Misionera ho an’Andriamanitra
TAM1897 Q1 14.2Toriteny natao ny Alarobia hariva 3 Martsa 1897 Navoaka tao amin’ny Gazetin’ny Antokon’ny Fivoriana Ankapobeny, Telovolana Voalohany, 1897, Boky faha-2, Laharana 1, pejy 14-20.
TAM1897 Q1 14.3Nifarana tamin’ny fananganana ny fanjakana voalohany fantatry ny tantara ny lesona nataontsika omaly alina; eny tokoa, ny fiavian’ny fanjakana. Hoy ny Soratra Masina momba ny fanjakan’i Nimroda:—
TAM1897 Q1 14.4Ny niandohan'ny fanjakany dia Babela sy Ereka sy Akada ary Kalne, tany amin'ny tany Sinara. Avy tamin'izany tany izany no nivoahan'i Asora, ka nanorina an'i Ninive (dikan-teny ara-bakiteny avy amin'ny KJV).
TAM1897 Q1 14.5Ny dikan-teny ampiasaintsika dia milaza hoe: “Nivoaka i Asyra, ary nanorina an’i Ninive.” Saingy ny tena hevitra, araka ny voalaza eny an-tsisiny, dia hoe: “Nivoaka ho any Asyria izy [Asyora] ary nanorina an’i Ninive,” sy ireo tanàna hafa voalaza teo. Koa ny fiandohan’ny fanjakany dia tany Sinara, ary ny fanitarana azy dia nankany Asyria.
TAM1897 Q1 14.6Tsy mpihaza mahery nihaza biby fotsiny i Nimroda; fa mpampijaly olona ihany koa. Ary ny fahefana azony, izay azony teny an-tanany tamin’ny alalan’ny fananganana sy fanitarana ny fanjakany, dia nampiasainy hanerena ny olona hanaiky ny fahefany sy ilay andriamanitra nompoiny. Koa manomboka amin’ny fanjakana voalohany indrindra teo amin’izao tontolo izao ka hatramin’ny farany indrindra hisy, samy nampiasa ny fahefana nananany hanohitra an’Andriamanitra avokoa izy rehetra.
TAM1897 Q1 14.7Haveriko indray izany: Ny fanjakana rehetra, nanomboka tamin’ilay voalohany indrindra, dia ny an’i Nimroda, ka hatramin’ilay farany indrindra hisy, dia ity ankehitriny ity, dia nampiasa ny heriny nanohitra an’Andriamanitra, nanohitra ny fahamarinany, nanohitra ny olony; mba hanerena ny olona hiala amin’Andriamanitra. Manomboka amin’ny voalohany ka hatramin’ny farany, izany no firaketana momba ny tsirairay avy aminy. Rehefa hifarana izao tontolo izao, dia izany no ho firaketana momba ireo fanjakana sy firenena eto an-tany.
TAM1897 Q1 14.8Indro ny fanambarana avy amin’ny lahatsoratra teo amin’ny pejy voalohany tao amin’ny Review, 14 Aprily 1896: Ny mpamitaka lehibe “dia namitaka ny olona hiondrika manoloana ny sampy, ary tamin’izany dia nahazo fahefana ambony tamin’ireo fanjakana eto an-tany. Noheveriny fa ny maha-andriaman’ity tontolo ity no zavatra tsara indrindra manaraka ny fahazoana ny seza fiandrianan’Andriamanitra any an-danitra.” Ao amin’ny tantara voatonona tamin’ny lesona teo aloha, dia hitanao ny fampandehanana ilay paikady naseho toy izao ao amin’ny Fanahin’ny faminaniana. Voalohany, niditra tamin’ny fanompoan-tsampy ny olona, avy eo tamin’ny fitondran’ny mpanjaka. Ary ilay voalohany nanao izany dia nanangana fanjakana, ary izy tenany no nampijaly ny olona tamin’ny alalan’ny fahefana azony tamin’izany. Izany no tantara. Ho hitanao fa niseho tamin’ny firenena hafa izany rehefa mandroso isika.
TAM1897 Q1 14.9Tsy ela taorian’i Nimroda dia efa hadinoin’ny rehetra tao amin’izany tany izany Andriamanitra, afa-tsy i Abrahama irery. I Abrahama irery no nitady sy nahita an’Andriamanitra; ary tamin’i Abrahama no nanombohan’Andriamanitra indray ny taranak’olombelona tamin’ny lalan’ny Tompo. Ankehitriny, tandremo izay nolazainy tamin’i Abrahama. Raha jerena izay efa nianarantsika, raha jerena izay teo anoloantsika tamin’ny lesona teo aloha, ary izay nampitako ny sainareo teo, dia diniho izay nolazain’Andriamanitra tamin’i Abrahama rehefa nanomboka firenena vaovao taminy Izy; izany hoe, firenen’Andriamanitra. Ny Genesisy 12:1 dia milaza amintsika izay nolazain’ny Tompo taminy tany am-boalohany. “Dia hoy ny Tompo tamin’i Abrama: Mialà”—amin’ny inona?—“amin’ny taninao.” Inona no voalohany?
TAM1897 Q1 14.10(Fiangonana) Ny tanindrazanao.
TAM1897 Q1 14.11“sy ny havanao ary ny tranon'ny rainao hankany amin'ny tany izay hasehoko anao.” Zavatra telo no nolazain’Andriamanitra fa tsy maintsy avelan’i Abrama. Voalohany, tsy maintsy hiala izy, amin’ny inona?—Ny tanindrazany. Manaraka?—Ny havany. Manaraka?—Ny tranon-drainy. Mpivavaka amin’ny sampy ny tranon-drainy. Nanery ny olona hanompo sampy ny fireneny; nifanohitra tamin’Andriamanitra izany. Ny fireneny, ny havany, ary ny tranon-drainy dia samy mpivavaka amin’ny sampy, ka tsy maintsy nandao izany rehetra izany izy. Nasehon’ny Tompo azy ilay tany; saingy nomena azy ve izany ho fananany?—“na dia eram-paladia akory aza.” Rehefa niantso azy hiala tamin’iny tany iny Andriamanitra, dia nampiditra azy tany amin’ny tany hafa ve Izy?—Tsia; fa “nampanantenainy izy fa homeny azy sy ny taranany mandimby azy ho lovany izany.” Dia rehefa niantso azy hiala tamin’ny taniny Andriamanitra, ka tsy nampiditra azy tany amin’ilay tany hafa, dia aiza no namelany azy?
TAM1897 Q1 14.12(Fiangonana) Mpivahiny sy mpifindra monina.
TAM1897 Q1 14.13Izany ve no nahatonga ny solontenan’Andriamanitra eto amin’izao tontolo izao ho tanteraka tsy nanana tanindrazana eto amin’izao tontolo izao?
TAM1897 Q1 14.14Kanefa tsy nanana firenena mihitsy ve izy?—Tsia; fa “niandrandra firenena tsara kokoa, dia izay any an-danitra” izy.
TAM1897 Q1 14.15Andao isika hijery ny toko faha-11 amin’ny Hebreo. Andininy faha-8, manomboka:—
TAM1897 Q1 14.16Finoana no naneken'i Abrahama, rehefa nantsoina, hiainga hankany amin'izay tany ho azony ho lova; ka dia niainga izy, nefa tsy fantany izay halehany.
TAM1897 Q1 15.1Fa avy aiza no nivoahany?—Avy tany amin’ny tanindrazany, nefa tsy fantany hoe aiza no alehany. “Finoana no nivahiniany tany amin'ny tany nolazain'ny teny fikasana, toy ny any an-tanin'olona, mitoetra an-day, mbamin'isaka sy Jakoba, mpiara-mandova izany teny fikasana izany aminy.” Fantatrao fa tsy nomeny lova izy, eny, na dia toerana kely hametrahany ny tongony aza; nefa nampanantena izy fa hanome izany ho azy sy ho an’ny taranany aoriany. Nentin’Andriamanitra niala tany amin’ny taniny izy; ary tsy nanome azy na dia toerana hametrahany ny tongony aza tamin’ny tany hafa eto an-tany. Noho izany dia navela tsy hanana tanindrazana mihitsy eto an-tany izy. Azo antoka izany; fa tsarovy izay nolazain’Andriamanitra. Iza moa i Abrahama tamin’izany fotoana izany?—Izy no “naman’Andriamanitra,” “rain’ny mpino rehetra.” Rainao ve izy? Manana tanindrazana ve ianao eto amin’izao tontolo izao?
TAM1897 Q1 15.2fa nanantena hahazo ny tanàna misy fanorenana izy, Andriamanitra no Tompo-marika sy Mpanao izany. Ary na Saraha aza, dia finoana koa no nandraisany hery hanan'anaka, rehefa nitsaha-jaza izy, satria nataony fa mahatoky Ilay efa nanome ny teny fikasana. Koa dia avy tamin'ny anankiray, izay efa toy ny maty, no nihavian'ny maro toy ny kintana eny amin'ny lanitra sy toy ny fasika eny amoron-dranomasina, izay tsy hita isa. Ireo rehetra ireo dia maty tamin'ny finoana, kanefa tsy mbola nahazo ny teny fikasana.
TAM1897 Q1 15.3Inona no nampanantenain’Andriamanitra azy rehefa nampivoaka azy tany amin’ny tanindrazany? Nampanantena azy tanindrazana ve Izy?—Eny. Saingy tsy nahazo tanindrazana teto amin’izao tontolo izao izy; “fa nahatazana azy eny lavitra eny izy ka ravoravo niarahaba azy, dia nanaiky fa vahiny sy mpivahiny tetỳ ambonin'ny tany izy. Fa izay milaza izany zavatra izany dia maneho marimarina fa mitady izay ho taniny izy.” Afaka mitady firenena ny olona iray ve raha efa manana izany izy?—Tsia; fa tsy afaka manana firenena roa ny olona iray, tahaka ny tsy ahafahany manompo tompo roa.
TAM1897 Q1 15.4Eny, hoy ny iray, tsy tao amin’ny taniny i Abrahama. Eny tokoa, saingy nanana fahafahana hiverina izy raha te-hanao izany. Raha noheveriny ho taniny izany, ka tao am-pony, ary nanomboka nanina ny tanindrazany izy rehefa lasa valonjato na arivo maily ny elanelana, ary nisy mosary tao amin’ny tany, ary tsy nisy fialan-tsasatra mampiala voly araka ny noeritreretiny, dia afaka niteny izy hoe, “Te-hahita indray mandeha fotsiny ny olona any aho, ireo lemaka malala taloha sy ireo hazo efa zatra. Raha afaka manao izany fotsiny aho, dia vonona ny hiverina sy hipetraka kely ato an-tsaha aho.” Raha nieritreritra toy izany izy, dia ho nanana fahafahana hiverina izy; fa voasoratra hoe: “Ary raha tàhiny nahatsiaro ny tany nialany izy, dia ho nahita andro hiverenany.”
TAM1897 Q1 15.5Fahatsiarovana; inona no atao hoe fahatsiarovana?—Raha feno tao an-tsain’izy ireo ilay firenena niaviany, dia ho nanana fahafahana hiverina izy ireo. Ary ho azony tokoa izany; satria tamin’izay dia ho vitan’izy ireo izany.
TAM1897 Q1 15.6Fa amin'izany ny tsara lavitra no iriny, dia ny any an-danitra; ary noho izany [noho izany, noho io antony io] Andriamanitra dia tsy menatra hatao hoe Andriamaniny, satria efa nanamboatra tanàna ho an'ireo Izy.
TAM1897 Q1 15.7Efa niala tany amin’ny tanindrazanao ve ianao? Jereo ny Romana 4:1-12:—
TAM1897 Q1 15.8Inona ary no holazaintsika ho efa azon'i Abrahama, razantsika araka ny nofo? Fa raha asa no nanamarinana an'i Abrahama, dia misy hireharehany ihany, nefa tsy amin'Andriamanitra. Fa ahoana hoy ny Soratra Masina? Ary Abrahama nino an'Andriamanitra, ka dia nisaina ho fahamarinany izany. Ary ho an'izay miasa, dia tsy isaina ho fahasoavana ny karama, fa ho trosa. Fa ho an'izay tsy miasa kosa, fa mino Izay manamarina ny ratsy fanahy, dia ny finoany no isaina ho fahamarinana. Dia araka izany koa no ilazan'i Davida fa sambatra ny olona izay isain'Andriamanitra fahamarinana tsy amin'ny asa, hoe: Sambatra izay voavela ny helony sy voasarona ny fahotany. Sambatra izay olona tsy hisain'i Jehovah heloka. Koa izany fahasambarana izany moa an'ny voafora ihany va, sa an'ny tsy voafora koa? fa lazaintsika fa ny finoana no nisaina ho fahamarinan'i Abrahama. Ary ahoana no nanisana izany? Tamin'izy efa voafora va, sa fony izy tsy mbola voafora? Tsy tamin'izy efa voafora tsy akory, fa fony izy tsy mbola voafora. Ary ny famorana, izay famantarana, dia noraisiny ho tombo-kasen'ny fahamarinana amin'ny finoana izay nananany fony izy tsy mbola voafora, mba ho rain'ny olona rehetra izay mino izy, na dia ny tsy voafora aza, mba hisaina ho an'ireny ny fahamarinana, ary ho rain'ny voafora, dia tsy izay voafora ihany, fa izay mandeha araka ny dian'ny finoan'i Abrahama razantsika koa, izay nananany fony izy tsy mbola voafora.
TAM1897 Q1 15.9Izany finoan’i Abrahama rainantsika izany, izay nananany fony izy mbola tsy voafora, dia ilay finoana nananany tamin’izay niantsoan’Andriamanitra azy hiala tany amin’ny tanindrazany, tamin’ny fianakaviany, tamin’ny tranon-drainy, ka navela ho eo an-tanan’Andriamanitra izy, tsy nanana tanindrazana eto amin’izao tontolo izao. Ary izy no rain’ireo rehetra mino, na dia tsy voafora aza; ary koa ny hafa rehetra, raha toa ka mandeha an-dalana amin’ny dian’ilay finoana nananany fony izy mbola tsy voafora isika rehetra. “raha an'i Kristy ianareo, dia taranak'i Abrahama sy mpandova araka ny teny fikasana.”
TAM1897 Q1 15.10“ho vahiny any amin'ny tany izay tsy azy ny taranakao.” Taranany ve ianao? Taranak’i Abrahama ve ianao satria mino an’i Jesosy Kristy? Vahiny ve ianao any amin’ny tany misy anao?—Raha taranany ianao, dia eny. Nahoana?—Satria tsy taninao izany. Tsy taninao intsony izany.
TAM1897 Q1 15.11Ankehitriny, tsy teôria izany. Mifantoka amin’ny fivavahana azo ampiharina andavanandro izany. Ny rahalahy Dan. Jones omaly, tadidinao angamba, dia niresaka momba ireo misionera handeha ho any Meksika, ary naniry misionera izy izay handeha ho any ka hitondra ny fon’izy ireo ho any. Tsy tiany ireo izay hamela ny fon’izy ireo any Etazonia, na any amin’ny Fanjakana inona na inona, rehefa mandeha any hanao asa misionera; satria amin’izay dia tsy afaka manao asa misionera izy ireo.
TAM1897 Q1 15.12Nangataka tamin’i Abrahama ny Tompo mba ho misionera ho an’ny olona rehetra izay ho tojoany eto an-tany; ary izany tokoa no maha-izy azy. Saingy fantatr’Andriamanitra, ary fantatry ny olon-kafa rehetra izay mahita izao araka ny fahitan’ny Tompo izao, fa tsy misy olona afaka ho misionera eto amin’izao tontolo izao raha manana tanindrazana eto amin’izao tontolo izao izy. Ianao sy izaho tsy afaka ho misionera any amin’ny firenena hafa raha i Amerika no firenentsika. Tsy afaka ho misionera eto Amerika isika, raha mbola i Amerika no firenenay. Tsy afaka ho misionera na dia any an-tanindrazanao aza ianao, raha tsy efa niala tamin’ny tanindrazanao aloha. Marina izany. Toy izany ny fizotry ny zavatra.
TAM1897 Q1 16.1Fanontaniana.—Ahoana no ahazoanao an’izany?
TAM1897 Q1 16.2Tsy azon-tsika izany. Tsy mikasa ny hahatakatra azy aho. Efa nampahazava izany ny Tompo, ary isika kosa dia tokony handray sy hino izany.
TAM1897 Q1 16.3Fa ho inona moa isika no misionera eto amin’izao tontolo izao? Andeha hojerentsika izany. Nahoana isika no nirahina ho misionera? Misionera amin’ny inona? Inona no asa misionera ataontsika? Inona no tanjony? Misionera ho an’i Amerika ve isika, sa misionera ho an’Andriamanitra? Firenena an’Andriamanitra ve i Amerika, mahaleo tena amin’ny hafa rehetra eto an-tany? Tsy ampy tsara izy mba ho firenen’Andriamanitra; ary tsy ampy ho an’ny vahoakan’Andriamanitra koa izany, na dia tsara toy inona aza.
TAM1897 Q1 16.4Ianao sy izaho dia tokony ho misionera ho an’Andriamanitra, hiantso ny olona ho amin’Andriamanitra; hiantso azy ireo hiala amin’ny toerana misy azy ho any amin’Andriamanitra, hiala amin’ny fahotana ho amin’ny fahamarinana, hiala amin’ny haizina ho amin’ny mazava, hiala amin’ny tany misy azy ireo, ho any amin’ilay tany tsara kokoa izay efa nomanin’Andriamanitra.
TAM1897 Q1 16.5Ankehitriny, raha i Alemaina no taniko,—ary raha ao ny foko, dia taniko izany,—ahoana no ahafahako miantso olona ho any amin’ny tany tsy iaviako, izay tsy ahy? Raha i Amerika no taniko, ahoana no ahafahako manao asa misionera ho an’ny tany hafa?—Tsy azo atao izany. Rehefa tian’Andriamanitra i Abrahama ho misionera ho an’Andriamanitra, misionera ho an’ny firenena iray izay iantsoan’Andriamanitra ny olon-drehetra, dia napetrany teo amin’ny toerana ahafahany ho misionera tokoa ho an’ny olon-drehetra izy. Niantso azy ho misionera Andriamanitra, ary tamin’izany dia nametraka ohatra ho an’ny olon-drehetra izay ho avy taty aoriana izy, momba ny dikan’ny fanombohana ny asa misionera. Ny zavatra voalohany dia ny hiala amin’ny tanindrazanao. Koa raha ho misionera any Nebraska ianao, mivoaha amin’ny tanindrazanao. Raha ho misionera any Meksika ianao, mivoaha amin’ny tanindrazanao aloha. Fa raha toa ianao ka ho misionera eto an-tany mihitsy, dia hoy ny Tompo aminao hoe: “Mivoaha amin’ny tanindrazanao;” ary avy eo izy manampy hoe, “avy amin’ny tanindrazanao, sy avy amin’ny tranon-drainao.” Ireo zavatra rehetra ireo dia manakana ny asa misionera, raha tsy efa niala sy niala tanteraka tamin’izy ireo ianao. Fa rehefa niala tany amin’ny tanindrazanao sy tamin’ny havanao ary tamin’ny tranon-drainao ianao, dia na aiza na aiza misy anao eto an-tany, dia mpampiely filazantsara ianao. Tsy voatery ho izany ianao; efa izany ianao. “ianareo rehetra, izay tsy mahafoy izay rehetra anananareo, dia tsy azo ekena ho mpianatro.” Ary “Izay tia ray na reny mihoatra noho ny fitiavany Ahy dia tsy miendrika ho Ahy.” “Mandehana miala amin'ny taninao sy ny havanao ary ny tranon'ny rainao hankany amin'ny tany izay hasehoko anao.”
TAM1897 Q1 16.6Ankehitriny, efa nilaza aho teo aloha, ary averiko indray, fa fampiharana ny Kristianisma isan’andro izany, tahaka ny efa fanaon’ireo mino an’Andriamanitra hatrizay.
TAM1897 Q1 16.7(Feo) Ahoana no ahafahan’ny olona iray mitoetra any Nebraska, nefa mivoaka ny tanindrazany ihany?
TAM1897 Q1 16.8Amin’ny alalan’ny fahaterahana indray. Raha teraka tany Nebraska izy, dia mila teraka indray. Raha teraka tany Amerika izy, aoka izy teraka indray, dia ho tafavoaka ny tanindrazany izy. Raha teraka tany Alemaina izy, aoka izy teraka indray, dia ho tafavoaka ny tanindrazany izy.
TAM1897 Q1 16.9Ankehitriny, ry rahalahy, misy zavatra betsaka ato anatin’ity. Tsy misy na inona na inona eto amin’izao tontolo izao nanakantsakana ny asa misionerantsika toy ity fandehanana miverimberina any amin’ny saha fiasana any ivelany, sy ny fiomanana hiverina eo no ho eo. Ny olona tsirairay amin’ireo misionera Advantista mitandrina ny andro fahafito izay efa tany amin’ny firenena vahiny dia mahalala fa zava-misy izany. Ary tsy voatery hivoaka Etazonia akory izy vao hahalala izany. Efa nisy aza ny soso-kevitra fa mety ho hevitra tsara ny maka sambo faharoa hitondra mody ireo misionera entin’ny “Pitcairn”; rehefa mitondra azy ireo ny “Pitcairn”, dia mba misy sambo hafa manaraka ao aoriana vetivety, rehefa manomboka manina ny tanindrazany izy ireo, dia ento mody! Ankehitriny, tsy maintsy atsahatra ity zavatra ity, raha tsy izany dia tsy ho misionera eto an-tany mihitsy isika; tsy irian’ny Tompo ny zavatra toy izany.
TAM1897 Q1 16.10Raha eto amin’ity firenena ity ny fonao; na raha eto amin’ny fianakavianao ny fonao; raha eto an-tranon-drainao ny fonao,—dia noho ny fanahinao, sy noho ny asan’Andriamanitra, aza miala eto raha tsy efa afaka tanteraka amin’izany rehetra izany ny fonao. Fa izay misy ny fonao, no hisy ny harenao, ary te-hiverina haingana araka izay azo atao ianao.
TAM1897 Q1 16.11Raha mandeha any amin’ny firenena hafa ianao, nefa tsy ao ny fonao, dia tsy afaka manao soa ianao raha mbola any; ho lasa sakantsakana ho an’ny tenanao sy ho an’izay rehetra manodidina anao ianao. Aza mihevitra fa tsy ho izany ianao; fa ho izany tokoa.
TAM1897 Q1 16.12Ny tokony hataontsika dia ny mahafantatra hoe aiza ny fonenantsika,—ny fonenantsika ara-drariny,—ary izany dia tsy any na aiza na aiza eto an-tany; fa any an-danitra, ary tsy ho ela isika dia hody any. Ary avy eo, na aiza na aiza iantsoana anao eto an-tany, dia tadidio fa hody ianao. Dia na any amin’ny Nosy any Atsimo izany, na any Meksika, dia ho toy ny ao an-tranonao ianao; ary fantatrao izany, ary any ianao mba hipetraka sy hiasa ho an’Andriamanitra eo amin’ny toerana misy anao mandra-piantsoany anao any amin’ny saha hafa; ary rehefa tonga any ianao, dia mbola ho toy ny ao an-tranonao ihany ianao. Amin’izany fomba izany dia tsy ho any amin’ny toerana vahiny mihitsy ianao, ary tsy ho olon-tsy fantatra aminao ireo olona.
TAM1897 Q1 16.13Ankehitriny, toy izao no fiasan’ny hevitra hoe manana firenena eto amin’izao tontolo izao. Raha ny momba ny firenena, ilay firenena anao no zava-dehibe indrindra ao an-tsainao; ary raha mandeha any amin’ny firenena hafa ianao, dia hampitaha tsy an-kijanona eo anelanelan’io firenena io sy ny firenenao ianao. Ny lesona omenao, ny toriteny ataonao, ary ny hery misy miaraka aminao dia ho voalokon’izany tanteraka, na tsy fantatrao akory, ka ho tsapan’ny olona izany hatrany. Noho izany dia misy sakana eo anelanelanao sy azy ireo izay tsy ho vitanao ny hihoatra mandra-pialanao amin’ny tanindrazanao.
TAM1897 Q1 17.1Raha mbola ao anatinao izany zavatra izany, dia misy sakana eo aminao sy eo amin’izy ireo. Tsy afaka miasa mahomby ny asanao raha tsy potika io sakana eo aminao sy eo amin’ny olona io, ary hitan’izy ireo fa misaraka amin’ny tanindrazanao, amin’ny havanao, ary amin’ny tranon-drainao ianao. Fa rehefa nivoaka ny tanindrazanao ianao, rehefa teraka indray ianao, dia any amin’ilay tanin’ny lanitra no fiavianao; any no fonenanao; ary io ihany no tany tian’ny fonao. Dia tsy hisy sakana eo anelanelanao sy ny olona na iza na iza eto an-tany, ary afaka mitondra ny filazantsara ho an’ny olona rehetra eto amin’izao tontolo izao ianao. Ho hitanao fa namanao avokoa ny olona rehetra hihaonanao eto an-tany; tsy ho vahiny aminao izy ireo.
TAM1897 Q1 17.2Raha ny marina, afaka mandeha eo anivon’ny olona any amin’ny firenen-kafa ianao, ary ho hitanao fa tsara tahaka ny olona eto amin’ity firenena ity izy ireo. Tamin’ny fahavaratra talohan’ny farany, dia tany amin’ny firenena maro hafa tamin’ireo aho. Tany Danemarka, Norvezy, Soeda, Alemaina, Soisa, Bohemia, Aotrisy, Hongria, Bulgary, Torkia, Gresy, Italia, Holandy, Angletera, Irlandy, Skotlandy aho,—firenena enina ambin’ny folo samy hafa izany. Ny tsirairay tamin’ireo firenena ireo, ny tsirairay teo amin’ny toerany, dia tsara tamiko toy ny naha-tsara ity firenena ity hatramin’izay.
TAM1897 Q1 17.3Amin’ny zavatra maro dia mitovy tanteraka izy ireo. Ny rano any dia mitovy tanteraka amin’ny rano eto amin’ity firenena ity. Ny ahitra any dia mitombo tanteraka tahaka ny eto amin’ity firenena ity,—miakatra ny lohany. Mitombo tahaka ny eto amin’ity firenena ity ihany koa ny hazo any, ary mitovy tanteraka amin’ny hazo eto amin’ity firenena ity. Na ny olombelona aza dia mitovy bika aman’endrika tanteraka amin’ireo eto amin’ity firenena ity. Koa rehefa mitovy tanteraka amin’ireo eto amin’ity firenena ity ny havoana, ny vatolampy, ny rano, ny hazo, ny ahitra, ary ny olona any, dia tsy mitovy tsara amin’ireto ve izy ireo? Tsy hitako izay fahasamihafana.
TAM1897 Q1 17.4Pasitera Ballenger.—Ho afaka hiteny malalaka momba ireo zavatra ireo any amin’ireo firenena rehetra ireo ve ianao, tahaka ny eto?
TAM1897 Q1 17.5Mazava ho azy. Ireo zavatra ireo mihitsy no nitoriko tany amin’ireo firenena ireo. Afaka mitory ny filazantsara na aiza na aiza ianao. Ry rahalahy, nahita olona tsara fanahy aho isaky ny dingana, ary olona tsara fanahy ihany. Tsy nahita karazana olona hafa aho. Raha ny marina, tsy nisy. Ny olona izay tena vahiny tanteraka—izay tsy mbola hitako mihitsy teo aloha, izay tsy azoko ny fiteniny, ary izay tsy nahatakatra ny ahy—dia nanao izay rehetra vitany mba hanampiana ahy sy hanehoana lalana, ary hanampiana ahy amin’ny fomba rehetra azony natao. Tany amin’ireo toerana nisy ahy, ny vola tao am-paosiko dia vola nampiasain’izy ireo ihany. Tsy nahay namaky azy aho. Rehefa nandoa saran’ny tramway aho, nividy tapakila ho an’ny lamasinina, na zavatra mitovitovy amin’izany,—ny hany vitako dia ny nanolotra vola ampy mba ho azo antoka, ary avelako izy ireo haka izay tokony ho aloako, ary nalain’izy ireo izany, tsy nisy mihoatra noho izany, ary nomeny ahy ny vola sisa marina.
TAM1897 Q1 17.6Lazaiko aminareo, ry rahalahy, fa mitovy daholo ny olombelona na aiza na aiza. Ny hany maha-samihafa azy dia ny hoe any amin’ny toerana sasany dia somary tsara kokoa izy ireo noho ny any amin’ny toerana hafa. Izay ihany no fahasamihafana hitako. Ary ny filazantsara—mitovy ihany izy io, fantatsika, na aiza na aiza eto amin’izao tontolo izao. Tsy azo iadian-kevitra izany. Ary satria mitovy na aiza na aiza io filazantsara io, dia natokana ho an’ny olombelona rehetra izy. Ary satria mitovy tanteraka ny olombelona rehetra, tahaka ny filazantsara, rehefa raisinao ny filazantsara araka ny fomban’ny Tompo, ka manatona ny olona araka ny fomban’ny Tompo, dia ho hitanao fa miasa tahaka izao foana sy na aiza na aiza izy io.
TAM1897 Q1 17.7Fony aho tany Danemarka, ho ahy dia tena izy no firenena tsara indrindra eto an-tany; ary nahafinaritra ahy ny niaraka tamin’ny olona nanodidina ahy! Fony aho tany Norvezy, ho ahy dia izy no firenena tsara indrindra eto amin’izao tontolo izao. Fony aho tany Torkia, ho ahy dia izy no firenena tsara indrindra eto an-tany; ary raha hitady saha fanaovan-panompoana aho, dia ho any Torkia mivantana no handehanako. Ny Tiorka dia mitovy amin’ny olon-kafa ihany,—marani-tsaina sy manaja rehefa mifanena aminao eny an-dalambe, ary manerana ny firenena rehefa mifanena aminao eny an-dalana.
TAM1897 Q1 17.8Izaho sy ny Rahalahy Holser dia voatery niandry raha mbola nijanona ny sambo tao Smyrna, any Azia, ka nandeha nitsidika ny vakivaky tao Efesy izahay. Nandeha lavitra kokoa noho izaho izy, saingy niaraka nandeha tany ambanivohitra efa ho enina maily izahay roa irery. Nandeha toy ny fandehananareo any an-tsaha eto izahay. Nihaona tamin’ny olona teny amin’ny lalambe izahay, toy ny fanaonareo eto ihany. Tsy nahatsiaro ho tandindonin-doza tamin’ny fomba na inona na inona aho, ary heveriko fa izy koa tsy nahatsapa izany. Tsy nahita na inona na inona mampatahotra izahay. Nitsangantsangana tany izahay tahaka ny fanaonay eto. Tany Nicomedia izahay rehefa nilaza ny Armeniana fa saika tsy azo antoka ny mivoaka ny trano, ary indrindra indrindra ny hisy olona ho hita mandehandeha eny an-tendrombohitra; kanefa nivoaka ny tanàna izahay ary niakatra teny an-tendrombohitra, teo am-piandrasana ny lamasinina. Nihaona tamin’ny Tiorka nitondra ny sarety sy ny ombiny teny an-dalana izahay; hitanay izy ireo niala sasatra teo amoron-dalana. Tsy natahotra izahay. Tsy nisy loza ho anay. Nisy fiarovana na aiza na aiza.
TAM1897 Q1 17.9Lazaiko aminareo fa any amin’ireo firenena ireo rehetra, ny olona dia olona tsara fanahy, olona marani-tsaina, olona tsara toetra, ary olona mora iresahana. Ajanon’izy ireo ny asany mba hanampy anao, haneho anao ny lalana, hitondra anao hamakivaky ny arabe, handeha miaraka aminao arabe iray na roa mba haneho anao ny lalana, na dia mbola tsy nahita anao mihitsy aza izy ireo teo aloha, ary tsy manantena ny hahita anao intsony mandrakizay. Nirotsaka tamim-pitiavana ho an’ireo olona tsara fanahy rehetra ireo ny foko, ary maniry aho mba hahafahan’izy ireo miaraka aminay any amin’ilay tany tsara kokoa izay ahafahantsika miaraka sy mifankatia mandrakariva. Araka ny nolazaiko teo kelikely, ary araka ny nolazain’i D. T. Jones taminareo omaly, dia izany no fototry ny asa fampielezan-pinoana. Izany tokoa izany. Nisy ireo nalefa, izay nanaiky sy faly handeha hanao asa misiona any ivelany. Izany no nanombohany, izany no nireharehany; tamin’ny vola be lany no nahatongavany tany. Fotoana fohy monja taty aoriana, dia misy taratasy voaray, mitalaho hangataka ny hiverina. “O, avelao aho hody fotsiny! Tsy mangataka anareo handoa ny saran-dalana hiverenako aho; avelao aho hiverina fotsiny.”
TAM1897 Q1 18.1(Feo) Manome fahafahana hiverina ve ny Birao misahana ny Misiona any Ivelany ho an’ny olona tahaka izany?
TAM1897 Q1 18.2Mazava ho azy. Ahoana moa no hanaovany hafa? Tsy angano tsotra ity. Zava-misy izany, ry rahalahy. Saingy tsy asa misiona izany. Mazava ho azy fa tsy haniry ny hijanonan’ireo olona ireo any ny Birao misahana ny Misiona any Ivelany. Ny zavatra tsara indrindra azony natao dia ny namela azy ireo hiverina an-tanindrazana; satria ny hany toerana ahafahan’izy ireo manao na inona na inona dia tany an-tanindrazany. Ny fon’izy ireo dia tany amin’ny tanindrazany tany Amerika.
TAM1897 Q1 18.3Raha ny marina, ny sasany natahotra mafy sao ho faty raha nijanona tany, ka nody ary maty. Zava-misy izany. Tsy mampiasa izany fomba fiteny izany aho, na milaza izany amin’izany fomba izany mba hanararaotana ny fihetseham-ponareo, na zavatra mitovitovy amin’izany. Nisy olona sasany nanina loatra ny tanindrazany ka natahotra sao tsy ho tafahavelona tany; ary nody araka ny fangatahan’izy ireo, ary tsy ela taorian’izay dia nodimandry. Tsy ho afaka nanao zavatra hafa ankoatra izay izy ireo raha nijanona tany ivelany.
TAM1897 Q1 18.4Fantatro, ary fantatrareo koa, fa maro no nandeha tany amin’ny misiona tany ivelany ka ny fiheverany azy dia toy ny fanaovana fitsangantsanganana, fa tsy ho an’ny asa misiona sarotra. Ary rehefa hitany, tamin’ny fiafaran’ny dia, fa tsy fitsangantsanganana akory izany fa fahoriana; fa midika ho fanaovana sorona ny tena, aretina, ary tazo mahamay, izay nahafoana tanteraka ilay hevitra hoe fitsangantsanganana izany tao anatin’ny fotoana fohy. Tsy izany no tao an-tsain’izy ireo tamin’ny fotoana niaingany.
TAM1897 Q1 18.5Fantatro, ary fantatrareo koa, fa misy voninahitra amin’ity hevitra momba ny asa misionera ity, amin’ny voalohany. Saingy te-hifantoka amin’ny zava-misy mafy isika, mba tsy hijanona amin’ilay voninahitra fotsiny, ary mba hahatsiaro fa misy fototra mafy ao ambadik’izany. Misy karazana voninahitra manodidina ny fiakarana an-dalamby na an-tsambo miaraka amin’ny vahoaka maro sy fampisehoana lehibe rehefa manomboka ny iraka, ankasitrahana toy izany; mazava ho azy fa mety izany, saingy ireo mpandeha dia tsy maintsy miantoka fa ny sainy sy ny fony dia mifantoka amin’ny zavatra mafy orina kokoa noho izany. Tokony hotadidin’izy ireo fa, na dia vonona aza ny rahalahy hitondra azy ireo eny amin’ny lamasinina na ny sambo, ary hitomany, raha ilaina, amin’ny fotoana hiarahana farany, dia ankoatra izany rehetra izany, ny tsirairay amin’ireo misionera ireo dia tsy tokony hanadino fa mivoaka hiatrika fahoriana, olana sarotra, loza, ary aretina izy.
TAM1897 Q1 18.6Ary aoka ho tadidiny fa tsy vitan’ny hoe hiatrika ireo rehetra ireo izy, fa handalo ao anatiny, ary tsy hatahotra ny ho faty. Aoka ho azo antoka tanteraka ny tsirairay fa efa maty izy alohan’ny handehanany, dia tsy hatahotra ny ho faty izy rehefa tonga any. Fa raha tsy efa maty ianao alohan’ny handehananao, dia aza mandeha raha tsy efa maty; satria raha tsy izany dia tsy hitondra soa na ho anao na ho an’ny asa ianao. Ho enta-mavesatra fotsiny ho an’ireo izay efa any ianao—raha misy olona mahatoky any mialoha anao.
TAM1897 Q1 18.7Izany no marina, ary fantatrareo izany. Koa nahoana isika no hamela io zavatra io ho very an-jery? Zavatra toy izany no nilaina tamin’ny asantsika nandritra izay taona maro izay. Vola be no ho voatahiry raha toa ka notakiana fatratra ny zavatra toy izany talohan’ny nanombohanareo. Fahadisoana lehibe sy fahoriana tsy hita isa no ho voasoroka, raha toa ka notakiana fatratra ity zavatra ity, ary notakiana talohan’ny nandehanan’ireo mpiasa.
TAM1897 Q1 18.8Araka ny nolazaiko kelikely izay, raha tena maty ianao alohan’ny handehananao, ary raha mbola any ianao, dia tsy dia hanelingelina anao loatra ny fiheverana ny fahafatesana. Tsy midika akory izany hoe ho faty ianao satria marary, tena marary mafy,—mirehitra amin’ny tazo. Tsy midika akory izany hoe ho faty ianao, na hoe tokony hieritreritra ianao fa tsy maintsy mamory entana sy mody avy hatrany rehefa afaka amin’izany, na rehefa salama tsara ka afaka mandeha.
TAM1897 Q1 18.9Misy misionera fantatro, angamba ianareo koa mahafantatra, indrindra ny iray sy ny vadiny izay ao an-tsaiko, izay nandeha nanao misiona tany ampitan-dranomasina. Samy tanora izy roa ireo. Raha ny hevitro, tsy nisy tamin’izy ireo nihoatra ny roa amby roapolo taona; ny vady lahy angamba telo amby roapolo ihany tamin’ny be indrindra. Nandeha tany amin’ny toeram-piasany izy ireo, ary nanomboka ny asa. Rehefa nandeha ny fotoana, dia voan’aretina izy ireo. Voalohany dia voan’ny tazo tany an-toerana ilay ramatoa, ary narary mafy—mafy indrindra araka izay mbola ahavelomana, araka ny hevitro; saingy tsy nisy tamin’izy ireo na dia iray aza nanina ny tanindrazany ankoatra ny tazo. Nifikitra tamim-pahasahiana tamin’izany izy ireo; nikarakara ny vadiny ny lehilahy nandritra ny aretiny, ary raha vao zara raha afaka nipetraka sy nivezivezy kely ilay ramatoa, dia voan’ilay tazo mitovy henjana tamin’ny nahazo azy koa ilay lehilahy; ary ilay ramatoa, na dia teo anatin’ny fahalemena aza, no nikarakara azy. Saingy niaritra izany rehetra izany tamim-pahasahiana toy ny Kristiana izy ireo, isaorana anie ny Tompo. Mbola any amin’izany saha izany izy ireo; mahomby any amin’ny toerana misy azy izy ireo, ary efa nahomby nanomboka tamin’ny andro nahatongavany tany. Izany no tokony ho ohatra ho antsika.
TAM1897 Q1 18.10Ankehitriny, tsy milaza aho hoe tsy tokony ho niverina mihitsy ireo izay lasa. Tsy milaza aho hoe tsy tokony ho niverina avy hatrany rehefa tonga tany an-toerana izy ireo. Fa ny tiako holazaina, ry rahalahy, dia hoe tokony ho fantatr’izy ireo mialoha ny handehanany, na hiverina avy hatrany izy ireo na tsia.
TAM1897 Q1 18.11Ny fiheveran’ny Biraon’ny Misiona fa mety ho misionera tsara ianao dia tsy porofo ampy hahatonga anao handeha hanao misiona any ivelany. Tokony ho fantatrao manokana fa ianao dia antsoin’Andriamanitra handeha any; ary ny handehananao any dia satria tian’Andriamanitra ho any amin’izany toerana izany ianao. Dia rehefa mandeha ianao, dia handeha ianao satria ianao antsoin’Andriamanitra, ary ho fantatrao fa miaraka aminao Izy mandritra ny dianao. Ho fantatrao fa miaraka aminao Izy rehefa tonga any ianao; ary tsy hampatahotra anao ny fahasahiranana, na ho kivy ianao noho ny fahoriana, na hiverina ianao noho ny aretina, na dia amin’ny fiheverana ny fahafatesana aza.
TAM1897 Q1 19.1Raha sendra tonga amin’ny fahafatesana ara-batana mihitsy aza, dia tsy fantatrao hoe manao ahoana no hanimbanao ny asa raha mihazakazaka handositra izany ianao. Ianao sy izaho, ny Kristiana rehetra, ary indrindra fa ny Kristiana Advantista mitandrina ny andro fahafito, satria traikefa Kristiana izany, dia tsy maintsy mahazo tsara ity foto-kevitra velona iray ity, fa ny asan’ny Kristiana dia tsy vita rehefa maty ara-nofo izy. Raha mahatoky amin’ny asany izy mandritra ny fiainany, ary maty eo amin’ny toerany, dia mitohy ny asany na dia efa maty aza izy.
TAM1897 Q1 19.2Izany dia zava-misy. Raha mandeha ianao araka ny antsoin’Andriamanitra, raha mandeha ianao miaraka amin’Andriamanitra, ary raha maty ianao alohan’ny hiainganao, raha toa ianao ka ilay karazana misionera antsoin’Andriamanitra,—ilay karazana toa an’i Abrahama,—dia ianao mihitsy no tokony hahafantatra ho an’ny tenanao, eo anatrehan’Andriamanitra, eo ambanin’Andriamanitra, ary miaraka amin’Andriamanitra, fa izany no sitrapony mikasika anao.
TAM1897 Q1 19.3Ny fanananao faharesen-dahatra anio fa tokony handeha ho misionera ianao, dia tsy porofo fa tokony hanomboka avy amin’ity Kaonferansa ity ianao handeha any amin’ilay toerana. Raha marina sy tsara ny faharesen-dahatrao, dia haharitra izany. Raha tsy ilay karazana faharesen-dahatra marina izy, dia tsy tokony haharitra. Tokony ho simba haingana araka izay azo atao. Ary raha toa ka voatery hitahiry azy vetivety ianao, ka simba izany, dia tsara kokoa ny simba eto toy izay rehefa tonga any an-tsaha ianao.
TAM1897 Q1 19.4Raha avy amin’ny Tompo ny faharesen-dahatrao, dia tsara izany ka haharitra. Nanana faharesen-dahatra nandritra ny roapolo taona i Davida fa ho mpanjakan’i Israely izy. Saingy tsy nanahy velively izy momba ny fotoana mbola ho avy izay hanjakany amin’i Israely. Tsy nanafaingana ny raharaha izy. Rehefa teo am-pelatanany ny zava-drehetra, dia tsy nanetsika rantsan-tànana akory izy mba hipetraka eo amin’ny seza fiandrianana. Nanana faharesen-dahatra izy izay ampy tsara notazoniny nandritra ny roapolo taona; ary rehefa nanandrana azy ny Tompo ka afaka nitoky azy, dia Izy mihitsy no nitondra azy teo amin’ny seza fiandrianana.
TAM1897 Q1 19.5Koa mety hanana faharesen-dahatra ianao momba ny sehatra iray manokana. Mety avy amin’Andriamanitra izany. Ankehitriny, aza manandrana manatanteraka ny hevitranao manokana na mino izany ny Biraon’ny Misiona na tsia, na mino izany ny Kaonferansa na tsia. Miandrasa an’Andriamanitra fotsiny, ary avelao Izy no hilaza amin’ny olon-kafa fa marina izany. Rehefa miandry an’Andriamanitra toy izany isika, ary avy eo mandeha, dia miaraka amintsika ny Tompo, ary fantatsika izany; ary miaraka amintsika Izy mandritra ny fotoana itoerantsika any, ary fantatsika izany. Izany no toerana misy antsika, ary hijoro eo amin’izany toerana izany isika mandra-piantsoan’Andriamanitra antsika hiala. Ary raha efa nampiasa antsika tany Izy araka izay tratra, tamin’ny fomba mahomby, raha velona; ary afaka mampiasa ny fitaomanao kokoa Izy raha maty ianao; dia ny zavatra tokony hataonao dia ny mandry ho faty fotsiny amin’ny maha-Kristiana sambatra anao; sady mahafantatra fa hanohy ny asanao Andriamanitra rehefa maty ianao. Ny faharesen-dahatra napetrak’Andriamanitra tao am-pon’ny olona tamin’ny alalanao fony ianao velona sy niresaka taminy, dia hohalalinina sy hohamafisina ary hovelomina noho ny ohatra tsara navelanao, rehefa maty ianao; ary amin’ny alalan’izany no hitondrany azy ireo ho amin’i Jesosy Kristy.
TAM1897 Q1 19.6Vonona ve ianao, àry, mba hampielezan’Andriamanitra ny filazantsara amin’ny alalan’ny fahafatesanao toy ny amin’ny alalan’ny fiainanao? Vonona ve ianao mba hampielezany ny filazantsara amin’ny alalanao, na dia efa maty ara-batana sy ao am-pasana aza ianao, tahaka ny anekenao ny hampielezany ny filazantsara miaraka aminao rehefa velona sy mandeha eto an-tany ianao? Raha tsy izany, dia tsy vonona ny handeha hanao fanompoana ianao.
TAM1897 Q1 19.7Ankehitriny dia hamaky izany avy amin’ny Soratra Masina aho. Sokafy ny toko voalohan’ny Filipianina. Ao no ohatra amin’ilay misionera nantsoin’Andriamanitra, ho santionany ho anareo, ho ohatra ho an’izay rehetra hino an’i Jesosy Kristy aoriana, ho amin’ny fiainana mandrakizay. Tsaroanareo ny fahoriana niainan’i Paoly. Tsaroanareo ny fiovaovan’ny fiainany, ny fitsapana, ny fanenjehana, ny fikapohana, ny loza nanerana ny toerana rehetra; ary fantatrareo fa tsy nihemotra na oviana na oviana izy na tamin’ny toerana aiza na aiza nisy azy.
TAM1897 Q1 19.8Ary tiako ho fantatrareo, ry rahalahy, fa izay zavatra nanjo ahy dia efa tonga fampandrosoana ny filazantsara kosa; ka ao amin'i Kristy ny fifatorako dia fantatry ny mpiambina andriana rehetra mbamin'ny olona hafa rehetra. Andininy faha-12 sy faha-13.
TAM1897 Q1 19.9Tamin’ny fotoana nanoratany izany, dia tsy fantany hoe rahoviana no hampiharina ny didin’ny emperora ka hovonoina izy. Niandry izany izy. Ankehitriny, eritrereto ireo zavatra rehetra nandaloany. Ny fikapohana, ny fitsapana, ny fanenjehana, ny loza, ny halatra, notoraham-bato indray mandeha ary notarihina nivoaka ny tanàna ka navela ho toy ny efa maty. Ankehitriny izy milaza hoe, tiako ho azonareo fa ireo zavatra ireo dia nitranga tamiko ho fampandrosoana ny filazantsara. Inona no nataon’Andriamanitra tamin’ny alalan’ireo fitsapana, fijaliana, ary loza tsirairay ireo?—Nampiasa ilay lehilahy Izy, mba hitory ny filazantsara tamin’ny alalany, ka rehefa nitora-bato azy ireo olona ireo sy nitarika azy nivoaka ny tanàna ary namela azy ho toy ny efa maty, dia nametraka ny tombo-kasean’ny fahamarinany teo am-pon’izy ireo ny Fanahy Masin’Andriamanitra, fa avy amin’Andriamanitra ilay lehilahy, fa avy amin’Andriamanitra ilay hafatra nentinany tamin’izy ireo; ary raha nanohitra izany izy ireo, dia voatombokase ny fahaverezany; ary raha niondrika tamin’izany izy ireo, dia voavonjy.
TAM1897 Q1 19.10Izany no hataon’Andriamanitra amin’ny alalantsika. Ny antony maha-eo antsika eto amin’izao tontolo izao dia mba hitory ny filazantsara amin’ny alalantsika Andriamanitra. Tsy hoe isika no manao izany loatra, fa Andriamanitra no manao izany amin’ny alalantsika, na amin’ny alalan’ny teny na amin’ny alalan’ny fitaomantsika; ary Andriamanitra dia mahavita tsara amin’ny alalan’ny fitaomantsika toy ny amin’ny alalan’ny teny. Hampiditra ny filazantsara ao anatin’ny fitaomantsika Andriamanitra, torak’izany koa ao anatin’ny tenintsika. Mitory foana isika amin’ny alalan’ny fitaomantsika, torak’izany koa amin’ny alalan’ny tenintsika.
TAM1897 Q1 19.11ary ny ankabiazan'ny rahalahy dia efa matoky ao amin'ny Tompo noho ny fifatorako ka mihasahisahy kokoa hitory ny tenin'Andriamanitra tsy amin'ny tahotra. Fialonana sy fifandirana aza no itorian'ny sasany an'i Kristy, ary fifaliana kosa ny an'ny sasany; fitiavana ny an'ny sasany, satria fantany fa voatendry ho mpanafa-tsiny ny filazantsara aho; fifampiandaniana kosa no itorian'ny sasany an'i Kristy, fa tsy mba fo madio, ka mihevitra hanampy fahoriana ny fifatorako. Ahoana ary no izy, afa-tsy izao? Amin'ny atao rehetra, na amin'ny fihatsaram-belatsihy, na amin'ny marina, dia Kristy no torina, ary mifaly amin'izany aho; eny, mbola hifaly ihany aho. Fa fantatro fa ho tonga famonjena ahy izany noho ny fangatahanareo sy ny fanomezana ny Fanahin'i Jesosy Kristy, araka ny hafatratry ny faniriako sy ny fanantenako fa tsy hahazo henatra aho, na amin'inona na amin'inona; fa amin'ny fahasahiana rehetra, tahaka ny amin'ny mandrakariva, dia ankehitriny koa no hankalazana an'i Kristy ao amin'ny tenako, na amin'ny fiainana, na amin'ny fahafatesana.
TAM1897 Q1 20.1Tsy voasoratra ve àry fa hampiasa olona maty Andriamanitra mba hanandratana ny filazantsara sy ny voninahitr’i Jesosy Kristy? Manaiky ve ianao mba hanaovany izany amin’ny alalanao, raha afaka manao izany tsara kokoa Izy rehefa maty ianao noho raha velona ianao? Maty tokoa, nefa velona ho Azy. Koa tsy hitanao ve fa amin’izany hevitra tsara izany dia tsy maty mihitsy ny Kristiana. “fa velona ho an'Andriamanitra avokoa izy rehetra.” “koa amin'izany, na velona na maty isika, dia an'ny Tompo ihany.” An’ny Tompo ve ianao? Raha an’ny Tompo ianao raha velona, dia an’ny Tompo ianao rehefa maty. Ary tahaka ny azo antoka fa mampiasa anao Andriamanitra raha velona ianao, mba hitory ny filazantsara, dia hampiasa anao Izy rehefa maty ianao, mba hitory ny filazantsara. Ary tsy hijanona ny asanao rehefa maty ianao. Tahaka ny antoka fa an’i Kristy ny asanao raha mbola velona ianao, dia hitohy izany rehefa maty ianao. Hiasa ny fitaomanao, ary hanao zavatra amin’ny alalanao Andriamanitra rehefa maty ianao, izay tsy vitany tsara loatra raha mbola velona ianao.
TAM1897 Q1 20.2Alao sary an-tsaina hoe maty i Paoly. Nandrasany izany. Jereo ny andininy faha-17 amin’ny toko manaraka. Fa, raha ny amin’izany, inona no nataony nandritra ny fotoana rehetra? “mifaly amin'izany aho; eny, mbola hifaly ihany aho.”
TAM1897 Q1 20.3“Eny, na dia haidina ho fanatitra aidina eo amin'ny fanatitra ny fisoronan'ny finoanareo aza aho, dia faly ka miara-mifaly aminareo rehetra.” Inona no tiany holazaina tamin’ny teny hoe: “na dia haidina ho fanatitra aidina eo amin'ny fanatitra ny fisoronan'ny finoanareo aza aho”? Niandry isan’andro izy fa hatolotra ho sorona noho ny finoan’i Jesosy Kristy. Inona no nataony momba izany?—“faly ka miara-mifaly aminareo rehetra.” Inona no tokony hataon’izy ireo?—“Ary aoka izany no hampifaly anareo koa, ary miaraha mifaly amiko.”
TAM1897 Q1 20.4Nantenainy ve ny Filipiana hifaly niaraka taminy rehefa notapahina ny lohany?—Eny; hoy izy. Ry rahalahy, rehefa tsapantsika fa tsy mijanona ny asan’ny Kristiana rehefa maty izy, dia tsy ho be loatra intsony ny fanaovana fanapahan-kevitra sy ny fandefasana fiaraha-miory amin’ny olona noho ny nahafatesan’ny olona iray. Misaora ny Tompo, fa na dia maty aza izy, dia mitohy ny asany. Mifalia amin’izany—tsy hoe faly satria maty izy, fa faly satria mitohy ny asany; satria ampiasain’Andriamanitra tsara kokoa izy amin’izany fomba izany noho ny hoe velona.
TAM1897 Q1 20.5Koa avelao hiditra sy haka ny toerana rehetra Andriamanitra, mba hitiavantsika Azy amin’ny fo manontolo, sy ny fanahy manontolo, ary ny saina manontolo, ary ny hery manontolo. Izany no atao hoe misionera.
TAM1897 Q1 20.6Ary ny zavatra voalohany indrindra, mba ho lasa misionera toy izany, dia hoe: “mandehana miala amin'ny taninao.”