Ruha Pêxemberiyê. – Hejmar 2

TAM1897 D 21.2Xutbeya ku roja Çarşemê serê sibê, 10ê Sibata 1897an hatiye dayîn Di Bultena Rojane ya Konferansa Giştî de, 15ê Sibatê, 1897, Cild 1, Hejmar 2, r. 21-22 hatiye çapkirin.

TAM1897 D 21.3EVA ya jêrîn tenê kurteyek ji gotinên keşîş Jones e. Ji ber ku gelek kes ji civîna berê ve hatibûn, pêwîst bû ku demeke berbiçav ji bo dubarekirina xalên ku di roja berê de hatibûn destnîşankirin, bihata terxankirin. Wekî din, axêver got ku pirsgirêka me wek gel ne ew e ku em bi navî bawer nakin ku Şahidî ji Xwedê ne; lê tiştê ku divê em bizanibin ew e ku em çawa baweriya xwe bi wan bînin. Heger yekane rêya me ya îfadekirina baweriya me ya bi Şahidiyan ew be ku em ji mirovan re bibêjin ku em bawer dikin, baweriya me bêqîmet e. Bi vî awayî em rê li ber mirovan vedikin ku ji samîmîbûna baweriya me guman bikin. Heger em bi rastî bi Şahidiyan bawer bikin, wê ne hewce be ku em vê yekê ji mirovan re bibêjin. Jiyana me dê bibe şahidiyek ji baweriya ku di me de heye re.

TAM1897 D 21.4Ji Xwedê dûrketinek heye, û perestgeh hewceyê paqijkirinê ye, çawa ku di rojên berê de li Orşelîmê bû. Em ji ber paşguhkirina Şahidiyên Ruhê Xwedê ketine vê rewşê. Lê gelek ji wanên ku ew paşguh kirin, bi wan bawer bûn, û di wê demê de ew Şahidî di destên wan de bûn, û wan texmîn nedikir ku ew wan paşguh dikin. Ji ber vê yekê, tiştê ku em dixwazin bizanibin ev e ku em çawa li Şahidiyên Ruh binêrin.

TAM1897 D 21.5Û divê em ji bo kêliyekê jî nefikirin ku gava şahidiyek tê dayîn û navekî mirov tê gotin, Xwedê êrîşî wî dike da ku wî tune bike. Armanca Xudan ew e ku wî ji wan kêmasiyên ku zerarê didin wî û xebata Xwedê asteng dikin, veqetîne. Armanc ew e ku mirov xilas bike û kêmasiyê tune bike. Xwedê mirovekî nahilîne û ne jî şermezar dike, heya ku ew bi gunehê re bi awayekî nayê veqetandin ve girêdayî be. Dema ku ev mirov ji riya xwe ya şaş vedigere, şahidiyê qebûl dike û xwe li ber çavên Xwedê rast dike, ew êdî di wê rewşê de namîne ku şahidiyê ew lê dîtibû. Dibe ku ew şahidî paşê wekî hişyariyek ji bo yên din were bikaranîn, lê divê tu carî ji bo şermezarkirina wî mirovê ku şaşiya xwe nas kiriye, neyê bikaranîn.

TAM1897 D 21.6Rêya Xwedê ew e ku mirov bike tiştekî ku ew ne ew e; bide mirov tiştekî ku jê re nîne. Em nikarin Şahidiyan li ser kesên din bi cih bînin. Na, heta ji derve li ser xwe jî nikarin. Divê em dilê xwe ji Xwedê re vekin, da ku şahidiyê wergirin, da ku Xudan prensîba îlahî biçîne nav me, tiştê ku ne li cem me ye bide me, me bike tiştekî ku em ne ew in, û bi vî awayî bi Ruhê xwe yê Pîroz bi xwe şahidiyê bi cih bîne. Wê demê, tiştê ku Xwedê di hundirê me de biçandiye, dê di jiyana me de xuya bibe û dê di kirinên me de derkeve holê. Ev qebûlkirina Şahidiyan e. Her tiştê ku ji vê kêmtir be, qebûlkirina wan nîne.

TAM1897 D 21.7Hêza ku Xwedê diçîne, dema ku bikeve dilî, dê mirov bikaribe li hember ceribandinê û di nava lawaziya xwe de li ber xwe bide. Ew ê tiştê ku ne xwediyê wî ye bide wî, û ew ê wî bike tiştê ku ew bi xwezayî ne ew e.

TAM1897 D 21.8Dema ku mirov di pozîsyoneke ku tê de hatiye danîn de têk diçe, em dikarin bifikirin ku Xwedê şaşî kiriye ku rê daye ew li wir bê danîn; lê ev wisa nabe. Xwedê di kirina Şaûl wekî keyê Îsraîlê de şaşî nekir; lê Şaûl şaşî kir ku nebû ew kesê ku Xwedê dixwest ew bibe. Wî şaşî kir ku li şûna guhdarîkirina dengê Xwedê, li pey rê û rêbazên xwe yên şexsî ket. Her wiha Xwedê di çêkirina Yerobeam wekî keyê Îsraîlê de şaşiyek nekir. Her çend mebesta Xwedê ya ji bo veqetandina deh eşîran ji Cihûstanê ji ber xerabiya gel pêk nehatibe jî, dîsa jî planeke Xwedê hebû, lê Yerobeam nehişt ku ew pêk were. Xwedê dibe ku min an te ji bo pozîsyonekê bixwaze, û heke xaleke me ya lawaziyê hebe ku dê kêrhatîbûna me asteng bike, û Xwedê peyamekê ji me re bişîne, armanca wê peyamê ew e ku me bike ew tiştê ku ew dixwaze em bin, da ku em bi kerema wî li wî cihî bisekinin ku ew dixwaze em lê bisekinin.

TAM1897 D 22.1“Roj bi roj mirov eşkere dikin ka qraliyeta Xwedê di nav wan de ye an na. Eger Mesîh di dilê wan de serwer be, ew hêza prensîbê, hêz û şiyana ku wek nobedarên dilsoz û reformerên rastîn bisekinin, bi dest dixin; çimkî heta ku hevkariyeke tam bi Îsa Mesîh re çênebe, tu reform mimkun nîne. Bi kerema Mesîh, divê mirov qabiliyetên xwe yên ku ji Xwedê wergirtine bi kar bînin da ku xwe reform bikin [ne ji bo reformkirina yên din, lê ji bo reformkirina xwe]; bi vê kiryara xwe-redkirinê, ku Xudanê ezmanan bi erêkirinê lê dinêre, ew li ser meylên xwe yên mîrasî û geşkirî serkeftinan bi dest dixin. Paşê, mîna Danyel, ew li ser dilên din şopên wisa dihêlin ku tu carî nayên jêbirin. Ev bandor dê bigihîje hemû aliyên cîhanê.”

TAM1897 D 22.2Xebata reformê bi xwe dest pê dike. Ez dikarim tenê dema ku min xwe reform kiribe, li ser dilên kesên din şopên xwe bihêlim. Xwedê bi gihîştina me, digihîje yên din, û bi rêya me digihîje wan. Serî li 2 Korintî 1:3, 4 bidin—

TAM1897 D 22.3Xwedê, ango Bavê Xudanê me Îsa Mesîh, Bavê dilovaniyê û Xwedayê her teseliyê pîroz be; yê ku di her belaya me de me teselî dike, da ku em karibin wan ên ku di her zehmetiyê de ne teselî bikin, bi wê teseliyê ku em bi xwe ji Xwedê pê re hatine teselîkirin.

TAM1897 D 22.4Xwedê me dilniya dike da ku em karibin yên din dilniya bikin; Xwedê alîkariya me dike da ku em karibin alîkariya yên din bikin. Em tên anîn cihekî ku pêdiviya me bi dilniyaya Xwedê heye, da ku em karibin yên din dilniya bikin. Dema ku ew me dilniya dike, ew kesên din di bîra xwe de digire. “Û eger em di tengasiyê de bin jî, ew ji bo dilniya û xilasiya we ye.” Eger ez di tengasiyê de bim, ew ji bo teselî û xilasiya mirovekî din e. Dibe ku ez bi salan rastî wî mirovî neêm ku ez ê teselî bidimê; lê rojekê ez ê rastî wî bêm, û ezmûna ku min jiyaye min amade dike ku li kêleka wî rûnim, an jî destê wî bigirim, û bibim alîkar û teselîdayek ji bo wî. Ew ji min wî tiştî werdigire ku min ji Xwedê wergirtiye, û ew wî werdigire da ku ew jî di dora xwe de bide mirovên din, û ew jî bidin mirovên din; û bi vî awayî bandora kerema Xwedê ya ku ji me re hatiye dayîn, digihîje seranserê erdê, her çend em ji wî warê ku em lê dijîn dernekevin jî. Birano, ev tiştê ku Xwedê dixwaze bi me bike ye, û wê demê dê bandora me bigihîje hemû deverên cîhanê.

TAM1897 D 22.5Niha em werin ser pirsê, em ê Şahidiyan çawa werbigirin? Werin em bixwînin ka ew çawa bi rastî hatine redkirin dema ku dihate fikirîn ku tên qebûlkirin. Wê demê em ê bizanibin ka em çawa xwe ji wê şaşiyê dûr bixin, û bizanibin ka em çawa wan qebûl bikin. Li vir ez behsa kesekî dixwînim ku “mînaka wî gelek zerar daye û baweriya bi Şahidiyan hejandiye.” Wî ev yek çawa kir? — “Ew bi xwe rasterast li dijî wê ronahiyê meşiyaye ku Xwedê daye.” Lê wî texmîn nedikir ku ew rasterast li dijî wan dimeşe. Wî difikirî ku ew li hember wan tiştê rast dike. Nexwe, wî çawa bi vî rengî ji armancê çû? Bersiv ev e: “Şermezarkirin û hişyariyên ji Xudan hatine xapandin, û bi dek û dolabên mirovan hatine şîrovekirin û pûçkirin.”

TAM1897 D 22.6Ew çawa “hatin paşguhkirin”? Bersiv ev e: “Çima we hincetên pûç çêkirin?” “Wey, çiqas divê ew şerm bikin ku ji şîreta Xwedê dûr ketine, û hewl dane ku wê şopa ku Xwedê dixwest bihêle, bipêçin.”

TAM1897 D 22.7Ew çawa “hatin şîrovekirin”? Bersiv ev e: Wan “wateyên xwe danîn ser wan, û gotin ku mebesta wan ne ew bû ku wisa bikin.”

TAM1897 D 22.8Û bi vî awayî Şahidî hatin paşguhkirin, şirovekirin û pûçkirin, ji aliyê wan kesên ku difikirîn ku baweriya wan pê heye, û yên ku difikirîn ku wan qebûl dikin. Niha, gelo we bi hincetên pûç ew paşguh kirine? Gelo we bi danîna şîroveyên xwe li ser wan, û gotina ku mebesta wan ne ew bû, ew şirove kirine û pûç kirine? — Helbet we wisa kiriye; hûn dizanin ku we wisa kiriye. Nexwe, werin em hema di vê gavê de vê yekê rawestînin.

TAM1897 D 22.9Nexwe, ew ê çawa werin wergirtin? Em ê çawa bizanibin mebesta wan çi ye? Bersiv ev e: “Mebesta wan tam wekî ku hatiye diyarkirin bû.” Mebesta wan çi ye? — “Tam wekî ku hatiye diyarkirin.” Hûn dikarin bibêjin ka ew çi dibêjin? — Belê, pir hêsan e. Wê demê wan tam wekî ku dibêjin qebûl bike. Dilê xwe bi berfirehî ji Xwedê re veke, da ku bi Ruhê xwe yê qenc ew prensîba ku tam wekî ku tê gotin e li wir biçîne, wê demê ew prensîb dê derkeve holê, dê di jiyana te de bibiriqe; wê demê te Şahidî qebûl kirine. Wê demê tu dizanî ku tu bi Şahidiyan bawer dikî. Wê demê dê di vî warî de tu xetereya şaşiyê nemîne. Ewên din jî dê vê bizanibin, ji ber ku hûn ê şopên li ser dilan bihêlin ku tu carî nayên jêbirin, û ew ê di roja serdanê de Xwedê rûmetdar bikin.

TAM1897 D 22.10GOTINA Xwedê pîvana me ye. Her kiryara hezkirinê, her peyva qenciyê, her dua ji bo yên êş kişandî û bindestan, li ber textê herheyî tê pêşkêşkirin, û li ser tomara esmanî ya nemir tê tomarkirin. Gotina xwedayî ronahiyê diherikîne nav têgihiştina herî tarî, û ew ronahî dihêle ku yên herî pêşketî jî kêmasî û gunehbariya xwe hîs bikin. — Test. No. 31.