლიოს სამეფოებისა და სახელმწიფოების ანგარიში.

TAM1897 Q1 14.8აი ამონარიდი “Review”-ის 1896 წლის 14 აპრილის პირველგვერდიანი სტატიიდან: მთავარმა მზაკვარმა “ხალხი კერპების თაყვანისცემისკენ უბიძგა და ამგვარად მიწიერ სამეფოებზე ბატონობა მოიპოვა. ის თვლიდა, რომ ამქვეყნიური ღმერთის ქცევა ზეცაში ღვთის ტახტის დაუფლების შემდეგ საუკეთესო საშუალება იყო”. წინა გაკვეთილში მოყვანილ ისტორიაში თქვენ ხედავთ ამ გეგმის განხორციელებას, რომელიც ასეა გამოვლენილი წინასწარმეტყველების სულში. ჯერ ადამიანები კერპთაყვანისმცემლობაში ჩავარდნენ, შემდეგ კი — მონარქიულ მმართველობაში. და პირველმა, ვინც ასე მოიქცა, სახელმწიფო დააარსა და თავადვე გახდა ადამიანების მდევარი იმ ძალით, რომელიც ამგვარად მოიპოვა. ეს არის ისტორია. თქვენ იხილავთ მის განხორციელებას სხვა ერებშიც, წინსვლისას.

TAM1897 Q1 14.9ნიმროდის დროიდან დიდი ხანი არ იყო გასული, რომ მთელ იმ მხარეში ღმერთი დავიწყებული იყო ყველას მიერ, აბრაამის გარდა. მხოლოდ აბრაამმა მოძებნა და იპოვა ღმერთი; და აბრაამთან ერთად ღმერთმა კვლავ დაიწყო ადამიანთა მოდგმა უფლის გზაზე. ახლა დაუკვირდით, რა უთხრა მან აბრაამს. იმის გათვალისწინებით, რაც შევისწავლეთ, იმის გათვალისწინებით, რაც წინა გაკვეთილში გვქონდა და რაზეც ახლახან მოგმართეთ ყურადღება, დაუკვირდით, რა უთხრა ღმერთმა აბრაამს, როდესაც მასთან ერთად ახალი ერი, ანუ ღვთის ერი, დაიწყო. დაბადების 12:1 გვეუბნება, რა უთხრა უფალმა მას თავდაპირველად: “და უთხრა უფალმა აბრამს: გაემართი — საიდან? — შენი ქვეყნიდან”. რა უთხრა პირველ რიგში?

TAM1897 Q1 14.10(საზოგადოება) შენი ქვეყანა.

TAM1897 Q1 14.11“და შენი ნათესავებისაგან, და შენი მამის სახლისაგან, ქვეყანად, რომელსაც გაჩვენებ”. სამი რამ თქვა ღმერთმა, რაც აბრამს უნდა დაეტოვებინა. პირველი, მან უნდა დაეტოვებინა, რა? — თავისი ქვეყანა. შემდეგ? — მისი ნათესავები. შემდეგ? — მამის სახლი. მამის სახლში წარმართები იყვნენ. მისი ქვეყანა ხალხს წარმართულობას აიძულებდა; ეს ღმერთის წინააღმდეგ იყო. მისი ქვეყანა, მისი ნათესავები და მამის სახლი წარმართები იყვნენ და მას ყველაფრის დატოვება მოუწია. უფალმა მას მიწა უჩვენა, მაგრამ მისცა კი მფლობელობაში? — “არა, ფეხის დასადგმელი ადგილიც კი არა”. როდესაც ღმერთმა ის იმ ქვეყნიდან გამოიძახა, სხვა ქვეყანაში წაიყვანა? — არა; არამედ “დაჰპირდა, რომ მას და მის შთამომავლობას მისცემდა”. მაშინ, როდესაც ღმერთმა ის თავისი ქვეყნიდან გამოიძახა და სხვა ქვეყანაში არ წაიყვანა, სად დატოვა ის?

TAM1897 Q1 14.12(საზოგადოება) მომლოცველი და უცხოელი.

TAM1897 Q1 14.13ამან ღვთის წარმომადგენელი ამქვეყნად სრულიად უქვეყნიო დატოვა?

TAM1897 Q1 14.14მაშ, ის სრულიად უქვეყნიო იყო? — ო, ის “უკეთეს ქვეყანას, ანუ ზეციურს” ეძებდა.

TAM1897 Q1 14.15მოდით, გადავშალოთ ეპისტოლე ებრაელთა მიმართ მეთერთმეტე თავი და ვნახოთ. მერვე მუხლი, დასაწყისიდან:—

TAM1897 Q1 14.16რწმენით აბრაამი, როდესაც მოიწვიეს გასასვლელად იმ ადგილას, რომელსაც შემდგომში მემკვიდრეობით მიიღებდა, დაემორჩილა და გავიდა, არ იცოდა, საით მიდიოდა.

TAM1897 Q1 15.1მაგრამ საიდან გავიდა ის? — თავისი ქვეყნიდან, და არ იცოდა, საით მიდიოდა. “რწმენით იგი, როგორც უცხო და დროებით მცხოვრები, ისე ცხოვრობდა აღთქმულ ქვეყანაში, როგორც უცხო ქვეყანაში, და დაბინავებული იყო კარვებში ისააკთან და იაკობთან ერთად, ამავე აღთქმის თანამემკვიდრეებთან”. თქვენ იცით, რომ მას არ მისცა მემკვიდრეობა, არც კი ის, რომ ფეხი დაედო მასზე; და მაინც აღუთქვა, რომ მისცემდა მას და მის შთამომავლობას მის შემდეგ. ის გამოიყვანა მისივე ქვეყნიდან; და დედამიწაზე სხვა არც ერთი ქვეყნისთვის არ დაუტოვებია მას ფეხის მოსაკიდებელი ადგილი. ამგვარად, ის სრულიად უქვეყნიეროდ დარჩა დედამიწაზე. ამაში ჩვენ დარწმუნებულნი ვართ; მაგრამ გახსოვდეთ, რას ამბობდა ღმერთი. ვინ იყო აბრაამი ამ დროს? — ის იყო “ღვთის მეგობარი”, “ყველა იმის მამა, ვისაც ღმერთი სწამს”. ის თქვენი მამაა? გაქვთ ქვეყანა ამქვეყნად?

TAM1897 Q1 15.2რადგანაც ის ელოდა ქალაქს, რომელსაც საძირკველები აქვს, რომლის მშენებელი და შემქმნელი ღმერთია. რწმენითვე სარამაც მიიღო ძალა, რომ შვილი შეეძინა, და შეეძინა შვილი, როცა უკვე ასაკი გადასული ჰქონდა, რადგან ერთგულად მიიჩნია ის, ვინც დაჰპირდა. ამიტომ, ერთი კაცისგან, რომელიც თითქმის მკვდარი იყო, ვარსკვლავებისა და ზღვის სანაპიროს ქვიშის მსგავსად მრავალი და უთვალავი შთამომავალი წარმოიშვა. ესენი ყველანი რწმენაში მოკვდნენ და არ მიუღიათ აღთქმული.

TAM1897 Q1 15.3რა შეჰპირდა ღმერთი, როდესაც ის თავისი ქვეყნიდან გამოიყვანა? შეჰპირდა თუ არა მას ქვეყანას? — დიახ. მაგრამ მან ამქვეყნად ქვეყანა ვერ მიიღო; “არამედ შორიდანვე ხედავდნენ მათ, დარწმუნებულნი იყვნენ მათში და ეხვევოდნენ, და აღიარებდნენ, რომ მიწაზე უცხოელები და მომლოცველები იყვნენ. რადგანაც, ვინც ასე საუბრობს, ცხადყოფს, რომ ქვეყანას ეძებს”. შეუძლია ადამიანს ეძებოს ქვეყანა, როდესაც თავისი აქვს? — არა; რადგან ადამიანს არ შეუძლია ორი ქვეყანა ჰქონდეს, როგორც არც ორი ბატონის მსახურება.

TAM1897 Q1 15.4“აბრაამი თავისი ქვეყნის გარეთ იყო”, — იტყვის ვინმე. დიახ, მაგრამ მას შეეძლო დაბრუნება, თუ მოისურვებდა. თუ ის მას ჯერ კიდევ თავის სამშობლოდ მიიჩნევდა, ისე, რომ გულში ჰქონდა ჩარჭმული, და მონატრება შეეპარა, როცა რვაასი თუ ათასი მილის დაშორდა, და ქვეყანაში შიმშილი იყო და ისეთი გასართობიც არ აღმოჩნდა, როგორსაც მოელოდა, მას შეეძლო ეთქვა, “მინდა, კიდევ ერთხელ ვნახო იქაური ხალხი, ძვირფასი ძველი ველები და ნაცნობი ხეები. ამის გაკეთება რომ შემეძლოს, მაშინ მზად ვიქნებოდი, დავბრუნებულიყავი და ამ ველზე ცოტა ხანს დავრჩენილიყავი”. ასე რომ ეფიქრა, დაბრუნების შესაძლებლობა ექნებოდა; რადგან წერია: “ჭეშმარიტად, ის ქვეყანა რომ ხსომებოდათ, საიდანაც გამოვიდნენ, დაბრუნების შესაძლებლობა ექნებოდათ”.

TAM1897 Q1 15.5გონებაში ჰქონდათ; რას ნიშნავს გონებაში ქონა? — თუ მათი გონება სავსე ყოფილიყო იმ ქვეყნით, საიდანაც გამოვიდნენ, მათ დაბრუნების შესაძლებლობა ექნებოდათ. და ეს შესაძლებლობა ექნებოდათ კიდეც; რადგან მაშინ თავად შექმნიდნენ მას.

TAM1897 Q1 15.6ახლა კი უკეთეს ქვეყანას, ანუ ზეციერს, ესწრაფვიან; ამიტომაც [ამიტომ, ამ მიზეზით] ღმერთს არ შერცხვენია, რომ მათი ღმერთი იწოდოს, რადგან მათთვის ქალაქი მოამზადა.

TAM1897 Q1 15.7გამოხვედით თქვენი ქვეყნიდან? გადახედეთ რომაელთა 4:1-12-ს:—

TAM1897 Q1 15.8რა ვთქვათ, მაშ, ჩვენმა მამამ, აბრაამმა, ხორციელად რა მოიპოვა? რადგან, თუ აბრაამი საქმეებით გამართლდა, მას დასაკვეხნი ექნებოდა, მაგრამ არა ღვთის წინაშე. რას ამბობს წერილი? “დაუჯერა აბრაამმა ღმერთს და ეს ჩაეთვალა მას სიმართლედ”. ხოლო მოქმედს საზღაური არ ეთვლება მადლით, არამედ ვალად. ხოლო მას, ვინც არ მოქმედებს, არამედ სწამს იმის, ვინც უღვთოებს მართლად მიიჩნევს, მისი რწმენა ეთვლება მას სიმართლედ. როგორც დავითიც აღწერს იმ კაცის ნეტარებას, ვისაც ღმერთი სიმართლეს მიაწერს საქმეების გარეშე, და ამბობს: ნეტარნი არიან, რომელთაც მიეტევებათ დანაშაული და რომელთაც დაფარული აქვთ ცოდვები. ნეტარია კაცი, რომელსაც უფალი ცოდვას არ მიუწერს. მაშ, ეს ნეტარება მხოლოდ წინადაცვეთილთ ეკუთვნით, თუ მოუწინადაცვეთელთაც? რადგან ჩვენ ვამბობთ, რომ რწმენა აბრაამს სიმართლედ ჩაეთვალა. როგორ ჩაეთვალა მას ეს? წინადაცვეთილობაში თუ წინადაუცვეთელობაში? წინადაცვეთილობაში კი არა, არამედ წინადაუცვეთელობაში. და მან მიიღო წინადაცვეთილობის ნიშანი, ბეჭედი იმ რწმენის სიმართლისა, რომელიც წინადაუცვეთელობაშივე ჰქონდა, რათა ყოფილიყო მამა ყველასა, ვინც ირწმუნებს, თუმცა წინადაცვეთილი არ არის; რათა მათაც ჩაეთვალოთ სიმართლე: და წინადაცვეთის მამა მათთვისაც, ვინც არა მხოლოდ წინადაცვეთისანია, არამედ ჩვენი მამა აბრაამის იმ რწმენის კვალდაკვალ დადის კიდეც, რომელიც მას წინადაუცვეთელობაში ჰქონდა.

TAM1897 Q1 15.9ახლა, ჩვენი მამის, აბრაამის, ის რწმენა, რომელიც მას წინადაუცვეთელობაში ჰქონდა, იყო სწორედ ის რწმენა, რომელიც მას ჰქონდა, როდესაც ღმერთმა გამოიხმო ის თავისი ქვეყნიდან, თავისი ტომიდან, მამის სახლიდან და ის ღვთის ხელში დარჩა, ქვეყნის გარეშე ამ ქვეყნად. და ის მამაა ყველასი, ვისაც სჯერა, თუნდაც არ იყოს წინადაცვეთილი; და ასევე ყველასი, თუკი ჩვენ ყველანი ვივლით იმ რწმენის კვალდაკვალ, რომელიც მას წინადაუცვეთელობაში ჰქონდა. “თუ ქრისტესნი ხართ, მაშინ აბრაამის თესლი ხართ და აღთქმისამებრ მემკვიდრეები”.

TAM1897 Q1 15.10“თქვენი თესლი უცხოელი იქნება ქვეყანაში, რომელიც მისი არ არის”. მისი თესლი ხართ? აბრაამის თესლი ხართ იმიტომ, რომ იესო ქრისტე გწამთ? უცხოელი ხართ იმ ქვეყანაში, სადაც იმყოფებით? — თუ მისი თესლი ხართ, მაშინ ასეა. რატომ? — იმიტომ, რომ ეს თქვენი სამშობლო არ არის. ეს თქვენი სამშობლო აღარ არის.

TAM1897 Q1 15.11ახლა ეს თეორია არ არის. ეს უკვე პრაქტიკულ, ყოველდღიურ რელიგიას ეხება. ძმა დენ ჯონსი გუშინ, გახსოვთ, საუბრობდა მექსიკაში მიმავალ მისიონერებზე და მას სურდა, რომ მისიონერები წასულიყვნენ იქ თავიანთი გულებით. მას არ სურს ისინი, ვინც თავიანთ გულებს შეერთებულ შტატებში, ან რომელ შტატშიც არ უნდა იყვნენ, დატოვებენ, როდესაც იქ მისიონერული საქმიანობისთვის მიემგზავრებიან; რადგან მაშინ ისინი მისიონერულ საქმიანობას ვერ შეძლებენ.

TAM1897 Q1 15.12უფალს სურდა, რომ აბრაამი მისიონერი ყოფილიყო ყველა იმ ადამიანისთვის, რომლებსაც ის დედამიწაზე შემდგომ შეხვდებოდა; და ის ასეთიც იყო. მაგრამ ღმერთმა იცოდა, და ყველა სხვაც იცის, ვინც ამას უფლისეული ხედვით ხედავს, რომ ამქვეყნიურ სამყაროში მისიონერი ვერ იქნება ის, ვინც ამქვეყნიურ სამყაროში ქვეყანას ფლობს. შენ და მე ვერ ვიქნებით მისიონერები სხვა ქვეყანაში, თუ ამერიკა ჩვენი ქვეყანაა. ჩვენ ვერ ვიქნებით მისიონერები ამერიკაში, სანამ ამერიკა ჩვენი ქვეყანაა. შენ ვერ გახდები მისიონერი საკუთარ სახლშიც კი, თუ ჯერ არ გამოსულხარ შენი ქვეყნიდან. ეს ასეა. ეს ასეა სამყაროს ბუნების გამო.

TAM1897 Q1 16.1კითხვა.—როგორ ასაბუთებთ ამას?

TAM1897 Q1 16.2ჩვენ ამას ვერ დავასაბუთებთ. მე არც ვაპირებ მის დასაბუთებას. უფალმა ეს დაასაბუთა და ჩვენ უნდა მივიღოთ და ვირწმუნოთ.

TAM1897 Q1 16.3რისთვის ვართ ჩვენ მისიონერები ამქვეყნად? მოდით, ამას დავხედოთ. რატომ ვართ გაგზავნილნი მისიონერებად? რისი მისიონერები ვართ? რა არის ჩვენი მისიონერული საქმე? რა არის მისი მიზანი? ჩვენ ამერიკის მისიონერები ვართ თუ ღვთის? არის თუ არა ამერიკა ღვთის მიწა, დედამიწაზე ყველა სხვა მიწისგან დამოუკიდებელი? ის არ არის საკმარისად კარგი, რომ ღვთის მიწა იყოს; და ღვთის ხალხისთვისაც არ არის საკმარისი, როგორი კარგიც არ უნდა იყოს ის.

TAM1897 Q1 16.4შენ და მე ღვთის მისიონერები ვართ, რათა ადამიანები ღმერთთან მოვუწვიოთ; მოვუწვიოთ იქიდან, სადაც არიან, ღმერთთან, ცოდვიდან სიმართლისკენ, სიბნელიდან ნათლისკენ, იმ ქვეყნიდან, რომელშიც ცხოვრობენ, იმ უკეთეს ქვეყანაში, რომელიც ღმერთმა მოამზადა.

TAM1897 Q1 16.5ახლა, თუ გერმანია ჩემი ქვეყანაა — და თუ ჩემი გული იქ არის, ის ჩემი ქვეყანაა — როგორ შემიძლია ხალხი მოვუწოდო ქვეყანაში, რომელსაც არ ვეკუთვნი, რომელიც ჩემი არ არის? თუ ამერიკა ჩემი ქვეყანაა, როგორ შევძლებ მისიონერული მოღვაწეობის გაწევას სხვა ქვეყნის სახელით? — ეს შეუძლებელია. როდესაც ღმერთმა მოისურვა, რომ აბრაამი მისი მისიონერი ყოფილიყო, მისიონერი იმ ქვეყნის სახელით, რომლისკენაც ღმერთი ყველა ადამიანს იწვევს, მან ის ისეთ ადგილას დაასახლა, სადაც მას ნამდვილად შეეძლო ყველა ადამიანისთვის მისიონერობა. ღმერთმა ის მისიონერად მოიწვია და ამით მაგალითი დაუდო ყველა მომავალი თაობისთვის, თუ რას ნიშნავს მისიონერული მოღვაწეობის დაწყება. პირველი ნაბიჯი საკუთარი ქვეყნის დატოვებაა. ასე რომ, თუ ნებრასკაში გსურთ მისიონერობა, დატოვეთ თქვენი ქვეყანა. თუ მექსიკაში გსურთ მისიონერობა, ჯერ დატოვეთ თქვენი ქვეყანა. რადგან, თუ დედამიწაზე საერთოდ მისიონერობა გსურთ, უფალი გეუბნებათ: “გამოდი შენი ქვეყნიდან”; და შემდეგ ამატებს: “შენი ქვეყნიდან და მამაშენის სახლიდან”. ყველა ეს რამ ხელს უშლის მისიონერულ მოღვაწეობას, სანამ მათ არ დატოვებთ და არ გათავისუფლდებით. მაგრამ როდესაც დატოვებთ თქვენს ქვეყანას, თქვენს ნათესაობას და მამის სახლს, მაშინ, დედამიწაზე სადაც არ უნდა იყოთ, თქვენ მისიონერი ხართ. თქვენ არ გჭირდებათ, რომ იყოთ; თქვენ უკვე ხართ. “ვინც თქვენგანი არ დატოვებს ყველაფერს, რაც გააჩნია, არ შეუძლია ჩემი მოწაფე იყოს”. და “ვისაც მამა ან დედა ჩემზე მეტად უყვარს, ჩემი ღირსი არ არის”. “გამოდი შენი ქვეყნიდან, შენი ნათესავებისგან და შენი მამის სახლიდან იმ მიწაზე, რომელსაც მე გაჩვენებ”.

TAM1897 Q1 16.6ახლა, მე წამის წინ ვთქვი და კვლავ ვიტყვი, რომ ეს არის ყოველდღიური პრაქტიკული ქრისტიანობა, როგორიც ის ყოველთვის იყო ღმერთის მორწმუნეებისთვის.

TAM1897 Q1 16.7(ხმით) როგორ შეუძლია ადამიანს, დარჩეს ნებრასკაში და ამავდროულად დატოვოს თავისი ქვეყანა?

TAM1897 Q1 16.8განახლებით შობილად გახდომით. თუ ის ნებრასკაში დაიბადა, მას განახლებით შობილად გახდომა სჭირდება. თუ ის ამერიკაში დაიბადა, დაე, განახლებით იშვას და ის თავისი ქვეყნის გარეთ იქნება. თუ ის გერმანიაში დაიბადა, დაე, განახლებით იშვას და ის თავისი ქვეყნის გარეთ იქნება.

TAM1897 Q1 16.9ახლა კი, ძმანო, ამაში დიდი რამ არის. ამქვეყნად არაფერმა შეუშალა ხელი ჩვენს მისიონერულ მოღვაწეობას ისე, როგორც უცხოურ სამუშაო ველზე განმეორებით წასვლამ და თითქმის მყისიერად დაბრუნებისთვის მზადყოფნამ. ყოველი მეშვიდე დღის ადვენტისტ მისიონერი, რომელიც ოდესმე უცხოეთში ყოფილა, იცის, რომ ეს ფაქტია. და მას არ სჭირდება ამერიკის შეერთებული შტატების დატოვება, რომ ეს გააცნობიეროს. სინამდვილეში წამოაყენეს წინადადება, რომ გონივრული იქნებოდა მეორე გემის დაქირავება, რათა სახლში ჩამოეყვანათ ის მისიონერები, რომლებსაც “პიტკერნი” აჰყავს; როგორც “პიტკერნი” მათ წაიყვანს, მალევე სხვა გემი გაჰყვეს, როდესაც სახლის ნოსტალგია შეაწუხებთ, და სახლში ჩამოიყვანოს! ახლა ეს უნდა შეწყდეს, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ამ დედამიწაზე მისიონერები ვერასდროს გავხდებით; უფალს არ სურს ასეთი რამ.

TAM1897 Q1 16.10თუ შენი გული ამ ქვეყანაშია; ან თუ შენი გული აქ, შენს ნათესავებთანაა; თუ შენი გული აქ, მამაშენის სახლშია,—მაშინ, შენი სულისთვის და ღვთის საქმის სახელით, არ წახვიდე აქედან, სანამ გულს ამ ყველაფრისგან არ მოიწყვეტ. რადგან სადაც შენი გულია, იქ იქნება შენი საგანძურიც და რაც შეიძლება მალე დაბრუნებას ისურვებ.

TAM1897 Q1 16.11თუ სხვა ქვეყანაში წახვალთ, როცა თქვენი გული იქ არ არის, იქ ყოფნისას ვერანაირ სიკეთეს ვერ გააკეთებთ; თქვენთვისაც და თქვენ გარშემო მყოფთათვისაც ტვირთი იქნებით. ნუ გეგონებათ, რომ ასე არ იქნება, რადგან სწორედ ასე იქნება.

TAM1897 Q1 16.12ჩვენი მოვალეობაა, ვიცოდეთ, სად არის ჩვენი სახლი — ჩვენი ნამდვილი სახლი — და რომ ის ამ დედამიწაზე არსად არის; რომ ის ზეცაშია და რომ ჩვენ მალე იქ უნდა წავიდეთ. და შემდეგ, ამ დედამიწაზე სადაც არ უნდა იყოთ მოწოდებული, გახსოვდეთ, რომ სახლში მიდიხართ. მაშინ, თუ სამხრეთის ზღვის კუნძულებზე, თუ მექსიკაში იქნება ეს, შენ სახლში იქნები; და შენ ამას იცნობ, იქ იმყოფები, რათა იყო სახლში და იმუშაო ღმერთისთვის იქ, სადაც ხარ, სანამ ის სხვა ასპარეზზე არ მოგიწოდებს; და როდესაც იქ მიხვალ, ისევ სახლში იქნები. ამგვარად, შენ არასდროს იქნები უცხო ადგილას და ხალხიც არ იქნება შენთვის უცხო.

TAM1897 Q1 16.13ახლა, ამქვეყნად ნებისმიერი ქვეყნის ქონის იდეა სწორედ ასე მუშაობს. ქვეყნების თვალსაზრისით, ის ქვეყანა, რომელიც თქვენია, თქვენს გონებაში მთავარია; და თუ სხვა ქვეყანაში წახვალთ, მუდმივად შეადარებთ იმ ქვეყანას თქვენს სამშობლოს. გაკვეთილები, რომლებსაც ატარებთ, ქადაგებები, რომლებსაც ქადაგებთ, თავად ის გავლენაც კი, რომელიც თან გაქვთ, იმდენად იქნება ამით გაჟღენთილი, თქვენივე გაუცნობიერებლად, რომ ხალხი ამას მუდმივად შეამჩნევს. ამგვარად, თქვენსა და მათ შორის არსებობს ბარიერი, რომელსაც ვერასდროს გადალახავთ, სანამ თქვენი ქვეყნიდან არ გახვალთ.

TAM1897 Q1 17.1სანამ ეს რამ თქვენშია, თქვენსა და მათ შორის ბარიერია. თქვენი მოღვაწეობა ეფექტური ვერ იქნება, სანამ ეს ბარიერი თქვენსა და ხალხს შორის არ დაინგრევა და ისინი არ დაინახავენ, რომ თქვენ განცალკევებული ხართ თქვენი ქვეყნისგან, თქვენი ნათესავებისგან და მამის სახლისგან. მაგრამ როდესაც დატოვებთ თქვენს ქვეყანას, როდესაც ხელახლა დაიბადებით, თქვენი მშობლიური ქვეყანა ზეციური სამშობლო იქნება; თქვენი სახლი იქ არის; და ეს არის ერთადერთი მიწა, რომლისკენაც გული მიგიწევთ. მაშინ დედამიწაზე თქვენსა და ვინმეს შორის ბარიერი აღარ იარსებებს და შეძლებთ, სახარება ამქვეყნიერების ყველა ადამიანს მიუტანოთ. დედამიწაზე შეხვედრილ ყველა ადამიანში მეგობარს იპოვით; ისინი თქვენთვის უცხოები აღარ იქნებიან.

TAM1897 Q1 17.2სინამდვილეში, შეგიძლიათ სხვა ქვეყნების ხალხში წახვიდეთ და აღმოაჩენთ, რომ ისინი არანაკლებ კეთილები არიან, ვიდრე ამ ქვეყნის ხალხი. გასული ზაფხულიდან ერთი წლის წინ, მე ამ სხვა ქვეყნებიდან რამდენიმეში ვიყავი. ვიყავი დანიაში, ნორვეგიაში, შვედეთში, გერმანიაში, შვეიცარიაში, ბოჰემიაში, ავსტრიაში, უნგრეთში, ბულგარეთში, თურქეთში, საბერძნეთში, იტალიაში, ჰოლანდიაში, ინგლისში, ირლანდიაში, შოტლანდიაში — სულ თექვსმეტი სხვადასხვა ქვეყანაში. თითოეული ეს ქვეყანა, თითოეული თავისთავად, ჩემთვის ისეთივე კარგი იყო, როგორიც ოდესმე ეს ქვეყანა ყოფილა.

TAM1897 Q1 17.3ბევრ რამეში ისინი ზუსტად ერთნაირები არიან. იქაური წყალი ზუსტად ისეთია, როგორიც ამ ქვეყნის წყალია. ბალახი იქ ზუსტად ისე იზრდება, როგორც ამ ქვეყანაში — ფოთლები ზემოთ იზრდება. იქ ხეები ზუსტად ისე იზრდება, როგორც ამ ქვეყანაში, და ზუსტად ისეთივეა, როგორიც ამ ქვეყნის ხეები. ადამიანებიც კი ფორმითა და ზოგადი გარეგნობით ზუსტად ისეთები არიან, როგორებიც ამ ქვეყანაში. ჰოდა, როდესაც იქაური ბორცვები, კლდეები, წყალი, ხეები, ბალახი და ადამიანები ზუსტად ისეთია, როგორიც ამ ქვეყანაში, განა ისინიც ზუსტად ისეთივე კარგი არ არიან? მე ვერანაირ განსხვავებას ვერ ვხედავ.

TAM1897 Q1 17.4პასტორი ბალენჯერი: — იქნებოდით თუ არა იმავე თავისუფლად ამ საკითხებზე საუბრისას ყველა იმ ქვეყანაში, როგორც აქ ხართ?

TAM1897 Q1 17.5რა თქმა უნდა. სწორედ ამას ვქადაგებდი იმ ქვეყნებში. სახარების ქადაგება ყველგან შეგიძლია. ძმებო, ყოველ ნაბიჯზე კარგი ადამიანები ვპოვე და მხოლოდ კარგი ადამიანები. სხვაგვარი არავინ შემხვედრია. გულწრფელად რომ ვთქვა, არა. სრულიად უცხო ადამიანები — რომლებსაც არასდროს მენახა, რომელთა ენას ვერ ვხვდებოდი და რომლებიც ჩემსას ვერ ხვდებოდნენ — ყველაფერს აკეთებდნენ, რაც კი შეეძლოთ, რომ დამხმარებოდნენ, გზა ეჩვენებინათ და ყოველმხრივ დამხმარებოდნენ. იმ ადგილებში, სადაც ვიყავი, ფული, რომელიც ჯიბეში მქონდა, სწორედ მათი სახის ფული იყო. ვერ ვკითხულობდი. როდესაც ტრამვაის საფასურის გადახდა, მატარებლის ბილეთის ყიდვა ან მსგავსი რამ მჭირდებოდა, ერთადერთი, რასაც ვახერხებდი, იყო იმის გადაცემა, რაც საკმარისი იყო, დანარჩენს კი მათ ვტოვებდი, რომ თავად ჩაეთვალათ, რასაც უნდა გადამეხადა. ისინიც იღებდნენ მხოლოდ იმას და სწორ ხურდას მიბრუნებდნენ.

TAM1897 Q1 17.6გეუბნებით, ძმანო, კაცობრიობა ყველგან ერთნაირია. ერთადერთი განსხვავება ისაა, რომ ზოგიერთ ადგილას ისინი სხვებზე ცოტათი უკეთესები არიან. ესაა მთელი განსხვავება, რასაც ვხედავ. ხოლო სახარება — სახარება, როგორც ვიცით, მთელ მსოფლიოში ერთნაირია. ამაში ეჭვი არ არის. და რადგან სახარება ყველგან ერთია, ის მთელი კაცობრიობისთვისაა განკუთვნილი. და რადგან მთელი კაცობრიობა ისეთივე ერთნაირი და იდენტურია, როგორიც სახარებაა, როდესაც სახარებას უფლის გზით მიიღებ და ხალხთან უფლის გზით მიხვიდოდე, აღმოაჩენ, რომ ის ყოველთვის და ყველგან ზუსტად ასე მოქმედებს.

TAM1897 Q1 17.7როდესაც დანიაში ვიყავი, ჩემთვის ის მართლაც საუკეთესო ქვეყანა იყო დედამიწაზე; და ვტკბებოდი იქაურ ხალხთან ერთად! როდესაც ნორვეგიაში ვიყავი, ჩემთვის ის მსოფლიოში საუკეთესო ქვეყანა იყო. როდესაც თურქეთში ვიყავი, ჩემთვის ის დედამიწაზე საუკეთესო ქვეყანა იყო; და რომ მისიონერული მინდორი მომეძებნა, პირდაპირ თურქეთში წავიდოდი. თურქები სხვა ხალხის მსგავსნი არიან — ჭკვიანები და თავაზიანები, როდესაც ქუჩაში გხვდებიან, და ქვეყნის მასშტაბით — როდესაც გზაზე გხვდებიან.

TAM1897 Q1 17.8მე და ძმა ჰოლსერს მოგვიწია ლოდინი, სანამ გემი აზიაში, სმირნაში იდგა, და ჩვენ ეფესოს ნანგრევების სანახავად გავისეირნეთ. ის ჩემზე შორს წავიდა, მაგრამ ჩვენ მარტონი ერთად დავდიოდით სოფლის სიღრმეში, დაახლოებით ექვსი მილი. ჩვენ დავდიოდით ისე, როგორც აქ მიდიხართ მინდვრებში. გზაზე ისეთივე ხალხს ვხვდებოდით, როგორიც აქ. მე არანაირ საფრთხეს არ ვგრძნობდი და არ მგონია, მასაც ეგრძნო. საშიშრად არაფერი შეგვხვედრია. იქ ისე დავდიოდით, როგორც აქ დავდივართ. ნიკომიდიაში ვიყავით, როდესაც არმენებმა თქვეს, რომ სახლიდან გამოსვლაც კი სახიფათო იყო, და მით უმეტეს, ვინმესთვის მთებზე სეირნობისას თვალში მოხვედრა სახიფათო იყო; მაგრამ ჩვენ ქალაქიდან გავედით და მთებზე ავედით, სანამ მატარებელს ველოდებოდით. გზად შევხვდით თურქებს თავიანთი ურმებითა და ხარებით; ისინი გზის პირას ისვენებდნენ. არ გვეშინოდა. ჩვენთვის საფრთხე არ ყოფილა. ყველგან უსაფრთხოება იყო.

TAM1897 Q1 17.9გეუბნებით, რომ ყველა ამ ქვეყანაში ხალხი კარგია, ჭკვიანია, კეთილია, დამთმობია. ისინი საქმეს მიატოვებენ, რომ თქვენთვის სასიკეთო გააკეთონ, გზა გიჩვენონ, ქუჩაში გაგატარონ, ერთი-ორი კვარტალი გაგყვნენ, რომ გზა გიჩვენონ, მიუხედავად იმისა, რომ არასდროს უნახავხართ და არც არასდროს მოელიან, რომ კიდევ გნახავენ. ჩემი გული სითბოთი აივსო ამ კეთილი ადამიანების მიმართ და მინდა, რომ მათაც შეძლონ ჩვენთან ერთად წამოსვლა იმ უკეთეს ქვეყანაში, სადაც ერთად ვიქნებით და მუდამ ერთმანეთის მიმართ კეთილები ვიქნებით. როგორც წეღან ვთქვი და როგორც დ. ტ. ჯონსმა გუშინ გითხრათ, სწორედ ეს არის მისიონერული მოღვაწეობის საფუძველი. სწორედ ეს. იყო შემთხვევები, როდესაც ადამიანები გაგზავნეს, რომლებიც ნებაყოფლობით, სიხარულით მიდიოდნენ უცხოურ მისიაში. სწორედ ამით დაიწყეს, სწორედ ამას ამბობდნენ თავიანთ განზრახვებში; დიდი ხარჯებით ჩავიდნენ იქ. მხოლოდ მცირე ხნის შემდეგ მიიღეს წერილი, რომელშიც ითხოვდნენ დაბრუნების უფლებას. “ო, მხოლოდ დამაბრუნეთ სახლში! არ გთხოვთ, ჩემი სახლში დაბრუნების ხარჯები დაფაროთ; მხოლოდ დაბრუნების უფლება მომეცით”.

TAM1897 Q1 18.1(ხმით) აძლევს თუ არა უცხოური მისიების საბჭო ასეთებს დაბრუნების შესაძლებლობას?

TAM1897 Q1 18.2რა თქმა უნდა. სხვაგვარად როგორ მოიქცეოდნენ? ეს ცარიელი ამბავი არ არის. ეს ფაქტია, ძმებო. მაგრამ ეს მისიონერული საქმე არ არის. რა თქმა უნდა, საზღვარგარეთ მისიონერული სამუშაოების საბჭო არ ისურვებდა ასეთი ადამიანების იქ დარჩენას. საუკეთესო, რაც შეეძლოთ გაეკეთებინათ, იყო ის, რომ სახლში დაბრუნების უფლება მიეცათ; რადგან ერთადერთი ადგილი, სადაც რამის გაკეთება შეეძლოთ, სახლი იყო. მათი გული ამერიკაში, სახლში ჰქონდათ.

TAM1897 Q1 18.3სინამდვილეში, ზოგი იმდენად იყო შეშინებული, რომ იქ დარჩენის შემთხვევაში მოკვდებოდა, რომ სახლში დაბრუნდა და აქ მოკვდა. ეს ფაქტია. მე ამ გამოთქმას არ ვიყენებ, ან ასე არ ვამბობ თქვენი გრძნობით თამაშისთვის, ან რაიმე მსგავსი რამისთვის. ზოგიერთს ისე ენატრებოდა სახლი, რომ ეშინოდათ, იქ ვერ იცხოვრებდნენ; და საკუთარი თხოვნით დაბრუნდნენ სახლში და მალევე გარდაიცვალნენ. საზღვარგარეთ რომ დარჩენილიყვნენ, ამაზე ნაკლებს ვერაფერს გააკეთებდნენ.

TAM1897 Q1 18.4მე ვიცი და თქვენც იცით, რომ ბევრი უცხოურ მისიებში ისე წავიდა, როგორც ექსკურსიაზე წასვლას აპირებდა და არა მძიმე მისიონერული შრომის გასაწევად. და როდესაც მოგზაურობის ბოლოს აღმოაჩინეს, რომ ეს ექსკურსია კი არა, სირთულეები იყო; რომ ეს ნიშნავდა თავგანწირვას, ავადმყოფობას და მწვავე ცხელებას, რომელმაც მალევე მთელი ექსკურსიის ხიბლი გაუფანტა. ეს არ იყო ის, რასაც ისინი გამგზავრებისას გულისხმობდნენ.

TAM1897 Q1 18.5მე ვიცი და თქვენც იცით, რომ თავდაპირველად მისიონერული მოღვაწეობის იდეას გარკვეული ჰალო შემოერტყა. მაგრამ ჩვენ გვსურს, რომ მყარ ფაქტებს ჩავუღრმავდეთ, თვალი მოვაშოროთ ამ ჰალოთი შემოსილ იდეას და გვახსოვდეს, რომ მის მიღმა რთული შინაარსი დგას. რაღაც მისტიკური ელფერი ადევს მატარებელში ან გემზე ასვლას, როდესაც მისიის დასაწყისში დიდ ხალხთან და დიდ ცერემონიასთან ერთად მივემგზავრებით და ასე პატივს გვცემენ; რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი კარგია, მაგრამ წასულებმა უნდა დარწმუნდნენ, რომ მათი გონება და გული ამაზე ბევრად უფრო მყარ რამეზეა მიმართული. მათ უნდა ახსოვდეთ, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ძმები მზად არიან, გაცილონ მატარებელთან ან გემთან და, საჭიროების შემთხვევაში, განშორებისას ცრემლებიც კი ღვარონ, ამ ყველაფრის მიღმა თითოეულ ამ მისიონერს არ უნდა დაავიწყდეს, რომ ის მიდის სირთულეების, გაუგებრობების, საფრთხეებისა და ავადმყოფობების შესახვედრად.

TAM1897 Q1 18.6და დაე, ახსოვდეს, რომ მას შეიძლება არა მხოლოდ შეხვდეს ამ ყველაფერს, არამედ გადაიტანოს კიდეც და არ შეეშინდეს, რომ მოკვდება. დაე, ყველამ სრულიად დარწმუნებული იყოს, რომ წასვლამდე უკვე მკვდარია და არ შეეშინდება, რომ მოკვდება, როდესაც დანიშნულების ადგილას მივა. მაგრამ თუ წასვლამდე არ მოკვდით, მაშინ არ დაიწყოთ, სანამ მკვდარი არ იქნებით; რადგან სხვა შემთხვევაში ვერც საკუთარ თავს და ვერც საქმეს ვერაფერ სიკეთეს ვერ გაუკეთებთ. თქვენ იქ მყოფთათვის მხოლოდ ტვირთი იქნებით — თუ თქვენს წასვლამდე იქ ერთგულები არიან.

TAM1897 Q1 18.7ეს არის სიმართლე და თქვენ ეს იცით. მაშ, რატომ უნდა დავუშვათ, რომ ეს დავივიწყოთ? სწორედ ასეთი რამ იყო საჭირო ჩვენს საქმეში ამ წლების განმავლობაში. დიდი თანხები დაზოგილი იქნებოდა, ასეთ რამეზე რომ დაჟინებულიყო თქვენი წამოწყებამდე. დიდი შეცდომები, უდიდესი გაჭირვება აცილებული იქნებოდა, ამაზე რომ დაჟინებულიყო, და ეს მუშაკების წასვლამდე მომხდარიყო.

TAM1897 Q1 18.8როგორც წეღან ვთქვი, თუ წასვლამდე და იქ ყოფნისას მართლა მკვდარი ხარ, სიკვდილის პერსპექტივა დიდად არ შეგაწუხებს. ის ფაქტი, რომ ძალიან ავად ხდები, მწარედ ცხელება გჭირს, არ ნიშნავს, რომ მოკვდები. არც ის ნიშნავს, რომ მოკვდები, რომ უნდა იფიქრო, თითქოს გამოჯანმრთელებისთანავე ან წასასვლელად საკმარისად ძალას რომ მოიკრებ, მაშინვე სახლისკენ უნდა გაემგზავრო.

TAM1897 Q1 18.9მე ვიცნობ მისიონერებს, ალბათ თქვენც იცნობთ, განსაკუთრებით ერთს და მის ცოლს, ვინც გონებაში მყავს, რომლებიც უცხოეთში წავიდნენ მისიონერულ საქმიანობაზე. ორივე ახალგაზრდა იყო. არცერთს, მგონი, ოცდაორი წელი არ გადაუსვამს; ქმარს კი, მაქსიმუმ, ოცდასამი ექნებოდა. ისინი თავიანთ სამისიონერო ველზე მივიდნენ და საქმეს შეუდგნენ. დროთა განმავლობაში ავად გახდნენ. პირველად ცოლს დაეწყო ადგილობრივი ცხელება და საშინლად იყო ავად — ალბათ, როგორც შეიძლება ადამიანი ავად იყოს და გადარჩეს; მაგრამ ცხელებასთან ერთად არცერთს არ დაჰკრავს სახლის ნოსტალგია. მათ გაბედულად გაუძლეს ყველაფერს; ქმარმა ცოლი დაავადების დროს მოუარა, და როგორც კი ცოლმა ძლივს შეძლო წამოჯდომა და სიარული, თავად დაემართა იგივე ცხელება ისეთივე მძიმე ფორმით, როგორიც ცოლს ჰქონდა; ცოლმა კი, თავისი სისუსტის მიუხედავად, მასაც მოუარა. მაგრამ მათ ყველაფერი გაიარეს, როგორც მამაცმა ქრისტიანებმა, ღმერთს მადლობა. ისინი ჯერ კიდევ იმ ველზე არიან; წარმატებულნი არიან იქ, სადაც არიან, და წარმატებულნი იყვნენ იმ დღიდანვე, როცა იქ ჩავიდნენ. ეს უნდა იყოს ჩვენი იდეალი.

TAM1897 Q1 18.10ახლა მე არ ვამბობ, რომ არც ერთს, ვინც წავიდა, არ უნდა დაბრუნებოდა. არ ვამბობ, რომ არც ერთს მათგანს არ უნდა დაბრუნებოდა დანიშნულების ადგილზე ჩასვლისთანავე. მაგრამ, ძმანო, მე ნამდვილად ვამბობ, რომ მათ წასვლამდე უნდა სცოდნოდათ, დაუბრუნდებოდნენ თუ არა მალევე.

TAM1897 Q1 18.11ის, რომ მისიების საბჭო ფიქრობს, რომ შეიძლება კარგი მისიონერი გამოხვიდეთ, საკმარისი საფუძველი არ არის იმისთვის, რომ უცხოურ მისიაში წახვიდეთ. თქვენ თავად უნდა იცოდეთ, რომ ღმერთი გიხმობთ იქ წასასვლელად; და რომ იქ იმიტომ მიდიხართ, რომ ღმერთს სურს თქვენი იქ ყოფნა. მაშინ, როდესაც წახვალთ, წახვალთ იმიტომ, რომ ღმერთი გიხმობთ და გეცოდინებათ, რომ ის თქვენთანაა, სანამ მიდიხართ. როდესაც იქ ჩახვალ, გეცოდინება, რომ ის შენთანაა; და არ შეგაშინებს არანაირი სირთულე, არ გაგიტეხს გულს არანაირი გაჭირვება, არ დაგაბრუნებს უკან არანაირი ავადმყოფობა და არც კი სიკვდილის პერსპექტივა.

TAM1897 Q1 19.1თუ ფიზიკური სიკვდილის პირისპირ აღმოჩნდებით, ვერ გააცნობიერებთ, როგორ აყენებთ ზიანს საქმეს, თუ მისგან თავის დასაღწევად გაიქცევით. შენ და მე, ყველა ქრისტიანმა და განსაკუთრებით ყოველმა მეშვიდე დღის ადვენტისტმა ქრისტიანმა, რადგან ეს ქრისტიანული გამოცდილებაა, უნდა ჩავეჭიდოთ ამ ერთ ცოცხალ პრინციპს, რომ ქრისტიანის საქმე არ სრულდება ფიზიკური სიკვდილით. თუ ის სიცოცხლის განმავლობაში ერთგულია თავისი საქმისა და თავის ადგილას კვდება, მისი საქმე სიკვდილის შემდეგაც გრძელდება.

TAM1897 Q1 19.2ეს ფაქტია. თუ თქვენ ღვთის მოწოდებით მიდიხართ, თუ ღმერთი თქვენთანაა და თუ წასვლამდე გარდაიცვლებით, თუ ისეთი მისიონერი ხართ, როგორსაც ღმერთი იწვევს — ისეთი, როგორიც აბრაამი იყო — თქვენ თვითონ უნდა დარწმუნდეთ საკუთარ თავში, ღვთის წინაშე, ღვთის მორჩილებაში და ღმერთთან ერთად, რომ ეს მისი ნებაა თქვენთან დაკავშირებით.

TAM1897 Q1 19.3ის, რომ დღეს გაქვთ რწმენა, რომ უნდა წახვიდეთ მისიონერად, არ არის იმის მტკიცებულება, რომ ამ კონფერენციიდან უნდა გაემგზავროთ იმ ველზე. თუ თქვენი რწმენა სწორი და კარგია, ის შეინარჩუნებს სიმტკიცეს. თუ ეს არ არის სწორი სახის რწმენა, ის არ უნდა შეინარჩუნოს სიმტკიცე. ის რაც შეიძლება მალე უნდა გაფუჭდეს. და თუ გიწევთ მისი შეკავება ცოტა ხნით, და ის ფუჭდება, სჯობს, რომ ეს აქ მოხდეს, ვიდრე საველე მსახურებაში წასვლის შემდეგ.

TAM1897 Q1 19.4თუ თქვენი რწმენა უფლისგანაა, ის კარგია და შენარჩუნდება. დავითს ოცი წლის განმავლობაში ჰქონდა რწმენა, რომ ის ისრაელის მეფე უნდა გამხდარიყო. მაგრამ ის სულაც არ ღელავდა იმ დროზე, როდესაც ისრაელის მეფე გახდებოდა. ის ამ საქმეს არ ჩქარობდა. როდესაც ყველაფერი მის ხელთ იყო, მან თითსაც არ დაუქნია ტახტზე ასასვლელად. მას ჰქონდა რწმენა, რომელიც საკმარისად ძლიერი იყო, რომ ოცი წელი შეენარჩუნებინა; და როდესაც უფალმა გამოსცადა იგი და დარწმუნდა მასში, თავადვე დაასვა ტახტზე.

TAM1897 Q1 19.5ასე რომ, შეიძლება გქონდეთ რწმენა გარკვეული სფეროს შესახებ. ის შეიძლება ღვთისგან იყოს. ახლა კი, ნუ შეეცდებით თქვენი იდეის განხორციელებას, მიუხედავად იმისა, ირწმუნებს მას მისიონერული საბჭო თუ არა, ან ირწმუნებს კონფერენცია თუ არა. უბრალოდ დაელოდეთ ღმერთს და მიეცით მას საშუალება, სხვებს უთხრას, რომ ასეა. როდესაც ასე ველოდებით ღმერთს და შემდეგ მივდივართ, უფალი ჩვენთან ერთად მიდის და ჩვენ ეს ვიცით; ის ჩვენთანაა, სანამ იქ ვართ, და ჩვენ ეს ვიცით. ეს ჩვენი პოსტია და ჩვენ ამ პოსტზე დავდგებით, სანამ ღმერთი არ მოგვიწვევს იქიდან წასასვლელად. და თუ მან იქ, სანამ ცოცხლები ვიყავით, ეფექტურად გამოგვიყენა იმდენ ხანს, რამდენიც შეეძლო; და თქვენი გავლენა მას უკეთ შეუძლია გამოიყენოს, თუ გარდაცვლილი იქნებით; მაშინ თქვენი გასაკეთებელია, რომ უბრალოდ ბედნიერი ქრისტიანის მსგავსად მიხვიდეთ სიკვდილის შესახვედრად, იმის ცოდნით, რომ ღმერთი თქვენი საქმის გაგრძელებას თქვენი სიკვდილის შემდეგაც მოახდენს. რწმენა, რომელიც ღმერთმა თქვენი მეშვეობით ჩაუდო ადამიანებს გულებში, სანამ ცოცხალი იყავით და მათ ესაუბრებოდით, თქვენი გარდაცვალების შემდეგ თქვენი კარგი მაგალითით გაღრმავდება, გამყარდება და გაცოცხლდება; და ამით ისინი იესო ქრისტესთან მიიყვანებიან.

TAM1897 Q1 19.6მზად ხართ, მაშასადამე, რომ ღმერთმა სახარება იქადაგოს თქვენი სიკვდილითაც ისევე, როგორც თქვენი სიცოცხლით? მზად ხართ, რომ მან სახარება იქადაგოს თქვენით, როცა მკვდარი ხართ, ფიზიკურად გარდაცვლილი და საფლავში, ისევე უეჭველად, როგორც მზად ხართ, რომ მან სახარება იქადაგოს თქვენთან ერთად, როცა ცოცხალი და მიწაზე მოსიარულე ხართ? თუ ასე არ არის, თქვენ მისიონერული მოღვაწეობისთვის მზად არ ხართ.

TAM1897 Q1 19.7ახლა ამას წმინდა წერილიდან წავიკითხავ. გადაშალეთ ფილიპელთა მიმართ წერილის პირველი თავი. იქ არის იმ მისიონერის მაგალითი, რომელსაც ღმერთმა მოუწოდა, როგორც თქვენთვის ნიმუშად, როგორც მაგალითად ყველასთვის, ვინც მოგვიანებით ირწმუნებდა იესო ქრისტეს და მიიღებდა საუკუნო სიცოცხლეს. თქვენ გახსოვთ პავლეს სირთულეები. თქვენ გახსოვთ მისი ცხოვრების ცვალებადი გარემოებები, მისი განსაცდელები, მისი დევნები, მისი გაროზგვა, მისი საფრთხეები ყველგან; და თქვენ იცით, რომ ის არასდროს დანებებულა, სადაც არ უნდა ყოფილიყო.

TAM1897 Q1 19.8მაგრამ, ძმანო, მინდა, გაიგოთ, რომ ჩემს თავს რომ მოხდა, ეს უფრო სახარების წინსვლად გამოვიდა; ისე, რომ ქრისტესთვის ჩემი ტყვეობა მთელ სასახლეში და ყველგან გახდა ცნობილი. მუხლები 12, 13.

TAM1897 Q1 19.9როდესაც ეს იწერებოდა, მას არ იცოდა, რომელ დღეს აღსრულდებოდა იმპერატორის ბრძანება და ის სიკვდილით დასჯიდნენ. ის ამას ელოდა. ახლა დაფიქრდით, რამდენი რამ გამოიარა მან. წამება, სასამართლოები, დევნა, საფრთხეები, ძარცვა, ერთხელ ქვებით ნაცემი, ქალაქიდან გათრეული და მკვდრად მიტოვებული. ახლა ის ამბობს: “მინდა, გაიგოთ, რომ ეს ყველაფერი ჩემსთვის სახარების გასავრცელებლად მოხდა”. რას აკეთებდა ღმერთი ამ ყველა განსაცდელის, ტანჯვისა და საფრთხის მეშვეობით?—ის იყენებდა ამ კაცს, რათა ქადაგებინა სახარება მის მეშვეობით, და როდესაც იმ ხალხმა ქვები ესროლა მას, ქალაქიდან გაიყვანა და მკვდარად მიატოვა, ღვთის სულიწმინდა მათ გულებზე თავისი ჭეშმარიტების ბეჭედს დებდა, რომ ეს კაცი ღვთისაგან იყო, რომ ეს გზავნილი, რომელიც მათთვის მოიტანა, ღვთისაგან იყო; და თუ ისინი მას შეეწინააღმდეგებოდნენ, მათი დაღუპვა იყო დამოწმებული; ხოლო თუ მას დაემორჩილებოდნენ, ისინი იხსნებოდნენ.

TAM1897 Q1 19.10სწორედ ამას აკეთებს ღმერთი ჩვენი მეშვეობით. ჩვენი არსებობის მიზანი ამქვეყნად ისაა, რომ ღმერთმა ჩვენი მეშვეობით იქადაგოს სახარება. არა იმდენად ჩვენ ვაკეთებთ ამას, რამდენადაც ღმერთი აკეთებს ამას ჩვენი მეშვეობით, იქნება ეს სიტყვით თუ გავლენით; და ღმერთს შეუძლია ისევე კარგად იმოქმედოს გავლენით, როგორც სიტყვით. ღმერთი სახარებას მოათავსებს ჩვენს გავლენაშიც და ჩვენს სიტყვებშიც. ჩვენ ყოველთვის ვაქადაგებთ ჩვენი გავლენით ისევე, როგორც ჩვენი სიტყვებით.

TAM1897 Q1 19.11და უფალში მრავალი ძმა, ჩემი ბორკილებით გამხნევებული, ბევრად უფრო გაბედულად ქადაგებს სიტყვას უშიშრად. ზოგი კი მართლაც ქადაგებს ქრისტეს შურისა და კამათის გამო, ზოგი კი — კეთილი განზრახვით; პირველნი ქრისტეს შესახებ მტრობით ქადაგებენ, და არა გულწრფელად, რადგან ფიქრობენ, რომ ჩემს საპყრობილეს სიმძიმეს შემატებენ; ხოლო მეორენი — სიყვარულით, რადგან იციან, რომ მე დადგენილი ვარ სახარების დასაცავად. მაშ, რა? თუმცა, ნებისმიერ შემთხვევაში, იქნება ეს ცრუ განზრახვით თუ ჭეშმარიტებით, ქრისტე მაინც იქადაგება და მე ამაში ვხარობ და ვიხარობ. რადგან ვიცი, რომ ეს ჩემს ხსნას მოუტანს თქვენი ლოცვითა და იესო ქრისტეს სულის შეწევნით, ჩემი მტკიცე მოლოდნისა და იმედისამებრ, რომ არაფრით შევრცხვები, არამედ, როგორც ყოველთვის, ახლაც, მთელი გაბედულობით ქრისტე განდიდდება ჩემს სხეულში, იქნება ეს სიცოცხლით თუ სიკვდილით.

TAM1897 Q1 20.1განა არ წერია, რომ ღმერთი მკვდარ კაცს გამოიყენებს სახარებისა და იესო ქრისტეს დიდების გასადიდებლად? თანახმა ხარ, რომ მან ეს შენით გააკეთოს, როდესაც მას შეუძლია ეს უკეთ გააკეთოს შენი სიკვდილის შემდეგ, ვიდრე შენი სიცოცხლისას? მკვდარი, მართლაც, მაგრამ ცოცხალი მისთვის. მაშ, ვერ ხედავ, რომ ამ კეთილ მნიშვნელობით ქრისტიანი არასდროს კვდება? “რადგანაც ყველა ცოცხალია მისთვის”. “ამიტომ, ცოცხლები რომ ვიყოთ, უფლისანი ვართ, და რომ მოვკვდეთ, უფლისანი ვართ”. უფლისი ხარ? თუ ცოცხალი ხარ და უფლისი ხარ, მკვდარიც უფლისი ხარ. და ისევე უეჭველად, როგორც ღმერთი გიყენებს შენ ცოცხალს სახარების საქადაგებლად, ის გიყენებს მკვდარსაც სახარების საქადაგებლად. და თქვენი საქმე სიკვდილის შემდეგ არ შეწყდება. ისევე უეჭველად, როგორც თქვენი სიცოცხლისას თქვენი საქმე ქრისტეს საქმეა, ის გაგრძელდება თქვენი სიკვდილის შემდეგაც. თქვენი გავლენა იმოქმედებს და ღმერთი თქვენი სიკვდილის შემდეგაც მოახდენს საქმეს თქვენი მეშვეობით, რასაც თქვენი სიცოცხლისას ისე კარგად ვერ აკეთებს.

TAM1897 Q1 20.2დავუშვათ, პავლე მოკვდა. ის ამას ელოდა. შეხედეთ მომდევნო თავის მეჩვიდმეტე მუხლს. მაგრამ, ამის გათვალისწინებით, რას აკეთებდა ის მთელი ამ ხნის განმავლობაში? “ამაში ვხარობ და ვიხარობ”.

TAM1897 Q1 20.3“და თუ მე შესაწირად დავიდები თქვენი რწმენის მსხვერპლსა და მსახურებაზე, მიხარია და ყველა თქვენგანთან ერთად ვხარობ”. რას გულისხმობდა, როდესაც თქვა: “თუ მე შესაწირად დავიდები თქვენი რწმენის მსხვერპლსა და მსახურებაზე”? ის ყოველდღიურად ელოდა, რომ იესო ქრისტეს რწმენის მსხვერპლად შეეწირებოდა. და რას აკეთებდა ამის გამო? — “მიხარია და ყველა თქვენგანთან ერთად ვხარობ”. რა უნდა გაეკეთებინათ მათ? — “იგივე მიზეზის გამო თქვენც გიხაროდეთ და იხარეთ ჩემთან ერთად”.

TAM1897 Q1 20.4მოსალოდნელი ჰქონდა ფილიპელებისთვის, რომ მასთან ერთად გაეხარდათ, როდესაც მას თავს მოაჭრიდნენ? — დიახ; ის ასე ამბობს. ძმებო, როდესაც გავაცნობიერებთ, რომ ქრისტიანის საქმე სიკვდილის შემდეგ არ წყდება, ჩვენ აღარ იქნება ასე ბევრი ამგვარი გადაწყვეტილება და თანაგრძნობით სავსე ტექსტების გაგზავნა ადამიანებისადმი იმის გამო, რომ ვიღაც გარდაიცვალა. მადლობა უფალს, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ის მკვდარია, მისი საქმე გრძელდება. გაიხარეთ ამით — არა იმიტომ, რომ ის მკვდარია, არამედ იმიტომ, რომ მისი საქმე გრძელდება; რომ ღმერთი მას ამგვარად უკეთ იყენებს, ვიდრე ცოცხალი რომ იყოს.

TAM1897 Q1 20.5ამიტომ, მივცეთ ღმერთს საშუალება, შემოვიდეს და დაიკავოს მთელი ადგილი, რათა გვიყვარდეს იგი მთელი გულით, მთელი სულით, მთელი გონებითა და მთელი ძალით. ეს არის მისიონერობა.

TAM1897 Q1 20.6და უპირველეს ყოვლისა, რომ ასეთი მისიონერი იყო, საჭიროა: “გამოდი შენი ქვეყნიდან”.