El Spirit de la Profezia. – N. 1
TAM1897 D 2.2Sermon tegnuu martedì de matina, 9 de Fevree del 1897 Stampaa in sul General Conference Daily Bulletin, 12 de Fevree del 1897, Vol. 1, N. 1, pagg. 2-6.
TAM1897 D 2.3A SUPÒS che gh’è nissun in ‘sta sala che ‘l pensa no de credegh debon al Spirit de la Profezia; cioè, che ‘l Spirit de la Profezia el fa part de la gesa, — de ‘sto messagg come che l’è manifestaa a travers de la Sora White, e che ‘sti ròbb chì hinn creduu, o almanch se dis che se ghe cred, per quell che riguarda l’idea e i Scrittur che pròven che ‘sti ròbb chì hinn part de ‘sto lavorà. Ma el problema l’è minga lì, perchè adess semm in difficoltà. Se ‘l savemm no, semm ben pesg che se füssemm in difficoltà e ‘l savessemm. E anmò pesg, la causa de Dio, inscì ‘me violter e mì, semm in d’una difficoltà inscì granda che corom el pericol, dì per dì, de incorr in de l’ira de Dio perchè semm indove semm. El Signor el ne dis pussee de ‘na völta, e ‘l ne dis come semm finii lì, e ‘l ne dis come vegnìnn föra. E l’ünica roba che son bon de dìv chì, l’è de studià el Spirit de la Profezia, e tiràgh föra quell che ve serviss.
TAM1897 D 2.4Quella l’è domà vuna di deciarazion che hinn fade. A conoss ‘sti deciarazion, e a avèj conossude de on poo de temp, saria staa content de stà a cà e de andà inanz cont el lavorà là, perchè gh’è on fracch de lavorà de fà e gh’è tanta gent coinvolta. El Signor el domanda tanti cambiament in tra i omen che hann formaa comitaa, cunsili, cunsèi, ecc., e ‘sti omen chì che fann su ‘sti comitaa, cunsili e cunsèi hinn proppi quii radunaa chì che gh’avran de fà i cambiament. Adess, ‘me podarann ‘sti omen fà i cambiament de cui hinn part anca lor, se prima i cambien no lor medem? L’unega manera per fà succed el cambiament l’è che i omen i cambien. Tucc quei che ‘l farann, Dio el lavorarà a travers de lor, e tucc quei che ‘l farann no — cossa ‘l ghe capitarà? L’è per quest che disi che incoeu semm in di guai. Quand che ‘l Signor el ne dis in che guai semm, el ne dis anca come gh’emm finii dent e come fànn a vegnì foeura. Tutt el vegn del fàgh minga cas ai Testimoni. Poeu, quand che finimm in di guai perchè gh’emm minga daa a trà ai Testimoni, e i Testimoni ne disen precisament come vegnì foeura de ‘sti guai, e numm seguissom el testimoni che ‘l ne mena foeura, alora saremm dree a seguì i Testimoni.
TAM1897 D 2.5G’hoo nagott de scaricà sora a violter, perchè son dent insema a tucc i alter. El Signor el dis che la causa l’è in difficoltà, e mì son part de la causa; ghe apparteni, la mia vita l’è intrecciaa con lee, e l’istess la vostra; l’è tutt per numm. Donca, quand che la causa la gh’ha di guai, anca ti e mì gh’emm di guai. El podaria vess che ti personalment te gh’avesset nissuna conession precisa cont i pass che hann menaa la causa in di guai; e pur, numm, che semm part de la causa, e la causa medema l’è la nostra vita, gh’emm di guai istess perchè la causa la ghe n’ha. Ma el Signor el ne dis cossa fà per vegnì foeura.
TAM1897 D 2.6Voeuri no dàv el cunsèi de l’om, ma quell del Signur. El pò vess che vedarem i nomm di omen, e se l’è inscì, ghe scundarò no. Se un nomm el restass foeura e ‘l fuss no leggiuu, e num saverem chi l’è, quest el voeur no dì che se sia faa un attacch a quell fradell lì. Metemm che mì cometi on sbali, e ‘l Signur el me lo disa in d’ona testimonianza. Quand che quella testimonianza la me riva, mì ghe volti i spall a quell sbali, e violter podii doperàlla quant che vorii, e la sarà minga contra de mì; perchè mì ghe son no dent se me son slontanaa de quell sbali col reconossell e col agì de conseguenza.
TAM1897 D 3.1De fatt, l’è anca domandàss se vergun el troeuva debon in del so coeur la fed in di Testimonianz fin che ‘l ghe n’ha minga avuu vun, duu o trii, e l’ha acettaa tucc; e domà alora el sarà assee soddisfaa de cred in di Testimonianz, e nò prima de avègh avuu on’esperienza del gener. Mi tacaroo e finiroo con la Parolla. Chì gh’è on quaicoss che ‘l ne dis cossa fà quand che rivom in post compagn de quest: “Se ‘l Signor l’è in mezz ai voster consili, a vardà el voster orden, el voster amor e la vostra pagura, e ‘l voster tremmà per la soa parolla, alora sii pront a fà el so lavorà senza egoism.”
TAM1897 D 3.2Chì semm in cunsili. Anca se gh’emm di carater diferent, se semm furmaa del istess spirit del Crist, semm vun. Alura la gesa la pò surtì ciara ‘me el sul al meridi, e andà inanz temibila ‘me un eserzit con i bandier.
TAM1897 D 3.3El Signor l’è staa escluduu del sò lavorà, de la gestion del sò lavorà in general, in del lavorà del Stat, in di consili, in di comitaa, in di ges, ecc. Gh’emm avuu di dii fals, perchè la gent l’ha mettuu i omen, e i omen s’hinn lassaa mett, in mezz tra el Signor e ‘l lavorà. El Signor el lavorarà in de la soa causa in ogni cas, e se vialter ve tiree no de mezz e ghe lassii no fà a la soa manera, la rabi de Dio la vegnarà giò su quej che ghe vann de mezz. La gent la se tegn, e la se lassa tegnì, in di post indove che l’avaria giamò dovud andà via de un bell poo. Se numm se tirem de mezz, e ghe lassom fà, lù el lavorarà con man ligera. Voeurom no una frusta de cord. L’è mej restà un cicinin sorpres adess, che restà grandement sorpres dopo un poo; e vess riprovaa in de l’amor, che andà inanz senza savè ‘sti robb, e vess costringiuu a scapà via del tempio come hann faa quell dì, o restà del tutt sorpres quand che podom no fà nagott.
TAM1897 D 3.4Donca, se el Signor l’è in mezz ai voster consili, a vardà el voster amor e la vostra pagura, e i voster tremmor per la soa parola, alora sii pront a fà la soa oeuvera; e lu el sarà minga soci in di afari ingiust.
TAM1897 D 3.5Legi ancamò: “L’om el progeta e ‘l trama. El Signor el pianta un principi.” E indove che ‘l Signor l’ha piantà un principi, la nostra vita e i noster azion insema hinn domà l’espression de quel principi. E se ‘l principi de Dio el gh’è no, alora el gh’è el principi del diavol. I circostanz i poden no portà di riform. El Cristianesim el propon una reforma in del coeur. Quell che ‘l Crist el lavora de dent el vegnarà poeu foeura sota la guida de un intellet convertii. El pian de scomincià de foeura e de provà a lavorà vers dent l’ha semper fallii e ‘l fallirà semper.”
TAM1897 D 3.6Mi possi no aplicà on testimoni a nissun olter che a mi medemm, perchè el gh’ha de vess aplicad al coeur, e lavorà de denter. El Signor alora el l’aplicarà depertut indove che vadi mi. E l’è l’istess per tucc numm in del testimoni che ‘l riva a qualchedun, in d’ona quajsevoeur riunion o consili o riunion de la Conferenza Generala. El president el pò minga aplicà in tutt el camp un testimoniagg che ghe vegn daa a lù. El gh’ha de acetàll in de la soa anema, e de consegnàgh el corp, l’anema e ‘l spirit; e alora el Gesù Crist l’aplicarà el testimoniagg depertutt indove che lù, el president, el va. L’è una roba viva in de lù, e alora se lù el va inanz, quell testimoniagg lì l’è aplicad del Signor indove che ‘l sia. Ma i omen hann provaa a aplicà i Testimoniagg ai alter senza avègh el testimoniagg una roba viva in de lor medemm. L’è staa provaa anmò e anmò, e l’è lì che sta el problema. Se ‘l testimoniagg l’è minga acettaa de lù con corp, anema e spirit, inscì che ‘l principi che gh’è dent el deventa una roba viva in lù, el cunta negott quant che ‘l pò legg quell testimoniagg e aplicàll ai alter, la soa influenza la sarà contra el testimoniagg che l’è dree a aplicà. Perchè se l’è minga vivuu in de la soa vita, e in tutt quell che ‘l dis e ‘l fa, el vegn destrugaa di so azion. E l’è quest che l’ha portaa a la condizion che gh’è adess. “La via de Dio l’è de dà a l’omm on quaicoss che ‘l gh’ha no.” Gh’emm de ciapà la roba che gh’emm no, che Dio el ne dà, e quella la ne farà deventà on poder in del Signor. 2 Corinzi 2:14: “Adess, grazia a Dio, che semper el ne fa trionfà in del Crist, e el fa manifestà el profumm de la soa conoscenza per mezz noster in ogni sit.” Quand che ‘sto principi l’è lì, depertutt che andemm, el Signor el parla; l’è dree a parlà. El fa cognoss la soa conoscenza per mezz noster in ogni sit. La podaria vess una transazion de lavorà; la fa nissuna differenza. Tutt quell che femm el ghe regordarà el Signor anca dopo che seremm andaa via, donca lù el fa manifest el profumm de la soa conoscenza per mezz noster in ogni sit.
TAM1897 D 3.7“La via de Dio l’è de fà deventà l’omm on quaicoss che l’è no;” de fà deventà mì on quaicoss che son no. Donca, quand che ‘l me riva on testimoni che ‘l me dis che gh’hoo no reson, quell testimoni l’è per fàmm deventà quell che son no, — per mettemm a post. Mì podi no restà indove son e aplicàll; ma quand che ‘l meti in pratega, deventaroo quell che seri no, e depertutt che voo, Dio el se pò fà vedè.
TAM1897 D 3.8“La via de l’omm l’è quella de trovà on post comòd, e de sodisfà l’apetit e l’ambizion egoista. La via de Dio l’è quella de lavorà in potenza. Lu el dà la grazia se l’omm malà el se rend cunt che ghe n’ha besògn. L’omm l’è trop despess content de curàss segond i metod di ciarlatàn, e poeu el giustifega el sò moeud de fà come se ‘l füss giust.” La via de Dio l’è diferenta. Sèm tucc omm malaa, e se podessom rendegh cunt, Dio el daria la cura necessaria. L’omm el preferiss la ciarlataneria, e ‘l pensa che ‘l sò moeud de lavorà el sia giust; ma Dio el gh’ha in ment de purificà l’anima. Gioann 7:38: “Chi che ‘l cred in mi, come l’ha dii la Scrittura, del sò venter scorarann di fiumm d’aqua viva.” Quest chì l’è ‘l regn de Dio dent in lù. “Dì per dì i omen i fann vedè se ‘l regn de Dio l’è dent in de lor. Se ‘l Crist el regna in di sò coeur, i ciapen forza de principi, potenza, capacità de stà in pee ‘me sentinell fedel, ver reformador; perchè la pò minga vess una reforma se la gh’è minga una colaborazion completa con Gesù Crist. A travers de l’ la grazia del Crist, i omen i gh’hann de doperà i sò facoltà daa del Signor per reformàss. Con quest’azion de rinuncia, che ‘l Signor del ciel el varda con aprovazion, i guadagnen di vitori sora i so tendenz ereditarie e coltivate; alora, compagn de Daniel, i lassen di impront in di alter che sarann mai scancellade. L’influenza la sarà portada in tucc i canton de la terra.”
TAM1897 D 4.1Questa l’è la testimonianza a la qual hoo faa riferiment on moment fa. Quand che te ricevet ona testimonianza e te la portet dent in del coeur e in de la vita, quest el te fa diventà vun che te seret no, e poeu l’è el Regn de Dio dent in de tì, e la testimonianza la sarà portada in tucc i canton de la terra. Magara te vegnaret mai foeura del tò Stat. Alora, come l’è che la podarà mai vess? Dov’andet ti e dov’andet mi, Diu el fa impressiun in del cör che no se scancelaran mai, e per quell el crea ammò alter impressiun, e inscì via. Vun el pò indurìss contra, ma l’impressiun la va lì istess; e quand che quella impressiun la sarà fada de tì, lù el savarà che la vegn del Signur. I Sadducej credeven no in de la resurrezion, ma anca lor hann dii che hann capii di discepoi che eren staa con Gesù e che aveven imparaa de lù dopo de la soa mort. In del coeur so l’even savuu che l’era resussitaa. El fatt l’era lì, ma lor s’hinn minga convertii per quest. Quest l’è el principi che gh’è in de la Bibbia. De ‘na testimonianza scrivuda in del 1896 hoo leggiuu: “Tanti di omen che hann faa de consiliee in di riunion di consili gh’hann besogn de vess scernii via.” Fà cas, el dis tanti. In tutt hinn minga tant, donca quand che tanti de lor vegnen scernii via, tanti se poeuden minga lassà. “Di alter omen gh’avarien de ciapà el sò post, perchè la soa vos l’è minga la vos de Dio. I sò pian e i sò macchinazion hinn minga in de l’orden de Dio. I istess omen hinn staa tegnuu in carega come diretor di consili, finchè sota la soa gestion e i sò maner, el foeugh comun l’è staa doperaa al post del foeugh sacer che l’è l’innesc de Dio. ‘Sti omen chì hinn pu ciamaa Israel ma rimpiazzant.” Rimpiazzant al post de Israel! In d’un guai pesg de quest, indove podarissom vess?
TAM1897 D 4.2Anmò, d’on testimoni scrivuu in del 1894: “I cambiament i gh’avarien avuu de vess faa on bell poo de temp fa. El Signor el voraria che la Gesa la tirass via el so disonor.” Chì gh’è i paroll: “I istess omen i gh’hann no de fà su el voster consili ann dopo ann; i cambiament i gh’avarien avuu de vess faa on bell poo de temp fa. El Signor el vureva che la gesa la scancelass la soa vergogna; ma fin tant che i omen che s’hinn sentii del tutt bon de lavorà senza scoltà i consili de Dio resten in carega ann dopo ann, quest el se poeul no fà. Questa situazion la sta fermentand ogni branca de l’oeuvra, perchè i omen senten no el besogn de la guida del Spirit Sant.”
TAM1897 D 4.3Cossa se gh’ha de fà? El Signor el gh’avarà la possibilità de lavorà adess? Ghe sarà lassaa de portà i cambiament necessari? Questa testimonianza la se gh’ha minga de aplicà cont el fà che numm ciappom in man ‘sto lavor e andemm a fà i cambiament de bot. El mè coeur el gh’ha de vess giust prima de podè toeu part a on qualsessia cambiament. La roba de fà l’è de consegnàss a Dio, e poeu lassà che ‘l lavora a travers de numm. A numm ne importa nò chi hinn i omen, se Dio l’è lì.
TAM1897 D 4.4A gh’emm no de scomincià adess a vardà in gir per vedè che candidatt podom tirà su, che podom favorì e mett in di posizion che gh’hann adess i alter; perchè alora, anca se lor sarissen foeura di post, numm sarissen dent, e ‘l Signor el sariss istess lontan come prima. El problema adess l’è che ‘l Signor l’è staa lassaa de part. Adess, se num provassom a mettess al sò post, el Signor el restaria anmò de part, e la causa la saria pussee mal de prima. Ma l’è minga quell che se voeur. Chì gh’è de fàgh minga politica; ma se la politica la gh’è in num, la sarà chì, e la se farà vedè chì. Se propri on omm el gh’ha la politica dent, el post pussee bon per lù de doperàlla l’è in del mond avert, in mezz a quej che hinn di politegh e nagott alter, perchè l’è domà quell che l’è; e se ‘l la dopera no là, el la doperarà in gesa, e ‘l spantegarà domà guai e diavolaria là dent. E naturalment l’è mej che on lavorà del gener el sia avert in del mond, putost che in gesa. Donca, questa l’è no la reson per la qual semm chichinscì. Sem chì per trovà el Signor, e per dervì i noster coeur inscì che lù el poda ocupà el post del center a la periferia, in ogni penser, parola e azion; e el Signor l’è no un politich; lù l’è Dio. Quell che gh’emm de fà l’è cercà el Signor con tutt el coeur, inscì che ‘l Signor el faga tutt quell che gh’è de fà; e lù el farà se ghe lassom fà. Dègh ona possibilità a Dio. Quij che hinn in del camin gh’hann de fàss de part, e numm alter gh’emm de stàgh foeura del camin. Inscì Dio el podarà avègh el post che l’è so.
TAM1897 D 5.1Poeu chì a vegn citada per num la storia de Nicodèm e del Crist. Nicodèm l’era un capo in Israel, e se dis che “Nicodèm el cercà un inconter con Gesù de nocc, disend: ‘Rabbi, num savom che ti te seet un maester vegnuu de Dio: perchè nissun omm el pò fà i miracoi che ti te feet, se Dio l’è no con lù.’ Tutt quest l’era ver fin a un cert pont, ma cossa l’ha dii el Gesù? Lü l’ha ‘respundüü e ghe ha dii: “De ver, de ver te disi, se vun el nass no de noeuv, el pò no vedè el regn de Dio.” Chì gh’era un omm in d’una posizion de grand fidücia, un omm che l’era stimad ‘me vun educad in di usanz giüdegh, vun che la soa ment l’era piena de saviezza. L’era de fatt in possess de talent de minga del caratter ordinari. El se presentava no de dì, perchè quest el l’avaria faa vegnì obiet de comment; el saria staa tropp umiliant per un capo di Giudee amett de vess de la part del disprezzad Nazaréen. El Nicodem el pensa: “Voeuri accertàmm de per mì la mission e i pretension de ‘sto maester, se l’è debon la lus per illuminà i Gentij, e la gloria de Israel.”
TAM1897 D 5.2“Gesù el dis pràticament al Nicodèm: L’è minga la polemica che la te darà reson. Hinn minga i argoment che portarann la lus a l’anema. Te gh’heet de avègh on coeur noeuv, o te podet no discernì el regn di cel. L’è no di proeuv pussee grand che te portarann in su la strada giusta, ma di proposit noeuv, di font noeuv d’azion: te gh’heet de nass anmò. Finchè ‘sto cambiament el suced no, a fà deventà tutt noeuv, anca i proeuv pussee fort che se podarien presentà sarien inutili. El problema l’è in del tò coeur; tutt el gh’ha de cambià, o te podet no vedè el regn de Dio.
TAM1897 D 5.3“Questa l’era una deciarazion ben umilianta per el Nicodèm, e con un sentiment de irritazion el riprend i paroll del Crist, disend: ‘Come ‘l pò un omm nass de noeuv quand che l’è vegg?’ L’era minga assee spiritual de capì el significaa di paroll del Crist. Ma el Salvador l’ha minga respondud a un’argomentazion con un’altra. Levand su la man con solennità e dignità quieta, el marca la verità con pussee de sicüressa: ‘Verament, verament, te disi, se un omm el nass no de l’aqua e del Spirit, el pò no entrà in del regn de Dio. Quell che l’è nassuu de la carna l’è carna; e quell che l’è nassuu del Spirit l’è Spirit. Stà no a maravegiàtt se t’hoo dii: bisògna che nassii de noeuv. El vent el tira indove el voeur, e te sentet el sò rumor, ma te seet no de indove el vegn e indove el va; inscì l’è tucc quej che hinn nassuu del Spirit.’ Nicodèm el gh’ha dii: ‘Come poden vess ‘sti robb chi?’
TAM1897 D 5.4“Di bagli de verità i penetraven la ment del governador. I paroll del Crist i l’han impienii de reverenza, e l’han portaa a domandà: «Comè pòden vess ‘ste ròbb chì?». Con granda serietà, Gesù l’ha respondud: «Te seet un maester d’Israel, e te cognosset no ‘ste ròbb chì?». I sò paroll i ghe fann capì a Nicodèm che, inveci de irritàss per i paroll ciar de la verità e de doperà l’ironia, el gh’avaria avuu de avègh un’opinion ben pussee umila de lù medemm, per via de la soa ignoranza spiritual. Però i paròll del Crist eren staa dii con una dignità inscì solenna, e sia el sguard che ‘l tòno espriméven un amor inscì grand per lù, che lù el s’è minga ofes quand che l’ha capii la soa posizion umilianta. De segur, vun a cui gh’era staa daa in man i interess religios del pòpol el gh’avaria nò de vesser ignòrant de una verità inscì importanta de capì per lor, che l’è la condizion per andà dent in del regn di cèi. «In verità, in verità te disi,» l’ha segutaa a dì Gesù, «Nunch parlom de quell che savom, e testimonziom de quell che emm vist; e violter ricevii no la nostra testimonianza. Se ve hoo dii i ròbb de la terra e ghe credii no, come farii a cred se ve disi quij del ciel?»
TAM1897 D 5.5“Questa lezion al Nicodem, mi la presènti come ben aplicàbil a quij che incoeu hinn in posizion de responsabilità come governant in Israel, e i so vos se senten despess in del consili a dà la pröva del medemm spirit che ‘l Nicodem el gh’aveva.” Chi l’è che l’ascoltarà e ‘l lassarà che i istess paroll gh’abien l’istess efett in sui so coeur e in su la so vita incoeu? El Nicodem el s’è convertìu de conseguenza.
TAM1897 D 5.6Queste paròll hinn staa dii ai president di conferenz, ai anzian di ges, e a quej che tegnen di posizion ofizziai in di noster istituzion. Vù savii se vù sii un president de conferenza. El parla a vù; el dis: Vù gh’avii de nass de noeuv. Vù savii se vù sii un anzian de ges. El parla a vù; el dis: Vù gh’avii de nass de noeuv. Vù savii se vù tegnii una posizion ofizziala in vuna qualsessia di noster istituzion. El parla a vù; el dis: “Vù gh’avii de nass de noeuv”. El dis: “Vù gh’avii de convertìv”. El dis minga che vù sii mai staa convertìi; anca se semm staa convertìi, el temp l’è inscì che ‘l Signor el ciamma a ‘na conversion pussee profonda, a ‘na consacrazion pussee granda de quella che vù o mì emm mai cognossuu prima. El var nagott per vù o per mì vess staa convertìi cinch, des o quindes agn fa, se adess, incoeu, semm minga convertìi. E incoeu el dis: se vù sentii la soa vos, indurì no i voster coeur. Incoeu, intant che ‘l se ciama incoeu, el dis a vù e a mì: Vù gh’avii de nass de noeuv; vù gh’avii de convertìv; e se vun el nass no de noeuv, el pò no vedè el Regn de Dio. E gh’è la benedetta promessa: Ve daroo un coeur noeuv. Ringraziom el Signor! Cercheom el Signor con on coeur inscì, con ona sincerità inscì granda come mai prima, perchè el poda doperàss de numm come mai prima; e alora el tirarà via el disprezz de la soa gesa, e lee la se levarà su per andà foeura senza impediment, bella come la luna, ciara come ‘l sô, e temibila come on esercit con i bander. L’è quell che ‘l Signor el voeur de ti e de mi incoeu. El ghe l’avarà?