Ny Fanahin’ny Faminaniana. – Laharana 1

TAM1897 D 2.2Toriteny natao ny Talata maraina, 9 Febroary 1897 Navoaka tao amin’ny General Conference Daily Bulletin, 12 Febroary 1897, Boky 1, Laharana 1, p. 2-6.

TAM1897 D 2.3Heveriko fa tsy misy olona ato amin’ity efitrano ity izay tsy mihevitra fa tena mino ny Fanahin’ny Faminaniana; izany hoe, fa an’ny fiangonana ny Fanahin’ny Faminaniana — ho an’ity hafatra ity araka ny miseho amin’ny alalan’i Rahavavy White, ary inoana ireo zavatra ireo, farafaharatsiny amin’ny filazana, raha ny hevitra sy ny Soratra Masina manaporofo fa anisan’ity asa ity izany. Saingy tsy eo no mipetraka ny olana, fa ao anatin’ny fahasahiranana isika ankehitriny. Raha tsy fantatsika izany, dia ratsy lavitra ny toe-javatra misy antsika noho ny hoe ao anatin’ny fahasahiranana isika nefa mahalala izany. Ary mihoatra noho izany, ny raharahan’Andriamanitra, torak’izany koa ianareo sy izaho, dia ao anatin’ny fahasahiranana toy izany ka tandindomin-doza isan’andro isika hiharan’ny fahatezeran’Andriamanitra noho ny toerana misy antsika. Mampahafantatra antsika izany imbetsaka ny Tompo, ary ampahafantariny antsika ny fomba nahatongavantsika teto, ary koa ny fomba hivoahantsika amin’izany. Ary ny hany zavatra azoko lazaina aminareo eto dia ny hianatra ny Fanahin’ny Faminaniana, ka haka avy ao izay ilainareo.

TAM1897 D 2.4Izany dia iray monja amin’ireo fanambarana natao. Amin’ny fahalalana ireo fanambarana ireo, ary efa ela no nahalalako azy, dia ho faly aho raha nijanona tao an-trano ka nanohy ny asa tany, satria betsaka ny zavatra tokony hatao ary maro ireo voakasika. Miantso fiovana maro eo amin’ireo lehilahy nanangana komity, filankevi-pitantanana, filankevitra, sns., Andriamanitra, ary ireo lehilahy mandrafitra ireo komity, filankevi-pitantanana, ary filankevitra ireo no tena mivory eto izay ho tompon’andraikitra amin’ny fanaovana ireo fiovana ireo. Ankehitriny, ahoana no hanatanterahan’ireo lehilahy ireo ny fanovana izay ihany koa izy ireo no voakasik’izany, raha tsy miova aloha izy ireo? Ny hany fomba hahatonga ny fanovana dia ny fiovan’ireo lehilahy ireo. Ireo rehetra hanao izany dia hiasan’Andriamanitra, ary ireo rehetra tsy hanao izany kosa — inona no hanjo azy ireo? Izany no mahatonga ahy hilaza fa ao anatin’ny fahasahiranana isika anio. Rehefa milaza amintsika ny Tompo ny olana misy antsika, dia milaza Izy hoe ahoana no nahatongavantsika teo sy ny fomba hivoahana amin’izany. Avy amin’ny tsy firaharahiana ny Fijoroana Vavolombelona izany rehetra izany. Dia rehefa tafiditra anaty olana isika noho ny tsy firaharahiana ny Vavolombelona, ary milaza amintsika ny Vavolombelona hoe ahoana marina no hivoahana amin’izany olana izany, ka manaraka ny vavolombelona mitarika antsika hivoaka isika, dia amin’izay no hifanaraka tanteraka amin’ny Vavolombelona isika.

TAM1897 D 2.5Tsy manana zavatra hampitako aminareo aho, fa ao anatiny miaraka aminareo rehetra aho. Milaza ny Tompo fa ao anatin’ny fahasahiranana ny raharaha, ary anisan’izany aho; miara-dia aminy aho, mifamatotra aminy ny fiainako, ary toy izany koa ny anareo; izy no zava-drehetra ho antsika. Koa rehefa ao anatin’ny fahasahiranana ny raharaha, dia ao anatin’ny fahasahiranana koa ianareo sy izaho. Mety ho tsy nanana anjara mivantana tamin’ireo dingana nitarika ny raharaha ho amin’ny fahasahiranana ianao manokana; kanefa isika, izay anisan’ny raharaha, ary ny raharaha mihitsy no fiainantsika, dia ao anatin’ny fahasahiranana ihany koa satria ao anatin’izany ny raharaha. Saingy Andriamanitra no milaza amintsika izay tokony hatao mba hivoahana amin’izany.

TAM1897 D 2.6Tsy te hanome anareo torohevitra avy amin’ny olona aho, fa ny an’ny Tompo. Mety ho hitantsika ny anaran’ny olona, ary raha izany dia tsy hialako izany. Raha misy anarana tsy voatonona na tsy novakiana, nefa fantatsika hoe iza ilay olona, dia tsy midika izany hoe notafihana ilay rahalahy. Alao sary an-tsaina hoe manao hadisoana aho, ary mampahafantatra ahy izany ny Tompo amin’ny alalan’ny vavolombelona. Rehefa tonga amiko izany vavolombelona izany, dia miala amin’ilay hadisoana aho, ary na ianareo mampiasa azy araka izay itiavanareo azy aza, dia tsy ho manohitra ahy izany; satria tsy voakasik’izany intsony aho raha toa ka niala tamin’izany tamin’ny alalan’ny fanekena azy sy ny fanaovana araka izany.

TAM1897 D 3.1Raha ny marina, mety ho fanontaniana mihitsy raha misy olona mahita ao am-pony lalina ny finoana ny Fijoroana Vavolombelona raha tsy efa nahazo iray na roa na telo izy, ary nanaiky izany rehetra izany, ary amin’izay vao ho afa-po tsara izy fa mino ny Fijoroana Vavolombelona, ary tsy alohan’izany. Hanomboka sy hifarana amin’ny Teny aho. Inty misy zavatra milaza amintsika izay tokony hatao rehefa tonga amin’ny toerana tahaka itony isika: “Raha eo afovoan’ny filankevitrareo ny Tompo, ka mahita ny filaminanareo sy ny fitiavanareo sy ny fahatahoranareo Azy, ary ny fihorohoroanareo noho ny teniny, dia efa vonona hanao ny asany tsy mitady tombontsoa ianareo.”

TAM1897 D 3.2Eto isika miara-mivory. Na dia samy hafa toetra aza isika, raha voavolavola amin’ny fanahin’i Kristy iray ihany, dia iray isika. Dia afaka mitsangana mamiratra toy ny masoandro atoandro ny fiangonana, ary mivoaka mampatahotra toy ny tafika mitondra saina.

TAM1897 D 3.3Voasakana tsy handray anjara amin’ny asany Andriamanitra, na amin’ny fitantanana ankapobeny izany, na amin’ny asa ao amin’ny fihaonamben’ny fanjakana, na amin’ny filankevitra, na amin’ny birao, na amin’ny fiangonana, sns. Nanana andriamanitra sandoka isika, satria nametraka olona ny vahoaka, ary nanaiky ny hasiana eo anelanelan’Andriamanitra sy ny asa ireo olona ireo. Hiasa amin’ny raharahany anefa Andriamanitra na ahoana na ahoana, ary raha tsy misintaka amin’ny lalany ianareo ka mamela Azy hiasa araka ny fombany, dia hianjera amin’ireo izay manakantsakana ny lalana ny fahatezeran’Andriamanitra. Mitazona ny tenany ny olona, ary avelany hotazonina, amin’ny toerana izay tokony efa nialany hatry ny ela. Raha misintaka amin’ny lalany isika, ka mamela Azy hiasa, dia hiasa am-pahalemem-panahy Izy. Tsy ilaintsika ny karavasy tady. Tsara kokoa ny ho taitra kely isika ankehitriny, toy izay ho taitra fatratra any aoriana; ary aleo anarina amim-pitiavana, toy izay hanohy tsy hahalala ireo zavatra ireo ka hampihorohoroina hiala amin’ny tempoly tahaka ny nataon’izy ireo tamin’io andro io, na ho taitra tanteraka rehefa tsy misy azontsika atao intsony.

TAM1897 D 3.4Koa raha eo afovoan’ny filankevitrareo ny Tompo, ka mahita ny fitiavanareo sy ny tahotareo Azy, ary ny fihorohoroanareo amin’ny teniny, dia efa vonona hanao ny asany ianareo; ary tsy hiara-miasa amin’ny raharaha tsy ara-drariny Izy.

TAM1897 D 3.5Mamerina mamaky aho hoe: “Ny fanaon’ny olona dia ny mamorona tetika sy mikotrika. Andriamanitra kosa no mamboly fitsipika.” Ary raha toa ka efa nambolen’Andriamanitra ny fitsipika iray, dia ny fiainantsika sy ny asantsika miaraka dia fanehoana fotsiny an’izany fitsipika izany. Ary raha tsy eo ny fitsipik’Andriamanitra, dia eo kosa ny fitsipiky ny devoly. “Ny toe-javatra dia tsy afaka mitondra fanavaozana. Ny Kristianisma dia manolotra fanavaozana ao am-po. Izay ataon’i Kristy ao anatintsika dia hita taratra amin’ny alalan’ny fitarihan’ny saina efa niova. Ny paikady manomboka any ivelany ka miezaka miditra any anatiny dia tsy nahomby hatrizay ary tsy hahomby mandrakizay.”

TAM1897 D 3.6Tsy afaka mampihatra vavolombelona ho an’ny olon-kafa ankoatra ny tenako aho, satria tsy maintsy ampiharina ao am-po izany, ary miasa avy ao anatiny. Andriamanitra avy eo no hampihatra izany na aiza na aiza alehako. Ary toy izany koa isika rehetra amin’ny vavolombelona tonga amin’ny olona iray, na amin’ny fivoriana na amin’ny filankevitra na amin’ny fivorian’ny Kaonferansa Jeneraly. Tsy afaka mampihatra amin’ny sehatra rehetra ny fijoroana vavolombelona nomena azy ny filoha. Tsy maintsy ekena ao amin’ny fanahiny izany, ary atolony amin’izany ny vatany, ny fanahiny, ary ny ainy; ary avy eo i Jesosy Kristy no hampihatra ilay fijoroana vavolombelona na aiza na aiza alehan’ilay filoha. Zavatra velona ao aminy izany, ary raha mandeha mandroso izy, dia ampiharin’ny Tompo ilay fijoroana vavolombelona na aiza na aiza misy azy. Saingy efa nanandrana nampihatra ireo Fijoroana Vavolombelona tamin’ny olon-kafa ny olona nefa tsy nahatonga ilay fijoroana vavolombelona ho zavatra velona tao amin’ny tenany. Efa nandramana imbetsaka izany, ary eo no mipetraka ny olana. Raha tsy ekena amin’ny vatany, ny fanahiny, ary ny ainy ilay vavolombelona, ka lasa zavatra velona ao aminy ilay foto-kevitra ao anatiny, dia tsy misy dikany na firy aza ny famakiany an’io vavolombelona io sy ny fampiharany azy amin’ny olon-kafa, fa ny fitaomany manokana kosa dia hanohitra ilay vavolombelona ampihariny. Fa raha tsy iainany amin’ny fiainany izany, ary amin’ny zavatra rehetra lazainy sy ataony, dia rava izany noho ny ataony. Ary izany no niteraka ny toe-javatra misy ankehitriny. “Ny fomban’Andriamanitra dia ny manome ny olona zavatra tsy ananany.” Tokony horaisintsika ilay zavatra tsy ananantsika, izay omen’Andriamanitra antsika, ary izany no hahatonga antsika ho hery ao amin’ny Tompo. 2 Korintiana 2:14: “Fa isaorana anie Andriamanitra, Izay mitondra anay mandrakariva ao amin'i Kristy toy ny fanaon'izay avy nandresy, ka dia ampisehoany ny hanitry ny fahalalana Azy eny tontolo eny izahay.” Rehefa eo io fitsipika io, na aiza na aiza alehantsika dia miresaka Andriamanitra; miteny Izy. Asehony amin’ny alalantsika ny fahalalana Azy na aiza na aiza. Mety ho raharaham-barotra izany; tsy maninona izany. Ny zavatra rehetra ataontsika dia hampahatsiahy azy ireo an’Andriamanitra rehefa lasa isika, ka dia asehony amin’ny alalantsika ny hanitry ny fahalalana Azy na aiza na aiza.

TAM1897 D 3.7“Ny fomban’Andriamanitra dia ny manao ny olona ho zavatra tsy maha-izy azy;” ny manao ahy ho zavatra tsy maha-izaho ahy. Dia rehefa misy vavolombelona tonga amiko milaza fa tsy marina aho, dia io vavolombelona io no hanao ahy ho izay tsy maha-izaho ahy, — hanao ahy ho marina. Tsy afaka mijanona eo amin’ny toerana misy ahy aho ka hampihatra izany; fa rehefa mampihatra izany aho, dia ho tonga izay tsy naha-izaho ahy aho, ary na aiza na aiza alehako dia afaka mampiseho ny tenany Andriamanitra.

TAM1897 D 3.8“Ny fomban’ny olona dia ny mitady toerana mora, sy manaraka ny filan’ny nofo sy ny hambom-po feno fitiavan-tena. Ny fomban’Andriamanitra kosa dia ny miasa amin’ny hery. Manome ny fahasoavana Izy raha toa ka tsapan’ilay marary fa mila izany izy. Matetika loatra ny olona no afa-po amin’ny fitsaboana ny tenany araka ny fomba fitaka, ary avy eo manamarina fa marina ny fomba fiasany.” Hafa kosa ny fomban’Andriamanitra. Samy marary isika rehetra, ary raha afaka mahatsapa izany isika dia hanome ny fanafody ilaina Andriamanitra. Ny olona kosa misafidy ny fitsaboana sandoka, ary mihevitra fa marina ny fomba fiasany; fa Andriamanitra kosa mikasa ny hanadio ny fanahy. Jaona 7:38: “Izay mino Ahy, dia hisy onin'ny rano velona miboiboika avy ao an-kibony, araka ny voalazan'ny Soratra Masina.” Izany no fanjakan’Andriamanitra ao anatiny. “Isan’andro isan’andro dia mampiseho ny olona raha ao anatiny ny fanjakan’Andriamanitra. Raha i Kristy no mifehy ny fon’izy ireo dia mahazo tanjaka amin’ny fitsipika, hery, ary fahaizana hijoro ho mpiambina mahatoky sy mpanavao marina izy ireo; satria tsy hisy fanavaozana raha tsy misy fiaraha-miasa feno amin’i Jesosy Kristy. Amin’ny alalan’ny fahasoavan’i Kristy dia tokony hampiasain’ny olona ny fahaiza-manao nomen’Andriamanitra azy mba hanavaozany ny tenany. Amin’ny alalan’izany asa fandavana tena izany, izay anomezan’ny Tompon’ny lanitra fankatoavana, dia mahazo fandresena amin’ny fironany nolovaina sy novolena izy ireo; avy eo, tahaka an’i Daniela, dia mamela soritra amin’ny hafa izay tsy ho fafana mandrakizay. Ny fitaomana dia hiely manerana ny tany.”

TAM1897 D 4.1Ity no vavolombelona nolazaiko iray minitra lasa izay. Rehefa mandray vavolombelona ianao ka mitahiry izany ao am-ponao sy ao amin’ny fiainanao, dia mahatonga anao ho zavatra tsy naha-ianao anao teo aloha, ary avy eo dia ny fanjakan’Andriamanitra ao anatinao, ary hoentina any amin’ny lafivalon’ny tany ny vavolombelona. Mety tsy hivoaka mihitsy ianao ao amin’ny fanjakanao. Ahoana àry no ahafahana manao izany? Na aiza na aiza alehanao sy alehako, Andriamanitra dia mametraka soritra ao am-po izay tsy ho voafafa mandrakizay, ary amin’ny alalan’izany dia mamorona soritra hafa indray, ary toy izany hatrany. Mety hanamafy ny fony ny olona iray manoloana izany, saingy ho tonga any ihany izany; ary rehefa avy aminao no misy izany soritra izany, dia ho fantany fa avy amin’ny Tompo izany. Tsy nino ny fitsanganan’ny maty ny Sadosea, saingy nilaza ihany koa izy ireo fa nahafantatra ny mpianatra fa niaraka tamin’i Jesosy izy ireo ary nianatra taminy taorian’ny nahafatesany. Tao am-pony no nahafantaran’izy ireo fa nitsangana Izy. Nisy ilay zava-misy, saingy tsy niova fo izy ireo noho izany. Izany no foto-kevitra hita ao amin’ny Baiboly. Avy amin’ny fijoroana vavolombelona iray nosoratana tamin’ny 1896 no namakiako hoe: “Maro amin’ireo lehilahy izay niasa ho mpanolotsaina tamin’ny fivorian’ny filankevi-pitantanana sy ny filankevitra no mila esorina.” Mariho fa hoe maro no voalaza. Tsy dia maro loatra izy ireo rehetra, ka rehefa esorina ny maro amin’izy ireo, dia tsy hisy maro azo avela intsony. “Tokony hisy lehilahy hafa handimby azy ireo, fa ny feony dia tsy feon’Andriamanitra. Ny drafitr’izy ireo sy ny paikadiny dia tsy araka ny filaminan’Andriamanitra. Ireo lehilahy ireo ihany no notazonina ho tompon’andraikitra ho talen’ny filankevitra, mandra-pahatonga, teo ambany fitantanan’izy ireo sy ny fomban’izy ireo, ny afo tsotra hampiasaina hisolo ny afo masina nampirehetin’Andriamanitra mihitsy. Ireo lehilahy ireo dia tsy antsoina intsony hoe Israely fa mpamingana.” Mpamingana fa tsy Israely! Inona no loza ratsy kokoa noho izany mety hiharantsika?

TAM1897 D 4.2Indray, avy amin’ny vavolombelona nosoratana tamin’ny 1894: “Tokony ho efa ela no nisy fiovana. Tian’Andriamanitra ny hanalàn’ny fiangonana ny henatra aminy.” Ireto ny teny: “Tsy tokony ho ireo lehilahy ireo ihany no handrafitra ny filankevi-pitantananareo isan-taona; tokony ho efa ela no nisy fiovana. Tian’Andriamanitra ny hanalàn’ny fiangonana ny henatra aminy; saingy raha mbola mitohy ny fitazonana amin’ny toerana isan-taona ireo lehilahy izay nihevitra ny tenany ho mahavita tsara ny asa nefa tsy mandray torohevitra avy amin’Andriamanitra, dia tsy ho tanteraka izany. Ity toe-javatra ity dia manaparitaka lalivay amin’ny sampana rehetra amin’ny asa, satria tsy tsapan’ireo lehilahy ireo fa mila ny fitarihan’ny Fanahy Masina izy ireo.”

TAM1897 D 4.3Inona no hatao? Hanana fahafahana hiasa ve ny Tompo ankehitriny? Havelana hanatanteraka ny fiovana ilaina ve Izy? Tsy tokony hampiharina ity vavolombelona ity amin’ny alalan’ny fandraisantsika an-tanana ity asa ity sy ny fanaovantsika tampoka ny fanovana. Tsy maintsy madio ny foko alohan’ny handraisako anjara amin’ny fiovana rehetra. Ny tokony hatao dia ny manolotra ny tenantsika amin’Andriamanitra, ary avy eo avela Izy hiasa amin’ny alalantsika. Tsy raharahantsika hoe iza ireo olona ireo raha eo Andriamanitra.

TAM1897 D 4.4Tsy tokony hanomboka eto isika hikaroka izay kandidà azo atsangana, izay ankasitrahantsika sy ampidirintsika amin’ny toerana misy olona hafa ankehitriny; satria raha izany, na dia ho niala tamin’ny toerany aza izy ireo, dia isika no ho teo amin’ny toerany, ary mbola ho lavitra toy ny teo aloha ihany ny Tompo. Ny olana ankehitriny dia ny hoe voahilika ny Tompo. Ankehitriny, raha miezaka miditra amin’ny toerany isika, dia mbola ho voahilika ihany ny Tompo, ary ho ratsy kokoa noho ny teo aloha ny raharaha. Saingy tsy izany no ilaina. Tsy tokony hisy politika eto; fa raha ao anatintsika ny politika, dia ho eto ihany izany, ary hiseho eto. Raha toa ka tena misy politika ao anatin’ny olona iray, ny toerana tsara indrindra handaniany izany dia any amin’ny tontolo malalaka, eo anivon’ireo izay mpanao politika fotsiny ihany, satria izay ihany no maha-izy azy; ary raha tsy any no handaniany izany dia ao am-piangonana no handaniany azy, ka tsy hanao afa-tsy ny hanaparitaka fahasimbana sy asa devoly any. Ary mazava ho azy fa tsara kokoa raha atao an-karihary any amin’ny tontolo izao ny asa toy izany toy izay ao am-piangonana. Koa tsy izany no antony ahatongavantsika eto. Eto isika mba hitady an’Andriamanitra, sy hanokatra ny fontsika mba hitoerany manerana azy, amin’ny eritreritra sy teny ary asa rehetra; ary Andriamanitra dia tsy mpanao politika; Izy dia Andriamanitra. Ny anjarantsika dia ny mitady an’Andriamanitra amin’ny fo manontolo, mba hahafahan’Andriamanitra manao izay rehetra tokony hatao; ary hanao izany Izy raha avelantsika. Omeo fahafahana Andriamanitra. Ireo izay manakana ny lalana dia tokony hiala, ary isika ambiny kosa tokony tsy hanakana. Dia hanana ny toerana izay an’Azy Andriamanitra.

TAM1897 D 5.1Manaraka izany dia tantaraina eto ho antsika ny tantaran’i Nikodema sy Kristy. Mpitarika tany Israely i Nikodema, ary voalaza fa “Nikodema nitady fotoana hiresahana tamin’i Jesosy tamin’ny alina, ka nanao hoe: ‘Raby, fantatray fa mpampianatra avy amin’Andriamanitra ianao; fa tsy misy olona afaka manao ireo fahagagana ataonao, raha tsy hoe miaraka amin’Andriamanitra izy.’ Marina tokoa izany rehetra izany araka ny naha-izy azy, fa inona no nolazain’i Jesosy? Hoy Izy namaly azy hoe: ‘Lazaiko aminao marina tokoa: Raha tsy teraka indray ny olona iray, dia tsy hahita ny fanjakan’Andriamanitra izy.’ Ity dia lehilahy manana toerana ambony atokisana, lehilahy noheverina ho nianatra ny fomban’ny Jiosy, lehilahy feno fahendrena. Tena nanana talenta tsy tsotra tokoa izy. Tsy nankany amin’i Jesosy izy tamin’ny antoandro, satria hahatonga azy ho resaky ny olona izany; ho fanambaniana loatra ho an’ny mpitondra Jiosy ny niaiky fa manohana ilay Nazaretana nolavina. Nihevitra i Nikodema hoe, ‘Hojeriko amin’ny tenako ny iraka sy ny filazan’ity mpampianatra ity, raha toa ka izy tokoa no fahazavana hanazava ny Jentilisa, sy ny voninahitry ny Isiraely.’

TAM1897 D 5.2“Toy ny hoe milaza amin’i Nikodema i Jesosy hoe: Tsy ny adihevitra no hanampy anao. Tsy ny ady hevitra no hitondra fahazavana ho an’ny fanahy. Mila fo vaovao ianao, raha tsy izany dia tsy ho azonao fantarina ny fanjakan’ny lanitra. Tsy porofo lehibe kokoa no hitondra anao amin’ny toerana mety, fa tanjona vaovao, loharanon’ny hetsika vaovao: tsy maintsy teraka indray ianao. Mandra-pisehon’ity fiovana ity, izay manavao ny zava-drehetra, dia ho tsy misy ilana azy ireo porofo matanjaka indrindra aza. Ao am-ponao no misy ny tsy fahampiana; tsy maintsy miova ny zava-drehetra, raha tsy izany dia tsy ho hitanao ny fanjakan’Andriamanitra.

TAM1897 D 5.3“Fanambarana tena nanambany an’i Nikodema izany, ary tamim-pahasosorana izy no namaly ny tenin’i Kristy hoe: ‘Ahoana no ahafahan’ny olona teraka indray rehefa efa lehibe izy?’ Tsy ampy saina ara-panahy izy ka tsy nahatakatra ny dikan’ny tenin’i Kristy. Saingy tsy namaly adihevitra tamin’ny adihevitra ny Mpamonjy. Nampiakatra ny tanany tamim-pahamendrehana sy fahanginana izy, ary nanamafy ny fahamarinana tamim-pahatokiana lehibe kokoa hoe: ‘Lazaiko aminao marina tokoa, raha tsy teraka amin’ny rano sy ny Fanahy ny olona, dia tsy afaka miditra ao amin’ny fanjakan’Andriamanitra izy. Izay teraka amin’ny nofo dia nofo; ary izay teraka amin’ny Fanahy dia Fanahy. Azagaga fa nilaza taminareo aho hoe: Mila teraka indray ianareo.’ Ny rivotra mitsoka izay tiany, ary reninao ny feony, nefa tsy hainao hoe avy aiza izy no avy, ary aiza no alehany; toy izany koa ny olona rehetra izay teraka amin’ny Fanahy.’ Hoy i Nikodema taminy: ‘Ahoana no ahafahana manao izany zavatra izany?’

TAM1897 D 5.4“Nisy taratra kely tamin’ny fahamarinana nandalo tao an-tsain’ilay mpitondra. Nameno tahotra feno fanajana azy ny tenin’i Kristy, ary nitarika azy hanontany hoe: ‘Ahoana no hahatongavan’izany?’ Namaly tamin’ny hafanam-po lalina i Jesosy hoe: ‘Mpampianatra an’i Israely ianao, ka tsy mahalala izany zavatra izany?’ Ny teniny dia nampianatra an’i Nikodema fa raha tokony ho tezitra noho ny teny mivantana momba ny fahamarinana izy, sy hanao fanesoana, dia tokony hanana hevitra momba ny tenany tena ambany kokoa izy, noho ny tsy fahalalany ara-panahy. Kanefa, niteny tamin’ny fahamendrehana sy ny hasina lehibe ny tenin’i Kristy, ary ny fijery sy ny feony dia naneho fitiavana lehibe ho azy, ka tsy tezitra izy na dia tsapany aza ny toerana mampahonena nisy azy. Tena marina tokoa fa ny olona natolotra hikarakara ny raharaham-pivavahan’ny vahoaka dia tsy tokony ho tsy mahalala ny fahamarinana izay tena zava-dehibe ho azy ireo hahatakarana, ho fepetra hidirana ao amin’ny fanjakan’ny lanitra. ‘Lazaiko aminao marina tokoa,’ hoy i Jesosy nanohy, ‘Izahay miteny amin’izay fantatray, ary vavolombelona amin’izay hitanay; nefa tsy mandray ny vavolombelonay ianareo. Raha nilaza taminareo ny zavatra eto an-tany aho ka tsy ninoanareo, ahoana moa no hinoanareo raha milaza aminareo ny zavatra any an-danitra aho?’

TAM1897 D 5.5“Ity lesona ho an’i Nikodema ity dia atolotro ho tena mifanaraka amin’ireo izay mitana andraikitra amin’ny maha-mpitondra ao Israely ankehitriny, ary izay matetika henoina ny feony ao amin’ny filankevitra manome porofo amin’ilay fanahy nitanan’i Nikodema ihany.” Iza no hihaino ka hamela ireo teny ireo hanana fiantraikany mitovy amin’izany eo amin’ny fon’izy ireo sy ny fiainan’izy ireo ankehitriny? Niova fo i Nikodema vokatr’izany.

TAM1897 D 5.6Nolazaina tamin’ireo filohan’ny fihaonambe, loholona am-piangonana, ary ireo mitàna andraikitra ofisialy ao amin’ny andrim-pikambanantsika ireo teny ireo. Fantatrareo na filohan’ny fihaonambe ianareo. Miteny aminareo izany; milaza hoe: Tsy maintsy teraka indray ianareo. Fantatrareo na loholona am-piangonana ianareo. Miteny aminareo izany; milaza hoe: Tsy maintsy teraka indray ianareo. Fantatrareo na mitàna andraikitra ofisialy ao amin’ny iray amin’ireo andrim-pikambanantsika ianareo. Miteny aminareo izany; milaza izany hoe: Tsy maintsy teraka indray ianareo. Milaza izany hoe: Tsy maintsy miova fo ianareo. Tsy milaza izany hoe tsy mbola niova fo mihitsy ianareo; na dia efa niova fo aza isika, dia toy izao ny fotoana ka mitaky fiovam-po lalindalina kokoa Andriamanitra, fanokanana lalina kokoa noho izay efa fantatrareo na fantatro hatrizay. Tsy misy dikany ho anao na ho ahy ny hoe efa niova fo isika dimy, folo, na dimy ambin’ny folo taona lasa izay, raha tsy miova fo isika ankehitriny, anio. Ary anio izy milaza hoe raha hihaino ny feony ianareo, aza mafy fo. Anio, raha mbola antsoina hoe anio, izy milaza aminareo sy amiko hoe, Tsy maintsy teraka indray ianareo; tsy maintsy miova fo ianareo; ary raha tsy teraka indray ny olona iray dia tsy hahita ny fanjakan’Andriamanitra izy. Ary eo ilay fampanantenana feno fitahiana hoe, homeko fo vaovao ianareo. Isaoroy ny Tompo! Andao hotadiavintsika ny Tompo amin’ny fo toy izany, amin’ny fahazotoana tsy mbola nisy toy izany, mba hampiasany antsika amin’ny fomba tsy mbola nisy toy izany; ary dia hanala ny henatra amin’ny fiangonany Izy, ka hitsangana izy ka hivoaka tsy misy sakantsakana, kanto toy ny volana, madio toy ny masoandro, ary mampatahotra toy ny tafika mitondra saina. Izany no tadiavin’ny Tompo aminao sy amiko anio. Hahazo izany ve Izy?