D’Wëssenschaft vun der Erléisung. – Nr. 1

TAM1897 D 46.2Predigt gehalen Freidesowend, den 12. Februar 1897 Gedréckt an de General Conference Daily Bulletins vum 16. Februar 1897, Bd. 1, Nr. 3, S. 46-47 an vum 17. Februar 1897, Bd. 1, Nr. 4, S. 49-53.

TAM1897 D 46.3JIDDEREEN weess, datt dëst eng ganz wëssenschaftlech Zäit ass, op d’mannst am Numm, am Bekenntnis an an den Aspiratiounen. Gott wëll, datt säi Vollek ëmmer mat der Zäit mathält. Nach méi: Hien wëll, datt säi Vollek ëmmer viraus ass. Besonnesch wëll hien, datt säi Vollek ëmmer Reformer sinn, an fir datt een e Reformer ass, muss een viraus sinn. Well dëst eng besonnesch wëssenschaftlech Zäit ass, am Bekenntnis an anere Beräicher, muss d’Aarbecht vu Gott, säi Vollek, wëssenschaftlech sinn, fir de Fuerderunge vun der Zäit gerecht ze ginn. Dat ass d’Formuléierung vun der Propositioun, déi ech Iech haut Owend invitéieren ze studéieren. De Här wëll, datt Dir an ech dës Propositioun akzeptéiert, se studéiert an drop opbaut, bis se virun der Welt an eis demonstréiert gëtt, datt dës Propositioun wëssenschaftlech korrekt ass. Wann dir an ech, wann all déi, déi den Numm vum Christus bekennen, dat maachen, da wäert dat vum Här duerchgefouert ginn. D’Welt wäert et gesinn, an d’Welt wäert et gesinn, ob dir an ech dorunner deelhuelen oder net. Well wann dir an ech net dorunner deelhuelen, da wäerten déi dorunner deelhuelen, déi dem Här erlaben, dës Demonstratioun duerch si ze maachen; an wann dir an ech him net erlaben, et ze maachen, verpassen mir et.

TAM1897 D 46.4Awer du seets: D’Erléisung ass d’Wierk vum Vollek vu Gott. D’Erléisung ass déi eenzeg Saach vum Här. Dat ass wat déi aner Bridder gesot hunn. Dat ass wat mir haut Nomëtten an der Lektioun haten, an wat mir an allen Lektiounen am Bréif un d’Hebräer haten. Et ass déi Lektioun, déi mir an anere Plazen an der Helleger Schrifft haten. An d’Schrifft seet, datt mir näischt anescht wéi Jesus Christus an hien gekräizegt sollen wëssen. Dir sot dat; jo, an ech soen dat och. Ech soen, datt d’Aarbecht vum Vollek vu Gott – alles wat d’Saach vu Gott an der Welt ass – d’Aarbecht vun der Erléisung ass. An dat stëmmt genee mat deem, wat mir schonn uginn hunn. Dofir ass Erléisung Wëssenschaft.

TAM1897 D 46.5Nach méi: D’Erléisung ass net einfach Wëssenschaft, se ass net einfach eng Wëssenschaft; si ass d’Haapt-, d’Schlëssel- an d’Mëtt vun allen Wëssenschaften. Si ass dat wëssenschaftlechst vun allen Saachen, mat deenen de Mënschgesënn an dëser Welt sech beschäftegen. Sou datt, wann d’Leit vu Gott d’Erléisung vu Gott huelen, wéi si an Gott ass; wann seng Saach vun der Erléisung an der Welt steet als Vertrieder vu senge Iddien iwwer d’Erléisung, da gëtt der Welt déi Wëssenschaft geoffenbart, déi iwwert all aner Wëssenschaften steet. Da kënnen d’Leit vu Gott virun de Kinneken vun der Wëssenschaft stoen an sech net schämen, an enger wëssenschaftlecher Zäit.

TAM1897 D 47.1Elo sinn ech déif a fest dozou engagéiert, datt dat d’Wourecht ass. An ech wëll, datt dir gesitt, wéi absolut et d’Wourecht ass. Dir an ech si fir d’Erléisung vu Gott engagéiert. An ech wëll, datt dir duerch d’Bibel – dem Buch vun all Wourecht – gesitt, datt Erléisung Wëssenschaft ass. Da wäert dir mat mir fir dës Wourecht engagéiert sinn.

TAM1897 D 47.2Als éischt wëll ech also, datt dir nüchtern nodenkt a selwer net nëmmen gesitt, datt d’Erléisung Wëssenschaft ass, mä och datt si déi héchst vun allen Wëssenschaften ass.

TAM1897 D 47.3Dat Wuert “Wëssenschaft” bedeit, wiertlech, Wëssen. D’Wëssenschaft vun der Botanik ass d’Wëssen iwwer d’Botanik. D’Wëssenschaft vun der Astronomie ass d’Wëssen iwwer d’Astronomie. Sou huet e Wëssenschaftler d’Wëssenschaft definéiert als “dat Produkt vum Denken”. All dat Wëssen — d’Wëssenschaft — wat d’Welt iwwer d’Astronomie huet, ass dat Produkt vum Denken vun der Welt iwwer dat Thema Astronomie.

TAM1897 D 47.4Elo ass d’Erléisung d’Wëssen iwwer Gott: “Dat ass dat éiwegt Liewen, datt si dech, deen eenzege wouere Gott, an de Jesus Christus, deen du geschéckt hues, kennen.” Et ass also Wëssenschaft. Awer dëst Wëssen ass net d’Produkt vum mënschleche Denken: et ass d’Produkt vum Denken vu Gott. Well “Ae huet net gesinn, nach Ouer héieren, nach sinn se an d’Häerz vum Mënsch erakomm, déi Saachen, déi Gott virbereet huet fir déi, déi hien gär hunn. Awer Gott huet se eis duerch säi Geescht offengeleeën; well de Geescht alles duerchsicht, jo, och déi déif Saachen vu Gott.” Dofir ass d’Erléisung, als Produkt vu Gottes Denken, net nëmmen Wëssenschaft, mee déi héchst vun allen Wëssenschaften.

TAM1897 D 47.5Nach eng Kéier: Dat wat d’Welt als Wëssenschaft unerkennt – d’Naturwëssenschaften – ass d’Produkt vum Denken vun de Mënschen. Et ass mam Geescht, datt d’Mënschen denken. Et ass mam Geescht, datt d’Mënschen sech mat all dëse Wëssenschaften beschäftegen. Awer d’Erléisung beschäftegt sech mam Geescht selwer. Wat ass also dat Héichst? Wat ass dat Héichst – dat wat sech mat allen anere Saachen beschäftegt, oder dat wat sech mat deem beschäftegt, wat sech mat allen anere Saachen beschäftegt? — Natierlech déi zweet. Well d’Mënsche mat hirem Verstand all aner Wëssenschaften behandelen, an d’Erléisung sech mam Verstand selwer beschäftegt, ass et absolut kloer, net nëmmen datt d’Erléisung eng Wëssenschaft ass esou sécher wéi all aner Wëssenschaft, mä och datt si eng méi héich Wëssenschaft wéi all aner Wëssenschaften ass. Si ass déi héchst Wëssenschaft, déi dem Verstand vum Mënsch bekannt ka ginn.

TAM1897 D 47.6Nach eng Kéier: D’Erléisung beschäftegt sech mam Geescht. Awer wien ass et, deen an der Erléisung an duerch d’Erléisung sech mam Geescht beschäftegt? — Et ass Gott selwer. Well et also Gott selwer ass, deen dës Wëssenschaft ausaarbecht an bekannt mécht, an well dës Wëssenschaft d’Produkt vu Gottes Denken ass, follegt et, datt d’Wëssenschaft vun der Erléisung déi héchst, déi déifst an déi breetst Wëssenschaft ass, déi bekannt ass, net nëmmen dem Geescht vum Mënsch, mä dem ganze Universum.

TAM1897 D 47.7Loosst eis e puer Schrëften liesen. “Maacht Iech net no dëser Welt, mä verännert Iech duerch d’Erneierung vun ärem Geescht.” Römer 12,2. “Also déngen ech selwer mam Geescht Gott säi Gesetz.” Römer 7,25. “Mir wëssen, datt de Jong vu Gott komm ass, an hien huet eis e Geescht ginn.” “Mir hunn de Geescht vu Christus.” Déi eenzeg Manéier, wéi de Här eis erreechen kann, ass duerch de Geescht. Hien handelt mat eis nëmmen duerch de Geescht. Hien regéiert eis nëmmen duerch eise Geescht. Kuckt: “Mat dem Geescht déngen ech selwer dem Gesetz vu Gott, mä mat dem Fleesch dem Gesetz vun der Sënn.” An dat éischt vun allen Geboter ass dëst: “Héier, Israel; de Här, eise Gott, ass ee Här: an du solls de Här, däi Gott, mat dengem ganzen Häerz, a mat denger ganzer Séil, a mat dengem ganzen Verstand léiwen.” “De fleeschleche Geescht ass Feindschaft géint Gott; well en ass net ënnerworf dem Gesetz vu Gott, an kann et och net sinn.” De fleeschleche Geescht, deen net ënner dem Gesetz vu Gott ka stoen — deen et net ka sinn — muss geännert ginn, muss duerch en anere Geescht ersat ginn, deen ëmmer dem Gesetz vu Gott déngt. Dës Verännerung vum Geescht ass d’Erléisung. Dës Erneierung vum Geescht geschitt duerch Gott an dem Wierk vu senger Erléisung, a se kann vun kengem aneren bewierkt ginn. Dofir ass et déi héchst vun allen Wëssenschaften — déi héchst, déi dem Geescht vum Mënsch bekannt ass, déi héchst, déi am Universum bekannt ass.

TAM1897 D 47.8Fänkt Dir net un ze verstoen, firwat d’Testimonies vun “der Wëssenschaft vun der Erléisung” schwätzen?

TAM1897 D 49.1Elo wëll ech, datt dir gesitt, datt anerer et och esou gesinn. Ech wëll, datt dir gesitt, datt ech an dëser Saach net eleng sinn. Ech wëll, datt dir gesitt, datt mir fir dës Positioun Autoritéit hunn — wëssenschaftlech Autoritéit — dat heescht, d’Autoritéit vun deenen, déi Wëssenschaft verstoen.

TAM1897 D 49.2Wa ech Iech haut Owend Beweiser brénge kéint, datt déi, déi all aner Wëssenschaften op der Welt am beschten verstoen, bezeien, datt si un dëser Wëssenschaft méi interesséiert sinn wéi un allen aneren zesummen, datt si an där méi gesinn, wat hir Opmierksamkeet wäert, wéi an allen aneren zesummen, géift Dir dann net soen, datt ech op engem wëssenschaftleche Standpunkt sécher sinn, wann ech esou schwätzen? Elo, ech hu grad esou eng Grupp – eng Grupp, déi all aner Wëssenschaften versteet, an ech hu d’Beweiser, déi wierklech weisen, datt si un dëser Wëssenschaft méi interesséiert sinn wéi un all deenen aneren zesummen.

TAM1897 D 49.3Am 1. Petrus 1,10-12 schwätzt den Apostel iwwer d’Erléisung, an do lies ech wéi follegt:—

TAM1897 D 49.4Vun där Rettung hunn d’Propheeten nogefrot a grëndlech nogeforscht, déi iwwer déi Gnod prophetéiert hunn, déi Iech géif kommen; si hunn nogeforscht, wéi eng Zäit oder wéi eng Aart vun Zäit de Geescht Christe, deen an hinnen war, ugedeit huet, wéi en am Viraus d’Leed vum Christus an d’Herrlechkeet, déi duerno géif kommen, bezeechent huet. Un déi et offenbart gouf, datt net fir sech selwer, mä fir eis si déi Saachen gedéngt hunn, déi Iech elo duerch déi, déi Iech d’Evangelium mat dem vum Himmel geschéckte Hellege Geescht gepredigt hunn, gemellt ginn; déi d’Engelen gären an d’Déift betruechten.

TAM1897 D 49.5Wat fir Saachen wëllen d’Engelen nokucken? — D’Erléisung vu Gott, wann se mat dem Hellege Geescht gepredigt gëtt, deen aus dem Himmel erofgeschéckt gouf. D’griichescht Wuert fir “Wënschen” bedeit hei “säi Häerz op eppes setzen”. An dat griichescht Wuert fir “bléckt an” bedeit: sech fir eppes erofbeegen, fir et ze kucken; no vir geneigt mat dem Kapp kucken; gekrümmt am Kierper kucken; genee an d’Saach kucken, se neugierig ënnersichen – vun engem, deen sech mat eppes vertraut maache wëll. Sou ass d’Haltung vun de Engelen am Bezuch op d’Thema Rettung.

TAM1897 D 49.6Elo, verstinn d’Engelen aner Wëssenschaften — Biologie, Geologie, Ichthyologie, Astronomie — all aner Wëssenschaften? Dir wësst, datt se dat maachen. Jiddereen weess, datt d’Engelen all aner Wëssenschaften grëndlech verstoen. Jiddereen weess, datt et absolut sécher ass ze soen, datt all d’Engelen all aner Wëssenschaften onendlech méi grëndlech verstoen, wéi e Mënsch jeemools eng eenzeg Wëssenschaft verstanen huet oder versteet. Awer d’Engelen si méi un der Erléisungsfro interesséiert wéi un all deenen anere Wëssenschaften. Déi, déi am meeschten iwwer alles anescht wësse, si am meeschten un dësem Thema interesséiert. O, gutt, dir hutt viru kuerzem mat mir zougestëmmt, datt wann ech esou eng Autoritéit wéi déi kéint unféieren, dir géift soen, datt mir sécher wieren, wann mir dës Positioun innehalen. Also, loosst eis weidergoen, mir sinn op der sécheren Säit. Mir sinn an der bescht Gesellschaft — jo, an der bescht wëssenschaftlecher Gesellschaft. Et gëtt eng Autoritéit, déi an dëser Saach entscheedend ass, eng wëssenschaftlech Autoritéit.

TAM1897 D 49.7Elo maachen ech haut Owend kee Wuertspill mat dem Wuert ‘Wëssenschaft’. Ech benotzen d’Wierder “Wëssenschaft” an “wëssenschaftlech” am Zesummenhang mat der Erléisung als e ganz éierleche Begrëff. D’Erléisung vu Gott ass wierklech eng wëssenschaftlech Saach, net falsch esou genannt, mä éierlech, héchst wëssenschaftlech. Also kritt dir iwwerhaapt net d’Iddi, ech géif mat dem Wuert “Wëssenschaft” oder “wëssenschaftlech” spillen. Ech benotzen et éierlech, well et an dësem Zesummenhang richteg ass.

TAM1897 D 49.8Awer dat ass nach net alles: Net nëmmen wëllen d’Engelen an dës Saach kucken, wéi déi, déi sech mat eppes vertraut maachen; mee si ginn och mat eppes vertraut. Si léieren, andeems si an dës Saach kucken a se studéieren. Bléckt op Epheser 3,8-11, an dir gesitt dëse Gedanke ausgedréckt:—

TAM1897 D 50.1Mir, dee manner wäert wéi dee klengsten ënner allen Hellegen, ass dës Gnod ginn, datt ech ënner de Heiden d’onerfuerschlech Räichtümer vu Christus predigen soll; an all [Ech loossen d’Wuert ‘Mënschen’ ewech, well et dobäigesat ass] gesi loosse soll, wat d’Gemeinschaft vum Geheimnis ass, dat zënter dem Ufank vun der Welt bei Gott verstoppt war, deen alles duerch Jesus Christus geschaf huet: zum Zweck [Kuckt, elo soll ech d’onerfuerschlech Räichtum vum Christus predigen, fir datt all gesinn, wat d’Gemeinschaft vum Geheimnis ass, dat a Gott verstoppt war, an dat ass zum Zweck, fir den Zweck] datt elo duerch d’Kierch d’mannfaltig Weisheet vu Gott bekannt gëtt bei de Prinzipalitéiten an de Muechte an de himmlesche Plazen, no deem éiwege Zweck, deen hien a Christus Jesus, eisem Här, virgehat huet.

TAM1897 D 50.2Wat ass de “Zil” dovunner, d’Mënschen dat gesinn ze loossen? — Fir datt bei de Prinzipalitéiten a Muechte “an himmlesche Plazen” (“am Himmel” an anere Iwwersetzungen; dat ass korrekt) d’villfälteg Weisheet vu Gott bekannt gëtt. D’Engelen, d’Prinzipalitéiten a Muechte, wënschen dréngend, an dëst Evangelium vum Heil ze kucken, wann et mam Hellege Geescht, deen aus dem Himmel erofgeschéckt gouf, gepredigt gëtt. Si kucken a studéieren. An wéi si studéieren, léieren si nei Offenbarungen vun der Weisheet vu Gott — d’villfälteg Weisheet vu Gott — no sengem éiwege Plang, deen hien a Christus Jesus, eisem Här, virgehat huet. Dir wësst aus anere Schrëften, datt dëst Geheimnis vu Gott, dëse éiwege Plang, am Evangelium geoffenbart gëtt. Dir wësst, datt d’Prinzipalitéiten a Muechte am Himmel net op déiselwecht Manéier éiweg sinn – si sinn net vun Éiwegkeet zu Éiwegkeet. Si sinn vun engem bestëmmten Zäitpunkt un éiweg, wéi Dir an ech et och sinn. De Gabriel ass nëmmen vun deem Zäitpunkt un éiweg, wou hien erschaf gouf. Hien ass net vun Éiwegkeet zu Éiwegkeet.

TAM1897 D 50.3Awer Gott ass vun Éiwegkeet zu Éiwegkeet. Elo, vun Éiwegkeet zu Éiwegkeet huet et e Plang ginn an et gëtt e Plang — säin éiwege Plang, deen hien a Christus Jesus, eisem Här, festgeluecht huet. Wéi laang dauert et, bis d’Engelen déi Déift erreechen, fir d’Studie vun deem éiwege Plang vollstänneg ofzeschléissen? — Bis an d’Éiwegkeet. Dat ass kloer genuch. Dann, wéi dëse Plang am Evangelium enthüllt gëtt, duerch d’Geheimnis vu Gott bekannt gemaach gëtt, dat ass: “Christus an iech, d’Hoffnung op d’Herrlechkeet”, ass et kloer genuch, datt d’Engelen et studéieren. An wann se et ënnersichen, gesinn se do d’villfälteg Weisheet vu Gott enthüllt, no sengem éiwege Plang. Si wëllen et ënnersichen. Si maachen dat, an esou léieren se.

TAM1897 D 50.4Also, wann si all aner Wëssenschaften méi verstoen, wéi e Mënsch eng eenzel, wann si méi un dëser interesséiert sinn wéi un allen aneren, a dovun léieren; ass dat net e Fakt, op deen du an ech eis mat Sécherheet verloosse kënnen? Ass dëst dann net och e Sujet, deen méi eise Gedanken, eisem héchsten Denken, wäert ass wéi all aner zesummen? An kënne mir net eist Häerz drop setzen an eis ganz Séil domat ginn, ouni onwëssenschaftlech ze sinn? O, dat kënne mir, dat kënne mir! Loosst eis et maachen.

TAM1897 D 50.5Elo, verstitt mech net falsch. Ech maachen keng Attacke géint aner Wëssenschaften. Ech soen net, datt all aner Wëssenschaften ignoréiert solle ginn, a wéi Irrliichter ugesi ginn, an net der Opmierksamkeet wäertvoll sinn. Nee; ech soen, datt dëst méi grouss ass wéi si alleguer; an datt wat och ëmmer mir an hinnen studéieren, ënnerworf muss ginn dësem, wat méi grouss ass wéi si. Ech soen nëmmen, datt all aner op d’mannst eng sekundär Plaz hannert dëser enger mussen huelen, wann mir wëssenschaftlech wëlle sinn.

TAM1897 D 50.6Denkt drun! Huelt eis natierlech Geescht, mat deem mir aner Wëssenschaften behandelen. Wier ech, wier iergendeen, wierklech wëssenschaftlech, wann ech mäi beschte a héchste Denken op eng Wëssenschaft géif leeën, wann ech déi héchstméiglech Autoritéit hätt, datt et eng méi héich zur Hand hätt? Wier dat wëssenschaftlech? — Nee. Also gesi mir bis elo, datt dat eng Wëssenschaft ass; datt et déi héchst Wëssenschaft ass. Da ass all Mënsch, deen net säi héchste, säi beschte Denken an all seng Kraaften éischtens op dës Wëssenschaft riicht a se all aner Wëssenschaften féiere léisst, an der Natur vun de Saachen net wëssenschaftlech.

TAM1897 D 50.7An hien ass och net weis. Fir wat ass dës Wëssenschaft? — Rettung. Ganz gutt. An et ass dat éiwegt Liewen. Stell dir vir, ech géif mäi ganzt Liewen, meng ganz Kraaft op aner Wëssenschaften setzen, an dës vernachlässegen oder als ënneschter ugesinn, kréien ech se dann? — Nee. Wéi laang hätt ech da, fir déi aner Wëssenschaften ze studéieren? — Op d’Maximal nëmmen e puer Joer. Dann ass meng Aarbecht un dëse Wëssenschaften fir ëmmer eriwwer, an ech kréien ni méi d’Geleeënheet, se nach ze studéieren.

TAM1897 D 50.8A wann ech dësen éischter huelen, an deenen aneren eng méi niddereg Plaz loossen, bis ech dësen geséchert hunn, da hunn ech eng Chance, déi aner ze studéieren? — Jo. Wéi laang? — Bis an d’Éiwegkeet. Ah, ass dat dann net dee weise Wee? Ass dat net deen eenzege weise Schrëtt? An ass dat net deen eenzege wëssenschaftleche a vernünftege Schrëtt? — Sécher ass et dat. Komm, loosst eis wëssenschaftlech sinn, strikt sou, héchst sou.

TAM1897 D 50.9Loosst eis elo e bësse weider kucken. An deem éischte Passage, deen mir iwwer d’Engelen gekuckt hunn, huet et mat de Propheeten ugefaangen, esou: “Vun där Rettung hunn d’Propheeten nogefrot a grëndlech nogeforscht, déi vun der Gnod prophetéiert hunn, déi op Iech géif kommen,” wéi si virdru vun de Leedensweeër vum Christus an der Herrlechkeet, déi duerno géif kommen, Zeegnes ofgeluecht hunn.

TAM1897 D 51.1Elo gouf duerch d’Propheeten dës Wëssenschaft vun der Erléisung, dëst Produkt vu Gottes Denken iwwer d’Thema Erléisung, schrëftlech bruecht, wéi mir et hei hunn. Dëst Wëssenschaftsbuch, dës Wëssenschaft vun der Erléisung, koum duerch d’Propheeten. Hunn si eppes iwwer déi aner Wëssenschaften gewosst? — Jo.

TAM1897 D 51.2Mir fannen dat op verschiddene Plazen — méi wéi mir haut Owend Zäit hunn, op si anzegoen. Awer mir kucken eis zwou oder dräi Punkten un, fir eis viru Aen ze halen, datt si wierklech Wëssen doriwwer haten.

TAM1897 D 51.3Am fofzéngte Kapitel vum éischte Bréif un d’Korinther gëtt eng wëssenschaftlech Ausso gemaach, déi ongeféier 1700 Joer viru senger Entdeckung duerch d’Wëssenschaft gemaach gouf. Si war all dës Zäit do, mä d’Wëssenschaftler an deem Beräich hunn et net duerch hiren Denkprozess erausfonnt. Et ass d’Ausso vun enger Wourecht an der Astronomie. Jiddereen, deen un dës Ausso an der Bibel gegleeft huet, huet et natierlech d’ganz Zäit gewosst, och wann hien ni dat Wuert ‘Astronomie’ héieren hat; mä d’Wëssenschaft vum Mënsch huet et net gekannt a huet et eréischt no esou enger laanger Zäit entdeckt.

TAM1897 D 51.4Eng aner Iwwerleeung: Wéi dee Bibleschrëftsteller déi wëssenschaftlech Ausso gemaach huet, déi siwwenzehonnert Joer méi spéit vun de Wëssenschaftler als wëssenschaftlech korrekt fonnt gouf, war et net schonn déi ganz Zäit esou wierklech eng wëssenschaftlech Ausso wéi no senger Entdeckung? — Sécher. Da war et net esou, wéi de Schrëftsteller et geschriwwen huet? — Natierlech. De Passage ass 1. Korinther 15,41:—

TAM1897 D 51.5Et gëtt eng Éier vun der Sonn, an eng aner Éier vum Mound, an eng aner Éier vun de Stären: well ee Stär sech an der Éier vun engem aneren Stär ënnerscheet.

TAM1897 D 51.6Dat war viru honnert Joer net bekannt, well viru ronn där Zäit e Mann, deen sech fir e bedeitende Astronom gehalen huet an och vun senge Kolleegen esou ugesinn gouf, dës Ausso als falsch kritiséiert huet an se als Beweis fir d’Onwëssenheet vun de Bibelautoren ugesinn huet; well hien geduecht huet (dat ass, de Bibelautor huet geduecht), datt e Stär sech vun engem aneren an der Herrlechkeet, an der Liichtkraaft ënnerscheet, amplaz an der Distanz. Dat ass d’Ausso vun dësem Kritiker dozou. Seng Iddi war, an hien huet am Numm vun der Astronomie geschwat, datt deen eenzege Grond, firwat e Stär eis méi hell a méi schéin schéngt wéi en aneren, dee ass, datt hien eis méi no ass wéi deen aneren, sou datt mir méi vu sengem Liicht kréien. Awer haut ass et an allen Wëssenschaftsberäicher bekannt, datt et d’Wourecht ass, datt et sou vill Ënnerscheeder tëscht de Stären an hirer Gréisst, Schéinheet a Faarftéin gëtt wéi bei de Blummen op der Äerd. Sou datt wann mir all d’Blummen op der Äerd an engem grousse Feld virun eis gesinn kéinten, mat hirer ganzer Pracht an hirer Villfalt u Faarftéin, an duerno d’Stären um Himmel esou kloer gesinn kéinten wéi mir dës gesinn, da géife mir eng sou villfälteg a schéin gesinn wéi déi aner. Dat ass haut bekannt, mee et war net bekannt, wéi dee Passage un d’Korinther geschriwwen gouf.

TAM1897 D 51.7Elo froe ech: War dat net eng wëssenschaftlech Ausso, war et net d’Ausso vun enger Wourecht an der Wëssenschaft, deen Dag wéi de Paul et geschriwwen an un d’Korinth geschéckt huet, genee esou sécher wéi et elo ass? D’Entdeckung, déi d’Wëssenschaft gemaach huet, datt et d’Wourecht war, huet et net zur Wourecht gemaach, nach huet si e Partikel zu sengem Gewiicht als Wourecht derbäigesat. Hir Entdeckung huet einfach gewisen, datt si eppes fonnt haten, wat wouer war, mä wat si virdrun net wossten, well si der Bibel net gegleeft hunn. Wa si dat just an der Bibel gelies, et gegleeft an ugeholl hätten, hätten si dee wëssenschaftleche Punkt laang virdrun gewosst, ier en iergendee Wëssenschaftler entdeckt hat.

TAM1897 D 51.8Et gëtt eng aner Wëssenschaft: Sir Isaac Newton huet eemol ënner engem Äppelbam gesiess. En Äppel ass vun engem Ast bei him gefall. Vill Mol waren Äppel schonn virdrun vun de Beem gefall. Hien hat schonn virdrun gesinn, wéi Äppel vun de Beem gefall sinn. Awer deen Dag war hien an enger meditative Stëmmung, an hien huet ugefaangen nozedenken. Firwat ass deen Äppel gefall? Et muss sinn, well d’Äerd e gewëssen Afloss drop hat, fir en un sech ze zéien. D’Äerd, well se méi grouss ass wéi den Äppel, géif en un sech zéien, wann en vum Bam lassgeet. Hien huet gesot: Wann ech deen Äppel huelen an esou héich wéi ech kann werfen, da fält en erëm op d’Äerd. Dann wann et de Afloss vun der Äerd war, deen et dës kuerz Distanz bruecht huet, wann ech et esou héich wéi ech kann werfen an et kënnt zréck, dann ass dat de Beweis, datt de Afloss vun der Äerd esou wäit vun der Äerd ewech reecht, an un deem Géigestand festhält a en zréckbréngt. Wann ech et eng Meil héich kéint werfen an et géif zréckkommen, da wier et kloer, datt dës Afloss eng Meil wäit erreecht, fir dat Ding zréckzebréngen. Da sot hien: Wann dat d’Wourecht ass, da sollt dës Afloss bis op de Mound reechen. Ech froe mech, ob et bis op de Mound reecht? Ech ginn et kucken. Hien ass an säi Haus gaangen a gesat sech do, huet d’astronomesch Berechnungen iwwer d’Ëmlafbunn vum Mound geholl an eng laang Serie vu Zuelen ausgerechent. Awer se hu net gepasst. Hien huet et ëmmer erëm probéiert, mee se hu net gepasst; hien konnt net erausfannen, datt deen Afloss bis op de Mound reecht.

TAM1897 D 52.1Hien huet d’Saach fir ongeféier zéng Joer beiseitegeluecht, wann ech mech richteg erënnere kann, ier hien se nees opgegraff huet. Eemol gouf eng nei Berechnung vun der Moundëmlafbunn publizéiert, déi e puer Ongenauegkeeten an de fréiere Zuelen korrigéiert huet. Wéi dat publizéiert gouf, sot Newton: Ech froe mech, ob dat gëtt, wat ech brauch. Hien huet d’Zuelen kritt, huet ugefaangen ze schaffen an eng laang Serie vu Berechnungen duerchgefouert, iwwer déi du an ech natierlech staunen géifs. Awer schliisslech koum hien op zwou oder dräi Zifferen no beim Schluss un, a hien huet gesinn, datt et géif passen. Hien war esou iwwerwältegt vun där wonnerbarer Tatsaach, datt hien seng Zuelen net konnt fäerdeg bréngen. D’Fieder ass him aus der Hand gefall, a hien huet e Frënd mussen froen, et fir hien auszerechnen. De Frënd huet dat gemaach, an Sir Isaac Newton hat e wëssenschaftlecht Fakt demonstréiert, oder éischter eng nei Wëssenschaft. Si heescht Gravitation. An zënterhier ass hien onsterwlech.

TAM1897 D 52.2Dat war wierklech eng grouss Saach. Awer dat stoung schonn an der Bibel, zweedausendfënnefhonnert Joer ier Sir Isaac Newton et an der Natur entdeckt huet. Gravitation ass einfach d’Ausgläichung vum Universum. Et ass dat Prinzip, dat Gesetz, wéi d’Wëssenschaftler soe géifen, duerch dat d’Balance vum Universum erhalen gëtt. Dat heescht, all Kierper am Universum beaflosst all aneren Kierper a steet domat am Gläichgewiicht. Net nëmmen all Kierper, mä all Partikel vun der Materie am Universum zitt all aner Partikel vun der Materie am Universum un a beaflosst se.

TAM1897 D 52.3An der physescher Welt ass dat einfach déi entspriechend Tatsaach fir dat, wat mir haut Nomëtten an eiser Bibelstonn am Beräich vum Liewen haten. Mir hunn erausfonnt, datt een ni eng Persoun oder eppes anescht beréiere kann, ouni datt et am ganzen Universum bekannt gëtt. E Spatz fält net, ouni datt Äre Papp et merkt, an dee Spatz fält net, ouni datt säi Fall am ganzen Universum gespéiert gëtt. Dat ass einfach eng entspriechend Tatsaach dozou.

TAM1897 D 52.4Et gëtt och e geeschtege Fakt, deen dësen zwee entsprécht.

TAM1897 D 52.5Wou soll ech hi goen ewech vun dengem Geescht? Oder wou soll ech flüchten ewech vun denger Präsenz? Wann ech op d’Héicht vum Himmel eropklammen, bass du do; wann ech mäi Bett an der Häll maachen, kuck, bass du do. Wann ech d’Fligele vum Moien huelen an am wäitsten Deel vum Mier wunnen; och do wäert deng Hand mech féieren, an deng riets Hand mech halen. Psalm 139:7-10.

TAM1897 D 52.6Wann du an ech eng richteg Gedanke hunn, gëtt se nach iergendwou anescht erkannt? Mir hunn eng falsch Gedanke. Wat ass eng falsch Gedanke? — Sënn. Wou fänkt de Sënn dann un? — An der Gedanke. Gëtt mäi Sënn iergendwou anescht am Universum erkannt, ausser bei mir selwer? Wien erkennt et? — Gott, duerch säi Geescht. O, dann, gëtt et e geeschtegt Fakt an eisem Universum, dat net erkannt gëtt? net gefillt gëtt? oder e Gedanke zum Gutt oder Schlecht, deen net gefillt gëtt? Gesitt Dir d’Gravitatioun also net als eng Wëssenschaft? Sir Isaac Newton huet eng Wourecht am Universum entdeckt, déi mat anere Wourechter am Universum entsprécht.

TAM1897 D 52.7Dat Gesetz, dat Newton entdeckt huet, ass, wéi ech gesot hunn, dat, duerch dat d’Balance vum Universum erhalen gëtt. Elo wäert ech d’Schrëft liesen, déi weist, datt dëst zweedausendfënnefhonnert Joer bekannt war, ier Newton et entdeckt huet. Jesaja 40,12:—

TAM1897 D 52.8Wien huet d’Waasser an der Huel vu senger Hand gemooss, an de Himmel mat der Spanne ofgemooss, an de Stëbs vun der Äerd an engem Mooss begrëff, an d’Bierger op enger Waage gewiicht, an d’Héichten op enger Waage?

TAM1897 D 52.9Wéi d’Bierger a d’Héichten gesat goufen, goufen si géigesäiteg ausgeglach. Huet Gott et esou festgeluecht, datt hiren Gläichgewiicht erhalen bleift? Wéi heescht dat wëssenschaftlecht Gesetz, duerch dat d’Gläichgewiicht vun de Saachen erhalen gëtt? — Gravitation. Vun wat huet de Jesaja also geschwat? — Vun der Gravitation. Sécher huet hien dat gemaach.

TAM1897 D 52.10E Wëssenschaftler illustréiert dës Tatsaach unhand vun der klenger Blumm, déi Schneeglöckchen genannt gëtt. Denkt un zwou Aarte vu Blummen, déi sech aus dem Somen reproduzéieren. Eng ass eng oprecht steiend Blumm, déi aner eng hängend Blumm. Dir hutt bei Blummen kleng Spindelcher gesinn, déi ronderëm eng zentral Spindel stinn. Elo, bei enger oprechter Blumm, déi sech aus dem Somen reproduzéiert, ass dës zentral Spindel ëmmer méi kuerz wéi déi ronderëm. Wann et eng hängend Blumm ass, ass d’zentral Spindel méi laang wéi déi ronderëm. De Grond dofir ass, datt de Blummepudder — de Pollen — deen op de ronderëm leien, op déi zentral muss falen, soss kann et keng Reproduktioun vun der Blumm ginn.

TAM1897 D 52.11Elo, bei enger oprechter Blumm, déi aus Somen geet, muss dëse zentrale Spindel méi kuerz sinn wéi déi aner, sou datt de Pollen vun deenen aneren drop fale kann. Wa en méi laang wier, géif de Pollen ënnen eroffalen a géif en verpassen, an esou kéint sech keng Somen bilden. Wann et eng hängend Blumm ass, an dëse Spindel méi kuerz ass wéi déi aner, fält de Pollen erof a keng Somen kann sech nees bilden. Sou ass et also bei all oprechter Blumm, déi aus dem Somen reproduzéiert gëtt: d’zentral Spindel ass méi kuerz wéi déi ronderëm. Bei all hängender Blumm, déi aus dem Somen reproduzéiert gëtt, ass déi zentral Spindel méi laang.

TAM1897 D 53.1D’Schnéigläckelchen reproduzéiert sech aus dem Somen. An och wann et eng oprecht steiend Blumm ass, ass d’zentral Spindel méi laang wéi déi ronderëm. Wéi kann dat sinn? Ech soen et nach eng Kéier, sou datt Dir et méi kloer verstitt: D’Schnéigläckelchen ass eigentlech eng oprecht steiend Blumm a reproduzéiert sech aus dem Somen. D’zentral Spindel sollt also méi kuerz sinn wéi déi aner. Mee si ass méi laang. Wéi kann si sech also aus dem Somen reproduzéieren? De Här huet dofir gesuergt. Hien huet et esou festgeluecht, datt et, och wann et eng oprecht stehend Blumm ass, sech biegen a niddereg hänge kann. Dofir gëtt d’zentral Spindel méi laang wéi déi aner gemaach, an dëser oprechter Blumm. Si wiisst op a steet riicht, bis si bléit a reif ass a fir d’Vermehrung prett. Grad do biegt si hire Kapp no ënnen, a wann de Pollen op seng Plaz gefall ass, erhieft sech d’kleng Blumm erëm a steet.

TAM1897 D 53.2Elo, dat ass schéin fir sech; mä hei kënnt d’Illustratioun vum Gesetz vun der Gravitation an d’Bild. Dëse Wëssenschaftler seet mir, datt dat, wat d’Blumm erofbiegt, wat se hiert Kapp neigt, d’Zéihung vun der Äerd ass. Dat ass richteg. Wat léisst e Pomm falen? — D’Gewiicht. Mä Gewiicht ass einfach Gravitation — aus dem Latäin gravus, wat Gewiicht bedeit. Wat léisst déi do stehend Blumm hiert Kapp neigen? — D’Gewiicht vun der Äerd. Awer firwat léisst d’Gewiicht vun der Äerd déi Blumm net schonn virdrun de Kapp erofhänken? — Ah, wéi Gott déi kleng Blumm gemaach huet, huet hien d’Äerd am Gläichgewiicht gehalen a jo, hien huet d’Universum op hir Besoinen ofgestëmmt. Wéi Gott déi bescheiden kleng Schneeglöckchen gemaach huet, huet hien d’Universum an engem Gläichgewiicht gehalen an et un d’Bedierfnesser vun där klenger Blumm ugepasst! An wann Gott un déi kleng Blumm geduecht huet, wäert hien da net vill méi un Iech denken, O dir Kleegläiweger?

TAM1897 D 53.3Elo seet mir dëse Wëssenschaftler, datt wann d’Äerd — an natierlech d’Universum — eng eenzeg Pond oder eng eenzeg Unz méi schwéier wier wéi se ass, hätt et dozou gefouert, datt d’Schneeglöckchen virun der richteger Zäit de Kapp géif nidderschloen; well et méi schwéier wier, hätt et méi Afloss drop gehat. An an deem Fall wier dat éischt Schneeglöckchen dat lescht gewiescht. Awer fir datt déi kleng Schneeglöckchen kéint liewen a d’Mënschen bis zum Enn vun der Welt kéint erfreelen, huet Gott d’Universum genee op d’Bedierfnesser vun där Blumm ofgestëmmt, sou datt, wann déi exakt Zäit vun hirem Bedierfnes kënnt, d’Gewiicht genee ausreicht, fir si no ënnen ze zéien. Dann, wéi si hänkt, kann d’Vermehrung stattfannen, eng aner Kraaft kënnt vun de Wuerzelen, an de Stiel gëtt e bësse méi starr, an d’Blumm iwwerwënnt d’Gravitatioun, a steet erëm wéi virdrun.

TAM1897 D 53.4Wien huet d’Waasser an der Huel vu senger Hand gemooss, an de Himmel mat der Spanne ofgemooss, an de Stëbs vun der Äerd an engem Mooss begräift, an d’Bierger op enger Waage gewiicht, an d’Héichten op enger Waage?

TAM1897 D 53.5Wien huet d’Waage vum Universum gesat? — Gott. De Jesaja huet et bal zweedausendfënnefhonnert Joer gesot, ier de Sir Isaac Newton et entdeckt huet. War et net eng wëssenschaftlech Tatsaach, wéi de Jesaja et geschriwwen huet? — Jo. War et net iwwer all déi Joerhonnerten dokumentéiert? — Jo. War et net ëmmer eng wëssenschaftlech Wourecht? — Et war et. War et eng méi grouss wëssenschaftlech Wourecht, wéi de Newton et entdeckt huet? — Nee; d’Wëssenschaftler hunn eppes geléiert, wat si virdrun net wossten, mä et stoung schonn déi ganz Zäit an der Bibel.

TAM1897 D 53.6Denkt iwwer dës Saachen no. Gott wëll, datt mir et maachen. Hien wëll, datt dir an ech gesitt, datt d’Erléisung, dat Wuert, dat hien eis ginn huet, an op dat hien eis héchst Denken ausricht, net eng kleng, enk, nebensächlech Saach ass; mee déi gréisst Saach, déi d’Welt jeemools kann kennen. Et ass déi gréisst Saach, déi d’Wëssenschaft vun der Welt jeemools kann kennen. Et ass déi wichtegst Wëssenschaft, déi d’Welt jeemools kann kennen.

TAM1897 D 53.7Awer mir sollen et net studéieren, fir wëssenschaftlech ze sinn. Mir sollen et studéieren, fir gerett ze ginn; an gerett ze ginn ass wëssenschaftlech.