Missionari per Dio
TAM1897 Q1 14.2Sermon tegnuu mercoldì sira, 3 de Marz del 1897 Stampaa in sul Bollettin de la Conferenza Generala, Prim Trimester, 1897, Vol. 2, N. 1, pagg. 14-20.
TAM1897 Q1 14.3La nostra lezion de ier sira la s’è serrada con la fondazion del prim stat cognossuu de la storia; anzi, con l’origin del stat. La Scrittura la dis del regn de Nimrod:—
TAM1897 Q1 14.4El principi del sò regn l’è staa Babilonia, e Erech, e Accad, e Calne, in de la terra de Sennaar. De quella terra l’è sortii l’Assur, e l’ha faa su Ninive.
TAM1897 Q1 14.5La nostra traduzion la dis: “L’Assur l’è sortii foeura e l’ha faa su Ninive.” Ma l’idea vera l’è, come la dis la nota a margin: “Lù [l’Assur] l’è andaa foeura in Assiria e l’ha faa su Ninive,” e i alter città ch’hinn nominaa lì. Donca, l’inizi del sò regn l’è staa in Sennaar, e la soa espansion l’è stada vers l’Assiria.
TAM1897 Q1 14.6El Nimrod l’era minga domà un cacciador potent de besti; ma anca un persecutór de omen. E ‘l poder che l’eva otegnuu, che ‘l s’era miss in man con la fondazion e l’espansion del sò regn, el l’ha doperaa per costringg la gent a recognoss el sò poder e ‘l dio che ‘l serviva. Inscì che, del primm stat che gh’è mai staa in del mond fin al ultim che ‘l ghe sarà mai, tucc quant hann doperaa contra Dio el poder che gh’aveven.
TAM1897 Q1 14.7El disarò ancamò: Ògni stat, del prim che gh’è mai staa, cioè quell del Nimrod, fin al’ultim che ghe sarà mai, cioè quest chì, l’ha doperaa el sò poder contra Dio, contra la soa verità, contra el sò popol; per tirà via la gent de Dio. Del principi a la fin, l’è questa la cronaca de ògni vun de lor. Quand che ‘l mond el finirà, quella lì la sarà la storia di regn e di stat del mond.
TAM1897 Q1 14.8Chì gh’è una deciarazion de l’articol in prima pagina de la Review, del 14 de Avrìl del 1896: El gran inganador “l’ha sedòtt la gent a inchinàss denanz ai idol, e inscì l’ha otegnuu el domini sui regn de la terra. El considerava che vess el dio de ‘sto mond el füss la segonda roba pussee bona per ciapà el possediment del trònn de Dio in del ciel.” In de la storia citada in de la lezion passada, se pò vedè el funzionament del schema inscì revelaa in del Spirit de la Profezia. Prima, i omen hinn passaa a l’idolatria, poeu a la monarchia. E ‘l primm che l’ha faa quest l’ha mettuu su on stat, e l’è staa lu medemm on persecutor di omen cont el poder che l’aveva inscì otegnuu. Questa l’è la storia. Se vedarà che la s’è ripetuda in alter nazion maneman che andemm innanz.
TAM1897 Q1 14.9Poch dopo Nimrod, in tuta quella terra Dio l’è staa desmentegaa de tucc, foeura che de Abraham. Domà Abraham l’ha cercaa e l’ha trovaa Dio; e con Abraham Dio l’ha faa partì de noeuv la razza in su la via del Signor. Adess, fee cas a quell che l’ha dii a Abraham. Vist quell che em studiaa, vist quell che gh’era denanz a numm in de la lezion passada, e quell che v’hoo faa notà apena adess, considerii quell che ‘l Signor l’ha dii a l’Abraham quand che l’ha scominciaa con lù una nazion noeuva; cioè, una nazion de Dio. El Genesi 12:1 el ne dis quell che ‘l Signor el gh’ha dii a lù a l’inizzi. “Adess el Signor l’aveva dii a l’Abram: Va via de”—cossa?—“la toa terra.” E la prima roba?
TAM1897 Q1 14.10(Congregazion) El tò paes.
TAM1897 Q1 14.11“E de la toa parentela, e de la cà de tò pader, per andà in d’ona terra che te faroo vedè.” Trè robb che ‘l Signor l’ha dii che l’Abram el gh’aveva de lassà. Prima, el gh’aveva de lassà, cossa?—La soa terra. Poeu?—I sò parent. Poeu?—La cà de sò pader. La cà de sò pader l’era piena de idolater. El sò paes el costringeva la gent a l’idolatria; l’era contra Dio. El sò paes, i sò parent e la cà de sò pader eren idolater, e lù el gh’aveva de lassà tusscoss. El Signor el gh’ha faa vedè la terra; ma el gh’ha daa el possediment?—“Nò, nanca per pogiaa el pee.” Quand che ‘l Signor el l’ha ciamaa foeura de quel paes, l’ha portaa in d’on alter?—No; ma “l’ha promiss che ‘l ghe l’avaria daa a lù e a la soa somenza dopo de lù.” Donca, quand che ‘l Signor el l’ha ciamaa foeura del so paes, e ‘l l’ha minga portaa in de l’alter, indove l’ha lassaa?
TAM1897 Q1 14.12(Congregazion) On pelegrin e on foresté.
TAM1897 Q1 14.13L’ha lassaa el representant de Dio in ‘sto mond, del tutt senza un paes in ‘sto mond?
TAM1897 Q1 14.14Ma l’era propri senza un paes?—Oh, el cercava “un paes mej, quell di cel.”
TAM1897 Q1 14.15Vardemm al vundes capitol di Ebrei, e vardemm quela part. Vott verset, che ‘l scomincia:—
TAM1897 Q1 14.16Per la fed l’Abraham, quand che l’è staa ciamaa a sortì foeura per andà in d’on post che poeu l’avaria ricevuu in eredità, l’ha obbedii; e l’è sortii foeura, senza savè indove l’andava.
TAM1897 Q1 15.1Ma de indove l’è sortii foeura?—Del so paes, senza savè indove l’andava. “Per la fed el s’è fermaa de passagg in de la terra de la promessa, come in d’on paes forest, e l’ha abitaa in di tend con l’Isaac e ‘l Giacob, eredi insema a lù de la stessa promessa.” Savii che ‘l gh’ha daa nissuna eredità, nanca on post indove poggià el pee; e purtutt el gh’ha promiss de dàlla a lù e a la soa somenza dopo de lù. El l’ha menaa foeura del so paes; e de nissun alter paes in su la terra el gh’ha daa anca domà on post indove poggià el pee. Inscì l’è restaa del tutt senza on paes in su la terra. De quest semm segur; ma regordeves quell che ‘l Signor l’era dree a dì. Chi l’era l’Abraham in quell moment?—L’era “l’amis de Dio”, “el pader de tucc quej che creden in Dio”. L’è el voster pader? Gh’avii on paes in ‘sto mond?
TAM1897 Q1 15.2Perchè el spetava ona cità che la gh’avess di fondament, de la qual el costruttor e ‘l creador l’è Dio. Anca la Sara medema, per la fed, l’ha ricevud la forza de concepì, e l’ha partorid on fioeu quand che l’era passada de l’età, perchè l’ha giudicad fedel quell che l’aveva promess. Per quela reson, de vun domà, e de vun che l’era quasi mort, hinn nassuu inscì tanti come i stell del ciel in del sò numer, e come la sabbia che l’è in su la riva del mar, senza numer. Tucc quest hinn mort in de la fed, senza avè ricevuu i promess.
TAM1897 Q1 15.3Cossa l’ha promiss el Signor quand che l’ha faa sortì de la soa terra? El gh’ha promiss una patria?—Sì. Ma l’ha minga otegnuu una patria in ‘sto mond; “ma avendij vist de lontan, e essendegh staa convint, e abbrazzandij, e confessand che eren forestee e pellegrin in su la terra. Perchè quej che disen ‘ste robb chì declaren ciar e s’cett che cerchen una patria.” Un omm el pò cercà on paes quand che ‘l gh’ha giamò vun?—No; perchè on omm el pò minga avègh duu paes, inscì ‘me ‘l pò minga servì duu padron.
TAM1897 Q1 15.4Beh, el dis vun, l’Abraham l’era foeura del sò paes. Sì, ma el gh’aveva la possibilità de tornà indree se ‘l voreva. Se l’avess anmò considerad quell lì el sò paes, inscì tant che ghe stava a coeur, e ‘l gh’avess ciapad la malinconia quand che l’era rivad a vottcent o milla miglia de distanza, e gh’era la fam in del paes, e l’era minga una gita inscì granda come ‘l pensava che la saria stada, l’avaria podud dì, “Me piasariss vedè la gent là anmò ‘na volta, i car vegg praa e i alber che cognossevi. Se domà podessi fàll, alora saria content de tornà indree e de stà in ‘sto camp per un poo.” Se l’avess pensaa inscì, l’avaria avuu l’ocasion de tornà indree; perchè l’è scrivuu: “De ver, se i avessen tegnuu a ment quel paes de indove i eren vegnuu foeura, i avarien poduu avègh l’ocasion de tornà indree.”
TAM1897 Q1 15.5Cun la ment; coss’è che ‘l vör dì ‘vègh la ment piena’?—Se i gh’avessen avüü la ment piena de quel paes de indove che i eren vegnüü föra, i avarien podüü avègh l’ocasion de turnà indree. E i l’avarien avüda anca; perchè alura i l’avarien fada.
TAM1897 Q1 15.6Ma adess i desideren un paes pussee bon, cioè un paes del ciel; per quela reson [per quela reson, per questa reson] Dio el se vergogna no de vess ciamaa el so Dio: perchè el gh’ha preparaa una cità.
TAM1897 Q1 15.7Te seet vegnuu foeura del tò paes? Varda ai Roman 4:1-12:—
TAM1897 Q1 15.8Cossa diremm adonca che Abraham, el noster pader, l’ha trovaa in del camp de la carna? Perchè se Abraham el fuss staa giustificaa di oper, el gh’avaria de che vantàss; ma no denanz a Dio. Perchè cossa el dis la Scrittura? Abraham l’ha creduu a Dio, e quest ghe l’è staa imputaa ‘me giustizia. Adess, a quell che laura, la paga l’è minga considerada ‘me grazia, ma ‘me on debit. Ma per quell che laura no, ma el cred in quell che ‘l giustifica l’empio, la soa fed la ghe ven contada ‘me giustizia. Propri ‘me anca el David el descriv la benedizion de l’omm, al qual Dio ghe imputa la giustizia senza i oper, disend: “Beati quej a cui i iniquità hinn perdonade e i peccaa hinn quatade”. Beat l’è l’omm al qual el Signor imputarà no el peccaa. Vegn donca ‘sta benedizion domà in su la circoncision, o anca in su la incirconcision? Perchè disom che la fed l’è stada imputada a l’Abraham per giustizia. Comè l’è stada alora cuntaa? quand che l’era in de la circoncision, o in de la incirconcision? Minga in de la circoncision, ma in de la incirconcision. E l’ha ricevuu el segn de la circoncision, on sigill de la giustizia de la fed che ‘l gh’aveva anmò prima de vess circoncisuu: perchè el fudess el pader de tucc quej che creden, anca se hinn minga circonciduu; perchè anca a lor la giustizia la ghe füss imputaa: e ‘l pader de la circoncision a quej che hinn minga domà de la circoncision, ma che caminen anca in di pass de quella fed del noster pader Abraham, che ‘l gh’aveva quand che l’era ancamò incirconciduu.
TAM1897 Q1 15.9Adess, quella fed del noster Pader Abraham, che l’aveva anca quand l’era minga circoncidud, l’era quella fed che l’aveva quand che ‘l Signor el l’ha ciamaa foeura del so paes, de la soa gent, de la cà del so pader, e l’è restaa in di man del Signor, senza on paes in del mond. E l’è pader de tucc quej che creden, anca se hinn minga circonciduu; e de tucc i alter anca, a condizion che camminom tucc in di pass de quella fed che l’aveva quand che l’era minga circonciduu. “Se sii de Crist, alora sii la somenza de l’Abraham, e eredi segond la promessa.”
TAM1897 Q1 15.10“La toa somenza la sarà un foresté in d’una terra che l’è no soa.” Ti te seet la soa somenza? Ti te seet la somenza de l’Abraham perchè te credet in del Gesù Crist? Ti te seet un foresté in de la terra indove te seet?—Se ti te seet la soa somenza, alora te l’è. Perchè?—Perchè l’è no el to paes. L’è pu el to paes.
TAM1897 Q1 15.11Adess, questa l’è minga ‘na teoria. Questa l’è religion pratega de tucc i dì. El fradell Dan. Jones ier, te te regordet, l’era dree a parlà di missionari che vann in Messich, e ‘l voreva di missionari che andassen là e se portassen adree el coeur. Quei che lassassen el coeur in di Statt Unii, o in qualsessia Statt el füss, quand che andassen là a fà l’oeuvra de missionari, lù el je voeur no; perchè alora poden no fà l’oeuvra de missionari.
TAM1897 Q1 15.12El Signor el voreva che l’Abraham el fudess un missionari per tucc i popoi che l’avaria incontraa in su la terra; e l’è staa inscì. Ma el Signor el saveva, e tucc i alter che veden i robb come ‘l Signor i veden, che nissun omm el poeul vess un missionari in ‘sto mond, se ‘l gh’ha un paes in ‘sto mond. Ti e mi podom no vess missionari in nissun alter paes se l’America l’è el noster paes. Podom no vess missionari in America, fin che l’America l’è el noster paes. Te podet no vess on missionari nanca a cà toa, se te seet no prima sortii foeura del to paes. L’è inscì. L’è inscì per la natura di ròbb.
TAM1897 Q1 16.1Domanda.—Come l’è che la la mett insemma?
TAM1897 Q1 16.2Nunch podom minga capìll. Mì g’hoo minga intenzion de capìll. El Signor l’ha capii, e tì e mì gh’emm de ciapàll e credegh.
TAM1897 Q1 16.3Per cossa sem missionari in del mond? Vardem ‘sta roba chì. Perchè semm mandaa a fà i missionari? Missionari de cossa? Qual l’è el noster lavorà de missionari? Qual l’è el so obietiv? Semm missionari per l’America, o semm missionari per Dio? L’America l’è el paes de Dio, independent de tucc i alter in su la terra? L’è minga assee bon per vess el paes de Dio; e l’è minga assee bon per el popol de Dio, anca se l’è bon.
TAM1897 Q1 16.4Ti e mi gh’emm de vess missionari per Dio, per ciamà la gent a Dio; per ciamài de indove che hinn a Dio, del peccaa a la giustizia, de la scurità a la lus, del paes indove che hinn, al paes mej che Dio l’ha preparaa.
TAM1897 Q1 16.5Adess, se la Germania l’è el mè paes,—e se el mè coeur l’è là, l’è el mè paes,—come podi ciamà la gent in d’on paes indove appartengi no, che l’è no el mè? Se l’America l’è el mè paes, come podi fà el missionari per on alter paes?—Se pò no fàll. Quand che ‘l Signor l’ha vorsuu che l’Abraham el füss un missionari per Lü, un missionari per cunt d’un paes che ‘l Signor el ciama tucc i omen, el l’ha miss indove che ‘l podeva propri vess un missionari per tucc i omen. El Signor el l’ha ciamaa a vess un missionari, e in quest l’ha daa un esempi a tucc i omen che sarissen vegnuu dopo, de quell che ‘l voeur dì scomincià a fà l’oeuvra missionaria. La prima roba l’è de andà via del tò paes. Donca, se te gh’heet de vess un missionari in Nebraska, va via del tò paes. Se te gh’heet de vess un missionari in Messich, va via del tò paes prima. Perchè se te gh’heet de vess un missionari in su la terra, el Signor el te dis: “Va via del tò paes”; e poeu el gionta: “del tò paes, e de la cà de tò pader”. Tutt ‘sti robb chì ostacolen l’oeuvra missionaria, finchè te seet minga slontanad de lor e tirad foeura. Ma quand che te seet sortid foeura del tò paes, de la toa parentela e de la cà de tò pader, alora, depertutt indove te seet in su la terra, te seet un missionari. Te gh’heet minga de deventàll; te seet giamò quell. “Chiunqu de violter che ‘l bandona no tutt quell che ‘l gh’ha, el pò no vess el mè discepoeul.” E “quell che ‘l voeur ben al pader o a la mader pussee de mì, l’è no degn de mì.” “Va via del tò paes, e de la toa parentela, e de la cà de tò pader, e va in d’ona terra che te faroo vedè.”
TAM1897 Q1 16.6Adess hoo dìi on moment fa, e ‘l disi anmò, che quest l’è ‘l Cristianesim prategh de tucc i dì, come l’è semper staa per quej che creden in Dio.
TAM1897 Q1 16.7(Vus) Comè pò un omm restà in Nebraska, e però andà foeura del sò paes?
TAM1897 Q1 16.8Cont el naser de noeuv. Se l’è nassuu in Nebraska, el gh’ha de naser de noeuv. Se l’è nassuu in America, che ‘l nasa de noeuv, e ‘l sarà foeura del so paes. Se l’è nassuu in Germania, che ‘l nasa de noeuv, e ‘l sarà foeura del so paes.
TAM1897 Q1 16.9Adess, fradei, gh’è tant de roba in ‘sta roba chì. Gh’è nagott in ‘sto mond che l’ha ostacolà inscì tant el noster lavorà de missionari ‘me ‘sto andà e vegnì de continov in d’on camp de lavorà forest, e preparàss a tornà indree squas subit. Ògni omm tra i missionari Adventista del Setim Dì che l’è staa in d’on paes forest, el sa che l’è vera. E l’ha nanca besogn de sortì di Stat Unii per capìll. L’è staa suggerii che la saria ona roba de bon sens trovà on segond nav per portà a cà i missionari che la “Pitcairn” la mena via; inscì come la “Pitcairn” la je mena via, che on alter nav el ghe vaga adree on poo de temp dopo, quand che ghe vegn la malinconia de cà, e el je porta a cà! Adess ‘sta roba la gh’ha de finì, o saremm mai missionari in su ‘sta terra; el Signor el voeur no ‘na roba del gener.
TAM1897 Q1 16.10Se ‘l tò coeur l’è in ‘sto paes; o se ‘l tò coeur l’è chì cont i tò parent; se ‘l tò coeur l’è chì in de la cà del tò pader,—alora per l’amor de la toa anema, e per la causa de Dio, va no via de lì finchè te riesset no a destacà el tò coeur de tutt quest. Perchè indove che l’è ‘l tò coeur, lì el sarà el tò tesor, e te vorarà tornà indree el pussee prest possibel.
TAM1897 Q1 16.11Se te veet in d’on alter paes, intant che ‘l tò coeur l’è no là, te podet fà nissun ben intant che te seet là; te saret on fastidi per tì medemm, e per tucc quej che te gh’heet intorna. Te gh’heet no de pensà che ‘l sarà no inscì; perchè el sarà.
TAM1897 Q1 16.12Quell che gh’emm de fà l’è savè indove l’è la nostra cà,—la nostra cà giusta,—e che l’è de nissuna part in su ‘sta terra; che l’è in Paradis, e che gh’emm de ‘ndàgh prest. E donca, depertut indove te seet ciamaa in su ‘sta terra, tegn a ment che te seet dree a tornà a cà. Alora, se l’è ai Isol del Mar del Sud, se l’è in Messich, te saret a cà; e te ‘l saveret, e te saret lì per stà a cà e lavorà per el Signor indove te seet, finchè ‘l te ciamarà in d’un alter camp; e quand te rivaret là, te saret anmò a cà. In ‘sta manera te saret mai in d’un post stran, e la gent la sarà no straniera per tì.
TAM1897 Q1 16.13Adess, ‘sta idea de avègh on qualsessia paes in ‘sto mond la fonziona proppi inscì. Per quell che riguarda i paes, el paes che l’è el tò l’è la roba principal in de la toa ment; e se te veet in d’on alter paes, te saret semper dree a fà di paragon tra quell paes e ‘l tò. I lezion che te feet, i predigh che te diset, la stess influenza che la t’acumpagna i saran inscì tant imbeuud de ‘sta roba, senza che te se ne rendet cunt, che la gent la se n’encorgerà semper. Donca, gh’è un ostacol tra tì e lor che te podet mai superà finchè te seet minga foeura del tò paes.
TAM1897 Q1 17.1Fin che quella roba lì l’è dent in tì, gh’è on ostacol tra tì e lor. El tò lavorà el pò minga vess efficass fin che quell ostacol lì el vegn minga giò tra tì e la gent, e lor veden che tì te seet separaa del tò paes, de la toa parentela, e de la cà del tò pader. Ma quand che te seet vegnuu foeura del tò paes, quand che te seet nassuu de noeuv, la toa nativitaa l’è in quell paes del ciel; la toa cà l’è là; e quella l’è l’unega terra per la qual te gh’heet un coeur. Alora la ghe sarà pu de barrera tra tì e nissun in su ‘sta terra, e te podareet portà el Vangeli a tucc i omen de ‘sto mond. Te trovareet un amis in tucc quej che te incontrat in su la terra; i saran no di forestee per tì.
TAM1897 Q1 17.2De fatt, te podet andà in mezz a la gent in di alter paes, e te trovaret che hinn bon istess de la gent de quest chì. Un ann prima de l’estaa passada, seri in d’un quai de ‘sti alter paes. Seri in Danimarca, Norvegia, Svezia, Germania, Svizzera, Boemia, Austria, Ungheria, Bulgaria, Turchia, Grecia, Italia, Olanda, Inghilterra, Irlanda, Scozia,—in tutt, sedes paes diferent. Ognun de ‘sti paes, ognidun al so post, l’è staa per mi giust inscì bon ‘me l’è mai staa ‘sto paes.
TAM1897 Q1 17.3In tant robb hinn precis istess. L’aqua de là l’è propri come quella de ‘sto paes. L’erba la cress là precis come in ‘sto paes,—la cress su. I piant cressen là precisament come in ‘sto paes, e hinn propri compagn di piant de ‘sto paes. Anca i omen, a guardà la forma e l’aspet general, hinn precisament compagn de quii de ‘sto paes. Beh, se i coll, i sass, l’aqua, i piant, l’erba e la gent là hinn precisament compagn de quii de ‘sto paes, sarann minga bon istess de quest chi? Mì riessi no a vedè nissuna differenza.
TAM1897 Q1 17.4Pastor Ballenger.—El sariss liber de dì ‘sti robb in tucc quei paes inscì ‘me chì?
TAM1897 Q1 17.5De sigur. Hoo predicaa propri ‘sti robb chì in qui paes là. Se pò predegà el Vangeli depertut. Fradei, hoo trovaa gent bona a ogni pass del camì, e nient oltra che gent bona. Hoo minga trovaa nissun olter gener. Onestament, no. La gent che l’era perfettament straniera—che avevi mai vist prima, che parlava ona lengua che capivi no, e che la capiva no la mia—la faseva tutt quell che la podeva per damm ona man e famm vedè la strada, e juttamm in tucc i maner possibel. In di post indove son staa, i daner che gh’avevi in sacoccia i eren la soa moneda. Mì podevi nò leggela. Quand andavi a pagà el bigliett del tram, a comprà on bigliett per el treno, o on quaicoss del gener, l’unega roba che podevi fà l’era de dàgh assee per vess segur, e lassà che tegnissen quell che gh’avevi de pagà, e lor el tegniven, e tegniven nò pussee de quell, e me daven el rest giust.
TAM1897 Q1 17.6Ve ‘l disi, fradei, la gent l’è tucc istessa depertutt. L’unega differenza l’è che in d’un quai post hinn un cicinin pussee brav che in di alter. L’è tutta la differenza che troeuvi. E ‘l Vangeli—el Vangeli l’è l’istess, el savom, in tutt el mond. Gh’è nissuna question sora quest. E siccome el Vangeli l’è l’istess depertut, l’è previst per tuta l’umanità. E siccome tuta l’umanità l’è istessa e la medema pròpri ‘me el Vangeli, quand che te ciapet el Vangeli a la manera del Signor, e te ‘ndet de la gent a la manera del Signor, te vedareet che la fonziona semper e depertut pròpri in ‘sta manera chì.
TAM1897 Q1 17.7Quand che seri in Danimarca, quella, per mi, l’era propri el paes pussee bell de la terra; e me son goduu la compagnia de la gent che gh’era intorna! Quand che seri in Norvegia, per mi l’era el paes pussee bell del mond. Quand che seri in Turchia, per mi l’era el paes pussee bell de la terra; e se gh’avessi de cercà on camp de mission, andaria dritt in Turchia. I Turch hinn propri come i alter gent,—svelt e gentil quand te incontren per strada, e in del paes quand te incontren in su la strada.
TAM1897 Q1 17.8Mi e ‘l fradèl Holser em dovud spetà intant che la nav la stava a l’àncora a Smirne, in Asia, e sem andad foeura a visità i ruvinn de Efeso. Lü l’è andad pussee in là de mì, ma sem andad insema per circa ses miglia in campagna depernum. Sem andad pròppi come se se va in di camp chichinscì. Em incontrad de la gent in su la strada pròppi come chichinscì. Mi me sentivi minga in pericol de nissun gener, e pensi nanca lù. Gh’emm trovaa nagott de cui avè pagura. Emm faa on gir lì inscì come farissom chichinscì. Sèrem a Nicomedia quand che i Armen l’han dii che l’era quasi minga segur andà foeura de cà, e soratutt che vergun el fuss trovaa a caminà in sui collinn; ma numm sèmm andaa foeura de la città e su in sui collinn, intant che spetàvom i treni. S’emm incontraa i Turch in su la strada cont i sò carr e i sò bu; i emm trovaa a possà longh la strada. Gh’emm minga avuu pagura. Per numm gh’era nissun pericol. Gh’era sicurezza depertutt.
TAM1897 Q1 17.9Mi ve disi che in tucc quei paes lì la gent l’è brava, l’è svelta, l’è gentila, l’è disponibila. I mollen el so lavorà per fàv un favor, per fàv vedè la strada, per fàv passà per una via, per compagnàv per un quai isolaa per fàv vedè la strada, anca se i v’hann mai vist prima e i speten no de vedèv anmò. El mè coeur l’è andaa in del sentiment de bontà vers quella gent bona depertutt, e voraria che podessen vegnì con num in quell paes pussee bon, indove podarissom stà insema e vess bon vun con l’alter semper. Come hoo dii on moment fa, e come el D. T. Jones v’ha dii ier, quest l’è la radis del lavorà missionari. L’è quest. Gh’è staa di gent mandaa via, volontari, content de ‘ndà in mission a l’ester. L’è quell che hann scominciaa, l’è quell che pretendeven; a granda spesa hinn rivaa là. Domà on poo de temp, e la riva ona lettera, che la prega de podè tornà indree. “Oh, lassem domà tornà a cà! Te domandi no de pagà el viagg de ritorn; lassem domà tornà indree.”
TAM1897 Q1 18.1(Vus) El Consili di Mission Ester el ghe da a ‘sti chì la possibilità de tornà indree?
TAM1897 Q1 18.2De sigur. Comè podeven fà diversament? L’è minga una storia de fantasia. L’è la realtà, fradei. Ma quell lì l’è minga el lavorà de missionari. Naturalment, el Comitaa per i Mission Forestee el voraria minga che ‘sti personn restassen là. El mej che podeven fà l’era de lassàj tornà a cà; perchè l’unich post indove podeven fà un quaicoss l’era a cà soa. El sò coeur l’era a cà soa, in America.
TAM1897 Q1 18.3De fatt, un quajvun l’era inscì spaventad de morì se ‘l restava là, che l’è vegnud a cà e l’è mort. Quest l’è un fatt. Doperi no ‘sta espression, o la meti no inscì per toccàv i sentiment, o roba del gener. Gh’è staa di personn che gh’hann avuu inscì tanta nostalgia de cà che gh’aveven pagura de podè minga viv là; e hinn tornaa a cà de soa domanda, e poch dopo hinn mort. Avrien minga poduu fà de men che quell se fussen restaa a l’ester.
TAM1897 Q1 18.4Mi el so, e anca ti te ‘l seet, che tanti hinn andaa in mission forestee pussee con l’idea de fà un’escursion, che de fà un lavorà missionari dur. E quand che hann descovert, a la fin del viagg, che l’era minga un’escursion, ma una fadiga; che ‘l voreva dì rinonzia, malatia e fever de foga, che gh’ha faa passà subit tuta la voeuja de escursion. L’era minga quell che gh’aveven in ment quand che eren partii.
TAM1897 Q1 18.5Mi so, e ti te seet, che gh’è on’aura in quela idea de lavor missionari, al principi. Ma vörem rivà ai fatti concreti, per tirà via i öcc da quell’aura e regordass che gh’è ona sustanza dura propri dree. Gh’è on poo de aura quand se monta in sul tren o in sul bastiment, cun ona gran folla de gent e tant paràd, quand se parte per la mission, onoraa inscì; naturalment l’è giust, ma chi che va gh’ha de vess segur che la so ment e ‘l so cör i sian sü quajcòss de pussee solid che quell. Besogna tegnì a ment che, anca se i fradei hinn pront a compagnàj fin al treno o a la nav, e a versà di lagrim, se ‘l serviss, al moment del distacch, de là de tutt quest, ognidun de ‘sti missionari el gh’ha de desmentegàss no che l’è dree a ‘ndà incontra a fadigh, a perplessità, a pericoi e a malattii.
TAM1897 Q1 18.6E ‘l se regòrdi che ‘l podarà minga domà incontrà tucc ‘sti ròbb, ma anca passàgh travers, e ‘l gh’abia no pagura de morì. Ògni vün el gh’ha de vess segur del tutt de vess giamò mort prima de partì, e inscì el gh’avarà no pagura de morì quand che ‘l riva là. Ma se te seet no mort prima de partì, alora partì no finchè te seet no mort; perchè se no, te farèet del ben nè a tì medemm nè a la causa. Te saret domà on pes per quij che hinn là—se gh’è di fedel là prima de tì.
TAM1897 Q1 18.7Adess, questa l’è la verità, e violter la savii. Alora perchè dovressom lassà che se perda de vista ‘sta roba? On quaicoss del gener l’è staa necessari in del noster lavorà per tucc ‘sti agn. Se ‘na roba del gener la füss stada pretenduda prima de comincià, se sarissen sparagnaa di gran somm de danee. Se sarissen evitaa di gran error, e ‘na quantità imensa de miseria, se ‘sta roba la füss stada pretenduda, e pretenduda prima che i lavorador i partissen.
TAM1897 Q1 18.8Come v’hoo dii on moment fa, se v’sii propri mort prima de ‘ndà via, e intant che sii là, ve disturbarà no tropp el pensér de la mort. El voeur minga dì che te moriret perchè te vegnett malaa, propi malaa,—che te bruset de fever. El voeur minga dì che te moriret, e che te gh’avareet de pensà de tiràss su e tornà a cà apena che te seet guarì de quella roba lì, o che te seet assee ben per partì.
TAM1897 Q1 18.9Mi conossi di missionari, forsi anca ti, vun in particolar, e la soa miee, che gh’hoo in ment, che hinn andaa in mission a l’ester. Eren tucc duu giovin. Nissun di duu, me par, el gh’aveva pussee de vintiduu agn; el marì el gh’aveva forsi vintitrè al massim. Hinn andaa in del so camp, e hann scominciaa el lavorà. Col passà del temp, l’è vegnuda la malatia. La mugéra l’è stada colpida per prima de la fever del post, e l’è stada malada de brutt—el peggiur che se pò, me sa, e viv; ma nissun di duu l’ha sentii la nostalgia de cà insema a la fever. Hinn restaa lì a la soa post con coragg; el marì l’ha curaa la soa dona quand l’era malada, e proppi intant che lee la podeva apena stà su sentada e caminà, lù l’è staa colpii de la stessa fever, grama istess de lee; e lee, in quella soa debolezza, l’ha curaa anca lù. Ma i hann passaa tuta la tribulazion come di cristian coraggios, rengrazii el Signor. I enn anmò in quel camp; i gh’hann success in del camp indove i enn, e i gh’hann avuu success del dì che i enn rivaa là. Quell lì el gh’ha de vess el noster ideal.
TAM1897 Q1 18.10Adess, mì disi no che nissun de quij che hinn partii el gh’avaria mai dovud tornà indree. Mì disi no che nissun de lor el gh’avaria dovud tornà indree subit dopo che hinn rivad in sul camp. Ma quell che voeuri dì, fradej, l’è che i gh’avarian dovud savè prima de partì, se i gh’avarian de tornà indree subit o nò.
TAM1897 Q1 18.11El fat che el Cunsili Missionari el pensa che te pudesset fà un bon missionari l’è minga una pröva assee per decid de ‘ndà in mission a l’ester. Te gh’heet de savè de per tì che ‘l Signur el te ciama a ‘ndà là; e che te ‘ndet là perchè l’è el Signur che ‘l te voeur là in quel post. Alura, quand te ‘ndaret, te ‘ndaret perchè l’è el Signur che ‘l te ciama, e te saveret che lü l’è con tì intant che te ‘ndet. Te saveret che l’è con tì quand te rivet là; e te te spaventaret no per i difficoltà, né te te perderet de coragg per i tribulazzion, né te te voltaret indree per la malatia, né anca a la prospetiva de la mort.
TAM1897 Q1 19.1Se ‘l dovess rivà al fat literaa de morì una mort fisega, ti te seet no come te seet dree a sconfigg la causa se te scappet via per scampàghela. Ti e mi, tucc i cristian, e soratutt tucc i cristian Adventista del Setim Dì, perchè l’è esperienza cristiana, gh’emm de ciapà ben ‘sto principi vivent, che l’oeuvra del cristian l’è minga finida quand che ‘l moeur de la mort fisica. Se l’è staa fedel al so lavorà intant che l’è viv, e ‘l moeur al so post, el so lavorà el va inanz anca dopo che l’è mort.
TAM1897 Q1 19.2Adess, quest l’è un fat. Se te veet con la ciamada de Dio, se te veet con Dio con tì, e se te moreet prima de partì, se te seet el tipo de missionari che Dio el ciama,—el tipo che l’era l’Abraham,—te gh’heet de savèll ti medemm, denanz a Dio, sota Dio, e con Dio, che questa l’è la soa volontà per tì.
TAM1897 Q1 19.3El fat che incoeu te gh’heet la convinzion de ‘ndà via come missionari, l’è minga la pröva che te gh’heet de partì de ‘sta Conferenza per ‘ndà in quell camp lì. Se la vostra convinzion l’è giusta e bona, la tegnarà. Se l’è no el giust tipo de convinzion, la gh’avarìa no de tegnì. La gh’avarìa de andà a mal el pussee prest possibel. E se gh’avii de tegnìlla on ciccinin, e la va a mal, l’è mej che la vaga a mal chichinscì che no dopo che sii in del camp.
TAM1897 Q1 19.4Se la toa convinzion la vegn del Signor, l’è bona e la dura. El David el gh’aveva una convinzion per vint agn che l’era destinad a vess re d’Israel. Ma l’era per nagott ansios che ‘l rivass el moment de deventà re d’Israel. L’ha minga forzad i event. Quand che ‘l gh’aveva tusscoss in man, l’ha minga moeuvuu on did per mettess in sul trònn. El gh’aveva ona convinzion assee bona de tegnì per vint agn; e quand che ‘l Signor l’ha provaa e ‘l gh’ha poduu fidàss de lù, l’è staa lù a portàll in sul trònn.
TAM1897 Q1 19.5Donca, te podet avègh una convinzion in su un cert camp. La podaria vess del Signor. Adess, pröva no a portà inanz la toa idea, che ‘l Consili Missionari el ghe creda o nò, o che la Conferenza la ghe creda o nò. Spetem domà el Signor, e lassem che ‘l diga ai olter che l’è inscì. Quand che spetem el Signor in ‘sta manera, e poeu andem via, el Signor l’è con numm, e ‘l savom; e l’è con numm fin che semm là, e ‘l savom. Quell lì l’è el noster post, e restaremm in quell post fin che ‘l Signor el ne ciamarà via. E se el n’ha doperaa fin che l’ha poduu, con efficacia, quand che serum viv; e el podarà doperà mej la toa influenza se te seet mort; alora la roba che te gh’heet de fà l’è de stendess giò per mor domà ‘me on cristian feliz; cont el savè che Dio el portarà inanz el to lavorà dopo che te seet mort. La convinzion che Dio l’ha metud in di coeur per mezz de tì, intant che te seret viv e te ghe parlavet, la sarà inprofondida, renforzada e ravvivada del tò bon esempi, dopo che te seret mort; e per mezz de quell, i saran purtad a Gesuu Crist.
TAM1897 Q1 19.6Te seet dispost, donca, che ‘l Signor el prediga el Vangeli cont la toa mort istess che cont la toa vita? Te seet dispost che ‘l prediga el Vangeli a travers de ti, mort, fisicament mort e in de la tomba, inscì de segur come te seet dispost che ‘l prediga el Vangeli cont ti vivent e che te caminet in su la terra? Se te seet no, te seet no pront per andà in mission.
TAM1897 Q1 19.7Adess ve ‘l leggi de la Scrittura. Dervì el prim capitol di Filippes. Gh’è l’esempi de quell missionari che ‘l Signor l’ha ciamaa, ‘me un modell per violter, ‘me un esempi per tucc quej che avarien creduu in Gesù Crist, per la vita eterna. Vù ve regordii i fadigh del Paol. Vù ve regordii i sò sùbit, i sò pruuv, i sò persecuzion, i sò flagellazion, i sò perìcol depertutt; e vù savii che l’ha mai mollaa in nissun post indove l’era.
TAM1897 Q1 19.8Ma vöri che capì, fradei, che i ròbb che m’hinn capità hinn servii püssee per fà andà inanz el Vangeli; inscì che i mè legamm in Crist hinn deventaa manifest in tuta la residenza imperial e in tucc i alter lögh. Versett 12, 13.
TAM1897 Q1 19.9Quand che l’ha scrivuu, el saveva no in che dì el decret de l’imperador el saria staa eseguii e lu el saria staa giustiziaa. El se l’aspettava. Adess pensee a tucc ‘sti robb che l’ha passaa. I flagell, i process, i persecuzion, i pericoi, i rapin, lapidad una volta e tirad foeura de la cità e lassad lì per mort. Adess el dis: “Voeuri che capissov che ‘sti robb chì m’hinn capitad per el progress del Vangeli”. Cossa l’era che ‘l Signor l’era dree a fà a travers ognuna de ‘ste proeuv, de ‘sti patiment e de ‘sti pericoi?—L’era dree a doperà l’omm per predicà el Vangeli a travers de lù, inscì che quand chella gent lì l’ha lapidaa, l’ha tiraa foeura de la città e l’ha lassaa lì per mort, el Spirit Sant de Dio l’era dree a mett in sul coeur de lor el sigill de la soa verità, che quell omm lì l’era de Dio, che ‘l messagg che ‘l ghe portava l’era de Dio; e se lor se ribellaven, la soa perdizion l’era sigillada; e se se ghe arrendeven, i eren salvaa.
TAM1897 Q1 19.10L’è quell che ‘l Signor el gh’ha de fà a travers de numm. Tutt el motiv per el qual semm in del mond l’è che ‘l Signor el poda predicà el Vangeli a travers de numm. Minga tant numm che ‘l femm, ma el Signor che ‘l fa a travers de numm, sia cont i paroll che cont l’influenza; e ‘l Signor el pò fà ben istess cont l’influenza che cont i paroll. El Signor el metarà el Vangeli in de la nostra influenza istess ‘me in di noster paroll. Predicemm semper cont la nostra influenza, proppi ‘me cont i noster paroll.
TAM1897 Q1 19.11E tanti fradei in del Signor, incoragiaa di me ligamm, hinn deventaa pussee ardit a parlà de la Parolla senza pagura. Gh’è di quaj che predichen el Crist anca per invidia e contesa, e di alter con bon intenzion: i primm predichen el Crist per contesa, minga sincerament, pensand de giontà afann ai mè caden; ma i alter per amor, perchè san che son staa miss chì per la difesa del Vangeli. E alora? Comunque sia, che ‘l sia per finta o per veritaa, el Crist l’è predicaa; e de quest me rejòusi, e me rejòusaroo anmò. Perchè soo che quest el me turnarà a salvazion per la vostra preghiera, e per el soccors del Spirit de Gesù Crist, segond la mia granda speranza e la mia fiduzia, che in nagott saroo minga svergognà, ma che con tuta la baldanza, come semper, anca adess Crist el sarà glorificà in del me corp, sia che viva, sia che mora.
TAM1897 Q1 20.1L’è minga scritt, donca, che ‘l Signor el doprarà un om mort per magnificà el Vangeli e la gloria de Gesù Crist? Te seet d’acordi che ‘l faga per mezz tò, quand che ‘l pò fàll mej cont el tò corp mort che se te füsset viv? Mort, de sicur, ma viv per lù. Alora te vedet no che in ‘sto bon sens el cristian el moeur mai. “Perchè tucc viven per lù.” “Donca, se vivom o se morom, sem del Signor.” Te seet del Signor? Se te seet del Signor intant che te vivet, te seet del Signor anca quand te seet mort. E de segur che, se Dio el te dopera intant che te seet viv per predicà el Vangeli, el te doperarà anca quand te seet mort, per predicà el Vangeli. E ‘l tò lavorà el se fermerà no quand te seet mort. Propri come l’è el lavorà del Crist el tò, intant che te seet viv, el narà inanz anca quand te seet mort. La toa influenza la se sentirà, e ‘l Signor el farà di robb per mezz tò anca dopo che te seet mort, che ‘l podaria no fà inscì ben intant che te seet viv.
TAM1897 Q1 20.2Supponem che el Paol el mora. Lù el se l’aspettava. Varda el verset desdasset del capitol che ‘l ven. Ma, a proposit, vist quest, cossa l’era dree a fà tutt el temp? “In quest me godo, anzi, e me godaroo.”
TAM1897 Q1 20.3“E se vegni ofrii in sul sacrifici e in sul servizzi de la vostra fed, mi me godi e g’hoo gioia insema a violter.” A cossa el se riferiva quand che l’ha dii: “Se vegni ofrii in sul sacrifici e in sul servizzi de la vostra fed”? El se spettava tucc i dì de vess ofrii ‘me sacrifici per la fed de Gesù Crist. E cossa l’era dree a fà?—“Mi me godi, e g’hoo gioia insema a violter.” Cossa gh’aveven de fà lor?—“Per la stessa reson anca violter godìv e godìv insema a mì.”
TAM1897 Q1 20.4El se spettava che i Filippes ghe fussin cuntent insema a lü quand gh’han tajaa la testa? — Sì; l’ha dì inscì. Fradèi, quand capirem che l’òpera del cristian la finiss minga quand l’è mort, no gh’avarem pü tant de ste risolüzion e de mandà messagg de cumpassiun a la gent perché quajun l’è mort. Ringraziom el Signur che, anca se l’è mort, la sò òpera la va avanti. Sié contènt de quest — minga contènt che l’è mort, ma contènt che ‘l so lavor el va inanz; che Dio el dopera mej inscì che se ‘l fudess viv.
TAM1897 Q1 20.5Donca lassom che ‘l Signor el vegna dent e ‘l ciapa tucc el post, inscì che podaremm amà ‘l Signor con tutt el coeur, e tutta l’anima, e tutta la ment, e tutta la forza. L’è quest chì vess un missionari.
TAM1897 Q1 20.6E la prima roba de tücc, per vess quel gener de missionari, l’è: “Va via del tò paes.”