Adventist Pioneer
Library
aplib.orgग्रंथालय
11 / 12१८९७ ची प्रवचने

इस्राएलचा धर्मत्याग. – क्र. २

Alonzo Trevier Jones

TAM1897 Q1 40.5रविवार संध्याकाळी, १४ मार्च १८९७ रोजी दिलेले प्रवचन जनरल कॉन्फरन्स बुलेटिन, पहिले तिमाही, १८९७, खंड २, क्र. १, पृ. ४०-४५ मध्ये मुद्रित.

TAM1897 Q1 40.6जसे आपण मागील धड्यामध्ये पाहिले, इस्राएलने धर्मत्याग केला आणि सर्व राष्ट्रांप्रमाणे होण्यासाठी राजा मागितला. या सध्याच्या अभ्यासात, आपण पाहणार आहोत की ते किती पूर्णपणे राष्ट्रांप्रमाणे झाले. परंतु इस्राएलने देवापासून पतन केले; कारण त्यांनी पूर्ण हृदयाने देवावर विश्वास ठेवला नाही. त्यांनी ऐकलेल्या वचनाशी त्यांच्या अंतःकरणात विश्वासाची सांगड घातली गेली नव्हती. ते केवळ औपचारिक झाले, आणि मग त्या वाईट गोष्टी ज्यापासून ते देवाशी निष्ठावान राहिले असते तर वाचले असते, त्या त्यांच्यावर इतर कोणत्याही विधर्मींवर येतात तशाच प्रकारे आल्या; आणि मग, जसे भविष्यवाणीचा आत्मा सांगतो, त्यांच्या स्वतःच्या पतनामुळे उद्भवलेल्या सर्व वाईट गोष्टी त्यांनी देवाच्या राज्यावरच ढकलल्या. त्यांना वाटले की त्याचे राज्य अपयशी ठरले; ते त्यांच्यासाठी पुरेसे चांगले नव्हते, या जगात ते त्यांच्यासाठी पुरेसे नव्हते, आणि त्यांना स्वतःचे राज्य हवे होते—असे राज्य जे ते स्वतः हाताळू शकतील आणि ज्याद्वारे ते स्वतःचे शासन व संरक्षण करू शकतील.

TAM1897 Q1 40.7मग त्यांनी शमुवेलाला सांगितले, “सर्व राष्ट्रांप्रमाणे … आम्हावर राजा नेमा”, “म्हणजे आम्ही इतर सर्व राष्ट्रांसारखे होऊ”; आणि जरी प्रभूने, शमुवेलाद्वारे, त्याचा गंभीरपणे विरोध केला, तरीही त्यांनी त्या विरोधाला विरोध करून म्हटले, “असे नाही! आम्हांवर राजा पाहिजेच म्हणजे आम्ही इतर सर्व राष्ट्रांसारखे होऊ.” त्यांना जसे हवे होते, तसे परमेश्वराने त्यांना होऊ दिले. त्यांनी फक्त राजा असणार हे ठरवले नव्हते, तर राजा कोण असणार हेही त्यांनी आधीच ठरवले होते. तो कीशाचा मुलगा शौल होता; आणि त्यांना स्वतःच्या मनाप्रमाणेच हवे असल्यामुळे, परमेश्वराने त्यांना तोच राजा होऊ दिला.

TAM1897 Q1 40.8परंतु प्रभूने सांगितलेल्या सर्व वाईट गोष्टी, त्या राजाला आणि राज्याला निवडल्यामुळे घडणार होत्या, त्या सर्व त्यांच्यावर घडल्या. शौलाच्या काळात त्यांना त्याचे काही परिणाम भोगावे लागले. दावीदाच्या प्रभाव आणि राज्यामुळे त्यांना त्यांच्या वाईट परिणामांपासून मोठ्या प्रमाणात सुटका मिळाली. जरी त्यांनी देवाला नाकारले, तरी त्याने त्यांना सोडले नाही; तो त्याचे मार्गदर्शन स्वीकारण्यास तयार असलेल्या सर्वांना मार्गदर्शन करण्यासाठी आणि शक्यतो त्यांना त्या संकटांपासून वाचवण्यासाठी त्यांच्याबरोबरच राहिला, जी नक्कीच येणार होती, ज्या येणार होत्या हे त्याला माहीत होते, आणि ज्यापासून एक राष्ट्र म्हणून ते सुटू शकत नव्हते. परंतु तो व्यक्ती म्हणून वाचू इच्छिणाऱ्या सर्वांना वाचवेल. त्यांनी असा मार्ग सुरू केला होता जो अपरिहार्यपणे आणि अटळपणे त्यांना एका पावलानंतर दुसऱ्या पावलाकडे नेत होता, जोपर्यंत, जसे आपण पाहणार आहोत, विनाश आला.

TAM1897 Q1 40.9शलमोनाच्या काळात, परमेश्वराने विरोध केला असतानाही त्यांनी स्वीकारलेल्या मार्गाचा नैसर्गिक परिणाम म्हणून समस्या स्पष्टपणे सुरू झाल्या. आणि मिसर नेहमीच यात सामील होता. मिसर नेहमीच हस्तक्षेप करतो. शलमोनाने परमेश्वराच्या वचनाच्या विरोधात मिसरहून एक पत्नी घेतली. त्याने परमेश्वराच्या वचनाच्या विरोधात घोडे आणण्यासाठी मिसरला संदेश पाठवला. परमेश्वराने त्याला दिलेली कीर्ती त्याने मिसर आणि मिसरी मूर्तिपूजेच्या, तसेच आजूबाजूच्या सर्व राष्ट्रांच्या मूर्तिपूजेच्या सेवेसाठी वाकवली. सर्व विदेशी राष्ट्रांतील सातशे पत्न्या आणि तीनशे उपपत्न्या यांच्या मूर्तिपूजक उपासनेसाठी लोकांवर घातले गेलेले ओझे असे होते की ते सहन केले जाऊ नयेत, आणि लोकांच्या भल्यासाठी ते सहन होणे शक्यच नव्हते; आणि दोन्ही लोकांच्या हितासाठी, प्रभूने दहा जमातींना दोन जमातींपासून वेगळे करण्याचा निर्णय घेतला.

TAM1897 Q1 40.10परमेश्वराने दहा गोत्रांसाठी किंवा दोन गोत्रांसाठी जे चांगले नियोजित केले होते ते काय होते हे आपल्याला कळू शकत नाही, कारण ते कधीच साध्य झाले नाही. यराबामाला प्रथम दहा गोत्रांवर राज्य करणारा म्हणून निवडण्यात आले. पण यराबामाने, प्रभूच्या योग्य वेळेची वाट पाहावी आणि प्रभूनेच आपल्या मार्गाने त्याला दहा जमातींच्या सिंहासनावर आणावे हे दावीदाचे भव्य उदाहरण विसरून—अजूनही शलमोन जिवंत असतानाच त्याने राजाविरुद्ध हात उचलला, कारण त्याने दहा जमातींचे सिंहासन घेऊन त्यांचे राज्य करण्याचा निर्णय घेतला आणि शलमोनाविरुद्ध स्वतःला राजा म्हणून घोषित केले. हे देशद्रोह आणि बंडखोरी होते. शलमोनाने त्याला त्याबद्दल शिक्षा देण्याचा विचार केला, आणि तो मिसरला पळून गेला व शलमोनाच्या मृत्यूपर्यंत तिथेच राहिला.

TAM1897 Q1 40.11जर तो आधी अंत:करणाने मिसरी नव्हता, तर तिथे गेल्यानंतर तो मिसरी झाला. जेव्हा शलमोनाचा मृत्यू झाला, तेव्हा यराबाम मिसरहून परत आला. दहा जमातींना दोन जमातींपासून वेगळे होण्याची वेळ आली आणि रहबामाने त्यांना वेगळे करणारा मार्ग अवलंबला. जेव्हा लोक आले आणि त्यांनी त्याच्या वडिलांनी त्यांच्यावर घातलेल्या ओझ्यांना हलके करण्यास सांगितले, तेव्हा ती एक तर्कसंगत आणि योग्य विनंती होती. शलमोनाचे सल्लागार असलेल्या ज्येष्ठ पुरुषांनी त्याला तसे करण्याचा सल्ला दिला. पण रहबामाला त्यांचा सल्ला मानून समाधान वाटले नाही, कारण त्यांनी सुचवल्याप्रमाणे लोकांचा सेवक बनणे त्याला नको होते; त्याला लोकांचा मालक व्हायचे होते, म्हणून त्याने आपल्यासोबत वाढलेल्या तरुणांशी सल्लामसलत केली. त्याची आई अम्मोनी स्त्री होती, जी शलमोनाच्या मूर्तिपूजक पत्नींपैकी सर्वात नीच होती; आणि त्याच्यासोबत वाढलेले तरुण हे शलमोनाच्या इतर मूर्तिपूजक पत्नींचे पुत्र होते. हे तरुण शलमोनाने आपल्या पत्नींसोबत केलेल्या मूर्तिपूजेच्या सर्व अमंगळ कृत्यांमध्ये वाढले होते. रहबामाने त्यांच्या मतांना मान्यता दिली आणि त्यांच्या बाजूने झुकला, आणि अर्थातच त्याने प्रभूचा सल्ला आणि प्रभूची भीती बाळगणाऱ्या पुरुषांचा सल्ला नाकारला.

TAM1897 Q1 41.1रहबामाने लोकांना तेच उत्तर दिले ज्याची आपल्याला सर्वांना माहिती आहे: तुम्ही माझ्याकडे तुमचे ओझे हलके करण्यास सांगितले, परंतु त्याऐवजी मी ते अधिक जड करीन; जिथे ते तुमच्या लहान बोटाइतके होते, तिथे मी ते तुमच्या कंबरेइतके करीन. ते म्हणाले, “इस्राएलींनो, जा आपापल्या घरी तंबूकडे जा, या दाविदाच्या मुलाला आपल्या घराण्यापुरतेच राज्य करू दे.” रहबाम जे घडले ते पाहून खरोखरच आश्चर्यचकित झाला; तरीही त्याच्या बाबतीत ते इतके विचित्र नाही, कारण तो इतका अंध होता की त्याने जे सांगितले ते सर्वात मूर्खपणाचे होते हेही पाहू शकला नाही, त्यामुळे ते बोलल्यानंतर जे घडले त्यावर तो आश्चर्यचकित झाला हे काहीच आश्चर्यकारक नाही. त्याने आपला कोषपाल त्यांना शांत करण्यासाठी, गोष्टी सौम्य करण्यासाठी आणि शक्य झाल्यास त्यांना परत आणण्यासाठी पाठवला. पण त्यांनी त्या कोषपालाला लगेचच दगडांनी मारून ठार केले, आणि रहबामाने परिणाम पाहताच घाबरून आपल्या रथाकडे धाव घेतली आणि यरूशलेमेला परत गेला. त्याने त्यांच्यावर चढून येण्यासाठी आणि त्यांना ताब्यात घेऊन आपली सेवा करायला भाग पाडण्यासाठी सैन्य उभारले. पण प्रभूच्या नबियाने त्याला सांगितले की तसे करायचे नाही, आणि त्यांनी घरीच राहणे आवश्यक आहे, आणि त्यांनी तसेच केले.

TAM1897 Q1 41.2मग यराबामाने राज्य मिळवले आणि त्याने मिसरहून आणलेल्या सोन्याच्या बछड्यांची स्थापना केली, ज्यामुळे ते दोन कुलांपासून वेगळे होताच, दहा कुलांना लगेचच मिसरमध्ये, मिसरी मूर्तिपूजेत आणि मिसरी शासन पद्धतीत नेले गेले. अशाप्रकारे यराबामामुळे या प्रवाहाची सुरुवात झाली आणि दहा कुलांच्या इतर सर्व राजांनी अनुसरण केलेले उदाहरण निर्माण झाले. आणि त्यानंतर नेहमीच असेच म्हटले जाते, “नबाटाचा पुत्र यराबाम, ज्याने पाप केले आणि इस्राएलला पाप करायला लावले.” आणि धर्मत्याग सातत्याने, सातत्याने खाली जात राहिला, जोपर्यंत संपूर्ण राज्य नष्ट झाले, आणि त्याबद्दल पुन्हा कधीच ऐकू आले नाही, आणि कधीच ऐकू येणार नाही. दहा गोत्रांच्या राजांच्या वंशामधील धर्मत्याग वाईटातून आणखी वाईट आणि त्याहूनही वाईट होत गेला. यराबाम वाईट होता; त्यानंतर लगेच सत्ता मिळवणाऱ्यांनाही वाईटच होते. मग अम्री आला, तो इतरांपेक्षा अधिक वाईट होता; त्यानंतर अहाब आला, जो त्याच्यापूर्वीच्या सर्वांपेक्षा अधिक वाईट होता. अशा प्रकारे राज्यभर हेच चालू राहिले, जोपर्यंत ते पूर्णपणे नष्ट होऊन अस्तित्वातच राहिले नाही.

TAM1897 Q1 41.3पण त्यांनी आपली सेवा करावी म्हणून प्रभू सतत सर्वतोपरी प्रयत्न करीत होता. त्याने त्यांना एकानंतर एक नबी पाठवले; त्याने राजांना वारंवार त्याची भिती बाळगायला आणि त्याची सेवा करायला बोलावले. जेव्हा आपण इस्राएलच्या अंतिम काळात येतो, तेव्हा आमोस आणि होशेय विशेषतः भविष्यवाणी करतात. आमोस, होशेय आणि मीखा यांनी इस्राएलच्या अंतिम काळात इस्राएलसाठी आणि इस्राएलला भविष्यवाणी केली. मात्र मीखा या ग्रंथातील फक्त थोडेसेच भाग थेट दहा गोत्रांशी संबंधित आहेत. आमोसचा जवळजवळ संपूर्ण ग्रंथ त्यांच्याबद्दल आहे, तसेच होशेयाचाही बहुतेक भाग. आमोस आणि होशेय या ग्रंथांमध्ये मुख्यतः, जवळजवळ संपूर्णपणे, इस्राएलविषयीच्या भविष्यवाण्या आहेत आणि इस्राएलला प्रभूने केलेले शेवटचे आवाहन आहे की ते पुन्हा त्याच्याकडे परतावेत आणि पूर्ण विनाशापासून वाचले जावेत.

TAM1897 Q1 41.4त्या सर्व भविष्यवाण्या आणि इस्राएलचा इतिहास या जगाच्या इतिहासाच्या अंतिम काळात जगत असलेल्या लोकांना इशारा देण्यासाठी बायबलमध्ये ठेवण्यात आले आहेत. आणि अंतिम काळातील लोकांसाठी देवाचे मार्गदर्शन आहे—देवाकडे परत यावे जेणेकरून ते प्रत्यक्ष नाशापासून वाचू शकतील. म्हणूनच त्या गोष्टी तिथे ठेवण्यात आल्या आहेत. म्हणून आज आमोस आणि होशेय हे तुम्हाला, मला आणि जगातील प्रत्येकासाठी तितकेच वर्तमान सत्य आहेत, जितके ते त्यांनी लिहिलेल्या काळात दहा जमातींमधील लोकांसाठी होते.

TAM1897 Q1 41.5आमोसने भविष्यवाणी केली, आणि बेथ-एलमधील पुरोहित त्याला म्हणाला, “इथे भविष्यवाणी करू नकोस; हे राजाचे घर आहे, आणि राजाचा दरबार आहे; तू यहूदाकडे जा.” आणि तो गेला आणि दुसऱ्या यराबामाला सांगितले की आमोस या देशाविषयी वाईट भविष्यवाणी करीत आहे, राजाविरुद्ध बंड शिकवत आहे, आणि म्हणतो की प्रभूची तलवार त्यावर पडणार आहे, आणि हा देश त्याचे सर्व शब्द सहन करू शकत नाही.

TAM1897 Q1 41.6आता आपण त्या विशिष्ट उताऱ्याकडे वळू आणि आमोस ७:१०-१५ वाचू:—

TAM1897 Q1 41.7बेथेल येथील याजक अमस्या ह्याने, “इस्राएलाचा राजा, यराबामाला निरोप पाठविला. आमोसाने इस्राएलाच्या घरामध्ये तुझ्याविरुध्द कट केला आहे. त्याचे सर्व शब्द देशाला सहन करवत नाही. कारण आमोस असे म्हणतो, यराबाम तलवारीने मरेल, आणि इस्राएलाच्या लोकांस त्यांच्या देशातून कैदी म्हणून बाहेर नेले जाईल.” अमस्या आमोसला म्हणाला, “अरे द्रष्ट्या, खाली यहूदात पळून जा आणि तेथेच भाकर खाऊन तुझे प्रवचन दे. पण यापुढे बेथेलमध्ये संदेश देऊ नकोस. कारण ही राजाचे पवित्रस्थान आहे व राज घराणे आहेत.” मग आमोस अमस्याला म्हणाला, “मी संदेष्टा नव्हतो व संदेष्ट्याचा मुलगाही नव्हतो. मी गुरांचे कळप राखणारा आणि उंबरांच्या झाडांची निगा राखणारा होतो. मी कळपामागे चालण्यातून परमेश्वराने मला बोलावून घेतले, आणि मला म्हटले, ‘जा, माझ्या लोकांस, इस्राएलाला, भविष्य सांग.’”

TAM1897 Q1 41.8आणि त्याने त्यांच्यासाठी भविष्यवाणी केली; पण विसरू नका, ते इस्राएलचे शेवटचे दिवस होते. पण जेव्हा त्यांनी आमोसाला त्या देशात भविष्यवाणी करण्यास परवानगी दिली नाही, आणि त्याला हाकलून लावले, आणि पूर्वी अनेक भविष्यवक्त्यांसोबत जसे केले तसे त्याचा छळ केला, तेव्हा प्रभूनं यहूदा देशात होशेयाला उभा केला; आणि तो यहूदा देशात होता, जिथे त्या मूर्तिपूजक पुरोहितानं आमोसाला जाण्यास सांगितले होते, तेव्हा तो इस्राएलविषयी भविष्यवाणी करू शकला, आणि ते त्याचा छळ करू शकले नाहीत किंवा त्याच्याशी आपल्या मनाप्रमाणे वागू शकले नाहीत.

TAM1897 Q1 42.1आता फक्त एक शब्द, या संपूर्ण क्षेत्रावर पुन्हा एकदा नजर टाकत: तुम्हाला माहित आहे की शमुवेलाच्या काळापासून पुढे, इस्राएलच्या राजांनी देवाच्या लोकांचा छळ केला, संदेष्ट्यांचा छळ केला, पुरोहितांना ठार मारले, जसे त्यांना वाटले तसे. त्यांनी हे केले कारण त्यांच्याकडे हे करण्यासाठी शक्ती होती, तसेच त्यांचा असाच स्वभाव होता. पण आता जर इस्राएलकडे कधीच स्वतःचा राजा, राज्य किंवा सरकार नसते, तर ते हे करू शकले असते का?—नाही; ते अशक्य झाले असते. तुम्हाला माहित आहे की इस्राएलचे राजे देवाच्या माणसांसाठी आणि प्रभूच्या संदेष्ट्यांसाठी विधर्मी राजांपेक्षा वाईट होते: जिथे इस्राएलचे आणि यहूदाचे राजे प्रभूच्या संदेष्ट्यांना पूर्णपणे त्रास देत होते, तिथे विधर्मी राजे त्यांचा आदर करत आणि त्यांना अनुकूल वागणूक देत.

TAM1897 Q1 42.2होशेयाने, जसे मी म्हणत होतो, याबद्दलही भविष्यवाणी केली. आता मी होशेयातील काही वचने वाचणार आहे, जेणेकरून तुम्हाला कळेल की त्याने याबद्दल काय म्हटले आहे. प्रथम नवव्या अध्यायाकडे पाहा, फक्त एक-दोन शब्द:—

TAM1897 Q1 42.3ते परमेश्वराच्या देशात राहणार नाहीत, त्याशिवाय एफ्राईम मिसरात परत जाईल.

TAM1897 Q1 42.4एफ्राईम हा दहा गोत्रांपैकी एक होता; परंतु येथे हे नाव त्या सर्वांसाठी वापरले आहे. दहा गोत्र अश्शूरात गेले; त्यांना अश्शूऱ्यांनी कैद करून नेले. तरीही, जेव्हा त्यांना अश्शूऱ्यांनी कैद केले, तेव्हा प्रभू जेव्हा म्हणतो की ते मिसरात परततील, तेव्हा त्याचा काय अर्थ होतो?—मिसर म्हणजे देवापासून शक्य तितक्या दूरचे धर्मत्यागाचे प्रतीक आहे. जो अंधार पूर्णपणे मिसरी अंधार आहे, तो असा आहे जिथे देवाच्या जागी माणसे राज्य करतात, आणि संपूर्ण राज्य—सरकार, लोक आणि सर्वकाही—देवाविरुद्ध आणि त्याच्या लोकांविरुद्ध उभे आहे, जसे मिसरावर पीडा येण्याच्या व इस्राएलची सुटका होण्याच्या अगोदर, इस्राएल मिसरात असताना त्याच्याविरुद्ध ते उभे होते. आणि जेव्हा प्रभू येथे म्हणतो की एफ्राईम मिसरकडे जाईल, जरी अश्शूर—अश्शूरचे राज्य—त्यांना कैद करून नेणार होते, ते दाखवते की ते पूर्णपणे धर्मत्यागात जाण्यास ठाम होते, आणि म्हणूनच ते “प्रभूच्या देशात” राहू शकले नाहीत, कारण ते इच्छित नव्हते.

TAM1897 Q1 42.5तुम्हाला आठवेल की आपण वाचले की प्रभूने अब्रामला काय म्हटले: “तू आपला देश, आपले नातलग आणि बापाचे घर सोडून मी दाखवीन त्या देशात जा.” मग ती भूमी प्रभूची भूमी आहे. आणि जेव्हा होशेयाद्वारे तो सांगतो की इस्राएल परमेश्वराच्या देशात वास करणार नाही, तेव्हा त्याचा संदर्भ शोमरोनाभोवतीच्या त्या लहानशा भूखंडाला नाही, तर त्या भूमीला आहे जी अब्राहामला दाखवण्यात आली होती आणि जिथे देवाने आपल्या लोकांना मिसरमधून बाहेर आणताना बोलावले होते. ते परमेश्वराच्या देशात वास करणार नाहीत; त्यानंतर मिसर येतो, पूर्णपणे धर्मत्याग. तुम्ही ते पुढे पाहाल, जसे मी वाचून दाखवीन.

TAM1897 Q1 42.6ते परमेश्वराच्या देशात राहणार नाहीत, त्याशिवाय एफ्राईम मिसरात परत जाईल, आणि एके दिवशी ते अश्शूरात अमंगळ पदार्थ खातील. ते परमेश्वरास द्राक्षरसाचे पेयार्पणे देणार नाही, व ते त्यास प्रसन्न करु शकणार नाहीत, त्यांचे बलीदान त्यांच्यासाठी शोकाची भाकर होईल जे ते खातील ते अशुद्ध होतील, कारण त्यांचे भोजन त्यांच्यापुरतेच असेल, ते परमेश्वराच्या मंदीरात आणता येणार नाही. परमेश्वराच्या सणाच्या दिवशी नेमलेल्या उत्सवाच्या दिवशी तुम्ही देवासाठी काय कराल? कारण पहा, जर ते नाशापासून वाचले तर, मिसर त्यांना एकत्र करील आणि मोफ त्यांना मुठमाती देईल, वन्य झाडे त्यांचे सोने, रुपे मिळवतील आणि त्यांचे डेरे काट्यांनी भरून जातील.

TAM1897 Q1 42.7दहावा अध्याय:—

TAM1897 Q1 42.8इस्राएल एक जोमाने वाढणारा द्राक्षीचा वेल आहे. त्यास विपुल फळे येतात. जसजसे त्याची फळे वाढली तसतशी त्याने वेद्या बांधल्या. त्याची भूमी सुपीक झाली, तो त्याने सुंदर स्तंभ उभारले. त्यांचे हृदय कपटी आहे, त्यांना त्यांची शिक्षा होईल परमेश्वर त्यांच्या वेद्या मोडून टाकेल त्याच्या पवित्र स्तंभाचा नाश करेल. आता ते म्हणतील, आम्हास राजा नाही.

TAM1897 Q1 42.9त्या वेळी त्यांना राजा नव्हता. त्याचा खून झाला होता आणि राज्यशून्य काळ होता. त्याच्या जागी अजून दुसरा राजा आलेला नव्हता. पण तो काय म्हणतो ते पहा, “आता ते म्हणतील, … आम्हास राजा नाही.” जेव्हा त्यांनी त्याच्या विरोधात त्या राजाची निवड केली, तेव्हा प्रभूने त्यांना सांगितले की ते त्याला नाकारत आहेत. “असे नाही! आम्हांवर राजा पाहिजेच.” त्यांना राजा मिळाला का?—होय; आणि तो काळ आला जेव्हा त्यांना हे म्हणणे भाग पडले, “आम्हास राजा नाही.” पण अगदी त्या वेळी प्रभूने काय म्हटले?

TAM1897 Q1 42.10आता ते म्हणतील, “आम्हास राजा नाही, कारण आम्ही परमेश्वराचे भय मानले नाही आणि राजा आमच्यासाठी काय करणार?” ते पोकळ शब्द बोलतात खोट्या शपथा वाहून करार करतात, म्हणून जसे शेताच्या तासात विषारी रानटी झुडूप उगवतात तसा त्यांच्यावर न्याय येईल. शोमरोनाचे रहिवासी बेथआवेनच्या वासरांसाठी घाबरे होतील त्यांचे लोक त्यांच्यासाठी विलाप करतील, सोबतच त्यांचे मुर्तीपुजक पुजारी जे त्याच्या वैभवावर आनंद करत होते आता ते त्यांच्याबरोबर नाहीत.

TAM1897 Q1 42.11तेराव्या अध्यायात प्रभू काय म्हणतात ते दिले आहे. नवव्या वचनात:—

TAM1897 Q1 42.12इस्राएला हा तुझा नाश आहे जो येत आहे, कारण तू माझ्या म्हणजे तुझ्या सहाय्यकर्त्यांच्या विरोधात गेला आहेस. “मी तुझा राजा होईन.” (KJV चे शब्दशः भाषांतर)

TAM1897 Q1 42.13पण त्यांना तसे मान्य नव्हते. म्हणून तुम्ही पाहता की, सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत, प्रभू एकटाच त्यांचा राजा व्हायला इच्छित होता; त्यांनी त्याला आपला राजा म्हणून स्वीकारावे अशी त्याची इच्छा होती, आणि दुसरा कोणीही नको होता. मग जसे तो पुढील वचनात म्हणतो, “मी क्रोधाने तुला राजा दिला आणि रागाने त्यास काढूनही घेतले.” म्हणून मी ते संपूर्ण वचन वाचतो:—

TAM1897 Q1 42.14“मी तुझा राजा होईन; तुझ्या सर्व नगरांत तुला तारू शकेल असा दुसरा कोणी कोठे आहे?” (KJV चे शब्दशः भाषांतर) तुझे अधीपती कोठे आहेत? ज्याविषयी तू मला म्हटले, “मला राजा आणि अधिपती दे?”

TAM1897 Q1 42.15तो त्यांना त्या काळाकडे परत निर्देश करतो जेव्हा त्यांनी म्हटले होते, ‘आमच्यावर राज्य करण्यासाठी आम्हाला राजा द्या.’ तो म्हणतो, ‘त्या वेळी मी विरोध केला की तुम्हाला राजा नको, आणि मी तुम्हाला सांगितले होते की हे वाईट घडणार आहे; आता तुम्ही स्वतः कबूल करता की तुमचा राजा नाही, परंतु तुम्ही स्वतःचा नाश केला आहे. मी तुमचा राजा होईन; मला तुमचा राजा होऊ द्या.’ आता अकराव्या अध्यायातील पहिल्या वचनाकडे पहा:—

TAM1897 Q1 42.16जेव्हा इस्राएल बालक होता तेव्हा त्यावर प्रेम केले, आणि माझ्या पुत्राला मिसरातून बोलावले.

TAM1897 Q1 43.1मिसरमधून बाहेर काढल्यानंतर हजार वर्षांनी, इस्राएलच्या शेवटच्या दिवसांत तो येथे का बोलतो? याचा काय हेतू आहे?

TAM1897 Q1 43.2जेव्हा इस्राएल बालक होता तेव्हा त्यावर प्रेम केले, आणि माझ्या पुत्राला मिसरातून बोलावले. त्यांना जेवढे बोलविले तेवढे ते माझ्यापासून दूर जात ते बआलास बली आणि मुर्तीस धूप जाळत. तरी तो मीच ज्याने एफ्राईमास चालणे शिकविले तो मीच ज्याने त्यास हात धरुन उभे केले पण त्यांना माहीत नव्हते की मी त्यांची काळजी घेत होतो. मी त्यांना मानवता आणि प्रेमाच्या दोरीने चालवत होतो मी त्यांना त्यासारखा होतो जो तोंडावरचे जू काढतो आणि मी खाली वाकून त्यांना खाऊ घातले. ते मिसरात परत येणार काय? अश्शूर त्यावर राज्य करणार काय? कारण ते मजकडे परत येण्याचे नाकारतात? त्यांच्या नगरावर तलवार चालेल आणि ती त्याच्या दाराचे अडसर नष्ट करील, त्यांचा नाश त्यांच्या स्वत:च्या योजनांमुळे होईल. माझ्या लोकांस मजपासून वळवण्याचा निश्चय केला आहे तरी ते त्यांना जो मी परमप्रधान आहे त्याकडे बोलवितात तरी त्यापैकी कोणीही मला गौरव देत नाही.

TAM1897 Q1 43.3प्रभू आता इस्राएलवर शोक करीत आहे, अगदी ते विनाशाच्या उंबरठ्यावर असताना. तो शेवटचे आवाहन करीत आहे: शेवटची भविष्यवाणी आता येते; आणि हे सर्व घडत असताना, हिज्कीया यहूदावर राज्य करीत आहे. जेव्हा तो सिंहासनावर आला, तेव्हा त्याने राज्य सुधारण्यास आणि आहाजाच्या अधर्मीपणापासून ते परत मिळवण्यास सुरुवात केली. जेव्हा त्याने मंदिर शुद्ध करून सर्व काही व्यवस्थित केले, तेव्हा त्यांनी दोन आठवड्यांचा वल्हांडण सण साजरा केला. पण त्या वल्हांडण सणापूर्वी, हिज्कीयाने उरलेल्या दहा जमातींमध्ये संदेशवाहक पाठवले, त्यांना यरूशलेममधील वल्हांडण सणासाठी, सर्व सैन्यांचा प्रभु देव याची उपासना करण्यासाठी बोलावण्यासाठी; परंतु नोंदीनुसार, त्यांनी संदेशवाहकांचा उपहास केला आणि त्यांची निंदा केली; तरीही इस्साखार, जबुलून आणि नफताली या प्रदेशांतील आणि प्रांतांच्या विविध भागांतील ‘एक मोठा जमाव’ यरूशलेमला चढून आला, त्यांनी वल्हांडण सण पाळला आणि प्रभूशी एकरूप झाले. आणि जेव्हा हे लोक यरूशलेमेला गेले आणि यहूदातील लोकांमध्ये आपले स्थान घेतले, तेव्हा त्याच काळात अश्शूरचा राजा वर आला आणि त्याने दहा गोत्रांच्या संपूर्ण भूमीवर ताबा मिळवला. आणि अशाप्रकारे, ज्यांनी परमेश्वराची उपासना करण्यासाठी यरूशलेमेला येण्याच्या हिज्कीयाच्या त्या आवाहनाचे पालन केले, ते अश्शूरच्या कैदेतून वाचले.

TAM1897 Q1 43.4आता, हिज्कीयाने आपली विनंती करण्याच्या अगोदरच होशेय हे लिहित आहे, आणि प्रभू लोकांच्या ठरलेल्या कृतीवर शोक करीत आहे. तो काय म्हणतो ते पहा:—

TAM1897 Q1 43.5तरी तो मीच ज्याने एफ्राईमास चालणे शिकविले तो मीच ज्याने त्यास हात धरुन उभे केले.

TAM1897 Q1 43.6प्रभू त्यांना योग्य मार्गाने नेण्यासाठी इतका उत्सुक होता की त्याने त्यांचे हात धरून त्यांना पुढे नेले; परंतु त्यांनी हात मागे खेचला, ते अगदी त्या मार्गानेही जाऊ इच्छित नव्हते. तरीही तो त्यांना सोडू शकत नाही. पाहा:—

TAM1897 Q1 43.7हे एफ्राईमे, मी तुझा त्याग कसा करु? हे इस्राएला, मी तुला शत्रुच्या हाती कसा देऊ? मी तुला अदमासारखे कसे करु? मी तुला सबोयिमासारखे कसे करु? माझे हृदय खळबळले आहे, माझी करुणा ढवळली गेली आहे. मी माझा भयानक राग अमलात आणणार नाही मी एफ्राईमाचा पुन्हा नाश करणार नाही कारण मी देव आहे आणि मनुष्य नाही तुमच्यामध्ये असणारा मी पवित्र आहे मी क्रोधाने येणार नाही.

TAM1897 Q1 43.8अशाप्रकारे तो त्यांच्यावर येणाऱ्या न्यायापासून स्वतःला मागे धरतो. तो देव असल्यामुळे, तो तो अजून घडू देणार नाही; अगदी तो घडायलाच हवा असतानाही. पण तरीही त्यांनी बंड केले; ते त्यांच्याच मार्गानेच पुढे गेले. आणि त्याचा परिणाम २ राजे १७:५-८ मध्ये नोंदविला आहे:—

TAM1897 Q1 43.9मग अश्शूरचा राजा सर्व देशावर चाल करून आला व शोमरोनावर चढून येऊन त्याने शोमरोनला तीन वर्षे वेढा घातला. होशेच्या नवव्या वर्षी अश्शूरच्या राजाने शोमरोन हस्तगत केले आणि इस्राएल लोकांस त्याने कैद करून अश्शूरला नेले. त्यांना त्याने हलहा येथे तसेच गोजानमधील हाबोर नदीजवळ आणि माद्य लोकांच्या नगरात ठेवले. परमेश्वर देवाच्या इच्छेविरुध्द इस्राएल लोकांनी पापे केली होती, म्हणून असे घडले. कारण इस्राएलाच्या लोकांनी परमेश्वर त्यांचा देव ज्याने त्यांना मिसरचा राजा फारो याच्या जाचातून सोडवले होते, त्याच्याविरुध्द पाप केले आणि दुसऱ्या देवांचे भजन पूजन केले. आणि जी राष्ट्रे परमेश्वराने इस्राएली लोकांपुढून हुसकावून लावली होती, त्यांच्या नियमांप्रमाणे आणि इस्राएलाच्या राजांनी जे नियम केले होतो त्याप्रमाणे ते चालत.

TAM1897 Q1 43.10मग पुढे तेराव्या वचनापर्यंत त्यांचा वृत्तांत चालू राहतो:—

TAM1897 Q1 43.11इस्राएल आणि यहूदा यांना समज देण्यासाठी परमेश्वराने सर्व संदेष्टे आणि द्रष्टे यांच्याद्वारे सांगितले होते की, “या वाईट मार्गातून फिरा आणि जे नियम तुमच्या पूर्वजांना मी आज्ञापिले होते व जे मी माझे सेवक आणि भविष्यवादी यांच्याकडून तुम्हास पाठवून दिले, त्या सर्वांप्रमाणे माझ्या आज्ञा व माझे नियम पाळा.” पण त्यांनी काही एकले नाही. उलट आपल्या पूर्वजांसारखाच, ज्यांचा परमेश्वर आपला देव याच्यावर विश्वास नव्हता हट्टीपणा केला. परमेश्वराचा करार आणि त्याचा नियम जो त्याने त्यांच्या पूर्वजांशी केला होता व त्याच्या साक्षी ज्या त्याने त्यांना साक्ष देऊन दिलेल्या होत्या, त्यांचा त्यांनी अव्हेर केला. ते निरर्थक होऊन व्यर्थतेच्या मागे लागले. त्यांनी आपल्या भोवतालची राष्ट्रे ज्याच्याविषयी परमेश्वराने इस्राएल लोकांस आज्ञा केली होती की, त्यांच्यासारखे करू नका त्यांच्यामागे ते चालले होते.

TAM1897 Q1 43.12अशाप्रकारे दहा गोत्र हरवले. होशेय यांनी याबद्दल भविष्यवाणी करताना म्हटले, “यहूदा आतापर्यंत देवाबरोबर, जो पवित्र आहे, त्याबरोबर विश्वासू बनून आहे.” यहूदा अजून काही काळ टिकू शकला. हिज्कीया राजा होता; मनश्शे हिज्कीयाच्या नंतर आला, आणि त्याने पुन्हा एकदा राज्याला धर्मत्यागात ढकलले; त्याच्या मुलाने त्याच्या पावलांवर पाऊल ठेवले; योशीया त्याच्यानंतर आला आणि त्याने पुन्हा एकदा राज्याची सुधारणा केली; आणि जेव्हा योशीया ठार झाला, तेव्हा राज्य सरळ विनाशाकडे गेले. योशीयानंतर प्रभूची भीती बाळगणारा कोणीही नव्हता. हिज्कीयाच्या काळातही, ते सतत मिसरकडे मदतीसाठी हाक मारत होते, मिसरला धरून ठेवत होते, मिसरकडून बचाव मिळवण्याचा आणि मदत मिळवण्याचा प्रयत्न करत होते, जरी त्यांच्यावर आणलेल्या सर्व अडचणी त्यांच्या अविश्वासामुळे आणि परमेश्वरापासून दूर जाण्यामुळेच होत्या.

TAM1897 Q1 43.13आता यहूदाच्या उत्तरार्धाकडे पाहा. आहाजने अश्शूरचा राजा तिग्लथ-पिलेसर याला संदेश पाठवला आणि त्याला दिमिष्काचा राजा व शोमरोनाचा राजा यांच्या हातून वाचवण्यासाठी येऊन मदत करण्याची विनंती केली. तिग्लथ-पिलसरने तसे केले; त्याने दिमिष्काचा ताबा घेतला आणि अशा प्रकारे आहाजाला दिलासा दिला. आहाजाने त्याला कर भरला, आणि त्याच्याशी भेटण्यासाठी व एक प्रजा म्हणून त्याला प्रणाम करण्यासाठी दिमिष्कामध्ये गेला. तेथे असताना त्याला एक मूर्तिपूजक वेदी आढळली, त्याने तशीच एक बनवून घेतली आणि ती प्रभूच्या मंदिराच्या द्वारावर उभी केली. अशा प्रकारे त्याने इस्राएलमधील इतरांप्रमाणेच राष्ट्राला धर्मत्यागाकडे नेले.

TAM1897 Q1 43.14यहूदामध्ये आहाजच्या जागी हिज्कीया राज्यावर आला. हिज्कीया राजा झाल्यावर त्याला अश्शूरच्या राज्यकारभारातून आणि कर आकारणीतून मुक्त व्हायचे होते. यहूदामध्ये हिज्कीयाच्या बाजूने एक गट होता, जो अश्शूरपासून मुक्त होण्याचा निर्धार करून होता. या गटाचा असा विश्वास होता की यासाठी एकमेव मार्ग म्हणजे मिसरची मदत घेणे. त्या वेळी यशया भविष्यवाणी करत होता, आणि त्याने त्यांना मिसर आणि अश्शूर दोघांपासून सुटका मिळवण्यासाठी प्रभूवर अवलंबून राहण्यास सांगितले. त्याने त्यांना सांगितले की परमेश्वराविरुद्ध पाप केल्यामुळेच त्यांच्यावर अत्याचार होत होते. त्याने त्यांना सांगितले की मिसरकडून मदत घेण्याचा त्यांचा प्रयत्न व्यर्थ जाईल; कारण मिसरकडून मदत घेण्याचा त्यांचा प्रयत्न त्यांच्यावर आणखी अत्याचार ओढवून आणेल, कारण मिसर त्यांना मदत करण्याऐवजी त्यांच्यावर अत्याचारच करेल; मिसर त्यांची सुटका करू शकणार नाही.

TAM1897 Q1 44.1आता यशयाच्या आठव्या प्रकरणाकडे पाहा. यशयाच्या पुस्तकात प्रभूच्या आगमनाबद्दल आणि प्रभूच्या आगमनाची प्रतीक्षा करण्याबद्दल आपण पवित्र शास्त्रातील जो उतारा इतक्या वारंवार वापरतो तो कोणता आहे? तो आपल्याला कुठे सापडतो? तुम्हाला आठवतं का की यशयाच्या आठव्या प्रकरणात त्या लोकांबद्दल सांगितले आहे जे भूतवैद्यांकडे (familiar spirits) जातात, जे कुजबुजतात आणि घुरघुरतात—आणि हे प्रेतात्मवाद (Spiritualism) याकडे निर्देश करते? तेथे असे म्हटले आहे, “माझी साक्ष पक्की बांध, नोंद अधिकृतपणे शिक्कामोर्तब करून माझ्या शिष्यांना दे. मी परमेश्वराची प्रतीक्षा करीन, जो याकोबाच्या घराण्यापासून आपले तोंड लपवितो; मी त्याची प्रतीक्षा करीन.” मग हे आगमनाचे प्रकरण आहे का?—होय. हे प्रभूच्या आगमनापर्यंत पोहोचणारे प्रकरण आहे का?—होय.

TAM1897 Q1 44.2आता त्या अध्यायात काय आहे ते पाहा. या अध्यायाच्या सुरुवातीला, पाचव्या वचनापासून काय आहे ते पाहा.

TAM1897 Q1 44.3परमेश्वर माझ्याशी पुन्हा बोलला, “हे लोक शिलोहाचे संथ पाणी नापसंत करतात, आणि रसीन व रमाल्याचा मुलगा यांच्या सोबत आनंदी होतात [हे अश्शूर आणि दिमिष्क होते]. म्हणून प्रभू लवकरच त्यांच्यावर नदीच्या जलांचा मोठा व शक्तीशाली लोंढा, म्हणजेच अश्शूरच्या राजाला त्याच्या सर्व वैभवाने त्यांच्यावर आणील. तो आपले सर्व पाट व कडा भरुन वाहील. आणि तो पुढे वाहत यहूदात शिरेल व त्यास बुडवेल, पुराचे पाणी वाढत व पसरत तुमच्या गळ्याला लागेपर्यंत येईल. हे इम्मानुएला, त्याचे पसरलेले पंख तुझी सर्व भूमी व्यापून टाकील.”

TAM1897 Q1 44.4ते त्यांच्या बाबतीत अक्षरशः खरे ठरले. अश्शूरचा राजा आला आणि त्याने संपूर्ण भूमी पुराप्रमाणे व्यापून टाकली. पण प्रभूच्या आगमनाची अपेक्षा असलेल्या आणि प्रभूच्या आगमनाची वाट पाहणाऱ्या लोकांविषयी, अशा संदर्भात आणि त्या ठिकाणी ते का लिहिले आहे? ते त्या ठिकाणी लिहिले गेले आहे, आणि आपल्यापर्यंत पोहोचवले गेले आहे, आपल्या काळातील सर्व लोकांना हे दाखवण्यासाठी की सर्व भूमीवर आणि सर्व राष्ट्रांवर अडचणी, कष्ट आणि गोंधळ येणार आहेत, जे ओसंडून वाहतील, पार करतील, गळ्यापर्यंत पोहोचतील आणि भूमीची रुंदी भरतील, आणि लोकांना त्यातून कसे सुटायचे हे कळणार नाही. म्हणूनच हा उतारा आपल्यापर्यंत पोहोचवला गेला आहे, जे प्रभूची वाट पाहत आहेत. चला पुढे वाचूया आणि पाहूया.

TAM1897 Q1 44.5“अहो लोकांनो, तुम्ही एकत्र संघटित व्हा” (KJV चे शब्दशः भाषांतर), पण तुमचा चुराडा होईल. दूरच्या सर्व देशांनो ऐका; युद्धासाठी सशस्त्र व्हा पण तुमचा चुराडा होईल; स्वतःला सुसज्ज करा पण तुमचा चुराडा होईल. योजना करा, पण ती व्यर्थ करण्यात येईल; हुकूम करा, पण तो अमलांत येणार नाही, कारण देव आम्हाबरोबर आहे. परमेश्वराने मला आपल्या हाताने बळकट धरुन असे बजावून सांगितले होते की या लोकांच्या मार्गाने जाऊ नको, तो म्हणाला, हे लोक कोणत्याही गोष्टीला कारस्थान म्हणतात त्यास कारस्थान म्हणू नका, ते ज्याला भितात त्यास तुम्ही भिऊ नका आणि घाबरु नका.

TAM1897 Q1 44.6प्रभूचे आगमन अपेक्षित असतानाच असे काळ आता आहेत का? भीती आणि गोंधळ त्यांच्यावर असल्यामुळे ते एकत्र येत आहेत का? कारण संकटे या भूमीवर येत आहेत? आपण कुठेही अशा प्रकारचे काही पाहतो का? तुम्हापैकी कोणी ते पाहिले आहे का?—होय, तुम्ही पाहिले आहे! सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट्स व्यतिरिक्त इतर कोणीही हे पाहिले आहे का?—खरं तर, जर काही फरक असेलच, तर जवळजवळ प्रत्येकजण अॅडव्हेंटिस्ट्सपेक्षा हे अधिक स्पष्टपणे पाहतो. पण ते दिसते; हे पुरेसे स्पष्ट आहे. आणि ते एकत्र येत आहेत, संघटनांमध्ये आणि गटांमध्ये स्वतःला बांधत आहेत, आणि स्वतःला सज्ज करत आहेत. ते स्वतःला काय करण्यासाठी सज्ज करत आहेत? काय येणार आहे?—ते तुटून चुरडून जाणार आहेत. मग ते स्वतःला काय करण्यासाठी सज्ज करत आहेत?—तुकडे होण्यासाठी. तरीही त्यांना तसे वाटत नाही; त्यांना वाटते की ते येणाऱ्या वाईट गोष्टींपासून स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी सज्ज होत आहेत. आणि स्वतःला त्या वाईट गोष्टींपासून वाचवण्याचे जे प्रयत्न ते करतात, ते फक्त परिस्थिती आणखी बिकट करतात आणि त्यांना नाशाकडे व तुकडे होण्याच्या अधिक जवळ आणतात.

TAM1897 Q1 44.7सेनाधीश परमेश्वर, त्यास पवित्र घोषित करून तुम्ही त्याचा सन्मान करा, तुम्ही त्याचे भय धरा आणि तोच एक असा पवित्र आहे, की तुम्हास त्याचा धाक वाटावा. तो एक पवित्रस्थान होईल; परंतु इस्राएलाच्या दोन्ही घराण्याला तो ठेच लागणारा धोंडा व अडखण्याचा खडक आणि यरूशलेमेतील रहिवाश्यास पाश व सापळा असा होईल. पुष्कळ लोक त्यावर ठेचा खातील, पडतील व फुटतील, पाशांत अडकून पकडल्या जातील. माझी साक्ष पक्की बांध, नोंद अधिकृतपणे शिक्कामोर्तब करून माझ्या शिष्यांना दे. मी परमेश्वराची प्रतीक्षा करीन, जो याकोबाच्या घराण्यापासून आपले तोंड लपवितो; मी त्याची प्रतीक्षा करीन. पाहा, मी व मुले जी परमेश्वराने मला दिली ती इस्राएलास चिन्हे व चमत्कारांसाठी जो सैन्याधीश परमेश्वर सीयोन पर्वतावर वसतो त्याने ठेवली आहेत.

TAM1897 Q1 44.8हे स्पष्ट आहे की ते प्रभूच्या आगमनापर्यंत पोहोचते. हे प्रभूला सामोरे जाणाऱ्या लोकांसाठी केलेले आह्वान आहे. पण अश्शूर यहूदावर अत्याचार करत होता त्या काळातील संकटांचा उल्लेख येथे का केला आहे? कारण यामुळे अगदी स्पष्ट होते की प्रभूच्या आगमनाच्या वेळी संपूर्ण भूमीवर कोणत्या प्रकारची संकटे येतील आणि सर्व लोकांना कसा त्रास देतील. आणि यहूदाने त्या वाईट परिस्थितींपासून सुटका करण्यासाठी आणि स्वतःला त्यातून मुक्त करण्यासाठी जे प्रयत्न केले, ते अगदी तसलेच प्रयत्न आहेत जे देवाचे लोक असल्याचा दावा करणारे लोक येणाऱ्या वाईट परिस्थितींपासून स्वतःला वाचवण्यासाठी करतील.

TAM1897 Q1 44.9देवाचा सतत आग्रह आहे: अश्शूरवर अवलंबून राहू नका; मिसरवर अवलंबून राहू नका; तर केवळ प्रभूवरच अवलंबून रहा. अश्शूरला पाठ फिरवा: हे बरोबर आहे. पण अश्शूरपासून सुटण्यासाठी मिसरकडे जाऊ नका. प्रभूला शोधा. मिसरात जाऊ नका; प्रभूंकडे जा. आणि जेव्हा तुम्ही तुमच्या संपूर्ण हृदयाने प्रभूला शोधाल, तेव्हा तुम्हाला अश्शूरच्या या सर्व त्रास आणि अत्याचारातून सुटका मिळेल. याबद्दल फक्त काही शब्द. यशयाचा तिसावा अध्याय आपल्याला त्याचे रहस्य सांगतो.

TAM1897 Q1 45.1परमेश्वर असे म्हणतो, बंडखोर मुलांना हायहाय हे. ते योजना करतात, त्या माझ्यापासून नाही; ते दुसऱ्या राष्ट्राबरोबर युती करतात, पण त्या माझ्या आत्म्याच्या मार्गदर्शनाने नाही, अशी ती पापाने पापाची भर घालतात. ते फारोकडे संरक्षण मागण्याकरिता आणि त्याच्या छायेत आश्रय घेण्याकरता मला न विचारता मिसरकडे खाली उतरून जातात. यास्तव फारोचे संरक्षण हे तुम्हास लाज आणि मिसरमधील आश्रय हे तुमच्या साठी मानखंडणा असे होईल. वचने १-३.

TAM1897 Q1 45.2त्याचे राजदूत मिसरकडे आपले प्रस्ताव मांडण्यासाठी उतरले. आणि जेव्हा यहूदाने मिसरकडे राजदूत पाठवले, तेव्हा मिसरला त्या राजदूतांची लाज वाटली.

TAM1897 Q1 45.3तुमचे अधिकारी सोअनला आणि तुमचे दूत हानेसला गेले आहेत. कारण ते मदत करू न शकणाऱ्या, जे साहाय्य किंवा हित करणारे नाहीत तर लाज व निंदा असे आहेत त्यांच्यामुळे ते सर्व लाजवले जातील. नेगेबमधल्या प्राण्यांविषयी घोषणा संदेश: आपले काही चांगले करता न येणाऱ्या लोकांकडे, संकटाच्या आणि धोक्याच्या प्रदेशातून, सिंहीण व सिंह, विषारी साप आणि आग्या उडता सर्प, ते आपले धन गाढवांच्या खांद्यावर व आपली संपत्ती उंटाच्या पाठीवर घालून नेतात. मिसरच्या मदतीला काही किंमत नाही. म्हणून मी मिसरला स्वस्थ बसणारा रहाब असे नाव दिले. वचने ४-७.

TAM1897 Q1 45.4आता तुम्हाला हे आपल्या परिस्थितीशी असंबद्ध नाही हे दाखवण्यासाठी, मी येथे वळतो आणि ५ जुलै, १८९६ रोजीच्या एका साक्षीतून पुढीलप्रमाणे वाचतो:—

TAM1897 Q1 45.5देवाच्या वचनात इस्राएलच्या मुलांना दिलेल्या चेतावण्यांचा उद्देश फक्त त्यांच्यासाठीच नव्हता, तर पृथ्वीवर राहणाऱ्या सर्वांसाठी होता. तो त्यांना म्हणतो, “बंडखोर मुलांना हाय, ... जे सल्लामसलत घेतात, पण माझ्याकडून नाही; आणि जे आच्छादन घालतात, पण माझ्या आत्म्याने नाही, जेणेकरून ते पापावर पाप वाढवतील: जे मिसरमध्ये उतरण्यासाठी चालतात, आणि ज्यांनी माझा सल्ला घेतलेला नाही; फारोच्या सामर्थ्यात स्वतःला बळकट करण्यासाठी आणि मिसरच्या सावलीवर विश्वास ठेवण्यासाठी.” जर प्रभूने प्राचीन काळी आपल्या लोकांना ताडना दिली कारण त्यांनी संकटात असताना त्याच्याकडून सल्ला घेण्याकडे दुर्लक्ष केले, तर आज तो नाराज होणार नाही का, जेव्हा त्याचे लोक, त्यांच्या मार्गाला प्रकाश देणाऱ्या नीतिमत्त्वाच्या सूर्याच्या तेजस्वी किरणांवर अवलंबून राहण्याऐवजी, त्यांच्या कसोटीत आणि परीक्षेत मदतीसाठी त्याच्यापासून वळून, त्यांच्यासारख्याच चुकणाऱ्या आणि अकार्यक्षम मानवांकडे वळतात? आपली ताकद कुठे आहे? ती आपल्यासारख्याच असहाय्य आणि इतरांवर अवलंबून असलेल्या मनुष्यांमध्ये आहे का; ज्यांना आपल्याप्रमाणेच देवाकडून मार्गदर्शनाची गरज आहे? ख्रिस्त म्हणतो, “माझ्याशिवाय तुम्ही काहीच करू शकत नाही;” आणि त्याने प्रत्येक गरजेच्या वेळी तत्पर साहाय्यकर्ता म्हणून पवित्र आत्म्याची व्यवस्था केली आहे.

TAM1897 Q1 45.6पण तुम्हाला माहीत आहे की, गेल्या वर्षाच्या गोंधळात, ज्यांचे निराकरण राजकीय मोहिमेद्वारे होईल अशी आशा होती, त्या गोंधळात अगदी सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्टही देवाप्रतीच्या त्यांच्या निष्ठापासून इतके विचलित झाले की त्यांनी राजकारणातील घडामोडी हाताळण्याचा, निवडणुकांवर नियंत्रण ठेवण्याचा आणि गोष्टी आपल्याला हव्या तशा घडवून आणण्याचा प्रयत्न करण्यासाठी मोहिमेत भाग घेतला. कशासाठी?—देशाला त्या अडचणींपासून बाहेर काढण्यासाठी, ज्या त्यांच्या मते नक्कीच देशावर येणार होत्या. नक्कीच, या देशावर अडचणी येत आहेत. पण सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट अशा कोणत्याही कामासाठी गट स्थापन करतील का? त्यांना अश्शूरपासून मुक्त होऊ द्या; त्यांना अश्शूर आणि मिसर या दोन्हींपासून मुक्त होऊन देवाकडे येऊ द्या. हेच एकमेव तारण आहे. हीच एकमेव सुटका आहे, मग ते तेव्हा असो, आता असो, किंवा सदैव असो.

तळटीप

मागे