D’Apostasie vun Israel. – Nr. 1 · D’Botschaft vum drëtten Engel

TAM1897 Q1 33.6Predigt gehalen Sonndesowend, den 7. Mäerz 1897 Gedréckt am Bulletin vun der General Conference, éischte Véierel 1897, Bd. 2, Nr. 1, S. 33–40.

TAM1897 Q1 33.7An der Lektioun deen aneren Owend hunn ech gesot, datt ech bis viru kuerzem nach ni eng Kopie vun de zéng Geboter gesinn hat, déi vun de Sënndags-Adventisten, ausserhalb vun der Bibel, esou publizéiert goufen, wéi Gott se gesot huet. Ech si frou, datt d’Zäit komm ass, wou d’Sënndags-Adventisten eng Kopie vum Gesetz vu Gott hunn, wéi Gott et ginn huet. Ech si frou, datt de Brudder Howe Kopien vum Gesetz vu Gott erausginn huet, wéi Gott et ginn huet. An elo loosst eis net méi der selwechter Uklot ausgesat sinn wéi anerer, datt mir e Deel vum Gesetz vu Gott weglossen, wann mir virun d’Leit trieden.

TAM1897 Q1 33.8Dir kënnt kloer genuch gesinn, datt de Mann, deen als éischt déi Kopie vum Gesetz vu Gott verdeelt huet, déi bal jiddereen aneren benotzt, en Ägypter war. Et steet: “Ech sinn de Här, däi Gott, deen dech aus dem Land vun Ägypten erausbruecht huet, aus dem Haus vun der Knechtschaft.” Awer hien huet bei sech geduecht: Dat gëllt net fir mech, an och net fir iergendeen, deen haut liewt; well mir sinn ni aus Ägypten erausbruecht ginn. Dat war nëmmen fir d’Juden. Hien huet et also erausgelooss an de Rescht vum Gesetz gedréckt, an esou der Welt eng verstümmelt Kopie vum Gesetz virgeluecht, dat de Här selwer ginn hat. Hien huet et esou ausgesinn gelooss, wéi wann dat eenzegt Dokument, dat de Här jeemools vum Himmel geschwat huet, ouni ze soen, wien säi Verfasser war, ouni hien iergendwéi virzestellen, einfach op eng graff an onbestëmmte Manéier ugefaangen hätt: “Du solls keng aner Gëtter hunn virun mir.” D’Fro kéint direkt opkommen: Wien sidd Dir iwwerhaapt? Wien schwätzt do? Naja, wann een d’Gesetz esou hëlt, wéi et gi gouf, da seet Gott, wien schwätzt. “Ech sinn de Här, däi Gott, deen dech aus dem Land Égypten, aus dem Haus vun der Knechtschaft, erausbruecht huet.” Dat ass, wien do schwätzt; du solls keng aner Gëtter virun mir hunn, “dee fäeg ass, aus der Knechtschaft vun Égypten ze erléisen.”

TAM1897 Q1 33.9Eng aner Iwwerleeung ass hei wichteg: Wann d’Gesetz ouni d’Aféierung gedréckt gëtt, datt de Här selwer geschwat huet, wéi et dacks op Diagrammer a Kaarten de Fall ass, da mussen d’Wierder “D’Gesetz vu Gott” uewen drun stoen. Dëst weist, datt d’Mënschen d’Noutwendegkeet erkennen, datt et eng Aart Zertifikaat muss ginn, fir ze weisen, wien säi Gesetz et ass an wien dës Geboter schwätzt. An, well si dës Noutwendegkeet gesinn, setzen d’Mënschen hiert eegent Zertifikaat um Ufank vum Gesetz vu Gott, fir ze bestätegen, datt et dat Gesetz vu Gott ass.

TAM1897 Q1 33.10Awer wann si d’Gesetz just esou drécken géifen, wéi de Här et ginn huet, da hätten si de Här säin eegene Bestätegungsschreiwes, datt et d’Gesetz vu Gott ass, an datt et hien selwer ass, deen dës Geboter schwätzt. Hien seet: “Ech sinn de Här, däi Gott, deen dech aus dem Land Égypten, aus dem Haus vun der Knechtschaft, erausbruecht huet. Du solls keng aner Gëtter virun mir hunn,” etc. An wann d’Mënschen d’eegen Bestätegung vum Här hunn, datt et säi Gesetz ass, da gëtt et sécher kee Besoin fir d’Bestätegung vun engem Mënsch, datt et d’Gesetz vu Gott ass.

TAM1897 Q1 33.11An ass net d’Bestätegung vum Här, datt dëst säi Gesetz ass, besser wéi d’Bestätegung vun engem Mënsch oder vun alle Mënschen zesummen? An wann d’Mënschen d’eegen Bestätegung vum Här, datt dëst säi Gesetz ass, ewechloossen an do hir eege Bestätegung setzen, kéint et e méi kloert Beispill ginn, wéi d’Mënschen sech an d’Plaz vu Gott setzen? O, loosst eis dës iwwergräifend, holpereg Aarbecht ewechhuelen; an loosst eis dat hellegt Gesetz huelen, wéi säi hellege Auteur et gesot an geschriwwen huet! “Ech sinn de Här, däi Gott, deen dech aus dem Land Égypten, aus dem Haus vun der Knechtschaft, erausbruecht huet.” Amen. Sou soll et sinn.

TAM1897 Q1 33.12Well et do alles steet, wat de Här gesot huet, stellt d’Gesetz vu Gott der Welt dann souwuel de Erléiser wéi och de Schëpfer vir. Et seet dann all de Mënschen, datt deen, deen den Auteur vun dësem Gesetz ass, deen, deen de Mënsch zu senger Befollegung rufft, souwuel Erléiser wéi och Schëpfer ass. Dëst gëtt vum Gesetz selwer gewisen. An wann se dee Deel erausloossen, deen de Erléiser offenbart, ass et kee Wonner, datt se bereet a gewëllt sinn, och dee Deel erauszelossen, deen de Schëpfer vum Mënsch offenbart. De Satan wollt ëmmer d’Gesetz ewechhuelen an de Mënschen seng Wichtegkeet verstoppen. Hien huet domat ugefaangen, de Erléiser doraus ze loossen; an elo endet hien domat, de Schëpfer doraus ze loossen. Awer de Här wëll, datt mir wëssen, datt et hien ass, deen eis aus Ägypten erléist huet, sou datt mir de Erléiser an de Schëpfer am Gesetz, dat hien dem Mënsch ginn huet, gesinn.

TAM1897 Q1 34.1Eng aner Saach. Wann Dir an ech gesinn, an tatsächlech gesinn, datt Israel, wéi si an dat Land gaange sinn, net iwwerhaapt an dat Land agaange sinn, dat de Här fir si virgesinn hat, mä et komplett verpasst hunn, da kënne mir gesinn, wéi et fir de Moses eng Enttäuschung war, net dohinner ze goen. Elo wann et schéngt, wéi et e puer Leit schéngt, datt Israel an dat Land gaangen ass, dat de Här fir si virbereet hat, an datt dat genee dee Plaz war, wou de Här si huelen wollt, an wann een duerno gesäit, datt de Moses gestuerwen an an den Himmel gaangen ass, soen si, datt de Moses schliisslech dat beschte Geschäft gemaach huet; an datt et net esou vill Enttäuschung war, hien aus dem Land erauszehuelen an an den Himmel ze huelen.

TAM1897 Q1 34.2Awer wann mir verstoen, datt de Här hien an säi hellegt Wunnhaus, an de Plaz, deen hien fir sech selwer gemaach hat, fir dran ze wunnen, an dat Heiligtum, dat seng Hänn opgeriicht haten, huelen wollt; da kënne mir gesinn, wéi et och fir de Moses eng Enttäuschung war, ze stierwen an an den Himmel ze goen, ouni an dat Land anzegoen. Wéi hien gesinn huet, datt et säi Sënn war, deen dozou bäigedroen huet, datt si aus dem gesegnete Verspriecheland ausgeschloss goufen; wéi hien gesinn huet, datt Israel dat verpasst hat, wat de Här fir si bereet hat: wéi hien dat herrlecht Land gesinn huet, wéi hien et vun der Spëtzt vum Nebo gesinn huet, an hien war gezwongen, déi laang Zäiten vun Irrwand, Apostasie a Leed ze iwwerblécken, duerch déi d’Saach an d’Vollek vu Gott missten goen, an ze wëssen, datt hien selwer e bësse dozou bäigedroen hat, datt dëse laange Wee vun Irrwand entstanen ass; Et ass einfach genuch ze gesinn, wat fir eng schwéier Enttäuschung et fir hien war, net an dat Land anzegoen, ouni iwwerhaapt ze stierwen – och wann hien vun der Griew aus an de Himmel geholl gouf.

TAM1897 Q1 34.3En anere Text, wann et iergend ee gebraucht géif, fir d’Tatsaach ze bestätegen, datt Israel net aus Égypten erauskomm ass, soulaang si an der Wüst waren, fënnt een am Buch Josua. Dir erënnert Iech un d’Passage: nodeems si de Jordan iwwerschratt haten, goufen si beschnidden; et steet geschriwwen: “Haut hunn ech d’Schande vun Égypten vun iech ewechgeholl.” Déi Leit, gesitt Dir, déi aus Égypten erausgaange sinn, sinn Égypten net erauskomm, bis si de Jordan iwwerschratt haten; well net bis dohinner gouf de Schandfleck vun Égypten ewechgeholl. Da waren si alleguerten bekehrt. Déi ganz Natioun huet de Jordan am Glawen iwwerschratt. Et war eng Natioun, déi Gott gegleeft huet, an et gouf keng eenzeg oflehnend Stëmm nach e zweifelnd Gedanke,—da waren si aus Égypten eraus. Sou gesitt Dir, datt et absolut evident ass, datt dat geeschtlecht Égypten dat wiertlecht Égypten vun der Bibel ass.

TAM1897 Q1 34.4Elo wende mir eis dem Text fir haut Owend zou. Dëst ass Numeri 23:9. Ech fänke mam siwenten Vers un ze liesen. Et ass Bileam, wéi hien fir Balak, de Kinnek vu Moab, prophezeit.

TAM1897 Q1 34.5An hien huet säi Spréich ugefaangen a gesot: Balak, de Kinnek vu Moab, huet mech aus Aram bruecht, aus de Bierger am Osten, a gesot: Komm, verfluch mir de Jakob, a komm, trotzt Israel. Wéi soll ech verfluchen, deen Gott net verflucht huet? Oder wéi soll ech veruechten, deen de Här net veruecht huet? Well vun der Spëtzt vun de Fielsen gesinn ech hien, an vun de Bierger kucken ech op hien: KUCK, D’VOLLEK WÄERT ELENG WUNNEN, A WÄERT NET ËNNER DEN NATIOUNEN GEZIELT GINN.

TAM1897 Q1 34.6Dëse Text gëtt eis haut Owend gered. Dëst ass aktuell Wourecht. Dëst war de Gott säi ausdréckleche Wëllen betreffend säi Vollek, wéi si um Rand vum Land stoungen, an dat hien si brénge wollt, nodeems hien si aus dem Land Égypten erausgeruff hat. Si haten véierzeg Joer an der Wüst gewandert a waren elo um Rand vum Land ukomm. An dëst ass säi Wëllen betreffend si, datt si eleng solle wunnen a net ënner d’Natiounen gezielt ginn.

TAM1897 Q1 34.7De wichtegste Grond dofir, oder ee vun de Grënn, dat gesot mer éischter, fannt dir, wann dir op dat siwent Kapitel vun de Apostelgeschicht zréckgeet. De Stephan huet deemools geschwat a erzielt, datt de Här d’Leit aus Ägypten, aus dem Land vun der Versklavung, mat Wonner a Zeechen erausbruecht huet, an an de Verser drësseg-siwen an drësseg-acht fannt dir dës Wierder; am drësseg-achten Vers steet déi konkret Passage:—

TAM1897 Q1 34.8Dëst ass dee Moses, deen zu de Kanner Israels gesot huet: ‘En Prophet wäert de Här, ären Gott, Iech aus äre Bridder opstellen, wéi ech; hie sollt Dir héieren.’ Dëst ass deen, deen an der Kierch an der Wüst war.

TAM1897 Q1 34.9Wat war also Israel an der Wüst?—D’Kierch. Wat sollt et sinn, nodeems si de Floss iwwerschratt an d’Land erakomm waren?—D’Kierch. Wat bedeit dat anescht wéi datt et eng Trennung tëscht Kierch a Staat sollt ginn?—Genausou wéi, wéi hien den Abraham aus deem Land erausbruecht huet, huet de Här der Welt d’Trennung tëscht Kierch a Staat geléiert, an wéi hien duerch den Abraham gewisen huet, datt dës Trennung tëscht Kierch a Staat am Häerz vum eenzelen muss ufänken.

TAM1897 Q1 34.10Wann ech an mengem Häerz net vun der Staatsautoritéit getrennt sinn, gëtt et eng Unioun vu Kierch a Staat, wou ech och sinn. An esou, och wann ech am Staat keng Funktioun ausüben oder do net fir eng Funktioun kandidéieren, wäert ech an der Kierch e Politiker sinn; an ech wäert do fir eng Funktioun kandidéieren an do hanner de Kulissen schaffen. Sou datt wann e Mënsch net am Häerz vum Staat getrennt ass, awer zur Kierch gehéiert, hie besser géif un der Politik vun der Welt deelhuelen an do e Politiker sinn, wéi seng Politik an d’Kierch ze bréngen.

TAM1897 Q1 34.11Sou wéi de Här den Abraham geruff huet, huet hien als éischt gesot: “Gitt eraus aus däi Land.” An elo, wou den Abraham gewuess ass a Kierch ginn ass, an dës Kierch bereet ass, an de speziellen Déngscht vum Här virun de Natiounen anzegoen, erkläert hien, datt dës Kierch net ënner d’Natiounen gezielt soll ginn; si soll eleng wunnen. Dir kënnt gesinn, wéi de Här wollt, datt d’Leit dorunner festhalen, well hien gewosst huet, wat d’Natiounen waren; an hien huet gewosst, wéi d’Natiounen zu där Situatioun komm sinn. Hien wollt, datt seng Kierch eleng lieft, kengem aneren Herrscher hätt wéi him selwer, kee Gesetz ausser sengem Gesetz, keng Gesetzgebung vun iergendenger Aart ausser dem Wuert vum Här, keng Regierung ausser der vum Här.

TAM1897 Q1 35.1Gott hat virgesinn, wéi hien si an dat Land bruecht huet, selwer de Kapp vun der Kierch ze sinn. Jesus Christus war de Kapp vun der Kierch, natierlech, genee esou wierklech wéi hien et elo ass. Dir wësst aus de Lektiounen, déi mir studéiert hunn, wéi d’Leit an d’Kinnekräich, d’Monarchie, an esou weider erakomm sinn; dat war duerch d’Ofdréiung vun him, duerch d’Versoen, Gott als hiren eenzege Herrscher an säi Gesetz als dat eenzegt Gesetz unzerkennen. Si goufen Gëtzendénger a hunn domat d’Gouvernement vu Gott iwwer sech selwer an d’Kraaft vu sengem Gesetz op sech verluer; an nodeems si sech vu Gott getrennt haten, huet et eng Regierung ënner hinnen misse ginn, fir d’Ambitioun vun deenen zefriddenzestellen, déi hir Matmënschen herrschen wollten, an fir si virun sech selwer an hirer Wildheet ze schützen, well si sech vu Gott ofgedréit haten.

TAM1897 Q1 35.2Awer de Här huet Israel vun alle Vëlker a Regierungen fir sech selwer getrennt. De Här huet Israel elo genee do ugefaangen, wou hien den Abraham ugefaangen hat, fir sech vun de Kinneken a Herrscher ronderëm si, vun all Zorte vun irdescher Regierung ronderëm si, ze trennen. Hien wollt, datt säi Vollek eleng wunnt, an net esou sinn, datt se bei enger vun de Natiounen gezielt kéinten ginn, sou datt, wann d’Natiounen op si gekuckt hunn, si gesinn hunn, datt Israel net als vun hirer Aart gezielt konnt ginn.

TAM1897 Q1 35.3Hien wollt, datt Israel virun der Welt esou kloer stéing – an dat hätt se vun allen aneren Natiounen ënnerscheet – datt all d’Natiounen, déi op si gekuckt hunn, géifen soen: Dat ass eenzegaarteg; dat ass net déi Aart Regierung, déi mir hunn. Si hunn kee Kinnek; et schéngt, wéi wann jiddereen ouni e Herrscher auskënnt. An si hätten domat ugefaangen, no der Ursaach dofir ze froen; si hätten gesot: Wat ass d’Ursaach dofir? Wéi kënnt et, datt dir ouni all dëse Schnickschnack vun engem Kinnek, Arméien, Steieren an all dëse Saachen, déi mir mussen erdroen, auskënnt? D’Äntwert wier: Gott ass eise Kinnek. An et kascht net annähernd esou vill, seng Regierung ze féieren wéi déi äer; well mir hunn net esou Problemer wéi dir. Jo; mir hunn keng Steieren, an hien ass esou gutt, datt mir him gären alles ginn, wat mir hunn, fir seng Regierung z’ënnerstëtzen an d’Segungen dovunner ze verbreeden.

TAM1897 Q1 35.4An wann säi Vollek dat de Heedener erzielt, da géifen d’Heedener soen: ‘Sécher ass dëst e weis a verstännegt Vollek; a wat fir e Vollek op der Äerd ass esou grouss, dat esou weis a gutt Urteeler huet wéi dëst ganzt Gesetz? A wat fir e Vollek huet Gott esou no bei sech wéi de Här, ären Gott, et ass, an allem, worëms mir hien uruffen?’ Dat war wat de Här beabsichtegt hat. An hien huet gesot: Israel “wäert eleng wunnen a gëtt net ënner de Natiounen gezielt.” Hien hat vir, der ganzer Welt eng Trennung vu Kierch a Staat ze léieren, net nëmmen an der Kierch, mä och ënner de Natiounen, wat d’Staaten ugeet, an och wat d’Kierch selwer ugeet.

TAM1897 Q1 35.5Kuckt just hei an d’Schrëft, an dir gesitt dat. Deuteronomium 4. E puer Verse soen dat Ganzt, wat ech skizzéiert hunn. Ufanks mam éischte Vers, gelies bis zum achte:—

TAM1897 Q1 35.6Héiert also elo, Israel, op d’Ordonnancen an d’Urteeler, déi ech Iech léieren, fir se ze befollegen, datt Dir lieft an erakënnt an dat Land an Besëtz hëlt, dat de Här, Gott vun äre Pappen, Iech gëtt. Dir däerft näischt derbäisetzen zum Wuert, dat ech iech gebieten, nach näischt dovun ofhuelen, fir datt dir d’Geboter vum Här, ärem Gott, déi ech iech gebieten, befollegt. Är Aen hunn gesinn, wat de Här wéinst Baal-Peor gemaach huet: all d’Männer, déi Baal-Peor nogefollegt hunn, huet de Här, ären Gott, ënner iech zerstéiert. Awer dir, déi um Här, ärem Gott, festgehalen hutt, sidd haut alleguer am Liewen. Kuckt, ech hunn iech Ordnungen a Geriichtsuerdungen geléiert, genee wéi de Här, mäi Gott, mir befohlen huet, datt dir se sollt ausféieren am Land, an dat dir gitt, et ze besëtzen. Hält se also a féiert se aus; well dat ass är Weisheet an äert Versteesdemech virun de Vëlker, déi all dës Ordnungen héieren a soen: Wierklech ass dëst grousse Vollek e weist a verstännegt Vollek. Fir wat fir eng Natioun ass esou grouss, déi Gott esou no bei sech huet, wéi de Här, eise Gott, et ass a allem, worëms de mir hien uruffen? An wat fir eng Natioun ass esou grouss, déi Gesetzer a Geriichtsuerdungen huet, esou gerecht wéi dat ganzt Gesetz, dat ech Iech haut virgeluecht hunn?

TAM1897 Q1 35.7War do dann nach Plaz fir d’Erstellung vun iergendenger Aart Gesetz oder Legislatioun ënner Israel? – “Dir däerft näischt derbäisetzen zum Wuert, dat ech iech gebieten, nach däerft dir eppes dovun ewechhuelen.” Si sollten genee dat maachen. Hir Gesetzer goufen alleguer fir si gemaach. Hir Gesetzgebung war komplett a perfekt; a soulaang si dat haten, haten si keng aner néideg. A soubal et geschitt ass, datt si eng aner gebraucht hunn, war dat selwer e Beweis, datt si Gott verlooss haten.

TAM1897 Q1 35.8Soulaang si eng Aart Gesetzgebung vun sech aus, ënner sech, gebraucht hunn, war dat e Beweis, datt si Gott verlooss haten, datt säi Gesetz hinnen net méi gereicht huet, an datt seng Regierung hinnen net méi duer gaangen ass. Dat ass genee esou mat all deenen aneren Heedener. Dat ass de Fall bei all de Natiounen. Sou sinn si heednesch ginn. An dir wësst, datt Israel genee deen selwechte Wee gaangen ass. Si hunn Gott vergiess a sinn an de Gëtzendéngscht gaangen, an duerno gesot: Mir mussen e Kinnek hunn, sou datt mir wéi all d’Natiounen sinn. Awer vergiess net, datt si Gott ofleenen missten, ier si e Kinnek haten; an andeems si Gott ofgeleent hunn, fir esou ze sinn wéi d’Natiounen, wéi d’Heiden – dat ass de wuertwiertleche Sënn – andeems si Gott ofgeleent hunn, fir esou ze sinn wéi d’Natiounen, si si selwer esou ginn wéi déi Natiounen, déi Gott ofgeleent hunn. Dat gesitt Dir an der ganzer weiderer Geschicht.

TAM1897 Q1 35.9Et ass also ganz kloer, datt et net de Wëllen vu Gott ass, net am Interessi vu sengem Vollek, datt si wéi d’Natiounen solle sinn. Et ass net de Wëllen vu Gott, et ass net zum Wuel vum Vollek, datt si eng Regierung wéi d’Natiounen ronderëm si solle hunn. Dir wësst, datt dës net entstane sinn, well si Gott gefollegt hunn, mä si sinn aus Apostasie entstanen. Aus aledem ass et absolut kloer, datt Gott net geduecht hat, datt säi Vollek eng Regierung vun sech selwer ënner sech opstelle soll.

TAM1897 Q1 36.1De Här huet net gewënscht, datt si eng Regierung wéi d’Natiounen ronderëm si opbauen. Wann hien seet: “Dir däerft näischt derbäisetzen zum Wuert, dat ech iech gebueden hunn, an dir däerft näischt dovun ewechhuelen”, da gesitt dir, datt hien hinnen domat all Aart vu Gesetzgebung, all Schied vu Gesetzgebung verbueden huet, an domat och, eng Form vu Regierung ënner sech opzebauen.

TAM1897 Q1 36.2An aus dësem ass et absolut kloer, datt wéi si d’Noutwendegkeet vun enger Aart Regierung ënner sech festgestallt hunn, an där si Gesetzer a Herrscher anescht wéi Gott haten, dat fir sech selwer e positiven Beweis war, datt si Gott vergiess haten; datt si sech vun him ewechgedoen haten; datt seng Regierung net genuch war; datt seng Kraaft net op hinnen war, fir si ze halen, an dofir hunn si eng Form vun hirer eegener Regierung misse schafen an etabléieren, fir sech virun sech selwer ze schützen.

TAM1897 Q1 36.3Sou gesitt Dir, datt et net no dem Wëlle vum Här war, datt säi Vollek, dat eleng wunnt, eng eegen Regierung ënner sech sollt hunn. Et war net säi Wëlle, datt si ënner de Natiounen solle wunnen an eng Regierung wéi déi vun de Natiounen hunn; well wann si sech dozou entschléissen, eng eegen Regierung opzebauen, fir sech selwer ze regéieren, da wier dat genee wéi d’Regierungen vun de Natiounen, well si alleguer mënschlech sinn, an d’Mënschlechkeet ass iwwerall déiselwecht. Sou wéi Israel sech also dozou opgerafft huet, eng Regierung opzebauen, fir sech selwer ze regéieren, war se wéi déi vun deenen ronderëm hinnen, an et konnt näischt anescht sinn. Et war heidnësch. An et wäert ëmmer heidnësch sinn, wou och ëmmer een et probéiert.

TAM1897 Q1 36.4“Dir däerft näischt derbäisetzen zum Wuert, dat ech iech gebueden hunn, an dir däerft näischt dovun ewechhuelen, fir datt dir d’Geboter vum Här, ärem Gott, déi ech iech gebueden hunn, befollegt.” Gott huet vir, datt seng Geboter, säi Gesetz, seng Regierung genuch fir säi Vollek sinn. An et ass genuch fir säi Vollek. Dat steet fest. Et wäert ëmmer genuch fir säi Vollek sinn. Awer et ass net genuch fir déi, déi et net hunn; et ass net genuch fir déi, déi sech vu Gott an vu sengem Gesetz a vu senger Regierung ofgesot hunn. Seng Regierung ass net genuch fir si, well si et net hunn; an wann si eng vun sech selwer maachen, ass se genee wéi déi vun de Heiden.

TAM1897 Q1 36.5Är Aen hunn gesinn, wat de Här gemaach huet wéinst Baal-peor: fir all d’Männer, déi Baal-peor nogefollegt hunn, huet de Här, ären Gott, se ënner iech zerstéiert. Awer dir, déi um Här, ärem Gott, festgehalen hutt, sidd haut alleguerten am Liewen. Kuckt, ech hunn iech Ordnungen a Geriichtsuerdungen geléiert, genee wéi de Här, mäi Gott, mir befohlen huet, datt dir se sollt ausféieren am Land, an dat dir gitt, fir et ze besëtzen. Halt se also an a maacht se; well dat ass Är Weisheet an Äert Verständnis virun de Natiounen.

TAM1897 Q1 36.6“Dat ass är Weisheet an äert Versteesdemech virun de Natiounen.” Net nëmmen virun menger Siicht; ma maacht dat, an all d’Natiounen, d’Heiden, wäerten soen, datt dir klug sidd. D’Natiounen, d’Heiden, wäerten soen, datt dir gudden Sënn hutt.

TAM1897 Q1 36.7Kuckt, ech hunn iech Ordonnancen a Geriichtsuerdungen geléiert, genee wéi de Här, mäi Gott, mir befohlen huet, datt dir se sollt ausféieren am Land, an dat dir gitt, et ze besëtzen. Halt se also an a maacht se; well dat ass är Weisheet an äert Versteesdemech virun de Natiounen, déi all dës Ordonnancen héieren an soen: Wierklech ass dës grouss Natioun e weise a verstännege Vollek. Fir wat fir eng Natioun ass esou grouss, déi e Gott esou no bei sech huet wéi de Här, eisen Gott, et ass an allem, worëms mir hien uruffen? An wat fir eng Natioun ass esou grouss, déi esou gerechte Gesetzer a Geriichtsuerdungen huet wéi dëst ganzt Gesetz, dat ech Iech haut virgeluecht hunn? Pass awer op Iech op a bewaart Är Séil grëndlech, dass Dir net vergiess, wat Är Aen gesinn hunn, an dass et net all déi Deeg vun Ärem Liewen aus Ärem Häerz fortgeet; léiert et Är Kanner a Kanner vun Äre Kanner; besonnesch den Dag, wou Dir virun dem Här, Ärem Gott, zu Horeb stoungt.

TAM1897 Q1 36.8Vergiesst net, wat dir gesinn a héieren hutt, mee virun allem vergiesst net, wat dir héieren hutt, wéi dir deen Dag virun Horeb stoungt. Wat hunn si héieren?—O, d’Gesetz vu Gott; d’Geboter vu Gott an de Glawen un de Jesus hunn si deen Dag héieren; eng Stëmm aus dem Himmel huet Erléisung an d’Schafung ausgeruff, datt d’Mënschen net sënne sollen. Awer Israel huet Gott vergiess, an ass gëtzend ginn, a sot: Maacht eis e Kinnek; maacht eis e Kinnek, wéi all d’Natiounen. Awer vun där Zäit, wéi si nach onbefleckt waren, sot de Här duerno (Psalm 81:13-16):—

TAM1897 Q1 36.9O, wann mäi Vollek op mech nogelauschtert hätt, an Israel an menge Weeër gaang wier! Ech hätt séier hir Feinde ënnerworf an meng Hand géint hir Géigner gedréit. Déi, déi de Här hassen, hätten sech him ënnerworf; mä hir Zäit hätt fir ëmmer gedauert. Hien hätt se och mat dem feinsten Weess gefiddert, an mat Hunneg aus dem Fiels hätt ech dech gesättegt.

TAM1897 Q1 36.10Elo seet de Här vun eis, datt hien eis vun der Muecht vun der Däischtert erléist huet a eis an d’Räich vu sengem léiwen Jong versat huet. D’Räich vu Gott ass nees ënner sengem Vollek etabléiert, an “d’Räich vu Gott ass bannent iech”, an et ass ënner iech, well et bannent all eenzelnen an all ass. Elo also, d’Kinnekräich vu Gott ass e perfekte Kinnekräich, well de Kinnek e perfekte Kinnek ass, well d’Gesetz vun deem Kinnekräich e perfekt Gesetz ass. Da ass e perfekte Kinnek, e perfekt Gesetz an e perfekt Kinnekräich, genuch fir dech? Ass et? Ass dat genuch fir e Mënsch?—O jo, sécher! Soll et genuch sinn fir e Mënsch?

TAM1897 Q1 36.11An wann dat alles net genuch fir e Mënsch ass, läit d’Probleem beim Kinnekräich oder beim Mënsch? — Dir wësst, datt d’Probleem nëmmen beim Mënsch ka sinn. A wann de Mënsch behaapt, e Chrëscht ze sinn? Läit d’Probleem nach ëmmer beim Mënsch oder beim Kinnekräich?

TAM1897 Q1 36.12(Stëmmen) Mat dem Mann.

TAM1897 Q1 36.13Stellt Iech vir, hien behaapt e Siwenter-Deeg Adventist ze sinn, an d’Kinnekräich vu Gott ass him net genuch; stellt Iech vir, Dir sammelt eng Rëtsch vun hinnen zesummen, an d’Kinnekräich vu Gott ass hinnen net genuch, mee si mussen e Kinnekräich vun sech selwer hunn, eent anert Kinnekräich; si mussen eng Regierung opstellen, sech selwer besteieren, a Regenten aus hirem Mëttel erauswielen, fir sech selwer ze regéieren; si sinn d’Kanner vu Gott? Ass d’vollkomment Kinnekräich vu Gott genuch fir si? Gehéieren si zur Regierung vu Gott? Ass d’Regierung vu Gott genuch fir si? Ass d’Kinnekräich vu Gott an hinnen? Ass et? Wéi kann et sinn, wann d’vollkomment Kinnekräich, an de vollkomment Kinnek, an dat vollkomment Gesetz, net genuch fir si ass?

TAM1897 Q1 37.1Dir gesitt also, datt dës Trennung vun der Kierch a vum Staat, och bei de Siwenten-Deeg-Adventisten, am Häerz ufänkt; a si muss bei all Mënsch, iwwerall, do ufänken, soss kann et keng Trennung vun der Kierch a vum Staat do sinn, wou hien ass. Wa keng Persoun am véierten Joerhonnert am réimesche Räich eng Eenheet vun der Kierch a vum Staat an hirem Häerz hat, da hätt et am véierten Joerhonnert kee Päpschtum ginn. Wann hien an sengem Häerz nëmmen d’Kierch, d’Kierch eleng, an näischt vum Staat, näischt vun de Prinzipien vum Staat, nëmmen d’Kierch hat – Gott, säi Räich, säi Gesetz, seng Gerechtegkeet, hien eleng, deen do herrscht –, kéint et jeemools e Päpschtum ginn hunn?

TAM1897 Q1 37.2(Stëmmen) Nee.

TAM1897 Q1 37.3Wat ass also dat, wat een ëmmer muss vermeiden?—All Zesummenleeung vun Kierch a Staat am Häerz. Wat ass also deen eenzege séchere Schutz géint e Päpschtum?—Gott mat dem ganzen Häerz, der ganzer Séil, dem ganzen Verstand an der ganzer Kraaft ze léiwen. Et ass, “z’ergoen aus dengem Land, an vun denger Famill, an aus dem Haus vun dengem Papp.” Et ass, Äre Réck op Ägypten ze dréien. Et ass, “eleng ze wunnen an net ënner d’Natiounen gezielt ze ginn.”

TAM1897 Q1 37.4Ech liesen elo aus “Empires of the Bible”, Säit 152 an duerno e puer Zitatiounen, déi ech do aus “Patriarchs and Prophets” mat Schrëften zu dësem ganzem Zesummenhang agefouert hunn. Als éischt liesen ech e puer vun menge eegene Wierder; mee ech soen Iech, wéini ech d’Wierder aus “Patriarchs and Prophets” liesen:—

TAM1897 Q1 37.5“Kuckt, d’Leit wäerte eleng wunnen, a si ginn net ënner d’Natiounen gezielt.” De Här huet ni geduecht, datt säi Vollek an e Kinnekräich, e Staat oder eng Regierung wéi d’Leit vun dëser Welt sollt organiséiert ginn. Si sollten net wéi d’Natiounen ronderëm si sinn. Si sollte fir Gott “vun all de Leit, déi um Gesiicht vun der Äerd waren,” getrennt ginn. “D’Leit ginn net ënner d’Natiounen gezielt.”

TAM1897 Q1 37.6Wann ech mech als Deel vum Staat Däitschland betruechten, zielen ech mech da ënner d’Natiounen? Wann ech mech als Deel vun der Regierung vun England betruechten, e loyale a patriotësche Bierger, deen fir d’Fändel géif kämpfen, zielen ech mech da ënner d’Natiounen? An wann ech fir déi Fändel kämpfen, meng Fändel, meng britesch Fändel, an mäi siwwenten-Deeg-Adventist-Brudder hei gehéiert zu den USA, ass trei a patriotesch, an déi zwou Natiounen geroden an e Krich, an hien muss Invasiounen ofwehren, an et gëtt e Konflikt, da sinn ech op enger Säit an mäi Brudder op der anerer, an de Brudder kämpft géint de Brudder. Huet Gott dat befohlen?—Dir wësst, datt hien dat net gemaach huet. Huet hien deemno jeemools eppes domat gemeint, wéi hien gesot huet, datt d’Leit eleng solle wunnen a net ënner d’Natiounen gezielt ginn?

TAM1897 Q1 37.7Ech liesen e bësse vun mengem eegene Schrëft an “Empires of the Bible:”—Hir Regierung sollt eng Theokratie sinn, reng a einfach—Gott hiren eenzege Kinnek, hiren eenzege Herrscher, hiren eenzege Gesetzgeber. Et war tatsächlech eng Kiercheorganisatioun, déi mat der Organisatioun vun der “Kierch an der Wüst” ugefaangen huet, an déi vun all Iddi vun engem Staat getrennt sollt sinn. Dat System, dat an der Wüst duerch de Moses gegrënnt gouf an am Kanaan duerch de Josua weidergefouert gouf, war geduecht fir permanent ze sinn.

TAM1897 Q1 37.8Elo lies ech aus “Patriarchen a Propheten:”—

TAM1897 Q1 37.9D’Regierung vun Israel gouf am Numm an duerch d’Autoritéit vum Jehova verwalt. D’Aarbecht vum Moses, vun de siwwenzeg Ältesten, vun de Herrscher a Riichter war einfach, d’Gesetzer duerchzesetzen, déi Gott ginn hat. Si haten keng Autoritéit, fir d’Natioun Gesetzer ze maachen.

TAM1897 Q1 37.10Wien hat keng Autoritéit, fir d’Natioun Gesetzer ze maachen?

TAM1897 Q1 37.11(Stëmmen) D’Kierch.

TAM1897 Q1 37.12Wéi vill hunn d’Kierch ausgemaach? Hunn do een, oder zwee, oder zéng, oder zwielef, oder souguer fënnefzeg dobäi gewiescht?—Jo. Hunn si, oder een vun hinnen, d’Befugnis gehat, fir d’Rescht, oder souguer fir sech selwer, Gesetzer ze maachen?—Nee.

TAM1897 Q1 37.13Héiert, o Israel, op d’Ordonnancen an d’Urteeler, déi ech iech léieren, fir datt dir se maacht, fir datt dir lieft an erakënnt an dat Land an den Besëtz hëlt, dat de Här, de Gott vun ären Väer, iech gëtt. Dir däerft näischt derbäisetzen zum Wuert, dat ech iech gebieten, nach näischt dovun ofhuelen.

TAM1897 Q1 37.14Elo zitéiere mir erëm aus “Patriarchen a Propheten”:—

TAM1897 Q1 37.15Dat war a blouf d’Viraussetzung fir d’Existenz Israels als Natioun.

TAM1897 Q1 37.16Dann, wéi Israel dovun ofgelooss huet, an de Schrëtt gemaach huet, e Kinnekräich ze grënnen an wéi d’Natiounen ze sinn, wat huet dat bedeit? – De Verloscht vun der Existenz. Vergiess dat net.

TAM1897 Q1 37.17Elo nach e Paragraph, deen ech geschriwwen hunn, an deen ech elo nach eng Kéier widderhuelen wëll:—

TAM1897 Q1 37.18D’Prinzipien vun der Regierung Israels waren ausschliisslech déi vun enger renger Theokratie. An all Regierung ass et nëmmen d’Treue vun de Bierger zu de Prinzipien vun der Regierung, déi se zum Erfolleg féiere kann.

TAM1897 Q1 37.19Dat gëtt allgemeng esou ugesinn. Wéi eng Regierung betruechten mir hei?—D’Regierung vu Gott. Vun wéi enger Regierung waren si Bierger?—D’Regierung vu Gott. Da war d’Treue zu de Prinzipien vun där Regierung dat eenzegt, wat dës Regierung an dat Herrschaftssystem, och bei Gott, zum Erfolleg kéint féieren.

TAM1897 Q1 37.20Et war nëmmen duerch d’stänneg Präsenz vu Gott mat Israel, datt d’Regierung, déi do etabléiert gouf, iergendwéi e Succès konnt sinn. Dofir huet d’Treue zu de Prinzipien vun där Regierung vum Vollek verlaangt, datt jiddereen stänneg d’stänneg Präsenz vu Gott bei sech selwer sichen sollt, als eenzege Kinnek, Herrscher a Gesetzgeber, an all Handlungen vu sengem deegleche Liewen. Awer “ouni Glawe ass et onméiglech, him ze gefalen.” Et ass “duerch de Glawe”, datt Gott am Häerz wunnt a am Liewen herrscht. Dofir lag d’grondleeënd Prinzip, jo souguer d’Existenz vun der Regierung Israels, an engem liewegen, bestännegen Glawe vun de Leit Israels.

TAM1897 Q1 38.1An genee hei huet Israel versot. Tatsächlech ass et deen eenzege Punkt, wou si kéinten versoen. Si hunn net am Glawen bestanen; si sinn net hiren Kinnek an hir Regierung treu bliwwen. D’Leit, déi an d’Land erakoumen, déi duerch de Glawe de Jordan op dréchem Buedem iwwerschratt hunn, wéi de Floss grad am Iwwerschwemmungsstadium war, duerch deenen hire Glawen d’Maueren vun Jericho erofgefall sinn, nodeems si si siwen Deeg laang ëmgaange waren an de siegäresche Ruff vum Glawe ausgeruff haten – dës Leit hunn dem Här gegleeft, an hien war mat hinnen an der Kraaft. Awer et koum eng Ännerung. D’Leit hunn d’Reinheet vum Glawe verluer an an de Formalisme verfalen. D’Geschicht gëtt eis an e puer knappe Verse an de Schrëften erzielt. “D’Leit hunn de Här gedéngt all d’Deeg vum Josua, an all d’Deeg vun den Ältesten, déi de Josua iwwerlieft hunn, déi all déi grousse Wierker vum Här gesinn haten, déi hien fir Israel gemaach hat. An de Josua, de Jong vum Nun, de Dénger vum Här, ass gestuerwen, wéi hien honnert an zéng Joer al war.... An och déi ganz Generatioun gouf bei hire Pappen versammelt, an et stoung eng aner Generatioun no hinnen op, déi de Här net kannte, nach d’Wierker, déi hien fir Israel gedoen hat. An d’Kanner Israels hunn am Aen vum Här Béis gedoen a Baalim gedéngt; an si hunn de Här, de Gott vun hiren Pappen, verlooss, deen si aus dem Land Égypten erausbruecht hat, an hunn aner Gëtter, d’Gëtter vun de Vëlker ronderëm si, nogefollegt, a sech virun hinnen gebéit a hunn de Här zum Zorn gereizt. An si hunn de Här verlooss a Baal a Aschtoreth gedéngt.”—“Empires of the Bible,” S. 153, 154.

TAM1897 Q1 38.2Dat ass genee wéi si et zur Zäit vum Nimrod gemaach hunn. Wat war d’Konsequenz zur Zäit vum Nimrod?—Si hunn ee vun hinnen als Kinnek opgesat, nodeems si Gott als Kinnek ofgeleent haten. Ass et also iergendwéi komesch, datt d’Konsequenz elo an dëser Zäit fir Israel déi selwecht sollt sinn?

TAM1897 Q1 38.3Well si net d’Präsenz vu Gott am Häerz haten, déi se souguer vun sech selwer getrennt hätt an domat anescht wéi aner Leit gemaach hätt, waren si esou ähnlech wéi d’Natiounen ronderëm, datt et ganz natierlech war, datt si sech hinnen an der Veréierung vun hire Gëtter ugeschloss hunn. Wéi d’Belaaschtung duerch hiert eegen Wierk an d’Ënnerdréckung vun de Heedener wéinst hirem Apostasie esou schwéier gouf, datt si se net méi konnt droen, hu si sech mat hirem ganzen Häerz un de Här gewannt, hunn hiert Vertrauen eenzegt op hien gesat, an hunn esou an him eng herrlech Erléisung vun hiren Sënnen an all hiren Ënnerdrécker fonnt. Awer nodeems si sech befreit fonnt haten, hunn si et versäumt, d’Präsenz vun hirem Här a Befreier ze kultivéieren an ze fërderen; dofir gouf hir Relioun erëm formell, a si hunn séier erëm d’Gewunnechten vun de Heiden ugeholl a hiren Gëtter ugebet.

TAM1897 Q1 38.4Wa se hiert Häerz just op de Här gesat an him all d’Zäit vertraut hätten, wéi se et an dëse Reformphasen gemaach hunn, hätten se fonnt, datt hien fir si all d’Zäit genee sou war, wéi hien et an dëse Geleeënheeten war. Da wier hiert ganzt Liewenslaf genee esou gewiescht, wéi hien et ëmmer gewënscht hat, datt et sollt sinn – e stännege Fortschrëtt no vir a no uewen, a Wuesstem an der Gnod an an der Erkenntnis vum Här eise Erléiser. Da hätten si en hellt a glänzend Liicht fir all d’Natiounen gewiescht.

TAM1897 Q1 38.5Amplaz duerch dës widderholl Erfarungen op de Punkt bruecht ze ginn, wou si endlech a fir ëmmer sech selwer net méi géifen vertrauen an nëmmen dem Här géifen vertrauen, sinn si tatsächlech an den Zoustand komm, wou si endlech dem Här net méi vertraut hunn an hunn virgeholl, ganz op sech selwer ze vertrauen. An hirem Onglawe an hirem Apostasie konnten si an de weideren Iwwerfäll vun de Heedener, duerch déi d’Land geplënnert an d’Leit ënnerdréckt goufen, nëmmen e Beweis gesinn, datt d’Regierung vu Gott fir all praktesch Zwecker gescheitert war.—“Empires of the Bible,” S. 154, 155.

TAM1897 Q1 38.6Elo zitéieren mir erëm aus “Patriarchen a Propheten”:—

TAM1897 Q1 38.7All déi Onglécklechkeeten, déi d’Resultat vun hirem eegene Sënn an hirer Dämlechkeet waren, hunn si der Regierung vu Gott zougeschriwwen.

TAM1897 Q1 38.8Dir gesitt also, wann e Vollek, dat behaapt, dem Här ze gehéieren, eng aner Regierung wéi seng brauch, wat de Problem ass. Si hunn sech vun Gott ewechgedoen; si sinn an d’Béis geroden; si leiden ënner ville Aarte vu Leed; an dat schreiwe si der Regierung vu Gott zou. D’Regierung vu Gott war hinnen net gutt genuch; si huet net genuch fir si gemaach. Firwat?—Well si hatt net haten.

TAM1897 Q1 38.9Ech liesen weider aus “Patriarchen a Propheten:”—

TAM1897 Q1 38.10Lues a lues hunn si hir Éierfurcht virun Gott verluer an opgehalen, d’Éier, säi gewielte Vollek ze sinn, ze schätzen. Ugezunn vun der Pracht a dem Prunk heidnescher Monarchen, hunn si hir eege Einfachheet midd ginn. Neid a Missgunst sinn tëscht de Stämm opkomm. Intern Sträit huet si schwaach gemaach; si waren stänneg der Invasioun vun hiren heidnesche Géigner ausgesat: an d’Leit hunn ugefaang ze gleewen, datt d’Stämm, fir hir Positioun ënner de Natiounen ze erhalen, ënner enger staarker zentraler Regierung vereenegt musse ginn. Wéi si sech vun der Gehorchung vum Gesetz vu Gott ofgewandt hunn, hunn si gewënscht, vun der Herrschaft vun hirem gëttleche Souverän befreit ze ginn; an esou gouf d’Fuerderung no enger Monarchie am ganzen Israel wäit verbreet.

TAM1897 Q1 38.11Ech liesen elo aus deem, wat ech an “Empires of the Bible” geschriwwen hunn:—

TAM1897 Q1 38.12Et war déi selwecht Geschicht vu Babylon a Egypten nach eng Kéier. De grousse Verféierer huet si an de Gëtzendéngscht verféiert, an aus dem Gëtzendéngscht an d’Monarchie, fir datt hien d’Iwwerhand iwwer si kéint kréien, an duerch irdesch Aflëss si verlocken oder duerch Gewalt dovun ofhalen, Gott ze déngen.

TAM1897 Q1 38.13An dir wësst, datt Israel d’Propheeten verfollegt huet, si hunn d’Predigt vum Wuert Gottes verbueden, genee wéi all aner heidnesch Natioun op der Äerd et zënter Nimrods Zäit bis haut gemaach huet, an genee wéi all aner heidnesch Natioun et wäert maachen, och wann se vun de Siwenten-Deeg-Adventisten opgeriicht gëtt.

TAM1897 Q1 38.14Elo zitéieren ech nach eng Kéier aus “Patriarchen a Propheten:”—

TAM1897 Q1 38.15Gott wollt, datt säi Vollek eleng op hien als hire Gesetzgeber an hir Kraaftquell kuckt. Wann si hir Ofhängegkeet vu Gott gefillt hätten, wiere si stänneg méi no bei hien gezunn ginn. Si wiere erhuewen an veredelt ginn, passend fir déi héich Bestëmmung, zu där hien si als säi gewielte Vollek geruff hat. Awer wann e Mënsch op de Thron gesat gouf, hätt dat dozou gefouert, datt d’Gedanken vun de Leit vu Gott ofgedréckt goufen.

TAM1897 Q1 38.16An et ass mir egal, ob hien e Siwenten-Deeg-Adventist ass; et tendéiert dozou, d’Gedanken vun de Leit vu Gott ofzeféieren.

TAM1897 Q1 38.17Ech liesen weider aus “Patriarchen a Propheten:”—

TAM1897 Q1 38.18Si géifen méi op mënschlech Kraaft a manner op gëttlech Muecht vertrauen—

TAM1897 Q1 39.1Brauchten si Schutz géint d’Heiden?—Jo. Hunn d’Heiden si net attackéiert a Raids géint si gemaach?—Jo. Brauchten si Schutz?—Jo. Firwat hunn si eng Regierung opgestallt?—Fir Schutz—fir Schutz géint d’Raids vun de Heiden.

TAM1897 Q1 39.2Wat huet de Här gesot, wann si him an senge Gesetzer géifen gehorchen? Zur Zäit vun de Festen konnten d’Männer all hir Haiser verloossen a no Jerusalem goen, an niemer géif hinnen eppes schueden oder hiert Land begehren. Awer wéi si sech vun Gott ofgewannt hunn an net méi säi Schutz haten, konnten si hir Haiser net verloossen, ouni datt d’Heiden erakamen. An och wann si alleguer doheem waren, kamen d’Heiden iwwer si eran. Wann hiren Weess reif a fir d’Ernte prett war, koumen d’Heiden eran a hu alles geholl, och wann d’Männer alleguer doheem waren. An wann d’Drauwen reif a fir d’Lies prett waren, koumen d’Heiden eran a hu se alleguer gelies. Firwat?—Well d’Leit sech vun Gott ofgewandt haten, konnt hien se an hirem Ofdreiwe net segne wéi hien se gesegent hätt, wann se bei him gewiescht wieren, well dat se nëmmen an hirem Ofdreiwe encouragéiert hätt.

TAM1897 Q1 39.3Sou also:—

TAM1897 Q1 39.4Wann e Mënsch op de Thron gesat gouf, géif dat dozou tendéieren, d’Gedanke vun de Leit vu Gott ofzeféieren. Si géife méi op mënschlech Kraaft a manner op gëttlech Muecht vertrauen, an d’Feeler vun hirem Kinnek géife si an d’Sënn féieren an d’Natioun vu Gott trennen.

TAM1897 Q1 39.5Dofir hunn si dem Samuel gesot: “Gëff eis e Kinnek, deen eis riicht wéi all d’Natiounen.”

TAM1897 Q1 39.6Elo zitéieren ech nach eng Kéier aus “Patriarchen a Propheten”, eng aner Passage, déi direkt op d’Gegenwart zoutrëfft:—

TAM1897 Q1 39.7An nach ëmmer [Wou bréngt dat et? – Op d’Gegenwart.] besteet bei de bekennende Leit vu Gott d’Sehnsucht, sech un d’weltlech Praktiken a Gewunnechten unzepassen. Wéi si sech vum Här ewechdréien, ginn si ambitiéis no de Gewënn an den Éieren vun der Welt. Chrëschten probéieren stänneg, d’Praktiken vun deenen nozemaachen, déi de Gott vun dëser Welt vereeren. Vill drängen drop, datt si sech mat de Weltlechen vereenegen an hiren Usancen nofollegen, fir esou e méi staarken Afloss op d’Gottlose auszeüben.

TAM1897 Q1 39.8Dat ass wat Israel gesot huet.

TAM1897 Q1 39.9Awer all déi, déi dëse Wee verfollegen, trennen sech domat vum Quell hirer Kraaft. Andeem si Frënn vun der Welt ginn, si si Feinde vu Gott. Fir irdescht Ugesinn ginn si déi onausspriechlech Éier op, zu där Gott si geruff huet, nämlech d’Luef ze verkënnegen vun deem, deen eis aus der Däischtert an säi wonnerbart Liicht geruff huet.— “Patriarchen a Propheten,” Kap. 59, Abs. 13.

TAM1897 Q1 39.10Elo lies ech weider, iwwer Israel vun deemools:—

TAM1897 Q1 39.11“Wéi all d’Natiounen.” D’Israeliten hunn net verstanen, datt et an dësem Sënn e Besonnescht Privileg an eng Segen war, net wéi aner Natiounen ze sinn. Gott hat d’Israeliten vun all anere Vëlker getrennt, fir si als säin eegene besonnesche Schatz ze maachen. Awer si hunn dës héich Éier vernachlässegt a wollten onbedéngt d’Beispill vun de Heiden nomaachen.

TAM1897 Q1 39.12Ech liesen nach weider aus “Patriarchen a Propheten:”—

TAM1897 Q1 39.13Déi Deeg vun Israels gréisster Wuelstand waren déi, an deenen si Jehova als hire Kinnek unerkannt hunn, — wéi d’Gesetzer an d’Regierung, déi hien etabléiert hat, als iwwerleeën ugesi goufen am Verglach mat deenen vun allen anere Natiounen.

TAM1897 Q1 39.14Wann ech d’Regierung an d’Gesetz vu Gott als iwwerleeën ugesinn am Verglach mat deenen vun allen anere Natiounen, wéi kann ech da eppes mat deenen anere Natiounen ze dinn hunn? Dann wann ech eppes wéi déi aner Natiounen opstellen muss, fir mech selwer ze regéieren, mech selwer op Kurs ze halen an déi ronderëm mech, déi genee wéi ech sinn, da betruechte ech d’Regierung an d’Gesetzer vu Gott als iwwerleeën iwwer déi, déi ech selwer maachen? A wann ech seng Gesetzer net als iwwerleeën ugesinn am Verglach zu deenen, déi ech selwer maachen, wou stellt dat mech hin?

TAM1897 Q1 39.15(Stëmmen) Iwwer Gott.

TAM1897 Q1 39.16Genausou wéi deen anere Päpscht; genausou wéi Nimrod — ech setzen mech an d’Plaz vu Gott. Kee Mënsch kann sech an d’Plaz vu Gott setzen, ouni sech iwwer Gott ze stellen.

TAM1897 Q1 39.17Doriwwer eraus hunn ech geschriwwen, wat Dir als d’Wourecht erkennt:—

TAM1897 Q1 39.18Awer dat alles gouf elo vergiess, an hirem bestëmmten Entschluss, e Kinnek, eng Regierung, e Staat wéi all d’Natiounen ze hunn. Géint de ausdréckleche Wëlle vum Här sollt Israel ënner d’Natiounen gezielt ginn.... O wann Israel an deem Dag gewosst hätt, déi Saachen, déi zu hirem Fridden gehéieren! O wann si dem Här gegleeft hätten an zouginn hätten, datt hien, besser wéi si, de Wee gekannt huet, deen si fir hiert Wuel sollten huelen! Awer géint säi staarkste Flehen a seng solemnst Warnung hunn si hir Oueren zougemaach a hiert Häerz verhärt, an do an deem Moment hunn si de Wee agaangen, deen mat onerbittlecher Logik zu hirer Auslëschung souwuel als Natioun wéi och als auserwielt Vollek gefouert huet.

TAM1897 Q1 39.19Et koum och dozou, datt d’Stämm sech opgedeelt hunn – déi zéng an déi zwee. Wat gouf aus deenen zéng? – Si hunn eng onënnerbrach Kette vu Apostasie duerchlieft, bis si ausgeruff hunn: “Mir hunn kee Kinnek.” Da koum de Här duerch de Prophet Hosea bei si a sot: Ech wäert ären Kinnek sinn; kéier zréck zu mir, Israel, du hues vun mir geflücht; ech wäert ären Kinnek sinn. Awer si wollten net zréckkommen; a si goufen an d’Fangenschaft gefouert a sinn fir ëmmer verluer.

TAM1897 Q1 39.20Wéi dat gemaach gouf, gouf iwwer Juda vum Hosea geschriwwen: “Juda regéiert nach mat Gott a bleift de Hellegen géintiwwer treu.” Awer dir wësst, datt Juda Schrëtt fir Schrëtt, no ënnen op dem Wee vun der Apostasie gaangen ass, bis d’Wuert koum: “Huelt d’Diadem ewech a leet d’Kroun of: dat wäert net déiselwecht sinn: erhiewt deen, deen niddereg ass, a demütigt deen, deen héich ass. Ech wäert et ëmwerfen, ëmwerfen, ëmwerfen: an et wäert net méi sinn, bis deen kënnt, dem et zusteet; an ech ginn et him.”

TAM1897 Q1 39.21De Här huet d’Heiden mussen bréngen, fir säi eegent Vollek ze regéieren. An wéi de Här, duerch d’Heiden, duerch d’Regierung vun de Heiden, se erhalen hat, bis hien selwer bei si koum, hunn si nach ëmmer dat Wuert ausgeruff, dat si an de Deeg vum Saul gesot haten: “Nee; mee mir wëlle e Kinnek hunn.” An wéi de Christus net hiren Kinnek wëllt sinn, hunn si hien gekräizegt a geruff: “Mir hunn keen anere Kinnek wéi de Keeser.”

TAM1897 Q1 40.1Wéi si géint de Widdersproch vum Här duerch de Samuel geruff hunn: “Nee; mee mir wëlle e Kinnek iwwer eis”, an deem Ruff huet de Här héieren, an et ass elo fir jiddereen einfach ze héieren, hiren ultimative Ruff géint hien – “Mir hunn keen anere Kinnek wéi de Keeser.” Andeems si Gott ofgeleent hunn, fir “wéi all d’Natiounen” ze sinn, si si ginn wéi all d’Natiounen, déi Gott ofgeleent hunn.

TAM1897 Q1 40.2De Ruff, deen si géint de Christus um Geriichtssëtz vum Pilatus ausgeruff hunn, war an deem Ruff: “Mir wëlle e Kinnek hunn”, deen an de Deeg vum Saul ausgeruff gouf; an Gott huet en héieren. Dat ass d’Logik dovun, an et gëtt keng Flucht dofir. An wann du an ech dorunner entkomme wëllen, musse mir eis mat eisem ganzen Häerz, eiser ganzer Séil, eisem ganze Verstand an eiser ganzer Kraaft Gott zéien. Mir mussen eist Land verloossen, eis Famill a vum Haus vun eisem Papp. Mir mussen eis Réck op Ägypten dréien, och wann mir op der Schwelle zum Thron vun der irdescher Herrschaft stinn; mir mussen dovun zerécktrieden, eis Réck dorop dréien, alles hannerloossen a mat engem liewegen Glawen zu Gott zeréckfannen; an duerno mussen mir eleng wunnen a net ënner d’Natiounen gezielt ginn.

TAM1897 Q1 40.3Sou gesitt Dir, datt Gott säi Vollek an d’Natiounen ëmmer geléiert huet, datt d’éiweg Erléisung vu sengem Vollek an vun all Mënsch vun der absoluter Trennung vu Kierch a Staat am Häerz ofhänkt.