Наука за спасението. – бр. 1

TAM1897 D 46.2Проповед одржана во петок навечер, 12 февруари 1897 г. Печатено во Дневните билтени на Генералната конференција од 16 февруари 1897 г., том 1, бр. 3, стр. 46-47 и од 17 февруари 1897 г., том 1, бр. 4, стр. 49-53.

TAM1897 D 46.3СЕКОЈ знае дека ова е многу научна ера, барем по име, на збор и по стремеж. Бог сака неговиот народ секогаш да биде во чекор со времето. Повеќе од тоа: тој сака неговиот народ секогаш да биде пред своето време. Особено тој сака неговиот народ секогаш да биде реформатор, а за да биде некој реформатор, тој мора да биде пред своето време. Бидејќи ова е особено научно време, и на збор и во друго, Божјата цел, неговиот народ, мора да биде научен за да ги исполни барањата на времето. Тоа е изјавата на тезата чие проучување ви го предлагам вечерва. Господ сака вие и јас да ја прифатиме таа теза, да ја проучиме и да градиме врз неа, сѐ додека не се докаже во нас пред светот дека таа теза е научно точна. Ако јас и вие, ако сите што го исповедаат името Христово го сториме тоа, тогаш тоа дело ќе биде извршено од Господ. Светот ќе го види тоа, и светот ќе го види тоа без разлика дали јас и вие ќе имаме удел во него или не. Зашто ако јас и вие немаме удел во него, удел ќе имаат оние што ќе му дозволат на Господ да го изврши тоа дело преку нив; а ако јас и вие не му дозволиме да го стори тоа, ние ќе го пропуштиме.

TAM1897 D 46.4Но вие велите, Спасението е дело на Божјиот народ. Спасението е единствената цел на Господа. Тоа е она што го велеа и овие други браќа. Тоа е она што го имавме на часот попладнево и што го имавме во сите часови во Посланието до Евреите. Тоа е лекцијата што ја имавме и на други места во Писмото. И Писмото вели дека не треба да знаеме ништо друго освен Исус Христос и него распнатиот. Вие го кажувате тоа; да, и јас го кажувам тоа. Јас велам дека делото на Божјиот народ — сѐ што е Божја кауза во светот — е дело на спасението. И ова точно се совпаѓа со она што веќе го изјавивме. Затоа спасението е наука.

TAM1897 D 46.5Повеќе од тоа: Спасението не е само наука, не е само научна дисциплина; тоа е врвна, клучна, централна точка на сите науки. Тоа е најнаучното од сѐ со што се занимаваат човечките умови во овој свет. Така што, кога Божјиот народ ќе го прифати Божјото спасение такво какво што е во Бога; кога Неговата цел за спасение во светот ќе застане како вистинско претставување на Неговите идеи за спасение, тогаш на светот ќе му се открие науката што е над сите други науки. Тогаш Божјиот народ може да застане пред самите кралеви на науката и да не се срами во научна ера.

TAM1897 D 47.1Сега, јас сум целосно посветен на таа вистина. И сакам да видите колку е таа целосна вистина. Вие и јас сме посветени на спасението Божјо. И сакам да видите преку Библијата — книгата на секоја вистина — дека спасението е наука. Тогаш и вие, заедно со мене, ќе бидете посветени на таа вистина.

TAM1897 D 47.2Прво, тогаш, сакам да размислите трезвено и сами да видите не само дека спасението е наука, туку и дека тоа е највисоката од сите науки.

TAM1897 D 47.3Зборот “наука” буквално значи знаење. Науката за ботаника е знаењето за ботаника. Науката за астрономија е знаењето за астрономија. Така, еден научник ја дефинирал науката како “производ на размислувањето”. Целото знаење — науката — што светот го има за астрономијата, е производ на размислувањето на светот за темата астрономија.

TAM1897 D 47.4Сега спасението е познание на Бога: “Ова е вечен живот, да те познаат тебе, единствениот вистински Бог, и Исус Христос, кого ти си го пратил.” Затоа тоа е наука. Но ова познание не е производ на човечкото размислување: тоа е производ на Божјото размислување. Зашто “око не видело, ниту уво слушнало, ниту дошло во срцето на човекот, она што Бог го приготвил за оние што Го љубат”. Но, Бог ни ги откри преку Својот Дух; зашто Духот сѐ испитува, навистина, и длабоките работи Божји.” Затоа спасението, бидејќи е производ на Божјото размислување, не е само наука, туку е највисоката од сите науки.

TAM1897 D 47.5Понатаму: Она што светот го признава за наука — природните науки — е производ на човечкото размислување. Со умот луѓето размислуваат. Значи, со умот луѓето се занимаваат со сите овие науки. Но, спасението се занимава со самиот ум. Кое, тогаш, е повисоко? Кое е повисоко — она што се занимава со сите други нешта, или она што се занимава со она што се занимава со сите други нешта? — Секако, второто. Па, бидејќи со умот луѓето се занимаваат со сите други науки, а спасението се занимава со самиот ум, сосема е јасно, не само дека спасението е наука исто толку сигурно како и секоја друга наука, туку и дека тоа е повисока наука од сите други науки. Тоа е највисоката наука што може да биде позната на човечкиот ум.

TAM1897 D 47.6Уште еднаш: Спасението се занимава со умот. Но кој е тој што во спасението и преку спасението се занимава со умот? — Тоа е самиот Бог. Значи, бидејќи самиот Бог ја изработува, ја објавува оваа наука; и бидејќи оваа наука е производ на Божјото размислување; произлегува дека науката за спасението е највисоката, најдлабоката, најшироката наука што е позната, не само на човечкиот ум, туку и на целиот универзум.

TAM1897 D 47.7Да прочитаме неколку стихови од Светото Писмо. “Не се прилагодувајте на овој свет, туку преобразувајте се со обновување на вашиот ум.” Римјаните 12:2. “Така, со умот јас му служам на Божјиот закон.” Римјаните 7:25. “Знаеме дека Синот Божји дојде и ни даде ум.” “Го имаме умот Христовиот.” Единствениот начин на кој Господ може да допре до нас е преку умот. Тој постапува со нас само преку умот. Тој управува со нас само преку нашите умови. Погледнете: “Со умот Му служам на Божјиот закон, а со телото на законот на гревот.” А првата од сите заповеди е оваа: “Слушај, Израеле; Господ, нашиот Бог, е единствен Господ; и ќе го љубиш Господа, твојот Бог, со сето свое срце, со сета своја душа и со целиот свој ум.” “Телесниот ум е непријателство против Бога, бидејќи не му е покорен на Божјиот закон, ниту пак може да му биде.” Телесниот ум, кој не може да биде потчинет на Божјиот закон — не може — мора да се промени, мора да се замени со друг ум кој секогаш му служи на Божјиот закон. Таа промена на умот е спасение. Тоа обновување на умот го извршува Бог во делото на Своето спасение, и тоа не може да го изврши никој друг. Затоа, тоа е највисоката од сите науки — највисоката што му е позната на човечкиот ум, највисоката што е позната на универзумот.

TAM1897 D 47.8Зарем не почнувате да сфаќате зошто Сведоштвата зборуваат за “науката за спасението”?

TAM1897 D 49.1Сега сакам да видите дека и другите така мислат. Сакам да видите дека не сум сам во ова. Сакам да видите дека за овој став имаме авторитет — научен авторитет — односно, авторитет на личности кои разбираат во наука.

TAM1897 D 49.2Ако вечерва можев да ви донесам доказ дека оние кои ги разбираат сите други науки најдобро од сите на овој свет сведочат дека се повеќе заинтересирани за оваа наука отколку за сите други науки заедно, дека гледаат повеќе во неа вредно за нивното внимание отколку во сите други науки заедно, зарем тогаш не би рекле дека сум на сигурно кога зборувам така — од научна гледна точка? Па, јас имам токму таква дружина — дружина што ги разбира сите други науки, и имам вистински докази дека тие се повеќе заинтересирани за оваа отколку за сите други заедно.

TAM1897 D 49.3Во 1. Петрово 1:10-12, апостолот зборува за спасението и таму читам вака:—

TAM1897 D 49.4За тоа спасение пророците, кои пророкуваа за благодатта што треба да дојде кон вас, внимателно истражуваа и пребаруваа, истражувајќи на кој или каков временски период укажуваше Духот на Христос што беше во нив, кога однапред сведочеше за Христовите страдања и за славата што треба да следи. На кои им беше откриено дека не за себеси, туку за нас служеле со оние работи што сега ви се објавуваат преку оние што ви го проповедаа Евангелието со Духот Свет испратен од небото; во кои работи АНГЕЛИТЕ ЖЕЛЕАТ ДА ЗАГЛЕДААТ.

TAM1897 D 49.5Во што ангелите посакуваат да навлезат? — Во спасението Божјо кога се проповеда со Светиот Дух испратен од небото. Грчкиот збор за “посакуваат” овде значи “да се стреми кон нешто со целото срце”. А грчкиот збор за “да се загледа” значи: “да се наведеш над нешто за да го погледнеш; да гледаш со наведната глава нанапред; да се загледаш со свито тело; да се загледаш внимателно, да испиташ љубопитно — за некој што сака да се запознае со нешто”. Таков е ставот на ангелите кон темата на спасението.

TAM1897 D 49.6Сега, дали ангелите разбираат други науки — биологија, геологија, ихтиологија, астрономија — сите други науки? Знаете дека да. Секој знае дека ангелите темелно ги разбираат сите други науки. Секој знае дека е сосема безбедно да се каже дека сите ангели ги разбираат сите други науки бескрајно подобро отколку што кој било човек разбира, или некогаш разбрал, која било поединечна наука. Но, ангелите се повеќе заинтересирани за темата на спасението отколку за сите други науки. Тие што знаат најмногу од сите други, се најмногу заинтересирани за оваа една. О, добро, се согласивте со мене пред малку дека ако можам да наведам такво авторитетно мислење, ќе кажете дека сме на сигурно ако го заземеме овој став. Епа, тогаш, ние сме на сигурно. Во најдобра дружина сме — да, во најдобра научна дружина. Постои авторитетно мислење кое е конечно по ова прашање, научно авторитетно мислење.

TAM1897 D 49.7Сега, вечерва не играм со зборовите “наука”. Јас ги користам зборовите “наука” и “научен” во однос на спасението како апсолутно вистинит збор. Спасението Божјо е навистина научна работа, не лажно наречена така, туку вистински, врвно научна. Затоа воопшто немојте да помислите дека се играм со зборовите “наука” или “научен”. Го користам искрено, бидејќи е точно во оваа врска.

TAM1897 D 49.8Но, тоа не е сѐ: не само што ангелите посакуваат да навлезат во ова, како оние што би сакале да се запознаат со нешто; туку тие навистина се запознаваат со нешто. Тие учат преку навлегување во ова и негово проучување. Отворете го Ефешаните 3:8-11 и ќе ја видите оваа мисла изразена:—

TAM1897 D 50.1На мене, кој сум помал од најмалиот од сите свети, ми е дадена оваа благодат, да го проповедам меѓу незнабошците неизмерното богатство на Христос; и да ги направам сите [Го изоставувам зборот “луѓе”, бидејќи е додаден] да ја видат заедницата на тајната, која од создавањето на светот беше скриена во Бога, кој преку Исуса Христа ги создаде сите нешта: со намера [Погледнете, сега јас треба да ги проповедам неистражливите богатства на Христос за да ги направам сите да видат што е заедништвото на тајната која била скриена во Бога, и тоа е со цел, за намената] за да им биде позната на началствата и на властите во небесните простори, преку Црквата, разновидната мудрост на Бога, според вечната цел што ја замислил во Христа Исуса, нашиот Господ.

TAM1897 D 50.2Која е “целта” со тоа што луѓето ќе го видат ова? — За да им се познае на началствата и властите “во небесните простори” (“во небото” даваат други преводи; тоа е точно) многуобразната мудрост Божја. Ангелите, началствата и властите, искрено посакуваат да навлезат во ова Евангелие на спасението кога се проповеда со Светиот Дух испратен од небото. Тие навистина гледаат и проучуваат. И додека проучуваат, тие учат нови откровенија за мудроста Божја — многустраната мудрост Божја — според Неговата вечна цел што ја замислил во Христа Исуса, нашиот Господ. Знаете од другите Свети Писма дека оваа тајна Божја, оваа вечна цел, се открива во Евангелието. Знаете дека началствата и властите на небесата не се вечни на еден начин — тие не се од вечност во вечност. Тие се од одредена точка до вечноста, како што сте вие и јас. Гавриил е вечен само од точката кога бил создаден. Тој не е од вечност во вечност.

TAM1897 D 50.3Но Бог е од вечност во вечност. Ете, од вечност во вечност постоеше, постои, една цел — неговата вечна цел која е замислена во Христа Исуса, нашиот Господ. Колку долго ќе им треба на ангелите да стигнат до длабочината, да го исцрпат проучувањето, на таа вечна цел? — До вечноста. Тоа е доволно јасно. Тогаш, како таа цел се открива во Евангелието, се познава преку тајната Божја, која е “Христос во вас, надежта за слава”, доволно е јасно дека ангелите го проучуваат тоа. И додека го истражуваат, тие ја гледаат откриената многуобразна мудрост Божја, според Неговата вечна цел. Тие посакуваат да го истражат. Го прават тоа и така учат.

TAM1897 D 50.4Па, тогаш, бидејќи тие ги разбираат сите други науки повеќе отколку што кој било човек разбира која било од нив, кога се повеќе заинтересирани за оваа отколку за сите други и учат од неа; зарем тоа не е факт на кој вие и јас можеме безбедно да се потпреме? Тогаш, зарем и ова не е тема подостојна за нашето размислување, нашето највисоко размислување, од сите други заедно? И зарем не можеме да го насочиме нашето срце кон ова и да ѝ ја посветиме целата наша душа без да бидеме ненаучни? О, можеме, можеме! Да го направиме тоа.

TAM1897 D 50.5Сега, не сфаќајте ме погрешно. Не ги напаѓам другите науки. Не велам дека сите други науки треба да се игнорираат и да се сметаат за призраци и недостојни за какво било внимание. Не; велам дека ова е поголемо од сите нив и дека сѐ што изучуваме во нив мора да се изучува во потчинетост на она што е поголемо од нив. Велам само дека сите други мораат да заземат второстепено место, барем, во однос на оваа една, ако сакаме да бидеме научни.

TAM1897 D 50.6Размислете за тоа! Земете ги нашите сопствени природни умови со кои се занимаваме со другите науки. Дали јас, дали кој било човек, би бил строго научен да го насочи своето најдобро и највисоко размислување кон една наука, кога би имал највисок можен авторитет дека постои повисока наука на дофат на рака? Дали тоа би било научно? — Не. Па, тогаш, досега гледаме дека ова е наука; дека таа е највисоката наука. Тогаш, секој човек што не го насочува своето највисоко, најдоброто размислување и сите свои сили, пред сè, кон оваа наука и не дозволува таа да ги води сите други науки, по природата на нештата, не е научен.

TAM1897 D 50.7И не е мудар, исто така. Зашто што е оваа наука? — Спасение. Многу добро. И е вечен живот. Да речеме дека го ставам целиот мој живот, сите мои сили, на другите науки, занемарувајќи ја оваа или сметајќи ја за пониска, дали ќе ја добијам? — Не. Колку долго тогаш ќе имам да ги изучувам другите науки? — Најмногу само неколку години. Тогаш мојата работа на овие науки ќе биде завршена засекогаш и никогаш повеќе нема да имам можност да ги изучувам.

TAM1897 D 50.8Но ако го земам овој прв, и ги оставам другите на второ место додека не го обезбедам овој, дали тогаш ќе имам шанса да ги проучам и другите? — Да. Колку долго? — До вечноста. Ах, зарем тоа не е мудар начин тогаш? Зарем тоа не е единствениот мудар пат? И зарем тоа не е единствениот научен и разумен пат? — Секако дека е. Ајде, тогаш, да бидеме научни, строго така, врвно така.

TAM1897 D 50.9Сега да погледнеме малку подалеку. Во тој прв пасус што го разгледавме за ангелите, започнува со пророците вака: “За кое спасение пророците внимателно истражуваа и испитуваа, кои пророкуваа за благодатта што требаше да дојде кон вас,” кога тие однапред сведочеа за Христовите страдања и за славата што требаше да следи.

TAM1897 D 51.1Сега, преку пророците, како што имаме овде, во писмо беше изнесена оваа наука за спасението, овој производ на Божјото размислување на тема спасение. Оваа книга на науката, оваа наука за спасението, дојде преку пророците. Дали знаеја нешто за другите науки? — Да.

TAM1897 D 51.2Ова можеме да го најдеме на повеќе места — повеќе отколку што би имале време да забележиме вечерва. Но, ќе разгледаме две-три точки, за да го зацврстиме во умот фактот дека тие навистина имале такво знаење.

TAM1897 D 51.3Во петнаесеттото поглавје од Првата посланица до Коринтјаните има научна изјава што е дадена околу илјада седумстотини години пред да биде откриена од науката. Таа беше таму низ сите тие векови, но научниците од областа на кои припаѓаше не ја знаеја преку процесот на нивното размислување. Тоа е изјава на вистина од астрономијата. Секој што ја верувал изјавата во Библијата, секако, знаел за неа цело време, иако никогаш не го слушнал зборот “астрономија”; но човечката наука не знаела за неа и ја открила дури по толку долго време.

TAM1897 D 51.4Уште една мисла: Кога тој писател на Библијата ја направил таа научна изјава која седумнаесетстотини години подоцна научниците ја пронашле како научно точна, зарем таа не била исто толку вистинита научна изјава цело време колку што беше по нејзиното откривање? — Сигурно. Па зарем не била таква кога писателот ја напишал? — Секако. Пасажот е 1 Коринтјаните 15:41:—

TAM1897 D 51.5Има една слава на сонцето, а друга слава на месечината, и друга слава на ѕвездите; зашто една ѕвезда се разликува од друга ѕвезда во слава.

TAM1897 D 51.6Тоа не беше познато пред сто години, бидејќи пред околу толку време еден човек кој се сметаше за прилично значаен астроном, и за таков беше сметан меѓу своите колеги, ја критикуваше таа изјава како неточна и како доказ за незнаењето на писателите на Библијата; бидејќи тој мислеше (односно, писателот на Библијата мислеше) дека една ѕвезда се разликува од друга ѕвезда по слава, по сјај, наместо по далечина. Тоа е изјавата на овој критичар за тоа. Неговата идеја беше, и тој зборуваше во име на науката за астрономијата, дека единствената причина зошто една ѕвезда ни е посветла и поубава од друга е тоа што е поблиску до нас од другата, така што добиваме повеќе од нејзината светлина. Но денес, во сите области на науката, е познато дека е вистина дека има исто толку разлика меѓу ѕвездите, во нивната величественост, убавина и нијанси, колку што има кај цвеќињата на земјата. Така што, ако можевме да ги видиме сите цвеќиња на земјата поставени пред нас на едно величествено поле, со целата нивна слава, разновидност на нијанси, а потоа можевме да ги видиме и ѕвездите на небото исто толку јасно како што ги гледаме овие, ќе видиме едната исто толку шарена и убава како другата. Ова сега е познато, но не било познато кога тој пасус бил напишан до Коринтјаните.

TAM1897 D 51.7Сега, прашувам, зарем тоа не беше научна изјава, зарем не беше изјава на вистина во науката, на денот кога Павле го напиша и го испрати во Коринт, исто толку сигурно како што е сега? Откритието на науката дека нешто е вистина не го направи тоа вистина, ниту додаде делче на неговата тежина како вистина. Нивното откритие едноставно покажа дека тие нашле нешто што било вистина, но што не го знаеле претходно, бидејќи не ја верувале Библијата. Да го прочитале тоа во Библијата, да поверувале и да го прифатиле, тој научен факт ќе го знаеле многу пред кој било научник да го открие.

TAM1897 D 51.8Постои друга наука: Еден ден сер Ајзек Њутн седел под јаболкница. Јаболко паднало од гранка близу него. Многупати претходно јаболка паѓале од дрвја. Тој и претходно видел како јаболка паѓаат од дрвја. Но, тој ден бил во медитативна состојба и почнал да размислува. Зошто јаболкото падна? Тоа мора да е затоа што земјата имала некакво влијание врз него за да го привлече кон себе. Бидејќи земјата е поголема од јаболкото, ќе го привлече кон себе кога ќе се олабави од дрвото. Тој си рекол: “Ако го земам тоа јаболко и го фрлам највисоко што можам, тоа повторно ќе падне на земјата.” Тогаш, ако беше влијанието на земјата тоа што го донесе на ова мало растојание, кога ќе го фрлам највисоко што можам и тој се врати, тоа е доказ дека влијанието на земјата се протега толку далеку од земјата, и го држи тој предмет и го враќа назад. Ако можев да ја фрлам една милја високо и таа да се врати, тогаш би било јасно дека тоа влијание достигнува една милја далеку за да го врати предметот. Тогаш, рече тој, ако тоа е вистина, тоа влијание треба да достигнува до Месечината. Се прашувам дали стигнува до Месечината? Ќе одам да видам. Тој отишол дома и таму седнал, ги зел астрономските пресметки за орбитата на Месечината, ги поставил на свое место и изработил долг низ пресметки. Но, тие не се совпаѓале. Пробувал одново и одново, но не се совпаѓале; не можел да направи тоа влијание да стигне до Месечината.

TAM1897 D 52.1Го оставил тоа настрана околу десет години, ако добро се сеќавам, пред повторно да се зафати со него. Еден ден била објавена нова пресметка на орбитата на Месечината, која ги коригирала некои неточности во претходните бројки. Кога тоа било објавено, Њутн рекол: “Се прашувам дали тоа ќе го даде она што ми треба”. Ги зел бројките, се фатил за работа и пресметал долга низа бројки на кои и ти и јас, секако, би биле зачудени. Но, на крајот, стигна до две-три цифри од крајот и виде дека ќе се совпадне. Беше толку воодушевен од прекрасниот факт што не можеше да ги доврши пресметките. Перото му падна од рака и мораше да побара од пријател да ги доврши за него. Пријателот го направи тоа и Сер Ајзек Њутн демонстрираше научен факт, или поточно, нова наука. Таа се вика гравитација. И оттогаш е овековечен.

TAM1897 D 52.2Тоа навистина беше голема работа. Сепак, тоа беше во Библијата две илјади петстотини години пред Сер Ајзек Њутн да го открие во природата. Гравитацијата е едноставно урамнотежување на универзумот. Тоа е принципот, законот, како што би рекле научниците, со кој се одржува рамнотежата на универзумот. Тоа значи, секое тело во универзумот влијае врз секое друго тело и е урамнотежено со него. Не само секое тело, туку и секоја честичка материја во универзумот, привлекува и влијае врз секоја друга честичка материја во универзумот.

TAM1897 D 52.3Во физичкиот свет тоа е едноставно соодветниот факт на она што го имавме на часот по Библија попладнево, во однос на животот. Откривме дека не можете да допрете никого или ништо, а тоа да не стане познато низ целиот универзум. Ниту едно врапче не паѓа без вашиот Татко, и тоа врапче не паѓа без неговиот пад да се почувствува низ целиот универзум. Ова е едноставно соодветен факт со тоа.

TAM1897 D 52.4Постои и духовен факт кој исто така соодветствува на овие два.

TAM1897 D 52.5Каде да отидам од Твојот дух? Или каде да побегнам од Твоето присуство? Ако се искачам на небото, Ти си таму; ако си го направам креветот во пеколот, ете, и таму си Ти. Ако ги земам крилјата на зората и се населам во најдалечните краишта на морето, дури и таму Твојата рака ќе ме води, и Твојата десница ќе ме држи. Псалм 139:7-10.

TAM1897 D 52.6Кога јас и ти ќе помислиме правилна мисла, дали таа се распознава и на некое друго место? Ние помислуваме погрешна мисла. Што е погрешна мисла? — Грев. Па, каде тогаш започнува гревот? — Во мислата. Дали мојот грев се распознава на некое друго место во вселената освен кај мене самиот? Кој го согледува тоа? — Бог, преку својот Дух. О, тогаш, дали постои духовен факт во нашиот универзум што не се согледува? не се чувствува? или мисла, за добро или за зло, што не се чувствува? Зарем не ја гледате гравитацијата како наука, тогаш? Сер Ајзек Њутн откри вистина во универзумот која соодветствува на други вистини во универзумот.

TAM1897 D 52.7Законот што го открил Њутн е, како што реков, оној со кој се одржува рамнотежата на универзумот. Сега ќе го прочитам Писмото што покажува дека ова било познато две илјади петстотини години пред Њутн да го открие. Исаија 40:12:—

TAM1897 D 52.8Кој ги измери водите во дланката на раката Своја, и го измери небото со педа, и го опфати прахот на земјата во мерка, и ги измери планините на кантар, и ридовите на вага?

TAM1897 D 52.9Кога беа поставени планините и ридовите, тие беа избалансирани еден со друг. Дали Бог го уреди тоа така што нивниот баланс ќе се одржува? Кое е научното име на законот со кој се одржува балансот на нештата? — Гравитација. За што, тогаш, зборуваше Исаија? — За гравитацијата. Секако дека зборуваше.

TAM1897 D 52.10Еден научник го илустрира тој факт со малото цвеќе наречено кокиче. Замислете два вида цвеќиња што се размножуваат од семе. Едното е исправено цвеќе, другото е наведнато цвеќе. Сте забележале кај цвеќињата мали стебленца што стојат околу едно централно. Сега, кај исправено цвеќе што се размножува од семе, централното вретено е секогаш пократко од оние околу него. Ако е тоа наведнато цвеќе, централното вретено е подолго од оние околу него. Причината за тоа е што поленот што се наоѓа на надворешните прашници мора да падне врз централното, или нема да има размножување на цвеќето.

TAM1897 D 52.11Сега, кај исправено цвеќе што се размножува со семе, ова централно вретено мора да биде пократко од околните, за да може поленот од околните да падне врз него. Ако беше подолго, гледате, правта би паднала подолу и би го промашила, и така не би можело да се формира семе. Ако е наведнато цвеќе, а ова вретено е пократко од другите, правта ќе падне настрана и повторно не може да се формира семе. Значи, кај секој исправен цвет што се размножува со семе, централното стебленце е пократко од оние околу него. Кај секој висечки цвет што се размножува со семе, централното е подолго.

TAM1897 D 53.1Кокичето се размножува од семе. И иако е исправен цвет, сепак централното стебленце е подолго од оние околу него. Како е тоа можно? Ќе го кажам тоа повторно за да можете појасно да го разберете: Кокичето е, всушност, исправен цвет и се размножува од семе. Значи, централното стебленце би требало да биде пократко од другите. Но, тоа е подолго. Па, како тогаш може да се размножува од семе? Господ се погрижил за тоа. Тој го уредил така што, иако е прав цвет, сепак ќе се наведе и ќе се навали. Затоа централното вретено е направено подолго од другите, кај овој исправен цвет. Тоа расте нагоре и стои право сѐ додека не расцвета и не созрее и не биде подготвено за размножување. Токму тогаш ја наведува главата, и кога поленот ќе падне на своето место, малото цвеќе повторно се крева и стои.

TAM1897 D 53.2Сега, тоа е убаво само по себе; но тука доаѓа илустрацијата на законот за гравитација. Овој научник ми вели дека она што го предизвикува цветот да се наведне, да ја склони главата, е привлечноста на земјата. Тоа е точно. Што предизвикува јаболкото да падне? — Тежината. Но, тежината е едноставно гравитација — од латинскиот збор gravus, што значи тежина. Што ја наведнува главата на цветот што стои? — Тежината на земјата. Но зошто тежината на земјата не го навалува цветот порано? — Ах, кога Бог го создал тој мал цвет, Тој ја урамнотежил земјата, да, го урамнотежил и универзумот, според неговите потреби. Кога Бог го создал тоа скромно кокиче, Тој го држел универзумот во рамнотежа и го приспособил на потребата на тој мал цвет! И ако Бог се грижел за тој мал цвет, колку повеќе ќе се грижи за вас, о, малкуверни?

TAM1897 D 53.3Сега овој научник ми вели дека ако земјата — а со тоа и универзумот — била направена за само една фунта, или една унца потешка отколку што е, тоа ќе го наведело кокичето да се наведне пред вистинското време; бидејќи е потешка, ќе имала поголемо влијание врз него. И во тој случај, првото кокиче ќе било последното. Но, за тоа мало кокиче да живее и да го весели човештвото до крајот на светот, Бог го уредил универзумот токму според потребите на тоа цвеќе, така што кога ќе дојде точниот момент за неговата потреба, тежината е токму доволна за да го наведе надолу. Потоа, додека виси, за да може да се случи размножувањето, друга сила доаѓа од корените, а стеблото станува малку поцврсто и цветот ја надминува гравитацијата и стои како и претходно.

TAM1897 D 53.4Кој ги мери во дланка водите, и со педа го мери небото, и го собира прахот на земјата во мерка, и ги вага планините на ваги, и ридовите на вага?

TAM1897 D 53.5Кој ја постави рамнотежата на вселената? — Бог. Исаија го изјавил тоа речиси две илјади петстотини години пред Сер Ајзек Њутн да го открие. Зарем тоа не беше научен факт кога Исаија го напишал? — Да. Зарем не беше запишано во текот на сите тие векови? — Да. Дали тоа не беше научна вистина цело време? — Беше. Дали стана поголема научна вистина кога Њутн ја откри? — Не; научниците дознаа нешто што претходно не го знаеле, но тоа стоеше во Библијата цело време.

TAM1897 D 53.6Размислувајте за овие работи. Бог сака така. Тој сака вие и јас да видиме дека спасението, Словото што ни го дал, и кон кое нѐ повикува со нашето највисоко размислување, не е некоја мала, тесна споредна тема; туку најголемата работа што светот може да ја дознае. Тоа е најголемата работа што науката на светот може да ја дознае. Тоа е најважната наука што светот може да ја дознае.

TAM1897 D 53.7Сепак, не треба да го проучуваме за да бидеме научни. Треба да го проучуваме за да се спасиме; а да се спасиме е научно.