Духовен Египет

TAM1897 Q1 26.25Проповед оддадена во петок навечер, 5 март 1897 г. Печатено во Билтенот на Генералната конференција, прв квартал, 1897, том 2, бр. 1, стр. 26-33.

TAM1897 Q1 26.26Ми избега да споменам во претходната лекција дека историјата што ја нацртав е целосно во “Царствата на Библијата”. Од страница 77 па натаму до страница 150, ја имате историјата на Египет и теренот што беше опфатен во нацрт-прегледот што го дадов синоќа.

TAM1897 Q1 26.27Текстот за вечерва е Откровение 11:8.

TAM1897 Q1 27.1И мртвите тела нивни ќе лежат на улицата на големиот град, кој духовно се нарекува Содом и Египет, каде што и нашиот Господ беше распнат.

TAM1897 Q1 27.2Го прочитав овој стих со единствена цел да видите дека постои нешто што се нарекува духовна Египет, и дека Божјото слово го открива она што е “духовно наречено Египет”.

TAM1897 Q1 27.3Духовниот Египет е навистина буквалниот Египет, бидејќи духовните работи се најбуквални од сите работи. Постои, како што секогаш постоела, физичка Египет таму во северна Африка, низ која тече реката Нил; но тоа не е буквалниот Египет; буквалниот Египет е духовната Египет.

TAM1897 Q1 27.4Сега, обраќајќи се на лекциите од синоќа за ослободувањето на Израел од Египет, повторно ќе го следиме нивниот пат од точката каде што беше испеана песната на Мојсеј. Кога го поминаа Црвеното Море по сува земја, меѓу ѕидовите од мраз, и застанаа на брегот триумфирајќи во уништувањето на Египќаните, кои, обидувајќи се да го следат нивниот пат, се удавија, тие беа ослободени телесно, физички, од физичкиот Египет; но постоеше подлабок Египет од тој, од кој тие сè уште не беа ослободени.

TAM1897 Q1 27.5Знаете дека чекор по чекор во нивното искуство, срцата им беа во Египет; и кога ќе се случеше нешто што ќе ги разочараше, тие извикуваа: “Да се вратиме во Египет!” Кога стигнаа до границите на Ханаан, и Господ сакаше да влезат, тие извикаа: “Да си поставиме водач и да се вратиме во Египет!” Каде им беа срцата тогаш? — Во Египет. Првата работа во нивните мисли секогаш беше Египет.

TAM1897 Q1 27.6Додека стоеја на планината Синај, откако го слушнаа гласот Господов, чекајќи го Мојсеј да се врати од врвот на планината со Божјиот закон, тие си направија идол и му се поклонија; и кој беше тој идол?—Телецот на Египет. Потоа, откако го слушнаа гласот на Господ од врвот на Синај, кој го објавуваше словото на неговиот закон, и го слушнаа гласот на трубата како одекнува сѐ погласно и погласно, и го видоа врвот на планината целосно во облак од чад — по сето ова, можете јасно да видите дека Египет беше толку голем во нивните срца што тие се свртеа кон идолопоклонството на Египет наместо да чекаат Мојсеј да се врати од врвот на Синај со пораката од Бога. И кога беа свртени назад од границите на земјата и беа принудени да талкаат во пустината, можете да видите дека тоа беше поради токму ова египетско ропство што ги држеше и од кое не беа ослободени. Забележувате дека кога Господ ги хранеше секојдневно со леб од небото — храна на ангелите — тие беа толку далеку од него и толку целосно обземени од Египет, што рекоа: “О, да бевме назад во Египет, каде што имавме праз, кромид и лук!”

TAM1897 Q1 27.7Не треба да ви наведувам друг пример; ова е доволно за да го привлече вашето внимание на фактот дека Израелците не беа целосно излезени од Египет кога стоеја на брегот на Црвеното Море и ја пееја песната на Мојсеј. Телесно беа надвор од Египет, но духовно не беа. Тие беа ослободени од египетското телесно ропство, но беа врзани со египетското духовно ропство; и проблемот е што тие никогаш не излегоа од египетското ропство. Тие умреа во египетско ропство. Кога Господ го објави Својот закон на Синај, Мојсеј им рече дека тоа е за да не грешат. Сега прочитајте повторно Евреите 11:25: “Бирајќи попрво да страда со народот Божји, отколку да ужива во задоволствата на гревот за кратко време.” Но, видовме во нашата друга лекција дека задоволствата на гревот на кои се мисли таму беа само задоволствата на Египет. Мојсеј, како наследник на египетскиот престол, можеше да го добие целото богатство, целата слава и целата моќ на Египет, бидејќи му требаше само да седне на престолот и да ужива во тоа. Тоа беа задоволствата на Египет; но во записот пишува дека тоа беа задоволствата на гревот. Па, што е тогаш духовното ропство на Египет? И што е духовен Египет? — Ропството на гревот.

TAM1897 Q1 27.8Постои уште еден начин да го постигнеме ова, само со нацрт. Бог го повика Аврама, се сеќавате, од Халдеја во земја што ќе му ја покаже. Сè уште не му ја дал земјата; имаше глад во земјата каде што беше, и тој се спушти во Египет, и таму Сара доби египетска слугинка по име Агар. Бог му вети на Аврама дека неговото потомство ќе биде како ѕвездите на небото. Поради неверие, ветувањето не се исполни толку брзо колку што очекуваа, и Сара му рече на Аврам: “Господ ме спречи да родам; ветувањето не се исполни; еве ја мојата египетска слугинка; земи ја и можеби Господ ќе ни даде потомство преку неа.” Така и беше направено; Исмаил се роди; и Господ му рече на Аврам дека Сара навистина ќе има дете, ќе роди син, и ќе го наречат Исак. И Аврам одговори на тоа: “О, да живее Исмаил пред Тебе!”

TAM1897 Q1 27.9Таа египетска слугинка беше робинка; а нејзиниот син беше роб, роб-слуга. Сега, кога Аврам рече: “О, да живее Исмаил пред тебе”, тој се молеше Исмаил да биде сметан од Бога за ветувано семе, преку кого ќе дојде спасение и слобода за синовите човечки и за сите Божји чеда. Но, може ли слободата да дојде кај кој било човек преку роб? Аврам самиот беше слободен. Тој мора да биде откупен од ветуваното семе. Ако сега неговиот син, бидејќи беше син на робинка, требаше да биде прифатен за ветувано семе, самиот Аврам ќе беше доведен во ропство, наместо да биде ослободен од ропството. И сите што ќе му беа потчинети на Исмаил исто така ќе беа доведени во ропство. Но какво ропство? — Ропството на гревот. Но неговата мајка беше египетска робинка. И бидејќи Исмаил беше син на робинка, тоа беше египетско ропство. Зарем не гледате, тогаш, дека имало египетско ропство — духовен Египет — во семејството на Аврама?

TAM1897 Q1 28.1Обратете се кон посланието до Галатите и јасно ќе видиме дека Господ го истакнува токму тоа. Се сеќавате на пасусот во Галатите 4:22-24:—

TAM1897 Q1 28.2Зашто е напишано дека Авраам имал два сина, еден од робинка, а другиот од слободна жена. Но оној од робинката беше роден по тело, а оној од слободната жена беше по ветување. Кои работи се алегорија, зашто ова се двата завета: еден од планината Синај, кој раѓа во ропство, а тоа е Агар.

TAM1897 Q1 28.3Ова, гледате, упатува право во семејството на Аврама и на Агар, Египќанотката. Тој вели, тој завет раѓа во ропство, а тоа е Агар. Агар, во семејството на Аврама, во алегоријата го претставува заветот од Синај. Тој завет роди ропство. Агар беше Египќанотка. Па, какво ропство е претставено во заветот на Синај? — Египетското ропство. Но тоа беше духовно ропство. Затоа тогаш постоеше духовен Египет. Прочитајте ги стиховите 25 и 26:—

TAM1897 Q1 28.4Зашто оваа Агар е гора Синај во Арабија и одговара на сегашниот Ерусалим, кој е во ропство со своите деца. Но Ерусалим што е горе е слободен, кој е мајка на сите нас.

TAM1897 Q1 28.5Значи, кога Авраам рече: “Да живее Исмаил пред тебе”, тој побара роб да биде прифатен како ветеното семе. Тој побара Бог, и целото човештво, и целиот универзум да отидат во египетско ропство во духовна Египет. Египет е симбол на темнина, а исто така и симбол на грев, како што видовме. Гревот е и самата темнина. Египет, значи, претставувајќи го гревот и темнината, е јасно дека гревот и темнината се духовен Египет.

TAM1897 Q1 28.6Господ никогаш не можеше да прифати роб како ветеното семе. Затоа Господ му одговори на Аврама со овие зборови:—

TAM1897 Q1 28.7А Сара, жена ти, навистина ќе ти роди син; и ќе го наречеш по име Исак; и ќе го утврдам заветот мој со него за вечен завет, и со потомството негово по него. А што се однесува до Исмаил, те слушнав: ете, го благословив и ќе го направам плоден, и ќе го умножам многу; ќе роди дванаесет кнезови, и ќе го направам голем народ. Но, Мојот завет ќе го утврдам со Исак, кого што ќе ти го роди Сара во ова време, во следната година.

TAM1897 Q1 28.8Исак беше ветеното семе. И само замислете! Исак никогаш не бил во Египет. Се сеќавате на тоа. Имало глад во Египет, и тој тргнал таму, но Господ му рекол: “Не одете во Египет”. Авраам бил во Египет; Сара била во Египет; Израел бил во Египет, но Исак никогаш не бил во Египет. Тој беше дете на ветувањето, роден од духот, од самиот почеток. Повторно читаме:—

TAM1897 Q1 28.9Авраам имаше два сина, еден од робинка, а другиот од слободна жена. Но оној од робинката беше роден по тело, а оној од слободната жена беше по ветување. Кои работи се алегорија, бидејќи овие се двата завета: еден од планината Синај, кој раѓа во ропство, а тоа е Агар. Зашто оваа Агар е гора Синај во Арабија и одговара на сегашниот Ерусалим, кој е во ропство со своите деца. Но Ерусалим што е горе е слободен, кој е мајка на сите нас. Зашто е напишано: “Весели се, ти неплодна што не раѓаш; извикај и врискај, ти што немаш родилни маки; зашто напуштената има многу повеќе деца отколку онаа што има маж.” А ние, браќа, како Исак, сме деца на ветувањето.

TAM1897 Q1 28.10А кои сме ние? — “Ако сте Христови, тогаш сте Авраамово семе и наследници според ветувањето.” Исак беше Авраамово дете — дете на ветувањето. И кога стануваме Авраамово семе преку верата во Христос, ослободени од ропството на гревот — од духовна Египет — ние сме како што беше Исак; а тој никогаш не беше во Египет.

TAM1897 Q1 28.11Така гледате дека египетското ропство и христијанската слобода беа во семејството на Авраам. Исмаил беше роден по телото и го претставуваше египетското ропство. Исак беше роден по Духот и ги претставуваше Божјите деца преку верата во Исус.

TAM1897 Q1 28.12Јосиф се роди и во својата младост излезе да ги види своите браќа, и дојдоа Исмаелците, го купија Јосифа, го однесоа во Египет и го продадоа таму. И потоа домот на Јаков слезе во Египет и на крајот беше ослободен од египетското ропство. Ова е доволно за да можете да го видите целиот нивен пат, од повикот на Авраам сè до времето кога стигнаа до границите на ветената земја. Видите дека постоеше духовен Египет, како и физички; и дека кога народот беше физички ослободен од Египет, постоеше подлабок Египет од кој тие мораа да бидат ослободени ако сакаа да бидат Божји деца.

TAM1897 Q1 28.13Сега го читам пасусот на кој се повикав синоќа. Тој се наоѓа во “Големата борба”, том 4, страница 457, од ова големо издание:—

TAM1897 Q1 28.14Историјата на древен Израел е впечатлива илустрација на минатото искуство на адвентистичкото тело. Бог го водеше својот народ во адвентското движење, исто како што ги водеше децата Израелеви од Египет. Во големото разочарување нивната вера беше испитана, како што беше и верата на Евреите на Црвеното Море.

TAM1897 Q1 28.15Потоа, во големото разочарување на адвентистичкиот народ, каде во историјата на Израел тие застанаа?

TAM1897 Q1 28.16(Гласови) На Црвеното Море.

TAM1897 Q1 28.17Бог сакал Израел во тоа време, како што читавме синоќа, да оди право во земјата што му ја ветил на Аврама — во неговото свето живеалиште, местото што Тој си го направил за да пребива во него; во неговото наследство; во светилиштето што неговите раце го воспоставиле. А патот од Египет до таа земја бил долг само единаесет дена. Но, им требале четириесет години. И само четворица од оние што тргнале некогаш стигнале таму.

TAM1897 Q1 28.18(Глас) Четири, или два?

TAM1897 Q1 29.1Четири. Зарем не знаеше дека беа четири? Беа Калев и Јошуа, и двајцата свештеници, синовите на Арон — Елеазар и Итамар. Се разбира, секогаш се зборува за двајца — Калев и Јошуа — но и двајцата свештеници влегоа со нив.

TAM1897 Q1 29.2(Глас) Можеби не наполниле дваесет години.

TAM1897 Q1 29.3Да; тие беа триесет; зашто беа помазани за свештеничката служба. Значи, тогаш, при големото разочарување, адвентистите стоеја, така да се каже, на Црвеното Море.

TAM1897 Q1 29.4Да продолжеле да се доверуваат на раководната Рака што била со нив во минатото, ќе го виделе спасението Божјо. Ако сите оние што заеднички работеле во делото во 1844 година ја примиле пораката на третиот ангел и ја проповедале со силата на Светиот Дух, Господ силно ќе делувал преку нивните напори. На светот би се излеала поплава од светлина. Пред многу години жителите на земјата ќе беа предупредени, завршното дело ќе беше завршено и Христос ќе дојдеше за искупување на својот народ.

TAM1897 Q1 29.5Кога?

TAM1897 Q1 29.6(Гласови) Пред години.

TAM1897 Q1 29.7Каде, тогаш, биле тие луѓе од разочарувањето?

TAM1897 Q1 29.8(Гласови) Во пустината.

TAM1897 Q1 29.9Како што навистина беше Израел порано. Но зошто Израел од дамнина беше задржан во пустината? — Поради неверие. Тие не го видоа она што Господ го имаше за нив. И причината поради која не видоа, беше затоа што не Му поверуваа на Бога. Да Му поверуваа на Бога, ќе го видеа она што не го видоа. И тоа е проблемот со овој народ овде. Ние не поверувавме во работите што им беа кажани на Израел од старо време. Тие ни се кажани и нам, исто како и ним. Точно истото Евангелие ни се проповеда нам, како што им се проповедаше и ним.

TAM1897 Q1 29.10Затоа да се плашиме, да не, откако нам ни е оставено ветување за влез во Неговиот почин, некој од вас се покаже дека останува краток. Зашто и нам, како и ним, ни беше проповедано Евангелието; но проповеданото слово не им користеше, бидејќи не беше споено со верата кај оние што го слушаа. Зашто ние што поверувавме влегуваме во почин.

TAM1897 Q1 29.11Значи, она што ги спречи да влезат во земјата е токму она што и нас нè спречува да влеземе во земјата. И, како што реков синоќа, ние по право немаме никаква работа овде, бидејќи не треба да бидеме во светот. Како што Израел немаше никаква работа во пустината четириесет години, така и ние немаме повеќе работа да бидеме овде во оваа пустина. Слушнете:—

TAM1897 Q1 29.12Не беше Божја волја Израел да талка четириесет години во пустината; Тој посакуваше да ги поведе директно во земјата Ханан и да ги утврди таму како свет и среќен народ. Но “не можеа да влезат поради неверие”. Поради нивното отпаѓање и апостасија тие загинаа во пустината, а други се појавија за да влезат во ветената земја. На сличен начин, не беше Божја волја доаѓањето на Христос да се одложи толку долго, и неговиот народ да остане толку многу години во овој свет на грев и тага. Но неверието ги одвои од Бога. Бидејќи тие одбија да ја извршат работата што им беше назначена, се појавија други за да ја прогласат пораката. Во милост кон светот, Исус го одложува Своето доаѓање, за да имаат грешниците можност да го слушнат предупредувањето и да најдат во Него засолниште пред гневот Божји да се истури.

TAM1897 Q1 29.13Не беше Божја волја Христовото доаѓање да се одложи толку долго, и неговиот народ да остане толку многу години во овој свет на грев и тага. Ах, ние сме одговорни за тоа. Зарем не е така? Каде лежи одговорноста? Во што сме виновни?—Неверување. Но што имаше во срцата на Израел што предизвика нивното неверување?—Египет, Египет, Египет. Што, тогаш, имало во срцата на овој народ што предизвикало ова неверие и ова оддалечување од Бога?—Египет, исто толку сигурно како што Египет некогаш беше таму. Духовно, она што е Египет — светот, идолопоклонството, темнината, што е неверие. Зборот “неверие” го изразува сето тоа. Знаете дека самиот збор “Египет” е симбол на темнина.

TAM1897 Q1 29.14Погледнете повторно на овој пасус:

TAM1897 Q1 29.15Ако сите што работеле здружено во делото во 1844 година ја беа примиле пораката на третиот ангел и ја беа проповедале со силата на Светиот Дух, Господ силно ќе делуваше со нивните напори.

TAM1897 Q1 29.16Бидејќи Господ моќно делувал со нивните напори на почетокот на делото, која е причината за недостатокот? — Недостаток на Светиот Дух. Единствениот недостаток е силата на Светиот Дух. Тоа е она што ни ја дава силата и што ги извршува моќните дела. Тоа е Светиот Дух; и да беше тој примен, “поплава од светлина ќе беше истурена врз светот”.

TAM1897 Q1 29.17Тоа е она што е наведено во Откровение, осумнаесеттото поглавје: “И слезе уште еден ангел од небото, кој имаше голема сила; и земјата се озари со неговата слава.” Тоа е токму истото на што се укажува овде. Што го задржува тој поток на светлина? Дали тој поток на светлина чека да се излее врз светот уште од тоа време?—Да. Што го задржа по 1844 година?—Неверувањето. Што го задржуваше оттогаш? — Неверувањето. Зарем не е време, тогаш, да најдеме ослободување од египетското ропство? О, размислете за тоа! Пораката ќе беше проповедана во силата на Светиот Дух; Господ силно ќе делуваше со нивните напори; поток на светлина ќе беше излеан врз светот; пред многу години жителите на светот ќе беа предупредени, завршното дело ќе беше завршено и Христос ќе дојдеше за откупот на својот народ! О, да не одложуваме повеќе! Зошто да не добиеме ослободување од Египет и од сè што е подразбрано во тој збор — духовен Египет? Да се даде Светиот Дух и да ја донесе таа голема сила да делува за грешниците; за тој поток на светлина да го осветли светот; за светот да биде предупреден; за Христос да дојде; за да бидеме искупени од овој свет на грев и тага.

TAM1897 Q1 30.1Сега ја гледате ситуацијата дотука. Египетската темнина и ропство беа врз нас сите овие години, исто толку сигурно како што беа врз Израел откако го преминаа Црвеното Море и додека беа во пустината. И Бог понуди да го нахрани и овој народ со леб од небото — леб што Тој може да го одобри, леб што Тој може да им го даде, кој ќе создаде таква состојба што Тој ќе може да ги благослови со секој духовен благослов. Но, тука многумина сè уште велат: “О, душата наша го гнаси овој лесен леб”. Да се вратиме во Египет каде што можеме да имаме кромид, праз и лук. Ако тоа е здравствена реформа, јас не сакам ништо од тоа. Каде сме биле? Дали ќе му дозволиме на Господ да нè храни? Дали ќе ја прифатиме трпезата од Бога? Или ќе копнееме по празот, кромидот и лукот, и по месните тенџериња на Египет? Тоа е прашањето.

TAM1897 Q1 30.2Сега се согласивте дека тоа е ситуацијата, дека египетското ропство е причината за сето ова, и дека неверието е причината за египетското ропство. Се согласивте дека сега не треба, како што не требаше и на другите, подолго да чекаме да бидеме ослободени од египетското ропство. Сега ќе разгледаме накратко како ќе биде тоа ослободување; а клучот е во овие зборови: “Еве ги оние што ги чуваат заповедите Божји и верата на Исус.”

TAM1897 Q1 30.3Ајде да се обратиме кон заповедите Божји и да ги погледнеме накратко во дваесеттото поглавје од Излегувањето. Ако беше потребен уште доказ дека сè уште сме под влијание на египетското ропство, секако, оваа работа е круната што го заокружува доказот. До пред многу кратко време, вие и јас никогаш не видовме копија од Десетте заповеди, издадена од Адвентистите на седмиот ден, која ги содржеше сите десет заповеди. Јас никогаш не сум видел до пред многу малку време. А сепак, ние сме зборувале за чување на заповедите; сме проповедале на другите за заповедите; сме укажувале како Рим ги променил заповедите и го изоставил четвртиот и го поделил десеттиот, додека цело време ние самите, од нашите објавени копии на заповедите, или од оние што ги купивме, а некој друг ги објавил, сме изоставиле дел од заповедите.

TAM1897 Q1 30.4Бог го проговори Својот закон од небото. Дали проговори повеќе отколку што припаѓа на заповедите? Дали проговори премногу? Дали проговори повеќе отколку што беше потребно? — Не; зашто тоа беше совршено и немаше што да се додаде кога престана да зборува. Па тогаш, бидејќи немаше што да се додаде кога престана да зборува, дали почнал пред да треба? Бидејќи немаше што да се додаде кога престана да зборува, дали има нешто пред тој да почне да зборува директно со нас за наше добро? Со други зборови, дали кажал еден збор повеќе или еден збор помалку? — Не! не! не!

TAM1897 Q1 30.5Ајде да видиме, тогаш, што рекол. Еве: “И ги изговори Бог сите овие зборови, велејќи: ... Да немаш други богови пред Мене.” Дали таму почнува? Дали почнува да зборува со: “Да немаш други богови пред Мене”? — Не. Дали ти почна од таму? Знаеш дека почна. Па, ако Бог не почнал таму, а вие и јас почнуваме таму, зарем не изоставуваме нешто што Тој го рекол, а што е исто така суштинско за нашето добро? Каде почнал Тој? Прочитајте. “И ги изрече Бог сите овие зборови, велејќи: Јас сум Господ, твојот Бог, кој те изведе од земјата Египетска, од домот на ропството. Да немаш други богови освен мене.”

TAM1897 Q1 30.6Зарем не гледате дека го изоставивме токму она што ја покажува ослободувањето од египетското ропство? И зошто го изоставивме? О, затоа што сме сметале дека не сме ослободени од Египет — и тоа е така. Сме сметале дека никогаш не сме изведени од земјата Египет — и поради нашата неверување тоа е така. Сме помислиле: “Никогаш не бевме во ропство кај ниеден човек.” Но, бевме. Бевме во ропство на самите себе, на силата на гревот — на духовна Египет. Но, вечерва има ослободување од египетското ропство и Бог нè повикува тебе и мене на ова ослободување од египетското ропство. И тој ви вели вам и на мене вечерва, со глас што громи како што громеше од Синај, со спасението на Исус Христос во него: “Јас сум Господ, твојот Бог, кој те изведе од земјата Египетска, од домот на ропството.” Ќе излезете ли? Ќе признаете ли дека тој ве избавил од земјата Египетска? Од домот на ропството? Ако не, зошто не?

TAM1897 Q1 30.7Нашите непријатели ни го фрлаат тоа во лице — О, тие заповеди не се за мене. Јас никогаш не сум изведен од Египет. Непријателите на Божјиот закон, непријателите на Божјото спасение, ви го фрлаат тоа. Тие ми го рекле тоа — на сите нас — дека тој закон не е обврзувачки за никого освен за Евреите, бидејќи никој никогаш не бил ослободен од египетското ропство освен Евреите. Тие велат: “О, не ми го проповедај тоа, мене никогаш не ме изведоа од Египет.” Тоа е сосема точно, се разбира; но тоа не им е за пофалба. Ти и јас треба да застанеме како оние што се искупени од египетското ропство и на тоа да одговориме со: “Благодари Му на Господа, изведен сум од Египет!”; и: “Мој беден, запуштен брате, ако не бидеш ослободен од Египет, ќе погинаш во гнилоста на Египет.”

TAM1897 Q1 30.8Се разбира, никој не може да го чува тој закон додека е во Египет. Тие не можеа да го сторат тоа. Бог ги избави од Египет за да можат да го чуваат законот. Да се биде во Египет значи да се биде во грев, и никој не може да го чува Божјиот закон во грев; бидејќи самиот грев е престап на законот. Се разбира, не можете да ги чувате заповедите додека сте во Египет. Не можете; ни јас не можам. Но нека Господ нè ослободи, и тогаш ќе можеме да ги чуваме заповедите, а не пред тоа. Господ добро го знаеше тоа; затоа, кога сакаше Фараон да ги пушти децата на Израел, тој рече: “Пушти го мојот народ, за да ми служат.” Се разбира, тие не можеа да Му служат на Бога во Египет. Тој сакаше тие да бидат ослободени, не само телесно, туку и духовно. И потоа, кога им го даде Својот закон за да го чуваат, првото нешто што им го кажа беше: “Јас сум Господ, твојот Бог, Кој те изведе од земјата Египетска, од домот на ропството”, за да можат да го чуваат.

TAM1897 Q1 31.1Какво е ова законот воопшто? — Духовен закон. “Знаеме дека законот е духовен.” Кое е тогаш Египет во првиот стих од законот? — Тоа е духовен Египет. “Законот е духовен.” Египет, тогаш, спомнат во законот е духовен Египет, и тоа значи за тебе и за мене ослободување од духовниот Египет, што е ослободување од ропството на гревот.

TAM1897 Q1 31.2С. Х. Лејн.— Дали мислите дека тие некое време биле духовно надвор од Египет?

TAM1897 Q1 31.3Тешко е да се каже. Мојсеј секогаш беше, се разбира; Калев секогаш беше; Јошуа секогаш беше.

TAM1897 Q1 31.4Е. Џ. Вагонер.—Седумдесетте старешини Го видоа Бога.

TAM1897 Q1 31.5Да; тие Го видоа Бога. Сепак, тешко е да се каже за народот дали беше надвор од Египет. Мојсеј секогаш беше. Дури и додека беше во физички Египет, тој беше духовно надвор од него. Калев и Јошуа секогаш беа духовно надвор од Египет. Во триумфалната песна на Црвеното Море, целата верска заедница, мислам, беше духовно надвор од Египет, ако се држеа цврсто за тоа. Како што рече Господ: “О, да го слушнеше мојот народ мојот глас и да чекореше во моите закони, тогаш брзо ќе ги покорев нивните непријатели под нив.” Но кога нивната вера беше искушена, уште на самиот прв чекор што го направија, кога беа во Мара, каде што имаше горка вода, тие ја отфрлија својата вера и посакаа да се вратат назад во Египет. Кога ќе дојдеме до горко искуство, дали треба да го сфатиме тоа како доказ дека Господ нè напуштил? — Не; фалете го Господ дека тоа горко искуство е за наше добро, и Бог може да го претвори горкото во слатко.

TAM1897 Q1 31.6(Глас) Извинете, брате Џонс, но еве еден стих — дваесет и седмиот стих од единаесеттото поглавје на Евреите — кој покажува дека Мојсеј се свртел од Египет токму таму во Египет.

TAM1897 Q1 31.7Сигурно. Така што, иако телесно беше во Египет, тој духовно беше надвор од Египет.

TAM1897 Q1 31.8Е. Џ. Вагонер.—Откупените на Господа ќе дојдат во Сион со песна.

TAM1897 Q1 31.9Да: и ако продолжеле да ја пеат песната на Мојсеј, и со верата со која ја пееле тогаш, ќе продолжеле да пеат додека не влегле во земјата. И тоа е она што Бог сака да го имаме на ум. Тој сака да ги насочиме нашите срца кон таа добра земја; и тогаш, кога нашите срца ќе бидат таму, и копнежот на нашите животи ќе биде таму. И тогаш Бог може наскоро да ги исполни нашите животи со радоста на таа блажена земја. А тоа е Бог со нас.

TAM1897 Q1 31.10Добро знаете дека дури и сега, наместо срцето да биде во таа земја, тоа е овде во оваа земја. За некои од нашите луѓе, да се побара од некој да се одвои од оваа земја изгледа како предавство. Да се побара од некој да се одвои од оваа земја, да отиде во таа земја и да ги остави службите и политиката на оваа нација на мира, за нив изгледа речиси како наметнување. Народот е во Египет, но Бог ги повикал од Египет за да ги насочат срцата кон подобрата земја, да ги стават сите свои чувства таму и да работат за таа земја со сета своја сила; за да можат потоците на радост и слава од таа земја да потечат во нивните срца; за целиот свет и целата вселена да знаат дека Бог е навистина нивниот Бог. Кога тоа ќе се изврши, ќе биде потребно само кратко време за делото да се заврши и Господ да дојде.

TAM1897 Q1 31.11Кога синовите на Израел беа на Црвеното Море, Божјата сила што се пројави таму ги зачуди народите, дотолку што кога шпионите влегоа во земјата, Рахав рече: “Стравот и трепетот од вас е врз целата земја, бидејќи слушнавме што направи Бог за вас, и срцата на луѓето се растопија”. Тоа е вистина. Уште една мисла за духовниот Египет: За Исус е напишано: “Од Египет го повикав Синот Мој”. Зошто е тоа напишано за Исус? Зошто Исус отишол во Египет? Зошто бил однесен во Египет? Тој можел да избега од колежот на децата што беа убиени во Витлеем, ако заминеше на кратко растојание од тоа место, и немаше да мора да оди речиси толку далеку до Египет. Не беа убиени сите мали деца во Палестина кога беше издадена наредбата на Ирод. Тоа беше само во Витлеем, неговите граници и неговите предградија. Витлеем беше само шест милји од Ерусалим, а децата во Ерусалим не беа убиени; така што Господ можеше да избега ако беше однесен десет или дванаесет милји подалеку.

TAM1897 Q1 31.12Па зошто тогаш бил однесен во Египет? — За да се исполни напишаното: “Го повикав Синот Мој од Египет”. Тој беше ние; и ти и јас. Тој беше ние; и како што Бог го сретна Својот народ во Египет и го изведе, така и нашиот Спасител дојде таму каде што сме ние, и беше како нас, и беше повикан од Египет, со што покажува дека секој што ќе биде како Него, исто така мора да излезе од Египет. Тој беше Син Божји и беше повикан од Египет, со што покажува дека сите што ќе бидат синови Божји, исто така мора да излезат од Египет; зашто за сите е напишано како за него: “Го повикав синот Мој од Египет”. Дали си ти син Божји? “Го повикав синот Мој од Египет”.

TAM1897 Q1 31.13Пред малку време видовме дека мораме да бидеме изведени од Египет за да ги чуваме заповедите Божји. Сега гледаме дека за да го следиме Исус, мораме да бидеме повикани од Египет. За да ги чуваме заповедите Божји, се бара да бидеме изведени од Египет; верата во Исус исто така бара да бидеме изведени од Египет. И двете се изразени во Откровение 14:12: “Тука се оние што ги чуваат заповедите Божји и верата на Исус.”

TAM1897 Q1 32.1Така, гледате дека од почеток до крај постои духовен Египет; и целиот план на спасението е едноставно ослободување од египетското ропство преку силата Божја; тоа е повик од Египет во славната слобода на Божјите синови. Дали тогаш ќе излеземе од Египет, за да Му служиме на Господа навистина? Дали ќе биде така што ќе можеме во вистина да ги чуваме заповедите Божји и верата на Исус? Што ќе правиме? Дали ќе си заминеме од оваа Конференција во Египет? Дали ќе останеме на оваа Конференција и ќе останеме во Египет? О, зарем нема целосно да бидеме ослободени од Египет и сè што е содржано во зборот?

TAM1897 Q1 32.2Ослободувањето е бесплатно за нас, ни е дадено. О, тогаш, нека се отвори секое срце, секоја душа нека се обрати кон Бога и да Го побара преку исповед на гревот, за да бидеме ослободени од темнината; и така, пред да заврши Конференцијата, да бидеме изведени во славната светлина и слобода на Божјите синови; зашто, “Го повикав Синот Мој од Египет.” Тоа е она што Тој го чека. Дали ќе го натераме да чека? И кога тоа ќе дојде, оваа реч ќе се исполни; пораката на третиот ангел ќе биде прогласена со силата на Светиот Дух; Господ ќе делува моќно со нашите напори; поплава од светлина ќе се излее врз светот; наскоро жителите на светот ќе бидат предупредени; завршното дело ќе биде завршено; и Христос ќе дојде за откупот на својот народ. О, ние сме поблиску до времето кога Бог ќе нè ослободи отколку што некогаш сме сонувале, мислам. Божјото ослободување е толку блиску до нас! Дали ќе влеземе во земјата? Израел падна затоа што не веруваше. Тие не видоа чудесни работи во неговите ветувања. Тие ветувања сега се за нас. Тие треба да бидат исто толку реални за тебе и за мене колку што беа за него кога им ги даде на Израел, за кого тие не беа реални.

TAM1897 Q1 32.3Знаете дека е напишано:—

TAM1897 Q1 32.4И видов, како да е море од стакло помешано со оган, и оние што победиле над ѕверот, над неговиот лик, над неговиот жиг и над бројот на неговото име, стоеја на морето од стакло, држејќи харфи од Бога. И ја пеат песната на Мојсеј, слугата Божји.

TAM1897 Q1 32.5Ах, но песната на Мојсеј, слугата Божји, беше песна за ослободување од египетското ропство; и оние што победуваат над ѕверот и неговото име и неговиот лик и бројот на неговото име — од што се ослободени? — Тие се ослободени од египетското ропство, исто толку сигурно како и Мојсеј. И тие ја пеат песната на Мојсеј, бидејќи и тие се ослободени од египетското ропство. Библијата е полна со тоа. Духовно сме биле во Египет, и о, нека нè избави Бог од него. Тогаш ќе ја запееме оваа песна на Господа:—

TAM1897 Q1 32.6Ќе му пеам на Господ, зашто славно триумфираше: коњот и јавачот негов ги фрли во морето. Господ е мојата сила и моја песна, и тој ми стана спасение: тој е мојот Бог, и јас ќе му приготвам живеалиште.

TAM1897 Q1 32.7Ќе го направите ли тоа? ќе го направите ли тоа? Ќе живеам во нив и ќе се шетам во нив; тие ќе бидат мој народ, а јас ќе бидам нивен Бог.

TAM1897 Q1 32.8Затоа излезете од нив и одвојте се, вели Господ, и не допирајте нечисто; и јас ќе ве примам. И ќе ви бидам Татко, и вие ќе ми бидете синови и ќерки, вели Господ Седржител.

TAM1897 Q1 32.9Но, “Од Египет го повикав Синот Мој.”

TAM1897 Q1 32.10[Тој е] Бог на мојот Отец, и Јас ќе Го возвишам. Господ е воинствен човек: Господ е Неговото име. Возилата на Фараонот и неговата војска Тој ги фрли во морето: и неговите избрани војводи се удавија во Црвеното Море. Длабочините ги покрија: потонаа на дното како камен. Твојата десница, о Господи, стана славна во сила: Твојата десница, о Господи, ги сотре непријателите. И со величината на Твојата моќ ги собори оние што се кренаа против Тебе: ја испрати Твојата гнев, кој ги изгоре како слама. И со дувот од твоите ноздри се собраа водите, потоците застанаа исправени како куп, и длабочините се згрушија во срцето на морето. Непријателот рече: Ќе гонеам, ќе стигнам, ќе го поделам пленот; желбата моја ќе се задоволи на нив; ќе го извадам мечот мој, раката моја ќе ги уништи. Ти дувна со твојот ветер, морето ги покри: потонаа како олово во моќните води. Кој е како Тебе, о Господи, меѓу боговите? Кој е како Тебе, славен во светост, страшен во пофалби, Кој правиш чудеса? Ја испружи десницата Твоја, земјата ги проголта. Ти во милоста Твоја го изведе народот што си го искупи.

TAM1897 Q1 32.11Така пишува: “Го изведе народот што си го искупил”. Дали те искупи? Искупен од што? — Искупен од гревот. А гревот е духовен Египет.

TAM1897 Q1 32.12Ти ги водеше во силата Твоја до светото Твое живеалиште. [Дозволете Му.] Народите ќе слушнат и ќе се уплашат.

TAM1897 Q1 32.13Дојде време да се пее песната на Мојсеј. Ќе ја испееме ли? Но, нема да ја испееме во Египет. Не можете да ја испеете ако сте во Египет, бидејќи тие не можеле да ја испеат додека не излегле од Египет.

TAM1897 Q1 32.14Народот ќе слушне и ќе се уплаши; тага ќе обземе на жителите на Палестина. Тогаш кнезовите на Едом ќе се зачудат; силните на Моав ќе ги обземе трепет; сите жители на Ханаан ќе се стопат. Страв и трепет ќе ги обземе; од величината на Твојата рака ќе занемеат како камен; додека Твојот народ не премине, о, Господи, додека не премине народот што си го откупил. Ти ќе ги внесеш.

TAM1897 Q1 32.15Кого ќе внесе? Што велите? Кого ќе внесе Господ во своето живеалиште? Вие? Дали сте излегле од Египет? “Го повикав Синот Мој од Египет.” Ти ќе ги “засадиш на планината на твоето наследство, на местото, о Господи, кое си го приготвил за да живееш во него.” Тогаш ќе живееме таму со Господа и така секогаш ќе бидеме со Господа.

TAM1897 Q1 33.1Во светилиштето, о Господи, кое твоите раце го утврдиле. Господ ќе царува во веки веков. Зашто коњот на Фараонот отиде во морето со своите коли и со своите коњаници, и Господ ги врати водите на морето врз нив: а децата на Израел поминаа по суво среде морето. И Мириам пророкињата, сестрата на Арон, зеде тимбрел в рака; и сите жени излегоа по неа со тимбрели и со танци. И Мириам им одговори: “Пејте Му на Господ, зашто Тој славно победи: коњот и јавачот го фрли во морето.”

TAM1897 Q1 33.2“Од Египет те повикав”, вели Господ, и од Египет дојдовме. Сега тој вели: Јас сум вашиот Бог, и вие сте мојот народ. “Јас сум Господ, твојот Бог, кој те изведе од земјата Египетска, од домот на ропството”; и, “Од Египет го повикав Синот Мој”. И тоа е што значи денес кога се вели: Еве ги, еве ги “ЕВЕ ГИ ОНИЕ што ги чуваат заповедите Божји и верата на Исус”.

TAM1897 Q1 33.3Конгрегацијата пее:—