Mîsyonerên ji bo Xwedê
TAM1897 Q1 14.2Xutbeya ku êvara Çarşemê, 3’ê Adarê, 1897’an hatiye dayîn Di Bultena Konferansa Giştî, Çaryeka Yekem, 1897, Cild 2, Hejmar 1, r. 14-20 de hatiye çapkirin.
TAM1897 Q1 14.3Dersa me ya şeva borî bi damezrandina dewleta yekem a ku di dîrokê de tê zanîn bi dawî bû; bi rastî, bi destpêka dewletê. Nivîsarên Pîroz derbarê keyaniya Nemrûd de dibêje:—
TAM1897 Q1 14.4Destpêka padîşahiya wî Babel, û Erex, û Akad, û Kalne bû, li welatê Şinarê. Ji wî welatî Aşûr derket û Nînoweyê ava kir.
TAM1897 Q1 14.5Wergera me wiha ye: “Aşûr derket û Nînoweyê ava kir.” Lê belê mebesta rast, wekî ku di marjînalê de hatiye dayîn, ev e: “Ew [Aşûr] derket Asûrê û Nînoweyê, û bajarên din ên ku navê wan li wir hatine diyarkirin ava kir.” Bi vî awayî, destpêka padîşahiya wî li Şinarê bû, û berfirehbûna wê jî ber bi Asûrê ve bû.
TAM1897 Q1 14.6Nemrûd ne tenê nêçîrvanekî bihêz ê ajalan bû; lê di heman demê de zordarekî mirovan jî bû. Û hêza ku wî bi dest xistibû, ya ku bi damezrandin û berfirehkirina keyaniya xwe ketibû destê wî, wî bi kar dianî da ku mirovan neçar bike ku hêza wî û xwedayê ku wî jê re xizmet dikir, qebûl bikin. Ji ber vê yekê, ji dewleta yekem a ku heta niha di cîhanê de hebûye heta ya dawî ya ku dê hebe, her yekê ji wan hêza xwe ya li dijî Xwedê bi kar aniye.
TAM1897 Q1 14.7Ez ê vê yekê careke din bibêjim: Her dewlet, ji ya yekem a ku heta niha hebûye, ango ya Nemrûd, heta ya dawî ya ku dê hebe, ango ev ya me, hêza xwe li dijî Xwedê, li dijî rastiya wî, li dijî gelê wî bi kar aniye; ji bo ku mirovan ji Xwedê dûr bixe. Ji destpêkê heta dawiyê, ev tomarê her yek ji wan e. Dema ku dinya bi dawî bibe, ew ê bibe tomara keyanî û dewletên dinyayê.
TAM1897 Q1 14.8Li vir daxuyaniyek ji gotara rûpela yekem a Review, 14ê Nîsana 1896an heye: Xapînokê serwer “gel xapand da ku serî li ber bînan bitewînin, û bi vî awayî serweriya xwe li ser keyaniyên dinyayî bi dest xist. Wî wisa dihesiband ku bûyîna xwedayê vê dinyayê, tişta herî baş a duyemîn bû piştî bidestxistina textê Xwedê yê li ezmanan.” Di dîroka ku di dersa berê de hatiye behskirin de, hûn dikarin xebata vê pîlanê ya ku bi vî awayî di Ruhê Pêxemberiyê de hatiye eşkerekirin, bibînin. Pêşî, mirov ketin pûtperestiyê, paşê jî derbasî padîşahiyê bûn. Û yê yekem ku ev yek kir, dewletek damezrand, û bi hêza ku bi vî awayî bi dest xistibû, bi xwe zordestê mirovan bû. Ev e dîrok. Gava em pêşve diçin hûn ê bibînin ku ev di neteweyên din de jî çawa pêk hatiye.
TAM1897 Q1 14.9Piştî Nemrûd demeke kurt derbas bû ku li seranserê wî welatî Xwedê ji bilî Birahîm tenê ji bîr hat kirin. Tenê Birahîm li Xwedê geriya û ew dît; û bi Birahîm re Xwedê ji nû ve nifş di riya Xudan de da destpêkirin. Niha bala xwe bidinê ka wî çi ji Birahîm re got. Li ber çavê tiştên ku me lê xwendine, li ber çavê tiştên ku di dersa berê de li pêşiya me bûn, û tiştên ku min niha bala we kişand ser wan, bifikirin ka Xwedê çi ji Birahîm re got dema ku wî bi wî re neteweyeke nû dest pê kir; ango, neteweya Xwedê. Destpêk 12:1 ji me re dibêje ka Xudan di destpêkê de çi jê re got. “Û Xudan ji Abram re got: Ji welatê xwe”—çi?—“derkeve.” Pêşî çi?
TAM1897 Q1 14.10(Cemaet) Welatê te.
TAM1897 Q1 14.11“Û ji xizmên xwe, û ji mala bavê xwe derkeve, ber bi wî welatî ve ku ez ê nîşanî te bidim.” Xwedê sê tişt gotin ku Abram divê bihêle. Ya yekem, divê ew bihêle, çi?—Welatê xwe. Ya din?—Xizmên wî. Ya din?—Mala bavê wî. Malbata bavê wî perestvanên bêtêk bûn. Welatê wî mirov neçarî perestina bêtêkan dikir; ew li dijî Xwedê bû. Welatê wî, xizmên wî, û mala bavê wî, perestvanên bêtêk bûn, û diviyabû ew ji van hemûyan derkeve. Xudan welat nîşanî wî da; lê gelo wî ew wek xwedî lê hişt?—“Na, heta ku lingê xwe jî li ser nexe.” Dema Xwedê ew ji wî welatî gazî kir, gelo ew bir welatekî din?—Na; lê “wî soz da ku wê bide wî û nifşê wî yê piştî wî.” Vêca gava Xwedê ew ji welatê wî gazî kir û nebir welatê din, ew li ku ma?
TAM1897 Q1 14.12(Cemaet) Koçber û biyanî.
TAM1897 Q1 14.13Ma vê yekê nûnerê Xwedê di vê cîhanê de, bi temamî bê welat hişt?
TAM1897 Q1 14.14Lê gelo ew bi temamî bê welat bû?—Na, wî li “welatekî baştir, ango yê ezmanî” digeriya.
TAM1897 Q1 14.15Werin em serî li beşa yazdehem a nameya Îbranîyan bidin û li wê binêrin. Ayeta heştem, dest pê dike:—
TAM1897 Q1 14.16Bi baweriyê, dema ku Birahîm hat gazîkirin ku derkeve bo cihekî ku ew ê paşê wek mîrat bistîne, wî guhdarî kir; û ew derket, bêyî ku bizanibe ber bi ku ve diçe.
TAM1897 Q1 15.1Lê ew ji çi derket?—Ji welatê xwe, bêyî ku bizanibe ew ê biçe ku derê. “Bi baweriyê ew wek biyanî li welatê sozdarîyê, wek welatekî xerîb, bi konan li gel Îshaq û Aqûb, mîratgirên heman sozê bi wî re, dijiya.” Hûn dizanin wî ji wî re ti mîrat nehişt, na, heta cihekî ku lingê xwe lê deyne jî ne; lê dîsa jî wî soz da ku wê bide wî û nifşên wî yên piştî wî. Wî ew ji welatê wî derxist; û ji tu welatekî din ê li ser rûyê erdê ewqas jî nedayê ku lingê xwe lê deyne. Bi vî awayî ew bi temamî bê welat li ser rûyê erdê ma. Em ji vê yekê piştrast in; lê bînin bîra xwe ku Xwedê çi digot. Birahîm di wê demê de kî bû?—Ew “hevalê Xwedê” bû, “bavê hemû bawermendên Xwedê.” Gelo ew bavê we ye? Gelo welatê we di vê cîhanê de heye?
TAM1897 Q1 15.2Çimkî wî li bajarekî ku bingeha wî heye, li hêviyê bû, yê ku Xwedê hem avaker û hem jî çêkerê wî ye. Bi baweriyê her Sara bi xwe jî hêza zarokanînê wergirt, û dema ku temenê wê derbas bûbû, zarokek jê çêbû, ji ber ku wê yê ku soz dabû, wekî dilsoz dît. Ji ber vê yekê, ji yekî, û ji wî yê ku wekî mirî bû, ewqas kes jê derketin, çawa ku stêrkên esmanan di pirbûnê de, û wek xîza beravê ya ku hejmartina wê nayê kirin. Ev hemû di baweriyê de mirin, û soz wernegirtibûn.
TAM1897 Q1 15.3Xwedê dema ku ew ji welatê wî derxist, çi soz dabû wî? Gelo wî welatek soz dabû wî?—Belê. Lê wî di vê cîhanê de welatek bi dest nexist; “lê wan ji dûr ve dîtin, pê bawer bûn, wan hembêz kirin, û îtîraf kirin ku ew li ser rûyê erdê biyanî û rêwiyên demkî ne. Çimkî yên ku tiştên weha dibêjin, bi eşkereyî radigihînin ku ew li welatekî digerin.” Gelo mirov dikare welatekî bigere dema ku welatê wî hebe?—Na; çimkî mirov nikare du welatan hebe, çawa ku nikare xizmeta du axayan bike.
TAM1897 Q1 15.4Yek dibêje, “Baş e, Birahîm welatê xwe terikandibû.” Belê, lê heke wî bixwesta, derfeta wî hebû ku vegere. Heke wî ew hîn wek welatê xwe bihesibanda, bi qasî ku ew di dilê wî de bûya, û dema ku ew heşt sed an hezar mîl dûr ketibûya û li welêt birçîbûn hebûya û ne ewqas seyrangehek wekî ku wî texmîn dikir hebûya, wî dikaribû bigota, “Ez dixwazim careke din wan mirovan li wir bibînim, deştên delal ên kevn û darên nas. Ger min tenê bikarîba vê yekê bikira, wê demê min ê amade bûya ku vegerim û demekê di vî zeviyê de bimînim.” Ger wî bi vî awayî fikirîba, wî dikaribû derfeta vegerê bibîniya; çimkî hatiye nivîsandin: “Bi rastî, ger wan bala xwe dabe wî welatê ku jê derketibûn, dibe ku derfeta vegerê ji wan re çêbûya.”
TAM1897 Q1 15.5Bîrkirî; bîrkirî çi ye?—Eger hişê wan tijî welatê ku jê derketibûn bûya, dikaribû derfeta vegerê ji wan re çêbûya. Û ew ê xwedî wê derfetê jî bûna; çimkî wê demê wan ê ew derfet çêkiriba.
TAM1897 Q1 15.6Lê niha ew welatekî baştir, ango yê ezmanî, dixwazin; ji ber vê yekê [ji ber vê yekê, bi vê sedemê] Xwedê şerm nake ku wek Xwedayê wan bê binavkirin: çimkî wî ji bo wan bajarek amade kiriye.
TAM1897 Q1 15.7Ma tu ji welatê xwe derketî? Serî li Romayî 4:1-12 bide:—
TAM1897 Q1 15.8Gelo em ê çi bibêjin ku Birahîmê bavê me, li gorî goşt, çi dît? Çimkî eger Birahîm bi karên xwe bê rastdar kirin, ji bo wî tişt heye ku pê serbilind bibe; lê ne li ber Xwedê. Çimkî nivîsar çi dibêje? Birahîm bi Xwedê bawer kir, û ev ji wî re wek rastdarî hate hesibandin. Niha, ji bo yê ku dixebite, xelat ne ji keremê tê hesibandin, lê ji deynê ye. Lê ji bo yê ku naxebite, lê baweriyê bi yê ku bêdînan rastdar dihesibîne tîne, baweriya wî ji bo rastdariyê tê hesibandin. Çawa ku Dawid jî pîrozbûna wî mirovî şirove dike, ji bo kîjan ku Xwedê rastdariyê bêyî kiryaran dihesibîne, û dibêje, ‘Pîroz in ewên ku xerabiyên wan hatine efûkirin, û gunehên wan hatine nixumandin.’ Xwezî bi wî mirovî ku Xudan gunehê wî nehesibîne. Gelo ev pîrozî tenê li ser sunnetbûyan tê, an li ser ne-sunnetbûyan jî? Ji ber ku em dibêjin ku bawerî ji Birahîm re wek rastdariyê hat hesibandin. Wê demê çawa hate hesibandin? Gelo dema ku ew bi sunnetbûnê bû, an bi nesunnetbûnê bû? Ne bi sunnetbûnê, lê bi nesunnetbûnê. Û wî nîşana sunnetê wergirt, mohrê rastdariya wê baweriyê ku wî hêj di nesunnetbûna xwe de hebû; da ku bibe bavê hemû bawermendan, her çend nesunnetbûyî bin jî; da ku rastdarî ji wan re jî were hesibandin: û bibe bavê sunnetê ji bo wanên ku ne tenê ji sunnetê ne, lê herwiha li pey şopa wê baweriya bavê me Birahîm a ku wî berî sunnetê hebû, dimeşin.
TAM1897 Q1 15.9Niha ew baweriya bavê me Birahîm, ya ku wî berî ku were sunnetkirin hebû, ew baweriya wî bû dema ku Xwedê ew ji welatê wî, ji eşîra wî, ji mala bavê wî gazî kir, û ew li ser destê Xwedê ma, bê welat li ser rûyê erdê. Û ew bavo ye ji bo hemû bawermendan, her çiqas ew ne sunetkirî bin jî; û ji bo hemûyên din jî, bi şertê ku em hemû li pey wê baweriya wî bimeşin ku wî di dema ne-sunetbûna xwe de hebû. “Heke hûn yên Mesîh bin, hingê hûn nebeydên Birahîm in, û li gorî sozê mîratgir in.”
TAM1897 Q1 15.10“Nifşê te dê li welatekî ku ne yê wan e bibe biyanî.” Gelo hûn nifşê wî ne? Gelo hûn nifşê Birahîm in ji ber ku hûn bi Îsa Mesîh bawer dikin? Gelo hûn li welatê ku hûn lê ne biyanî ne?—Heke hûn nifşê wî bin, wisa ye. Çima?—Ji ber ku ew ne welatê we ye. Ew êdî ne welatê we ye.
TAM1897 Q1 15.11Niha ev ne teorî ye. Ev dibe olî pratîkî ya rojane. Birayê Dan Jones duh, hûn bi bîr tînin, li ser mîsyonerên ku diçin Meksîkayê diaxivî, û wî mîsyonerên wisa dixwest ku bi dilê xwe biçin wir. Ew kesên ku dilê xwe li Dewletên Yekbûyî, an li kîjan dewletê be jî, bihêlin dema ku ew diçin wir ji bo xebata mîsyoneriyê, ew naxwaze; ji ber ku wê demê ew nikarin xebata mîsyoneriyê bikin.
TAM1897 Q1 15.12Xudan dixwest ku Birahîm ji bo hemû mirovên ku ew ê paşê li ser rûyê erdê rastî wan bihata, bibe mîsyoner; û ew jî wisa bû. Lê Xwedê dizanibû, û her kesê din ê ku wek Xudan li vê yekê dinêre dizane, ku tu mirov nikare li vê cîhanê bibe mîsyoner, heke welatekî wî li vê cîhanê hebe. Tu û ez nikarin li welatekî din bibin mîsyoner heke Amerîka welatê me be. Em nikarin li Amerîkayê bibin mîsyoner, heta ku Amerîka welatê me be. Tu nikarî heta li mala xwe jî bibî mîsyoner, heke tu pêşî ji welatê xwe derneketibî. Ev wisa ye. Ev di cewherê tiştan de wisa ye.
TAM1897 Q1 16.1Pirs.—Tu vê yekê çawa fêm dikî?
TAM1897 Q1 16.2Em nikarin wê diyar bikin. Ez naxwazim wê diyar bikim. Xudan wê diyar kiriye, û divê tu û ez wê werbigirin û bawer bikin.
TAM1897 Q1 16.3Em li cîhanê ji bo çi şandeyên mîsyoner in? Werin em li vê binêrin. Em ji bo çi şandî ne ku bibin mîsyoner? Mîsyonerên çi? Karê me yê mîsyoneriyê çi ye? Armanca wê çi ye? Gelo em mîsyonerên Amerîkayê ne, an em mîsyonerên Xwedê ne? Gelo Amerîka welatê Xwedê ye, ku ji hemû welatên din ên li ser rûyê erdê serbixwe ye? Ew ne têra xwe baş e ku bibe welatê Xwedê; û ji bo gelê Xwedê jî, çi qas baş be, bes nîne.
TAM1897 Q1 16.4Divê tu û ez bibin mîsyonerên Xwedê, da ku mirovan ber bi Xwedê ve bang bikin; ji cihê ku lê ne ber bi Xwedê ve, ji guneh ber bi rastdariyê ve, ji tariyê ber bi ronahiyê ve, ji welatê ku lê ne, ber bi welatê baştir ê ku Xwedê amade kiriye.
TAM1897 Q1 16.5Niha eger Almanya welatê min be,—û eger dilê min li wir be, ew welatê min e,—ez çawa dikarim mirovan bixwînim welatekî ku ez ne yê wê me, ku ne yê min e? Eger Amerika welatê min be, ez çawa dikarim li ser navê welatekî din xebata mîsyoneriyê bikim?—Ev nayê kirin. Dema Xwedê xwest ku Birahîm bibe mîsyonerê Xwedê, mîsyonerek ji bo welatekî ku Xwedê hemû mirovan jê re gazî dike, wî ew danî cihê ku bikaribe bi rastî bibe mîsyoner ji bo hemû mirovan. Xwedê ew gazî kir ku bibe mîsyoner, û bi vê yekê wî ji bo hemû mirovên paşerojê mînak danî, ku wateya destpêkirina xebata mîsyoneriyê çi ye. Tişta yekem ew e ku tu ji welatê xwe derkevî. Ji ber vê yekê, eger tu yê li Nebraska bî mîsyoner, ji welatê xwe derkeve. Eger tu yê li Meksîkayê bî mîsyoner, pêşî ji welatê xwe derkeve. Çimkî eger tu yê bi giştî li ser rûyê erdê bibî mîsyoner, Xudan ji te re dibêje, “Ji welatê xwe derkeve;” û paşê ew vê yekê dûvre dibêje, “ji welatê xwe, û ji mala bavê xwe.” Ev hemû tişt pêşiya xebata mîsyoneriyê digirin, heta ku tu ji wan dûr bikevî û xwe jê xilas bikî. Lê gava ku tu ji welatê xwe û ji xizmên xwe û ji mala bavê xwe derketî, wê demê tu li ku derê be li ser rûyê erdê, tu mîsyoner î. Ne hewce ye ku tu bibî ew; tu jixwe ew î. “Kî ji we hebe ku dev ji hemû tiştên xwe bernede, nikare bibe şagirtê min.” Û “yê ku ji min zêdetir ji bavê an dayika xwe hez bike, ji min re ne hêja ye.” “Ji welatê xwe, ji xizmên xwe û ji mala bavê xwe derkeve, here bo welatekî ku ez ê nîşanî te bidim.”
TAM1897 Q1 16.6Niha min berî kêliyekê got, û ez dîsa dibêjim, ku ev Xirîstiyantiya pratîkî ya her roj e, wekî ku her tim ji aliyê bawermendên Xwedê ve wisa bûye.
TAM1897 Q1 16.7(Deng) Mirovek çawa dikare li Nebraska bimîne, û dîsa jî ji welatê xwe derkeve?
TAM1897 Q1 16.8Bi ji nû ve çêbûnê. Heger ew li Nebraska ji dayik bûbe, pêwîst e ku ew ji nû ve çêbibe. Heger ew li Amerîkayê ji dayik bûbe, bila ew ji nû ve çêbibe, û ew ê ji welatê xwe derkeve. Heger ew li Almanyayê ji dayik bûbe, bila ew ji nû ve çêbibe, û ew ê ji welatê xwe derkeve.
TAM1897 Q1 16.9Niha, birano, gelek tişt di vê yekê de hene. Li vê dinyayê tiştek tune ku wekî ev çûna dubare ya bo qada xebatê ya biyanî, û amadekariya ji bo vegera hema hema yekser, ewqas karê me yê mîsyoneriyê asteng kiribe. Her mirovek di nav mîsyonerên Adventîstên Rojê-Heftemîn de ku li welatekî biyanî bûye, dizane ku ev rastiyek e. Û ne hewce ye ew ji Dewletên Yekbûyî derkeve da ku vê yekê fêm bike. Bi rastî hatiye pêşniyarkirin ku bibe tiştekî bi şîret ku keştiyeke duyemîn were peydakirin da ku ew mîsyonerên ku keştiya “Pitcairn” hildide, bîne malê; çawa ku “Pitcairn” wan hildide, bila keştiyeke din piştî demek kurt li pey wê were, gava ku hesreta malê li wan dibe, û wan bîne malê! Niha divê ev tişt bisekine, an na em ê tu carî li ser vê erdê nebine mîsyoner; Xudan tiştekî weha naxwaze.
TAM1897 Q1 16.10Heger dilê te li vî welatî be; an heger dilê te li vir bi xizmên te re be; heger dilê te li vir li mala bavê te be,—wê demê ji bo xatirê canê xwe, û ji bo xatirê doza Xwedê, ji vir neçe heta ku tu dilê xwe ji van hemûyan dûr nexî. Çimkî dilê te li ku derê be, xezîneya te jî dê li wir be, û tuyê bixwazî ku bi lez û bez vegerî.
TAM1897 Q1 16.11Heke tu biçî welatekî din, heta ku dilê te li wir nebe, tu nikarî li wir ti qenciyê bikî; tu yê ji bo xwe û ji bo her kesê li derdora te bî bela serê xwe. Ne hewce ye ku tu bifikirî ku tu yê wisa nebî; ji ber ku tu yê wisa bî.
TAM1897 Q1 16.12Tiştê ku divê em bikin ew e ku em bizanibin mala me li ku ye,—mala me ya rastîn,—û ku ew li tu derê vê dinyayê nîne; ku ew li bihuştê ye, û ku em ê di demek nêzîk de biçin wir. Û wê demê, li kîjan derê vê dinyayê tu bêyî gazîkirin, ji bîr neke ku tu diçî malê. Wê demê, heke ew bo Giravên Deryaya Başûr be, heke ew bo Meksîkayê be, tu dê li mala xwe bî; û tu vê dizanî, û tu li wir î ji bo ku li mala xwe bimînî û ji bo Xwedê bixebitî heta ku ew te bixe qadeke din; û gava tu bigihîjî wir, tu dê dîsa li mala xwe bî. Bi vî awayî tu dê tu carî li cihekî biyanî nebî, û mirov dê ji te re ne biyanî bin.
TAM1897 Q1 16.13Niha ev fikra xwedîbûna li welatekî li vê cîhanê, tam bi vî awayî dixebite. Di warê welatan de, ew welatê ku yê te ye, di hişê te de tişta sereke ye; û eger tu biçî welatekî din, tu dê her tim berawirdiyan di navbera wî welatî û welatê xwe de bikî. Dersên ku tu didî, xutbeyên ku tu dixwînî, heta ew bandora ku bi te re ye jî, dê ewqas bi wê yekê ve girêdayî bin, bêyî ku tu bi xwe hay jê bibî, ku mirov dê her dem wê bibînin. Bi vî awayî, di navbera te û wan de astengiyek heye ku tu tu carî nikarî wê derbas bikî, heta ku tu ji welatê xwe dernekevî.
TAM1897 Q1 17.1Heya ku ew tişt di hundirê te de be, di navbera te û wan de astengiyek heye. Xebata te nikare bi bandor be heya ku ew astengî di navbera te û mirovan de were şikandin, û ew bibînin ku tu ji welatê xwe, ji xizmên xwe, û ji mala bavê xwe veqetiyayî. Lê gava ku tu ji welatê xwe derketî, gava ku tu ji nû ve hatî dinê, welatê te yê zikmakî ew welatê ezmanî ye; mala te li wir e; û ew tenê axa ye ku dilê te jê re lê dide. Wê demê li ser rûyê vê erdê di navbera te û tu kesî de ti astengî namîne, û tu dikarî Mizgîniyê bibî ji her mirovekî li ser vê cîhanê re. Tu yê di her kesê ku li ser erdê rastî wî tê de, hevalekî bibînî; ew ê ji te re ne biyanî bin.
TAM1897 Q1 17.2Bi rastî, tu dikarî di nav mirovên welatên din de bigerî, û tu yê bibînî ku ew jî bi qasî mirovên vî welatî baş in. Salek berê di havîna borî de, ez li çend welatên din ên weha bûm. Ez li Danîmarka, Norwêc, Swêd, Almanya, Swîsre, Bohemya, Awistirya, Macarîstan, Bulgarîstan, Tirkiye, Yewnanîstan, Îtalya, Holland, Îngilistan, Îrlanda, Skotlanda bûm — bi giştî, şazdeh welatên cuda. Her yek ji van welatan, her yek li cihê xwe, ji bo min bi qasî vî welatî baş bû ku kengî bûye.
TAM1897 Q1 17.3Di gelek tiştan de ew tam wek hev in. Ava wir tam wek ava vî welatî ye. Giya li wir tam wek vî welatî şîn dibe,—serê wê ber bi jor ve mezin dibe. Dar li wir tam wekî yên vî welatî mezin dibin, û tam wekî darên vî welatî ne. Heta mirov jî di şikl û xuyabûna giştî de tam wekî yên vî welatî ne. Baş e, gava ku gir, zinar, av, dar, giya û mirovên li wir tam wekî yên vî welatî ne, ma ew ne bi qasî van baş in? Ez ti cudahiyekê nabînim.
TAM1897 Q1 17.4Keşîş Ballenger.—Gelo tu dê li wan hemû welatan jî bi heman azadiyê li ser van tiştan biaxivî, wekî li vir?
TAM1897 Q1 17.5Bêguman. Min tam van tiştan li wan welatan belav dikir. Mirov dikare Mizgîniyê li her derê belav bike. Birano, min di her gavekê de mirovên baş dîtin, û ji bilî mirovên baş tiştek din min nedît. Min cûreyekî din nedît. Bi rastî, min wisa nedît. Mirovên ku bi tevahî biyanî bûn—yên ku min berê qet nedîtibûn, yên ku min zimanê wan fêm nedikir, û yên ku wan jî zimanê min fêm nedikir—dê her tiştê ku ji destê wan dihat bikirana da ku alîkariya min bikin û rê nîşanî min bidin, û bi her awayî ku dikaribûn alîkariya min bikirana. Li cihên ku ez lê bûm, pereyê ku di berîka min de bû, pereyê wan bi xwe bû. Min nedikarî bixwînim. Dema ku ez diçûm kirêya tramvayê bidim, bilêteke trênê bikirim, an tiştekî wisa,—tişta ku min dikarî bikira ew bû ku min ewqas pere dida ku ez pê bawer bim, û min dihîşt ku ew pereyê ku diviyabû ez bidim jê bibin, û wan ew hildikir, û ji wê zêdetir hilnedikirin, û pereyên mayî yên rast didan min.
TAM1897 Q1 17.6Ez ji we re dibêjim, birano, mirov li her derê wek hev in. Cudahiya tekane ev e ku li hin deran ew hinekî ji yên din baştir in. Ev hemû cudahiya ku ez dibînim e. Û Mizgînî—Mizgînî, em dizanin, li seranserê cîhanê wek hev e. Li ser vê yekê tu pirs nîne. Û ji ber ku Mizgînî li her derê wek hev e, ew ji bo hemû mirovahiyê hatiye amadekirin. Û ji ber ku hemû mirovahî bi qasî Mizgîniyê wek hev û wek in, gava ku hûn Mizgîniyê bi awayê Xudan wergirin û bi awayê Xudan biçin ba mirovan, hûn ê bibînin ku ew her dem û li her derê tam bi vî awayî dixebite.
TAM1897 Q1 17.7Dema ku ez li Danîmarkayê bûm, ew ji bo min bi rastî welatê herî baş ê ser rûyê erdê bû; û min bi mirovên li derdora xwe re kêf jê girt! Dema ku ez li Norwêcê bûm, ji bo min ew welatê herî baş ê cîhanê bû. Dema ku ez li Tirkiyeyê bûm, ji bo min ew welatê herî baş ê ser rûyê erdê bû; û eger min bixwesta qadeke mîsyoneriyê bibînim, min ê rasterast biçûma Tirkiyeyê. Tirk wek mirovên din in, dema ku li kolanê rastî we tên jîr û birêz in, û dema ku li seranserê welêt li ser rê rastî we tên jî wisa ne.
TAM1897 Q1 17.8Pêdivî bû ku ez û Birayê Holser li bendê bimînin dema ku keştiyê li Smyrnayê, Asyayê, lenger avêtibû, û em çûn serdana kavilên Efesê. Ew ji min wêdetir çû, lê em bi hev re bi tenê nêzîkî şeş mîlan li derveyî bajêr çûn. Em tam wekî ku hûn li vir derdikevin zeviyan, wisa çûn. Em li ser rêya sereke rastî mirovan hatin, tam wekî ku hûn li vir rastî wan tên. Min tu cure xeterî hîs nekir, û ez bawer nakim ku wî jî hîs kiribe. Me tiştek nedît ku em jê bitirsin. Em li wir bi heman awayî geriyan wekî ku em li vir digerin. Em li Nîkomediyê bûn dema Ermeniyan digot ku hema hema ne ewle ye mirov ji malê derkeve, û bi taybetî jî ku kesek li ser giran bigere; lê em ji bajêr derketin û dema li benda trênê bûn, em çûn ser giran. Em li ser rê li Tirkên bi erebe û dewarên xwe re rast hatin; me ew li kêleka rê dîtin ku bêhna xwe didan. Me netirsiya. Ji bo me ti xeterî tunebû. Li her derê ewlehî hebû.
TAM1897 Q1 17.9Ez ji we re dibêjim, ku li her yek ji wan welatan mirov baş in, mirovên jîr in, mirovên dilovan in, mirovên alîkar in. Ew ê karê xwe berdin da ku xêrekê li we bikin, rê nîşanî we bidin, we di nav kolanekê re derbas bikin, bi qasî blokek an du blokan bi we re biçin da ku rê nîşanî we bidin, her çend wan berê qet hûn nedîtibin, û qet hêvî nekin ku careke din we bibînin. Dilê min bi hestên qenciyê ji bo wan mirovên baş ên li her derê şewitî, û min dixwest ku ew jî bi me re biçin wî welatê baştir, cihê ku em dikarin her dem bi hev re bin û her dem li hember hev qenc bin. Wekî ku min berî kêliyekê got, û wekî ku D. T. Jones duh ji we re got, ev di binêka xebata mîsyoneriyê de ye. Ew ev e. Kesên ku bi dilxwazî û bi kêfxweşî ji bo mîsyoneke biyanî hatine şandin jî hebûn. Ew tiştê ku wan dest pê kiribû, ew îdiayên wan bûn; bi mesrefeke mezin ew gihîştin wir. Tenê piştî demeke kurt, nameyek tê wergirtin, ku tê de daxwaza vegerê tê kirin. “O, tenê bihêlin ez vegerim malê! Ez ji we naxwazim ku hûn mesrefa vegera min bidin; tenê bihêlin ez vegerim.”
TAM1897 Q1 18.1(Deng) Gelo Lijneya Mîsyonên Biyanî derfetê dide kesên wiha ku vegerin?
TAM1897 Q1 18.2Bêguman. Ma dikaribûn çi din bikin? Ev ne çîrokeke pûç e. Ev rastiyek e, birano. Lê ev ne xebata mîsyoneriyê ye. Helbet, Lijneya Mîsyonên Biyanî nedixwest ku kesên wiha li wir bimînin. Tişta herî baş a ku dikaribûn bikin ew bû ku bihêlin ew vegerin malê; ji ber ku yekane cihê ku dikaribûn tiştekî bikin li malê bû. Dilê wan li mala wan a li Amerîkayê bû.
TAM1897 Q1 18.3Bi rastî, hinek ewqas ditirsiyan ku heke li wir bimînin dê bimirin, ku ew hatin malê û mirin. Ev rastiyek e. Ez vê gotinê bi kar naynim, an jî wisa nabêjim da ku bi hestên we bilîzim, an tiştekî bi vî rengî. Hin kes ewqas bêriya mala xwe kirine ku ditirsiyan nikaribin li wir bijîn; û li ser daxwaza xwe hatin malê, û piştî demeke kurt mirin. Heger ew li derveyî welat bimana, wan nedikarî ji vê yekê kêmtir bikirana.
TAM1897 Q1 18.4Ez dizanim, û tu jî dizanî, ku gelek kes bi fikra çûna geştekê, ne ku ji bo xebateke dijwar a mîsyoneriyê, çûne mîsyonên biyanî. Û dema ku di dawiya rêwîtiyê de fêm kirin ku ew ne geştek, lê belê zehmetî bû; ku tê wateya fedakariya xwe, nexweşî, û tayeke şewatî, ku di demeke kurt de hemû kêfa wê geştê ji holê radikir. Dema ku dest pê kirin, tişta ku di hişê wan de bû ev nebû.
TAM1897 Q1 18.5Ez dizanim, û tu jî dizanî, ku di destpêkê de, di vê fikra xebata mîsyoneriyê de heyranîyek heye. Lê em dixwazin bigihîjin rastiyên zexm, çavên xwe ji wê heyraniyê dûr bixin, û bînin bîra xwe ku li pişt wê tiştekî dijwar heye. Di siwarbûna trênê an keştiyê de, bi girseyeke mezin a mirovan û bi pîrozbahiyeke mezin, dema ku em dest bi mîsyonê dikin û bi vî awayî tên rûmetdarkirin, hinekî hewayeke efsanewî heye; helbet ev tiştekî baş e, lê divê ew kesên diçin piştrast bin ku hiş û dilê wan li ser tiştekî ji vê zexmtir e. Divê ew di bîra xwe de bigirin ku, her çend bira amade ne ku heta trêne an keştiyê hevaltiya wan bikin û di cudahiyê de, heke pêwîst be, girî bikin jî, divê her yek ji wan mîsyoneran ji wê hemûyê wêdetir ji bîr neke ku ew derdikeve pêşiya zehmetî, serêşî, xeterî û nexweşiyan.
TAM1897 Q1 18.6Û bila bîne bîra xwe ku dibe ku ew ne tenê bi van hemûyan re rû bi rû bimîne, lê di nav wan re jî derbas bibe, û netirse ku ew ê bimire. Bila her kes bi tevahî piştrast be ku ew berî ku dest pê bike mirî ye, û ew ê netirse ku gava bigihîje wir bimire. Lê heke hûn berî ku dest pê bikin nemiribin, wê demê heta ku hûn mirî nebin dest pê nekin; ji ber ku wekî din hûn ê ne ji bo xwe û ne jî ji bo dozê ti qenciyê nekin. Tu dê tenê bibî barek li ser wan kesên ku li wir in—heke berî ku tu biçî kesên dilsoz li wir hebin.
TAM1897 Q1 18.7Niha ev rastî ye, û hûn vê dizanin. Nexwe, çima divê em bihêlin ku ev tişt ji bîr were kirin? Di van hemû salan de di xebata me de pêdivî bi tiştekî weha hebû. Ger berî ku hûn dest pê bikin li ser tiştekî weha hatiba israr kirin, dê pereyên gelek zêde bihata teserûf kirin. Dê pêşî li şaşiyên mezin û belengaziyeke pir mezin hatiba girtin, ger berî ku karker derkevin, li ser vî tiştî hatiba israr kirin.
TAM1897 Q1 18.8Wekî ku min berî kêliyekê got, heke tu bi rastî berî ku biçî mirî bî, û dema ku tu li wir î, tu yê ji ber ihtîmala mirinê zêde aciz nebî. Ev nayê wê wateyê ku tu yê bimirî ji ber ku tu nexweş diketî, pir nexweş diketî,—bi tayekê dişewitî. Ev nayê wê wateyê ku tu yê bimirî, û ku divê tu bifikirî ku divê tu rabî û hema ku tu ji wê rewşê derketî, an jî têra xwe baş bûyî ku dest pê bikî, vegerî malê.
TAM1897 Q1 18.9Ez mîsyoneran nas dikim, dibe ku tu jî nas bikî, bi taybetî yekî û jina wî, ku ew di hişê min de ne, yên ku çûn mîsyoneke biyanî. Ew herdu jî ciwan bûn. Bi ya min, temenê yek ji wan jî ji bîst û du salî zêdetir nebû; mêr dibe ku di herî zêde de bîst û sê salî bû. Ew çûn qada xwe û dest bi kar kirin. Piştî demekê, nexweşî ket wan. Pêşî jina bi tayê herêmî ket, û gelek nexweş ket—wekî ku ez texmîn dikim, bi qasî ku mirov dikare nexweş bikeve û bijî; lê bi tayê re, hestê wan ê bêriya malê negirt. Wan bi wêrekî li ser karê xwe israr kir; mêr di dema nexweşiya jina xwe de li wê xwedî derket, û tam dema ku jina wî bi zehmetî dikaribû rûne û li dora xwe bigere, ew bi xwe jî bi heman tayê bi awayekî giran ket; û wê, di wê rewşa lawaz de, li wî xwedî derket. Lê wan bi wêrekî wek Mesîhiyên qehreman li ber xwe dan, spas ji Xwedê re. Ew hîn jî li wî warî ne; ew li wî warî ku lê ne serkeftî ne, û ji roja ku ew li wir daketin serkeftî bûne. Divê ev bibe îdeala me.
TAM1897 Q1 18.10Niha ez nabêjim ku diviyabû yên çûne qet venegerniyana. Ez nabêjim ku diviyabû yek ji wan yekser piştî ku gihîştin qadê venegerniyana. Lê belê, birano, mebesta min ew e ku bibêjim, diviyabû wan berî ku biçin bizanibûya, ka ew ê yekser vegerin an na.
TAM1897 Q1 18.11Ku Lijneya Mîsyonê difikire ku hûn dikarin bibin mîsyonerekî baş, ji bo ku hûn li ser wê bingehê hereket bikin û biçin mîsyoneke biyanî, ne delîlek bes e. Divê hûn bi xwe bizanibin ku Xwedê we gazî dike ku hûn biçin wir; û ku hûn diçin wir ji ber ku Xwedê dixwaze hûn li wî cihî bin. Wê demê gava hûn biçin, hûn ê biçin ji ber ku Xwedê we gazî dike, û hûn ê bizanibin ku dema hûn diçin ew bi we re ye. Gava tu bigihîjî wir, tu yê bizanibî ku ew bi te re ye; û tu yê ji tu zehmetiyan netirsî, ne ji tu zehmetiyan bêhêvî bibî, ne ji tu nexweşiyan paşde vegerî, û ne jî ji ber ihtîmala mirinê.
TAM1897 Q1 19.1Eger bigihîje wê yekê ku tu bi awayekî fizîkî bimirî, tu nizanî ku tu çawa dozê têk dibî eger tu birevî da ku jê xilas bibî. Divê tu û ez, her Xiristiyanek, û bi taybetî her Xiristiyanek Adventîstê Roja-Heftemîn, ji ber ku ev serpêhatiyeke Xiristiyanî ye, vê prensîba zindî bigirin, ku karê Xiristiyan bi mirina fîzîkî bi dawî nabe. Heke ew di dema jiyana xwe de ji karê xwe dilsoz be, û li ser posta xwe bimire, karê wî piştî mirina wî jî didome.
TAM1897 Q1 19.2Niha ev rastiyek e. Heke tu bi banga Xwedê biçî, heke tu bi Xwedê re biçî, û heke tu berî ku derkevî bimirî, heke tu ji wan mîsyonerên ku Xwedê bang li wan dike bî — ew cureyê ku Birahîm bû — divê tu bi xwe ji bo xwe, li ber Xwedê, di bin Xwedê de, û bi Xwedê re bizanibî, ku ev daxwaza wî ya ji bo te ye.
TAM1897 Q1 19.3Ku îro baweriya te heye ku divê tu wek mîsyoner biçî, ne delîl e ku divê tu ji vê Konferansê derkevî da ku biçî wî warî. Heke baweriya we ya hundirîn rast û baş be, ew ê bimîne. Heke ew ne cureyê rast ê baweriyê be, divê nemîne. Divê di zûtirîn dem de xera bibe. Û heke hûn neçar bimînin ku wê ji bo demekê biparêzin û ew xera bibe, baştir e li vir xera bibe ne ku piştî ku hûn gihîştin qada kar.
TAM1897 Q1 19.4Heger baweriya te ji Xudan be, ew baş e û dê bimîne. Baweriya Dawid ji bo bîst salan hebû ku ew ê bibe keyê Îsraîlê. Lê ew qet ji bo dema ku ew ê bibe keyê Îsraîlê bêsebir nebû. Wî lez nexist ser karê. Dema ku her tişt di destê wî de bû, wî tiliya xwe jî ji bo ku xwe li ser text rake, nedihejand. Baweriyeke wî ya wisa baş hebû ku ji bo bîst salan pê re ma; û gava ku Xudan ew ceriband û karîbû pê bawer be, bi xwe ew anî ser text.
TAM1897 Q1 19.5Ji ber vê yekê, dibe ku di derbarê qadeke taybet de baweriyeke we hebe. Dibe ku ew ji Xwedê be. Niha, hewl nedin ku fikra xwe bi cih bînin, çi Lijneya Mîsyonê jê bawer bike an neke, an jî çi Konferans jê bawer bike an neke. Tenê li benda Xwedê bisekine, û bihêle ku ew ji mirovên din re bêje ku ev wisa ye. Dema ku em bi vî awayî li benda Xwedê bisekinin, û paşê biçin, Xudan bi me re diçe, û em vê yekê dizanin; û ew bi me re ye heta ku em li wir in, û em vê yekê dizanin. Ew posita me ye, û em ê li wê postê bisekinin heta ku Xwedê gazî me bike. Û eger wî em li wir heta ku dikare, bi awayekî bibandor, dema em zindî ne, bi kar anîbin; û eger ew bikaribe piştî mirina te bandora te baştir bi kar bîne; wê demê tiştê ku divê tu bikî ew e ku tu wekî Xiristiyanekî dilxweş razayî da ku bimrî; û bizanibî ku Xwedê dê piştî mirina te karê te bidomîne. Baweriya ku Xwedê bi saya te, dema tu zindî bûyî û bi wan re diaxivî, di dilê wan de çêkir, piştî mirina te dê bi mînaka te ya baş kûrtir, xurtir û zindîtir bibe; û bi saya wê ew ê werin ba Îsa Mesîh.
TAM1897 Q1 19.6Gelo tu amade yî ku Xwedê Mizgîniyê hem bi jiyana te, hem jî bi mirina te belav bike? Gelo tu amade yî ku ew Mizgîniyê bi te, mirî, fîzîkî mirî û di gorê de belav bike, bi qasî ku tu amade yî ku ew Mizgîniyê bi te zindî û li ser rûyê erdê dimeşî belav bike? Eger tu ne amade yî, tu ji bo şandeyekê ne amade yî.
TAM1897 Q1 19.7Niha ez ê wê ji Nivîsarên Pîroz bixwînim. Vêga serî li beşa yekem a nameya Filîpî re bidin. Mînaka wî mîsyonerî li wir e ku Xwedê ew wek mînakek ji bo we, wek mînakek ji bo hemûyên ku dê paşê bi Îsa Mesîh bawer bikin, ji bo jiyana herheyî gazî kir. We zehmetiyên Pawlos bi bîr tînin. We ceribandin, ceran, zordestî, qemçikxwarin û xeteriyên wî yên li her derê bi bîr tînin; û hûn dizanin ku ew li tu cihekî ku lê bû, tu carî şideta xwe winda nekir.
TAM1897 Q1 19.8Lê belê, birano, ez dixwazim hûn fêm bikin ku tiştên ku bi serê min hatin, ji bo pêşvebirina Mizgîniyê bêtir bi ser ketin; wisa ku zincîrên min ên di Mesîh de li seranserê qesrê û li hemû cihên din diyar bûn. Ayet 12, 13.
TAM1897 Q1 19.9Dema ev hat nivîsandin, wî nizanibû ka biryara împerator dê kengê were cîbicîkirin û ew ê were îdamkirin. Wî li benda wê yekê bû. Niha li ser van hemû tiştên ku ew tê re derbas bûye bifikirin. Qemçikxwarin, dadgehkirin, zilm û zordarî, xeterî, talan, carekê bi keviran hat avêtin û ji bajêr hat kişandin û wekî mirî hat hiştin. Niha ew dibêje, ez dixwazim hûn fêm bikin ku ev tişt ji bo pêşxistina Mizgîniyê li ser min hatine. Xwedê di nav her yek ji van ceribandin, êş û xeteriyan de çi dikir?—Wî ew zilam bi kar dianî, da ku bi riya wî Mizgîniyê ragihîne, wisa ku gava wan mirovan ew kevirbaran kir û ji bajêr kişand û wekî mirî hişt, Ruhê Pîroz ê Xwedê mohra rastiya wî li ser dilê wan dixist, ku ew zilam ji Xwedê bû, ku peyama wî ya ji wan re anîbû ji Xwedê bû; û eger wan li dijî wê serî hilda, helaka wan hatibû mohirkirin; û eger wan xwe teslîmî wê kir, ew dihatin rizgarkirin.
TAM1897 Q1 19.10Tiştê ku Xwedê dixwaze bi me bike ev e. Hemû armanca hebûna me ya li cîhanê ew e ku Xwedê Mizgîniyê bi rêya me ragihîne. Ne ew qas em in ku vê dikin, lê belê Xwedê ye ku vê bi rêya me dike, çi bi gotinê be, çi jî bi bandorê be; û Xwedê dikare bi bandorê bi qasî gotinê baş bike. Xwedê dê Mizgîniyê hem bixe nav gotinên me, hem jî bixe nav bandora me. Em her tim bi bandora xwe bi qasî gotinên xwe Mizgîniyê radigihînin.
TAM1897 Q1 19.11Û gelek birayên di Xudan de, bi zindaniya min wêrek bûne, û gelek zêdetir bi wêrekî û bê tirs peyama Xwedê radigihînin. Hinek bi rastî Mesîhê ji çavnebarî û nakokiyê belav dikin, û hinek jî ji dilpakiyê; yên yekê ji bo şer Mesîh belav dikin, ne bi dilpakî, bi texmîna ku êşê li zindaniya min zêde bikin; lê yên din ji hezkirinê, ji ber ku dizanin ez ji bo parastina Mizgîniyê hatime danîn. Vêca çi? Lê dîsa jî, bi her awayî, çi bi nîşandanî be, çi bi rastî be, Mesîh tê belavkirin; û ez di vê yekê de şa dibim, erê, û ez ê şa bibim. Çimkî ez dizanim ku ev yek, bi riya duayên we û bi alîkariya Ruhê Îsa Mesîh, li gorî hêvî û bendewariya min a xurt, dê bibe sedema xilasiya min; da ku ez di tiştekî de şermezar nebim, lê belê bi wêrekiyeke mezin, wekî her carê, niha jî Mesîh di laşê min de bê rûmetdarkirin, çi bi jiyanê be, çi bi mirinê be.
TAM1897 Q1 20.1Ma ne hatiye nivîsandin, ku Xwedê dê mirovekî mirî bi kar bîne da ku Mizgînî û rûmeta Îsa Mesîh mezin bike? Ma tu amade yî ku ew vê yekê bi te bike, dema ku ew dikare bi mirina te baştir vê yekê bike, ji wê yekê ku tu zindî bî? Bi rastî mirî, lê ji bo wî zindî. Ma tu nabînî ku di wî wateyê baş de, Xiristiyan tu carî namire. “Ji ber ku hemû ji bo wî zindî ne.” “Ji ber vê yekê, çi em bijîn, çi em bimirin, em yên Xudan in.” Ma hûn wisa ne? Heger hûn di dema jiyana xwe de yên Xudan bin, hûn piştî mirinê jî yên Xudan in. Û bi qasî ku Xwedê dema hûn zindî ne we ji bo mizgîniyê belavkirinê bi kar tîne, ew ê piştî mirina we jî we bi kar bîne, ji bo mizgîniyê belavkirinê. Û karê te yê xizmetê piştî mirina te naqede. Çawa ku dema tu zindî yî karê Mesîh e, ew ê piştî mirina te jî bidome. Bandora te dê xuya bibe, û Xwedê dê piştî mirina te bi riya te tiştan bike, ku dema tu zindî yî nikare ewqas baş bike.
TAM1897 Q1 20.2Ferz bikin ku Pawlos bimire. Wî li benda vê yekê bû. Li ayeta hivdehemîn a beşa piştî vê binêre. Lê belê, ji ber vê yekê, wî tevahiya demê çi dikir? “Ez di vê yekê de şa dibim, erê, û ez ê şa bibim.”
TAM1897 Q1 20.3“Û eger ez li ser qurban û xizmeta baweriya we bê pêşkêşkirin, ez şa dibim, û bi we hemûyan re şa dibim.” Gava wî got, “Eger ez li ser qurban û xizmeta baweriya we bê pêşkêşkirin”, wî behsa çi dikir? Wî rojane li bendê bû ku ew wek qurbana baweriya Îsa Mesîh bê pêşkêşkirin. Wî di vî warî de çi dikir?—“Ez şa dibim, û bi we hemûyan re şa dibim.” Diviyabû wan çi bikira?—“Ji heman sedemê hûn jî şa bibin, û bi min re şad bibin.”
TAM1897 Q1 20.4Gelo wî hêvî dikir ku Filîpî jî bi wî re şa bibin dema serê wî dihat jêkirin?—Belê; ew wisa dibêje. Birano, gava em vê rastiyê fêm bikin ku xebata Mesîhî bi mirinê naqede, em ê êdî ewqas zêde vê yekê nekin ku ji ber mirina kesekî, biryarên dilsoziyê derxin û ji mirovan re bişînin. Spas ji Xudan re be, ku her çend ew mirî be jî, xebata wî berdewam e. Ji ber vê yekê şa bibin—ne şa bin ku ew miriye, lê şa bin ku karê wî didome; ku Xwedê wî bi vî awayî baştir bi kar tîne, li gorî ku ew sax be.
TAM1897 Q1 20.5Ji ber vê yekê bila Xwedê bikeve nav û hemû cihê bigire, da ku em Xwedê bi hemû dil, hemû can, hemû hiş û hemû hêza xwe jê hez bikin. Mîsyonerî ev e.
TAM1897 Q1 20.6Û tişta herî yekem, ji bo ku mirov bibe wî cureyê mîsyonerî, ev e, “ji welatê xwe derkeve.”