Науката за спасението. – бр. 2

TAM1897 D 59.2Проповед одржана во недела навечер, 14 февруари 1897 г. Печатено во Дневните билтени на Генералната конференција од 17 февруари 1897 г., том 1, бр. 4, стр. 59-64 и од 18 февруари 1897 г., том 1, бр. 5, стр. 65-66.

TAM1897 D 59.3УШТЕ едно или две објаснувања пред да ја започнеме вечервашната студија: Несомнено, многумина можеби се прашувале дали сè што беше кажано претходната вечер ќе издржи проверка. Ќе издржи. Не зборував на празно. Вистина е дека не разгледав сè детално, но ако размислите за она што го велев кога ќе го прочитате во печат, ќе видите дека е вистина. Кога реков дека кокичето е во рамнотежа со земјата, а земјата со кокичето, тогаш ако метеор од неколку тони падне на земјата, зарем гравитацијата не е поголема отколку порано? И зарем тоа не би ја уништило рамнотежата на цветот со земјата? — Не; бидејќи не е само земјата таа што е во рамнотежа со тој цвет, туку и универзумот. Се сеќавате ли дека, при проучувањето на законот на гравитацијата, научната изјава гласи: Секоја честичка материја во универзумот е привлечена од секоја друга честичка, така што не само Земјата, туку и универзумот е во рамнотежа со потребите на цвеќињата; затоа паѓањето на метеоритот не би ја зголемило гравитацијата на универзумот.

TAM1897 D 59.4Само неколку зборови за објаснување на почетокот: Ако во претходната лекција зборував на тема “Науката во Библијата” или “Науката и Библијата”, ќе дискутирав подетално што е гравитацијата, а што не е, според научната идеја за зборот. Но јас не зборував за тоа; сè што имав намера да направам таа вечер беше да го изнесам фактот за откривањето на законот на гравитацијата и теоријата за него како закон. Постојат промени во гледиштата од времето на Њутн во однос на теоријата на тој закон, но тоа не влијае на законот.

TAM1897 D 60.1Во строгост, гравитацијата воопшто не е закон, туку едноставно силата Божја. Всушност, не постојат “природни закони”. Законите на природата се само навиките на Бога. Сè што е законот на гравитацијата е навика на Бога; пројава на силата на Бога. Но, бидејќи не дискутирав за тоа што тој навистина е, ги употребив термините во вообичаениот прифатен смисол, и само за да го наведам како она со кое се одржува рамнотежата на универзумот.

TAM1897 D 60.2Вечерва ќе прочитам уште една дефиниција за науката. И оваа е преземена од еден од водечките признати научници во светот: “Науката е најточната спознаја што ја поседуваме за која било тема.” Зборот “наука” буквално значи знаење. Дефиницијата што ја имавме претходната вечер е точна. Таа е производ на размислувањето. Исто така, сосема е во ред да се дефинира како најточната спознаја што ја имаме за темата.

TAM1897 D 60.3Сега, да се вратиме на двете точки од претходната лекција. Каде можеше да се најде најточната информација за разликата во сјајот на ѕвездите, илјада седумстотини години пред науката да ја открие? — Во Библијата. Па каде можеше да се најде вистинската наука за таа тема? — Во Библијата. — Каде можеше да се најде најточната спознаја за урамнотеженоста на универзумот две илјади и петстотини години пред да биде откриена? — Во Библијата. Па, која беше најнаучната книга во светот на тема на таа наука? — Библијата. Сè уште имајте на ум дека не зборувам за науката и Библијата. Зборувам за науката за спасението. И иако може да се спомнуваат и други науки, тоа е само во неразделива врска со оваа главна наука. Тоа е она што вие и јас ќе го дознаеме преку сите докази што можеме да ги собереме во овие два часа учење, дека спасението е наука, дека тоа е највисоката наука во универзумот, дека е најдостојно за нашето проучување и дека постапуваме научно кога му го посветуваме нашето главно и целосно проучување.

TAM1897 D 60.4Сега, Библијата не е трактат за никаква наука освен за науката на спасението. Таа е посебен трактат за таа тема. Библијата се повикува на други науки; но во Библијата нема трактати за никаква друга наука. Другите науки се спомнуваат, како оние што ги забележавме во Првата посланица до Коринтјаните и во Исаија; зошто се спомнуваат на овие места — за да се изложи научна точка? — Не; туку за да се искористи за подобро да се илустрира науката за спасението за нашето разбирање. Зошто таа астрономска вистина е внесена во 1 Коринтјаните 15:41? Која е целта на зборовите: “Едната ѕвезда се разликува од другата ѕвезда во слава”? Веднаш потоа се вели: “Така е и со воскресението на мртвите. Се сее во бесчестие, се воскреснува во слава. Се сее во слабост, се воскреснува во сила.” Како што една ѕвезда се разликува од друга по слава, така е и со воскресението. Така, гледате дека целта на повикувањето на таа научна точка е да се илустрира една точка во науката за спасението, да ни помогне подобро да ја видиме вистината во науката за спасението.

TAM1897 D 60.5Зошто Исаија го вметна во својот говор тоа тврдење за фактот на гравитацијата? Ајде да погледнеме малку подлабоко во поглавјето и ќе видиме. Ќе го прочитам тој стих, а потоа и уште еден на крајот од мислата што ја следи. “Кој ги измери водите во дланката на раката Своја?” “На кого, пак, ќе Ме уподобите и со кого ќе Ме изедначите? — вели Светиот. Подигнете ги очите ваши горе и видете кој ги создал овие нешта, Кој ја изведува војската нивна по број; ги повикува сите по име поради големата Своја сила, зашто Тој е силен во моќ; не недостасува ниту еден.” Исаија 40:25, 26.

TAM1897 D 60.6Ниту еден не му избегава на неговото внимание, и сѐ е урамнотежено според потребите на секое мало цвеќе што расте на полето. Но зошто тој го привлекува нашето внимание на тоа и го внесува во својот говор на ова место? — Не за да го изложи научниот факт; туку за да го привлече вниманието на сите луѓе кон науката за спасението. Што сака да каже со тоа? Треба да го размислиме сето ова и да размислиме што е тоа што го направило сето ова? И потоа читам понатаму: “Зошто велиш, о, Јакове, и зборуваш, о, Израеле: ‘Патеката моја е сокриена од Господ, и правдата моја е одземена од мојот Бог’?” Исаија 40:27.

TAM1897 D 60.7Кога Бог толку се грижи за цветот што расте пред нашите нозе, тој не е скриен ниту заборавен; па како тогаш можете да кажете дека сте скриени од Господа, дека вашата пресуда е прескокната и дека Тој повеќе не се грижи за вас? Така, гледате дека во секој случај, научната вистина е целосно вклучена за да ви ја илустрира вам и на мене науката за спасението.

TAM1897 D 61.1Уште една мисла: Кога овие писатели го сфатиле ова, тоа било преку откровение. Се разбира, тие не ги добиле овие работи од некое научно истражување што го имал овој свет. Господ ја откривал својата главна наука, науката за спасението; и ги повикувал другите науки да го илустрираат тоа. Па која од сите науки е најважна за Господа? — Спасението, секако. Кога Господ ги користел другите науки само за да го илустрира ова, сосема е јасно дека тој ја смета оваа наука за поважна од другите.

TAM1897 D 61.2Сепак, тоа не е сѐ. Еден човек спомнат во Библијата бил темелно упатен во универзалната наука — сите природни науки на овој свет. Сакам да видите дека постоел човек темелно упатен во науките кои сега се толку ценети во светот. И сакам да видите што тој вели во врска со сето тоа. Еве го стихот:—

TAM1897 D 61.3И му даде Бог на Соломон мудрост и разум многу голем и ширина на срце, како песокот што е на морскиот брег. И мудроста на Соломон надминуваше мудроста на сите синови на истокот и целата мудрост на Египет. Зашто беше помудар од сите луѓе; од Етан Езраелецот, и Хеман, и Халкол, и Дарда, синовите на Махол; и славата негова беше во сите народи наоколу. И тој изговори три илјади поговорки; а неговите песни беа илјада и пет. И зборуваше за дрвјата, од кедровото дрво што е на Ливан, па сѐ до исопот што никнува од ѕидот; зборуваше и за животни, и за птици, и за влекачи, и за риби. 1 Цареви 4:29-33.

TAM1897 D 61.4Тој зборуваше за дрвјата, од кедровото дрво што е на Ливан до исопот што никнува од ѕидот. Како се нарекува тоа во науката? — Ботаника. Тој ја разбираше ботаниката подобро од кој било друг на светот.

TAM1897 D 61.5Тој зборуваше и за ѕверови. Кој би бил научниот збор ако денес беше ставен таму? — Зоологија. Соломон ја разбираше зоологијата подобро од кој било човек што живее во светот денес. Тој ја предаваше; бидејќи пишува дека зборувал за сите овие работи. Тој ги предаваше овие науки.

TAM1897 D 61.6“И за птици”. Која е таа наука? — Орнитологија. Значи, Соломон предаваше ботаника, зоологија, орнитологија.

TAM1897 D 61.7Што понатаму? — “И од влекачи.” Која е таа наука? — Ентомологија.

TAM1897 D 61.8“И за рибите.” Која е таа наука? — Ихтиологија.

TAM1897 D 61.9Луѓето што го читаат овој пасус од Светото Писмо обично не го сметаат Соломона за универзален научник. Но, ако беше кажано дека Соломон зборувал за ботаника, зоологија, орнитологија, ентомологија и ихтиологија, тие би биле подготвени да речат: “Колку прекрасен човек бил Соломон”. Но тогаш тоа не би било ниту зрно повосхитувачко отколку што е сега, бидејќи тоа навистина го кажува сето тоа.

TAM1897 D 61.10Го читам ова за да видите дека Соломон знаел нешто за науката, не само нешто за науката, туку повеќе за сите овие науки отколку што кој било друг човек некогаш знаел за која било од нив.

TAM1897 D 61.11Сепак, иако тој толку темелно ги разбирал сите овие науки и подучувал за нив, еве што вели: “Да го слушнеме заклучокот на целата работа;” суштината на сè што е кажано е: “Бојте се од Бога и чувајте ги Неговите заповеди, зашто тоа е целата должност на човекот: зашто Бог ќе го суди секое дело, со секое тајно дело, дали е добро или дали е зло.”

TAM1897 D 61.12Според неговата проценка, што имаше предност пред сите други науки заедно? — Спасението на Бога.

TAM1897 D 61.13Ангелите ги разбираат сите науки, но сепак сметаат дека спасението е подостојно за нивното проучување од сите други науки заедно. И пророците исто така сметале дека е подостојно; и ги користеле другите како средство за подобро разбирање на спасението. А еве еден човек кој ги разбирал другите науки, и тој вели дека науката за спасението ги надминува сите. Сега сакам да видите дека и самиот Бог, од Своја страна, одвоен од сето ова, смета така.

TAM1897 D 61.14Видете: Само што прочитавме дека Соломон ги подучувал сите овие науки. Колку од тие учења сме запишале за нашето проучување? — Ниту едно. Бог не ни донел никаков запис или извештај за Соломоновото учење од ботаниката. Тој не ни донел, ниту запишал, ниту една лекција што Соломон некогаш ја предаваше од зоологијата или која било друга од овие науки. Но, тој, одново и одново, ни донел лекции од Соломон, како и од сите останати, за науката за спасението. Тогаш, сметајќи ги ангелите дека даваат само ангелско мислење; сметајќи ги пророците дека даваат само пророчко мислење, и Соломон дека дава само мислење на универзален научник; какво е Божјото мислење? — Тоа е дека спасението вреди повеќе за тебе и за мене, и е подостојно за нашето проучување, отколку сите овие други науки, за кои познание Сам Тој даде.

TAM1897 D 61.15Оваа наука што Соломон ја разбрал и ја подучувал не била таква наука како онаа на Хаксли, Дарвин и другите научници од ова време. Со природниот ум човекот може да навлезе во природните науки и да направи многу откритија. И иако тие не се секогаш точни, сепак можат да откријат некои точки што се вистинити. Но тоа не бил Соломоновиот начин. Бог му даде мудрост на Соломон, за да сѐ тоа го согледа со светлината Божја. Тој зборуваше за сѐ тоа со мудроста Божја. Така, науката што ја подучувал Соломон била Божја наука. Ботаниката што ја подучувал била вистинска, божествена ботаника. Зоологијата што ја подучувал била божествена зоологија. Тоа биле Божјите погледи, Божјата вистина, Божјата наука во сѐ ова. Тоа не била лажно наречена наука.

TAM1897 D 62.1Па, бидејќи тоа е Божја наука и е божествена сама по себе, зошто Господ не ни го дал сето тоа? Зошто не му го дал на светот Соломоновиот трактат за ботаника и за сите овие други теми? — Постои причина за тоа; а тоа е дека тоа не е она што најпрво му е потребно на светот.

TAM1897 D 62.2Човек може да го има сето тоа, може да го разбере сето тоа, како што разбра Соломон. Но, каква корист би имал од тоа, ако прво и основно не ја има науката за спасението? Соломон го имаше сето тоа; сепак, кога го сврте срцето од Бога, од науката за спасението и од изучувањето на тоа со сето свое срце, каква корист му донесе неговото знаење од другите науки? Колку можеше тоа да го задржи од грев? Колку сила имаше во тоа да го одврати од неговото природно јас, и од ѓаволштината и расипаноста што беше во него?

TAM1897 D 62.3Знаете дека кога го сврте срцето од Божјата наука, од науката за спасението, иако ги имаше сите други, беше исто толку лош, исто толку безбожен, целосно потопен во идолопоклонство и во секаква нечиста работа, како да не ја знаел ни азбуката.

TAM1897 D 62.4Така можеме да видиме зошто Господ не го зачувал за човекот сето она што е наука. Да претпоставиме дека го имале сето тоа, како што го имал Соломон, и дека можеле да го предаваат како што го предал Соломон. Со срцето не предадено на Бога, со душата неспасена, каква корист би им имала науката? Таа не би можела да ги спречи од каков било вид на зло и корупција што е во човечкото срце.

TAM1897 D 62.5Овие науки не се она што на светот најпрво му е потребно денес. Срцето треба да се прочисти, душата треба да се спаси, целиот карактер треба да се обнови, умот треба да се преобрази во самата слика и слава Божја, за животот да ја одразува Неговата праведност, за да се пројави познанието само за Бога пред целиот свет. Иако го имаме сè што можат да дадат сите науки, тоа нема да биде од никаква корист без спасение; бидејќи ќе помине само малку време и нема да имаме ништо од тоа. Ова е вредно за размислување за нас самите денес, во сите наши студии, читања и истражувања.

TAM1897 D 62.6Постои уште нешто: Бог сака ти и јас, сите луѓе, да размислуваме правилно за секоја тема со која Тој има каква било врска. Денес има луѓе кои размислуваат за сите овие научни теми, но тие не размислуваат правилно. Тие напредуваат толку многу што воопшто не наоѓаат место за Бог. А човекот без Бог, без водството на Божјата мисла, Божјиот ум, не може правилно да размислува за овие други теми. Но, умот не е правилен сè додека не се обнови по ликот на Оној што го создал. Умот треба да се преобрази, да се обнови. Треба да имаме сосема поинаков ум. Секоја мисла треба да се доведе во послушност, во потчинетост на Христос.

TAM1897 D 62.7Тоа е делото на спасението. Тоа е да се обнови Божјиот образ во душата; да се доведе умот таму каде што тој ќе биде само одраз, одблесок, на праведноста, на мислата на живиот Бог. Кога тоа ќе се случи, и делото Божјо ќе биде завршено во овој свет, со објавувањето на познанието за Бога на сите други народи, тогаш Господ ќе ни ги отвори вселената и вечноста. Тогаш сите овие други предмети ќе бидат отворени за нашето проучување, и Господ ќе може да ни каже: “Одете каде што сакате, можам да ви верувам. Широкиот универзум ви е отворен. Ништо не ви е задржано. Сè е ваше. Припаѓа вам. Одете каде што сакате, останете каде што сакате, правете што сакате; можам да ви верувам. Размислувајте за која било тема што сакате, навлезете во неа колку што сакате, ќе го направите тоа правилно.”

TAM1897 D 62.8Сега, не велам дека луѓето треба целосно да ги игнорираат сите други науки додека не стигнеме во другиот свет. Јас само велам дека науката за спасението треба да води во изучувањето на сите нив. Зарем Господ не ни дал пример за тоа какво внимание треба да им посветиме на овие работи и каква употреба треба да направиме од нив? Која е целта на читањето и изучувањето на овие други учебници? — За да ни помогнат подобро да ги разбереме и да ги подучуваме работите од науката за спасението, отколку ако не го имаме тоа знаење. Тоа е употребата што се прави од нив во Библијата. Тој нѐ испраќа да го проповедаме Евангелието со кое и другите имаа работа, и со пример ни покажа како да го користиме. Со ова Господ ни покажува дека науката за спасението мора да биде пред сите други науки познати во вселената.

TAM1897 D 62.9Таа мора да биде водечка пред сите други во овој свет, и кога ќе влеземе во оној свет, таа сè уште ќе биде водечка. Кога вечноста ќе ни биде отворена пред нас, и кога ќе можеме да одиме каде и да посакаме, и да размислуваме за која било тема што ќе посакаме, дали тогаш ќе го свртиме грбот на спасението и ќе кажеме: “Во тоа завршив”? — Не. Знаеме дека е напишано: “Крстот на Христос ќе биде науката и песната на искупените низ бескрајните векови на вечноста.” Тогаш, кога ќе го завршиме нашиот пат овде, кога ќе дипломираме, и ќе дојде време за голем почеток, и ќе влеземе во вечност на учење, тогаш ќе можеме повеќе да ја разбереме оваа најголема од сите науки отколку кога бевме во овој свет.

TAM1897 D 63.1Во другата лекција изјавивме дека не е злоупотреба на зборовите “наука” и “научен” кога ги применуваме на спасението. Спасението е наука, тоа е научно. Дејствувањето на Божјиот Дух врз умот, преобразувањето на умот и целиот живот во ликот на Исуса Христа, од грев кон праведност — тоа е научна работа. Затоа, кога го проучувате, имајте на ум дека воопшто не сме ненаучни кога тоа го правиме главно и сè во сè во секоја тема, во секое време. Овие т.н. научници се ненаучни затоа што го занемаруваат ова, најглавната од сите науки.

TAM1897 D 63.2Постои уште една работа што е докажана; и тоа е докажано во трите нации кои се примери во учењето на светот. Записот за библискиот народ, еврејскиот народ, Божјиот народ како што е во Библијата, е наводно пример и извор на проучување за сите оние кои имаат намера да Му служат на Бога. Грција и Рим, со нивната филозофија, нивната литература и нивните закони, се примери за многумина од оние кои тврдат дека ја следат Библијата, и за сите други.

TAM1897 D 63.3Сега видовме дека меѓу Божјиот народ имало човек кој бил универзален поговоркописец, како и универзален поет и универзален научник. Неговите песни биле илјада и пет, а неговите поговорки три илјади. Таму гледате извонреден ум; а сепак оној што имаше такво разбирање, таква мудрост, во сите овие работи, покажа во својот живот дека сето такво знаење е апсолутно немоќно за каква било добрина во човекот или за човекот, без науката за спасението да биде присутна за да контролира и да го држи во праведност балансот над сè.

TAM1897 D 63.4Пред некое време го насочив вашето внимание на фактот дека Бог не ни донел ништо од тоа научно учење. Сега го насочувам вашето внимание на фактот дека тој ни донел запис за животот на тој човек кога се одвратил од Бога. Тој ни донел запис за огромниот неуспех што тој човек го направил и покрај сето тоа знаење, кога ја заборавил науката за спасението. Зошто, тогаш, Бог сметал дека е поважно за вас и за мене да го зачува во запис целиот живот на тој човек откако се одвратил од Бога, отколку да ни донесе запис од сите научни поуки што тој ги дал? Во умовите на луѓето, што е поценето за човештвото? Записот за неуспехот, огромниот неуспех, направен од Соломон, има поголема вредност за човештвото отколку што би имало целото научно учење што Соломон некогаш го кажал, запишано во книга за човештвото денес; бидејќи во тој неуспех на цел свет му беше покажано колку е сосема залудно и помалку од ништо сето знаење за сите нешта без познавањето на Божјото спасение.

TAM1897 D 63.5Друг голем пример се гледа кај Грците. Природниот ум никогаш не може да достигне повисоко, поблиско и посовршено размислување од она што го постигна грчкиот ум. Во тоа е прикажано совршенството на човечкото размислување без Бог.

TAM1897 D 63.6Но што им користеше тоа? Тоа е прашањето. Што им направи нивната литература? Што им направи нивната филозофија? Што им направи нивната уметност? Што им направи нивната религија? Филозофија, филозофија — љубовта кон мудроста. А што беше таа мудрост? — Беше апсолутна глупост. Бог вели така. Што беше нивната религија? — Беше само митологија. Што беше нивната уметност? — Бог вели дека беше идолопоклонство. Се сеќавате ли на записот?

TAM1897 D 63.7Божјото слово не вели дека, додека Павле одеше меѓу тие статуи и ја гледаше нивната уметност, тој се восхитувал на нивната уметност. Не, вели: “Духот негов се вознемири во него кога виде дека целиот град е посветен на идолопоклонство.” Па што беше тоа? — Идолопоклонство.

TAM1897 D 63.8Сепак, дури и денес мажи, жени и деца ги земаат остатоците од она што беше само идолопоклонство, и му се поклонуваат, и го нарекуваат уметност, и го копираат. Нивните умови се задлабочуваат во тоа, подготвуваат книги за тоа, и го предаваат и го изучуваат во училиштата низ земјата. Но што може да произлезе од сето ова? Што произлезе од тоа меѓу самите Грци? Знаете што им направи тоа. Не треба да ги повторувам — литературата, уметноста, правото, филозофијата, сите тие работи. Рим ја копираше својата филозофија од Грција повеќе отколку што ја создаде сама, но литературата е таму. А што направи тоа за Римјаните? — Некои работи ги направи и за нив, само што, ако е можно, ги направи полоши отколку што беа другите. Во цела Грција, колку што забележав, насекаде видов дека Грците имале доволно почит кон жената за правилно да ја облекуваат секоја нејзина фигура што ја извајувале. Маж, се разбира, е секогаш гол; но кога ќе стигнеме во Италија, таа почит исчезнува и сите се без каква било облека. Во повеќето случаи, облеката целосно исчезнува; и, патем, совршенството на уметноста денес, кое го обожаваат оние што одат во Рим и таму студираат уметност, се само женските фигури без облека, а тоа воопшто не е уметност кога е направено; и сепак, тоа се смета за врвно дело на уметноста, се копира насекаде и секојпат се копираат и неговите недостатоци.

TAM1897 D 64.1Сакам да поставам прашање. Кој од вас некогаш видел човечки пар нозе од колената надолу? Додека стојам овде, тежината на моето тело е на левата нога. Тоа целосно ја балансира тежината на моето тело. Десната нога се потпира со прстите на подот. Дали мускулите на мојата десна нога ќе бидат точно исти како оние на левата? — Не. Но, тоа е прекрасното дело на уметноста. Токму таа е разликата. Двете нозе се потполно исти и не можеме да најдеме разлика ни колку влакно. И така, гледаме дека тоа сепак не е уметност. Има многу што да се каже за тоа, но вечерва не држам предавање за уметност. Јас зборувам за тоа која е вредноста на спасението и која е добрината на сите нешта без него. Каква добрина имаше Рим без него? — Нејзините беззаконија ја потопија. Каква добрина имаше Грција без него? — Нејзините беззаконија ја потопија.

TAM1897 D 65.1Значи, кога овој факт е вака докажан пред светот во тројна мера, за апсолутната немоќ на секој напор на човечкиот ум во неговото усовршување да постигне некакво добро кога срцето се одвраќа од Бога, што може Господ да направи за светот ако овие три светски лекции не ги научат луѓето? Што може да направи за луѓето ако тие продолжат по тој пат, и покрај овие три примери на свечена опомена? Бог ги забележал овие три примери за да нѐ научи на немоќта на најголемиот напор на умот во сите гранки на науката, уметноста и литературата, да им направи каква било добрина на луѓето, да ги одврати од гревот, да ги води кон каква било добрина, кога тие ќе го заборават спасението од Бога и науката за спасението, која Тој им ја дал на срцата на луѓето.

TAM1897 D 65.2Затоа прашувам: Дали да ја копираме лудоста на Грците и Римјаните? Дали да бидеме маѓепсани од нивното идолопоклонство и да мислиме дека тоа е уметност? Дали да се интересираме за нивната религија, кога таа е целосна нечовечност? Не е доволно да се каже дека тоа е митологија; тоа е нечовечност.

TAM1897 D 65.3Но некој ќе каже: Зарем нивната литература не е бесценета? Да видиме што Бог сметал дека вреди. Во времето кога преку грчкиот јазик ја воведувал науката за спасението низ целиот свет, Господ имал пред себе цела светска грчка литература, а и римската, воедно. Сепак, тој пронашол само три кратки реченици во целото царство кои вредело да се земат и да се стават во овој трактат за науката за спасението. Ќе ви ги наведам. Една од нив е во седумнаесеттото поглавје од Делата. Таа е цитирана од еден грчки писател по име Аратус и гласи вака. Читам од дваесет и осмиот стих. Павле зборува и вели:—

TAM1897 D 65.4“И некои од вашите поети рекле: ‘Зашто и ние сме негово потомство’. Еден грчки писател рекол дека човекот е Божјо потомство. Господ го презел тоа и рекол: ‘Тоа е вистина’.

TAM1897 D 65.5Уште еден е во петнаесеттата глава од Првата посланица до Коринтјаните, во триесет и третиот стих. Првиот дел од стихот е: “Не се залажувајте”. Ова се Господови зборови. Остатокот од стихот е цитиран од грчкиот писател Менандр: “Лошите општења ги расипуваат добрите обичаи”.

TAM1897 D 65.6Другиот е во посланието до Тит, прво поглавје, дванаесетти стих, и е од Епименид, и гласи вака: “Криќаните се секогаш лажговци, злобни ѕверови, мрзливи стомаци.”

TAM1897 D 65.7Тие три пасуси беа сè што Господ можеше да најде во целата грчка литература што вредеше да се прифати и да се стави Неговото одобрување врз нив.

TAM1897 D 65.8Па, добро, не велам дека ова е сè што некој може да го искористи за своја корист. Постојат историски факти на грчкиот јазик кои се вредни. Но, Бог поучува за работите што се највредни за целото човештво; тој поучува за принципите на правичноста и вистината, а не само да изнесува пред светот низа факти. И сѐ што можеше да најде во целото поле на грчката литература што можеше да се искористи во интерес на вистината или праведноста како принципи што го водат човекот, беа токму овие три изјави: “И ние сме Негово потомство;” “Лошите дружби ги расипуваат добрите обичаи;” и “Криќаните се секогаш лажговци.” Кој друг може да најде повеќе од тоа, што ќе му користи во патот кон праведноста и вистината, чистотата и чесноста?

TAM1897 D 66.1Сега, не заборавајте. Грците и Римјаните не беа ниски, понижени, парталави, неуки незнабожци; тие беа аристократски, култивирани и високо образовани. Како би можело да биде поинаку кога работите што ги знаеле и ги предавале се врвот кон кој се стремат денешните учители? Јулиј Цезар беше еден од најсовршените луѓе што некогаш живееле — во учтивоста, етикетот, естетиката и манирите воопшто. Но каков беше неговиот карактер? Највоздржаниот опис на него, за да биде барем целосен или праведен, би бил непогоден за печатење.

TAM1897 D 66.2Кога Господ покажа колку е апсолутно залудна целата наука, целото учење од секаков вид без Неговото спасение, тогаш повторно велам: Што може Тој да направи за луѓето ако овие работи што ги поставил пред светот не ги научат дека тоа не е вистинскиот пат? Ако луѓето не се поучат од овие нешта да го заземат вистинскиот пат, да прифатат дека Божјата наука е главна и дека она што Тој го знае е најдоброто, тогаш како може човештвото да се надева дека ќе го избегне злото што ги снајде сите оние што беа пред нив?

TAM1897 D 66.3Науката за Божјото спасение е единственото нешто што луѓето треба да го знаат, пред сѐ; и тоа да нѐ води, да нѐ упатува, да нѐ урамнотежува, да нѐ држи насекаде во сѐ и против секое зло. И тоа ќе го направи сето тоа. Тоа е блажената вистина. Читав синоќа, и повторно читам:—

TAM1897 D 66.4На мене, кој сум помал од најмалиот од сите свети, ми е дадена оваа благодат, да го проповедам меѓу незнабошците неизмерното богатство на Христос; и да ги направам сите да видат каква е заедницата на тајната, која од создавањето на светот беше скриена во Бога, кој преку Исуса Христа ги создаде сите нешта. Ефешаните 3:8, 9.

TAM1897 D 66.5Која е таа тајна на Божја? — “Христос во вас, надежта за слава.” Христос, силата Божја и мудроста Божја, Евангелието, силата Божја за спасение — тоа е тајната на Бога; тоа е науката за спасението. Тоа е научната вистина, околу која се вртат сите други науки. Таа Божја сила за спасение секој човек мора да ја има за да го спречи злото што е во него. Злото што е родено во секој човек ќе го одведе во пропаст, без оглед на целата наука, целата литература, целата уметност, целата религија, сè што светот може да понуди или што некогаш можел да понуди, освен ако не се приклони кон силата Божја за спасение, која му доаѓа на човекот преку верата во Исус Христос.

TAM1897 D 66.6Без таа сила во срцето, дури и науката што ја подучил Бог — да не зборуваме за литературата, уметноста, религијата и сè што го подучувале незнабожците — е немоќна да го спречи човекот да згреши. Без тоа, секој траг од злото што е во човекот ќе се покаже, наспроти сите овие други нешта. Затоа тоа е силата Божја за спасение: таа го спасува човекот од секое зло.

TAM1897 D 66.7Тајната Божја, која е Христос во вас, надежта на славата; Христос, силата Божја и премудроста Божја; Христос и распнатиот; само тоа, сѐ во сѐ, над сѐ, во сѐ, низ сѐ, сега и во вечноста — тоа е науката за спасението, најголемата од сите науки; онаа што ги води сите науки, им претходи на сите и ги води во изучувањето на сите. Нека биде така за сите засекогаш.

TAM1897 D 66.8Тогаш нека Господ преку својот Дух така нè привлече кон себе; нека срцето биде така отворено за таа сила, за заедништвото со таа тајна, за Духот Божји, за да може таму да го всади Исуса Христа, неговата благодат и неговата добрина. И додека ги држиме нашите срца секогаш отворени за него, и за никој друг освен за него, како цвет кон сонцето, ја добиваме во целата нејзина полнота неговата праведност, неговата сила, неговото спасение, неговата милост, неговата вистина, неговата радост, неговата веселба, неговиот мир — О, и неговиот вечен живот!