Мисионери за Бога

TAM1897 Q1 14.2Проповед одржана во среда навечер, 3 март 1897 г. Печатено во Билтенот на Генералната конференција, прв квартал, 1897, том 2, бр. 1, стр. 14-20.

TAM1897 Q1 14.3НАШАТА лекција синоќа заврши со основањето на првата држава позната во историјата; всушност, со потеклото на државата. Писмото вели за царството на Нимерод:—

TAM1897 Q1 14.4Почетокот на неговото царство беше Вавилон, и Ерех, и Акад, и Калне, во земјата Шинар. Од таа земја излезе Ашур и ја изгради Ниневија.

TAM1897 Q1 14.5Нашиот превод гласи: “Излезе Ашур и ја изгради Ниневија.” Но, вистинската идеја, како што е дадена во маргината, е: “Тој [Ашур] излезе во Асирија и ја изгради Ниневија”, како и другите градови спомнати таму. Така, почетокот на неговото царство беше во Шинар, а неговото проширување беше кон Асирија.

TAM1897 Q1 14.6Нимерод не бил само моќен ловец на диви животни, туку и прогонувач на луѓе. И моќта што ја стекнал, која ја добил во свои раце преку ова воспоставување и проширување на своето царство, ја користел за да ги принуди луѓето да ја признаат неговата власт и богот на кој му служел. Така, од првата држава што некогаш постоела во светот до последната што некогаш ќе постои во светот, секоја од нив ја користела против Бога моќта што ја имала.

TAM1897 Q1 14.7Ќе го кажам тоа повторно: Секоја држава, од првата што некогаш постоела, односно Нимеродовата, до последната што некогаш ќе постои, односно оваа, ја користела својата моќ против Бога, против Неговата вистина, против Неговиот народ; за да ги одврати луѓето од Бога. Од почеток до крај, тоа е записот на секоја од нив. Кога светот ќе заврши, тоа ќе биде записот за царствата и државите на светот.

TAM1897 Q1 14.8Еве една изјава од статијата на насловната страница на “Преглед”, 14 април 1896 година: Арх-измамникот “ги наведе луѓето да се поклонат на идоли и со тоа стекна врховна власт над земните царства. Тој сметаше дека да се биде бог на овој свет е второто најдобро нешто по стекнувањето на Божјиот престол на небото.” Во историјата наведена во претходната лекција, можете да го видите дејствувањето на планот така откриен во Духот на пророштвото. Прво, луѓето се препуштија на идолопоклонство, а потоа на монархија. И првиот што го направи тоа воспостави држава и самиот беше прогонувач на луѓето со моќта што ја стекна на тој начин. Тоа е историјата. Ќе видите како тоа се остварува и кај други народи како што ќе напредуваме.

TAM1897 Q1 14.9Не помина долго по времето на Нимерод, а во целата таа земја Бог беше заборавен од сите, освен од Авраам. Само Авраам Го побара и Го најде Бога; и преку Авраама Бог повторно го започна родот по патот Господен. Сега забележете што Му рече на Авраама. Со оглед на она што го проучивме, со оглед на она што беше пред нас во претходната лекција, и на она на што штотуку ви го привлеков вниманието, размислете што му рекол Бог на Авраам кога со него започнал нов народ; односно, Божји народ. 1. Мојсеева 12:1 ни кажува што му рекол Господ на почетокот. “А Господ му рече на Аврама: ‘Излези од — што? — твојата земја’.” Што прво?

TAM1897 Q1 14.10(Собранието) Твојата земја.

TAM1897 Q1 14.11“...и од родот твој, и од домот на татка ти, во земјата што ќе ти ја покажам.” Три работи што Бог рече дека Аврам мора да ги напушти. Прво, тој мора да ја напушти, што? — Својата земја. Потоа?—Неговите роднини. Потоа?—Домот на неговиот татко. Во домот на неговиот татко се поклонувале на идоли. Неговата земја ги принудувала луѓето на идолопоклонство; тоа било против Бога. Неговата земја, неговите роднини и домот на неговиот татко биле идолопоклоници, и тој морал да го напушти сето тоа. Господ му ја покажал земјата; но дали му ја дал во сопственост?—“Не, ниту за да стапи на неа.” Кога Бог го повика од таа земја, дали го одведе во друга? — Не; туку “му вети дека ќе му ја даде нему и на семето негово по него”. Тогаш, кога Бог го повика од неговата земја и не го одведе во другата, каде го остави тоа?

TAM1897 Q1 14.12(Собранието) Патник и странец.

TAM1897 Q1 14.13Дали тоа го остави Божјиот претставник во овој свет, целосно без земја во овој свет?

TAM1897 Q1 14.14Сепак, тој беше сосема без татковина? — О, тој бараше “подобра татковина, односно небесна”.

TAM1897 Q1 14.15Ајде да се свртиме кон единаесеттото поглавје од Евреите и да го погледнеме тоа. Осми стих, почнувајќи од:—

TAM1897 Q1 14.16Преку вера Авраам, кога беше повикан да излезе и да отиде во местото што требаше потоа да го наследи, послуша и излезе, не знаејќи каде оди.

TAM1897 Q1 15.1Но од каде излезе? — Од својата земја, не знаејќи каде оди. “По вера тој престојуваше во земјата што му беше ветена, како во туѓа земја, живеејќи во шатори со Исак и со Јаков, наследници со него на истото ветување.” Знаете дека тој не му даде никакво наследство, не, дури ни толку малку колку да стапне на неа; и сепак вети дека ќе му ја даде нему и на семето негово по него. Го изведе од неговата сопствена земја; и од ниедна друга земја на земјата не му даде ниту толку колку да стапне на неа. Така тој остана сосема без земја на земјата. За ова сме сигурни; но сетете се што велеше Бог. Кој беше Авраам во тоа време?—Тој беше “пријател Божји”, “татко на сите што веруваат во Бога”. Дали тој е ваш татко? Дали имате земја во овој свет?

TAM1897 Q1 15.2Зашто тој очекуваше град што има темели, чијшто градител и творец е Бог. Преку верата и самата Сара, иако веќе ја беше минала возраста за раѓање, доби сила да зачне и роди, бидејќи го сметаше за верен Оној што ветил. Затоа и од еден, и од оној што беше веќе како мртов, произлегоа безбројни како ѕвездите на небото и како песокот на морскиот брег, кој не може да се изброи. Сите тие умреа во вера, не примајќи ги ветувањата.

TAM1897 Q1 15.3Што му вети Бог кога го изведе од неговата земја? Дали му вети земја?—Да. Но тој не доби земја во овој свет; “туку, гледајќи ги оддалеку, се уверија во нив, ги прегрнаа и исповедаа дека се странци и патници на земјата. Зашто оние што такво нешто велат, јасно покажуваат дека бараат татковина.” Може ли човек да бара татковина кога веќе има? — Не; зашто човек не може да има две татковини, како што не може да служи на двајца господари.

TAM1897 Q1 15.4“Па, вели некој, Авраам беше надвор од својата земја.” Да, но тој имаше можност да се врати ако сакаше. Ако тој сè уште ја сметаше за своја земја, така што таа му беше на срце, и му се присака домот кога се оддалечи осумсто или илјада милји, и имаше глад во земјата, и немаше толку многу авантуризам во тоа колку што мислеше дека би можело да има, тој можеше да каже, “Би сакал уште еднаш да ги видам луѓето таму, драгите стари рамнини и познати дрвја. Ако само можев да го направам тоа, тогаш би бил спремен да се вратам и да останам во ова поле некое време.” Ако размислувал вака, би имал можност да се врати; зашто е напишано: “Навистина, ако се сеќавале на таа земја од која излегле, би имале можност да се вратат.”

TAM1897 Q1 15.5Се сеќавале; што значи „се сеќавале“?—Ако нивните умови биле полни со таа земја од која излегле, ќе имале можност да се вратат. И навистина ќе ја имале; зашто тогаш ќе ја создале.

TAM1897 Q1 15.6Но сега тие посакуваат подобра земја, односно небесна; затоа [затоа, од оваа причина] Бог не се срамува да се нарече нивен Бог, зашто им приготвил град.

TAM1897 Q1 15.7Дали сте излегле од вашата земја? Обратете се кон Римјаните 4:1-12:—

TAM1897 Q1 15.8Што ќе речеме тогаш, дека Авраам, нашиот татко по тело, што најде? Зашто ако Авраам беше оправдан преку дела, имаше од што да се фали, но не пред Бога. Зашто што вели Писмото? “Авраам Му поверува на Бога и тоа му се присвои за праведност.” А на оној што работи, наградата не му се смета по благодат, туку по долг. А на оној што не работи, туку верува во Оној што го оправдува безбожникот, неговата вера му се смета за праведност. Како што и Давид ја опишува блаженоста на човекот кому Бог му ја припишува праведноста без дела, велејќи: “Блажени се оние на кои им се простени беззаконијата и чии гревови се покриени”. Блажен е човекот кому Господ нема да му го присмета гревот. Дали, пак, ова благословување е само за обрезаните, или и за необрезаните? Зашто ние велиме дека верата му беше присметана на Авраам за праведност. Како беше тогаш пресметано? кога беше во обрезувањето или во необрезувањето? Не во обрезувањето, туку во необрезувањето. И тој го прими знакот на обрезувањето, печат на праведноста на верата што ја имаше уште пред да се обреже, за да биде татко на сите што веруваат, иако не се обрезани, за и ним да им се пресмета праведноста: и татко на обрезувањето за оние што не се само од обрезувањето, туку и што одат по стапките на верата на нашиот татко Авраам, која ја имаше додека уште не беше обрезан.

TAM1897 Q1 15.9Сега таа вера на нашиот татко Авраам, која ја имаше додека не беше обрезан, беше онаа вера што ја имаше кога Бог го повика од неговата земја, од неговото роднинство, од домот на неговиот татко, и остана да зависи од раката Божја, без земја во светот. И тој е татко на сите што веруваат, дури и ако не се обрезани; и на сите други, исто така, под услов сите да чекориме по стапките на онаа вера што ја имаше кога беше необрезан. “Ако сте Христови, тогаш сте Авраамово семе и наследници според ветувањето.”

TAM1897 Q1 15.10“Семето твое ќе биде туѓинец во земја што не е нивна.” Дали сте негово семе? Дали сте семето на Авраам затоа што верувате во Исус Христос? Дали сте туѓинец во земјата каде што сте? — Ако сте негово семе, тогаш сте. Зошто? — Затоа што тоа не е вашата земја. Тоа повеќе не е вашата земја.

TAM1897 Q1 15.11Сега, ова не е теорија. Ова се сведува на практична, секојдневна религија. Братот Ден Џонс вчера, се сеќавате, зборуваше за мисионери кои одат во Мексико и тој посакуваше мисионери кои ќе одат таму и ќе ги понесат своите срца со себе. Тој не ги сака оние кои би ги оставиле своите срца во Соединетите Американски Држави, или во која било друга држава, кога би отишле таму да работат како мисионери; бидејќи тогаш тие не можат да работат како мисионери.

TAM1897 Q1 15.12Господ сакаше Авраам да биде мисионер за сите луѓе што ќе ги сретне на земјата; и тој беше тоа. Но Бог знаеше, а секој друг што гледа како што гледа Господ знае, дека никој не може да биде мисионер во овој свет ако има татковина во овој свет. Ти и јас не можеме да бидеме мисионери во која било друга земја ако Америка е нашата земја. Не можеме да бидеме мисионери во Америка, сѐ додека Америка е нашата земја. Не можеш да бидеш мисионер дури ни дома, ако прво не си излегол од својата земја. Така е. Така е по природа на работите.

TAM1897 Q1 16.1Прашање.—Како го заклучувате тоа?

TAM1897 Q1 16.2Ние не можеме да го разјасниме. Не се обидувам да го разјаснам. Господ го разјаснил, а на тебе и на мене ни е дадено да го прифатиме и да веруваме во тоа.

TAM1897 Q1 16.3За што сме ние мисионери во светот? Ајде да размислиме за тоа. Зошто сме испратени да бидеме мисионери? Мисионери за што? Која е нашата мисионерска работа? Која е нејзината цел? Дали сме мисионери за Америка или сме мисионери за Бога? Дали Америка е Божја земја, независна од сите други на земјата? Не е доволно добра за да биде Божја земја; и не е доволно добра за Божјиот народ, колку и да е добра.

TAM1897 Q1 16.4Ти и јас треба да бидеме мисионери за Бога, да ги повикуваме луѓето кон Бога; да ги повикаме од онаму каде што се кон Бога, од гревот кон праведноста, од темнината кон светлината, од земјата каде што се, во подобрата земја што Бог ја приготвил.

TAM1897 Q1 16.5Сега, ако Германија е моја земја — и ако моето срце е таму, тогаш е моја земја — како можам да ги повикувам луѓето во земја каде што не припаѓам, која не е моја? Ако Америка е моја земја, како можам да вршам мисионерска работа во име на друга земја? — Тоа не може да се направи. Кога Бог сакаше Авраам да биде мисионер за Бога, мисионер во име на земја кон која Бог ги повикува сите луѓе, Тој го постави таму каде што тој навистина можеше да биде мисионер за сите луѓе. Бог го повика да биде мисионер и во тоа Тој постави пример за сите луѓе што ќе дојдат потоа, за тоа што значи да се започне со мисионерска работа. Првото нешто е да излезете од вашата земја. Значи, ако ќе бидете мисионер во Небраска, излезете од вашата земја. Ако ќе бидете мисионер во Мексико, прво излезете од вашата земја. Зашто ако воопшто ќе бидете мисионер на земјата, Господ ви вели: “Излези од твојата земја;” а потоа продолжува и вели: “од твојата земја и од домот на твојот татко.” Сите овие работи ја попречуваат мисионерската работа, сè додека не се оддалечите од нив и не излезете од нив. Но, кога ќе излезете од вашата земја, од вашето роднинство и од домот на вашиот татко, тогаш каде и да сте на земјата, вие сте мисионер. Не морате да бидете тоа; вие веќе сте тоа. “Кој од вас не се откажува од сè што има, не може да биде мој ученик.” И “кој го сака таткото или мајката повеќе од мене, не е достоен за мене.” “Излези од твојата земја, од твоето роднинство и од татковата куќа, во земјата што ќе ти ја покажам.”

TAM1897 Q1 16.6Сега, реков пред момент, и повторно го велам тоа, дека ова е практично христијанство секој ден, како што отсекогаш било кај оние што веруваат во Бога.

TAM1897 Q1 16.7(Глас) Како може еден човек да остане во Небраска, а сепак да излезе од својата земја?

TAM1897 Q1 16.8Преку новородување. Ако е роден во Небраска, треба да се роди одново. Ако е роден во Америка, нека се роди одново и ќе излезе од својата земја. Ако е роден во Германија, нека се роди одново и ќе излезе од својата земја.

TAM1897 Q1 16.9Сега, браќа, во ова има многу. Ништо на овој свет не ја попречило нашата мисионерска работа толку многу како ова повторување на одењето на странско поле на труд и подготовката за скоро веднаш враќање. Секој човек меѓу седмодневните адвентистички мисионери кој бил во странска земја, знае дека ова е факт. И тој не мора да излезе од Соединетите Американски Држави за да го открие тоа. Всушност, беше предложено дека би било разумно да се набави втор брод за да ги врати дома мисионерите што ги носи бродот “Питкерн”; откако бродот “Питкерн” ќе ги однесе, нека друг брод тргне по него по кратко време, кога ќе им се присака дома, и да ги врати дома! Сега ова мора да престане, или никогаш нема да бидеме мисионери на оваа земја; Господ не сака такво нешто.

TAM1897 Q1 16.10Ако вашето срце е во оваа земја; или ако вашето срце е тука со вашите роднини; ако вашето срце е тука во домот на вашиот татко,—тогаш заради вашата душа, и заради Божјата работа, не се оддалечувајте од него додека не го отстраните вашето срце од сето ова. Зашто каде што е вашето срце, таму ќе биде и вашето богатство, и ќе сакате да се вратите што е можно побрзо.

TAM1897 Q1 16.11Ако отидете во друга земја, додека срцето ви не е таму, не можете да направите никакво добро додека сте таму; ќе бидете товар за себеси и за сите што се околу вас. Немојте да мислите дека нема да бидете; зашто ќе бидете.

TAM1897 Q1 16.12Она што треба да го направиме е да знаеме каде е нашиот дом, нашиот вистински дом, и дека тој не е никаде на оваа земја; дека е на небото и дека наскоро треба да одиме таму. И потоа, каде и да сте повикани на оваа земја, имајте на ум дека одите дома. Тогаш, ако тоа е на Јужноморските Острови, ако е во Мексико, ќе бидете дома; и го знаете тоа, и таму сте за да бидете дома и да работите за Бога каде што сте, сè додека не ве повика на друго поле; и кога ќе стигнете таму, сè уште ќе бидете дома. На тој начин никогаш нема да бидете на туѓо место, и луѓето нема да ви бидат туѓинци.

TAM1897 Q1 16.13Сега, оваа идеја за тоа да имате која било земја во овој свет, функционира токму на овој начин. Во однос на земјите, земјата што е ваша е главната работа во вашиот ум; и ако одите во друга земја, постојано ќе правите споредби помеѓу таа земја и вашата сопствена. Лекциите што ги давате, проповедите што ги држите, самото влијание што ве следи ќе бидат толку проткаени со тоа, несвесно за вас самите, што луѓето ќе го препознаваат тоа цело време. Така, постои бариера меѓу вас и нив што никогаш не можете да ја надминете додека не излезете од вашата земја.

TAM1897 Q1 17.1Сè додека таа работа е во вас, постои бариера меѓу вас и нив. Вашата работа не може да биде ефикасна сè додека таа бариера не се сруши меѓу вас и луѓето, и тие не видат дека сте одвоени од вашата земја, од вашето роднинство и од татковата куќа. Но кога ќе излезете од вашата земја, кога ќе се преродите, вашата татковина е во таа небесна земја; вашиот дом е таму; и тоа е единствената земја за која имате срце. Тогаш нема да има пречка меѓу вас и никого на оваа земја, и ќе можете да го носите евангелието до секого на овој свет. Во секого што ќе сретнете на земјата ќе најдете пријател; тие нема да ви бидат странци.

TAM1897 Q1 17.2Всушност, можете да одите меѓу луѓето во други земји и ќе откриете дека тие се исто толку добри како и луѓето во оваа. Претпрошлото лето, бев во неколку од овие други земји. Бев во Данска, Норвешка, Шведска, Германија, Швајцарија, Бохемија, Австрија, Унгарија, Бугарија, Турција, Грција, Италија, Холандија, Англија, Ирска, Шкотска — вкупно шеснаесет различни земји. Секоја од овие земји, секоја на свое место, за мене беше исто толку добра како што некогаш била оваа земја.

TAM1897 Q1 17.3Во многу нешта тие се сосема исти. Водата таму е токму како водата во оваа земја. Тревата расте таму точно како што расте и во оваа земја,—расте нагоре. Дрвјата таму растат точно како и во оваа земја и се токму како дрвјата во оваа земја. Дури и луѓето се по облик и општ изглед токму такви како и во оваа земја. Па, кога ридовите, карпите, водата, дрвјата, тревата и луѓето таму се токму такви како и во оваа земја, зарем не се подеднакво добри како овие? Не гледам никаква разлика.

TAM1897 Q1 17.4Пастор Баленџер.—Дали би биле исто толку слободни да зборувате за овие работи во сите тие земји како што сте овде?

TAM1897 Q1 17.5Секако. Токму за овие работи проповедав во тие земји. Евангелието може да се проповеда секаде. Браќа, наоѓав добри луѓе на секој чекор, и ништо друго освен добри луѓе. Не најдов никакви други. Искрено, не. Луѓе кои беа потполно непознати — кои никогаш претходно не сум ги видел, чиј јазик не можев да го разберам, а и тие не можеа да го разберат мојот — правеа сè што можеа за да ми помогнат и да ми покажат пат, и да ми помогнат на секој можен начин. На местата каде што бев, парите што ги имав во џебот беа нивен вид пари. Не можев да го читам. Кога одев да платам карта за трамвај, да купам билет за воз или нешто слично, сè што можев да направам беше да им дадам доволно за да бидам сигурен, а тие да го земат она што требаше да го платам. Тие го земаа тоа, не зедоа повеќе од тоа и ми го враќаа точниот остаток.

TAM1897 Q1 17.6Ви велам, браќа, луѓето се исти насекаде. Единствената разлика е што на некои места се малку подобри отколку на други. Тоа е целата разлика што ја забележувам. А евангелието — евангелието е исто, знаеме, насекаде во светот. Нема дилема околу тоа. И бидејќи евангелието е исто секаде, тоа е наменето за сите луѓе. А бидејќи сите луѓе се исто толку слични и исто толку исти како што е евангелието, кога ќе го прифатите евангелието на Господовиот начин и ќе отидете кај луѓето на Господовиот начин, ќе видите дека тоа секогаш и секаде функционира токму на овој начин.

TAM1897 Q1 17.7Додека бев во Данска, таа, за мене, навистина беше најдобрата земја на светот; и уживав со луѓето околу мене! Додека бев во Норвешка, за мене тоа беше најдобрата земја во светот. Кога бев во Турција, за мене тоа беше најдобрата земја на светот; и ако требаше да барам мисионерско поле, ќе одев право во Турција. Турците се исто како и другите луѓе — паметни и учтиви кога ќе ве сретнат на улица, а низ земјата кога ќе ве сретнат на пат.

TAM1897 Q1 17.8Братот Холсер и јас моравме да чекаме додека бродот беше закотвен во Смирна, Азија, и отидовме да ги посетиме урнатините на Ефес. Тој отиде подалеку од мене, но заедно отидовме околу шест милји во внатрешноста, само ние двајца. Отидовме токму како што одите вие овде на поле. Сретнавме луѓе на патот исто како и овде. Не се чувствував во никаква опасност, и не мислам дека тој се чувствуваше. Не најдовме ништо од што да се плашиме. Се шетавме таму исто како што би шетале овде. Бевме во Никомедија кога Ерменците велеа дека едвај е безбедно да се излезе од дома, а најмалку од сè, некој да биде најден како шета по ридовите; но ние излеговме од градот и се искачивме на ридовите додека чекавме возови. Сретнавме Турци на патот со нивните запрежни коли и волови; ги најдовме како одмараат покрај патот. Не се плашевме. Немаше опасност за нас. Секаде имаше безбедност.

TAM1897 Q1 17.9Ви велам, дека во секоја од тие земји луѓето се добри, паметни, љубезни и услужливи. Тие ќе ја остават својата работа за да ви направат услуга, да ви го покажат патот, да ве пропуштат низ улица, да појдат со вас еден-два блока за да ви го покажат патот, иако никогаш претходно не ве виделе и никогаш не очекуваат да ве видат повторно. Моето срце се исполни со добри чувства кон тие добри луѓе насекаде, и посакувам да можат да одат со нас во таа подобра земја каде што би можеле да бидеме заедно и да бидеме добри едни кон други цело време. Како што реков пред малку, и како што Д. Т. Џонс ви кажа вчера, ова е во коренот на мисионерската работа. Тоа е тоа. Имало и такви што биле испратени, доброволно, среќни да одат на странска мисија. Тоа беше она што го започнаа, тоа беа нивните амбиции; со големи трошоци стигнаа таму. Само по кратко време, пристигнува писмо со молба да се вратат. “О, само дозволете ми да се вратам дома! Не ве молам да ми ги покриете трошоците за враќање; само дозволете ми да се вратам.”

TAM1897 Q1 18.1(Глас) Дали Одборот за странски мисии им дава можност на таквите да се вратат?

TAM1897 Q1 18.2Секако. Како би можеле поинаку? Ова не е празна приказна. Тоа е факт, браќа. Но тоа не е мисионерска работа. Се разбира, Одборот за странски мисии не би посакал таквите лица да останат таму. Најдоброто нешто што можеа да го направат беше да ги пуштат дома; бидејќи единственото место каде што можеа да направат нешто беше дома. Срцето им беше дома, во Америка.

TAM1897 Q1 18.3Всушност, некои толку се плашеле дека ќе умрат ако останат таму, што дошле дома и умреле. Ова е факт. Не го користам тој израз, ниту го кажувам тоа на тој начин за да си поиграм со вашите чувства или нешто слично. Некои луѓе толку многу им недостигала татковината што се плашеле дека не би можеле да живеат таму; и дошле дома по сопствено барање, а недолго потоа починале. Не би можеле да направат ништо помалку од тоа и да останеле во странство.

TAM1897 Q1 18.4Знам, и вие знаете, дека многумина отишле на странски мисии со поголема идеја за излет, отколку за тешка мисионерска работа. И кога на крајот од патувањето сфатиле дека тоа не е излет, туку мака; дека тоа значи самооткажување, болест и жешка треска, што за кратко време го уништила целиот излет. Тоа не било она што го имале на ум кога тргнале.

TAM1897 Q1 18.5Знам, и ти знаеш, дека на почетокот има аура во оваа идеја за мисионерска работа. Но ние сакаме да дојдеме до цврсти факти, да ги тргнеме очите од аурата и да се потсетиме дека зад неа стои цврста суштина. Има некаква аура во качувањето во возот или бродот, со голема толпа луѓе и многу парада, додека така почестени тргнуваме на мисијата; секако, тоа е во ред, но оние што одат мора да бидат сигурни дека нивните умови и срца се насочени кон нешто поцврсто од тоа. Тие треба да имаат на ум дека, иако браќата се подготвени да ги испратат до возот или бродот и да пролеваат солзи, ако е потребно, при разделбата, покрај сето тоа, секој од тие мисионери не смее да заборави дека оди да се соочи со тешкотии, нејаснотии, опасности и болести.

TAM1897 Q1 18.6И нека се сети дека може не само да се соочи со сите овие нешта, туку и да ги помине, и да не се плаши дека ќе умре. Нека секој биде сосема сигурен дека е мртов пред да тргне, и нема да се плаши дека ќе умре кога ќе стигне таму. Но, ако не сте умреле пред да тргнете, тогаш не тргнувајте додека не сте мртви; бидејќи инаку нема да направите никакво добро ниту за себеси, ниту за каузата. Ќе бидете само товар за оние што се таму — ако воопшто има некои таму пред да отидете кои се верни.

TAM1897 Q1 18.7Ете, тоа е вистината и вие го знаете тоа. Па зошто да дозволиме да се изгуби од вид таа работа? Нешто такво ни беше потребно во нашата работа сите овие години. Големи суми пари ќе беа заштедени ако се инсистираше на такво нешто пред да почнете. Големи грешки ќе беа избегнати, и огромна мака, ако се инсистираше на оваа работа, и тоа пред работниците да заминат.

TAM1897 Q1 18.8Како што реков пред момент, ако навистина сте мртви пред да заминете, и додека сте таму, нема многу да ве вознемируваат изгледите за смрт. Не значи дека ќе умрете затоа што ќе се разболите, многу ќе се разболите — со висока температура. Не значи дека ќе умрете, и дека треба да мислите дека мора да се соберете и да тргнете кон дома веднаш штом ќе се опоравите од тоа, или ќе се оправите доволно за да тргнете.

TAM1897 Q1 18.9Знам за мисионери, можеби и вие, еден особено, и неговата сопруга, кои ми се на ум, кои отидоа на мисија во странство. И двајцата беа млади луѓе. Ниту еден од нив, мислам, немаше повеќе од дваесет и две години; сопругот веројатно имаше дваесет и три најмногу. Отидоа на своето поле и се зафатија со работата. Со текот на времето, ги снајде болест. Најпрво сопругата ја фати домородната треска и беше ужасно болна — колку што може да се биде болен и да се преживее, претпоставувам; но ниту еден од нив не почна да им недостасува домот покрај треската. Тие храбро издржаа; сопругот ја негуваше сопругата додека таа боледуваше, и токму кога таа едвај можеше да седи и да се движи, и самиот тој беше погоден од истата треска, исто толку тешко како и неа; а таа, во таа слаба состојба, го негуваше него. Но тие сè поминаа како храбри христијани, слава на Господа. Тие сè уште се на тоа поле; тие се успешни на тоа поле каде што се и успешни се од денот кога слетаа таму. Тоа треба да биде нашиот идеал.

TAM1897 Q1 18.10Сега, не велам дека никој од оние што заминале не требало никогаш да се врати. Не велам дека никој од нив не требало да се врати веднаш откако стигнал на теренот. Но, сакам да кажам, браќа, дека требало да знаат пред да заминат, дали ќе се вратат веднаш или не.

TAM1897 Q1 18.11Тоа што Мисионерскиот одбор мисли дека би можеле да бидете добар мисионер не е доволен доказ за да дејствувате и да одите на странска мисија. Сами сакате да знаете дека Бог ве повикува да одите таму; и дека одите таму затоа што Бог сака да бидете на тоа место. Тогаш, кога ќе одите, ќе одите затоа што Бог ве повикува и ќе знаете дека тој е со вас додека одите. Ќе знаете дека тој е со вас кога ќе стигнете таму; и нема да се уплашите од никакви тешкотии, ниту да се обесхрабрите од какви било маки, ниту да се вратите назад поради какви било болести, па дури ни пред изгледот на смртта.

TAM1897 Q1 19.1Ако дојде до буквалниот факт на физичката смрт, не знаете како ја поразувате каузата ако побегнете за да ја избегнете. Ти и јас, секој христијанин, а особено секој седмодневен адвентист-христијанин, бидејќи тоа е христијанско искуство, мораме да го сфатиме овој еден жив принцип, дека делото на христијанинот не е завршено кога тој ќе умре телесната смрт. Ако е верен на својата работа додека живее и умре на своето место, неговото дело продолжува и по неговата смрт.

TAM1897 Q1 19.2Сега, тоа е факт. Ако одите по Божјиот повик, ако одите со Бога со вас, и ако умрете пред да заминете, ако сте тој вид мисионер што Бог го повикува — оној каков што беше Авраам — вие сами треба да знаете за себе, пред Бога, под Бога и со Бога, дека ова е Неговата волја за вас.

TAM1897 Q1 19.3Тоа што денес имате убедување дека треба да одите како мисионер, не е доказ дека треба да тргнете од оваа Конференција за да одите на тоа поле. Ако вашето убедување е исправно и добро, тоа ќе трае. Ако не е вистински вид на убедување, не треба да трае. Треба да се расипе што е можно поскоро. И ако мора да го чувате уште малку, па се расипе, подобро е да се расипе овде отколку откако ќе бидете на теренот.

TAM1897 Q1 19.4Ако вашето убедување е од Господа, тоа е добро и ќе трае. Давид имаше убедување дваесет години дека треба да биде цар на Израел. Но тој воопшто не беше нестрплив да дојде времето кога ќе стане цар на Израел. Тој не брзаше со тоа. Кога сè беше во негови раце, тој не мрдна ни со прст за да седне на престолот. Тој имаше убедување доволно добро за да го чува дваесет години; и кога Господ го искуша и можеше да му верува, Сам го доведе на престолот.

TAM1897 Q1 19.5Значи, вие може да имате убедување во врска со одредена област. Тоа може да е од Бога. Сега, не се обидувајте да ја спроведете вашата сопствена идеја без разлика дали Одборот за мисија верува во тоа или не, или дали Конференцијата верува во тоа или не. Само почекајте на Бога и дозволете Му да им каже на другите луѓе дека е така. Кога така чекаме на Бога, а потоа одиме, Господ оди со нас и го знаеме тоа; и Тој е со нас додека сме таму и го знаеме тоа. Тоа е нашата позиција и ќе стоиме на таа позиција додека Бог не нè повика да заминеме. И ако нè искористил таму колку што може, ефикасно, додека сме живи; и може подобро да го искористи твоето влијание ако си мртов; тогаш она што треба да го направиш е да легнеш да умреш како среќен христијанин; знаејќи дека Бог ќе ја продолжи твојата работа откако ќе умреш. Убедувањето што Бог го всади во срцата преку вас додека бевте живи и им зборувавте, ќе се продлабочи, зацврсти и оживее преку вашиот добар пример откако ќе умрете; и преку него тие ќе бидат доведени кај Исус Христос.

TAM1897 Q1 19.6Дали сте подготвени, тогаш, Бог да го проповеда Евангелието преку вашата смрт, како и преку вашиот живот? Дали сте подготвени тој да го проповеда Евангелието преку вас, мртви, физички мртви и во гробот, исто толку сигурно колку што сте подготвени тој да го проповеда Евангелието со вас додека сте живи и шетате по земјата? Ако не сте, не сте подготвени да одите на мисија.

TAM1897 Q1 19.7Сега ќе го прочитам тоа од Писмото. Отворете го првото поглавје од Филипјаните. Таму е примерот на тој мисионер кого Бог го повика, како образец за вас, како пример за сите што потоа ќе поверуваат во Исуса Христа, за вечен живот. Се сеќавате на тешкотиите на Павле. Се сеќавате на неговите пресврти, неговите искушенија, неговите прогонства, неговите бичувања, неговите опасности насекаде; и знаете дека тој никогаш не се поколеба никаде каде што беше.

TAM1897 Q1 19.8Но сакам да знаете, браќа, дека работите што ми се случија, повеќе послужија за напредок на Евангелието; така што моите окови во Христос станаа познати во целата царска палата и на сите други места. Стихови 12, 13.

TAM1897 Q1 19.9Кога ова било напишано, тој не знаел во кој ден ќе биде извршена царевата одлука и тој ќе биде погубен. Тој го очекувал тоа. Сега замислете ги сите овие нешта низ кои поминал. Бичувањата, судењата, прогонствата, опасностите, грабежите, еднаш бил каменуван, извлечен надвор од градот и оставен за мртов. Сега тој вели: “Сакам да разберете дека сето ова ми се случи заради напредокот на Евангелието.” Што правеше Бог преку секое од овие судења, страдања и опасности?—Тој го користеше човекот за да го проповеда евангелието преку него, така што кога тие луѓе го каменуваа, го извлекуваа надвор од градот и го оставија за мртов, Светиот Дух Божји го ставаше печатот на Неговата вистина во нивните срца, дека тој човек беше од Бога, дека пораката што им ја донесе беше од Бога; и ако се побунеа против неа, нивната пропаст беше запечатена; а ако ѝ се предадоа, беа спасени.

TAM1897 Q1 19.10Тоа е она што Бог треба да го прави преку нас. Целата причина поради која постоиме во светот е Бог да го проповеда Евангелието преку нас. Не толку ние го правиме тоа, колку Бог го прави тоа преку нас, било преку збор, било преку влијание; и Бог може да го направи исто толку добро преку влијание колку и преку збор. Бог ќе стави евангелие во нашето влијание, исто како и во нашите зборови. Ние секогаш проповедаме преку нашето влијание исто толку добро колку и преку нашите зборови.

TAM1897 Q1 19.11И многу браќа во Господа, охрабрени преку моите окови, многу повеќе се осмелуваат да го проповедаат словото без страв. Навистина, некои го проповедаат Христос дури и од завист и раздор, а некои и од добра волја: едните го проповедаат Христос од кавга, неискрено, мислејќи да ја зголемат маката на моите окови; а другите од љубов, знаејќи дека сум поставен за одбрана на Евангелието. Што, пак? Сепак, на секој начин, било од привид, било од вистина, Христос се проповеда; и во тоа се радувам, па и ќе се радувам. Зашто знам дека ова ќе се сврти на мое спасение преку вашата молитва и преку дарот на Духот на Исуса Христа, според моето искрено очекување и надеж, дека во ништо нема да се посрамам, туку со сета смелост, како и секогаш, така и сега, Христос ќе биде прославен во моето тело, било преку живот, било преку смрт.

TAM1897 Q1 20.1Зарем не е напишано дека Бог ќе употреби мртовец за да го возвиши евангелието и славата на Исус Христос? Дали сте спремни тој да го стори тоа преку вас, кога може подобро да го стори тоа со вас мртви отколку доколку сте живи? Мртви навистина, но живи за него. Тогаш зарем не гледате дека во таа добра смисла христијанинот никогаш не умира. “Зашто сите живеат за него.” “Значи, дали живееме или умираме, ние сме на Господа.” Дали сте? Ако сте на Господа додека живеете, сте на Господа и кога ќе умрете. И со иста сигурност со која Бог ве користи додека сте живи за да го проповедате Евангелието, ќе ве користи и кога ќе умрете, за да го проповедате Евангелието. И вашата работа нема да престане кога ќе умрете. Колку што делото е Христово додека сте живи, толку ќе продолжи и кога ќе умрете. Вашето влијание ќе се чувствува и Бог ќе прави работи преку вас откако ќе умрете, што не може толку добро да ги направи додека сте живи.

TAM1897 Q1 20.2Да претпоставиме дека Павле ќе умре. Тој го очекуваше тоа. Погледнете го седумнаесеттиот стих од следното поглавје. Но, сепак, имајќи го тоа предвид, што правеше тој цело време? “Во тоа се радувам, па и ќе се радувам.”

TAM1897 Q1 20.3“И ако бидам принесен врз жртвата и службата на вашата вера, се радувам и се радувам со сите вас.” На што се однесуваше кога рече: “Ако бидам принесен врз жртвата и службата на вашата вера”? Тој секојдневно очекуваше дека ќе биде принесен како жртва за верата во Исус Христос. Што правеше во врска со тоа? — “Се радувам и се радувам со сите вас.” Што требаше тие да направат? — “За истата причина и вие радувајте се и веселете се со мене.”

TAM1897 Q1 20.4Дали очекуваше Филипјаните да се радуваат со него кога му беше отсечена главата? — Да; тој така вели. Браќа, кога ќе сфатиме дека делото на христијанинот не застанува кога тој ќе умре, нема да имаме толку многу од ова усвојување и испраќање сочувствени резолуции до луѓето затоа што некој починал. Благодарете Му на Господ, што, иако тој е мртов, неговото дело продолжува. Радувајте се на тоа — не затоа што тој е мртов, туку затоа што неговото дело продолжува; што Бог го користи подобро на тој начин отколку да беше жив.

TAM1897 Q1 20.5Затоа, нека Бог дојде и заземе сето место, за да Го љубиме Бога со сето срце, со сета душа, со сиот ум и со сета сила. Тоа е што значи да се биде мисионер.

TAM1897 Q1 20.6И првата работа од сè, за да бидеш таков мисионер, е: “излези од својата земја”.