Aus Babylon a Ägypten · D’Botschaft vum drëtten Engel

TAM1897 Q1 45.8Predigt gehalen Méindesowend, den 15. Mäerz 1897 Gedréckt am Bulletin vun der Generalkonferenz, éischte Véierel 1897, Bd. 2, Nr. 1, S. 45-54.

TAM1897 Q1 45.9An eiser Lektioun gëschter Owend sinn mir op e Punkt an der Geschicht vu Juda komm, wou Nout aus Assyrien d’Land wéi eng Iwwerschwemmung gefëllt huet. Si wollten dovunner entkommen, an de Här huet si geruff, hien mat hirem ganzen Häerz ze sichen, fir datt hien si kéint erléisen. Si hunn probéiert, sech duerch Zesummenaarbecht, Allianz a Bündnis mat Ägypten selwer ze erléisen.

TAM1897 Q1 45.10Sou huet et ugehalen, bis si an engem Moment am Liewen vum Hiskia ukamen, wou all Hëllef aus Ägypten komplett ofgeschnidden war, net well hien et esou wollt, mä well et esou war. De Kinnek vun Assyrien hat sech tëscht Jerusalem an dem Mëttelmier positionéiert an huet sech tëscht d’Armeen vun Ägypten a Jerusalem gesat, fir d’Kräften vu Juda an d’Kräften vun Ägypten dovunner ofzehalen, sech ze verbannen. Da konnt hien jidderee vun hinnen eenzel besiegen.

TAM1897 Q1 45.11Déi éischte Kéier, wéi Sennacherib géint Jerusalem koum, huet hien datselwecht gemaach, an Hezekiah war esou schëlleg, datt et an de Schrëften steet, datt hien erausgaangen ass bei de Kinnek vun Assyrien a gesot huet: “Ech hunn gefeelt; zréck vu mir: wat s du mir oplees, dat wäert ech droen.” An de Kinnek vun Assyrien huet him drësseg Goldtalenter an dräi honnert Sëlwertalenter opgeluecht, an Hezekia huet d’Haus vu Gott ausrauben misse fir de Tribut ze bezuelen.

TAM1897 Q1 45.12D’Ursaach fir dëse Problem war, datt d’Leit vun Ekron sech géint d’Assyrer opgeleent haten; mee de Kinnek vun Ekron war dem Kinnek vun Assyrien treu a wollt sech net de Leit an hirer Rebellion uschléissen. Da huet d’Leit hien mat Gewalt als Gefaange no Jerusalem geholl a hien dem Hisekia zur Bewahrung iwwerginn. An Hisekia huet hien ugeholl. Hisekia hat esou vill Sympathie fir hir Rebellion géint de Kinnek vun Assyrien, datt hien bereet war, esou wäit dorunner deelzehuelen.

TAM1897 Q1 45.13De Kinnek vun Assyrien ass opkomm a huet Ekron ageholl. Duerno ass hien op Jerusalem gaangen, fir de Kinnek vun Ekron ze huelen an en nees op säi Thron zu Ekron ze setzen. Hisekia huet d’Stad befestegt, Maueren an all néideg Verdeedegungsanlagen gebaut; mee dat huet net gehollef, dat huet si net gerett; well Gott se op dës Manéier net konnt erléisen. Ech wäert de Sennacherib seng Schilderung vun där Campagne liesen, an och d’Schilderung an der Bibel. Dës zwou Schilderungen sinn an den “Empires of the Bible,” op Säit 322, an op de dräi folgenden Säiten zesummegefaasst. Ech fänke mam Paragraph 15 un. Sennacherib erzielt, wéi d’Leit vun Ekron sech opgeleent haten, an hiren Kinnek haten gefaangen an als Gefaangene geholl. Hien seet:—

TAM1897 Q1 46.1Déi Héichprêster, Edelmannen an d’Awunner vun Ekron, déi Padiah, hiren Kinnek (dee un de Glawen an d’Anbetung vun Assyrien gehalen huet), an Eisenketten gespaart haten; an hien dem Hezekiah, dem Kinnek vu Juda, ausgeliefert haten; an déi sech feindlech géint d’Gottheet verhal haten; dës Männer waren elo an hirem Häerz erschreckt.

TAM1897 Q1 46.2An hien huet d’Stad ageholl, a seet weider: “Hezekiah, de Kinnek vu Juda, huet sech net ënner meng Joech beugt.” Da seet d’Bibel: “Dofir ass Sennacherib, de Kinnek vun Assyrien, géint all d’befestegt Stied vu Juda eropgaangen a huet se ageholl.” Da seet Sennacherib:—

TAM1897 Q1 46.3Véierzeg-sechs vun dëse Stied, staark Festungen, an d’Stied an hirem Territoire, déi ouni Zuel waren, hunn ech mat Krichsmaschinnen belagert, ageholl, geplënnert an als Beute gezielt.... Zweehonnertdausend honnertfënnefzeg Leit, kleng a grouss, Männer a Fraen, Päerd, Stuten, Eselen, Kamelen, Ochsen a Schof ouni Zuel, aus hirer Mëtt hunn ech matgeholl a se als Beute verdeelt.

TAM1897 Q1 46.4Dann seet d’Bibel:—

TAM1897 Q1 46.5An wéi de Hisekia gesinn huet, datt de Sanherib komm war an datt hien virhat, géint Jerusalem ze kämpfen, huet hien mat senge Fürsten a senge krichesche Männer beroden, d’Waasser vun de Quellen, déi ausserhalb vun der Stad waren, zouzemaachen; an si hunn him gehollef. Sou gouf vill Vollek zesumme geruff, an si hunn all d’Quellen an de Bach, deen duerch d’Mëtt vum Land fléisst, zougemaach a gesot: Firwat sollten d’Kinneken vun Assyrien kommen a vill Waasser fannen? Hien huet sech och gestäerkt, huet d’ganz Mauer, déi gebrach war, nees opgebaut, se bis bei d’Tuerm eropgezunn an eng aner Mauer baussen, huet de Millo an der Stad Davids restauréiert an eng grouss Zuel Speere a Schëlder gemaach.

TAM1897 Q1 46.6Elo seet Sennacherib:—

TAM1897 Q1 46.7Hien [Hezekiah] selwer, wéi e Vugel an engem Käfeg, bannent Jerusalem, senger kinneklécher Stad, hunn ech hien agesperrt: Belagerungstuerm hunn ech géint hien opgeriicht (well hien den Uerder ginn hat, d’Befestegungen vum grousse Stadttor nei opzebauen).

TAM1897 Q1 46.8An elo seet d’Bibel:—

TAM1897 Q1 46.9An hien huet Krichskapitäin iwwer d’Leit gesat, an huet si bei sech op d’Strooss bei der Stadspuert zesumme geruff, an huet si opgemuntert a gesot: Sidd staark a couragéiert, fäercht Iech net an loosst Iech net entmutegen wéinst dem Kinnek vun Assyrien an all der Schar, déi bei him ass; well et sinn méi mat eis wéi mat him: mat him ass e fleeschlecht Arm; mä mat eis ass de Här, eise Gott, fir eis ze hëllefen an eis Schluechte ze féieren. An d’Leit hu sech op d’Wierder vum Hesekia, dem Kinnek vu Juda, gestäerkt.

TAM1897 Q1 46.10Dat war alles richteg genuch, wann hien an dëser Saach nëmmen onschëlleg gewiescht wier; mee bei Padiah, dem Kinnek vun Ekron, deen zu där Zäit am Prisong zu Jerusalem war, konnt de Här säi Segen net op Hezekiah leeën fir de Wee, deen hien duerch d’Verdeedegung vun der Stad ageholl hat. Dofir seet Sennacherib:—

TAM1897 Q1 46.11Hezekiah selwer gouf vun der Angscht virun der Schmach vu menger Majestéit iwwerwältegt; an d’Urbi, an seng eege Soldaten, an déi aner Soldaten, déi hien an Jerusalem, seng kinnekléch Stad, hat erakommen gelooss.

TAM1897 Q1 46.12Dann seet d’Bibel:—

TAM1897 Q1 46.13An de Kinnek vun Assyrien huet dem Hezekia, dem Kinnek vu Juda, dräi honnert Talenter Sëlwer a drësseg Talenter Gold zougewisen. An Hezekia huet him all dat Sëlwer ginn, wat am Haus vum Här an an de Schätz vum Kinnekshaus fonnt gouf. Zu där Zäit huet Hisekia dat Gold vun de Dieren vum Tempel vum Här ofgeschnidden an vun de Säulen, déi de Kinnek Hisekia vu Juda iwwerzunn hat, an huet et dem Kinnek vun Assyrien ginn.

TAM1897 Q1 46.14An doriwwer seet Sanherib:—

TAM1897 Q1 46.15Op déi fréier Tribut, déi jäerlech bezuelt gouf, hunn ech d’Allianztribut vu menger Herrschaft derbäigesat an hien domat beluede.... D’Aarbechter, d’Soldaten an d’Bauaarbechter, déi hien fir d’Befestegung vu Jerusalem, senger kinnege Stad, zesummegesicht hat, hunn elo Tribut gedroen. Mat drësseg Talenter Gold, 800 Talenter Sëlwer; gewebte Stoffer, scharlachfaarweg, bestickelt; grouss Edelsteng; Elfenbeinsofas, beweeglech Elfenbeinthrone, Büffelleder, Dan-Holz, Ku-Holz, e grousse Schatz vun all Zort; an seng Duechtere, Eunuchen vu sengem Palais, männlech Museker a weiblech Museker; no Ninive, menger kinnege Stad, hannert mir geschéckt. An fir Tribut ze bezuelen an Hommage ze leeschten, huet hien säi Bote geschéckt. Seng Stied, déi ech geplënnert hat, hunn ech aus sengem Kinnekräich ofgeschnidden, an hunn se dem Mitinti, dem Kinnek vun Aschdod, dem Padiah, dem Kinnek vun Ekron, an dem Zilli-Bel, dem Kinnek vu Gaza, ginn. Ech hunn säi Kinnekräich verréngert.

TAM1897 Q1 46.16Dat ass déi komplett Geschicht vun deem Vers an de Schrëften, wou et seet, datt Hesekia zu dem Kinnek vun Assyrien geschéckt huet a gesot huet: “Ech hunn gefeelt; zréck vu mir: wat s du mir oplees, dat wäert ech droen.”

TAM1897 Q1 46.17Eng Zäit duerno huet Hisekia Boten an d’Egypten geschéckt, an d’Egypten huet eng Allianz mat him agaangen an eng Arméi geschéckt. Sennacherib huet rechtzäiteg dovun héieren a seng Truppen tëscht dem Egypten an Jerusalem opgestallt. Da huet hien als éischt e Ruff un Jerusalem un Hisekia geschéckt, sech ze erginn an ze waarden, bis hien aus Ägypten zréckkoum, a hien géif kommen a se alleguer als Gefaangener an e Land huelen, dat wéi hiert eegent wier, dat genee sou gutt wier wéi hiert. Awer Hisekia huet hinnen gesot, se däerfen iwwerhaapt net äntweren, an de Mann ass zréck op Lachisch gaangen, an huet fonnt, datt de Kinnek op Libna gaangen ass, an do hunn se him do bericht.

TAM1897 Q1 46.18Da huet Sennacherib héieren, datt d’Armeen vun Ägypten opkamen, an hien huet nees e Bréif op Jerusalem geschéckt, an deem stoung, wat hien kéint maachen an wat de Här net kéint maachen; an datt de Hisekia sech net op de Här sollt verloossen, well de Här se net aus sengen Hänn kéint erléisen; an datt wann hien mam Kinnek vun Ägypten fäerdeg wier, hien erëm géif kommen, an Jerusalem d’Konsequenze géif droen.

TAM1897 Q1 46.19Bis dohin hat Hisekia geléiert, dem Här ze vertrauen; well hien hat keen aneren, op deen hien konnt vertrauen. Hien war schliisslech gezwongen, dem Här ze vertrauen. Dowéinst ass hien an de Tempel gaangen, huet dee Bréif vum Sennacherib virun de Här geluecht a sot zum Här: “Do ass en elo; mir kënnen näischt maachen.” Här, stitt Dir fir eis an. An de Här huet et esou gemaach. An där Nuecht goufen d’Armeen vum Sennacherib ëmbruecht, an hien ass zeréck op Ninive gaangen. Sou goufen si also schliisslech, duerch all dës schwéier Zäiten, dës Nout, déi op hinnen geluecht hat an déi si esou komplett agespaart hat, datt si keng Hëllef aus Égypten oder iergendwou anescht kréie konnten, dohin bruecht, wou de Här si vun Ufank un wollt hunn – dohin, wou hien si befreien konnt.

TAM1897 Q1 47.1Wa si sech nëmmen ëmmer op de Här verlooss hätten, wéi si et deemools gemaach hunn, hätt de Här ëmmer dat gemaach, wat hien fir si deemools gemaach huet. Si wieren ni ënner d’Herrschaft vun Assyrien komm, nach hätten si eppes mam Égypten ze dinn. Si wieren ni beraubt ginn an als Gefaangener fortgefouert ginn. Si hätten ëmmer als d’Leit vum Här a säi Kinnekräich bestanen, eleng wunnen an net ënner d’Natiounen gezielt ginn.

TAM1897 Q1 47.2Ech muss d’Geschicht vu Juda net am Detail nogoen. Et ass d’Geschicht vun de zéng Stämm nach eng Kéier. Et wier nëmmen eng Widderhuelung vun der Geschicht, déi mir gëschter Owend gesinn hunn, bis mir op de Punkt kommen, wou de Här säi Propheet un Zedekia, de leschte Kinnek, geschéckt huet, a gesot huet: “Huelt d’Diadem ewech a leet d’Kroun of; dat wäert net esou bleiwen; erhiewt dee niddereg ass, a demütigt dee héich ass.” Ech wäert et ëmkippen, ëmkippen, ëmkippen; a et soll net méi sinn, bis deen kënnt, dem et zusteet; an ech ginn et him.”

TAM1897 Q1 47.3Kuerz duerno gouf dat ganzt Vollek als Gefaangener no Babylon bruecht,—ausser de Äermsten am Land, déi näischt haten. Si goufen am Land hannerlooss, fir et esou ze besëtzen, wéi si wollten. Sou war et deemools e Virdeel, aarm ze sinn an näischt ze hunn; an dat gouf geschriwwen fir d’Verstoen vun allen Mënschen, déi elo op der Äerd liewen. Et ass elo kee Segen, räich ze sinn an grouss Besëtzungen ze hunn. An et kommen geschwënn Deeg, wou déi, déi aarm sinn a näischt hunn, et am beschten an dëser Welt hunn. Sou war et, wéi Jerusalem an deem Dag zerstéiert gouf, an si goufen als Gefaangener no Babylon bruecht oder ëmbruecht.

TAM1897 Q1 47.4An där Zäit konnten déi, déi näischt haten, iwwerall am Land Haiser hunn; well si haten dat ganzt Land fir sech selwer. All déi aner goufen a Gefaangenschaft gefouert. An esou wäert et erëm ginn. Déi, déi un de Besëtzungen vun dëser Welt hänken, déi räich wëlle sinn, ginn duerch hiren Räichtum a Gefaangenschaft gefouert a wäerten mat der ganzer Welt ënnergoen. Dann déi, déi a Saachen vun dëser Welt aarm sinn, an näischt hunn, well si alles an d’Saach vu Gott gesat hunn,—si wäerte am Land vum Här wunnen, wann all déi, déi an de Länner vun der Äerd wunnen, als Gefaangener fortgefouert ginn, an d’ganz Äerd zerstéiert gëtt.

TAM1897 Q1 47.5Dës Beschreiwung vun der Apostasie Israels an hirer Zerstéierung gouf net ouni Grond geschriwwen. Hosea an d’Prophezeiungen, op déi gëschter Owes verwisen gouf, goufen net ouni Grond geschriwwen. Den achte Kapitel vum Jesaja gouf net ouni Grond geschriwwen. Dës Wierder goufen fir eis geschriwwen, an mir mussen se an eiser Zäit beherzegen.

TAM1897 Q1 47.6Elo komme mir zu de leschte Deeg vu Juda. Liest d’Bicher vum Jeremia an Hesekiel. Si sinn haut aktuell Wourecht fir d’Siebenten-Deeg-Adventisten, genee esou vill wéi d’Buch vun der Offenbarung. Jeremia an Hesekiel goufen fir eis geschriwwen, op déi d’Enn vun der Welt zoukomm ass, well dës Bicher an deenen Deeg geschriwwen goufen, wéi d’Enn vu Juda komm war; an d’Zerstéierung vu Jerusalem an d’Zäiten, déi domat verbonnen waren, sinn einfach opgezielt, fir all d’Leit op der Welt op déi Zäiten opmierksam ze maachen, wann d’Enn vun der Welt an hir Zerstéierung no sinn, an fir se virun den Evenementer an de Problemer ze warnen, déi domat verbonne sinn.

TAM1897 Q1 47.7Israel huet e Kinnek gewielt géint de Wëllen vum Här. Wéi si getrennt goufen, sinn déi zéng Stämm op de Punkt komm, wou si gezwongen waren ze soen: Mir hunn keen Kinnek; an de Här sot: Ech wäert ären Kinnek sinn. Erëm hunn si gesot: Nee; mir mussen e Kinnek hunn. An si hunn nach ee gehat, an dat war deen leschte. Duerno haten si weder e Kinnek nach e Räich méi; mee si goufen an d’Gefaangenheet gefouert a fir ëmmer verluer, well si de Här net als hiren Kinnek wollten.

TAM1897 Q1 47.8Juda huet nach eng Zäit gewaart, an duerno koum dat, wat mir viru kuerzem gelies hunn: “Huelt d’Diadem ewech a leet d’Kroun of.” Juda kann net méi e Kinnek hunn. Si muss soen: Mir hunn keen Kinnek. Si muss an d’Gefaangenschaft vu Babylon goen. D’Leit an d’Stämm haten als esou keng Kinneker méi, bis hiren échte Kinnek koum, deen d’Recht huet ze herrschen an ze regéieren; an och do waren si esou entschloss, esou erfëllt vum selwechte Geescht, deen Gott an de Deeg vum Saul ofgeleent hat, datt si de Här net iwwer sech hätt regéieren loossen; si hunn en ofgeleent an hunn e Kinnek vun dëser Welt gewielt—“Mir hunn keen anere Kinnek wéi de Keeser.”

TAM1897 Q1 47.9Et ass alles eng eenzeg Geschicht. Wéi si Gott ofgeleent hunn, hunn si dat géint säi Wëllen gemaach an hunn e Kinnek gewielt, deen Saul genannt gouf. De Här huet doran hiert Ofleenen vu Jesus, hirem Kinnek, an d’Wiel vu Caesar an Barabbas gesinn. Hiert Ofleenen vum Christus an d’Wiel vu Caesar war nëmmen déi logesch Konsequenz vun hirem Ofleenen vu Gott an der Wiel vu Saul. Wéi si hien ofgeleent hunn an Saul gewielt hunn, huet de Här gewosst, datt si hien ofleenen an Caesar wielen géifen. An de leschte Schrëtt war schonn am éischten dran.

TAM1897 Q1 47.10Dat ass de Grond, firwat de Här gesot huet: Samuel, si verwerfen dech net, mee si verwerfen mech, datt ech net iwwer si soll herrschen; an dat bedeit dat fir d’Siebenten-Deeg-Adventisten. Gott wëll de Herrscher vu sengem Vollek sinn, hien wëll de Kinnek vu sengem Vollek sinn. Soll hien dat sinn? Soll säi Kinnekräich genuch sinn? Wäert seng Regierung genuch fir säi Vollek sinn? Dat ass elo d’Fro, wéi et deemools d’Fro war. Si huet hinnen deemools net gereicht, well si sech net mat ganzem Häerz him ënnerworf hunn. Si sinn an de Formalisme gaangen a goufen esou vill wéi d’Welt, datt si an d’Idolatrie vun der Welt agaange sinn. Si wollten e Kinnek hunn, wéi déi aner Heiden. An et ass haut déi selwecht Geschicht. Wann Gott net e genuch Herrscher fir d’Siebenten-Deeg-Adventisten ass, ass et well si net mat ganzem Häerz un hien gleewen. Et ass well si esou vill wéi d’Heiden sinn, datt si eng heidnesch Regierung an heidnesch Muecht mussen hunn, fir sech selwer virun sech selwer ze schützen an sech selwer ze regéieren. O, loosst d’Siebenten-Deeg-Adventisten haut op d’Wuert vum Här lauschteren: Ech wäert däi Kinnek sinn.

TAM1897 Q1 48.1Juda, wéi ech viru kuerzem gesot hunn, gouf als Gefaangener no Babylon gefouert, an e puer vun deene Ärmsten goufen am Land hannerlooss. Do hätten si misse bleiwen. Awer si sinn fräiwëlleg an d’Egypten gaangen. Erëm géint de Wëllen vum Här sinn si an d’Egypten gaangen. Sou goufen all d’Leit vum Här ënner de Heiden, zu Babylon an an Egypten, verstreet. An esou schwätzt d’Schrëften zënterhier ëmmer dovun, datt säi Vollek aus Babylon an aus Egypten erausbruecht gëtt; an esou ass et nach haut.

TAM1897 Q1 48.2Haut seet d’Wuert: “Gitt eraus aus hir, mäi Vollek, fir datt dir net mat hiren Sënnen deelt an net vun hire Plagen empfaangt.” Dat ass Babylon. An am elleften Kapitel vum Buch vun der Offenbarung gëtt et eppes, wat “geeschteg Ägypten” genannt gëtt; an déi, déi de Sieg iwwer d’Bestie, iwwer säi Bild, iwwer säi Zeechen an iwwer d’Zuel vu sengem Numm erreechen, “d’Lidd vum Moses” sangen – net eppes wat deem ähnelt – mee “d’Lidd vum Moses, dem Dénger vu Gott.” Wat war dat Lidd vum Moses?—Dat Lidd vun der Erléisung aus Ägypten. Wann also déi, déi de Sieg iwwer d’Bestie, iwwer säi Bild, iwwer säi Zeechen an iwwer d’Zuel vu sengem Numm erreechen, dat Lidd vum Moses sangen, da ass et well si aus Ägypten erléisst goufen. Well haut, an bis zum Enn vun der Welt, “Aus Ägypten hunn ech mäi Jong geruff.” Haut gëtt et e Babylon an e Egypten. Haut sinn d’Leit vu Gott a Babylon an a Egypten. An haut rufft de Här: “Kommt eraus aus hir, mäi Vollek;” an: “Aus Egypten hunn ech mäi Jong geruff.”

TAM1897 Q1 48.3Kuckt et nach eng Kéier un: Wou war Nimrod?—Hien war zu Babel a huet d’Räich vu Babel regéiert. Wou war Abraham?—Hien war am Land, dat vum Räich regéiert gouf, dat Nimrod gegrënnt hat. Mee Gott huet hien aus deem Land geruff. Dat Land war souwuel geeschteg wéi och kierperlech Babel. An nach méi wéi dat: Nimrod war de Jong vum Kusch, an de Kusch war de Jong vum Ham, an Égypten ass dat Land vum Ham. Sou datt an Nimrod souwuel Égypten wéi och Babylon waren. An wéi Gott den Abraham geruff huet, huet hien en aus souwuel Égypten wéi och Babylon geruff. An “wann dir dem Christus sidd, da sidd dir d’Somen vum Abraham an Ierwen no der Versprieche.” An dir sidd aus souwuel Égypten wéi och Babylon geruff.

TAM1897 Q1 48.4O loosst eis alleguerten d’Bibel studéieren an se liesen esou wéi se seet, fir déi geeschteg Bedeitungen, déi doranner stinn. Da gëtt d’ganz Bibel, vum éischte Vers bis zum leschte, eppes Liewens a Stralendes fir jiddereen vun eis.

TAM1897 Q1 48.5Duerno hu mir Israel a Egypten fonnt, an de Här huet si nees aus Egypten erausgeruff. Duerno hunn si de Här ofgeleent, an d’Folg war, datt si an d’Fangenschaft vu Babylon gaange sinn, an nees no Egypten zréckgaange sinn. An wéi de Jesus koum, hunn si hien ofgeleent an de Keeser gewielt. Duerno koum d’Chrëschtlech Kierch, an et koum d’Apostasie vun der Kierch, déi eng aner Babylon geschaf huet, an Gott huet d’Leit aus deem Babylon erausgeruff. Zur Zäit vun der Reformation huet hien si opgeruff, aus deem Babylon erauszekommen. Duerno koum de Protestantismus, d’reforméiert Chrëschtentum, an dat apostasiéiert, a mécht elo e Bild vum Déier, wat erëm Babylon bréngt, d’Mamm a Dëchter, verbonnen mat de Regierungen vun der Welt. An nach ëmmer rufft Gott: Kommt eraus aus Babylon, “Kommt eraus aus hir, mäi Vollek.”

TAM1897 Q1 48.6Déi Philosophie, déi den Apostasie an der christlecher Kierch verursaacht huet; déi falsch, heidnesch Léier, déi an d’christlech Schoulen agefouert gouf an d’Apostasie bewierkt huet, koum aus Égypten. Dës égyptesch Philosophie huet d’christlech Schoulen verdéiert, den Apostasie verursaacht an d’Kierch vu Roum opgebaut, déi haut souwuel Babylon wéi och Égypten ass. An esou rufft de Här haut, an der lieweger, aktueller Wourecht, säi Vollek aus souwuel Babylon wéi och Égypten eraus.

TAM1897 Q1 48.7Awer de Här wëll alles. Hien wëll iwwer alles herrschen. Hien wëll säi Räich iwwer alles. Hien wëll et esou an der Kierch hunn; hien wëll et esou an der Schoul hunn; hien wëll et esou an de Verëffentlechungsinstitutiounen hunn; hien wëll et esou iwwerall hunn, wou säi Numm genannt gëtt. Wëllt Dir him et esou erlaben?

TAM1897 Q1 48.8Wann dat esou ass, musst dir, jiddereen fir sech selwer, ufänken an dem Här déi ganz Plaz an ärem Häerz ginn. Loosst dee Kinnek do an sengem eegene Räich, an sengem Geeschtesräich, herrschen. Dëst Kinnekräich a seng Herrschaft muss esou voll a absolut sinn, datt dir keen anere Kinnek, keen anere Herrscher, mee Gott, an kee Gesetz, mee dat vu Gott, unerkennt.

TAM1897 Q1 48.9Dann, an net éischter, wäerte mir vun Égypten a Babylon befreit ginn. An duerno, nodeems mir esou aus Ägypten a Babylon befreit goufen, kann et wierklech gesot ginn, an de Här wäert et duerno dem ganze Universum soen: “Hei sinn déi, déi d’Geboter vu Gott a de Glawen u Jesus behalen,”—net déi, déi hiert Bescht probéiert hunn,—mä et wäert Gottes Zertifikaat virun dem Universum sinn, dat op e Vollek op der Äerd weist, dat d’Geboter vu Gott a de Glawen u Jesus behalen. Déi Zäit ass no, a Gott rufft e Vollek aus Babylon an aus Ägypten eraus, fir datt et geschitt, an fir datt hien bestätege kann: Hei ass e Vollek, dat mech et erlaben, se ze regéieren, an dat keng aner Autoritéit, kee anert Gesetz an keng aner Regierung brauch wéi déi vu Gott.

TAM1897 Q1 48.10Kuckt dat elo nach eng Kéier duerch. Gott huet de Mënsch ugefaangen mat dem éischten vun allen Geboter, dat bei him war an an him gelieft huet: “Du solls den Här, deng Gott, mat dengem ganzen Häerz, a mat denger ganzer Séil, a mat dengem ganzen Verstand, a mat dengem ganze Kraaft léiwen.” De Mënsch huet en anere Wee geholl, huet op en aneren nogelauschtert, deen geschwat huet, an esou huet hien alles verluer. Gott huet hien nees op seng Féiss gesat a him nees d’Privileg ginn, Gott mat sengem ganzen Häerz, senger ganzer Séil, sengem ganzen Verstand an all senger Kraaft ze léiwen. No kuerzer Zäit waren seng Nokommen esou wäit ewech vun Gott gaangen, datt de Här iwwerhaapt keng Plaz an hirem Liewen hat, an d’Leit hunn duerch eng Flut vun der Äerd musse gerappt ginn. Et waren nëmmen aacht Séilen, déi bereet waren, de Här an hirem Liewen ze hunn.

TAM1897 Q1 49.1De Här huet seng Aarbecht op der Äerd nees mat aacht Leit ugefaangen. Fir si war dat éischt vun allen Geboter: “Du solls de Här, däi Gott, mat dengem ganzen Häerz, mat denger ganzer Séil, mat dengem ganzen Verstand an mat denger ganzer Kraaft léiwen.” Awer si hunn dovun ofgelooss, hunn aner Gëtter ugeholl, an aus dem Götzendéngscht ass eng Monarchie ginn. En Staat gouf organiséiert – deen éischte Staat op der Welt. Et war d’Frucht vum Apostasie.

TAM1897 Q1 49.2Aus deem biese Staat huet Gott säi Vollek nees geruff an eng nei Rass vu Wiesen ugefaangen. Gott huet den Abraham aus deem Land, vu senger Verwandtschaft an aus dem Haus vu sengem Papp geruff, an e Land, dat hien him géif weisen. An hien huet him net esou vill ginn, wéi hien säi Fouss op der Äerd kéint setzen; mee hien huet versprach, et him an sengen Nokommen no him ze ginn, obwuel hien nach kee Kand hat. Sou huet Gott hien aus deem Land erausgeruff, wou hien gewunnt huet, an him huet hien kee Land an der Welt ginn. Dofir gouf Abraham, de Frënd vu Gott, d’Kierch vu Gott, an dëser Welt ouni e Land gelooss, an “wann dir dem Christus gehéiert, da sidd dir d’Kanner vum Abraham a Ierwen no der Verspriechen.”

TAM1897 Q1 49.3Mir sollen an de Schrëtt vum Glawen eise Papp Abrahams goen, deen hien hat, wéi hien nach net beschnidden war. Sidd Dir ouni Land an dëser Welt? De Här rufft Iech aus ärem Land, an dat Land, dat hien Iech weist. Et ass dat himmlescht Land. Wëllt Dir et unhuelen?

TAM1897 Q1 49.4D’Nokommen vum Abraham si an Ägypten gaangen, an Gott huet si vun deem Land getrennt. De Moses war dat grousst Beispill an där Zäit. Hien war Ierf vum Thron. Awer hien huet sech dovun ofgewannt a mat Gott gaangen; an hien huet misse säi Réck dozou dréien, fir mat Gott ze goen.

TAM1897 Q1 49.5Gott huet säi Vollek befreit a sot zu hinnen: “Dat Vollek wäert eleng wunnen a gëtt net ënner d’Natiounen gezielt.” Awer si hunn Gott verloocht, sech e Kinnek an e Staat wéi d’Heiden ronderëm si opgeriicht; a wat ass dervun ginn? Huet et hinnen eppes Guddes bruecht? De Här huet si net verlooss; mee huet dat hinnen eppes gutt bruecht? Et war eng eenzeg kontinuéierlech Ofsenkung, ëmmer méi erof, erof, erof, bis si getrennt goufen, an duerno sinn béid zu näischt ginn; an zënter deem Dag bis haut sinn si “Wanderer ënner de Natiounen” gewiescht. Si goufen net ënner de Natiounen gezielt, och wann si et probéiert hunn.

TAM1897 Q1 49.6Sou huet de Christus, wéi hien koum, nees eng geeschteg Famill opgeriicht. Awer nees koum d’Apostasie, an d’Kierch ass an d’Götzendéngscht an d’Heedentum ofgedriwwen, an huet eng Regierung opgeriicht – Kierch a Staat nees zesumme. Et war d’Päpschtum; an wat gëtt et? – Dir wësst, datt et “an d’Verderwe geet.” Duerno huet Gott nees eng geeschteg Famill am christleche Protestantismus opgeriicht. Mee deen huet apostasiéiert, huet sech der Hure-Mamm ugeschloss, a stellt d’Bild vum Déier op – e Staat op der Äerd, deen behaapt, d’Kinnekräich vu Gott ze sinn; an wat gëtt et mat deem alles? – Dir wësst, datt et mat enger éiweger Vernichtung zerstéiert gëtt.

TAM1897 Q1 49.7Wat gouf aus dem Räich vum Nimrod?—Et gouf zerstéiert. Wat gouf aus dem Räich vun Égypten?—Et gouf zerstéiert. Wat gouf aus dem Räich vun Assyrien?—Et gouf zerstéiert. Wat gouf aus dem Räich vun de zéng Stämm?—Et gouf zerstéiert. Wat gouf aus dem Räich vu Juda?—Et gouf zerstéiert. Wat gouf aus dem Räich vu Babylon?—Et gouf zerstéiert. Wat ass mat dem Kinnekräich vu Mede-Persien geschitt?—Et gouf zerstéiert. Wat ass mat dem Kinnekräich vu Griicheland geschitt?—Et gouf zerstéiert. Wat ass mat dem Kinnekräich vu Rom geschitt?—Et gouf zerstéiert. Wat ass mat deenen zéng, déi duerno koumen, geschitt?—Si ginn zerstéiert. Wat ass mat dem Papsttum geschitt, dat sech op de Ruine vu Rom opgeriicht huet?—Et muss zerstéiert ginn. Wat gëtt et mat dem Kinnekräich, dat no sengem Biller gemaach gouf, an den USA?—Et gëtt zerstéiert.

TAM1897 Q1 49.8De Här wollt eis weisen, datt hien net wëll, datt säi Vollek mat dëse Saachen verbonnen ass. Ass dat net d’Léier doranner? Wëllt hien, datt säi Vollek seng Häerzer un dat bënnt, wat ënnergeet? Vum Adam un bis elo huet Gott d’Mënschen opgeruff, him ze erlaben, ze herrschen, fir datt hien hiren Kinnek ka sinn; datt d’Leit aus hirem Land, vun hirer Famill, vum Haus hirem Papp erausgoen, eleng wunnen an net ënner d’Natiounen gezielt ginn. Wäert hien jeemools e Vollek fannen, dat him säi Wëlle léisst?

TAM1897 Q1 49.9(Roefen) Jo.

TAM1897 Q1 49.10Jo; mir wëssen, hien wäert esou e Vollek hunn, well d’Wuert vu Gott et seet. Awer wäert hien dat Vollek ënner deenen hunn, déi elo behaapten, säi Vollek ze sinn? Dat ass d’Fro. Wäert Dir ee vun dësen sinn? Wäert Dir ee vun dësen sinn?—Dir sot, Jo. Da gitt Dir aus ärem Land eraus, an vun ärer Famill, an vun ärem Papp säi Haus? Wäert Dir eleng wunnen an net bei d’Natiounen gezielt ginn? Wäert Dir Gott als ären Kinnek hunn an keen aneren? Wäert Dir d’Regierung vu Gott als Är Regierung hunn an keng aner Regierung brauchen?

TAM1897 Q1 49.11Net datt Dir Iech géint eng aner Regierung revoltéiert; Dir hutt einfach keng Notzung fir eng aner, well Dir déi bescht Regierung hutt – déi perfekt Regierung. Wann déi Regierung an Ärem Liewen ass, braucht Dir keng Regierung op der Äerd, déi Iech regéiert, an si wäerten keng Problemer oder Schwieregkeeten mat Iech hunn. Dat ass alles, wat de Här freet. Wëllt Dir him erlaben, et an Ärem Liewen ze hunn?

TAM1897 Q1 50.1Et steet genee an der Botschaft vum drëtten Engel, datt Gott domat a duerch et virgesäit, d’Chrëschtentum op enger éiweger Basis ze etabléieren. Dann, esou sécher wéi an der Botschaft vum drëtten Engel, wéi Gott d’Chrëschtentum op enger éiweger Basis etabléiert, wäert et e Chrëschtentum sinn, dat net mat eppes op dëser Äerd verbonnen ass. Et wäert nëmmen mat Gott verbonnen sinn; nëmmen mat sengem éiwege Wuert; duerch säi éiwege Geescht erliicht; geléiert vum, deen säi Ursprong aus deenen éiwege Deeg huet; an esou zum éiwege Gott gefouert ginn, fir datt hien regéiere kann, an ënnendrënner wäerte seng éiweg Aarm sinn.

TAM1897 Q1 50.2Ech weess, a dir wësst, datt et e puer Bridder ginn, déi net mengen, datt dat richteg ass. Virun zwee Joer gouf et gepredigt a publizéiert am BULLETIN. Vun ville gouf et net ugeholl. Vun e puer gëtt et nach ëmmer net ugeholl. Et gëtt als ganz falsch ugesinn. Awer an der leschter Generalkonferenz goufen zwou Zeienschafte fir eis gelies,—besonnesch fir dës Konferenz geschriwwen, an eng dovun, fannen ech, ass am BULLETIN Nr. 4 gedréckt; déi zweet ass nach net gedréckt, mee wäert et, mengen ech, geschwënn sinn,—di Siwenten-Deeg-Adventisten tadelten, well si sech an politesch Affären engagéieren. Ech liesen hei e Passage, deen Iech d’Iddi dovun weist:—

TAM1897 Q1 50.3De Här Jesus ass enttäuscht vun sengem Vollek. Hien ass de Kapitän, si mussen ënner sengem Banner opmarschéieren. Si hunn keng Zäit, keng Weisheet a keng Kraaft, fir se an d’Parteipolitik anzebréngen. Mënschen ginn vun ënnen aus mat enger intensiver Aktivitéit opgerëselt, an d’Kanner vu Gott däerfen hiren Afloss net an dëse politesche Sträit investéieren. Awer wat fir e Geescht ergreift eis Leit, wann déi, déi gleewen, datt mir elo ënner der Botschaft vum drëtten Engel, der leschter Botschaft vum Barmhäerzegkeet un d’Welt, stinn, Bridder am selwechte Glawen, mat de Emblemer vun oppeneenstaande politesche Parteien optrieden, entgéintgesate Meenungen verkënnegen an hir gedeelt Meenungen deklaréieren?

TAM1897 Q1 50.4Elo stellen ech dës Fro an der Form vun enger Proposition: Wann dat, wat viru zwee Joer iwwer dëst Thema vun der Regierung an der Kierch gepredigt gouf, vun alle Siwenten-Deeg-Adventisten ugeholl a befollegt gi wier, hätt do iwwerhaapt Plaz fir dat Zeiennis ginn? – Offensichtlech net. Hunn déi Lektiounen also eppes Falsches gefuerdert, wéi si d’Leit vu Gott op eng Positioun geruff hunn, wou et him onméiglech wier, e Feeler bei hinnen ze fannen? Ech mengen an dësem spezifesche Punkt. Ech mengen, wann eng Linn vun der Wourecht aus dem Wuert Gottes presentéiert gëtt, déi, wann säi Vollek se virun Gott an der Welt géif unhuelen, se an esou enger Haltung géif setzen, datt et dem Här onméiglech wier, an de Saachen, déi mat där Linn vun der Wourecht ze dinn hunn, e Feeler bei hinnen ze fannen, ass et net sécher, dat als d’Wourecht unzehuelen? Wéi kéint et iwwerhaapt falsch sinn?

TAM1897 Q1 50.5Awer dat ass nëmmen ee vun de Zeienaussoen. Déi aner Zeienausso huet Säit fir Säit Rüff vun där selwechter Aart un säi Vollek, well et un de politesche Diskussiounen vun der leschter Campagne deelgeholl huet; sou datt de Här an zwou hannereneenfolgend Zeienaussoen dozou gezwongen war, säi Vollek e Rüff ze schécken, well et genau dat gemaach huet, wat et verhënnert hätt, wann et d’Botschaft ugeholl hätt, déi et achtzehn Méint ier d’Campagne ugefaangen huet, kritt hat. Firwat huet de Här deemools dës Noriicht un säi Vollek geschéckt, aachtzéng Méint ier et eng Geleeënheet fir si gouf, e géintgesate Wee anzeschloen? Hätt hien net gewollt, datt säi Vollek virbereet wier, wéi déi Zäit vu Verwirrung a Diskussioun op si koum, sou datt si de richtege Wee wossten an net mat deenen aneren, déi verwirrt waren, verwirrt géifen ginn, an doduerch net un de Saachen deelhuelen, déi hien misst tadeléieren?

TAM1897 Q1 50.6Ech froe net, datt een et einfach akzeptéiert, well et do steet. Ech froe, datt si et akzeptéieren, et studéieren, doriwwer beten, et kucken an et akzeptéieren, well et d’Wourecht ass, an et wäert d’Leit vu Gott virun der Méiglechkeet schützen, datt hien jeemools opgeruff gëtt, si an esou engem Punkt ze korrigéieren oder ze tadelen. Awer ech weess, datt et Bridder gëtt, déi nach ëmmer mengen, datt dat alles falsch ass; a se soen, et hätt vun eise Leit verlaangt, eng extrem Positioun anzeschloen, an datt et eng extrem Positioun wier. Kann dat eng extrem Positioun sinn, wat d’Leit vu Gott do setzt, wou hien se wëllt, sou datt si vollstänneg fräi sinn vun all deene verwirrende Saachen, déi d’Welt verwirre?

TAM1897 Q1 50.7Dëst Joer ass déi selwecht Denkweis op eng aner Manéier opkomm. D’Schrëften, op déi viru zwee Joer verwisen gouf, sinn iwwerhaapt net an d’Lektiounen vun dësem Joer erakomm. Et war deemools d’Evangelium; et ass elo d’Evangelium; well et einfach d’Evangelium ass, dat d’ganz Bibel duerchdréngt, an Dir kënnt d’Bibel néierens opmaachen, ouni datt se dat seet.

TAM1897 Q1 50.8Et gëtt eng aner Saach, déi mir berücksichtege mussen. Wann mir un politeschen Affären a politeschen Diskussiounen deelhuelen, huelen verschidde Leit verschidde Säiten a géigneresche politesche Parteien, verkënnegen entgéintgesate Meenungen a deklaréieren hir gedeelt Meenungen, während si behaapten, Bridder ze sinn. Wat ass de leschte Schrëtt an der politescher Aarbecht?—Krich, natierlech. Dann wat ass doran, um Ufank?—Einfach dat, wat um Enn doran ass—Krich. Et ass dee Geescht, vun Ufank bis Enn. Kënnen Bridder a Christus, déi een a Christus sinn, un eppes deelhuelen, wat se am Geescht vum Antagonismus deelt? Kënne se dat?—Nee; net a bleiwen een a Christus. Si sollen d’Eenheet sichen, no der Eenheet vum Geescht sichen, “beméien d’Eenheet vum Geescht am Band vum Fridden ze erhalen.”

TAM1897 Q1 50.9E puer ware bereet, dës Logik ze verfollegen an ze zouginn, datt et um Enn erlaabt ass, datt Chrëschten – egal wéi een – Siwenten-Deeg-Adventisten oder anerer – kämpfen. Net géinteneen ze kämpfen, natierlech, mä fir hiert Land ze kämpfen an an engem Krich deelzehuelen, fir d’zivil Regierung z’erhalen. Awer wou läit d’Land vum Chrëscht? Wou ass d’Regierung vum Chrëscht? Kënnt dir et soen?

TAM1897 Q1 50.10(Stëmmen) “Net vun dëser Welt.”

TAM1897 Q1 50.11Et ass net vun dësem Land a net vun dëser Welt. Eist Kinnekräich an eist Land sinn net vun dëser Welt. Awer kënnen Chrëschten fir hiert Land mat Waffen vum fleeschleche Krich kämpfen? De Kinnek vun deem Land huet et zougelooss, gekreuzigt, ëmbruecht a verstoppt ze ginn, amplaz eng Hand ze héijen, fir fir säi Land ze kämpfen. Kann also eppes, wat esou eng Logik huet, vun Ufank un wouer sinn?

TAM1897 Q1 51.1Awer dat ass nach net alles. Wann mir als Siwenten-Deeg-Adventisten dës Prinzipien predigen an un hinnen festhalen, muss e wichtege Schrëtt geholl ginn, fir der Regierung vun den USA an dem Staat Michigan an e puer anere Staaten géintiwwer gerecht ze sinn, sou datt mir an engem gudden Liicht erschéngen.

TAM1897 Q1 51.2Ech soen et nach eng Kéier, sou datt Dir verstitt, wovun ech schwätzen. Wann et esou soll sinn, datt mir dat Prinzip akzeptéieren, datt Chrëschten däerfen kämpfen, däerfen hiren rietsen Arm erhéijen, fir Land a Regierung an alles wat domat ze dinn huet ze verdeedegen, da muss d’Konfessioun, fir gerecht géint sech selwer ze sinn, an besonnesch fir gerecht géint d’Regierung vun den USA an e puer vun de Staaten ze sinn, et ëffentlech aussoen an de Kurs, deen d’Konfessioun eemol verfollegt huet, zeréckweisen an ëmkehren.

TAM1897 Q1 51.3Ech hunn hei zwou kleng Dokumenter, déi 1865 gedréckt goufen, mee wat doranner steet, huet sech 1864 zougedroen. Eent dovunner huet de Titel “Usiichten vun de Siwenten-Deeg-Adventisten betreffend d’Tragen vu Waffen, wéi se virgeluecht goufen bei d’Gouverneuren vu verschiddene Staaten an de Generol-Provost-Marschall [dat ass vun de Vereenegte Staaten], mat engem Deel vum Enrollementgesetz.”

TAM1897 Q1 51.4Zu där Zäit hunn d’Siwenten-Deeg-Adventisten, duerch de General Conference Committee, der Regierung vun den USA, der Regierung vum Staat Illinois, vu Michigan, vu Pennsylvania, vu Wisconsin an engem oder zwee anere Staaten duergestallt, datt d’Siwenten-Deeg-Adventisten als Chrëschten, an well si Chrëschten waren, net kéinten zoustëmmen, datt Chrëschten ënner iergendeen Ëmstänn Waffen droen oder kämpfen kéinten. Dat anert Dokument besteet aus Auszich aus de Schrëften an de Publikatiounen vun de Siwenten-Deeg-Adventisten, fir d’Regierung doran ze rechtfäerdegen, dës Ufro vun der Denominatioun als echt unzehuelen.

TAM1897 Q1 51.5Elo wann dës Uerdnung ëmgedréit soll ginn, an mir d’Meenung akzeptéieren, datt Chrëschten ënner all Ëmstänn kënne kämpfen, fir d’Regierung oder wat och ëmmer et kéint sinn, da schëllege mir et der Regierung vun den USA, datt de General Conference Committee, deen d’Konfessioun vertrëtt, bei d’Regierung vun den USA geet a se seet, datt mir eis Meenungen geännert hunn; an bei d’Gouverneuren vun dëse Staaten goen a hinnen soen, datt mir eis Meenungen geännert hunn; sou datt d’Protokoller no eise neie a revidéierte Meenungen zu där Saach stinn.

TAM1897 Q1 51.6Elo gleewen ech net eng Sekonn, datt mir un eppes festhalen sollten, wat gemaach gouf, just well et gemaach gouf. Mee wann dat, wat gemaach gouf, richteg war, da hält drun fest. An ech soen elo, datt wann eis Meenungen doriwwer änneren, mir et dëse Regierungen schëlleg sinn, si iwwer dës Tatsaach ze informéieren, sou datt si eis net anescht wéi genee dat gesinn, wat mir sinn. Dat ass just fair géint d’Regierungen; well mir als Konfessioun eis offiziell op d’Positioun vum Géigendeel festgeluecht haten.

TAM1897 Q1 51.7Virun zwee Joer, wéi déi Lektiounen gehale goufen, hunn ech net gewosst, datt dës Dokumenter existéieren. Ech hunn net gewosst, datt se existéieren, bis ongeféier Ufank vum Joer 1897. Eng Persoun huet mir dës an engem Umschlag geschéckt, an dat ass alles wat ech dozou weess. Si goufen 1865 vun der “Steam Press of the Seventh-day Adventist Publishing Association, Battle Creek, Mich.” gedréckt. D’Nimm vum Komitee vun der Generalkonferenz sinn do ënnerschriwwen op de Dokumenter, déi der Regierung vun den USA virgeluecht goufen, an d’Nimm vun de Komiteen vun de Staatkonferenzen sinn do ënnerschriwwen op de Dokumenter, déi de Gouverneuren vun de Staaten virgeluecht goufen.

TAM1897 Q1 51.8Elo liesen ech Iech e puer Auszich vir, déi deemools aus Dokumenter, Publikatiounen a Schrëften vun de Siwenten-Deeg-Adventisten gedréckt goufen, als Beweis fir d’Regierung vun den USA an als Beweis fir d’Gouverneuren vun de Staaten, datt dës Positioun, déi vum General-Konferenz-Komitee vun der Denominatioun ageholl gouf, hir eigentlech Positioun war, an net eng, déi just fir dës Geleeënheet erfonnt gouf, fir der Rekrutéierung ze entkommen oder fir d’Konsequenze ze vermeiden, déi wéinst dem Krich op d’Land zoukoumen. Dës Saach gouf als Beweis un dës Regierungen erausginn, datt et e Prinzip bei de Siwenten-Deeg-Adventisten war, a si hunn drun festgehalen, well et Chrëschtentum war.

TAM1897 Q1 51.9Ech liesen e puer Auszich dovun, an Dir gesitt, wat ech gesinn hunn, soubal ech et gelies hunn – datt wann ech dat Dokument virun zwee Joer an dësem Tabernakel viru mir gehat hätt, ech d’Prinzipien, déi doranner stinn, net méi kloer hätt erkläert kënnen, wéi ech et an de Lektiounen gemaach hunn, déi ech ginn hunn an déi am BULLETIN publizéiert goufen. Hei ass e Auszuch aus eppes, wat am Signs of the Times vum Pastor James White am Joer 1853 geschriwwen gouf:—

TAM1897 Q1 51.10Déi professéiert Kierch Christe huet den Arm vun hirem richtege Mann verlooss a leent sech elo op den staarke Arm vum Gesetz. Si sicht Schutz a wëll vun de korrupte Regierungen vun der Welt erniert ginn, a gëtt richteg duerch d’Huren-Duechtere vun der aler Mamm duergestallt, déi e Symbol vun der kathoulescher Kierch ass. Wéi d’Fra bei hirem Mann soll bleiwen, esou soll d’Kierch bei Christus bleiwen, an amplaz Schutz beim Arm vum Gesetz ze sichen, soll si sech nëmmen op den mächtegen Arm vun hirem Geléiften stëtzen. D’Kierch ass onrechtméisseg mat der Welt bestuet. Dat gesäit een an de verschiddene Departementer vun der ziviler Regierung. Sogar am Krichsdepartement gesäit een de bekennenden Dénger vu Jesus Christus, wéi en de Gott vum Fridden mat senge Gebieder fir Erfolleg an der Schluecht verspott.

TAM1897 Q1 51.11Erëm e Auszuch aus dem Review and Herald vum 9. Mee 1854:—

TAM1897 Q1 52.1Ob dës Saachen elo direkt virun der Dier stinn oder net [et geet ëm d’Kommen vum Här], bleift de Fakt bestoen; e Krichsgeescht geet ëm, e Geescht vum Haass a vun der Täuschung. Et ass säi verschmotzenden Afloss, virun deem mir Angscht hunn,—et ass den demoraliséierende Afloss vun der Vertrautheet mat deenen Iddien vum Krich a Bluttvergiess, et ass déi ongesond Erhëtzung, de bittere Partei-Geescht, deen béis ass a verursaacht, datt sech dat Béis ausbreet.

TAM1897 Q1 52.2Et däerf net gesot ginn, et géif keng Gefor fir d’Jénger vu Christus duerch dës Ursaachen ginn. Et gëtt eng Gefor; well wann “d’Ongerechtegkeet wäit verbreet ass, da killt d’Léift vu ville of.” Sou sinn déi mysteriéis an onerkläerbar Sympathien, déi de Mënsch un de Mënsch binden, déi e getrennte an isoléierte Interessi verbidden, sou datt mir onbewosst de dominéierende Toun iwwerhuelen, an mir wëssen et net, bis de Geescht verzerrt a onbestänneg ass; an esou, an engem ongesonde Zoustand, ass en bereet, dat Béis opzehuelen an ze empfänken. Déi moralesch Geißel ass nach méi zerstéierend wéi d’Pestilenz.

TAM1897 Q1 52.3En aneren Auszuch, nees ofgedréckt aus dem Review and Herald vum 31. Juli 1856:—

TAM1897 Q1 52.4Jesus huet gesot: “Folleg mir no.” Wat, léiwen Brudder, léif Schwëster, wat ass Äre Moossstaf vum Glawen? Ass et net d’Bibel? Dir sot: Jo. Dann komme mir dohinner, fir ze léieren, ob mir Jesus nofollegen oder net. Ech ginn Iech op Ärem Wee viraus a diskutéiere mat Iech; an dëse Wee ass all eist Liewenshandelen. Mir maachen éischt e grousse Iwwerbléck a froen: Handelt Dir wéi d’Welt? Awer dir frot, wat ech domat mengen? Ech probéieren et Iech ze erklären. Hëlt dir un de Maximen a Gesetzer vun der Welt deel? Wann dat esou ass, da ass äre Wee net deen, op deem de Jesus gaangen ass. De Jesus huet gesot: Si (d’Jünger) si net vun der Welt, esou wéi ech net vun der Welt sinn. Wéini hutt dir de Jesus am Geriichtssall vum Keeser gesinn?—Niemols, nëmmen wéi en wéi e Lämmchen op d’Schluechtung gefouert gouf.

TAM1897 Q1 52.5Awer mir wëlle gutt Gesetzer, an et ass eis Plicht, gutt Männer ze fannen, déi se maachen an duerchféieren.

TAM1897 Q1 52.6Wierklech wëlle mir gutt Gesetzer; an de Jesus huet eis net verlooss, fir him ze follegen ouni si. Hien seet: “Dat Wuert, dat dir héiert, ass net vun mir, mä vum Papp, deen mech geschéckt huet.” Johannes 14,24.

TAM1897 Q1 52.7De Psalmist seet: “D’Gesetz vum Här ass perfekt, et bekéiert d’Séil.” Psalm 19,7. De Paul seet: “All Schrifft ass vun Gott inspiréiert a nëtzlech fir Léier, fir Tadel, fir Korrektur, fir Instruktioun an Gerechtegkeet, sou datt de Mann vu Gott perfekt ass a fir all gutt Wierker voll ausgerëscht.” 2 Timotheus 3:16, 17. Wat wëlls du nach? oder wat wëlls du manner, léiwen Brudder?

TAM1897 Q1 52.8Den nächsten Schrëtt, deen Dir vun Ärem Vertrieder verlaangt, ass Gesetzer erauszebréngen, déi, wann se net respektéiert ginn, mat dem Schwert, enger onchrëschtlecher Waff, duerchgesat ginn. Dës Gesetzer sinn dat wesentlecht, liewenswichtegt Wiesen vun där Regierung, där hien en Deel ass, déi hir Nationalitéit nëmmen duerch Waffenarsenaler oder Doudesinstrumenter, grouss Marinen an eng mat hiren déidlechen Waffen ausgestatt Militär erhalen kann. Du setzt duerno däi gudde Brudder Chrëscht, Nofolger vum Friddensprënz, nieft d’Schafott, fir de Doud ze verhänge; oder un d’Kapp vun engem Trupp Militär, mat engem Habeas-Corpus-Befehl, fir e arme Brudder nees an d’Knechtschaft zeréckzedrécken, wéinst dem Verbriechen, d’Fräiluft vum Himmel atme wëllen. Oder wann hien Äre Chefmagistrat vun der Natioun ass, setzt Dir Äre gudde Bëschof op e Krichspäerd, vun Kapp bis Fouss bewaffnet, als Oberbefeeler iwwer all d’Kräften vum Doud an der Natioun.

TAM1897 Q1 52.9Ech géif froen, léif Nofolger vum Jesus, ob de Mënsch et richteg maache kann ze ëmbréngen, wann Gott gesot huet: “Du solls net ëmbréngen”? Berout net d’ganz Struktur vun der mënschlecher Regierung op dem Schwert? Ginn si net a Stécker geschloen, wann dee kënnt, deen d’Recht huet, an Gerechtegkeet ze herrschen?

TAM1897 Q1 52.10Awer ech sinn net am Krich mat de mënschleche Regierungen. Nee, nee. David seet an engem Luefslied un Gott: “Wierklech, de Grimm vum Mënsch wäert dech luewen; de Rescht vum Grimm wäert du zréckhalen.” Psalm 76,10. “Well d’Herrscher sinn net eng Angscht fir gutt Wierker, mä fir dat Béis. Wëlls du also net d’Muecht fäerten? Maach dat Gutt, an du kritt Luef dovun. Well hien ass de Dénger vu Gott fir dech [Chrëscht] zum Gudden.” Römer 13,3-4.

TAM1897 Q1 52.11Wa dir, meng Bridder, am Kapp behallet, datt d’Christen eng anescht Genossenschaft sinn, eng kleng Häerd, vun der Welt getrennt, aus der Welt erausgewielt, fir Liichter an der Welt ze sinn, sou datt d’Welt, andeems si hir gutt Wierker (Liicht) gesäit, dozou gefouert gëtt, sech der klenger Häerd unzeschléissen, déi den ganzen Dag laang zur Schluechtung gezielt gëtt, an domat ären himmlesche Papp verherrlecht, da wäert dir fäeg sinn, esou Schrëften wéi Römer 13 ze verstoen, an 1. Timotheus 1; 2, déi ech spéider nach bemierken wäert. “Loosst de Töpferstéck mat de Töpferstécker vun der Äerd striden” [Jesaja 45,9]; mee loosst d’Chrëschten de Geescht vu Jesus hunn, da wäerten si Jesus nofollegen.

TAM1897 Q1 52.12Hunn mir e puer vun de Resultater gesinn, déi professéiert Chrëschten hunn, déi der Welt nogefollegt sinn? Loosst et eis also virbereeden, eng Héicht ze erreechen wéi Bileam, wéi de Balak hien geruff huet, Israel ze verfluchen, wéi hien säi Gleichnis ausgeruff a gesot huet: “Wéi soll ech verfluchen, deen de Gott net verflucht huet? Oder wéi soll ech trotzen, deen de Här net getrotzt huet?” Well ech gesinn hien vun de Spëtzen vun de Fielsen, an ech gesinn hien vun de Bierger; kuck, d’Vollek wäert eleng wunnen an net ënner d’Natiounen gezielt ginn.” Numeri 23,8-9.

TAM1897 Q1 52.13Ech liesen elo en aneren Auszuch, nees gedréckt aus dem Review, dat den 14. August 1856 datéiert ass:—

TAM1897 Q1 52.14Huet d’Evangelium vum Jesus Iech d’Recht ginn, d’Schwert ze benotzen, Iech mat fleeschleche Waffen auszestatten, d’Schwert ze huelen fir “fir Äert eegent Haus ze suergen”, fir d’Ënnerdréckte aus der Muecht vum Ënnerdrécker ze befreien, andeems Dir dat sechst Gebot vu Gott brécht, “Du däerfs net ëmbréngen”? Jesus seet: “Léift Är Feinde.”

TAM1897 Q1 52.15Meent Dir, datt Dir, als Chrëscht, deen ënner dem Evangelium lieft, eng biblesch Erlaabnis hutt, Iech op iergendeen Aart a Weis an politesch Sträit ze mëschen? Entweder bei der Gesetzgebung oder bei der Duerchféierung vun de Gesetzer vun der mënschlecher Regierung? Wann dat de Fall ass, mengen ech, datt Dir Iech staark verkennt.

TAM1897 Q1 52.16Dat ass wat d’Konfessioun 1864 gesot huet. Si hunn dat der Regierung vun den USA virgeluecht, als Beweis datt si net un de Krich gleewen, an datt si net kéinten un der Waffedroen deelhuelen, an datt wann si rekrutéiert géifen ginn, een net dovunner ausgoe kéint, datt si géifen kämpfen. An d’Regierung vun den USA huet op hir Virbréngungen nogelauschtert a virgesinn, datt si an d’Spideeler solle goen, wou si d’Aarbecht vun den Dénger vum Evangelium kéinten iwwerhuelen, sech ëm d’Kranke këmmeren an de Stierwende Rettung bréngen. Elo, wann dat ëmgedréit soll ginn, solle mir éierlech virun der Regierung stoen a soen, datt et ëmgedréit gouf.

TAM1897 Q1 52.17Ech liesen weider:—

TAM1897 Q1 52.18All Text, deen Dir zitéiere kënnt, oder all plausibel Argument, dat Dir virbréngt, muss un der einfacher, wörtlecher Helleger Schrëft getest ginn. Et kann sinn, datt mir all esou Schrëften oder Argumenter, déi Dir virbréngt, zu enger gëeegenter Zäit notéieren; mee éischtens lauschtere mir op d’Evangelium. Fir Chrëschten, déi bereet sinn, Jesus nozefollegen, soll dat duergoen.

TAM1897 Q1 52.19Jesus seet: “Wann een mech déngt, soll hien mir nofollegen.” (Johannes 12:26). Awer sot Dir: Dat kann ech maachen an als treie Bierger vu mengem Land an deenen nationale Politiken a senger Regierung déngen? Halt. Jesus seet: “Keng Mënsch kann zwee Meeschteren déngen.” (Matthäus 6:24). “Wa dir vun der Welt wiert, géif d’Welt hir eege gär hunn; mä well dir net vun der Welt sidd, mä ech hunn iech aus der Welt erausgewielt, dofir haasst d’Welt iech.” Johannes 15,19.

TAM1897 Q1 52.20Wat fir e Part kënnt Dir un de politeschen Entscheedungen vun der Welt huelen, wann Dir net vun der Welt sidd, mä vun der Welt gehaasst gitt an aus der Welt ausgewielt sidd? Mee musse mir d’Regéierung an d’Hänn vun de Béis ginn? sot Dir. Dir kënnt Iech net hëllefen. Béis Mënschen a Verféierer ginn ëmmer méi schlëmm; an zur Zäit vum Enn vun der Welt wäerten d’Béis Béises maachen, an keen vun de Béis wäert verstoen. Daniel 12:10. De Grond ass, datt d’Welt net bereet ass, Gott ze gehorchen oder Jesus nozefollegen, well si net unerkennen, datt et ee Gesetzgeber gëtt. Jakobus 4:12.

TAM1897 Q1 53.1“Dofir huet de Här gesot: Well dëst Vollek mat hirem Mond sech mir naht, a mat hire Lëpchen mech éiert; awer hiert Häerz hunn si wäit ewech vun mir geholl, an hir Angscht virun mir ass geleiert no de Geboter vun de Mënschen. Dofir, kuckt, ech wäert weidergoen a maachen e wonnerbart Wierk ënner dësem Vollek, jo, e wonnerbart Wierk a Wonner; well d’Weisheet vun hiren Weisen ënnergeet, an d’Verstoen vun hiren Verstandesleit verstoppt gëtt.” Jesaja 29,13-14. Wéi wonnerbar dëst am Laf vun de ville héije Theologeprofessoren exemplifizéiert gëtt, déi viru kuerzem un der Spëtzt vu reliéise Erweckungen, moralesche Reformen a Friddensgesellschaften stoungen: déi d’Kierch vu Christus féieren, bewaffnet mat dem Evangelium, dat Liewen a Onstierflechkeet ans Liicht bréngt; mat Flehen, Gebieder a Tréinen; elo grad am Angesicht vum Evangelium, wann Jesus gesot huet, “Dir hutt héieren, datt et gesot gouf: Du solls deng Noper léiwen an deng Feinde hassen. Awer ech soen iech: Léift är Feinde, segent déi, déi iech verfluchen, maacht gutt bei deenen, déi iech hassen, a betet fir déi, déi iech schmäerzen a verfollegen; op datt dir Kanner vun ärem Papp am Himmel sidd: well hien léisst seng Sonn opgoen iwwer de Biese souwuel wéi iwwer de Gutte, a schéckt Reen op d’Gerechte souwuel wéi op d’Ungerechte. “Sidd also barmhäerzeg, wéi och Äre Papp barmhäerzeg ass.” Matthäus 5,43–45; Lukas 6,36. Trotz dëse Schrëften gesi mir de bedauerswäerten Zoustand vun de chrëschtleche Kierchen, wéi si hiren moralësche Fall an d’Konformitéit mat der Welt entwéckelen. E puer vun de ville Beispiller zitéiere mir.

TAM1897 Q1 53.2Hei follegen e puer Aussoe vu prominente Predigeren, déi vu “Waffen”, “Kampf”, “Schluecht”, “Krieg” asw. stinn. Et geet duerno weider wéi follegt:—

TAM1897 Q1 53.3Am Liicht vun esou Fakten, déi d’Verännerung vum feinsten Gold an eppes, wat nach méi schlëmm wéi Schläm ass, demonstréieren, an déi total Missachtung vun de Zeienschaften Christs an hirer fréierer Bekenntnis, musse mir ausrufen: “Si sinn de Wee vum Kain gaangen a si sinn gierig hannert dem Irrtum vum Bileam gerannt.”

TAM1897 Q1 53.4Folgen dës Männer dem Jesus no? Rüsten si sech selwer an hir Nofolger mat de Waffen vum Evangelium aus? Weisen si eng onbedéngt Vertraue an d’vollkomment Gesetz vu Gott op? Unerkenne si, datt et fir de Chrëscht nëmmen ee Gesetzgeber gëtt? Héieren si de Paul soen: “D’Waffen vun eiser Krichsféierung sinn net fleeschlech, mä duerch Gott mächteg fir d’Zerstéierung vun Festungen”? (2. Korinther 10,4). Beachte si endlech déi Schrëften, déi si professéiert léieren?

TAM1897 Q1 53.5Zitt d’ganz Waffenrüstung vu Gott un, fir datt dir de Listë vum Teufel standhale kënnt. Firwat? — “Well mir kämpfen net géint Fleesch a Blutt.” Nee; dat ass net d’Beruffung vun de Nofolger vum Jesus. Awer mir kämpfen “géint d’Herrschaften, géint d’Mächte, géint d’Herrscher vun der Däischtert vun dëser Welt, géint d’geeschteg Béisheet [béis Geeschter, am Rand] an de himmlesche Géigenden.” “Dofir hëlt d’ganz Waffenrüstung vu Gott un, fir datt dir an der böser Dag kënnt standhalen, an nodeems dir alles gemaach hutt, fest ze stoen.” Epheser 6,11-13.

TAM1897 Q1 53.6De Paul zielt d’chrëschtlech Waffen an Epheser 6:14-18 op a seet: Hëlt “d’Schwert vum Geescht [net aus Stol], dat ass d’Wuert vu Gott; biet ëmmer mat all Gebied a Flehen am Geescht”; hunn dës himmlesch Rüstung un a hunn d’Féiss mat der Bereetschaft vum Evangelium vum Fridden beschuht, a striewen dorop, d’Segnung vum Christus ze genéissen,—“Geseent sinn déi barmhäerzeg: well si Barmhäerzegkeet kréien.... Geseent sinn déi Friddensstëfter [net déi Friddenstéier]: well si Kanner vu Gott genannt ginn.” Matthäus 5:7, 9. Héiert de Johannes, wéi hien d’Zaldote adresséiert, wéi si froen, wat si maache solle. Hien äntwert: “Maacht kengem Mënsch Gewalt un.” Lukas 3:14.

TAM1897 Q1 53.7Erënnert Iech, datt Jesus dem Péiter gesot huet, wéi déi grouss praktesch Léier fir all Chrëschten iwwer dat, wat een mam Schwert soll maachen, geleiert gouf: “Setz däi Schwert erëm op seng Plaz; well all déi, déi zum Schwert gräifen, wäerten mam Schwert ëmkommen.” Matthäus 26,52.

TAM1897 Q1 53.8Loosst d’Christen an d’Liicht vun dëse Wourechten trëppelen, an et géif nëmmen e puer christlech Generälen oder Zaldoten ginn, fir déi “25 Sharp’s-Gewehre vum Reverent Här Beecher” ze benotzen, och wann eng Bibel heuchleresch un d’Hannerdeel vun all Gewehr befestegt wier.

TAM1897 Q1 53.9Si héieren de Jesus soen: “Mäi Räich ass net vun dëser Welt; wann mäi Räich vun dëser Welt wier, da géifen meng Dénger kämpfen.” Johannes 18,36. Chrëschten, esou bewaffnet mat dëse Evangeliums-Waffen a komplett entwaffent vun fleeschlechen, déi sech vollstänneg vun de Regierungen vun der Welt getrennt hunn, kënnen d’Welt, bewaffent mat Doudeswaffen, wéi se ass, op der breet Strooss lafen loossen an hir onchrëschtlech Gesetzer mat der Doudesstrof duerchsetzen.

TAM1897 Q1 53.10Et ass dat onsagbar Privileg vum Iwwerrescht vun der Kierch, wéi si d’Geschicht vun der Vergaangenheet iwwerblécken a gesinn, datt, och wann d’Jünger vu Christus, wéi de Paul, geruff hunn, “Wéinst dir gi mir all Dag ëmbruecht; mir ginn gerechent wéi Schof fir d’Schluechtung [Römer 8,36];” während hiren Wee mat Tréinen benetzt, mat hirem Blutt gedränkt a mat hiren zerräissene Kadaver a gebleechte Schanken bedeckt war;—et ass hiert Privileg, mat Bileam auszuruffen, wéi si gesinn, datt Gottes “Volk eleng wunne wäert an net ënner d’Natiounen gerechent gëtt,” “Loosst mech den Doud vun de Gerechten stierwen, a loosst mäi Leschtend wéi deen sengen sinn!” Numeri 23:9, 10.

TAM1897 Q1 53.11An dësem Flugblatt stinn nach vill méi, mä ech muss net méi dovun liesen. Ech liesen nach eng oder zwou Passagen vum Här, déi fir eis an eiser Zäit hei sinn. Dëst gouf eis viru véier Joer vum Geescht vun der Prophezeiung ginn, an et gouf eis an dësem Tabernakel gelies:—

TAM1897 Q1 53.12“De Här huet de Jakob fir sech gewielt, an Israel fir säi besonnesche Schatz. Well ech weess, datt de Här grouss ass, an datt eise Här iwwer all Gëtter steet.” Denkt drun, meng Bridder a Schwësteren, datt de Här e Vollek huet, e gewielt Vollek, seng Kierch, fir seng eege ze sinn, seng eege Festung, déi hien an enger vu Sënn geplagter, opgestanen Welt hält; an hien hat virgesinn, datt keng Autoritéit an där Kierch sollt bekannt sinn, keng Gesetzer dovunner unerkannt solle ginn, ausser sengen eegene.

TAM1897 Q1 53.13Eng aner ass eis an dëser Generalversammlung dëst Joer zougankomm. Dat bréngt eis direkt zréck op de Punkt, wou d’Apostasie ugefaangen huet, a stellt eis Angesicht zu Angesicht mat Gott, mat senger Wourecht an mat dësem ganze Sujet, wéi en vum Här kënnt; wéi hien haut bei sengem Vollek wëll sinn.

TAM1897 Q1 53.14D’Grenzlinn tëscht de bekennende Geboter-hale Leit vu Gott an der Welt ass net méi esou kloer wéi se eemol war. Déi, déi a Harmonie mat Gott liewen, fënnt een net dobäi, un politesche Versammlungen deelzehuelen. Déi, déi dat maachen, beweisen, datt si net trei Dénger vu Jesus sinn. Si hunn esou laang mat profaner Feier ëmgaangen, datt hiert Urteelsverméigen verluer ass. Et gëtt e Vollek, dat sech ageschriwwen huet, fir ënner dem Banner vum Jesus ze stoen. Si sinn d’Arméi vum Christus. Si hunn sech verpflichte, aus der Welt erauszekommen an sech ofzesetzen. Si hunn sech verpflichte, d’Schwert vum Geescht, d’Wuert vu Gott, ze benotzen, fir e kräftege Krich géint d’Sënn an all Ongerechtegkeet ze féieren. Mir mussen eis Loyalitéit weisen.

TAM1897 Q1 53.15Et gëtt e Begrëff fir d’Regierung; et gëtt e Begrëff, deen op d’Staatsbiergerschaft zoutrëfft. Wouzu musse mir eis Loyalitéit weisen? Dat ass d’Fro.

TAM1897 Q1 53.16Mir mussen eis Loyalitéit eisem Kinnek, dem Här Jesus Christus, weisen. Den Apostel Jakobus erkläert: “Wien also Frënd vun der Welt ass, deen ass e Feind vu Gott.” An de geléiften Johannes, de Jünger am Geescht, deen dem Jesus am meeschten nogestanen huet, huet d’Warnung ginn: “Léift net d’Welt, nach d’Saachen, déi an der Welt sinn. Wann een d’Welt léift, da ass d’Léift vum Papp net an him.” Keng Mënsch fënnt Gléck doran, dem Beispill vum Adam nozegoen an sech vun sengem Schëpfer ewechzestreifen.

TAM1897 Q1 54.1Sou schléissen dës Lektiounen genee do of, wou mir ugefaangen hunn – mat Adam a sengem Schëpfer, an dem éischten vun allen Geboter am Universum – “DU solls den Här, däi Gott, léiwen mat dengem ganzen Häerz, a mat denger ganzer Séil, a mat denger ganzer Vernunft, a mat denger ganzer Kraaft.” Da wäert dir net vun ärem Schëpfer ofwäichen. Da gëtt et keng Apostasie. Da gëtt et keng Idolatrie. Da gëtt et keng Regierung, déi no dem Beispill vun de Heedener opgeriicht gëtt, déi vu Gott ofgefall sinn; mä Gott wäert alles an allem sinn, a hie wäert säi Vollek an dat herrlecht Land féieren, dat hien eisem Papp Abraham gewisen huet, wéi hien hien vun allen Regierungen op der Welt getrennt huet an hien getrennt gehalen huet, während hien op der Welt gelieft huet.

TAM1897 Q1 54.2Hien, deen eis opfuerdert, him nozegoen an an de Schrëtt vun deem Glawen ze trëppelen, deen eise Papp Abraham hat, wéi hien nach net beschnidden war, wäert eis da an dat Land bréngen, dat d’Éier vun allen Länner ass; an do wäerte mir bleiwen an der Präsenz vum Här, an ënner de gloréisen Flilleke vum Allmächtegen, fir ëmmer a ëmmer – Gott léiwen mat dem ganzen Häerz, mat der ganzer Séil, mat dem ganzen Verstand an mat der ganzer Kraaft; an hien kann op eis weisen elo, dann an fir ëmmer a ëmmer an der Präsenz vum Universum, a soen: “Hei sinn déi, déi d’Geboter vu Gott an de Glawen vu Jesus behalen.”

TAM1897 Q1 54.3An all d’Leit soe: “Amen a Amen.”